[END] INTROVERT…เกิดเป็นความรัก Yaoi

ตอนที่ 11 : Chapter11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 535 ครั้ง
    10 มิ.ย. 62

Chapter11


Special กร



ชอบ..ชอบทั้งสองอย่างเลย”


ใจผมเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อได้ยินน้องตอบประโยคนั้นออกมา คราวแรกแค่จะแกล้งน้องเล่นและคิดว่าน้องก็คงโวยวายกลับมาเหมือนทุกทีแต่ผิดคาดไปที่ว่าครั้งนี้ไม่ใช่อย่างที่ผมคิด…


น้องตอบ..และเป็นคำตอบที่ทำผมยิ้มกว้าง


หนูครับ”


ไม่เอา ห้ามเรียก”


คนโดนเรียกมุดหน้าลงกับแผ่นออกของผม ใบหูที่แดงก่ำของน้องทำเอาข้างในใจผมฟูเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ทั้งเอ็นดูและหลงไหลในความน่ารักที่เป็นธรรมชาติของน้อง


ที่เรียกว่าหนูเพราะมันเข้ากับพี พีเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวที่ผมจะเรียกแทนตัวน้องว่าหนู


พี่ขอฟังอีกรอบ...ได้ไหมคนดี?”


ไม่พูดแล้ว กรอย่าแกล้ง”


ผมไม่ได้แกล้งเขาแต่ผมแค่คลอเคลียเขาอย่างที่ชอบทำ เวลาพีเขินจนไปไม่เป็นก็ชอบกล่าวหาว่าผมแกล้งทุกทีไป


“แค่อีกครั้ง พี่จะไม่ถามเลยนะ ขอพี่ฟังหน่อย” ผมบอกเขาเสียงอ่อน ลูบหลังให้คนขี้เขินที่ยังคงมุดหน้ากับอกผมอยู่


ผมหัวเราะลั่นตอนที่พีค่อยๆเคลื่อนตัวลงไปใต้ผ้าห่ม ผมอยากเบอกน้องว่าหนูครับน่ารักเกินไปแล้วแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป ปล่อยให้เขาทำไปจนสุดท้ายทั้งหัวทั้งตัวก็มุดลงไปในผ้าห่มจนสำเร็จ


“เดี๋ยวก็หายใจไม่ออก”


ผมดุเขาไม่จริงจัง ช่วยขยับผ้าห่มออกจากใบหน้าของเขาแต่พีก็ดึงกลับไปให้เหลือเพียงลูกตาสองข้างที่โผล่พ้นออกมา ผมของน้องชี้ฟูโด่เด่แต่ยังคงความน่ารักให้ได้มองเสมอ


“กรไม่เอา เราไม่พูดแล้ว”


“ทำไมครับ?”


“ก็...” สายตาของน้องหลุกหลิกล่อกแล่ก ผมที่มองภาพความน่ารักนั่นอดใจไม่ไหวจึงก้มลงไปสูดดมความหอมจากเส้นผมชี้ฟูของน้องด้วยความมันเขี้ยว


เด็กอะไรน่ามันเขี้ยวไปหมด อยากจะกลืนกินอยากจะขยำบีบๆแต่ก็กลัวน้องเจ็บ


เฮ้อ...เป็นเอามากจริงๆว่ะผม


“พูดมาเร็ว ถ้าไม่พูดจะจับกินแล้ว” ผมไม่ได้ขู่ ผมพูดจริงเพราะความน่ารักของน้องที่พุ่งชนเข้ามาในใจผมเต็มๆทำเอาอะไรก็เริ่มจะขึ้นตาม


“รู้แล้วๆ อย่าเร่งสิกร” ตอนน้องพูด ปากเล็กๆนั่นคงยู่ใส่ผมอยู่ใต้ผ้าห่ม “คือเรา..มันเขินนะกร ถ้าเป็นกรบ้างก็เขินเหมือนเรา”


