(จบแล้ว) เขาว่ากันว่า 2 {Yaoi / BL}

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,360
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,410 ครั้ง
    23 มิ.ย. 62

ตอนที่2



จะว่าไปแล้วตั้งแต่เปิดเทอมมาผมยังไม่เห็นพี่ชัชเลยอ่ะ ก่อนเปิดเทอมไม่กี่วันพึ่งเห็นลงรูปไปเที่ยวต่างประเทศอยู่เลยไม่รู้ป่านนี้กลับมายัง จะทักแชทเฟสไปก็ไม่ได้เพราะพี่แกเกิดติสท์อะไรก็ไม่รู้ถึงได้ปิดเฟสเฉยเลยหลังจากลงรูปไปเที่ยว ส่วนไลน์พี่ชัชก็ไม่ค่อยตอบ โทรศัพท์ก็ไม่ค่อยรับอีก


คืองงมากพี่จะมีโทรศัพท์เอาไว้ทำไมถ้าจะทำตัวเป็นมนุษย์ดึกดำบรรพ์ขนาดนี้


ถ้าเทียบกับพี่คินแล้วผมว่าก็พอๆกันแหละไอ้นิสัยตอบข้อความในใจกับปิดเสียงโทรศัพท์ไว้เนี่ย มันน่าโมโหจริงๆ


ที่พูดมาทั้งหมดไม่ใช่ว่าผมคิดถึงพี่ชัชขนาดนั้นหรอกครับแค่จะโยงว่าพี่คินไม่รับโทรศัพท์ผมอีกแล้ว นี่สงสัยคงปิดเสียงไว้อีกตามเคย โทรไปหลายสายก็ไม่ยอมรับสักที มันน่าหงุดหงิดจริงๆนะเวลามีธุระสำคัญแล้วไม่รับโทรศัพท์เนี่ย


“เป็นไรไอ้ทาวน์ ทำหน้าเหมือนฝีแตก”


“เดี๋ยวปากมึงจะแตก”


“หวายย โหดว่ะเพิ่ล”


“เงียบไปเลยมึง”


เบื่อนิสัยตัวเองที่เวลาหงุดหงิดพอเห็นอะไรขวางหูขวางตาหน่อยก็จะพาลไปด้วย นิสัยนี้แก้ไม่หายสักที แล้วไอ้คนต้นเหตุที่ทำให้ผมหงุดหงิดนี่ก็ไม่ยอมรับสายผมหรอก ไม่รู้อยู่ไหนหรือทำอะไรอยู่


วันนี้อาจารย์งดคลาสผมเลยกะว่าจะชวนพี่คินไปซื้อของเข้าบ้านเพราะของใช้ที่จำเป็นก็หมดไปหลายอย่าง ถ้าเกิดไม่ไปซื้อก็ไม่รู้ว่าต้องใช้อะไรแล้วอีกทั้งวันนี้พี่คินไม่มีเรียนด้วยก็เลยประจวบเหมาะพอดีแต่ผมโทรไปแล้วโทรไปอีกพี่คินก็ไม่รับสาย ผมก็เลยต้องมานั่งหงุดหงิดหัวร้อนอยู่ในห้องของไอ้ทิมนี่ไง


“พี่คินยังไม่รับอีกเหรอวะ เขาติดธุระมั้งมึง”


“ธุระไรวะ พี่คินแม่งก็เป็นแบบนี้ตลอดอ่ะ ทะเลาะกันเรื่องนี้ก็หลายครั้งแต่ก็ไม่เคยจะเปลี่ยนหรอก”


บางทีผมก็รู้สึกเบื่อหน่ายกับความพี่คินเหมือนกัน มันทำให้ผมกับเขาทะเลาะกันบ่อยๆและเรื่องที่ทะเลาะก็เป็นเรื่องซ้ำๆเดิม แถมยังเทะเลาะเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องอีกต่างหาก


