ภพเพียงรัก

ตอนที่ 7 : -03- Part2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 156 ครั้ง
    29 เม.ย. 63

-03-

Part2

 

 

 

วันนี้ฝนตกตั้งแต่เช้าผมก็เลยต้องให้เก้นท์มันมารับไปเรียนด้วย ไอ้มาร์ชยิ้มทักทายผมมาแต่ไกลเพราะมันเป็นคนลงจากรถแล้วกางร่มมารับผม แต่จริงๆไม่ต้องมาก็ได้ป่ะครับคือผมวิ่งไปขึ้นรถน่าจะเร็วกว่า

 

กางร่มก็เหมือนไม่กาง กูเปียกไปครึ่งไหล่

 

“ตากแอร์เดี๋ยวก็แห้งละ”

 

“แล้วมึงจะลงไปรับกูทำไม”

 

“อ้าว ก็เป็นห่วงเพื่อนไง”

 

“ตอแหลว่ะมาร์ช มึงเป่ายิ้งฉุบแพ้เหอะเลยได้ลงไปรับไอ้เข็ม” เก้นท์มันเฉลยความจริงจนไอ้มาร์ชที่นั่งข้างผมต้องส่งยิ้มแห้งให้

 

ผมก็ว่าแล้วว่าทำไมไอ้มาร์ชถึงยอมลงมารับผม

 

“อ้าวพวกมึงนี่ เกี่ยงกันลงไปรับกูเหรอ”

 

“ป้าวววว”

 

มันน่าเชื่อมากมั้งเสียงสูงกันขนาดนั้นแต่ผมไม่ได้ถือสาอะไร พวกมันก็ชอบเล่นอะไรแบบนี้เรื่อยแหละ

 

คลาสตอนเช้าอาจารย์ไม่เคร่งมากพวกผมก็เลยไม่ได้รีบร้อนขับรถเหมือนฟาสท์แปด ถ้าให้ไปแข่งกับเต่าคาดว่าเต่าคงชนะพวกผมแน่ๆ

 

“นั่นมันไอ้น้องสาขาเราป่ะ” โน้ตที่นั่งข้างคนขับชี้มือออกไปให้ดูข้างนอกระหว่างที่ไอ้เก้นท์จอดรถหน้าเซเว่นเพื่อลงไปซื้อของกิน

 

“ใครวะ” มาร์ชกับทองถามออกมาพร้อมกันขณะที่ผมก็จ้องมองมันที่กำลังใส่เสื้อกันฝน

 

“ภพ”

 

“เออๆ ชื่อภพนั่นแหละ” โน้ตมันอืออาตอบ เห็นมันนึกชื่อน้องเป็นนานสองนานต้องลำบากผมที่ต้องโพล่งชื่อออกมา “คนอะไรวะเปียกยังหล่อ”

 

“มึงชอบมันเหรอโน้ต”

 

“เออ”

 

“เฮ้ยๆ”

 

“เฮ้ยไรพวกมึง กูชอบมันในแบบที่เป็นมันอ่ะ คือความรู้สึกชอบที่กูก็อธิบายไม่ถูกแต่เด็กมันคูลๆดี”

 

“เออคูลจริง หนาวสัดเลยไอ้เหี้ยใครเร่งแอร์วะ”

 

“เวรเอ้ยย กำลังได้ฟีล”

 

พวกผมรุมโบกหัวไอ้มาร์ชคนละทีโทษฐานที่ขัดฟีลดีๆที่สร้างขึ้นมา ละสายตาได้แค่นิดเดียวไอ้เด็กภพก็ไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว สงสัยจะขับรถไปมหา’ลัย

 

“ไอ้ห่าเก้นท์มึงจะนั่งหัวเราะอีกนานไหม”

 

“พาลเหรอไอ้มาร์ช หิวมากก็ลงไปซื้อเอง”

 