“ไม่เขิน”ผมตอบเขาทันที


ผมจะไปเขินทำไม ผมอยากบอกน้องจะตายแต่ก็กลัวน้องตกใจ ความสัมพันธ์ยิ่งเป็นเรื่องเปราะบาง ผมรู้ตัวว่าผมว่าขี้ขลาดเกินกว่าจะบอกความรู้สึก คิดแค่ว่าการกระทำที่ผมทำให้น้องเห็นมันก็คงชัดเจนมากพอแล้ว มาวันนี้เมื่อสบโอกาสผมก็จะใช้โอกาสนี่แหละจะไม่ปล่อยให้หลุดมือไปโดยเสียเปล่าแน่นอน


ผมจะบอกน้อง จะสารภาพอย่างที่น้องได้สารภาพกับผมเหมือนกัน


“ไม่เชื่อหรอก อย่ามาขี้โม้”


“อยากฟังบ้างไหม?” ผมส่งยิ้มอ่อนโยนไปให้คนดีของผมที่ช้อนตามองผมอยู่ เขาจ้องผมตาแป๋ว แววตาวูบไหวและอ่อนหวานจนทำผมใจเต้นไปด้วย


“ถ้าฟังมันจะดีใช่ไหม?”


“มันดี...มันจะดีแน่นอนครับ”


ผมไม่รู้ว่ามันจะดีมากน้อยแค่ไหนแต่แค่ได้รู้ว่าใจเราตรงกันมันก็ดีมากพอแล้ว


“งั้นเราจะฟัง ต้องดีแน่ๆนะ”


“อืม ดีกว่านี้ก็คงเป็นดีชุบแป้งทอดแล้ว”


“กร...”


“โอเคๆไม่เล่นแล้ว”


“เราฟังอยู่นะ”


ผมมองคนที่กำลังตั้งใจฟังสิ่งที่ผมกำลังจะบอก เป็นภาพที่เห็นแล้วน่าหลงใหล น้องที่คอยฟังผมสารภาพความในใจเป็นภาพที่จะติดตรึงลงไปในหัวใจผมไปตลอด


“พี่ก็ชอบหนู ชอบทุกอย่างที่เป็นหนูเหมือนกันครับ”


หน้าพีเริ่มแดงซ่าน คนโดนสารภาพรักมุดหน้าลงไปในผ้าห่มจนเห็นแต่เส้นผมที่โผล่พ้นออกมา ผมดึงตัวย้องให้มานอนบนตัวผม ตัวพีไม่ได้หนักเลยสำหรับผม จึงดึงเขาขึ้นมาได้ง่ายๆ


“ไม่เอา”


“ไม่เอาอะไร มันไม่ดีเหรอ?”


“ไม่ใช่ไม่ดี”


“แล้วทำไม?”


“แต่ไม่เอาแบบเป็นแฟน เราไม่อยากเลิกกับกร”


“หนูครับ...”


“เราจะเอาแบบนี้ เอาแบบที่มีกรอยู่กับเรา เป็นกรของเราแต่ไม่ให้เป็นของใคร ได้ไหมครับ?” น้องลังเลที่จะถามในประโยคสุดท้าย เขาช้อนตามองรอคอยคำตอบของผมอย่างมีความหวัง


ผมเข้าใจพี ระหว่างความสัมพันธ์แบบเพื่อนกับแฟนแน่นอนว่าเขาต้องเลือกคำว่าเพื่อนมากกว่าอยู่แล้ว


สำหรับพีเขาคงคิดว่าความเป็นเพื่อนจะแน่นเฟ้นกว่าคำว่าแฟน จะเป็นมิตรภาพที่ไม่มีวันเลิกลากัน เขาคิดอย่างนั้น…ซึ่งผมที่อยู่กับเขาก็รู้เรื่องนี้ดี


ผมไม่อยากเร่งรัดอะไรพี แค่รู้ว่าตอนนี้เรามีกันและเราใจตรงกันมันก็ดีมากสำหรับผมแล้ว ความสัมพันธ์ที่เรียกเพื่อนหรือแฟนมันก็เป็นแค่คำจำกัดความและผมมั่นใจว่าสำหรับผม ผมเป็นให้เขามากกว่านั้น ผมไม่ได้เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งแต่ผมเป็นทุกอย่างให้กับเขา


