[ภาคแรกend]【Keep distance|ระยะห่างที่ใกล้ใจ】ภาค 2

ตอนที่ 7 : Chapter : Six

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,256 ครั้ง
    18 ก.ค. 61

Chapter : Six


//



If he's the right man for you, you can't just let him slip on by. 
ถ้าเขาคือคนที่ใช่ อย่าปล่อยให้เขาผ่านไป

(The Butcher's Wife (1991))


//








“ยายมีอะไรให้โปช่วยไหมจ๊ะ” เด็กหนุ่มถามขึ้นหลังจากที่ล้างผักช่วยพี่แก้วเสร็จเรียบร้อยแล้ว


“ไม่มีแล้วล่ะ เอ็งหยุดทั้งทีไปพักเถอะ”


“โธ่ยาย~ โปอยากช่วยยายนี่จ๊ะ”


คนที่ถูกเรียกว่ายายส่ายหน้าใส่หลานตัวเองที่ไม่ยอมหยุดนิ่งสักทีตั้งแต่มันกลับมาถึงบ้านหลังใหญ่หลังนี้ เจ้าอาโปบอกว่าวันนี้คุณไฟเธอไปค้างบ้านเพื่อนเลยอนุญาตให้อาโปกลับมาหายายที่บ้านได้ ตั้งแต่เช้าแกเลยเห็นมันเข้ามาหาแล้วก็มาวิ่งวุ่นช่วยคนนู้นคนนี้ทำงานจนทั่วบ้านแล้วล่ะมั้ง


“งั้นเอ็งไปดูที่สวนหน่อยไป เผื่อลุงชมแกจะมีอะไรให้ช่วย”


“จ้ายาย”


อาโปเดินออกจากห้องครัวเพื่อมุ่งหน้าไปยังสวนตามที่ยายบอก อาโปอยู่นิ่งไม่ได้จริงๆ เวลาไม่ได้ทำอะไรแล้วมันรู้สึกไม่กระปรี้กระเปร่ายังไงก็ไม่รู้ จึงต้องเดินไปมาหางานทำในบ้านใหญ่ คงเพราะเขาช่วยงานยายตั้งแต่เด็กล่ะมั้งถึงทำให้อาโปเป็นเด็กไม่อยู่นิ่งๆเฉยๆแบบนี้


“ลุงชมจ๊ะ” เมื่อเดินมาถึงสวนของคุณผู้ชาย อาโปก็เห็นลุงชมกำลังจับๆจ้องๆต้นไม้ที่คุณผู้ชายคงจะพึ่งซื้อมาอยู่


“อ้าวว่าไงเจ้าโป?” ลุงยกมือทัก อาโปจึงเดินเข้าไปหาลุงแล้วนั่งยองๆลงข้างลุงชม


“มีอะไรให้โปช่วยไหมจ๊ะ?


“ดีเลยๆเอ็งมาพอดี ช่วยลุงเอาต้นไม้พวกนี้ลงดินให้คุณผู้ชายหน่อย พอดีคุณเขาพึ่งซื้อมาจากต่างจังหวัดนู่น” ลุงชมชี้ไปที่ต้นไม้หลายต้นที่ตั้งอยู่บนพื้นหญ้าสีเขียว


“ได้เลยลุง เดี๋ยวโปช่วยนะ”


“มาๆ ได้แรงหนุ่มๆอย่างนี้ก็ดีหน่อย งานจะได้เสร็จเร็วๆ ขอบคุณเอ็งมากเจ้าโป” ลุงชมตบบ่าอาโปปุๆ


“จ้าลุง”


เด็กหนุ่มและอีกหนึ่งลุงช่วยกันลงต้นไม้ของคุณผู้ชายอย่างขมักขเม้น แดดร้อนๆไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อคนทั้งสองเลย ตรงกันข้ามที่ทั้งสองลุงและเด็กรู้สึกสนุกมากกว่าเหนื่อยซะอีก จนเวลาล่วงเลยไปเท่าไหร่ก็ยังไม่มีใครรู้เลยสักนิดเดียว


`•.¸¸.•´


หลังจากช่วยลุงชมลงต้นไม้จนเสร็จอาโปก็กลับห้องตัวเองเพื่อไปล้างเนื้อล้างตัว แต่งตัวปะแป้งใหม่เรียบร้อยก็ออกมาเอนกายที่แคร่ไม้หน้าบ้านพักของบรรดาแม่บ้านและคนงานในบ้าน เขาตบหมอนปุๆจากนั้นก็นอนลงเพื่อพักสายตาของตัวเอง