“เปล่าจ้า กูเป็นห่วงไงไม่อยากให้เพื่อนไปเรียนสายกันเนอะ”

 

ไอ้มาร์ชพลิกลิ้นอย่างไว สงสัยจะกลัวไอ้เก้นท์ไม่ลงไปซื้อของกินให้ ปากดีไปงั้นแหละพอเอาเข้าจริงมันก็ขี้เกียจกว่าเพื่อนทุกคนอยู่ดี

 

กว่าจะได้เข้าห้องเรียนก็สายเกินมาสิบห้านาที อาจารย์แค่หันมามองแต่ไม่ได้ว่าอะไร พวกผมยกมือไหว้จากนั้นก็รีบหาที่นั่งของตัวเองกันอย่างไว

 

ไม่ใช่แค่พวกผมสักหน่อยที่มาสาย หลังจากนั้นก็ยังมีคนทยอยมาสายเรื่อย ๆซึ่งสถานการณ์ฝนตกแบบนี้อาจารย์เข้าใจดีว่านอนกันเพลินแต่ใดๆก็แล้วแต่เหตุผลเดิมๆที่นำมาตอบอาจารย์คือฝนตกรถก็เลยติด

 

 

 

 

เลิกเรียนตอนเที่ยงพวกผมก็ลงมาหาอะไรกินที่โรงอาหาร เวลานี้คนเยอะมากๆก็เลยตัดสินใจพากันออกไปหาอะไรกินข้างนอก

 

ร้านประจำคนก็ยังเยอะอยู่ดี ไอ้ทองเลยเสนอร้านลับที่มันเพิ่งไปเจอให้พวกผม เป็นร้านที่อยู่ในซอยเล็กๆและร้านก็เป็นเพิงสังกะสีพวกผมถามย้ำแล้วย้ำอีกว่ากินได้จริงๆเหรอและไอ้ทองก็ย้ำเช่นกันว่าพวกผมต้องติดใจ

 

เชื่อว่าทองมันคงไม่โกหกเพราะมันก็เป็นนักชิมอยู่พอตัว

 

ในร้านมีเพียงป้าคนหนึ่งที่กำลังผัดข้าว เสียงตะหลิวกระทบกับกระทะดังขึ้นตลอดเวลา เห็นฝีมือการผัดของป้าแล้วผมก็เชื่อว่าคงจะอร่อยสมคำเคลมของไอ้ทองจริงๆ

 

น่าแปลกที่อยู่มาสามปีไม่เคยรู้ว่ามีร้านนี้อยู่ คงเพราะซอยนี้ผมไม่เคยเข้ามาก็เลยไม่รู้ล่ะมั้ง

 

“คนก็เยอะนี่หว่า” ผมพึมพำให้ได้ยินแค่ในกลุ่มเพื่อน

 

“ไม่เยอะได้ไงมีแค่สามโต๊ะ”

 

“ห่ามาร์ชนี่พูดเบาๆเดี๋ยวป้าก็ขว้างตะหลิวมาใส่มึงหรอก”

 

“กูไม่ได้ว่าอะไรป้าสักหน่อย”

 

ดีที่มีโต๊ะว่างให้พวกผมอยู่หนึ่งโต๊ะก็เลยพากันนั่งโต๊ะนั้นโดยมีไอ้ทองเป็นคนเอากระดาษมาจดเมนูที่พวกผมอยากกิน

 

“ของกูกะเพราหมูกรอบ” ไอ้โน้ตคือคนแรกที่คิดเมนูออกและจากนั้นทุกคนก็ตามมันหมด

 

“กูด้วยๆ”

 

“ด้วยๆ”

 

“เอาด้วย”

 

“เออเค งั้นกะเพราหมูกรอบหมด” ทองว่าแล้วจดเมนูลงแผ่นกระดาษ กินง่ายอยู่ง่ายครับ พอคนนึงคิดเมนูออกคนที่เหลือก็กินตามเพราะขี้เกียจคิด