คือผมก็ไม่ใช่คนที่จะโมโหอะไรง่ายขนาดนั้นนะแต่ว่ามันหลายครั้งแล้วที่เขาเป็นแบบนี้แต่พี่คินก็ไม่เคยจะแก้ไขสักที


“เอาน่ามึงใจเย็นๆก่อน พี่คินเขาอาจจะหลับอยู่ก็ได้”


ผมก็พยายามคิดเหมือนไอ้ทิมมันนั่นแหละครับ คิดทุกครั้งเวลาโทรหาพี่คินหลายๆสายแล้วเขาไม่รับ แต่เข้าใจมั้ยครับพอยิ่งโทรเท่าไหร่ก็ยิ่งหงุดหงิด ส่งข้อความไปอย่าหวังเลยว่าเขาจะอ่านขนาดโทรจนโทรศัพท์แบตจะหมดแล้วเขายังไม่รับเลย


ผมล้มเลิกความตั้งใจ ช่างพี่คินเถอะ ผมเดินไปซื้อเอาเซเว่นก็ได้วะ


 

 

 

ผมนั่งเล่นนอนเล่นอยู่ห้องไอ้ทิมจนถึงเวลาที่ต้องไปทำงานร้านเฮียเตอร์ สายเรียกเข้าจากพี่คินที่ดังขึ้นเมื่อชั่วโมงก่อนผมก็ไม่ได้สนใจ เอาให้เขาหงุดหงิดหัวร้อนบ้างจะได้เข้าใจว่าผมรู้สึกยังไงตอนเขาไม่รับโทรศัพท์


“มึงจะไม่รับจริงๆเหรอวะทาวน์”


“ช่างดิ ทีกูโทรไปเขาไม่รับก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร”


“กูว่ารับเหอะว่ะ ทะเลาะกันไปก็ไม่มีอะไรดีหรอกมึง”


“กูก็ไม่อยากทะเลาะนะทิมแต่บางทีพี่คินก็ควรจะรู้บ้างว่ากูรู้สึกยังไง”


“แล้วยังไงต่อวะ พอเขารู้แล้วยังไง?”


“เขาจะได้คิดได้ไงว่าวันหลังก็ต้องรับโทรศัพท์กูหรือถ้าไม่สะดวกจริงๆก็ส่งข้อความมาบอกกูก็ได้ แค่นี้มันคงไม่ยากสำหรับเขาหรอกว่ะ”


“เฮ้อ..นี่มึงโกรธพี่เขาใช่มั้ยวะ”


“เออ” ผมยอมรับตามความรู้สึกจริงๆ ผมไม่รู้นะว่าพี่คินมีเหตุผลอะไรที่ไม่รับโทรศัพท์ผมแต่ผมก็ไม่พอใจและหงุดหงิดเขาไปแล้ว


ตอนนี้ก็ยังไม่หายและไม่รู้ว่าจะหายเมื่อไหร่ด้วย


“เอาเหอะ เรื่องนี้กูก็ไม่อยากยุ่งนักหรอก ยังไงก็เป็นเรื่องส่วนตัวของมึงกับแฟนแต่ก็อยากให้มึงใจเย็นๆ”


“อืมขอบใจ กูไปทำงานละ”


“กูไปส่งป่ะ?”


“ไม่เป็นไรกูเดินไปเอง”


ผมเดินออกจากหอพักของไอ้ทิมก็เตร็ดเตร่ทอดน่องไปเรื่อยๆอย่างไม่เร่งรีบ ถึงจะอยู่ปีสองแล้วไอ้ทิมก็ยังคงอยู่หอในเหมือนเดิมส่วนผมอย่างที่รู้กันว่าย้ายไปปอยู่กับพี่คินตั้งแต่ปีหนึ่ง ไอ้เมทประมงที่เคยเป็นเมทเก่าผมก็สบโอกาสย้ายเข้าไปอยู่ห้องเดียวกับไอ้ทิม