วันนี้ได้ทำอะไรเยอะแยะมากมายจนเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวไปหมด ขนาดเขายังหนุ่มยังรู้สึกเพลียๆเลย ไม่ต้องพูดถึงลุงชม รายนั้นเขาเห็นเข้าห้องนอนไปตั้งแต่ลงต้นไม้เสร็จก็ยังไม่เห็นออกมาเลย สงสัยคงจะหลับพักผ่อนเอาแรงเหมือนเขานี่แหละ


คงเพราะไปทำงานเป็นพ่อบ้านให้คุณไฟเขาเลยไม่ค่อยได้ทำอะไรมาก วันๆก็ปัดกวาดเช็ดถู จากนั้นก็ทำอาหารให้คุณไฟทานสามมื้อเสร็จแล้วก็เข้าห้องอ่านหนังสือ บางทีเบื่อๆก็ออกมานั่งดูโทรทัศน์หน้าโซฟาแค่นั้น เขาว่ามันสบายมากจนบางทีก็คิดว่าเงินจ้างหนึ่งหมื่นนั่นมากกว่าแรงที่เขาทำงานไปซะอีกแต่จะขอคุณผู้หญิงให้เหลือห้าพันท่านก็คงไม่ยอมเขาเลยต้องเป็นฝ่ายยอมแทนและพยายามทำงานทุกอย่างให้เต็มที่ให้คุ้มกับเงินที่คุณผู้หญิงมอบให้


อยู่กับคุณไฟมาสองอาทิตย์กว่าๆก็ไม่เห็นคุณไฟพาใครมาห้องเหมือนที่คุณผู้หญิงเคยพูดถึงสักที เขาเห็นแค่พอคุณไฟเลิกเรียนก็กลับห้อง วันหยุดก็อยู่ห้องเกือบทุกครั้ง มีบ้างที่จะออกไปข้างนอกตอนกลางคืน เขาก็ไม่รู้หรอกว่าคุณไฟไปไหน จะให้ไปถามอะไรเจ้านายมากมันก็ไม่ใช่เรื่อง ถึงคุณผู้หญิงจะแอบๆสั่งมาก็เถอะ


อาโปถอนหายใจทั้งที่ยังคงนอนหลับตาอยู่ พอนึกถึงเรื่องคุณไฟทีไรเขาก็นึกถึงเมื่อวันก่อนที่มีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาคุณไฟเขาที่ห้องแต่คุณไฟก็ไม่อยู่



“คุณไฟไม่อยู่นะครับ”


“ฉันไม่เชื่อ นี่แกเป็นแฟนใหม่เขาใช่มั้ยห้ะ!


“อ่า...ไม่ใช่นะครับ”


อาโปจึงจำเป็นต้องบอกให้คุณผู้หญิงคนนั้นให้กลับไปก่อนแต่ผู้หญิงคนนั้นเขาก็ไม่ยอม ยังจะหาว่าอาโปเป็นแฟนใหม่คุณไฟอีก เขาพูดว่าไม่ใช่ยังไงคุณผู้หญิงคนนั้นก็ไม่เชื่อ คิดว่าอาจจะโดนผู้หญิงคนนั้นบุกเข้าห้องเสียแล้วถ้าคุณไฟไม่มาเห็นก่อน


เขาเบาใจไปยังไม่ถึงนาที คุณไฟก็เดินเข้ามาหาเขาโอบรอบบ่าเขาไว้พร้อมกับก้มลงมาหอมแก้มเขาหนึ่งที


“กลับมาแล้วครับ” พร้อมทั้งยิ้มให้เขาเสียจนเขาตาพร่ามึนเบลอไปชั่วขณะ มารู้ตัวอีกทีก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคนนั้นกรี๊ดกร๊าดแล้ววิ่งออกไปจากตรงนั้นเลย


“ค..คุณไฟ” เขาจับแก้มตัวเอง เบี่ยงตัวออกจากอ้อมแขนของคุณไฟ


“ขอโทษ”


อาโปพยักหน้าด้วยความมึนๆเบลอๆ จากนั้นต่างคนต่างก็แยกย้ายไปทำหน้าที่ของตัวเองโดยที่ไม่มีใครพูดถึงเรื่องนั้นอีกเลย


...