 

ผมกับมาร์ชอาสาไปตักน้ำให้ ไม่มีใครปฏิเสธและยังยินดีมากๆเพราะพวกมันขี้เกียจลุกไปเอง ไอ้มาร์ชรีบวิ่งไปตักน้ำแข็งอย่างไว ไม่รู้เป็นอะไรมากไหมกับการตักน้ำแข็ง ถ้ามันไม่ได้มาเรียนนิติคาดว่ามันคงไปทำอาชีพตักน้ำแข็งที่ไหนสักแห่งแล้วล่ะครับ

 

“คนเต็มเลยว่ะ” เสียงที่ดังขึ้นอยู่ใกล้ๆทำให้ผมต้องเงยหน้ามอง ผงะนิดหน่อยเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่หนึ่งในนั้นมีไอ้ภพอยู่ด้วย “เปลี่ยนร้านกันไหมวะ”

 

“โห ถ้าเปลี่ยนคือไปเรียนไม่ทันนะมึง”

 

“เซเว่นไหมล่ะ”

 

“ไม่เอาอ่ะ”

 

“แล้วจะกินไร แต่ละร้านคนไม่เยอะก็เต็ม”

 

ไม่ได้ตั้งใจฟังบทสนทนาของเด็กพวกนี้เลยสักนิดแต่เผอิญว่าหูมันได้ยินเองผมเลยกระแอมไอเบาๆจนมาร์ชหันมามองทว่าผมไม่สน มองตรงไปยังเด็กกลุ่มนั้น

 

“น้อง” ไม่มีเสียงตอบรับมีแต่ไอ้มาร์ชที่ยังมองหน้าผมงงๆ “เฮ้ยพวกมึงน่ะ”

 

ในที่สุดการเรียกของผมก็เป็นผลเมื่อไอ้ภพมันหันมามอง คิ้วข้างหนึ่งของมันเลิกขึ้น ผมตีคิ้วไปให้มันเพื่อทักทายจากนั้นเพื่อนของมันที่เหลือก็หันมาสนใจผมสักที

 

“อ้าวพี่” เพื่อนของภพที่ผมจำได้ว่าชื่อเนมหันมาหาแล้วส่งยิ้มให้ เด็กอีกคนที่ชื่อดิมมันก็โบกมือเหยงๆจนผมแทบกุมขมับ

 

มึงดีใจอะไรกันขนาดนั้น เจอกูแค่นี้เอง

 

“เออ มาหาข้าวกินเหรอ”

 

“ครับพี่”

 

“มีโต๊ะนั่งหรือยังล่ะ” ถามไปทั้งๆที่ตัวเองก็รู้แต่ก็ต้องถามสิครับไม่งั้นเด็กพวกนี้คงคิดว่าผมแอบฟังพวกมันคุยกัน

 

“ยังครับ โต๊ะเต็มหมดแล้วพวกผมก็ไม่รู้จะไปกินร้านไหนดีอ่ะ” ดิมมันว่า ทำหน้าทำตาละห้อยจนน่าสงสาร ผมเห็นแล้วก็ถอนหายใจ หน้ามึงนี่ตอแหลเหมือนไอ้มาร์ชเพื่อนกูเลย

 

“นั่งกับพวกพี่ไหมล่ะ มีที่ว่างเหลืออยู่พอดี”

 

“เอ่อ...มันจะดีนะครับ”

 

เดี๋ยวนะ...

