[ภาคแรกend]【Keep distance|ระยะห่างที่ใกล้ใจ】ภาค 2

ตอนที่ 2 : Chapter : One

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,887 ครั้ง
    14 ก.ค. 61


Chapter : One


//


A life without love, is no life at all.
ชีวิตที่อยู่โดยไม่มีความรัก มันก็เหมือนกับการไม่มีชีวิตอยู่
(Ever After: A Cinderella Story (1998))


//









“อาโป หยิบพริกให้ยายหน่อยซิลูก”


เสียงหัวหน้าแม่บ้านดังขึ้นเพื่อออกคำสั่งกับหลานชายเพียงคนเดียวของตน เด็กหนุ่มเจ้าของชื่ออาโปกระวีกระวาดหยิบสิ่งที่ยายร้องขอออกมาจากตู้เย็นขนาดใหญ่แล้วจึงนำไปใส่ภาชนะเพื่อล้างให้สะอาดเรียบร้อยจากนั้นจึงนำพริกที่พึ่งล้างเสร็จยื่นไปให้ยายของตนเองที่ยื่นมือรอรับทั้งที่กำลังวุ่นวายอยู่กับหน้าเตา


“นี่จ่ะยาย”


“อาโปช่วยล้างผักให้พี่แก้วที ล้างสะอาดแล้วก็เอามาจัดจานเลยนะ”


อาโปพยักหน้าตอบรับแล้วหยิบผักที่พี่แก้วแม่ครัวอีกคนวางไว้ก่อนหน้าหยิบเอาไปล้างให้สะอาด เมื่อตรวจดูให้แน่ใจว่าทุกใบสะอาดแล้วจึงนำผักที่ล้างเสร็จไปจัดจานตามที่พี่แก้วบอกไว้อย่างสวยงามและคล่องแคล่วเพราะเขาช่วยยายทำงานในครัวมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กอายุเจ็บขวบจนตอนนี้ก็อายุปาเข้าไปสิบแปดปีแล้วจึงไม่แปลกอะไรที่เขาจะทำงานแบบนี้ได้อย่างสบาย


“มีอะไรให้โปช่วยอีกไหมจ๊ะ?” เด็กหนุ่มถามต่อเมื่อหมดหน้าที่ที่ตนได้รับมอบหมายเรียบร้อยแล้ว


เป็นปกติอย่างนี้ทุกวันที่อาโปหลานของหัวหน้าแม่บ้านจะเข้ามาช่วยงานในครัวทุกครั้งที่ต้องเตรียมอาหารให้กับเจ้านายของบ้าน เด็กหนุ่มจะช่วยหยิบจับหรือแม้กระทั่งทำอาหารก็ไม่เคยเกี่ยง สั่งให้ทำอะไรก็ทำตามอย่างว่าง่าย ไม่ใช่เฉพาะแค่เพียงงานในครัวเท่านั้น งานปัดกวาดเช็ดถูในบ้านอาโปก็จะคอยช่วยทำตลอดหากตนมีเวลาว่าง เรียกได้ว่าเป็นเด็กที่ขยันและไม่เคยขี้เกียจเลยก็ว่าได้


จนทำให้เหล่าบรรดาแม่บ้านแม่ครัว คนขับรถแม้กระทั่งเจ้านายของบ้านก็ให้ความเอ็นดูกับอาโปเหมือนลูกเหมือนหลานของตนเองเพราะเห็นเด็กมันมาตั้งแต่อ้อนแต่ออกอีกทั้งยังเป็นเด็กดีจึงไม่แปลกเลยที่จะมีแต่คนเอ็นดู