ก็ดีครับทิมมันจะได้ไม่เหงาด้วย


ช่วงเวลาเย็นๆแบบนี้ใน มอ.ก็จะมีคนมาวิ่งออกกำลังกาย พอผมเห็นอาจารย์ก็ยกมือไหว้ ทักทายอาจารย์นิดหน่อยก็เดินต่อไป ผมเป็นคนไม่ชอบออกกำลังกาย การเดินไปทำงานแบบนี้ก็เหมาะกับผมดี


แล้วช่วงนี้ก็เป็นช่วงเชียร์ของคณะ เวลาเดินผ่านอาคารไหนก็จะเห็นน้องปีหนึ่งเข้าแถวเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย


เห็นแล้วก็นึกถึงปีของตัวเอง จำได้ว่าตอนนั้นเกร็งไปหมดเลย เหงื่อก็ไหลพลั่กๆอยากจะร้องไห้กลับบ้านฉิบหายแต่พอผ่านมาได้มันก็ดีครับ เป็นประสบการณ์แปลกใหม่ดีแต่ถ้าจะให้ไปทำอีกรอบผมก็ขอบาย แค่ครั้งเดียวในชีวิตก็พอครับเดี๋ยวไม่ขลัง


ผมเดินไปเรื่อยๆ สายตาทอดมองไปรอบๆมหาลัยเรื่อยเปื่อยกระทั่งเดินมาถึงร้านเฮียเตอร์ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่ามีรถคันคุ้นตาจอดอยู่หน้าร้าน


ละสายตาออกมาจากรถคันที่ผมมักจะขึ้นนั่งข้างคนขับเป็นประจำ ผมไม่สนใจหรอก เลยเดินไปเข้าร้านและก็ต้องหยุดนิ่งเพราะเจ้าของรถคันที่จอดอยู่หน้าร้านกำลังนั่งจ้องหน้าผมอยู่


“ทำไมไม่รับโทรศัพท์” เสียงพี่คินนิ่งทำให้รู้ว่าเขาไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่เล่นด้วยได้ แล้วไงล่ะผมก็ไม่ได้อยากเล่นกับเขาสักหน่อย


“เฮียเตอร์สวัสดีครับ เดี๋ยวผมขอไปล้างหน้าล้างมือก่อนนะครับจะออกมาช่วย”


ผมทำเมินกับคำถามนั้นของเขาแล้วเบนความสนใจไปทางเฮียเตอร์ที่มองผมกับพี่คินสลับกันไปมา


“อะ...เออ รีบๆหน่อยนะวันนี้จะเปิดเร็วหน่อย พอดีสองทุ่มกูมีนัดคงปิดร้านเร็วน่ะ”


“ได้ครับ”


ผมรับคำแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำ ยังไม่ทันจะปิดประตูดีก็ถูกใครบางคนแทรกตัวเข้ามาอยู่ในห้องน้ำด้วยกันและจัดการปิดประตูล็อคไว้อย่างเรียบร้อย


เผลอทำหน้าไม่พอใจใส่เขาแต่ก็เปลี่ยนอารมณ์เมินเฉยใส่เขาอีกครั้ง


“เป็นอะไร โกรธกู?”


“....”


ผมเงียบไม่ตอบคำถามเขาและไม่คิดจะตอบอะไรด้วย


“ทาวน์ มีอะไรก็พูด”


“....”


มีเยอะแต่ไม่อยากพูด พูดไปเขาก็เป็นเหมือนเดิม


“เป็นอะไรวะ โกรธที่กูไม่รับสายรึไง”


“....”


ก็รู้ตัวนี่หว่ายังจะมาถามคนอื่นเขาอีก รู้ตัวแล้วยังไง มันก็หลายครั้งแล้วไม่ใช่เหรอที่เป็นแบบนี้ ผมจะทำอะไรได้ล่ะ ก็งี่เง่าแหละยอมรับแต่ผมก็ไม่พอใจไง ไม่ใช่ครั้งแรกด้วยที่เป็นแบบนี้


“ขอโทษ คราวหลังจะไม่มีแล้ว”


“....”


