ชายาผู้ทระนง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 36,517 Views

  • 265 Comments

  • 2,186 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,632

    Overall
    36,517

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 6 : เดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8327
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 697 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61


ตอนที่ 6

เดินทาง



          สิ่งหนึ่งที่อวี่เสวียนต้องยอมรับก่อนต้องออกเดินทางออกจากแคว้นก็คือ... บุคคลบางประเภทก็โง่งมจนเกินเยียวยา และนั่นเป็นสิ่งที่นางไม่อาจทำอันใดเพื่อแก้ไขก่อนไปจากที่นี่ได้เลย


แต่ถึงทำได้นางก็ไม่คิดอยากทำนักหรอก...


          ดวงตาของนางจ้องมองใบหน้าของพี่สาวต่างมารดาเบื้องหน้า สตรีแสนงามกำลังร่ำจนดวงตาแดงก่ำ ส่วนปากสีชมพูนั่นก็เอาแต่กล่าวโทษทุกอย่างว่าเป็นความผิดของน้องสาวไร้ยางอาย 


อวี่เสวียนมองภาพตรงหน้าด้วยดวงตาที่แสนราบเรียบ ในใจว่างเปล่าไร้ซึ่งความรู้สึกใด ส่วนหัวก็ไม่มีคำพูดใดที่อยากจะเอ่ยโต้ตอบกับพี่หญิงเจียวเมิ่ง


ในเมื่อคนจะไม่เข้าใจ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีวันเข้าใจ


ส่วนนางก็ไม่ใคร่ชอบทำสิ่งใดที่ไม่เกิดประโยชน์ ดังนั้นจึงไม่คิดจะชี้แนวทางคิดให้ใครได้กลับไปใคร่ครวญปัญหาที่เกิด


อยากทุกข์ก็เชิญทุกข์ต่อไปเถิด...


พี่หญิงสักวันท่านจะผ่านพ้นความเจ็บปวดนี้ไปได้ อวี่เสวียนเอ่ยไปแบบนั้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจปิดบังว่าเบื่อหน่ายต่อปัญหาคาราคาซังไม่จบไม่สิ้น ส่วนในใจนั้นกำลังตะโกนกู่ก้องว่า สักวันหนึ่งท่านก็อาจฉลาดขึ้นมาสักนิดก็ได้!


ช่วยมองทุกอย่างให้เป็นตามความจริงสักทีเถิด!


ภายนอกอวี่เสวียนอาจดูเป็นคนพูดน้อย ทั้งยังไม่ชอบลงแรงใดให้มากความ ที่ผ่านมาจึงแทบไม่มีใครจำนางได้ ซึ่งนิสัยเหล่านี้ก็เกิดมาจากการที่นางต้องพยายามทำตนไม่ให้เป็นจุดเด่นในวังเยว่แห่งนี้ จะได้ไม่โดนพระสนมผู้ใดหมายปองอยากรังแก


ทว่าการที่เป็นคนใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ไม่สร้างปัญหา ไม่เป็นจุดเด่นของอวี่เสวียน ก็ไม่ได้หมายความว่านางจะเป็นคนไร้ความรู้สึกหรือใจเย็นเลย 


แท้จริงอวี่เสวียนเองก็ใจร้อนไม่น้อย ทั้งยังชอบผูกใจเจ็บกับผู้อื่น ดังเช่นตอนนี้ที่แม้นางจะไม่ได้ต่อว่าอันใดพี่หญิงเจียวเมิ่ง แต่ใจนางนั้นรู้ดีว่าตนเองชิงชังพี่หญิงผู้นี้นัก


อวี่เสวียนเจ้ามันสตรีหน้าไม่อายที่ แม้แต่ตอนนี้ก็ไม่ใยดีข้า


ทำอย่างไรได้เล่า...


ก็ข้าไม่ชอบท่าน และข้าไม่อยากจะได้ยินเสียงแหลมแสบหูของท่านเลย


อวี่เสวียนถอนหายใจ อีกไม่นานข้าก็จะไม่อยู่ที่นี่แล้ว ท่านคงสบายใจขึ้นเองหลังจากนี้ ดังนั้นขอให้ท่านโชคดี 


นางพูดเพียงแค่นั้น ก่อนจะหันไปบอกชิงเถาให้พากลับตำหนัก เพราะนางไม่อยากจะเสวนากับพี่สาวต่างมารดาผู้นี้อีกแล้ว นางเบื่อเหลือเกินที่อีกฝ่ายเอาแต่ปกป้องความรู้สึกของตนเองด้วยการโบ้ยความผิดทุกอย่างมาให้นาง 


เห็นทีพี่หญิงคงโดนมารดาตามใจมาตลอดจนคิดไม่ได้แล้วกระมัง


แต่ช่างเถิด...