ไม่ถึงกับเป็นครึ่งชีวิตของเขาแต่ในอนาคตอาจไม่แน่ที่ผมจะได้ใช้คำนี้


เอาเป็นว่าผมอยู่ในสถานะหนึ่งที่สำคัญกับเขาและเขาก็ต้องการให้ผมเป็นของเขาเช่นกัน


อาจจะเรียกว่าสถานะที่เป็นของกันและกันก็คงได้


“ครับ พี่จะเป็นของหนู ของหนูคนเดียวแล้วไม่เป็นของใครเลย”


น้องยิ้มกว้างจนตาหยีเล็กลง ผมยิ้มตามน้องพลิกตัวให้น้องไปอยู่ข้างล่างแล้วเป็นผมที่คร่อมเขาแทน ผมกดจูบลงบนกลีบปากสีชมพูของน้อง กดจูบย้ำๆก่อนจะส่งลิ้นเข้าไปภายในเพื่อสำรวจความหอมหวานของเด็กตรงหน้า


“อือ” เสียงครางเครือของน้องเป็นตัวปลุกเร้าอารมณ์ได้เป็นอย่างดี


น้องหวานไปหมด หวานจนผมตะกละตะกลามทำน้องหอบหายใจเพราะผมที่มูมมามกินน้อง


“เจ็บปากไหม” ผมยกนิ้วขึ้นมาลูบไล้แผ่วเบาตรงริมฝีปากของพี มันแดงก่ำและบวมเจ่อจนอดไม่ไหวที่จะกดจูบลงไปอีกครั้ง


“ไม่เจ็บแต่หายใจไม่ทัน”


ผมยิ้มให้กับคำตอบของน้อง คลอเคลียใบหน้ากับผิวนุ่มๆของน้องและสูดเอากลิ่นกายที่ผมชอบเข้าไปด้วยความรักและความเอ็นดู


อยากพูดว่าน่ารักอีกสักพันล้านครั้งเพื่อให้สาสมกับความน่าของน้องแต่ก็คงอาจไม่พอเพราะน้องน่ารักกว่านั้นอีกไม่รู้กี่เท่า

 

 



พีเป็นคนที่มีบุคลิกค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูง เขาจะไม่ค่อยเข้าหาใครและจะไม่พูดกับคนที่เขาไม่รู้จัก มันเป็นเรื่องยากกับการที่ต้องอยู่ในสังคมมหาลัย ไม่ใช่ว่าอยู่ไม่ได้แต่เขาต้องมีใครสักคนที่ต้องอยู่ด้วย และแน่นอนว่าคนๆนั้นก็ต้องเป็นผม


“กินอะไรครับ เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้” ผมถามน้องที่กำลังมองไปรอบๆ


พีเป็นคนชอบสังเกต เขาจะไม่พูดแต่เขาจะสังเกตว่าใครเป็นยังไงแต่น้องก็คือน้อง บางทีน้องก็ไม่ได้รู้อะไรมากเลย คงเพราะน้องมีโลกของตัวเอง ไม่ค่อยได้ไปพบเจอในสิ่งใหม่ๆเท่าไหร่


ผมพยายามพาเขาออกไปข้างนอก พาเขาเปิดโลกที่กว้างกว่าที่เขาเคยอยู่ พีตื่นเต้นแต่พีก็มักจะพลังลดฮวบเมื่อต้องไปอยู่ในที่ที่มีคนเยอะ


ผมจึงหลีกเลี่ยงสถานที่แบบนั้น พีชอบอะไรที่เป็นธรรมชาติ ผมสังเกตได้ว่าเมื่อพาเขาไปไหนที่มีธรรมชาติรายล้อมเขาจะมีความสุข ใบหน้ามีรอยยิ้มประดับอยู่ตลอด


แพลนหลังสอบเสร็จผมคิดจะชวนเขาไปนอนบนดอยด้วยกันเพราะเดือนนั้นก็จะเป็นเดือนธันวาที่ยังอยู่ในฤดูหนาวแต่ผมจะหลีกเลี่ยงช่วงเทศกาลซึ่งเป็นโชคดีมากที่เราสอบเสร็จก่อนปีใหม่อยู่หลายอาทิตย์


“เราเอาเหมือนเดิม”