คราวก่อนก็พูดแบบนี้ป่ะ แล้วทีนี้เป็นไง ผลออกมาก็เหมือนเดิม ผมควรจะเชื่อคำขอโทษของพี่หรือไง


“กูต้องทำยังไงถึงจะหายโกรธ”


“....”


ผมก็ไม่รู้ว่าพี่คินต้องทำยังไงผมถึงจะหายโกรธเขา ผมไม่ได้คิดแค่ตอนนี้ยังคงรู้สึกไม่พอใจ เขาทำอะไรมันก็ดูขวางหูขวางตาผมไปหมด


“เฮ้อ...เอาไว้คุยกันที่บ้านแล้วกัน ไปทำงานเถอะ”


ผมไม่ได้พูดอะไร พอเขาเปิดโอกาสให้ผมไป ผมก็รีบเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็จริงว่าการทะเลาะกันมันไม่เคยมีอะไรดีหรอกแต่ความรู้สึกบางครั้งที่ผมเสียไปผมก็อยากให้เขารับผิดชอบมันบ้าง อยากให้เขารู้สึกบ้างว่าบางครั้งผมก็ไม่ใช่คนที่จะอะไรก็ได้และใจดีขนาดที่จะยกโทษให้เขาง่ายๆ


ลูกค้าวันนี้ก็เยอะปกติ ผมทำงานโดยที่ทำเป็นไม่สนใจสายตาของใครบางคนที่นั่งมองผมอยู่หน้าเคาท์เตอร์ เขาเอาแต่นั่งมองผมจนผมไม่มีสมาธิ อยากจะไล่ให้กลับบ้านไปแต่โกรธเขาอยู่ผมจึงปล่อยไว้งั้นแหละ เจ็บตาเมื่อไหร่คงเลิกมองเองล่ะมั้ง


ผมยังคงทำหน้าที่ของตัวเองไปเรื่อยๆ พูดคุยกับลูกค้าประจำเล็กน้อยเพราะเขามาบ่อยและผมก็ชอบที่เขาคุยสนุกแต่ก็ไม่ได้คุยอะไรมากหรอกครับเดี๋ยวเฮียจะหักเงินเอา


“คุยอะไรกันนานขนาดนั้น”


ผมเมินกับเสียงของพี่คินตอนที่เดินไปเอาออเดอร์กับเฮียหน้าเคาท์เตอร์ พอผมไม่ตอบพี่คินก็จับแขนผมไว้ทำให้ผมต้องหันไปมอง


“ตั้งใจทำงาน”


เป็นการบอกอ้อมๆของเขาว่าอย่าไปคุยกับผู้ชายคนนั้นอีก แล้วไงล่ะเขาเป็นลูกค้าผมก็คุยปกติ ผมเห็นหรอกนะที่มีคนเข้ามาคุยกับพี่คินอ่ะแต่ผมเลือกที่จะไม่พูดไงเพราะยังไงผมก็เชื่อใจเขาอยู่แล้ว


สักประมาณทุ่มครึ่งเฮียเตอร์ก็บอกให้ผมไปพลิกป้ายว่าร้านปิดแล้ว ตอนออกไปผมก็บังเอิญเจอเขากับด้กโยธาที่กำลังจะเปิดประตูเข้ามาในร้านพอดี


“พี่ทาวน์ สวัสดีครับเจอกันอีกแล้ว”


“อาห้ะ แต่ตอนนี้ร้านปิดแล้วล่ะ”


“น่าเสียดายจริงๆ แล้วพี่ทำงานร้านนี้เหรอครับ ผมพึ่งรู้”


“อืม ไว้พรุ่งนี้มาใหม่ละกันนะ”