อาโปยกมือขึ้นมาตบหน้าผากของตัวเองที่เผลอคิดอะไรฟุ้งซ่านไปเรื่อยเปื่อย เรื่องนี้เขาควรจะลืมมันไปแล้วไม่ใช่หรือไง ทำไมถึงยังเก็บเอามาคิดจนมาถึงตอนนี้ไปได้


เด็กหนุ่มสะดุ้งเมื่อจู่ๆหน้าผากของเขาก็ถูกมือของใครสักคนทาบทับลงมา ลืมตามองก็ต้องตกใจยิ่งกว่าเมื่อไม่นึกว่าคนที่เขานึกถึงเมื่อกี้จะมายืนทำหน้าขมวดคิ้วอยู่ตรงหน้าเขาได้


“เป็นอะไร?” ไฟขมวดคิ้วมองคนตรงหน้า


ตอนที่เขาเดินมาก็เจออาโปกำลังนอนตบหน้าผากตัวเองทั้งที่กำลังหลับตาอยู่ เขาเลยยื่นมือไปทาบลงบนหน้าผากของเจ้าเด็กตัวเปี๊ยกเพื่อวัดอุณหภูมิว่าไม่สบายหรือเปล่าแต่เด็กคนนี้ก็สะดุ้งตื่นเสียก่อน ไม่พอยังทำท่าทางตกอกตกใจเหมือนเขาเป็นผีอีก


“อ่า...คุณไฟมาได้ยังไงครับ?” อาโปตั้งสติ จะลุกขึ้นยืนแต่คุณไฟก็ดันให้เขานั่งลงจากนั้นก็หย่อนตัวนั่งลงตามเขาทีหลัง


“ขับรถ”


ถ้าอาโปไม่เห็นว่าคุณไฟเป็นเจ้านายและอาโปก็เป็นคนที่มีมารยาทพอ เขาคงด่าคุณไฟว่ากวนประสาทไปนานแล้ว


“อ่อ...ครับ” พยักหน้าหงึกหงักกับคำตอบที่ได้รับจากคุณไฟ


“มีคนโทรหา” เขาชี้มาที่โทรศัพท์ที่อยู่ในมือของอาโป “ไม่ได้แอบดูแต่มันดังเลยได้ยิน”


อาโปพยักหน้ากดโทรศัพท์ของตนดู ก็ปรากฎเป็นสายที่ไม่ได้รับของเพื่อนสนิทและข้อความที่ส่งมาบอกให้เขาโทรกลับและอีกสารพัดบ่นข่าขิงไปเรื่อยของเพื่อนตัวเอง


“คุณไฟเอามาจากไหนหรือครับ”


“ห้อง”


นั่นไง! อาโปลืมมันไว้ที่คอนโดของคุณไฟจริงๆด้วย


“ขอบคุณครับ” เขายกมือไหว้คุณไฟเหมือนเคยเมื่อต้องขอบคุณ คุณไฟก็พยักหน้ารับนิ่งๆตามปกติของคุณเขา



“อือ ไปนะ” ไฟทำท่าจะลุกแต่อาโปเรียกไว้ก่อน คนโดนเรียกจึงต้องนั่งลงอีกครั้ง มองหน้าของอาโปนิ่ง ไฟไม่ได้กดดันแต่กำลังรอให้อาโปพูดอยู่


“คือ...วันนี้คุณไฟกลับมานอนที่นี่หรือครับ” เขาไม่แน่ใจว่าตนเองถามได้หรือเปล่าแต่ด้วยความแปลกใจอาโปจึงยอมถามออกไปในที่สุด


“เปล่า”


“อ้าว?” เขาทำหน้างง เผลอตั้งคำถามกับคุณไฟไปซะแล้วแต่คุณไฟคงไม่ถือสาจึงตอบให้เขาเข้าใจว่า


“นอนคอนโด”


“เอ๊ะ!?..แต่...ขอโทษครับ” อาโปขอโทษขอโพย ลืมตัวอีกแล้วเลยจะถามคุณไฟอีก ดีที่ห้ามปากตัวเองไว้ทัน ไม่งั้นล่ะก็คงได้โดนคุณไฟว่าเอาได้ว่าละลาบละล้วงเรื่องของเจ้านาย


“พูดมาสิ” คนโตกว่าพยักพเยิดให้อาโปพูดได้


“คุณไฟไม่ได้นอนห้องเพื่อนหรือครับ?


