[ภาคแรกend]【Keep distance|ระยะห่างที่ใกล้ใจ】ภาค 2

ตอนที่ 8 : Chapter : Seven

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,725
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,236 ครั้ง
    18 ก.ค. 61

Chapter : Seven



//


The truth is I gave my heart away a long time ago

my whole heart and I never really got it back

ความจริงคือ ฉันได้มอบหัวใจให้ใครคนหนึ่งไป หัวใจทั้งดวง

และฉันไม่สามารถเรียก มันกลับคืนมาได้อีก

(Sweet Home Alabama (2002))


//







อาโปลงมาซื้ออาหารสดไปไว้ที่ห้องของคุณไฟอย่างเช่นเคย ครั้งนี้อาหารหมดช้ากว่าครั้งก่อนๆคงเพราะเขาเพิ่มปริมาณให้เยอะมากยิ่งขึ้น


คุณไฟให้เงินอาโปไว้สองพันบาทเหมือนเดิม อาโปขอแค่พันเดียวแต่คุณไฟก็มองอาโปเขม็งจนอาโปต้องรับไว้คุณไฟถึงจะพอใจ


วันนี้คุณไฟไม่มีเรียน อาโปเลยต้องอยู่กับคุณไฟที่ห้องสองคนอีกแล้ว เขาไม่ได้รู้สึกอึดอัดอะไรเหมือนอย่างตอนแรกแล้ว คุณไฟไม่ได้ดุหรือใจร้ายอย่างที่คิด อืม...ดุบ้างบางครั้งแต่ก็เพราะความซุ่มซ่ามหรือความมึนเบลอของอาโปเอง


แต่อาการที่แปลกไปและมาแทนที่ความอึดอัดในครั้งแรกคืออาการใจเต้นแรงและไม่กล้าสบตาคุณไฟของอาโป เขารู้สึกว่าพอได้สบตาหรืออยู่ใกล้กับคุณไฟทีไรหัวใจที่ไม่รักดีก็พลอยเต้นแรงอยู่เรื่อยเลยอีกทั้งเวลาคุณไฟมองมาอาโปก็มักจะเบนสายตาไปมองอย่างอื่นยกเว้นใบหน้าของคุณไฟ


ไม่รู้สิ...มันรู้สึกเขินอายยังไงชอบกล อาโปก็อธิบายไม่ค่อยถูก


อาโปพยายามควบคุมสีหน้าน้ำเสียงและท่าทางของตัวเองแล้วแต่มันก็ไม่ได้อยู่ดี มันมักจะเผลอหลุดอาการเด๋อด๋าทุกครั้งต่อหน้าคุณไฟจนอาโปเองก็เขินอายยิ่งกว่าเดิมเสียอีก


สะบัดหัวไล่ความคิดที่เอาแต่นึกถึงคุณไฟออก ยิ่งคิดมากเท่าไหร่อาโปก็ยิ่งฟุ้งซ่านมากเท่านั้น เพราะฉะนั้นเขาควรจะเลิกคิดและไม่ฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้


“อาโป” เสียงเรียกที่ดังขึ้นทำให้อาโปที่กำลังจะเดินไปยังแผนกของสดหยุดชะงักแล้วหันไปมองตามเสียงที่เรียกชื่อของตนเอง


“อ้าว...พี่ชัช สวัสดีครับ” เขายิ้มพร้อมยกมือขึ้นไหว้ทักทายคนที่กำลังเดินเข้ามาหาเขา


“ไม่ต้องไหว้ๆ” ชัชส่ายมือพัลวันให้กับเจ้าเด็กที่มารยาทดีเหลือเกิน


“ได้ไงล่ะครับ พี่ชัชอายุมากกกว่าผม ผมต้องไหว้ก็ถูกแล้ว”


“ก็ได้ๆแต่ดีใจจังแฮะอาโปจำพี่ได้ด้วย”


“โธ่~ ผมก็ไม่ได้ความจำสั้นขนาดนั้นะครับ”


อาโปโอดครวญใส่พี่ชัช ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกเมื่อคราวนั้นเขากับพี่ชัชก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย นี่ก็นับว่าเป็นการเจอกันครั้งที่สองได้เลยล่ะมั้ง


