(จบแล้ว) เขาว่ากันว่า 2 {Yaoi / BL}

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,670
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 845 ครั้ง
    28 ส.ค. 62

 

ตอนที่ 14


พี่คินมันร้ายมากครับ สัปดาห์สอบกลางภาคของผมแต่เขากลับหนีไปเที่ยวทะเลกับกลุ่มของเขา มันน่าโมโหมั้ยล่ะมากบอกเอาวันที่ใกล้จะไปแล้ว ผมได้แต่เดียวดายอยู่บ้านคนเดียวเนี่ย


“กลับมาวันไหนอ่ะ?”


(อีกสองวันก็กลับแล้ว อย่างอแง มีอะไรก็โทรหา)


ผมวีดีโอคอลกับเขาทุกวันตั้งแต่วันที่เขาไป ก็คนมันคิดถึงอ่ะครับให้ทำไง นี่มันผ่านไปตั้งสองวันแล้วนะทำไมเขาถึงไปนานขนาดนั้น ไม่มีใครให้นอนกอดเหมือนทุกคืนเหงานะครับ


“รีบๆกลับมาได้แล้ว”


(ครับ ตั้งใจสอบเดี๋ยวพามาเที่ยวบ้างดีมั้ย?)


ดีแหละถ้าเขาไปด้วย ไปไหนก็ดีหมดแหละ


“อือ”


(ทำหน้าแบบนี้กูจะกล้าวางสายได้ไง ไหนยิ้มหน่อยคนดี ไม่งอแงครับ)


“ก็ผมคิดถึงพี่อ่ะ”


(คิดถึงเหมือนกัน เดี๋ยวก็กลับแล้วไง ยิ้มหน่อยเร็ว)


ยิ้มก็ยิ้มวะเพื่อให้เขาได้สบายใจ ผมฉีกยิ้มกว้างจนปากแทบฉีกก็ได้รอยยิ้มของพี่คินตอบกลับมา


“พอใจยัง?”


(อือ ไปนอนได้แล้วพรุ่งนี้มีสอบไม่ใช่หรือไง)


“รู้แล้วๆ งั้นฝันดีครับ”


(ฝันดี ตั้งใจสอบล่ะ)


ผมพยักหน้าแล้วกดตัดสายไป ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างเซ็งๆ พอไม่มีพี่คินนอนด้วยแล้วอ้างว้างหัวใจยังไงก็ไม่รู้


ได้แต่ตีขาไปมาบนอากาศอย่างขัดใจ การคิดถึงใครสักคนนี่ทำไมมันทรมานขนาดนี้วะ อยากสอบเสร็จแล้วววว


คิดถึงโว้ยยย!!


 


 

“หน้าบึ้งแบบนี้เห็นเค้าลางว่าจะทำข้อสอบไม่ได้” คนที่จะพูดอะไรแบบนี้ใส่ผมได้ก็มีคนเดียวเท่านั้นนั่นก็คือไอ้ทิมเพื่อนรักที่ไม่อยากจะรักมันแล้วในตอนนี้ ปากไม่ดีเลยไอ้ห่านี่ต้องโดนสักป๊าปแล้วป่ะ


“นั่นปากหรือไง?”


“เออดิ มึงเห็นเป็นอะไรล่ะ?”


“ตูดกูมั้ง”


“ไอ้ฟาย แซวเล่นแล้วอารมณ์เสียอะไรวะ?”


“หงุดหงิดคน”


“พี่คิน?”