ประเดี๋ยวพอนางไปจากที่นี่พร้อมเว่ยอ๋อง ฮองเฮาก็จะสั่งสอนพี่หญิงเจียวเมิ่งเอง


อวี่เสวียนไม่จำเป็นต้องลงมือเลยสักนิดเดียว นางทำเพียงแค่รอรับจดหมายจากมารดาบุญธรรมว่า เรื่องราวในวังนี้หลังจากที่นางไปเป็นอย่างไร 


นับว่าเป็นเรื่องที่ดีจริงเชียว



***



สามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดวันเดินทางก็มาถึง 


อวี่เสวียนไปคารวะเยว่อ๋องผู้เป็นบิดากับฮองเฮาเป็นครั้งสุดท้าย ทั้งสองมอบโอวาทให้นางก่อนจะต้องจากกันอีกนานแสนนาน และนอกจากคำสั่งสอนของผู้เป็นบิดามารดา สิ่งที่อวี่เสวียนได้รับมากกว่านั้นก็คือหน้าที่


เจ้าต้องทำให้เว่ยอ๋องพอใจ เพื่อความสัมพันธ์ของแคว้นเราเข้าใจหรือไม่


เพคะ


นับจากนี้นางจะไม่สามารถใช้ชีวิตแบบถูกลืมเลือนได้อีก เพราะเมื่อนางออกเดินทางจากแคว้นเยว่ ฐานะของนางจะไม่ใช่กงจู่อวี่เสวียนอีกต่อไป 


แต่นางจะกลายเป็นพระชายาของเว่ยอ๋อง


และอวี่เสวียนตระหนักได้ถึงหน้าที่ของตนเองเป็นอย่างดีแล้ว


จากนั้นช่วงเวลาเดินทางก็มาถึง ขบวนพลเดินทางของเว่ยอ๋องและขบวนบรรณาการของแคว้นเยว่เพร้อมในยามซื่อ ระยะทางจากแคว้นเยว่ไปยังแคว้นเว่ยต้องใช้เวลาทั้งสิ้นถึงสามวัน เพียงแค่อวี่เสวียนคิดว่าตนเองต้องนั่งบนรถม้าเสียหลายวันเช่นนั้น ก็รู้สึกคลื่นไส้จนอยากอาเจียนแล้ว


นางจำได้ว่าครั้งล่าสุดที่ต้องนั่งรถม้า เพื่อออกเสด็จร่วมกับบิดาในการล่าสัตว์เมื่อเดือนสิบเอ็ดปีที่แล้ว การเดินทางใช้เวลาเพียงแค่ครึ่งวันเท่านั้น อากาศก็หนาวไม่ใช่ร้อยเช่นนี้ แต่นางก็ยังมึนหัวเพราะความโคลงเคลง แล้ววันนั้นนางก็อาเจียนจนหมดแรง


วันนั้นยังเป็นถึงขนาดนั้น แล้วเช่นนี้นางจะรอดหรือไม่?


สีหน้าเคร่งเครียดของอวี่เสวียนคงไปสะดุดตาของเว่ยอ๋องเข้า เขาที่ต้องประจำอยู่ส่วนหน้าของขบวนเดินทางจึงเดินตรงมาหานาง


น้องอวี่เสวียนเจ้าไม่สบายใจอันใดหรือไม่ แม้น้ำเสียงจะไม่ได้แสดงความเป็นห่วงเป็นใยนัก แต่การถามไถ่ของเขาก็เพียงพอที่จะทำให้นางอุ่นใจ


หม่อมฉันไม่เป็นไรเพคะ


อวี่เสวียนเอ่ยตอบอย่างว่าง่าย นางไม่อยากให้การเดินทางเริ่มต้นด้วยการที่นางมีปัญหา เพราะในขณะที่นางได้นั่งอยู่บนรถม้า แม้จะโคลงเคลงชวนวิงเวียนไปบ้าง แต่ชิงเถากลับต้องเดินเคียงข้างอยู่ภายนอก 