เด็กชายอาโปเป็นเด็กกำพร้าทั้งพ่อและแม่เพราะแม่ของเขาเสียไปตั้งแต่ที่เขาเกิดส่วนพ่อนั้นยายเคยเล่าให้ฟังว่าทิ้งแม่ไปตั้งแต่อาโปอยู่ในท้องของแม่ อาโปเคยสงสัยว่าทำไมพ่อถึงทิ้งไปแต่เขาก็ไม่เคยได้รับคำตอบในความสงสัยของตนเองเลยจนกระทั่งอาโปเริ่มเติมโตขึ้นเรื่อยๆจึงเข้าใจอะไรมากขึ้นว่าทุกอย่างไม่มีอะไรเที่ยงแท้และแน่นอน อย่างเช่นความรักของพ่อที่เคยมีให้แม้ก็สามารถหมดลงเรื่อยๆจนกระทั่งทิ้งแม่ไป ยอมรับว่าเคยโกรธพ่อแต่ก็นั่นแหละโกรธไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไร อาโปจึงเริ่มปล่อยวางและเลิกตั้งคำถามต่างๆมากมายกับตัวเองเพื่อจะอยู่กับปัจจุบันที่มียายแท้ๆของตนเองและทุกๆคนในบ้านให้ความรักและความอบอุ่นถึงแม้จะไม่ใช่ญาติแท้ๆเลยก็ตาม


เขาคิดว่าตัวเองโชคดีมากๆที่ได้รับความรักและความเอ็นดูจากผู้คนรอบข้างมากมายขนาดนี้ เขาเคยเห็นเพื่อนบางคนที่มีพ่อแม่ครบทั้งสองคนแต่กลับใช้ชีวิตไม่มีความสุขเลยสักนิดเดียว อาโปจึงคิดว่าถึงแม้ตนเองจะขาดพ่อแม่แต่ความรักและความอบอุ่นอาโปก็ไม่เคยขาดความรู้สึกนั้นเลยตั้งแต่ที่อาโปจำความได้


“ยกอาหารไปตั้งโต๊ะเลยโป”


“ครับพี่แก้ว”


เมื่อทุกอย่างถูกจัดการไว้อย่างเรียบร้อยแล้วอาโปจึงขอตัวกับยายเพื่อจะไปอ่านหนังสือเตรียมสอบเข้ามหาลัยต่อ


ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมของเด็กมัธยมและเป็นช่วงที่เด็กจบมัธยมชั้นปีที่หกต้องอ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาลัยอย่างหนักหน่วง ยายเคยบอกให้อาโปไปเรียนในสถาบันติวเตอร์ดังๆเหมือนเพื่อนคนอื่นเขาเพราะจะได้สอบได้แต่อาโปก็ปฏิเสธไปไม่อยากให้ยายเสียเงินเสียทองมากมาย


อาโปเป็นคนหัวดีและขยันอยู่แล้วจึงคิดว่าหากตนขยันเพิ่มมากขึ้น มหาลัยที่หวังจะเข้าก็คงอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม เขาจึงใช้เวลาที่เหลืออยู่จากการช่วยยายทำงานในบ้านมาอ่านหนังสือเตรียมตัวสอบ ระหว่างนั้นเขาก็ยังหางานพาร์ทไทม์ทำแต่ก็ยังหาไม่ได้ถึงแม้ยายจะบอกว่าไม่ต้องทำแต่เขาก็อยากใช้เวลาว่างของตัวเองให้มีประโยชน์และคุ้มค่ามากที่สุด เงินที่ได้มาจากการทำงานก็คงจะสามารถช่วยแบ่งเบาภาระยายได้ไม่มากก็น้อย


พอเข้ามหาลัยแล้วค่าใช้จ่ายต่างๆคงเพิ่มมากขึ้นและคงมากกว่าตอนที่เขาเรียนมัธยม ถ้าหากได้ทำงานและได้เงินก็สามารถนำเงินส่วนนี้ส่งตัวเองเรียนได้อีกด้วย แต่ก็นั่นแหละตอนนี้เขายังหางานทำไม่ได้ก็ได้แต่ช่วยงานยายแล้วกลับมาอ่านหนังสือที่ห้องเพียงเท่านั้น