“ได้ครับ งั้นสวัสดีครับพี่”


ผมพยักหน้ารับไหว้เด็กปีหนึ่งตรงหน้า เหมือนเด็กโยธามันจะชอบอยู่คนเดียวเลยครับ เวลาผมเห็นมันทีไรก็เห็นอยู่คนเดียวตลอด


ทำตามคำสั่งเฮียเตอร์เสร็จผมก็กลับเข้าไปในร้านอีกครั้ง มีลูกค้าเรียกเก็บเงินผมก็รีบเข้าไปทำหน้าที่ พอมีคนสั่งอาหารเพิ่มผมก็ต้องไปบอกขอโทษเพราะครัวปิดแล้ว ผมเดินทำงานจนหัวหมุนกระทั่งลูกค้าคนสุดท้ายออกจากร้านไป


“ขอบคุณนะครับ วันหลังมาอุดหนุนอีกนะครับ” ผมกล่าวขอบคุณลูกค้าพร้อมกับปิดประตูร้านลง


หันหน้ากลับไปก็ยังเห็นพี่คินนั่งอยู่ที่เดิม ผมรู้ว่าเขาไม่เคยละสายตาไปจากผมสักครั้ง ผมเดินผ่านเขาไปเก็บโต๊ะ เช็ดๆถูๆทุกโต๊ะให้สะอาด จัดการทุกอย่างในร้านให้เสร็จเรียบร้อยก็เอ่ยลาเฮียเตอร์


“ผมกลับก่อนนะครับเฮีย สวัสดีครับ”


“เอ้อ...แล้วนี่มึงกลับยังไงล่ะ” เฮียเตอร์ถามพลางเหล่ตาไปทางพี่คิน


“คงไปนอนกับไอ้ทิมที่หอในครับ ผมโทรบอกมันให้มารับแล้ว”


ผมใช้เวลาว่างที่มีน้อยนิดระหว่างทำงานโทรไปบอกไอ้ทิมให้มารับ ดีที่วันนี้ไอ้เมตประมงมันกลับบ้านผมเลยมีที่ซุกหัวนอน


“อ่าว..แล้ว..”


“ผมกลับแล้วนะครับ ไอ้ทิมมันมาแล้ว” ผมมองรถสกู้ปปี้ของไอ้ทิมที่จอดอยู่หน้าร้านก็เอ่ยลาเฮียอีกครั้ง เมินเฉยคนที่มองผมอยู่นิ่งๆแล้วเดินออกจากร้านไป


ผมก็เสียใจและเจ็บเหมือนกันที่ทำแบบนี้แต่ไม่รู้ดิผมยังไม่อยากจะคุยอะไรกับพี่คินเลย


 

 

 

 


ทาวน์...ที่ทำอยู่ตอนนี้มันดีแล้วใช่มั้ย


เป็นคำถามของพี่คินที่ส่งมาถามผมตอนที่ผมกำลังจะนอน


มันไม่มีอะไรดีหรอกแต่บางครั้งผมก็อยากอยู่คนเดียว อยากคิดอะไรคนเดียวก็เลยต้องแยกกับเขาบ้าง การที่ทะเลาะกับพี่คินมันไม่เคยมีอะไรดี ผมไม่มีความสุข เขาไม่มีความสุข เราสองคนต่างก็อึดอัดแต่ผมแค่คิดว่าถ้าเราห่างกันเพื่อให้ได้คิดอะไรบ้างก็อาจจะดีกว่า


ถ้ากลับบ้านไปผมก็คงต้องเมินเขาเหมือนเดิม พี่คินก็จะหงุดหงิดโมโหและอาจจะทะเลาะกันร้ายแรงไปมากกว่านี้ก็ได้ใครจะไปรู้


ก็ใช่อยู่ว่าถ้ามีปัญหาควรจะรีบเคลียร์กันแต่ก็นะผมยังไม่พร้อมเลยว่ะ ขอปล่อยผ่านก่อนแล้วกัน