“เปล่า งานเสร็จแล้ว”


“งั้นวันนี้ผมก็ต้องกลับ....”


“ไม่ต้อง”


ไฟรู้ทันว่าเด็กนี่คงตามเขากลับคอนโดไปทำหน้าที่พ่อบ้านของตัวเองแน่ๆเขาจึงห้ามไว้ เขาไม่อยากให้เด็กอย่างอาโปต้องมาทำงานจนไม่มีเวลาอ่านหนังสือ อ่านหนังสือทีก็ดึกๆเลย พอเช้าก็ต้องตื่นเช้ามาทำอาหารและทำงานบ้านให้เขาอีกเลยไม่อยากให้เด็กตัวเปี๊ยกนี่ทำงานหนักเกินไป ให้หยุดวันสองวันท้องเขาคงไม่เกิดกระเพาะหรือห้องเขาคงไม่สกปรกหรอกมั้ง


“แต่คุณไฟครับ...”


“ฉันสั่ง” ว่าพร้อมลุกขึ้นเดินจากไป ปล่อยให้เอาโปมองแผ่นหลังคุณไฟหายลับไปจากสายตา


อะไรกัน คำสั่งให้หยุดนอนเฉยๆมีด้วยหรือไง อาโปไม่เห็นจะเข้าใจคุณไฟเขาเลย


`•.¸¸.•´


วันรุ่งขึ้นอาโปก็รีบกลับไปที่คอนโดคุณไฟตั้งแต่เช้า เปิดประตูห้องเข้าไปก็พบว่าคุณไฟยังคงไม่ตื่น อาโปจึงเอาของนิดๆหน่อยๆของตัวเองไปเก็บไว้ในห้องนอนแล้วออกมาเตรียมอาหารเช้าไว้ให้คุณไฟทาน


เมนูวันนี้ก็ง่ายๆคือBreakfastแบบที่อาโปเคยเห็นฝรั่งทานกันในโทรทัศน์ เขาเคยลองทำให้คุณไฟลองทานครั้งหนึ่งคุณไฟคงจะติดใจ จากนั้นทุกเช้าคุณไฟจึงสั่งไว้ว่าให้ทำBreakfastแบบนี้ให้คุณไฟทานทุกวันเลย


เด็กหนุ่มทำอาหารให้เจ้าของห้องจนเสร็จก็ยังไม่เห็นวี่แววของคนที่จะมารับประทานอาหารตื่นสักที ด้วยกลัวอาหารจะเย็นชืดเสียก่อนและอีกอย่างก็แปดโมงแล้ว อาโปจำได้ว่าคุณไฟมีเรียนตอนเก้าโมงจึงจำเป็นต้องเดินมาหยุดตรงหน้าประตูห้องของคุณไฟเพื่อจะปลุกให้คุณไฟตื่น ไม่งั้นคงได้ไปเรียนสายแถมในท้องยังไม่มีอาหารอีก คงจะทั้งหิวและทั้งเรียนไม่รู้เรื่องแน่ๆ


ก๊อก ก๊อก..


“คุณไฟครับ ตื่นหรือยังครับ?” เคาะประตูเสร็จก็ส่งเสียงเรียกคนในห้อง


ก๊อก ก๊อก


“ผมทำอาหารไว้ให้แล้วนะครับ คุณไฟตื่นหรือยังเดี๋ยวไปเรียนสายนะครับ”


ยังคงไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากคนในห้อง อาโปจึงจำเป็นต้องเคาะเป็นรอบที่สาม


ก๊อก...


“อือ ตื่นแล้ว” ไฟเดินงัวเงียมาเปิดประตูห้องหลังจากได้ยินเสียงเคาะประตูและเสียงคนเรียกอยู่นานสองนาน


“สวัสดีครับ ผมทำอาหารเช้าไว้ให้แล้วครับ” อาโปยกมือสวัสดีเจ้าของห้องที่เดินออกมาเปิดประตูอย่างงัวเงีย มือก็ยกขึ้นมาขยี้ตาและศีรษะของตัวเองให้อาโปต้องก้มหน้าแอบขำคุณไฟในลุคส์นี้


“อือ อาบน้ำก่อน”