ผมรับคำแล้วเดินไปซื้อข้าวร้านประจำที่น้องชอบกิน พีเป็นคนที่กินอะไรซ้ำๆ เขาไม่ค่อยมีเมนูใหม่ๆหรือเมนูแปลกประหลาดอะไรเหมือนอย่างผมแต่ไม่ใช่ว่าน้องกินยากทว่าบางทีน้องแค่คิดไม่ออกก็เท่านั้น


จำได้ว่าตอนแรกที่เห็นพีผมก็คิดว่าเขาหยิ่งเหมือนคนอื่นๆ อย่างที่บอกว่าพีเป็นคนไม่ค่อยพูดและตอนแรกผมก็ได้ยินเพียงคำว่าสวัสดีและแนะนำชื่อตัวเองของเขา จากนั้นที่เราต้องอยู่ร่วมกันมันก็มีแต่ความเงียบ


ยอมรับว่าอึดอัดมาก ผมเลยไม่ค่อยอยู่ติดห้องแต่สักพักก็คิดได้ว่าในเมื่อเราจะอยู่ร่วมกันก็คงปล่อยให้เป็นแบบนี้ไปไม่ได้อีก ผมเลยเปิดใจและใจกล้าที่จะเดินเข้าไปหาเขาและตั้งแต่ครั้งนั้นที่ได้ทำความรู้จักเขาจริงๆจังๆมันก็ทำให้ผมได้รู้ว่าพีเป็นเด็กน่ารักมากกว่าที่คิด


เขามักหลบตาเวลาพูด เขาไม่กล้าสบตาแต่แววตาของเขาก็แสดงออกว่าก็อยากรู้จักผมเหมือนกันแต่เขาแค่ไม่รู้วิธีจะเริ่มพูดหรือเริ่มรู้จักผมยังไง


ผมเอ็นดูเขาข้อนี้ผมรู้ดี แววตาผมแสดงออกชัดเจนว่าเอ็นดูพีและผมมักชอบเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในโลกของเขา โลกของพีเป็นโลกที่เรียบง่ายและเมื่อเปิดใจก็จะอยู่ได้สบายและมีความสุขจนไม่อยากออกมาจากโลกของเขา


ไม่รู้ว่าความรู้สึกทีมากกว่าคำว่าเอ็นดูมันมีขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไรแต่ผมก็ไม่อยากค้นหาอะไรขนาดนั้น ก็รู้สึกไปแล้ว ถลำลึกไปแล้ว การอยู่ร่วมกันของเราจึงเรียกไม่ได้เลยว่าเป็นเพียงรูมเมท พี่น้องหรือเพื่อนกันธรรมดา เราต่างก็รู้ดีว่าเราเป็นอะไรที่มากกว่านั้นและมันคงจะไม่มีคำจำกัดความให้ความสัมพันธ์ของเราทั้งสองคน


“วันนี้คุณลุงเขาแถมเนื้อไก่ให้ บอกว่าให้พีกินเยอะๆ” ผมวางจานข้าวทั้งของตัวเองและของพีลงก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งตรงข้ามน้อง


คุณลุงร้านขายข้าวที่เป็นร้านประจำของพีเขาเอ็นดูพีมาก ไม่รู้ไปทำตัวน่ารักยังไงทำไมเขาถึงเอ็นดูได้ขนาดนั้น เวลาไปซื้อข้าวคุณลุงก็มักจะแถมให้และบอกย้ำกับพีให้กินเยอะๆทุกครั้ง


“เรากินเยอะก็จะมีพุงยื่นออกมาแล้วกรก็ชอบล้อเรา” พีว่าหน้ามุ่ยแต่ก็ยอมตักข้าวเข้าปากคำโต


เป็นภาพที่น่าเอ็นดูไม่น้อยเลย


หลังกินข้าวเสร็จเราก็มีเรียนกันต่อจนถึงสี่โมง อาจารย์ปล่อยก่อนเวลาประมาณครึ่งชั่วโมง พอมีเวลาเหลือก่อนกลับบ้านพีก็ขอแยกไปหาวินที่ห้องสมุด ผมที่วันนี้ไม่มีนัดเล่นบอลก็ไปกับเขาด้วย เซ็งนิดหน่อยที่ต้องไปเจอวินและก็ต้องมีเรื่องให้ไปเถียงกับมันแต่ก็สีสันดี