“โปเอ๊ย..มากินข้าวลูก”


“จ้ายาย”


เขาขานรับแล้วจัดการเก็บหนังสือและสมุดที่ใช้จดให้เรียบร้อยจากนั้นก็เดินออกมาจากห้องก็เห็นยายยืนรออยู่ก่อนแล้ว เขาจึงช่วยพยุงยายเพื่อจะพากันเดินไปในครัวซึ่งมีโต๊ะกินข้าวสำหรับแม่บ้านและคนงานในบ้านไว้กินข้าวกันทุกครั้งหลังจากที่เจ้านายรับประทานอาหารกันเสร็จ


“มาๆนั่งก่อน วันนี้กับข้าวน่าตาน่ากินทั้งนั้น” ลุงชมคนสวนของบ้านตบเก้าอี้ข้างๆเชิญชวนให้เขากับยายนั่งลงกินข้าวด้วยกัน


อาโปเลื่อนเก้าอี้ให้ยายนั่งข้างลุงชมจากนั้นตัวเองก็นั่งลงข้างๆยายอีกที มื้ออาหารมื้อนั้นมีเสียงพูดคุยกันประปรายแต่ไม่ได้เสียงดังขนาดรบกวนนายของบ้าน


หลังจากกินข้าวกินปลาเสร็จก็ทำการแยกย้ายกลับไปพักผ่อนกันตามอัธยาศัย อาโปก็กลับห้องมาอาบน้ำและเตรียมอ่านหนังสืออีกรอบก่อนนอน


ห้องนี้อาโปอยู่กับยายสองคน เป็นห้องที่ไม่เล็กไม่ใหญ่ มีเตียงให้เขาและยายคนละเตียงแถมยังมีห้องน้ำและสิ่งต่างๆครบครันโดยที่ไม่ต้องเสียเงินค่าเช่าสักบาทเดียว


เจ้านายของบ้านทั้งสองคนใจดีกับเขาและยายมากๆไม่ใช่เฉพาะแค่เราสองคนยายกับหลานหรอก ท่านยังใจดีกับคนงานในบ้านทุกคนและนั่นก็ทำให้อาโปนับถือและตอบแทนท่านทั้งสองเสมอเมื่อมีโอกาส


“โป ยังไม่นอนอีกหรือ?” เสียงแหบๆของยายทำให้อาโปที่กำลังใช้ปากกาเน้นคำขีดลงไปบนเนื้อหาหันมาหายายที่นอนมองเขาอยู่


คนที่ได้ชื่อว่ายายมองหลานตนเองด้วยความห่วงใย ช่วงนี้อาโปทำทั้งงานบ้านแถมพอว่างเข้าหน่อยก็จะมาอ่านหนังสือทันที แกล่ะห่วงเหลือเกินว่ามันจะไม่ไหว อยากให้หลานได้ออกไปเที่ยวเล่นเหมือนคนอื่นๆบ้างแต่อาโปมันก็ไม่ไป แกก็จนใจจะบังคับเด็กมัน หากอาโปอยากทำอะไรแกก็คงต้องปล่อยให้มันทำตามใจ ไม่อยากจะบังคับอะไรหลานมันนัก แค่นี้ก็เป็นเด็กดีจนไม่รู้จะดียังไงแล้ว


“โปขออ่านบทนี้ให้จบก่อนนะยาย เดี๋ยวก็นอนแล้ว”


“อืม...อย่าหักโหมนักล่ะเจ้าโป”


เมื่อพูดจบยายก็ผล็อยหลับไปอีกรอบโดยที่อาโปยังไม่ทันตอบอะไรยายไปเลยสักนิดเดียว อาโปยิ้มขำยายที่คงละเมอตื่นแล้วหันกลับไปอ่านเนื้อหาที่เหลือให้จบจะได้เข้านอนสักที ยิ่งตอนนี้ตาก็เริ่มจะปิดแหล่ไม่ปิดแหล่อาโปจึงต้องรีบอ่านเดี๋ยวตัวเองจะหลับคาหนังสือซะก่อนจะอ่านจบ