เดาง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่ได้แสดงอาการอะไรเลยนะ จริงๆนะครับเชื่อสิ


“เออ”


“ทำไมวะ..คิดถึงเขาใจจะขาดงี้”


จะยอมรับก็เขินอ่ะ ต้องทำไงดีวะเดินหนีแม่งเลยดีมั้ย


“ไปแดกข้าวเหอะ ถามไรเยอะแยะวู้วว”


ผมรีบสับเท้าหนีไอ้ทิมที่ได้แต่ร้องอ้าวให้ได้ยิน ก็ไม่รู้จะตอบยังไงนี่หว่าเดินหนีมานี่แหละดีที่สุด แล้วไม่รู้ว่าจะเดินรีบอะไรเบอร์นั้นสุดท้ายก็ไปเดินชนคนอื่นเข้าอีกจนได้ นี่มันวันอะไรวะข้อสอบก็ยาก ตอบคำถามไอ้ทิมก็ไม่ได้ คิดถึงพี่คินก็คิดถึงแถมยังมาเดินชนใครที่ไหนก็ไม่รู้อีกเนี่ย


“ขอโทษครับ” ขอโทษก่อนละกันจะได้ไม่โดนต่อย เดี๋ยวนี้คนยิ่งอารมณ์ร้อนๆกันอยู่


“พี่ทาวน์”


อะไรซิ...


ผมเงยหน้าขึ้นมองกับคนที่ผมโดนชนก็พบว่าเป็น..


“โยธา?..กูชนมึงอีกแล้วเหรอ?”


“ฮ่าๆ ใช่ครับ พี่รีบไปไหนเนี่ย”


“เอ้า...เออขอโทษเว้ยพอดีรีบไปกินข้าว” ความจริงคือรีบเดินหนีไอ้ทิมแต่เหตุมันไม่ค่อยคูลเท่าไรก็เอาเป็นว่ารีบไปกินข้าวแล้วกัน


“ท่าทางหิวมากเลยนะครับพี่”


“เออ ไส้กูจะขาดแล้ว”


“ไอ้ห่าทาวน์! รีบไปไล่ควายที่ไหนวะ แฮ่กๆ”


ไอ้ทิมมันตามมาทันผมจนได้ ผมหยุดยืนข้างผมหอบแฮ่กๆเหมือนหมาหน้าร้านเฮียเตอร์ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาไอ้โยธามันจึงยกมือไหว้สวัสดี


“สวัสดีครับ”


“เออๆ หวัดดี” ทิมมันรับไหว้แล้วหันมาหาผม “รอกูเนี่ยเป็นมั้ย รีบเดินฉิบหายเลยกูแค่ถามนิดเดียว”


“มึงถามอะไรล่ะ พอละๆไปแดกข้าวเหอะ” ผมตอบปัดแล้วชวนมันเปลี่ยนเรื่อง “พี่ไปก่อนนะโยไว้เจอกัน”


ช่วงสอบร้านเฮียเตอร์เขาปิดครับเพราะเจ้าของร้านที่ไม่มีสอบหนีไปเที่ยวทะเล หนีไปพร้อมๆกับไอ้พี่คินนั่นแหละ คิดแล้วก็หมั่นไส้คนไม่มีสอบจริงๆ


“เออทาวน์ตกลงเย็นนี้ไปป่ะ?”


ไอ้ทิมถามผมขึ้นขณะที่เรากินข้าวกันอยู่ในโรงอาหาร เย็นนี้ไอ้พีชมันนัดกินเลี้ยงที่ห้องมัน เลี้ยงก่อนสอบเสร็จหนึ่งวัน คืองงป่ะแทนที่จะเอาเวลาไปอ่านหนังสือแต่เสือกอยากจะแดกอะไรกันตอนนี้


ถามว่าผมปฏิเสธมั้ย...


“ไปดิ”


ปฏิเสธทำไมล่ะวะอยู่ห้องคนเดียวเหงาจะตาย ไปกินเลี้ยงกับเพื่อนหล่อเลี้ยงหัวใจเหงาๆของตัวเองดีกว่า


“บอกพี่คินด้วยล่ะมึง”


“เออเดี๋ยวค่อยบอก งั้นกูอยู่ยาวหอมึงเลยนะ ตอนไปจะได้ไปพร้อมกันขี้เกียจกลับบ้าน”


“ได้สิจ้ะพ่อหนุ่ม”


ไอ้ฟายเอ้ย!เกลียดจริตจกร้านมึงมากจ้ะเพื่อน การกรีดนิ้วแบบนั้นมึงไปเรียนมาจากที่ไหน ฮึ?