ผมกับมันไม่ได้เถียงกันจริงจังอะไรหรอกซึ่งไอ้วินมันก็รู้


“วิน” พีโลกมือให้วินหยอยๆตอนที่เดินเข้าไปแล้วเห็นวินพอดีแน่นอนว่าห้องสมุดเสียงดังไม่ได้ พีเขาก็ทักเสียงเบาๆและไอ้วินมันดันได้ยิน


“หวัดดี มาเกือบทุกวันเลยนะ”


“ก็อยากมาคุยด้วย อยู่คนละคณะไม่ค่อยได้เจอกันเลย”


จริงอย่างที่พีพูด วิธีที่เจอกับวินมันได้ก็คงต้องมาหามันที่ห้องสมุด


มีช่วงนึงที่ผมชวนมันไปเตะบอลด้วยกันเพราะมันว่างงานไม่มีอะไรทำ มันก็ไปและผมค้นพบว่ามันก็เล่นฟุตบอลเก่งเหมือนกันแต่วินมันขี้เบื่อ เล่นแป๊บๆก็บอกว่าไม่อยากเล่นสุดท้ายก็กลับมาทำงานห้องสมุดเหมือนเดิม


“ไงมึง วันนี้ไม่มีเตะบอลหรือไง”


“ไม่มี ช่วงนี้ไม่เล่นว่ะใกล้สอบแล้ว”


วินมันพยักหน้าใจ จากนั้นมันก็ขอตัวไปทำงานก่อน ผมกับพีก็เลยต้องไปหาโต๊ะนั่ง ผมมาห้องสมุดไม่เคยมาอ่านหนังสือสักที มาทีไรก็เอาแต่นั่งมองคนที่อ่านหนังสืออย่างพี


พีชอบอ่านหนังสือ หนังสือเขามีเยอะมาก อาจจะสามารถทำเป็นห้องสมุดได้อีกห้องใหญ่ๆ เขาอ่านทุกแนวทุกเรื่องที่เขาคิดว่าจะสนุกและหลังอ่านเสร็จเขาก็จะมาเล่าให้ผมฟังว่าหนังสือเรื่องนั้นเรื่องนี้มันมีอะไร


ผมชอบฟังเขาพูด เสียงเจื้อยแจ้วของเขาเป็นอะไรที่ดีกับใจ ผมไม่เคยขัดเขาและมักจะเห็นด้วยเมื่อเขาออกความเห็นกับหนังสือเรื่องนั้นๆ


ใครหลายคนอาจจะมองว่าผมให้ท้ายพีหรือตามใจพีเกินไปแต่แล้วยังไงก็ผมรักของผมนี่หว่า


ผมเคยโดนแม่พีดุด้วยว่าตามใจพีเกินไปและอาจจะทำให้พีเหลิงเอาแต่ใจตัวเอง หลังๆก็เลยต้องมีดุบ้างทว่าพอเห็นน้องเบะปาก จะร้องไห้หรือกำลังจะงอนผมก็ต้องเขาไปคลอเคลียเขาทุกที


ใครมันจะชอบเวลาที่เห็นน้องเสียใจ ผมคนหนึ่งนั่นแหละที่ไม่เคยชอบใบหน้าที่ไม่มีความสุขของน้องเลย


*******






เหมือนตอนนี้พิมพ์คำว่าน่ารักเยอะมากเลย ก็พาร์ทพี่กรเขาอ่ะเนอะให้พี่เขาหน่อย อาจจะมีคำผิดบ้างเน่อออ
ขอบคุณทุกคนเด้อจ้า
เล่นแท็กกันได้นะคะ
แฮชแท็ก #เกิดรักกรพี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 535 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

370 ความคิดเห็น

  1. #349 oiLL (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 18:11
    นี้หลงหนักมากกกกก น่ารักตังเลย อยากมีคนมาคลอเคลียบ้าง. อ๊ายยยย
    #349
    0
  2. #326 Pangpp24 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 20:00
    คนหลงน้องแห่งปี แต่เราก็หลงด้วย 555
    #326
    0
  3. #169 Artemesbee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 10:33
    หลงรักน้องด้วยคนแต่ไม่แย่งกรหรอกนะ
    #169
    0
  4. #166 Oumni43 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:46
    แสนรักแสนหลงน้องเลยนะพี่
    #166
    0
  5. #164 [In_My_DreaM] (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:08
    แงงงงงง มีแต่คำว่าน่ารักเต็มไปหมดจริงๆด้วย
    #164
    0
  6. #160 chomchow (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 10:19
    รู้สึกเหมือนกรเลย ไม่อยากเห็นน้องไม่มีความสุข