อาโปแทบร้องเย้ออกมาเมื่ออ่านเนื้อหาในหน้าสุดท้ายเสร็จเรียบร้อย ถ้าไม่เกรงใจที่ยายกำลังหลับอยู่เขาคงจะร้องมันออกมาจริงๆ เขาเก็บหนังสือ สมุดบันทึกและอุปกรณ์เครื่องเขียนให้เรียบร้อยก็เดินมาล้มตัวบนที่นอนก่อนจะตัวดีดผึ่งเมื่อลืมไปว่าตัวเองลืมสวดมนตร์ก่อนนอนซะแล้ว


กว่าจะได้หลับจริงๆก็ตอนสี่ทุ่มของวัน อาโปรู้สึกว่าตัวเองทั้งเหนื่อยทั้งล้าจากการทำงานและการหักโหมอ่านหนังสือ แต่มันก็เป็นข้อดีเช่นกันเพราะเวลาเหนื่อยมากๆพอถึงตอนจะหลับก็จะหลับสบายอาโปจึงไม่เคยบ่นอะไรและยินดีด้วยซ้ำที่ทุกๆวันของเขาจะเป็นแบบนี้


`•.¸¸.•´

 


อาโปตื่นเช้ามาช่วยยายทำงานเหมือนปกติของทุกๆวัน ตั้งแต่ช่วยยายทำอาหารในครัว ปัดกวาดเช็ดถูบ้านของเจ้านายจนกระทั่งรดน้ำต้นไม้ที่คุณผู้ชายของบ้านชอบซื้อมาปลูกบ่อยๆ อาโปมักจะเห็นคุณผู้ชายมารดน้ำต้นไม้และพูดคุยกับต้นไม้ในสวนทุกครั้งที่มีเวลา วันหนึ่งตอนที่อาโปยังไม่ค่อยรู้ความเท่าไหร่นัก เขาเคยถามคุณผู้ชายว่า


...


“ทำไมคุณผู้ชายถึงเอาแต่คุยกับต้นไม้ล่ะฮะ?” เสียงของเด็กน้อยถามขึ้นตอนที่บังเอิญเดินมาเจอเจ้านายของยายกำลังยืนคุยกับต้นไม้อย่างเป็นเรื่องเป็นราว


“หืม...ก็เพราะต้นไม้เป็นเพื่อนของฉันไงล่ะ”


“เอ๋~...แต่ต้นไม้ไม่ใช่มนุษย์เหมือนพวกเรานะฮะจะเป็นเพื่อนกับคุณผู้ชายได้ยังไงกัน?


คนอายุมากกว่ามองเด็กน้อยด้วยรอยยิ้ม เห็นหน้าตาและท่าทางสงสัยของเจ้าหลานหัวหน้าแม่บ้านแล้วเขาก็นึกเอ็นดูไม่น้อยเลย


“ถึงต้นไม้จะไม่ใช่มนุษย์หรือพูดได้เหมือนอย่างเราๆแต่มันก็มีชีวิตนะอาโป เวลาฉันเครียดหรือฉันไม่สามารถพูดระบายเรื่องที่ไม่มีใครเข้าใจได้ ฉันก็มีต้นไม้คอยเป็นเพื่อนและช่วยเยียวยาจิตใจของฉันได้เสมอ มันจะคอยรับฟังปัญหาต่างๆของฉันและถึงแม้มันจะไม่สามารถให้คำปรึกษาฉันได้แต่มันก็ทำให้ฉันได้ระบายเรื่องที่ฉันไม่สบายใจได้ทุกครั้งเลย อาโปเคยสังเกตไหมว่าเวลาตัวเองมาเห็นต้นไม้ที่มีชีวิตชีวาพวกนี้แล้วอาโปรู้สึกยังไงบ้าง?