 

 

 

งานเลี้ยงของพวกมันคือการนั่งล้อมวงตั้งเตาย่างหมูบนกระทะไฟฟ้ากัน แบบว่าถ้าไปกินที่ร้านมันจะไม่ดีกว่าเหรอวะ ไม่ต้องล้างเองด้วย แถมห้องมึงจะได้ไม่เหม็นด้วยเนี่ย ควันขึ้นอย่างกับไฟไหม้ นี่ถ้าสัญญาณแจ้งเตือนไฟไหม้ดังขึ้นมาผมจะไม่แปลกใจเลยนะ


“นี่พวกนั้นมันไปซื้อน้ำแข็งที่โรงน้ำแข็งกันเหรอวะถามจริง ไปจนกูจะอิ่มหมูแล้วนะ”


“มึงเวอร์ไปละไอ้ทิม ยังไม่ทันจะสุกสักอันมึงไปกินอันไหนมา”


“กูก็เปรียบเปรยปะวะ”


“แต่พวกแม่งก็ไปนานจริงแหละ”


ผมเห็นด้วยกับไอ้ทิมมันเพราะว่าไอ้พวกเพื่อนที่อาสาไปซื้อเครื่องดื่มกับน้ำแข็งมันไปกันตั้งแต่ที่เราช่วยกันแกะหมูใส่จาน ช่วยกันล้างผักจนเสร็จก็ยังไม่มา เอาหมูลงเตาจนจะไหม้แล้วก็ไม่เห็นโผล่หน้ากันมาสักที


สรุปพวกมึงไปซื้อกันอยู่โรงน้ำแข็งจริงเหรอ?


“พวกมึงมาถ่ายรูปลงสตรอรี่ไอจีหน่อย” ไอ้พีชเดินโหวกเหวกออกมาจากห้องน้ำก่อนจะชูมือถือที่เปิดกล้องหน้าไว้พร้อมแล้วให้พวกผมดู


ได้ยินว่าจะถ่ยรูปก็พากันกรูเข้าไปหาไอ้พีชทันที ผมโดนเพื่อนเบียดจนต้องเข้ามาอยู่ข้างๆไอ้พีช มันหันมายิ้มให้เหมือนคนเมาเยี่ยวก่อนจะหันไปมองกล้อง


“บูมเมอแรงนะ”


ว่าเสร็จก็กดถ่ายทันที พวกผมพากันส่ายหัวดิ๊กๆ ผมส่ายไปส่ายมาหัวเสือกไปชนไอ้พีชเลยหันไปหัวเราะกับมัน ถ่ายเสร็จก็พากันมาดูผลงานที่ถ่ายต่อ บูมเมอแรงมันเก็บช็อตที่ผมกับไอ้พีชหัวชนกันไว้ด้วย เห็นว่าตลกดีเลยให้มันลงๆไป


“แท็กด้วยนะมึง”


“เออๆ” ไอ้พีชถ่ายเสร็จก็หายไปในห้องนอนของมัน


พวกผมกลับมานั่งที่ แทบตกใจหงายหลังเพราะแม่งมัวแต่ถ่ายบูมเมอแรงกันไงไอ้ฟายเอ้ยหมูไหม้ไปสิเวร!


“เชี่ยๆเสียดาย เอาออกเร็วๆมึง โอ้โห แดกไปนี่มะเร็งถามหาเลยนะแต่เอาเถอะเราไม่ได้กินกันทุกวันนี่หว่า แดกก็ได้เสียดายของ”


เพื่อนผู้ชายคนนึงที่มันนั่งข้างๆผมพูดเองเออเองเสร็จสรรพ คือเพื่อนไม่สามารถพูดแทรกอะไรมันได้มันก็สามารถจบประโยคนั้นได้ด้วยตัวเอง


มึงแบบว่าเจ๋งที่สุดในโลกเลยว่ะเพื่อน


รอจนหมูไหม้ไปครึ่งกิโลพวกที่อาสาไปซื้อน้ำแข็งก็พากันกลับมาได้สักที พวกมึงไม่รอให้หมูติดคอพวกกุก่อนล่ะวะถึงกลับมา ไปนานอะไรขนาดนั้น


“พวกมึงไปซื้อที่ไหนกันวะ แม่งนานสัดอ่ะ”


“เซเว่นไงแต่คนเยอะฉิบ ต่อแถวกันยาวจนออกหน้าเซเว่นนู่น”


“ถามจริง?”