“ดีจัง แล้ววันนี้มาซื้ออะไรล่ะ?” ว่าพร้อมมองดูรถเข็นของเจ้าตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้า


“พวกอาหารสดกับเครื่องปรุงนิดหน่อยครับ”


“โอ๊ะโอ....วันนี้หยิบน้ำปลาถึงแล้วหรือครับ?” ชัชว่าอย่างล้อเลียน ชี้นิ้วไปที่ขวดน้ำปลายี่ห้อเดิมที่เคยหยิบให้อาโปเมื่อครั้งแรกที่เจอกัน


“ไม่ถึงหรอกครับแต่พนักงานที่นี่ก็มีนี่นา~~


“โธ่...” ยิ้มให้อาโปด้วยความเอ็นดูกับคำตอบที่แสนซื่อแบบนั้น ไม่รู้จะมีใครตอบเขาแบบนี้แล้วทำให้เขาเอ็นดูได้เท่ากับอาโปอีกหรือเปล่า


“พี่ชัชล่ะครับ มาซื้ออะไร?” อาโปมองคนตรงหน้าก็ไม่ยักจะเห็นพี่ชัชถือของอะไรไว้ในมือแถมยังไม่มีตะกร้ากับรถเข็นติดตัวเหมือนเขาและคนอื่นๆที่มาซื้อของที่นี่เลย สงสัยมาเดินตากแอร์เล่นล่ะมั้ง แต่ซุปเปอร์มาเก็ตเนี่ยนะ?


“ไม่ได้มาซื้ออะไรหรอกครับ แค่แวะมาดูเผื่อจะเจอเด็กแถวนี้แล้วก็เจอจริงๆด้วย” เขาตอบไปตามจริงแต่ดูท่าอาโปจะไม่เข้าใจว่าเด็กที่เขาพูดถึงก็คือเจ้าตัวนั่นแหละ


“หือ...เด็กหรือครับ?” อาโปถามพาซื่อ มองซ้ายมองขวาหาเด็กที่พี่ชัชว่าก็ไม่เห็นจะมี


“ครับเด็ก...แต่เด็กไม่รู้ตัวหรอกครับพอดีเขาซื่อน่ะ” ชัชว่ายิ้มๆ มองอาโปพยักหน้าหงึกหงักเข้าใจสิ่งที่เขาพูด เห็นแล้วก็หมั่นเขี้ยวเด็กตรงหน้าจริงๆ


“อ๋า~ งั้นโปขอตัวก่อนนะครับ ถ้าซื้อของช้ากว่านี้เจ้านายต้องไล่ออกแน่เลย” เขาก็พูดไปงั้นแหละ คุณไฟคงไม่ไล่เขาออกหรอกเพราะคนที่ไล่เขาออกได้ก็มีแต่คุณผู้หญิงเท่านั้นมั้ง เรื่องนี้อาโปก็ยังไม่แน่ใจเพราะยังไม่เคยโดนคุณไฟไล่อาโปออกสักที


“ครับ งั้นโอกาสหน้าไว้เจอกันใหม่นะ”


คนโตกว่าว่าพร้อมโบกมือลาเจ้าตัวเล็กที่พยักหน้าหงึกหงักแล้วโบกมือให้เขากลับ เขาไม่ได้ขอเบอร์หรือช่องทางติดต่อกับอาโปเพราะคิดว่าการได้เจอกันแบบนี้ก็เป็นอะไรที่สนุกและลุ้นดี สนุกที่เขาต้องคอยมาวนเวียนในซุปเปร์มาเก็ตแห่งนี้เกือบทุกวันเพื่อรอเจออาโปและลุ้นเอาอีกทีว่าวันนั้นจะได้เจอหรือไม่ได้เจอเจ้าเด็กน้อยที่เขามารอ


`•.¸¸.•´


อาโปเดินออกมากจากซุปเปอร์มาเก็ตด้วยข้าวของพะรังพะรังอย่างเช่นเคย คนที่เคยพบเห็นอาโปก็คงจะเริ่มชินตากันบ้างแล้วที่เห็นเด็กหนุ่มเดินถือของเต็มไม้เต็มมือออกจากซุปเปอร์มาเก็ตแห่งนี้