“มึงโอเคนะทาวน์”


“อืม” ผมตอบไอ้ทิมที่พึ่งคุยโทรศัพท์กับไอ้เมตประมงเสร็จ


“เฮ้อ...อย่าร้องดิวะ เห็นมึงเป็นแบบนี้แล้วกูก็เป็นห่วง”


“กูไม่ร้องสักหน่อย เมื่อกี้หาวไง”


“เออหาวก็หาววะแต่กูยังยืนยันคำเดิมนะมึงว่าถ้าการทะเลาะกันมันไม่มีอะไรดีขนาดนี้ก็รีบไปเคลียร์กันดีกว่าว่ะ”


“อืม”


คิดอยู่แล้วว่าพรุ่งนี้ผมคงต้องไปเคลียร์กับพี่คิน ผมก็ไม่อยากปล่อยให้ปัญหามันอยู่นานๆนักหรอก การที่ต้องทะเลาะกับพี่คินไม่ใช่สิ่งที่ผมชอบเลยด้วยซ้ำ


อาจจะมองว่าปัญหามันก็แค่นี้ทำไมต้องเอามาทะเลาะกัน แต่ลืมคิดไปรึเปล่าว่าเพราะปัญหาแค่นี้นี่แหละที่จะทำให้มันเกิดปัญหาที่ใหญ่กว่าในภายภาคหน้า


ผมไม่อยากเป็นแบบนั้นหรอก ไม่อยากถมปัญหาเยอะๆแล้วมาระเบิดบึ้มที่เดียว แบบนั้นมันคงจะแย่จริงๆ


TBC




ตอนนี้มาน้อยหน่อยค่า แหะๆ ตอนหน้าพี่คินจะง้อทาวน์ได้มั้ยคงต้องรอดูกันแล้วว ปล.ย้ำอีกทีว่าไม่ดราม่าจริงๆทุกคนนนน

ขอบคุณค่า

#นิยายเขาว่ากันว่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.41K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