“ล้อเล่นจ้า พอดีว่าน้ำแข็งในเซเว่นหมดเลยต้องเดินเท้าไปอีกกว่าห้าสิบกิโลเพื่อพิชิตน้ำแข็งสองถุง”


“ถามจริงอีกครั้ง?” ผมถามย้ำ


“อันนี้ก็ล้อเล่นจ้า ใครมันบ้าจะไปเดินห้าสิบกิโล มึงนี่นะคิดว่าโง่เล่นๆเสือกโง่จริงซะงั้น”


อ่าวนี่มันด่าผมเหรอ?


“สรุปยังไงทำไมมาช้า” ไอ้พีชคงเบื่อกับมุกกะโหลกกะลาเลยถามพวกมันอีกครั้งด้วยความจริงจัง พีชมึงก็จริงจังไปป่ะแค่มาช้าไปเกือบครึ่งชั่วโมงเอ๊ง


“ก็ตามที่บอกแหละ น้ำแข็งเซเว่นหมดเลยพากันเดินไปซื้อหน้าปากซอย”


จากหอไปปากซอยนี่ไม่ใกล้เลยนะครับ เดินกันขาลากกว่าจะถึงเลย นับถือเพื่อนๆที่เสียสละไปพิชิตน้ำแข็งสองถุงจริงๆ อย่างนี้มันต้องเอาหมูไหม้ให้เป็นรางวัลสำหรับผู้กล้าซะแล้ว


“มาๆเดี๋ยวกูกับไอ้ทิมช่วยเอาไปใส่กระติก ใครอยากกินน้ำอะไรบอกพี่มาจ้ะเดี๋ยวจะชงให้เข้มๆ”


“มึงจะชงน้ำอัดลมเพื่อ?” ไอ้ทิมถามผม


“ก็เพื่อใครอยากินน้ำแดงกับน้ำสมผสมกันไง โว๊ะ! เรื่องแค่นี้ก็คิดไม่ได้” ไอ้ทิมนี่มันเป็นคนโง่อันดับหนึ่งของโลกแล้วนะ


“ใครมันจะไปกินผสมกันวะ”


“กูไง!” ช่างสงสัยจริงๆ ก็ผมนี่ไงชอบกินน้ำอัดลมผสมกัน มันรู้สึกได้ถึงรสชาติพิเศษที่คนอื่นไม่ได้กินด้วยอ่ะ รู้สึกว่าเป็นที่หนึ่ง


หลังจากโดนผมว๊ากไปหูเกือบแตกไอ้ทิมมันก็ยอมทำงานโดยการเอากระติกมาใส่น้ำแข็งทั้งสองถุงอันมีค่ามากมายแต่เสือกละลายเร็วฉิบหาย ส่วนผมก็ไปเตรียมแก้มกับที่คีบน้ำแข็งมาไว้ รอทิมเพื่อนรักมันเทน้ำแข็งเสร็จก็จัดการตักใส่แก้วทีละใบๆจนครบ


“มาครับ ใครอยากกินอะไรเริ่มจากไอ้พีชก่อนเลย เจ้าของห้องกูให้สิทธิเลือกก่อน”


“แดงแล้วกัน”


“เคจ้ะ ไม่ผสมเนอะ?”