ยังไม่ทันที่อาโปจะเดินข้ามถนนกลับไปฝั่งคอนโดของคุณไฟ เขาก็สังเกตเห็นคุณไฟกำลังยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามและมองมาที่เขาอยู่


เขาพยายามเพ่งมองสิ่งที่คุณไฟพูดออกมา เพ่งสายตาไปที่ริมฝีปากได้รูปของคุณไฟก็อ่านคำที่คุณไฟต้องการเอ่ยออกมาได้ว่า


“รออยู่ตรงนั้น”


อาโปไม่ค่อยเข้าใจคำสั่งคุณไฟเท่าไหร่แต่เขาก็ยอมพยักหน้าแล้วยืนรอตามที่คุณไฟบอกอาโปไว้


คนที่สั่งเด็กให้ยืนรอหน้าซุปเปอร์มาเก็ตมองซ้ายขวารอให้รถโล่งเพื่อจะข้ามไปรับอาโป เขารู้ว่าทุกครั้งอาโปมักจะซื้อของมาเยอะและเต็มสองไม้สองมือตลอด ครั้งนี้เขาเลยเลือกที่จะเดินลงมาจากห้องเพื่อมาช่วยอาโปและเป็นเวลาพอดีกับที่อาโปกำลังจะข้ามถนน เขาเลยสั่งให้อาโปยืนรอฝั่งตรงข้ามก่อนเพื่อจะได้รอเขาข้ามไปหา


รอไม่กี่อึดใจรถบนถนนก็โล่ง ไฟใช้ทางม้าลายเพื่อข้ามถนนไปหาอาโปที่รออยู่ฝั่งตรงข้าม เด็กน้อยกระพริบตาปริบๆยืนรอเจ้านายอย่างเชื่อฟัง พอคุณไฟข้ามถนนมาถึงตัวอาโปเขาก็แย่งถุงของมากมายจากมือขวาของอาโปไปถือไว้กับตัวเองทันที


“ช่วย”


อาโปมองคุณไฟพลางยกยิ้มให้


“ขอบคุณครับ”


เขาเลือกที่จะไม่ปฏิเสธน้ำใจของคุณไฟให้คุณไฟเสียน้ำใจและอาจจะเสียเวลาได้ที่พอลงมาแล้วอาโปเอาแต่บอกปฏิเสธไม่ให้คุณไฟช่วย


“จับไว้” ไฟยื่นมือข้างซ้ายไปไว้ตรงหน้าอาโป


“เอ่อ...” อาโปอ้ำอึ้งไม่กล้ายกมือขึ้นมาจับตามที่คุณไฟบอก


ไฟถอนหายใจคิดไว้แล้วว่าอาโปคงจะไม่ยอมจับ เขาเลยถือวาสาสะคว้ามือขวาของอาโปไปกุมไว้ไม่ได้สนใจคนที่กำลังทำตาโตด้วยความตกใจ แก้มทั้งสองข้างแดงก่ำอย่างไม่รู้สาเหตุอีกทั้งยังหัวใจที่เต้นรัวเร็วเหมือนจะทะลุออกมานอกอกให้ได้นี้อีก อาการเหล่านี้ก็เกิดจากที่คุณไฟกำลังกุมมือเขาไว้เพียงเท่านั้น


ทั้งที่ไม่ควรเกิดขึ้นแต่คุณไฟก็ทำให้มันเกิดขึ้นจนได้...


ไฟจับจูงพาอาโปข้ามถนนเมื่อรถว่างแล้ว เขาไม่ได้ปล่อยมืออาโปออกยังคงเกาะกุมไว้เหมือนเคยอย่างหน้าตาเฉย


พอเดินผ่านประชาสัมพันธ์ใจดีข้างล่างเธอก็ยิ้มให้อาโปเช่นเคยแต่อาโปก็ยิ้มตอบกลับไปอย่างเขินอายด้วยนึกว่าหญิงสาวประชาสัมพันธ์ยิ้มแซวที่เห็นคุณไฟกุมมืออาโปไว้ ทั้งที่จริงแล้วนั้นอาโปคงจะลืมไปว่าหญิงสาวประชาสัมพันธ์กับอาโปยิ้มให้กันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว


คนอายุมากกว่าเดินจูงมือเด็กน้อยอาโปเข้ามาในลิฟต์ อาโปเงยหน้ามองคุณไฟเพื่อจะบอกให้ปล่อยอาโปได้แล้วแต่ลิฟต์กลับถูกเปิดออกทั้งที่ยังไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหน มีหญิงสาวคนหนึ่งพร้อมกับฝรั่งอีกคนเดินเข้ามาในลิฟต์ ไฟกับอาโปจึงเขยิบถอยเพื่อแบ่งพื้นที่ให้สองคนที่มาใหม่จากนั้นลิฟต์ก็ปิดลง


ภายในลิฟต์เงียบสนิทไม่กี่อึดใจก็มีเสียงหัวเราะคิกคักของหญิงสาวที่ยืนข้างหน้ากับหนุ่มฝรั่งเล็ดลอดออกมาอาโปได้ยินเสียงทุ้มของฝรั่งคนนั้นหัวเราะอย่างอารมณ์ดีก่อนจะตกใจเมื่อหนึ่งหญิงหนึ่งชายจูบกันในลิฟต์ต่อหน้าอาโปและคุณไฟไม่มีความเขินอายสักนิดเดียว


อาโปที่เห็นเหตุการณ์ไม่คาดคิดนั้นก็ตาโตและเกือบอุทานเสียงดังออกมาหากไม่ได้คุณไฟบีบมือที่กุมกันไว้ให้อาโปรู้ตัวว่าไม่ควรเสียมารยาทด้วยการเผลอเสียงดังใส่สองคนนั้น


เขายืนนิ่งหลับตาปี๋กระชับมือของคุณไฟที่กอบกุมเขาไว้ เกิดมาจนอายุสิบแปดปีจะย่างเข้าสิบเก้าอยู่แล้วเขาก็ไม่เคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้ในชีวิตสักที อย่างมากก็เห็นในโทรทัศน์ที่พี่แก้วกับแม่บ้านคนอื่นๆดูกัน ขนาดตอนดูโทรทัศน์เขายังยกมือขึ้นมาปิดตาเลย นับประสาอะไรกับเห็นภาพจริงแบบนี้


ดีที่ทั้งสองคนออกจากลิฟต์ที่ชั้นห้าเลยทำให้อาโปหายใจหายคอโล่งไปหน่อย หากเกิดว่าทั้งสองคนขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่สูงกว่าชั้นที่คุณไฟอยู่ เขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองกับคุณไฟจะขอตัวออกจากลิฟต์กับคุณสองคนนั้นยังไง


“เป็นอะไร?” ไฟก้มลงถามเด็กที่ยืนข้างๆ เขาสัมผัสได้ว่ามือของอาโปที่เขากุมอยู่มันชื้นไปด้วยเหงื่อและขมับของเด็กคนนี้ก็มีเม็ดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าและไรผม


“อ่า...เปล่าครับ ผมไม่ได้เป็นอะไร”


ไฟพยักหน้าไม่ได้ถามอะไรอาโปต่อ คงจะอากาศร้อนเหงื่อเลยออกล่ะมั้ง


`•.¸¸.•´


พอเข้ามาในห้องได้อาโปก็ขอตัวจากคุณไฟไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอนของคุณไฟ เขารู้สึกร้อนตั้งแต่โดนคุณไฟจับมือและยิ่งร้อนไปอีกตอนที่เห็นคนจูบกันต่อหน้าเขาในลิฟต์


หยดน้ำใสเกาะพราวตามกรอบหน้าของเด็กหนุ่ม อาโปมองกระจกแล้วจ้องมองใบหน้าของตนเองที่แดงก่ำแล้วถอนหายใจออกมาเซ็งๆ เขารู้สึกว่าช่วงนี้ร่างกายตัวเองเสียการควบคุมอย่างง่ายดายยังไงก็ไม่รู้ คงจะเพราะความฟุ้งซ่านและคิดมากของตัวเองเลยทำให้เป็นแบบนี้


“อาโป” เสียงของคุณไฟเรียกอาโปจากหน้าประตูห้องน้ำ


“ครับคุณไฟ” เขาตอบรับพลางลูบหยดน้ำที่เกราะพราวออกจากใบหน้าตนเอง


“เสร็จหรือยัง?