มองคุณไฟที่ตอบรับอืออาก็ปิดประตูห้องไป อาโปยิ้มให้คุณไฟอีกครั้งถึงแม้คุณไฟจะไม่เห็นจากนั้นก็เดินหมุนตัวกลับไปเพื่อจะไปล้างพวกอุปกรณ์ทำครัวที่เข้าพึ่งใช้ทำอาหารให้คุณไฟเสร็จ


`•.¸¸.•´


ไฟเดินออกมาจากห้องนอนของตนเองด้วยชุดนักศึกษาเรียบร้อยตามความคิดของเขาเอง มองหาอาโปในห้องทานอาหารก็ไม่ยักเจอ เลยเดินไปดูในครัวก็เห็นอาโปกำลังเช็ดจานที่พึ่งล้างเสร็จอยู่


เขายืนกอดอกพิงผนังห้องครัวมองอาโป เด็กที่เคยเล่นกับเขาแต่ก่อนยังตัวเล็กๆจับไปตั้งนู่นตั้งนี่ได้หมดเลย พออาโปโตมาก็ดูจะสูงขึ้นและมีเนื้อหนังมากขึ้นกว่าตอนนั้นแต่ก็ดูเหมือนว่าจะยังโตไม่เต็มที่สักเท่าไหร่ เขาว่าถ้าอาโปเข้าเรียนในมหาลัยคงจะตัวโตหรือสูงขึ้นมากกว่านี้แน่


“คุณไฟ” เด็กที่ถูกเจ้าของห้องยืนมองอยู่นานเรียกชื่อขึ้นเมื่อหันหลังมาเจอแล้วเห็นคุณไฟกำลังยืนกอดอกมองเขาอยู่


“อืม”


“ผมตั้งโต๊ะให้นะครับ ขอโทษที่ช้านะครับ”


“อืม”


อาโปเป็นคนที่ติดพูดคำว่าขอโทษและขอบคุณเสมอถึงแม้จะเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กๆน้อยๆก็ตาม แรกๆไฟก็ขัดหูนิดหน่อยแต่พอได้อยู่กันมานานวันเข้าเขาก็คิดว่าตัวเองเริ่มจะชินกับสิ่งที่อาโปพูดและสิ่งที่อาโปทำเสียแล้วและสิ่งเหล่านั้นไฟก็ยอมรับว่ามันมีแต่สิ่งดีๆที่เกิดจากการกระทำของอาโป


ไฟเดินตามหลังอาโปไปยังโต๊ะทานข้าว อาโปตั้งโต๊ะให้ไฟเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงผายมือให้ไฟนั่งลงจะได้ทานอาหารเช้าสักที กลัวเหลือเกินว่าคุณไฟจะไปเรียนไม่ทันหากเขาชักช้ากว่านี้


“ไม่กิน?


“ผมทานมาจากที่บ้านแล้วครับ คุณไฟตามสบายเลยนะครับ ผมขอตัวไปทำความสะอาดห้องก่อนนะครับ” ว่าเสร็จสรรพก็เดินไปหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาดบ้านออกมา


ไฟนั่งมองอาโปทำงานบ้านเงียบๆ เด็กน้อยที่ได้รับหน้าที่พ่อบ้านก็ดูจะมีความสุขทุกครั้งที่ได้ทำงานหรือขยับตัว เขาเชื่อแล้วล่ะว่าอาโปอยู่นิ่งไม่ได้ ขนาดให้วันหยุดเพื่อไปพักผ่อนที่บ้านใหญ่ อาโปยังไปขุดดินเล่นกับลุงชมคนสวนของบ้านอยู่เลย


กว่าเขาจะทานอาหารเช้าของอาโปหมดก็เป็นเวลาแปดโมงครึ่ง ซึ่งไฟที่มีเรียนเก้าโมงก็ไม่ได้ดูรีบร้อนจะไปเรียนอะไรแต่อาโปนี่สิลนลานหาถุงเท้ากับรองเท้ามาให้เขาใส่เพราะกลัวว่าเขาจะไปเรียนสายซะเอง


“คุณไฟใส่เลยครับเดี๋ยวจะสายเอา” อาโปนั่งยองๆลงตรงหน้าคุณไฟเพื่อจะสวมรองเท้าให้


“ลุกขึ้น”


“ครับ? เงยหน้าขึ้นมองคุณไฟอย่างไม่เข้าใจ


“ใส่เองได้”