“ไม่ดีกว่า”


ปฏิเสธเร็วจังวะ นี่มันของเด็ดเลยนะ ลองกินผสมดูดิแล้วจะออกจากวงการนี้ไม่ได้เลย เมื่อก่อนผมก็ไม่กล้ากินหรอกกลัวท้องเสียแต่ไอ้เพื่อนสมัยเด็กๆมันบอกว่าอร่อยก็เลยลองกิน ถามว่าผลเป็นไง...ก็ท้องเสียไงครับรออะไรแต่ติดใจรสชาติสุดท้ายท้องคงแบบเรื่องของมึงละกัน จากนั้นมาเลยกินแล้วไม่เคยท้องเสียอีกเลย


“อ่ะไปครับ มึงอ่ะเอาไร?” ผมถามเพื่อนเรื่อยๆและพบว่าไม่มีใครกินผสมแบบผมเลย อะไรวะพวกมึงนี่พลาดของเด็ดกันซะแล้ว


มาถึงคนสุดท้ายอย่างไอ้ทิม ผมมีความคาดหวังสูงกับมันมาก เคยให้มันลองกินแล้วมันบอกว่าอร่อยดีเพราะงั้นครั้งนี้มันคงจะเลือกกินผสม ถ้าผมทายผิดให้เอาลองเท้าไปนาบหน้าไอ้ทิมได้เลยครับ


“มึงเอาไรทิม?”


“ส้มจ้า”


“ไม่ผสมเหรอวะเพื่อนรัก”


“กูขอเถอะ ไอ้น้ำอัดลมผสมของมึงคือไปพักเด้อ ไม่ไหวว่ะ คราวก่อนกว่าจะได้ออกจากส้วมแทบตายเลยนะกูเนี่ย”


“ทำไมวะทิม มึงคือเพื่อนรักของกูนะ”


“ขอหยุดวันนึงนะมึง วันนี้คือฮอลิเดย์ของกู”


อีหยังวะ การเป็นเพื่อนรักนี่มันมีวันหยุดด้วยเหรอวะ มึงจะมาฮอลิเดย์เพราะไม่อยากกินน้ำอัดลมผสมของกุไม่ได้เพื่อนทิม


“กูแม่งไมมีใครรักที่แท้อ่ะ” ผมบ่นงึมงำได้แต่ทำหน้าเศร้า ไม่ได้จริงจังอะไรหรอกครับเล่นๆไปงั้นอ่ะ


“กูกินเป็นเพื่อนก็ได้มา อยากลองเหมือนกัน”


เหมือนเสียงสวรรค์มาโปรดยังไงก็ไม่รู้ หันไปเห็นไอ้พีชยื่นแก้วของมันที่เหลือแต่น้ำแข็งมาให้ก็รู้สึกดีใจเหมือนกำลังวิ่งอยู่ในทุ่งข้าวโพด เหลืองอร่ามเชียวจ้ะ หรือนี่จะได้เวลาที่ต้องสถาปนาเพื่อนรักคนใหม่แล้วนะ


“มาๆมึงรับลองเด็ดมาก วันนี้กูจะให้มึงเป็นเพื่อนรักกูแทนไอ้ทิมหนึ่งวันแล้วกัน”


ใจๆกันไปเลย ในเมื่อมันกล้าที่จะลองผมก็กล้าที่จะยกมันให้เป็นเพื่อนรักของผมหนึ่งวันเหมือนกัน


“กูควรดีใจมั้ย?”


“ตำแหน่งที่ไม่ได้ยกให้ใครง่ายๆมึงควรภูมิใจเพื่อน”


ถึงหน้าไอ้พีชมันไม่ได้แสดงออกว่าภูมิใจเท่าไหร่แต่ผมรู้น่าว่าในใจมันดีใจจนอยากกระโดดเด้งดึ๋งไปมาจะแย่แล้ว ดูออก


“โชคดีนะไอ้พีช เกลือแร่มั้ยเดี๋ยวไปซื้อให้”


แหน๊!...ไอ้ทิมคงหวงตำแหน่งเลยพูดออกไปแบบนั้น ก็แน่ล่ะใครๆก็อยากเป็นเพื่อนรักของผมกันทั้งนั้นแหละ


“ไม่เป็นไรกูมีติดห้องอยู่” พีชก็เข้าใจตบมุกว่ะ นี่แหละสมกับตำแหน่งเพื่อนรักหนึ่งวันของผม


วงสนทนาหมูกระทะไฟฟ้าของเราส่วนมากจะเป็นเรื่องสอบที่ผ่านๆมา ผมได้ฟังแล้วจิตใจมันชักจะห่อเหี่ยวเลยหนีออกมาเยี่ยวก่อนแป๊บนึง พอดีกับพี่คินวิดีโอคอลมาเลยยืมระเบียงห้องไอ้พีชเป็นสถานที่พุดคุยชั่วคราวไปก่อน


“ครับ”


(สตอรี่ไอจีน่ะใกล้ไปมั้ย?)