ตรวจเช็คสภาพของตัวเองอีกนิดหน่อยก็เปิดประตูห้องน้ำออกไป


“เสร็จแล้วครับ คุณไฟมีอะไรหรือเปล่า?” เขาถามคนที่ยืมขมวดคิ้วอยู่ตรงหน้า


“หิว” ไฟว่าสั้นๆพร้อมกับลูบหน้าท้องของตนเองแสดงให้อาโปดูว่าเขาหิวจริงๆ


“อ่า...ครับผมจะไปทำให้เดี๋ยวนี้แหละครับ” อาโปพยักหน้า ขอตัวกับคุณไฟออกจากห้องเพื่อจะได้ไปทำอาหารให้เจ้าของห้องทาน


“อือ เร็วๆนะ”


เขาอมยิ้มกับคำพูดของคุณไฟแล้วเดินออกมาจากห้อง ตรงเข้าครัวเหมือนเช่นเคยจากนั้นก็เริ่มลงมือทำอาหารให้คุณไฟที่บ่นว่าหิวได้ทาน


อาโปมองหาแม่พิมพ์ที่เคยซื้อไว้เมื่อหลายวันก่อนเพื่อจะเอามาทอดไข่ดาวรูปสวยๆให้คุณไฟได้ทานแต่อาโปเดินวนหาในครัวตั้งนานแล้วก็ไม่ยักเห็นสิ่งที่ตัวเองหาสักที


“หาอะไร? เขาหันไปมองคนพูด เมื่อเห็นว่าเป็นคุณไฟก็หาของต่อพลางตอบคำถามของคุณไฟไปด้วย


“แม่พิมพ์ครับ”


“อยู่...” ไม่ทันได้พูดจบ พ่อบ้านของเขาก็ส่งเสียงพูดขึ้นมาก่อน


“เจอแล้ว~~ อาโปเขย่งเท้าขึ้น ยื่นมือไปยังตู้ข้างบนที่เขาเจอแม่พิมพ์อยู่ในนั้นแต่มันสูงเกินไปอาโปเลยต้องใช้วิธีเขย่งเอา


“ฉันหยิบ...อาโป!” ไฟว่าเสียงตกใจ รับร่างอาโปที่เกือบล้มไว้ในอ้อมแขนตนเอง


“อ่า...คือ...” อาโปตะกุกตะกุก มือของเขาขยุ้มเสื้อคุณไฟที่จับยึดเอาไว้ตอนล้มเมื่อกี้


“ซุ่มซ่าม”


อาโปบึนปากอย่างไม่ตั้งใจ ไฟที่เห็นแบบนั้นก็ยกยิ้มขำมองดวงหน้าของอาโปที่อยู่ตรงหน้าอย่างสำรวจ ตาของอาโปเป็นตาสองชั้นแถมดวงตาของอาโปยังกลมโตใสแจ๋วมีแววใสซื่ออยู่ในนั้น จมูกโด่งเชิดรั้นและริมฝีปากสีพีชอวบอิ่มที่เขาเห็นทีไรก็อดไม่ได้ต้องเผลอจ้องมันทุกที


อาโปใจเต้นไม่เป็นส่ำตอนคุณไฟค่อยๆโน้มใบหน้าของเขาเข้ามาใกล้ๆใบหน้าของอาโป ดวงตาของคุณไฟสบจ้องกับดวงตาของอาโปเนิ่นนานก่อนค่อยๆไล่สายตาลงไปเรื่อยๆจนกระทั่ง...