 

“เออมาเหอะน้อง นั่งได้ๆ พวกพี่ไม่กัดฉีดยามาแล้วทุกคน” มาร์ชมันว่าบ้าง ส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตรพวกน้องๆก็เลยตอบตกลงและเดินตามพวกผมสองคนมานั่งที่โต๊ะด้วยกัน

 

“ทำไมไปสองแล้วกลับมาห้าวะ” โน้ตเอ่ยทักงงๆ พวกผมนั่งลงที่ใครที่มัน ส่วนเด็กสามคนก็พากันหาที่นั่งที่ว่างอยู่ ภพมันนั่งข้างผมที่ว่างหนึ่งที่พอดี ส่วนดิมกับเนมนั่งลงข้างๆไอ้ทอง

 

“น้องไม่มีที่นั่ง เดี๋ยวเด็กมันเข้าเรียนช้าพวกกูเลยชวนมานั่งด้วยกัน” ผมไขข้อสงสัยจนพวกมันกระจ่างก็เลิกสนใจประเด็นนี้แต่มาสนใจไอ้ภพที่นั่งเงียบอยู่ข้างผมแทน

 

“เราชื่อภพใช่ไหม?” เก้นท์มันเริ่มถามคนแรก

 

“ครับ”

 

“ศุกร์นี้รู้หรือยังว่าเขาจะคัดเดือนสาขา” ตามด้วยทองที่โพล่งออกมา

 

“รู้ครับ”

 

“แล้วเตรียมตัวยัง เพื่อนพี่เชียร์น้องอยู่นะ” เก้นท์มันว่าแล้วหันไปหาไอ้มาร์ชที่ดูดน้ำอย่างสบายอารมณ์

 

“ไม่ได้เตรียมครับ”

 

“นี่ไงมึง เด็กมันเก่ง มั่นมากน้องพี่ชอบ” มันพยักหน้าพออกพอใจ คงจะหลงใหลได้ปลื้มไอ้น้องภพนี่อยู่พอตัวเลย

 

“ผมไม่คิดจะลงประกวดอยู่แล้ว”

 

“เดี๋ยวนะ” มาร์ชแม่งเบรกเอี๊ยดเลยครับ มันยื่นหน้าไปหาไอ้ภพจนไอ้ภพต้องเอนหลังหนี “นี่หมายความว่าจะไม่ลงประกวด จะไม่ไปคัดตัวใช่ไหม”

 

“ครับ”

 

“ชัดเลย”

 

“เออชัดจริง มึงโดนแล้วไอ้มาร์ช”

 

“ไม่คิดไม่ฝันว่าผลมันจะออกเร็วขนาดนี้” มาร์ชตัดพ้อ ทำท่าเช็ดน้ำตาป้อยๆ คงนึกถึงค่าหมูกระทะที่ต้องเสียเพื่อเลี้ยงพวกผมอยู่ “ไอ้ห่าน้องมึงไม่ลงสักหน่อยเหรอวะ”

 

“ไม่ครับ”

 

“สักนิดก็ได้อ่ะ ลองดูๆ”

 

“ไม่ครับพี่”

 

เสียงเด็กเริ่มแข็งขึ้นนิดมาร์ชมันเลยเลิกเซ้าซี้นั่งทำหน้าเศร้าจนพวกผมต้องปลอบใจด้วยเสียงหัวเราะ

 

สมน้ำหน้ามึง กูบอกแล้วว่าอย่าเชียร์มัน ไอ้ภพอ่ะนะไม่สนใจกับการประกวดอะไรแบบนี้หรอก

 

 

 

วันศุกร์ที่พวกผมรอคอยก็มาถึงอย่างรวดเร็ว แม้จะรู้ผลแล้วว่าไอ้มาร์ชมันแพ้แต่ก็อยากรู้ว่าปีนี้ใครจะได้เป็นตัวแทนเฟรชชี่ไปประกวด ตัวเต็งอันดับหนึ่งในใจผมก็คือไอ้น้องมาร์ ส่วนผู้หญิงผมคิดว่าน่าจะเป็นน้องกิ๊งแน่นอน

 

“มาร์ชไม่ดูเหรอวะ”

 

“ดูเชี่ยไรล่ะไอ้น้องภพมันไม่มานี่”

 