เริ่มต้นด้วยคำถามแถมหน้าตายังถมึงทึงเหมือนไปกินรังแตนที่ไหนมา


“อะไรอ่ะ?”


(ที่เพื่อนมึงแท็กหาในสตอรี่ไง)


“อ่อ ไอ้พีชอ่ะเหรอ?”


(นั่นแหละ ใกล้กันไปมั้ง ถ่ายอะไรใกล้ขนานั้นหน้าจะชนกันอยู่แล้ว)


ป๊าดๆๆ พ่อบ่นยาวเลยว่ะ ใกล้ของพี่คินคือห่างมากนะครับแต่เขาชอบมโนว่าใกล้ไงเลยโมโหแบบนี้


“ไม่เห็นใกล้เลยพี่ คิดมากแค่เพื่อนกันน่า”


(รู้..แต่มันเคยชอบมึง)


“มันเลิกชอบไปแล้วครับ โธ่...หึงเหรอ?”


(ใช่น่ะสิ)


พี่คินนี่น้า..อยู่ไกลขนาดนี้ยังอุตส่าห์ทำให้ผมรักเพิ่มขึ้นอีก นี่เขาทำได้ไงนะ


“อือ อย่าคิดมากครับ ผมรักพี่คนเดียวแหละ”


พี่คินนิ่งเงียบไป ช่วงนี้ผมคงบอกรักเขาบ่อย ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแต่พอได้บอกแล้วหัวใจของผมก็มีความสุขและให้เดาพี่คินก็คงมีความสุขไม่ต่างกัน


(กูรู้...แล้วนี่จะกลับตอนไหน?)


“ขอนอนนี่ได้มั้ยครับ มันดึกแล้วอ่ะ” ผมทำเสียงอ่อน ทำหน้าตาง่วงๆอึนๆใส่เขาเผื่อเขาจะยอม การขอนอนหอไอ้พีชเป็นอะไรที่ยากมากเพราะพี่คินเขาจะไม่ยอมแล้วก็ชอบอ้างว่าพีชมันชอบผม


(ไม่เอา)


“นะครับ วันเดียวเอง มันดึกแล้วอันตรายด้วย เกิดโดนจี้โดนปล้นกลางทางทำไงอ่ะ พี่ไม่ห่วงผมหรอ”


พี่คินกรอกตาใส่ผมก่อนเขาจะมองหน้าผมนิ่งแล้วถอนหายใส่แรงๆ ย้ำอีกครั้งว่าแรง แรงมากแบบโทรศัพท์จะปลิวเลย


(โอเคๆ พูดขนาดนี้ถ้าไม่ยอมก็ดูใจร้ายไป ชอบมาทำหน้าหมาใส่กูทุกที)


ผมว่ามันแปลกๆเนอะ เขาต้องบอกหน้าแมวป่ะครับ มันต้องอะไรที่ดูน่ารักๆนิ้มๆ ฟรุ้งฟริ้งๆสิ นี่เล่นหน้าหมาเลยเหรอ ขอเป็นบิชองแล้วกัน


“แล้วนี่ทำอะไรอยู่ครับ ได้ยินเสียงคลื่นทะเลด้วยอ่ะ”


(ออกมาเดินเล่นข้างนอก พวกนั้นมันกำลังปิ้งอาหารทะเลกันอยู่)


“น่าสนุกอ่ะ ผมอยากกินอาหารทะเล”


(วันหลังจะพามาครับเป็นเด็กดีก่อน)


“ผมน่ะเป็นเด็กดีจนจะได้รับรางวัลคุณธรรมแล้วนะ”