ในตอนนั้นเขาไม่เคยเข้าใจคำถามของคุณผู้ชายเลยจนกระทั่งโตขึ้นและได้เผชิญปัญหาต่างๆและมีเรื่องมากมายที่เขาไม่สามารถเล่าให้ใครฟังได้แม้กระทั่งยายของตนเอง อาโปมักจะนึกถึงต้นไม้ของคุณผู้ชายเสมอ มันรับฟังอาโปทุกครั้งที่อาโปพูด มันไม่เคยหันหน้าหนีและมันยังเป็นแหล่งพักพิงที่ดีสำหรับอาโปอีกทีหนึ่ง


หากคุณผู้ชายเอาคำถามเดิมกลับมาถามอาโปอีกครั้งว่าอาโปรู้สึกยังไงบ้างหลังจากที่ได้เห็นต้นไม้ที่มีชีวิตชีวาพวกนี้ อาโปคงให้คำตอบคุณผู้ชายได้ทันทีเลยว่ามันทำให้อาโปมีความสบายใจ มีความสุขและรู้สึกมีแหล่งพักพิงเพิ่มอีกที่ เป็นแหล่งพักพิงที่ใช้แค่ความเงียบก็สามารถทำให้อาโปรู้สึกดีขึ้นได้เสมอ


“ไง~วันนี้สดใสเชียวนะ” อาโปเดินรดน้ำต้นไม้ในสวนไปเรื่อยๆพลางพูดคุยกับต้นไม้ที่เขาเดินผ่านทุกครั้ง พวกมันทำการตอบรับเขาเสมอเวลามีลมพัดมาโดยการโบกสบัดใบสีเขียวอ่อนให้อาโปเป็นเชิงตอบรับ


เขายิ้มขำกับความคิดตัวเองที่นึกอยากให้มันมีชีวิตขึ้นมาเหมือนมนุษย์จริงๆแต่ก็รู้ดีว่าคงไม่มีทางเป็นไปได้ในเมื่อที่แห่งนี้คือโลกแห่งความเป็นจริง ไม่ใช่โลกในนวนิยายหรือแฟนตาซีที่อาโปชอบดูในหนังของฝรั่งบ่อยๆ


“อาโป อาโปๆ” เสียงใสของผู้หญิงคนหนึ่งส่งเสียงเรียกชื่อเขาจนเขาสะดุ้งเกือบทำสายยางในมือหล่นแต่ดีที่ตั้งสติได้ก่อนไม่งั้นคงได้เปียกกันทั้งคนทั้งต้นไม้นี่แหละ


“โปอยู่ตรงนี้ครับ” อาโปส่งเสียงตอบกลับผู้หญิงคนนั้น ถ้าเขาเดาไม่ผิดผู้หญิงคนนั้นก็คงจะเป็นพี่แก้วที่เขานับถือเป็นพี่สาวอีกคนนั่นแหละมั้ง


ไม่รู้ทำไมวันนี้จู่ๆถึงเดินมาเรียกหาเขาดังลั่นสวนขนาดนี้ เห็นทุกวันก็ไม่เคยมาตามหรือมาเรียกเขาเลยสักครั้งนอกจากจะมีเรื่องด่วนจริงๆ


อาโปรีบเอาสายยางไปเก็บและปิดน้ำให้เสร็จเรียบร้อย ไม่ทันจะได้เช็ดไม้เช็ดมือก็ถูกพี่แก้วลากตัวแถ่ดๆออกจากสวน ทำเอาอาโปต้องเดินตามพี่แก้วไปอย่างมึนๆไม่รู้ว่าจะรีบไปไหน อาโปขาแทบลากแถมตามพี่แก้วเกือบไม่ทัน