“คะ...คุณไฟครับ” เขาเรียกคุณไฟไว้ก่อนทุกอย่างจะเลยเถิดไปมากกว่านี้


ไฟที่ได้ยินเสียงเรียกอาโปก็หลุดออกจากภวังค์ มองใบหน้าอาโปที่มีแววตื่นตระหนกเขาเลยค่อยๆคลายอ้อมแขนที่กอดอาโปเอาไว้อยู่ออกให้อีกคนได้เป็นอิสระ


“เอ่อ...” เขาไม่รู้จะพูดอะไรกับเด็กตรงหน้านี้ดี


“ขะ...ขอบคุณนะครับ” เขาเอ่ยตะกุกตะกัก นึกถึงสิ่งที่คุณไฟจะทำเมื่อกี้แล้วสองข้างแก้มของเด็กหนุ่มก็แดงขึ้นมาเสียดื้อๆจนเจ้าของที่รู้ตัวก็ยกมือขึ้นมากุมแก้มทั้งสองข้างของตนเองไว้เพื่อป้องกันไม่ให้คุณไฟได้เห็นแก้มของเขา


คนโตกว่าไม่ได้ทักท้วงอะไรกับท่าทางแบบนั้นของอาโป เขาเห็นตั้งแต่เด็กคนนี้ยืนคิดอะไรสักพักแล้ว จากนั้นตาที่โตอยู่แล้วก็โตขึ้นเรื่อยๆ สองข้างแก้มกลมป่องก็ค่อยๆขึ้นสีแดงระเรื่อน่ามองกระทั่งเจ้าของยกมือขึ้นมาบดบังไว้ไม่ให้เขาได้เห็นอีก


“ฉันหยิบให้” เขาว่าพลางชี้ไปที่แม่พิมพ์ที่อาโปต้องการ


ไฟจำได้ว่าตนเองเป็นคนเอาแม่พิมพ์อันนี้ไปเก็บไว้บนตู้ชั้นบนเองเพราะเขาเห็นมันตั้งอยู่ไม่เป็นที่และคิดว่าอาโปคงลืมเก็บเขาเลยอาสาเก็บให้โดยที่อาโปก็คงยังไม่รู้เลยได้วุ่นวายหาขนาดนี้


“ครับ..ขอบคุณครับ” พยักหน้าหงึกหงักทั้งที่คางชิดอกและก้มหน้าต่ำไม่ยอมมองหน้าเจ้าของห้องสักนิดเดียว


ไฟไม่ได้ถือสา ยื่นมือขึ้นไปหยิบแม่พิมพ์ที่อาโปต้องการแล้วยื่นให้คนตัวเล็กที่ยังคงยืนก้มหน้าคางชิดอกอยู่เหมือนเดิม


“รีบๆนะหิวแล้ว”


“คะ...ครับ”


พออาโปรับแม่พิมพ์จากคุณไฟไปไว้กับตนเอง คนที่บอกให้รีบทำอาหารก็จ้องมองเด็กตรงหน้าด้วยรอยยิ้มเอ็นดูอยู่ครู่หนึ่งก็ยกมือขึ้นมาวางบนศีรษะอาโปแล้วโยกหัวไปมาเบาๆก็เดินออกไป เหลือทิ้งไว้แค่เพียงอาโปที่ยืนหน้าแดงลามไปถึงตัวแดงไว้คนเดียวในห้องครัว


อาโปยืนนิ่งตั้งสติให้กับตัวเอง


บ้าจริง! เมื่อกี้คุณไฟเกือบจูบอาโปงั้นหรือ!?


`•.¸¸.•´


หลังจากเหตุการณ์วันนั้นก็ผ่านมาสามวันแล้วแต่อาโปก็ยังไม่ค่อยกล้ามองหน้าคุณไฟเหมือนตอนแรกๆเท่าไหร่ พอมองทีไรเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนั้นก็ฉายชัดขึ้นมาเป็นภาพให้อาโปได้เห็นทันที


เขาเอามือกุมแก้มตัวเองอีกครั้ง จากวันนั้นมาท่ากุมแก้มก็เหมือนท่าประจำของอาโปไปซะแล้ว แก้มอาโปร้อนมากๆและอาโปเดาว่าแก้มของเขาคงแดงไม่แพ้ความร้อนที่รู้สึกได้เลย


เมื่อไหร่อาโปจะหยุดคิดเรื่องวันนั้นสักที ขนาดอาโปนอนหลับ เรื่องวันนั้นยังตามเข้าไปหลอกหลอนอาโปถึงในฝันเลย...