“เอาเหอะน่า เด็กมันไม่ชอบทางนี้ก็ต้องเข้าใจ” ไอ้เก้นท์ปลอบพลางก็กลั้นขำไปพลาง เห็นแล้วก็สงสารครับ ทั้งไอ้เก้นท์ที่ต้องกลั้นขำและทั้งไอ้มาร์ชที่ต้องเสียเงินเลี้ยงหมูกระทะพวกผม

 

“คือเราก็ไม่ต้องจริงจังกันขนาดนั้นก็ได้มั้งเพื่อน” มาร์ชกวาดสายตามองพวกผมตาละห้อย

 

“ใครเพื่อนมึง”

 

"เดี๋ยวก่อนน้าไอ้เข็ม”

 

“เออใครเพื่อนมึง” ไอ้ทองสมทบจนไอ้มาร์ชเริ่มเบะปาก

 

เอาแล้วๆ กลุ่มกูจะแตกก็วันนี้แหละครับ

 

“พวกมึงแม่ง...ถ้ากูร้องไห้แล้วคนอื่นมาเห็นกูจะบอกเขาว่าพวกมึงแกล้งกู”

 

“ไอ้เด็กขี้ฟ้อง”

 

“ไอ้มาร์ชขี้ฟ้องๆ”

 

“ใครไม่เป็นเพื่อนกูกูไม่เลี้ยงหมูกระทะพวกแม่งแล้ว”

 

“หวายยย มาร์ชเพื่อนรัก ใครทำอะไรเพื่อนไหนบอกกูซิเดี๋ยวกูจะจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยเพื่อนรัก” ผมรีบเข้าไปประจบมันอย่างเร็วรี่ ไม่ได้เห็นแก่หมูกระทะนะครับ นี่ต้องการปลอบเพื่อนมาร์ชจริงๆ

 

“มึงอ่ะ”

 

“ใช่ไงกูนี่แหละจะปกป้องเพื่อนรักเอง”

 

“เปล่า กูจะบอกว่ามึงอ่ะบุนลี่กูคนแรกเลยสาดดดดด”

 

ผมขำก๊ากแม้จะโดนมาร์ชโบกหัวไปหนึ่งที คุยเล่นกันจนไอ้โน้ตที่หายไปคุยกับรุ่นพี่เดินกลับมาและแจ้งข่าวกับพวกผมว่า

 

“เขาเลื่อนคัดตัวว่ะ”

 

สัดเอ้ยย...ยืนเมื่อยมาตั้งหลายนาที แบบนี้ก็อดดูเลยน่ะสิครับ

 

“ทำไมเลื่อนวะ”

 

“ก็มีติดอะไรนิดหน่อยแหละ แต่เขาไม่ให้คนเข้าไปดูว่ะมึงเขาจะปิดข่าวไว้ก่อนอ่ะ”

 

“พวกเราก็ไม่ได้เหรอ?”

 

“เออ”

 

“เซ็งฉิบหาย”

 

“เซ็งอะไรมึงมาร์ช ไอ้น้องภพที่มึงเชียร์มันก็ไม่ประกวดอยู่แล้วเปล่า ไม่ต้องลุ้นหรอกรอเลี้ยงหมูกระทะพวกกูก็พอ”

 

“มึงอย่าย้ำได้ป่ะเข็ม มันเจ็บ...เอื้อกกก”

 

มาร์ชยกมือขึ้นมากุมหัวใจ ทำเสียงประหลาดเสียงดังจนพวกผมต้องก้าวถอยหลังออกห่างมัน ทำท่าประมาณว่าไม่รู้จักมันเพราะอายคนที่หันมามอง

 

ไอ้มาร์ชกระทืบขาบนพื้นตึงตัง งอแงเป็นเด็กๆ จนพวกผมต้องรีบเข้าไปดึงให้มันออกมาจากตรงนั้นก่อนที่คนจะมองมากไปกว่านี้

 

ไอ้ห่านี่ยังทำตัวเหมือนเด็กไม่เปลี่ยน

 

 