“รีบๆเลยโป คุณผู้หญิงถามหาโปแน่ะ” แก้วว่าพลางลากแขนเอาเด็กผู้ชายที่เธอตามหาแทบจะทั่วบ้านสุดท้ายก็ไปเจออยู่ตรงสวนของคุณผู้ชายเข้า


ตอนที่เธอกำลังเก็บอาหารบนโต๊ะหลังจากที่นายทั้งสองคนทานเสร็จเรียบร้อยแล้ว จู่ๆคุณผู้หญิงก็เอ่ยถามถึงอาโปและบอกให้เธอมาตามนี่แหละ


ทีแรกยายของอาโปก็บอกว่ามันคงอยู่ที่ห้องกำลังอ่านหนังสือแต่เมื่อแก้วไปหาก็ไม่พบจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปหาในบ้านแทนเผื่อว่าอาโปไปทำความสะอาดตรงซอกหลีบแถวไหนของบ้านและก็ยังไม่เจออีก


สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจเดินหามันรอบๆบ้านจนมาเจออาโปยืนรดน้ำต้นไม้ด้วยความสบายอารมณ์ในสวนของคุณผู้ชายนี่แหละ เธอก็ไม่ได้บอกอะไรมันหรอกนอกจากลากมันไปหาคุณผู้หญิง อาโปมันก็คงงงไม่น้อยแต่เธอก็ช้าไม่ได้เพราะอีกไม่กี่นาทีคุณผู้หญิงก็ต้องตามคุณผู้ชายออกไปทำงานแล้ว


แก้วพาอาโปมาจนถึงห้องรับแขกของบ้านก็เห็นคุณผู้หญิงกำลังนั่งดูไอแพดเครื่องสวยอยู่บนโซฟา เมื่อคุณผู้หญิงเงยหน้าขึ้นมาก็เรียกอาโปเข้าไปหาโดยมียายของอาโปนั่งอยู่โซฟาข้างๆคุณผู้หญิงก่อนแล้ว


มันไม่ใช่ภาพที่แปลกตาอะไรมากนักที่จะเห็นหัวหน้าแม่บ้านขึ้นมานั่งเทียบกับคนเป็นนาย ยายเคยเล่าให้อาโปฟังว่าคุณผู้หญิงไม่ยอมให้ยายนั่งพื้นเลยสักครั้งเดียวตั้งแต่คุณผู้หญิงได้มาเป็นนายของบ้านหลังนี้ คุณผู้หญิงบอกว่ายายอายุเยอะแล้วและคุณผู้หญิงก็นับถือยายของอาโปมากๆจึงไม่สามารถให้ยายไปนั่งบนพื้นแล้วให้คนอายุน้อยกว่านั่งสูงกว่าได้


นี่แหละคือความใจดีและความไม่ถือตัวของคนบ้านนี้ที่ทำให้เหล่าข้าทาสบริวารนับถือและจงรักภักดีต่อเจ้านายของบ้านเป็นอย่างดี


“ไปไหนมาหือเจ้าโป เขาตามหาเอ็งกันให้วุ่น” ผู้สูงอายุที่สุดในห้องเอ่ยถามกับหลานของตนเอง ตอนแรกแกจะอาสาไปตามหลานชายด้วยตัวเองแต่คุณผู้หญิงก็ห้ามไว้ จึงสั่งให้แม่แก้วไปตามหาให้แทนแต่ก็เห็นมันวิ่งวุ่นอยู่เหมือนกันกว่าจะตามหาหลานของแกเจอ


“อยู่ที่สวนยาย โปรดน้ำต้นไม้ในสวนอยู่” อาโปนั่งลงบนพื้นข้างๆโซฟาตัวที่ยายนั่งโดยไม่ลืมยกมือไหว้คุณผู้หญิงของบ้านก่อน


“คุณผิงเธอมีเรื่องจะพูดกับเอ็งน่ะ เลยให้แม่แก้วไปตาม” ยายอธิบายให้หลานตัวเองฟังเมื่อเห็นมันยังนั่งขมวดคิ้วมองแกกับคุณผู้หญิงสลับกันงงๆ