“เป็นอะไร?” ไฟที่สังเกตเห็นว่าอาโปเอาแต่นั่งทึ้งหัวตัวเองสลับกับเอาหัวโขกโซฟาก็ถามขึ้นตอนที่เดินออกมาจากห้องนอนของตนเอง


“อ่า...ป่าว ป่าวครับคุณไฟ” เขายิ้มแฉ่งจ้องมองคุณไฟในชุดนักศึกษาและก็ต้องหลบตาทันทีเมื่อคุณไฟมองตอบกลับเขามาเช่นกัน


“อือ กินอาหารเช้าด้วยกันไหม?


ช่วงนี้คุณไฟชวนอาโปทานอาหารเช้าด้วยบ่อยๆแต่เขาปฏิเสธไป เขายังไม่กล้าเผชิญหน้าคุณไฟเท่าไหร่นัก อย่าว่าแต่อาหารเช้าเลย อาหารเย็นที่เขากับคุณไฟทานด้วยกันประจำอาโปยังเลี่ยงที่จะร่วมโต๊ะกับคุณไฟนับตั้งแต่วันนั้นแต่คุณไฟก็ไม่ได้ว่าอะไร


“ไม่เป็นไรครับ เชิญคุณไฟเลยครับ” เขาว่าพร้อมผายมือให้คุณไฟเดินไปยังโต๊ะทานอาหาร


ไฟพยักหน้าเดินไปยังโต๊ะทานอาหารเงียบๆโดยไม่ได้เซ้าซี้หรือถามอะไรอาโปอีก เขารู้ว่าอาโปยังไม่กล้ามองหรือกล้าคุยกับเขาเท่าไหร่นับตั้งแต่วันนั้น เขาเดาว่าอาโปคงจะเขินหรืออายกับเรื่องวันนั้นอยู่


แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตอนนั้น...เขาคิดจะจูบอาโปจริงๆ


อาโปไม่ได้เข้าไปหาคุณไฟที่กำลังนั่งทานข้าวอยู่แต่เขาเลือกจะรออยู่ที่ห้องรับแขกหากคุณไฟอยากได้อะไรเขาคงจะเรียกใช้อาโปเอง


“อาโป” นั่นไงล่ะยังคิดไม่ถึงนาที คุณไฟก็เรียกหาอาโปแล้ว


“ครับคุณไฟ” เขาเดินมาหยุดตรงหน้าคุณไฟแต่ใบหน้ายังคงก้มงุดเหมือนเดิม


“อิ่มแล้ว”


“ครับ” เขาทำท่าจะหยิบจานที่คุณไฟทานเสร็จแล้วแต่คุณไฟกลับดึงรั้งข้อมือของอาโปเอาไว้เสียก่อนทำให้อาโปหยุดชะงักการกระทำทั้งหมดแล้วเหลือบตามองคุณไฟอย่างกล้าๆกลัวๆ


“ตอนเย็นฉันอยากินต้มยำทะเลกับกุ้งอบวุ้นเส้น” ไฟว่านิ่งๆพร้อมกับยื่นมืออีกข้างที่ว่างอยู่ยื่นไปเชยคางให้อาโปเงยหน้าขึ้นมามองเขา


“คะ..ครับ” เขาทำใจกล้าสบตาคุณไฟที่มองอยู่พยักหน้าหงึกหงักรับทราบคำสั่งของคุณไฟ


“รอกินด้วยกัน ห้ามปฏิเสธ”


“แต่...ผม..”


“บอกว่าห้ามปฏิเสธ” ไฟเอ่ยย้ำอีกรอบ


“ครับ ผมจะรอ” เขายอมตกลงในที่สุด


“อืม ไปเรียนนะ” ไฟว่าพร้อมปล่อยมือของอาโปออกจากนั้นก็ลุกขึ้นยืนจัดเสื้อผ้าของตนเองให้เรียบร้อย


“คะ...ครับ ขับรถดีๆนะครับคุณไฟ”


“ขอบใจ”


ก่อนไปคุณไฟก็ยกมือขึ้นมาขยี้ศีรษะอาโปเบาๆก็เดินออกไปจากห้อง เหลือเพียงอาโปที่หัวใจเต้นแรงเหมือนจะหลุดออกมาเต้นข้างนอกไว้คนเดียวอีกแล้ว...