(หึ...ไอ้เด็กขี้โม้)


ผมหัวเราะก่อนจะพากันเงียบไปทั้งสองคน ไม่ได้อยู่ด้วยกันไม่กี่วันก้คิดถึงเขามาก พอได้เห็นหน้าแทนที่จะหายคิดถึงกลับคิดถึงเขามากกว่าเดิมอีก ผมว่าอาการผมชักจะหนักแล้ว เหมือนตอนนี้จะติดพี่คินมากจนไม่อาจแยกห่างจากเขาได้เลย


“คิดถึงพี่จัง”


(หืม?) เขาทำหน้าแปลกใจเป็นครั้งที่สอง


ทำไมอ่ะผมบอกคิดถึงกับบอกรักในวันเดียวกันแถมเวลาไล่เลี่ยกันมันแปลกหรอ


อืม..ก็คงแปลกแหละเพราะไม่ค่อยทำอะไรแบบนี้บ่อยๆ


“ก็คิดถึงไง กลับมาได้แล้ว”


เขาส่งยิ้มให้ ก่อนจะชี้นิ้วมาที่จอ ไม่รู้ว่าเขาชี้อะไรบนหน้าผมแต่ผมรู้แค่ว่าเขาก็คิดถึงผมไม่ต่างกัน


(จะรีบกลับครับ)


ผมแพ้เขามาก..แพ้พี่คินคนอ่อนโยนและพูดเพราะมากๆ เวลาที่เขาทำแบบนี้ผมมักจะไปไม่ถูกเสมอ


“อือ”


(สอบเป็นไงบ้าง โอเคมั้ย?)


“ก็ดีครับ ผมพอทำได้บ้าง ถ้าไม่ได้มาติวกับไอ้พีชป่านนี้คงยังนั่งอยู่ในห้องสอบแหละ”


(ใครบ้าจะนั่งอยู่ในห้องสอบสามสี่ทุ่ม)


ผมหัวเราะแล้วว่าต่อ “แต่รู้มั้ยตอนทำข้อสอบอ่ะพี่ทำให้ผมเสียสมาธิมากที่สุดเลยนะ ขนาดไม่อยู่ยังมากวนผมในความคิดได้อีกอ่ะ”


(เกี่ยวอะไรกับกู?)


“ก็ผมเอาแต่คิดถึงพี่ไง เผลอแป๊บๆก็คิดถึงพี่ละ แบบนี้เลย ตอนนี้ก็คิดถึงอยู่นะเผื่อไม่รู้”


(ย้ำจนจำฝังใจแล้วคนดี)


“อือ ก็รีบๆกลับมาไง”


(งอแงเป็นหมาเลย)


เอ้า...กำลังโรแมนติดแล้วมั้ยไอ้พี่คินกวนตีนอีกละ


“กลับเข้าไปได้แล้วครับพี่ อยู่ข้างนอกนานๆไม่เหนียวตัวเหรอ?”


(กำลังจะเข้าไปครับ งั้นแค่นี้นะ ถ้าจะนอนแล้วส่งมาบอกด้วย)


“อือ”


ผมกดวางสาย มองมือถือในมือสักพักก่อนจะเปลี่ยนสายตาไปมองบนฟ้าที่มีดาวอยู่ประปราย


ถ้าเกิดความคิดถึงมันทำให้คนตายได้จริงๆป่านนี้ผมคงตายไปตั้งแต่วันที่พี่คินขึ้นรถไปปทะเลกับเพื่อนแล้วครับ


คึดถึงพี่คินจังโว้ยยยย


TBC...