 

 

ผมยืนอยู่หน้าตู้แช่เครื่องดื่มในเซเว่นในเวลาเกือบๆเที่ยงคืน กำลังครุ่นคิดว่าชาอันไหนรสชาติดีที่สุด ผมชอบกินชาของยี่ห้อหนึ่งแต่วันนี้ดันหมดผมจึงเลือกไม่ได้ว่ายี่ห้อที่เหลืออยู่นั้นจะอร่อยเหมือนที่ผมชอบหรือเปล่า

 

เป็นตอนนั้นเองที่มีใครคนหนึ่งเดินมาหยุดยืนข้างๆกัน ผมหันไปมองคนที่ตัวสูงกว่า น่าแปลกที่ว่าผมมักจะเจอมันทุกครั้งที่อยู่คนเดียว

 

“มาหาอะไรกินเหรอ”

 

“อืม”

 

ภพตอบรับแค่นั้นและไม่คิดจะต่อบทสนทนากับผมสักนิด ผมยกมือขึ้นเกาหัวแกรก มองมันที่เปิดตู้เครื่องดื่มออกมาจากนั้นชาที่ผมจ้องไว้นานแล้วก็ถูกยื่นไว้ตรงหน้าผม

 

“อะไรอ่ะ”

 

“เลือกไม่ได้ไม่ใช่เหรอ”

 

“แล้วรู้ได้ไงว่าอยากกินชา””

 

“เก่ง”

 

“เอาดีๆดิ”

 

“เห็นกินบ่อย”

 

“อ่อ” ไม่คิดว่ามันจะสังเกตผมแต่ว่ามันเห็นผมบ่อยขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมผมถึงไม่ค่อยเห็นมันเลยล่ะแต่ผมก็แค่สงสัยไม่คิดที่ถามออกไปหรอก รู้ว่ายังไงมันก็ตอบกวนผมอยู่ดี “อันนี้อร่อยเหรอ เคยกินป่ะ”

 

“เคย" มันตอบสั้น ๆจากนั้นก็หันมามองหน้าผม "ก็คิดว่าคงชอบเหมือนกัน”

 

“อาห้ะ”

 

“อืม ซื้ออะไรต่ออีกไหม”

 

“ทำไมอ่ะ?”

 

“จะไปส่ง”

 

“ส่งทำไมวะ กูขับรถมา”

 

“คนเดียว”

 

“ใช่”

 

“เอาเหอะ ถ้าซื้อเสร็จแล้วก็ออกมาจะยืนรอหน้าเซเว่น”

 

ว่าจบแค่นั้นมันก็เดินออกไปเลย ผมได้แต่มองตามมันงงๆ ทำอะไรไม่ได้ก็เดินซื้อของกินต่ออีกนิดจากนั้นก็ไปจ่ายเงินและเดินออกมาหน้าเซเว่น

 

พบว่ามันยืนรอผมอยู่จริงๆอย่างที่มันพูดไว้

 

“จริงจังเหรอวะ นึกว่าพูดเล่น”

 

“เพื่อนเหรอ ทำไมต้องเล่น”

 

“ก็เปล่าเว้ย เออๆช่างเหอะ”

 

“ไปดิ”

 

“ไปไหน?”

 

“กลับหอ”

 

“เออๆ ไว้เจอกัน” ผมโบกมือลา เดินไปขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ของตัวเองที่จอดอยู่ใกล้ๆ มองภพที่ขึ้นรถตัวเองเช่นกัน มันมองหน้าผมแล้วพยักพเยิดให้ผมไป ผมก็ได้แต่พยักหน้า สงสัยว่าคงเป็นการลาของมันล่ะมั้ง

 

ทว่าสิ่งที่ผมคิดนั้นผิดมหันต์เมื่อภพว่ามันขับรถตามผมมาด้วย

 

เอาจริงดิ?