คนที่โดนสั่งทำหน้าเหรอหรา ค่อยๆลุกขึ้นยืนแล้วยกมือขึ้นมาเกาหัวแกรกๆต่อหน้าคุณไฟ


“อ่า...ผมขอโทษทีครับ ผมแค่กลัวว่าคุณไฟจะไปเรียนสาย”


ไฟส่ายศีรษะ ยิ้มให้นิดๆแล้วว่า “อือ ขอบใจมาก”


พร้อมกับมือที่แปะลงบนศีรษะอาโปแล้วขยี้เบาๆสองสามทีก็เดินออกจากห้องของตนเองไปเหลือไว้แค่เพียงเด็กน้อยที่ยกมือขึ้นมาทาบทับตรงบริเวณที่คุณไฟเคยสัมผัส หัวใจดวงน้อยๆก็เกิดเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ได้ตั้งใจและไม่ได้รู้เลยว่ามุมปากของตัวเองกำลังยกยิ้มขึ้นเรื่อยๆจนกลายเป็นยิ้มกว้างในที่สุด


บ้าไปแล้ว...เขาใจเต้นแรงแค่เพราะคุณไฟขยี้ศีรษะของเขาหรือเนี่ย!


แล้วยังจะยิ้มเพียงเพราะแค่เรื่องแค่นี้เองหรือ....อาโปถามตัวเองอย่างไม่เข้าใจ


`•.¸¸.•´


มองตารางเรียนวันนี้ของคุณไฟก็พบว่าคุณไฟเลิกเรียนตอนสี่โมงเย็น อาโปส่งข้อความไปถามคุณไฟว่าจะให้ทำอาหารรอเลยหรือเปล่า คุณไฟไม่ได้บอกว่าทำเลยแต่ตอบแค่ว่าวันนี้อยากกินแกงจืดหมูสับกับไข่เจียวเท่านั้น คนที่ได้รับข้อความก็เลยต้องเดาเอาเองว่าคุณไฟคงให้ทำอาหารรอเลย


แกงจืดหมูสับที่อาโปพึ่งทำเสร็จถูกพักไว้ในหม้อ เดินไปหยิบไข่ออกมาสามฟองและตอกไข่ใส่ถ้วย ตีไข่ให้เข้ากันก็ปรุงรสนิดหน่อย


จัดการตั้งกระทะเพื่อเตรียมทอดไข่ พอไฟร้อนแล้วก็ใส่ไข่ลงไปในกระทะจนเกิดเสียงฟู่วและกลิ่นหอมของไข่ออกมาทันที


อาโปเป็นคนที่เมื่อได้ทำอะไรหรือตั้งใจกับสิ่งไหนแล้วก็ใจไม่สนใจสิ่งแวดล้อมใดๆทั้งสิ้น ขนาดเจ้าของห้องกลับมาและจนมายืนอยู่ด้านหลังตนเองแล้วอาโปก็ยังเอาแต่ยืนพลิกไข่เจียวสีเหลืองน่ารับประทานไปมาอยู่เลย


“หอม”


“โอ๊ะ!...คุณไฟ!” เขาสะดุ้งตอนที่ได้ยินเสียงคุณไฟใกล้ๆพร้อมกับใบหน้าของคุณไฟโน้มลงมาใกล้เพื่อสูดกลิ่นหอมของไข่เจียวในกระทะ


แต่ว่า...หน้าคุณไฟจะใกล้หน้าอาโปเกินไปหรือเปล่า?


“ทำต่อสิ” คุณไฟหันมาบอก นั่นเลยยิ่งทำให้จมูกคุณไฟตรงกับแก้มอาโปเข้าไปอีก


“คะ..ครับ”


อาโปเจียวไข่ด้วยใจที่เต้นแรงมากขึ้น เขาไม่เข้าใจว่าทำไมคุณไฟไม่ยอมเอาหน้าของตัวเองออกไปสักที ถ้าอยากจะดูก็เปลี่ยนมายืนข้างๆเขาแล้วก็ดูได้เหมือนกันไม่ใช่หรือไง?