มาเขินจมูกบานไปด้วยกันจ้าพ่อแม่พี่น้อง

#นิยายเขาว่ากันว่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 845 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

651 ความคิดเห็น

  1. #617 YaoiFinlism (@Momo2018) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:42

    แปลกอะ คือแค่ไปติวยังต้องนั่งเฝ้า ไปร้านก็นั่งเฝ้า ทั้งรักทั้งหวง รักสุดอะแต่สามารถทิ้งไปเที่ยวกับเพื่อนหลายวัน นี่คือหวงแล้ว ขนาดทาวน์งอแงทั้งคิดถึงทั้งให้รีบกลับยังโอเค คือที่แสดงออกมาตลอดนั่น ป่านนี้ควรบึ่งกลับไปหาแล้วมั้ย งง กับการแสดงออก

    #617
    1
    • #617-1 ซาตาน ปีกขาว (@aum1992) (จากตอนที่ 15)
      12 เมษายน 2563 / 12:29
      เห็นด้วยค่ะ หวงยังไงคือหนีไปเที่ยวได้ ทิ้งน้องไว้นี่นะตลกอ่ะ มันไม่ใช่อ่ะ
      #617-1
  2. #593 sugarraeks (@sugarraeks) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 19:42
    น่ารักจัง^^
    #593
    0
  3. #570 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 11:46
    น่ารักกกก
    #570
    0
  4. #427 zzzPLAzzz (@zzzwanmaizzz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 14:32
    จ้าพ่อออ น้ำตาลจืดไปเลยจร้าา
    #427
    0
  5. #426 xxxlilly (@xxxlilly) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 22:35
    น่าร้าก
    #426
    0
  6. #425 ENJOY_EVERYDAY (@pink-peat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 22:22
    เจ้าทาวน์คงจะเหงา ไม่มีพี่คินมาคอยดุ 55555
    #425
    0
  7. #424 JumJim_1994 (@Sunflower_1994) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 22:09
    ไม่ค่อยจะติดแฟนเลยคิดถึงกันทั้งตอนเลยจ้า ห่างกันไม่กี่วันก็คือคิดถึงพี่เขาปานห่างเป็นปีเลยทีเดียวนะทาวน์ ส่วนคนพี่ก็คือหึงเก่งจ้าา
    #424
    0
  8. #423 sirip_61 (@sirip_61) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 22:07
    น่ารักจังแม่
    #423
    0
  9. #422 myeonx (@myeonz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 21:59
    เหม็นฟามรักจริงๆๆๆๆๆ
    #422
    0
  10. #420 ningtitaya (@ningtitaya) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 21:56
    น่ารักมากก ㅠㅠㅠㅠㅠ เขินนน
    #420
    0
  11. #419 ao_Sumaree (@ao_Sumaree) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 21:54

    เหม็นความคิดถึง
    #419
    0
  12. #417 Littleknighty (@Littleknighty) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 21:45

    คนพี่หึงเก่งง ส่วนคนน้องก็คิดถึงเก่งอ้อนเก่งงงง
    #417
    0
  13. #416 Pada9412 (@oolinping) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 21:45

    น่ารักจังอะ
    #416
    0
  14. #415 slh9490 (@slh9490) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 21:26
    อหหหห มดขึ้นแล้วค่าาพี่คิน น้องทาวน์
    #415
    0
  15. #414 Chom_snj (@Chom_snj) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 21:22
    ทาวน์อ้อนเก่ง แพ้พี่คินพูดเพราะจังง
    #414
    0
  16. วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 21:18
    บอกรักแบบนี้กลับมาโดนจัดหนักแน่ๆ
    #413
    0
  17. #412 aoomdairy (@aoom_carat15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 21:09
    หวานมากแม่!!!!!
    #412
    0
  18. #410 zzzPLAzzz (@zzzwanmaizzz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 03:05
    เกิดอะไรขึ้น มีอะไร ทำไมหวาน *.,*
    #410
    0
  19. #409 kmrllpd (@kmrllpd) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 01:37
    หืดหาดแล้วแง
    #409
    0
  20. #408 myeonx (@myeonz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 23:16
    รอแล้วววว แงงง
    #408
    0
  21. #406 phurichaya25 (@phurichaya25) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 22:40
    รอรอรอ นานๆจะหวานกันนน
    #406
    0
  22. #405 JumJim_1994 (@Sunflower_1994) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 22:33
    นานๆพี่เขาจะพูดหวานๆสักที ยิ้มให้จมูกบานไปเลยจ้า
    #405
    0