 

คือที่มันบอกว่าจะไปส่ง ผมคิดว่ามันก็แค่แกล้งเล่นไม่นึกว่ามันจะขับรถตามมาส่งผมถึงหอจริงๆ มันนี่แม่ง ทำให้ผมทึ่งกับการกระทำของมันกี่ครั้งแล้ววะ

 

นับไม่หวาดไม่ไหวจริงๆกับพ่อหนุ่มคนนี้

 

แล้วมันก็เข้าอีหรอบเดิมคือเมื่อถึงจุดมุ่งหมายของผม พอหันหลังมาก็ไม่พบว่ามันอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว ได้แต่ส่ายหน้ากับความเป็นไอ้ภพเบาๆ จากนั้นก็เดินขึ้นหอและไม่ลืมส่งข้อความไปขอบคุณมันด้วย

 

 

เข็ม : ขอบคุณที่มาส่งนะมึง

 

 

 

****

 

 

#ภพเพียงรัก

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 156 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

77 ความคิดเห็น

  1. #75 ฟางเซียนเซียน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 18:38
    คนแต่งจะมาต่อไหมอะคะ
    #75
    0
  2. #74 Cereal_Killer (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 14:15
    คนเลาอ่ะเนอะ คือบั่บ ปากรั้ยแต่สังเกตุเขาตลอดเลย ดูแลดีเหลือเกินอ่ะจ่ะ ยั่กจะแหมยาวๆ #อรรถรส555
    #74
    0
  3. #73 jeerapans834 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 23:22
    รอนะคะ รอๆๆๆๆๆ
    #73
    0
  4. #67 EWhall (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 16:29
    รอค้าบบ
    #67
    0
  5. #66 sey234 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 00:44
    เขารออยู่นะ
    #66
    0
  6. #61 Conasu0_0 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 15:35
    รอค้าบบบบบบบ
    #61
    0
  7. #60 suraya_235 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 15:13

    รอนะคะ
    #60
    0
  8. #57 Conasu0_0 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 14:40
    รอน้าาาาาา
    #57
    0
  9. #56 kratenlover (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 12:40

    ที่คอยตามมาแอบรับ แอบส่งเค้านี่ เอาดีๆ แอบชอบพี่เค้าก็บอก เหอะๆ

    #56
    0
  10. #55 ซีเอชโอเอ็มพียู..yy.. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 16:16
    ยังไงอ่ะเราภพ หืม
    #55
    0
  11. #54 pipixixi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 00:26
    น้องภพไม่เนียนเลยน้า
    #54
    0
  12. #53 Somluck2510 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 00:07

    รอภพพพพพพพ
    #53
    0
  13. #50 I'm happy :( (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 20:04
    ภพพพพ ไม่เนียนนนรู้กกกกก แหมมมมมมมมมมมๆๆๆ
    #50
    0
  14. #47 Nenula_la (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 22:56
    ภพคะ แหนนนนนนน รอตอนต่อไปนะคะ
    #47
    0
  15. #45 Justwhy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 13:47
    มีแววจะได้รักกันเร็วๆนี้
    #45
    0
  16. #42 Conasu0_0 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 00:22
    ฮั่นแน่~แอบตามพี่เขาละซี่~ ภพเราอะไม่เนียนอะภพ โครตไม่เนียน/รอตอนต่อไปน้าค้าบบบบบบบบ
    #42
    0
  17. #41 supaporn2233 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 23:30
    ภพงี้ ฐานทัพงี้ คือไทป์ผัวที่เรารอคอยมาก 55555 นิ่งๆดีชอบอ่า
    #41
    0
  18. #40 phurichaya25 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 23:00
    ภพเรามันช่างสังเกตอ่ะเนอะะะะ
    #40
    0
  19. #39 godxmeii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 20:31
    อัลไลอ่า เกินหน้าเกินตาไปหน่อยมั้งง
    #39
    0
  20. #38 Faffa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 20:17
    ฮั่นแน่~
    #38
    0