เหตุผลของการกระทำของคุณไฟคืออะไร...อาโปไม่เห็นจะเข้าใจมันเลย


ไฟมองอาโปด้วยความขบขัน แค่เพียงเขาเอาหน้าเข้าใกล้อาโปก็ทำอะไรไม่ถูกเสียแล้ว พึ่งรู้วันนี้นี่เองว่าการได้แกล้งเด็กคนนี้มันสนุกขนาดที่ว่าไฟคิดแผนการแกล้งอาโปเอาไว้มากมายไปเสียแล้ว


ตอนนี้คงพอแค่นี้ก่อน หากไม่ยอมถอยหน้าของตัวเองออกมา เขาว่าวันนี้ตัวเองคงได้ทานไข่ไหม้ๆของอาโปแน่ๆ แค่นี้อาโปก็พลิกไปพลิกมาจนไข่ที่เป็นแผ่นสวยขาดออกจากกันเกือบหมดแล้ว


“เสร็จแล้วก็ตั้งโต๊ะเลยนะ” ไม่วายก่อนไปก็แกล้งกระซิบข้างหูเด็กมันอีกจนตะหลิวที่อาโปถืออยู่เกือบล่วงหล่นลงพื้น


ไฟยิ้มขันไม่ให้เด็กมันเห็นก็เดินออกจากห้องครัวไป ปล่อยให้อาโปยืนทำตาโตตกใจเหมือนนกฮูกอยู่คนเดียว


เมื่อคุณไฟออกไปไม่กี่นาทีหลังจากนั้นอาโปก็ถอนหายใจเฮือกออกมา พึ่งได้รู้วันนี้ว่าการได้อยู่ใกล้คุณไฟจะทำให้หัวใจของตนเองทำงานหนักขนาดนี้


ไข่เจียวที่ถูกเจียวมานานก็ได้เวลาที่ต้องเอาขึ้นจากกระทะ อาโปพักให้น้ำมันออกจากไข่ ไปตักแกงจืดใส่ถ้วยพร้อมกับตักข้าวสำหรับเขาและคุณไฟ


เดี๋ยวนี้อาโปทานข้าวเย็นกับคุณไฟเป็นเรื่องปกติเพราะหากไม่ทานคุณไฟก็จะเรียกและกดดันจนกว่าอาโปจะยอมทานนั่นแหละ จากนั้นมาอาโปเลยรู้หน้าที่ตัวเองว่าต้องทานข้าวกับคุณไฟทุกๆเย็นเพราะมื้อเช้ากับมื้อเที่ยงคุณไฟไม่ได้บังคับอาโป


อาหารทั้งสองอย่างและข้าวอีกสองจานถูกตั้งลงตรงหน้าของเจ้าของห้อง กลิ่นอาหารทำเอาคนที่พึ่งกลับมาจากเรียนท้องร้องนิดหน่อย อาหารที่อาโปทำอร่อยทุกอย่าง ทุกวันนี้เขาเลยไม่ค่อยได้ออกไปทานข้าวข้างนอกสักเท่าไหร่ มีคนทำให้อยู่แล้วก็ไม่รู้จะเปลืองเงินไปทานข้างนอกทำไมทั้งที่อาหารที่ห้องก็อร่อยจนเขาติดใจรถมือไปแล้ว


อาโปทานข้าวเงียบๆยังคงเกร็งกับสถานการณ์ความใกล้ชิดกับคุณไฟที่พึ่งพบเจอมาหมาดๆ เขาเลยไม่ค่อยกล้ามองหน้าคุณไฟที่นั่งทานข้าวอยู่ฝั่งตรงข้าม


“กินเยอะๆจะได้โต” ไฟว่าพร้อมตักแกงจืดให้อาโป


คนถูกตักอาหารให้สะดุ้งตกใจ ตอนนี้คุณไฟจะทำอะไรเขาก็ตกใจขวัญอ่อนไปเสียหมดแล้ว อาโปรู้สึกว่าจะเป็นคนเสียขวัญง่ายเหลือเกินตั้งแต่มาอยู่ที่นี่


“ขะ..ขอบคุณครับ” แถมยังเป็นคนพูดตะกุกตะกักไปอีก


เขาอยากบอกให้คุณไฟช่วยปราณีต่อจิตใจเขาหน่อย หากคุณไฟจะช่วยขยับถอยห่างเขาและไม่เข้าใกล้เขาไปกว่านี้ อาการต่างๆมากมายที่เกิดขึ้นคงหายไปแต่เขาจะทำยังไงได้ล่ะในเมื่อเขาก็ห้ามอะไรคุณไฟไม่ได้อยู่แล้ว


`•.¸¸.•´

 .

.
.
.
Thank you for reading.