เช่นนั้นเจ้าก็ขึ้นรถม้าเถิด พวกเราจะเร่งเดินทาง ไม่เช่นนั้นกว่าจะถึงที่หมายคงนาน


เพคะ


และแล้วการเดินทางก็เริ่มต้นขึ้น ทุกอย่างเป็นเช่นที่นางจำได้แม่นยำ โคลงเคลง วิงเวียน และอยากจะอาเจียนเหลือเกิน ทว่าแม้นางจะรู้สึกย่ำแย่มาก จนเหงื่อไหลอาบใบหน้าด้วยต้องทนทรมานต่อความพะอืดพะอมในช่องท้อง แต่นางก็ยอมทนต่อไปเพื่อให้การเดินทางราบรื่น 


ขบวนของเว่ยอ๋องเดินทางกันยาว ไม่มีการพักกันในยามอู่ แต่ไปหยุดพักอีกคราในยามโหย่ว การเดินทางสุดมหาโหดของเว่ยอ๋องทำให้คนจากแคว้นเยว่เหนื่อยหอบ แต่ละคนมีสีหน้าราวกับจะตายเสียให้ได้ ซึ่งไม่น่าแปลกใจ ในเมื่อเหล่าบ่าวไพร่ของแคว้นเยว่นั้นไม่ได้ถูกฝึกมาให้เป็นทหารกลางสนามรบเฉกเช่นคนในขบวนของแคว้นเว่ย


อวี่เสวียนยังคงนั่งพะอืดพะอมในรถม้า ขณะที่คนของเว่ยอ๋องกำลังตั้งค่าย ใช้เวลาเพียงไม่นานค่ายก็เสร็จ และหญิงรับใช้สามคนของเว่ยอ๋องก็มาตามนางไปยังกระโจมพัก


เชิญทางนี้เพคะพระชายา


ขอบใจเจ้ามาก 


หญิงรับใช้ผู้หนึ่งคงสังเกตเห็นอาการของอวี่เสวียนจึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง พระชายามีสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนัก ต้องการให้หม่อมฉันช่วนปรนนิบัติส่วนไหนเพิ่มเติมหรือไม่เพคะ


ข้าอยากอาเจียน


เหล่าสาวใช้ได้ยินเช่นนั้นก็ทำหน้าตกใจ ก่อนจะเร่งถามราวกับกลัวว่านางจะตาย ให้หม่อมฉันตามหมอหลวงไหมเพคะ


พาข้าไปอาบน้ำให้สดชื่อก็เพียงพอ ประเดี๋ยวถ้าไม่ดีขึ้นก็เพียงแค่นอนพัก


อาการของนางแค่เกิดจาการมึนเมาและวิงเวียนศีรษะเล็กน้อย ดังนั้นจึงไม่ต้องถึงขั้นตามหมอหลวงมาให้วุ่นวาย เพียงแค่นางนอนพักประเดี๋ยวก็หายเป็นปลิดทิ้ง



***



กระโจมของเว่ยอ๋องกว้างขวางจนน่าเหลือเชื่อ ทั้งที่เป็นการตั้งค่ายเพียงชั่วคราว แต่เขาก็สามารถเนรมิตกระโจมให้ออกมาราวกับเป็นห้องบรรทมที่จัดแต่งอย่างดีได้


หญิงรับใช้สองคนพาอวี่เสวียนไปอาบน้ำที่หลังม่านกั้น นางได้นั่งแช่อยู่ในอ่างที่มีน้ำเตรียมเอาไว้ ในขณะที่สองหญิงรับใช้ก็พากันขัดถูกตัวนางราวกับ...


ค่ำคืนนี้นางจะต้องร่วมหอลงโลงกับเว่ยอ๋อง


อวี่เสวียนเบิกตากว้างกับความคิดประหลาดในหัว ก่อนจะสะบัดหน้าไปมาและบอกว่าคงยังไม่ใช่คืนนี้ การเดินทางทำให้เหนื่อยล้ามากนัก และเขาคงไม่มีแรงมากขนาดนั้น


ไม่รู้เพราะเหตุใด เพียงแค่คิดว่านางจะต้องถวายตัวให้แก่เขา ความรู้สึกประหลาดในใจก็ทำให้นางนึกกังวลขึ้นมาเล็กน้อย 


นางไม่รู้เรื่องการปรนนิบัติเช่นนั้น...