`•.¸¸.•´

 .

.
.
.
Thank you for reading.


กะว่าจะมาลงให้วันเสาร์แต่อดใจไม่ไหวลงให้เลยละกัน แต่ตอนหน้าจะลงให้วันเสาร์จริงๆแล้วเด้ออออ
มาเล่นแท็กกันได้จ้าแท็กร้างเหลือเกิน55555
แท็ก #มารักกับไฟ
ติดตามข่าวสารได้ที่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.236K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

733 ความคิดเห็น

  1. #729 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 02:56
    อิพี่ไฟขนาดนี้ละ ต้องชอบน้องบ้างแหละ โด่ว
    #729
    0
  2. #697 Promise69 (@Promise69) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 23:16
    อือหือไอเหตุการณ์จูบกันในที่สาธารณะหรือคลอเคลียกันเนี่ย ถ้าเป็นเราคงรอลุ้นหนังสดอะเล่นไหมพี่พร้อมดู55555555
    #697
    0
  3. #683 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 15:04
    พี่ไฟ ไวไฟมาก
    #683
    0
  4. #671 Biekps99 (@Biekps99) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 23:42
    สงสารน้องเขินจนทำอะไรไม่ถูกหมดแล้ว
    #671
    0
  5. #656 2twinid (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 13:46

    โอ้ยยยยยย เขินอ่ะ

    #656
    0
  6. #640 inunu (@inunu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 15:23
    พี่ไฟทำอาโปใจเต้นแรง รับผิดชอบด้วย
    #640
    0
  7. #634 Mmelody__ (@pimpika-68) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 21:03
    น้องเขินหมดแล้ววว
    #634
    0
  8. #611 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 20:44
    น่ารักจัง # เราก็ชอบน๊าเจ้าหมีสามตัว
    #611
    0
  9. #577 Porfai6290 (@Porfai6290) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 18:16
    เขิลลลลลล -///////-
    #577
    0
  10. #571 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 11:54
    ไฟดวงนี้ ทำให้อาโป ใจเต้นผิดจังหวะอีกแล้ว มารับผิดชอบด้วย เขิน
    #571
    0
  11. #564 modtanoy252932 (@modtanoy252932) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:48
    ไฟร้ายกาจอ่ะ😁😁😁
    #564
    0
  12. #559 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:59
    หลายครั้งแล้วนะ
    #559
    0
  13. #550 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:54
    คุณไฟร้ายนักนะคะ
    #550
    0
  14. #489 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 09:10
    รุกแรงเกินนนน้อง18ยังคะ555555
    #489
    0
  15. #455 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 14:44
    คุณไฟอยากจูบน้องหรอ
    #455
    0
  16. #419 Ppjk0109 (@Ppjk0109) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 02:43
    ทำไมคุณไฟละมุนจัง -/-
    #419
    0
  17. #317 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 15:14
    ทำไมคุณไฟรุกน้องแรงจัง ระวังน้องจะหัวใจวายตายนะคะ 😂😂
    #317
    0
  18. #274 MyOxygen (@MyOxygen) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 11:12
    เขิลลลลลที่สุด
    #274
    0
  19. #248 jintong2248 (@jintong2248) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 19:20
    น้อนนนนนนน่าจับมากอดดดดดดง่าาา~ น่ากอดอะ น่ารัก
    #248
    0
  20. #175 Raindear97 (@raindearkanokwan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 16:22
    ไฟจะเริ่มชอบน้องหรือยังน้าาา
    #175
    0
  21. #163 In.orn (@ThaeGuitar) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 14:16
    น่ารักมาก
    #163
    0
  22. #156 Tadababy (@Tadababy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 00:58
    โอ๊ย....เขินแทนอ่านไปเขินไป
    #156
    0
  23. #154 canyon1 (@canyon1) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 21:38
    ไฟน่ารัก
    #154
    0
  24. #145 พลูโตสลีพ (@qalmprk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 22:58
    น้อลลลลลลลลลลลล
    #145
    0
  25. #144 kmrllpd (@kmrllpd) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 21:15
    แงงงงงเขินแทนน้องง
    #144
    0