จะมาอีกทีวันเสาร์เด้อ นี่หนีไปเปิดเรื่องใหม่อีกแล้ว ใครชอบแนวตลกเหมือนเรื่องเขาว่ากันว่าก็ไปตำกันได้จ้า #น้ำเต้าหู้ของเฮีย {Yaoi/BL} 
แท็ก #มารักกับไฟ
ติดตามข่าวสารได้ที่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.256K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

733 ความคิดเห็น

  1. #728 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 02:26
    ขี้แกล้งเก่ง น้องหวั่นไหวรับผิดชอบด้วย
    #728
    0
  2. #696 Promise69 (@Promise69) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 23:00
    ทำไมรู้สึกขัดเวลาน้องยกมือไหว้ ตั้งแต่อ่านมายังไม่มีนายเอกคนไหนมารยาทดีเท่าน้องเลย ปลื้ม
    #696
    0
  3. #670 Biekps99 (@Biekps99) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 23:27
    คนพี่ก็ขี้แกล้งอะสงสารน้อง 55555 ดีต่อใจจริงๆ
    #670
    0
  4. #655 2twinid (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 13:41

    ขี้แกล้งอ่ะคนพี่ ไม่รู้ว่าทำแบบนี้เพราะรู้สึกอะไรกับน้องหรือแค่เอ็นดูแบบน้องกันแน่เนอะ

    #655
    0
  5. #639 inunu (@inunu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 15:13
    ขี้แกล้งน้อง
    #639
    0
  6. #633 Mmelody__ (@pimpika-68) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 20:54
    ขี้แกล้งน้องอ่ะ
    #633
    0
  7. #610 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 15:58
    ชอบแกล้งน้อง
    #610
    0
  8. #563 modtanoy252932 (@modtanoy252932) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:24
    ไฟนายมันร้ายยยยย55555
    #563
    0
  9. #546 LoliDark (@nutsume0204ndg7) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:52
    รถมือ?? --> รสมือ รึเปล่า??? ผิดต้องขออภัย555555
    #546
    0
  10. #536 tawakiki (@uksornnnnn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:29
    แฟนหรือเจ้านายอะ ถามจีง
    #536
    0
  11. #528 pcrswp__bbh (@earnbambina) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 23:28
    แกล้งน้องนิสัยไม่ดี
    #528
    0
  12. #488 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 07:37
    คุณไฟมันร้ายยยยย
    #488
    0
  13. #454 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 14:37
    ขี้แกล้งอะคุณไฟ
    #454
    0
  14. #418 Ppjk0109 (@Ppjk0109) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 02:30
    คุณไฟฟฟ ฉากขยี้หัวน้องคือใจสั่นมาก ฮืออออ
    #418
    0
  15. #316 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 14:57
    คุณไฟนี่ร้ายจริงๆ อีกไม่นานคงได้เป็นพี่ไฟของน้องอาโปแทน 😍😍
    #316
    0
  16. #310 peterpotter2 (@peterpotter) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 23:35
    อ่านไปก็เห็นน่าคุนไฟเป็นก๊อตเห็นอาโปเป็นน้องกัน55555
    #310
    0
  17. #174 Raindear97 (@raindearkanokwan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 16:08
    พี่ไฟฟฟฟฟฟ เอาแล้วๆๆๆๆ
    #174
    0
  18. #155 Yamamot24852651 (@Yamamot24852651) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 21:58
    คุณไฟเริ่มรุกละค่าาาา
    #155
    0
  19. #153 canyon1 (@canyon1) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 21:34
    หนู หวั่นไหวหรอคะ
    #153
    0
  20. #119 kmllnb01234 (@kmllnb01234) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 18:02
    ละมุนมากกกกกก~~
    #119
    0
  21. #117 ilee2 (@ilee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 15:31
    น่าร๊ากกกก คุณไฟแกล้งหิวป่าวเนี่ย
    #117
    0
  22. #116 ME>_< (@1809900834691) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 12:14
    รอค่าาาาาาาาาา
    #116
    0
  23. #115 jdulya86 (@jdulya86) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 09:48

    เรื่อยๆมาเรียงๆจริงๆนะคะคุณไฟ อิอิ

    #115
    0
  24. #114 onkgoon (@onkgoon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 00:41
    ทีละเลกทีละน้อยเนอะะะ
    #114
    0
  25. #113 mb_7yuta (@manows83) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 23:14
    ชอบคุณไฟตอนตื่น น่ารักกก
    #113
    0