แล้วจะทำเรื่องนั้นให้ถูกใจเขาได้หรือไม่ ฮองเฮาก็ไม่ได้อบรมมาด้วย


อวี่เสวียนนึกกังวลไปมากมายตามประสาคนที่ไม่เคยมีประสบการณ์ และในตอนที่กำลังคิดวุ่นวาย นางก็ได้ยินเสียงเขาเดินเข้ามาในกระโจม


หญิงรับใช้ผู้หนึ่งที่อยู่ภายนอกรายงานแก่เขา กราบทูลเว่ยอ๋อง ขณะนี้พระชายามีอาการประชวร พระนางอยากอาเจียน สีหน้าซีดเซียวไร้เรี่ยวแรงมากนักเพคะ


สาวใช้ทำให้อวี่เสวียนหูผึ่งด้วยไม่คิดว่านางผู้นั้นจะเอาอาการคลื่นไส้ของนางไปบอกกับเขา


อุตส่าห์จะไม่ให้วุ่นวายเขาแล้วเชียว...


แต่เขาคงไม่ทำอันใดหรอก บุรุษเข้มแข็งเช่นเขาคงไม่สนใจอาการเจ็บป่วยเล็กน้อยของนาง


ทว่ายังเครียดได้ไม่ทันไร นางก็ได้ยินเสียงเขาสั่งตามหาหมอหลวงมาเพื่อถามไถ่ หมอหลวงก็แนะนำไปว่าอาการของนางคงเกิดจากการเดินทางในวันนี้ 


อาการเช่นนี้ไม่ถือว่าประชวรหนัก อาจเกิดจากการเดินทางที่ทำให้อึดอัดร่างกาย


แล้วต้องแก้อย่างไร


จำเป็นต้องปรุงอาหารที่มีส่วนผสมของซาเหรินให้พระชายาเสวย เพื่อช่วยคลายอาการวิงเวียนพ่ะย่ะค่ะ


แล้วเจ้ามีซาเหรินหรือไม่


มะ... ไม่มีพ่ะย่ะค่ะ ได้โปรดละเว้นกระหม่อมด้วย


เมื่อสิ้นคำของหมอหลวง เขาก็สั่งตามหาท่านแม่ทัพและกลุ่มนายทหารที่แข็งแรงมาทันที แล้วสั่งให้คนเหล่านั้นไปตามหาสมุนไพรซาเหรินมาให้ได้ เพื่อจะได้นำไปให้คนครัวปรุงอาหาร


ข้าต้องการอาหารที่มีส่วนผสมของซาเหรินภายในหนึ่งชั่วยาม พวกเจ้าเข้าใจหรือไม่


รับทราบพ่ะย่ะค่ะ


อวี่เสวียนเห็นว่าเรื่องของตนเองกลายเป็นเรื่องวุ่นวายถึงขั้นนั้นแล้วก็นึกอยากจะทิ้งตัวเองจมลงไปในอ่างเสียให้ได้


น่าละอายโดยแท้ 


นางกลายเป็นตัวปัญหาของการเดินทางจนได้...


พระชายาเพคะ ต้องการสวมใส่อาภรณ์เลยหรือไม่เพคะ


อวี่เสวียนพบว่าตนเองอาบน้ำเสร็จพอดี แต่ตอนนี้นางไม่พร้อมออกไปเผชิญหน้าผู้ใดที่ต้องเดินเข้าออกกระโจมนี้ เพื่อมารายงานความคืบหน้าเรื่องของการหาสมุนไพรเลยสักนิด 


สุดท้ายจึงบอกไปว่า พวกเจ้าช่วยขัดผิวกายให้ข้าอีกสักหนึ่งชั่วยามได้หรือไม่


สาวใช้ได้ยินเช่นนั้นก็พากันมองหน้ากันด้วยความงุนงง ทว่าอวี่เสวียนสั่งอันใดพวกนางก็ต้องตอบตกลง เพคะพระชายา


จากนั้นผิวกายของนางก็ได้รับการขัดสีฉวีวรรณอย่างดีอีกรอบหนึ่งอย่างละเมียดละไม


อวี่เสวียนได้แต่นึกถอนหายใจ


เฮ้อ...