    เราก้อ " เกิดรักกรพี " เหมือนกัน
    #160
    0
  7. #159 tbuykeid37 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 09:19
    หลงน้อง
    #159
    0
  8. #156 ความฝันในเงามืด (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 08:12
    โอ้ย~~~ น้องน่ารักกกก ฮีลใจเรามากกกกกก
    #156
    0
  9. #150 godxmeii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 06:39
    น้องน่ารักกกกก
    #150
    0
  10. #147 I'm ice_aizu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 03:07
    น่ารักกกกกก น่าเอ็นดู
    ปล.พี่กรรักน้องและหลงน้องมากกกกกกกกก(ก.ล้านตัว)
    #147
    0
  11. #146 KNfanfan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 00:27
    อห. รักน้องมากไหมพี่กร อวยแรงมากกกก
    #146
    0
  12. #145 myeonx (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 00:25
    ความน่ารักเต็มไปหมดเรยยยยยยยย
    #145
    0
  13. #144 สโนว์เฟลค (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 00:24
    น้องก็น่ารักจริงๆเลยฮืออ น่ารักๆๆๆๆๆๆ
    #144
    0
  14. #143 Windysep (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 23:44
    พี่กรคือเข้าใจและรักน้องมากกก เอ็นดูน้องสุดๆตามใจน้องจริง 5555 แต่พีก็น่ารักกกกพี่กรรักน้องหลงน้องเยอะๆเลยยย
    #143
    0
  15. #142 michiri13 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 23:36
    หลงน้องงงงงงง ฮืออออ พี่กรคนดี
    #142
    0
  16. #141 JeejeeKung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 23:06
    กรไม่ควรมีคนเดียววว
    #141
    1
    • #141-1 JeejeeKung(จากตอนที่ 11)
      17 พฤษภาคม 2562 / 23:06
      ขอกรแบบนี้อีกคน555
      #141-1
  17. #140 Gguun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 22:53
    อยากได้กรสักคน 55
    #140
    0
  18. #139 nepblue (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 22:09
    ชอบพี่กร แบบโคตรจะเป็นคนที่เข้าใจน้องเลยค่อยเป็นค่อยไป สมแล้วที่เป็นคุณพระเอก ชมน้องน่ารักไปประมาณล้านครั้งแล้วมั้ง
    #139
    0
  19. #138 hello_sosai (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 22:02
    หลงพี่กรเฉย555
    #138
    0
  20. #137 แจน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:58

    ก็คือหลงน้องมากจริงๆนะคะ ฮือออ แต่บอกชอบกันแล้วอะะะ ทีนี้เราว่าเพื่อนมันก็มีขอบเขตความเป็นเพื่อน แฟนก็มีขอบเขตของแฟน คือทั้งคู่ไม่ใข่เพื่อนไม่ใช่แฟนแล้วอะ เป็นคนรักกันนน ฮือ แต่นี่จินตนาการที่กรบอกแรกๆคิดว่าน้องหยิ่ง อึดอัดเลยไม่อยู่ห้อง โห น้องต้องเหงามากแน่เลย ยัยตัวเล็กก จุ๊บๆนะคะ จริงๆน้องก็เป็นที่รักของคนที่ได้รู้จักนะคะ แค่น้องไม่มั่นใจไม่กล้าอะเราว่า ก็เนอะ น่ารักขนาดนี้ ใครก็ต้องชอบแหละะะ

    #137
    0
  21. #136 32922 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:57
    คนพี่คงเอ็นดูน้องมากเลยสินะ-,.-
    #136
    0
  22. #135 wariyapcy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:45
    น่ารักกกกก
    #135
    0
  23. #134 chunjoe780 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:42
    ฮื่ออ เป็นเรื่องที่น่ารักและละมุนมากแม่;-; แบบบางทีก็น่ารักเกินไปจนหัวใจเรานี้รับความน่ารักไม่ไหว
    #134
    0