651 ความคิดเห็น

  1. #627 NoonitNitaya (@NoonitNitaya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 12:33
    มีมาม่าแล้ว
    #627
    0
  2. #557 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 16:44
    สัมมีภรรยาเขางอนกัน555
    #557
    0
  3. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 16:52
    ก็เข้าว่าเป็นห่วง แต่การกระทำของทาวน์มันแบบ.. ทำไปเพื่ออะไรอ่ะ? 😂
    #506
    0
  4. #322 0979843633 (@0979843633) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 16:56
    เข้าใจทาวน์เลยแบบถ้าเราเป็นอะไรขึ้นมาแล้วโทรหาคินหลายสายมากแล้วไม่รับนี่คงนอนตายแล้วอ่ะ บางทีควรรับโทรสัพอ่ะเพราะคนที่โทรมาเขาอาจจะมีธุระก็ได้
    #322
    0
  5. #246 dt13dn12 (@dt13dn12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 18:17
    ว่าแล้วต้องมีแบบนี้ ภาคแรกอาจจะดูน่ารักสวยหรอ แต่ ภาคสอง ดราม่ามาเลยจ้าาา เหมือนชีวิตคู่ที่ต้องผ่านเรื่องต่างๆให้ได้ เพื่อเป็นการทดสอบ ยังไงนิยายที่ไรท์แต่งถือว่า สนุกสุดๆๆๆๆๆ เลยค่ะ ^-^
    #246
    0
  6. #225 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 10:51
    เคลียร์กันเร็วๆนะะ ฮือออ ;-;
    #225
    0
  7. #195 soulEaster (@dumbell-easter) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 23:32
    เอาจริงๆเข้าใจทาวน์มากเพราะเราก็เป็นแบบทาวน์ คือถ้าไม่ว่างก็ควรบอกอะ โทรไปหลายครั้งไม่รับมันก็น่าหงุดหงิด ฮือ แต่ไม่อยากให้ดราม่าเลยน
    #195
    0
  8. #193 ananarnaaa (@ananarnaaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 09:32
    แงงงง เข้าใจนะ พี่คินนนมาง้อเร็ว
    #193
    0
  9. #178 xxxlilly (@xxxlilly) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 16:41
    เข้าใจทาวน์นะ
    #178
    0
  10. #137 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 17:50
    ปรับความเข้าใจกันนะลูก
    #137
    0
  11. #111 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 19:28
    เฮ้อปัญหาแฟนไม่รับโทรศัพท์นี่เราเข้าใจมันหงุดหงิดอะยิ่งถ้ามีธุระด้วยเพราะถ้าไม่สำคัญคงไม่โทรหาหลายรอบป่ะ จะมีมทอถือทำไมถ้าไม่พกติดตัวเลิกใช้ดิ
    #111
    0
  12. #107 ENJOY_EVERYDAY (@pink-peat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 21:05
    ก็เข้าใจทั้งคู่นะ ยังไงก็รีบปรับความเข้าใจกันซะล่ะ
    #107
    0
  13. #97 Wincts1245 (@Wincts1245) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 13:48
    แงงงง เข้าใจน้องนะแต่ก็ใจเย็นๆๆๆๆๆก่อนนะ อย่าทะเลาะกันเบย อุแงงงงง
    #97
    0
  14. #96 once11 (@once11) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 11:04
    ดูแค่นี้ก็รู้ว่าภาคนี้ดราม่า ไรท์โกหก พี่คินทำไมไม่อธิบายให้น้องฟังละว่าทำไมไม่มารับ พูดแต่ขอโทษ ชั้นเชียโยธาย้ายทีม
    #96
    0
  15. #95 MarateeChesan (@MarateeChesan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 10:26
    เราเข้าใจน้องนะ การพูดซ้ำๆเเล้วได้คำตอบเเบบเดิมมันก็ยังไงๆอยู่ เพราะงั้นเคลียเค้าไม่ได้ก็เคลียตัวเองก่อนละกันนน สุ้!!
    #95
    0
  16. #94 Mmelody__ (@pimpika-68) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 09:14
    ง้อน้องเร็วพี่คินนนนน
    #94
    0
  17. #92 Cheezymm (@srppm00k-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 09:01
    ใจเย็นๆเด้อออ ทั้งคู่เลยยยยยย
    #92
    0
  18. #91 Diamond7 (@peachbam1a) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 07:57
    ทีมน้องงง
    #91
    0
  19. #90 chompoo_GOT7 (@chompoo_GOT7) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 02:05
    รอเลยคร้าาา งื้อออ
    #90
    0
  20. #89 เมี๊ยว~ (@greenw) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 23:11
    เข้าใจน้องนะ แงง ง้อน้องเร็วว
    #89
    0
  21. วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 22:46
    เหมือนทิ้งระเบิดใส่น้องงง รอนะคะ น้องไม่ได้งี่เง่านะ คือพอเข้าใจอารมณ์อะ แงง ไม่ม่าเด้อไม่ม่าา 555
    #88
    0
  22. #87 luckynim (@luckynim) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 22:41
    เดี๋ยวก็มีมือที่สามเข้ามาแทรกอีก งืออออ จาทะเลาะกันทั้งเรื่องใช่มั้ย
    #87
    0
  23. #86 zzzPLAzzz (@zzzwanmaizzz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 22:00
    ง้อกันดีๆนะ
    #86
    0
  24. #85 myeonx (@myeonz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 21:34
    รอคับรออออออออ
    #85
    0
  25. #84 Suraiya1874 (@Suraiya1874) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 21:28
    เข้าใจทาวน์น่ะแต่ก็ดูเกินไป แง้ ร้องงงงงงงว
    #84
    0