นางไม่มีหน้าออกไปเจอหมอหลวง ท่านแม่ทัพ หรือแม่กระทั่งคนครัวที่ต้องวิ่งวุ่น เพียงเพราะอาการวิงเวียนศีรษะเพียงเล็กน้อยของนางเลย 


แต่ในที่สุดนางก็ต้องเผชิญหน้ากับความจริง


อวี่เสวียนทนอาบน้ำนานถึงหนึ่งชั่วยามไม่ได้ ดังนั้นเพียงไม่นานนางก็แต่งกายให้เรียบร้อย แล้วเดินออกไปนอกม่านกั้น


เมื่ออกไป นางเห็นเว่ยอ๋องนั่งอยู่ที่โต๊ะใจกลางกระโจม เขากำลังพูดคุยกับท่านแม่ทัพเรื่องกำหนดการเดินทางในวันพรุ่งนี้อยู่ และพอเขาหันมาเห็นนางในสภาพหน้าซีดเพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ยังไม่ได้ประทินโฉมด้วยเครื่องแต่งหน้า การสนทนานั้นก็จบลงพร้อมกับที่หญิงรับใช้ถือสำรับอาหารเข้ามาภายในกระโจมพอดี


ทุกอย่างลงตัวเกินไป...


น้องอวี่เสวียนเจ้ามาพอดี ข้าเตรียมอาหารให้เจ้าแล้ว รีบมาทานเถิดสีหน้าเจ้าดูไม่ค่อยดีนัก


อวี่เสวียนยิ้มรับเล็กน้อย แต่ในใจนั้นอยากตะโกนเหลือเกินว่านางไม่เป็นอันใด ส่วนที่หน้าตาดูซูบซีดเพราะหาได้ทาสีชาดที่ริมฝีปาก


ทว่านางทำเช่นนั้นไม่ได้ อย่างน้อยก็ในฐานะของพระชายาจะกร้าวร้าวต่อสวามีก็เห็นจะไม่เหมาะ


อีกอย่างความจริงตอนนี้พอได้อาบน้ำ นางก็หายวิงเวียนศีรษะไปมากแล้ว แต่พอเห็นสีหน้าของหญิงรับใช้งานครัวในค่ายมองนางด้วยดวงตาเปล่งประกายราวกับได้ทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่ นั่นก็คือการทำอาหารให้พระชายาเสวย อวี่เสวียนก็ต้องรับบทเป็นคนป่วยเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ


มีคนมากมายต้องลำบากเพื่อสมุนไพรนั่น 


หากนางไม่กินให้อาการป่วยหายขาดเห็นทีคงผิดต่อพวกเขานัก


อวี่เสวียนเดินไปนั่งเบื้องหน้าเว่ยอ๋องแสนโหดเหี้ยมที่ดูแลนางดีเกินจนรู้สึกเกร็ง เพื่อเตรียมรับประทานอาหารที่เขาสั่งให้คนครัวจัดทำมาให้โดยเฉพาะ


เจ้ากินให้เยอะ ข้าสั่งให้ทหารไปหาซาเหรินมาให้เจ้าโดยเฉพาะ อาการป่วยจะได้หาย


ขอบพระทัยเพคะ ท่านดีกับหม่อมฉันอีกแล้ว


ไม่ใช่ความใจดีอันใดหรอก เขากล่าวแล้วก็เท้าคางมองนางด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ดวงตาและรอยยิ้มของเขายังคงคาดเดายากเสมอว่ากำลังคิดสิ่งใด ในเมื่อนี่เป็นคืนแรกของเราสองที่จะได้สานสัมพันธ์กันให้แน่นแฟ้น เจ้าคงไม่คิดว่าข้าจะให้เจ้านอนพักเพราะอาการเจ็บป่วยเล็กน้อยใช่หรือไม่


ตะเกียบในมือของอวี่เสวียนที่กำลังจะคีบอาหารใส่ปากชะงักค้าง


เขา...


ตรงไปตรงมาเกินไป


นางยิ้มตอบเล็กน้อย หม่อมฉันเข้าใจเพคะ


เข้าใจแล้วว่าความใจดีของท่านมักจะแฝงจุดประสงค์ร้ายกาจเสมอ...


****

เว่ยอ๋องจะรักหรือจะร้าย ได้โปรดแสดงตัวตนออกมามากกว่านี้เถิด

ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกล จะเกิดอะไรขึ้นต่อมาติดตามกันตอนหน้านะคะ


ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ 

แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 697 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #251 dplay (@dplay) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 09:55

    แแหมตรงเสียจนน้องตั้งตัวไม่ทันเลยนะพี่5555

    #251
    0
  2. #216 nmreality (@nmreality) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 17:17
    น่ะ ไม่ทันไรก็จะคลุกวงในน้องเสียแล้ว พ่อเอ๊ยยย ใจเย๊นเย๊นนนนน
    #216
    0
  3. #205 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 16:27
    ค้างงงงงงงง
    #205
    0
  4. #201 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 21:28
    สนุกมากคะไรท์ รอคะๆๆๆ
    #201
    0
  5. #188 A Veggie Katang (@mekatang) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 09:45

    พี่เว่ยมันร้าย เกลียด

    #188
    0
  6. #183 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 23:45

    ความใจดีของเว่ยอ๋องมักจะแฝงจุดประสงค์ร้ายกาจเสมอ ขอบคุณ

    #183
    0
  7. #165 sirinapa2148 (@sirinapa2148) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 19:04

    ค้างงงง อยากอ่านต่อแล้วค่ะ
    #165
    0
  8. #164 chatchaomn (@chatchaomn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 15:23
    ค้างงงงค่ะ อยากอ่านตอนต่อไปเร็วจังค่ะ
    #164
    0
  9. #162 ~LufaH~ (@fak_fa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 11:48
    ชัดเจนมากเจ้าค่ะ ตอนหน้า ตอนหน้า
    #162
    0
  10. #161 kulrapas (@kulrapas) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 11:44

    ตรงเบอร์นี้ ฆ่ากันเลยเห่อ เขิดแทนว่อยๆๆๆๆ
    #161
    0
  11. #160 kimookka (@kimookka) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 11:05
    โอ๊ยน้อ ตรงเกิ๊น 555
    #160
    0
  12. #159 27602 (@27602) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 10:24

    รอค่ะ..
    #159
    0
  13. #158 @SaiLom@ (@Numsai_Time) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 09:31

    ฮ่าๆๆๆๆ
    #158
    0
  14. #157 benjama1 (@benjama1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 05:59
    นึกภาพท่านอ๋องคงหน้ายิ้มใจไม่ยิ้มแต่จะร้ายมั้ยร้ายแค่ไหนและร้ายกับใครนั้นลุ้นต่อไปสู้ๆค่ะไรท์
    #157
    0
  15. #156 sakoa (@sakoa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 04:38

    รออยู่นะไรท์ สู้สู้
    #156
    0
  16. #155 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 04:12

    แบดบอยมากกท่านอ๋อง

    #155
    0
  17. #151 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 00:53
    รอนะคะ
    #151
    0
  18. #150 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 00:06

    ขอบคุณค่ะ
    #150
    0
  19. #149 หญิงเก้า (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 23:28

    เว่ยอ๋อง ตรงประเด็นและชัดเจนในสาระสำคัญมาก...กกกกกก

    #149
    0
  20. #148 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 23:21

    อร๊าย!!!... มุมไหนว่าง มองวิวได้ชัดเจนในกระโจม บอกรีดที๊

    #148
    0
  21. #146 Mayoko (@0844185158) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:50
    พี่เว่ยตรงมาก ตรงกว่านี้ก็ไม้บรรทัดแล้ว// เราที่ว่าเป็นคนตรงๆแล้วยังไม่กล้าพูดขนาดนั้น

    ยอมใจพี่ท่านเลย5555
    #146
    0
  22. #145 numayza555 (@numayza555) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:48
    ตื่นเต้น อ๊ากกกกก
    #145
    0
  23. #144 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:39
    5555 ตรงเกิน อ่านยากเกิน
    #144
    0
  24. #143 chadatorntai (@chadatorntai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:25

    จองที่ใต้เตียง

    #143
    0
  25. #142 LOO-OP:) (@laila1996) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 22:13

    ขอบคุณค่ะ
    #142
    0