“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง” อาโปว่าพลางพยักหน้าทำความเข้าใจกับตัวเอง


อาโปหันไปหาคุณผู้หญิงที่ส่งยิ้มให้ อาโปจึงทำการยิ้มตอบกลับคุณผู้หญิงไป คุณผู้หญิงเป็นคนที่ถึงแม้อายุจะเข้าเลขสี่ไปแล้วแต่ก็ยังดูสาวและดูสวยอยู่เลยแถมยังเป็นคนใจดีมีเมตตาอีกด้วย


“ขอโทษทีนะจ๊ะอาโปที่จู่ๆก็ให้คนไปตามกะทันหันแบบนั้น”


นายหญิงของบ้านเอ่ยปากขอโทษเป็นอันดับแรก เห็นสภาพอาโปตอนเดินเข้ามาก็พอจะเดาออกว่าคงงงไม่น้อยและแก้วก็คงไม่ได้อธิบายอะไรให้อาโปฟัง ตอนที่เธอเห็นอาโปเดินเข้ามาในห้องรับแขกตอนแรกก็เชื่อสนิทใจเลยตอนที่อาโปเล่าว่ากำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ในสวน ก็ดูเสื้อผ้าของเจ้าเด็กน้อยนั่นสิ ยังเปียกเป็นรอยน้ำอยู่เลยด้วยซ้ำ


“ไม่เป็นอะไรครับคุณผู้หญิง โปแค่งงๆที่พี่แก้วพามาที่นี่เฉยๆน่ะครับ” อาโปยิ้มซื่อๆส่งให้คุณผู้หญิง


นายหญิงของบ้านมองเด็กผู้ชายที่เธอเห็นมาตั้งแต่แบเบาะด้วยความเอ็นดูจากนั้นก็เริ่มพูดเข้าเรื่องที่เป็นสาเหตุให้ต้องตามตัวอาโปมาหากันที่นี่


“พอดีฉันเห็นว่าช่วงนี้อาโปก็ปิดเทอมอยู่ เลยอยากจะให้อาโปช่วยไปทำงานให้ฉันสักหน่อยน่ะ”


อาโปตาวาวเมื่อได้ยินคำว่างาน ถ้าทำงานก็ต้องได้เงิน อาโปอยากจะตอบตกลงเร็วๆแต่ก็ต้องถามคุณผู้หญิงก่อนว่างานที่จะให้เขาทำมันคืองานอะไร ถ้าอาโปทำได้แน่นอนว่าอาโปต้องตอบตกลง


“งานอะไรหรือครับ?


“งานเหมือนที่อาโปทำอยู่ที่บ้านนี่แหละจ่ะ อืม...จะเรียกว่าพ่อบ้านประมาณนั้นก้ได้แต่ฉันจะให้อาโปไปทำที่คอนโดลูกชายของฉันแทน พี่ไฟน่ะอาโปจำพี่เขาได้หรือเปล่า?


เขานึกถึงลูกชายของคุณผู้หญิง จำได้ลางๆว่าเคยเล่นกับคุณเขาเมื่อตอนยังเด็กและตอนนั้นก็ยังไม่รู้ความอะไรมากนัก โตขึ้นเขาก็ไม่ได้เจอคุณไฟเลย ตอนนนี้ก็เลยนึกภาพคุณไฟตอนปัจจุบันไม่ออก


“โปจำไม่ค่อยได้แล้วครับ แหะๆ” อาโปส่งยิ้มให้คุณหญิงด้วยความเก้อเขิน


คนที่ถูกส่งยิ้มให้มองด้วยความเอ็นดูขึ้นไปอีก อาโปเป็นเด็กซื่อๆถ้าไม่รู้ก็บอกว่าไม่รู้หรือถ้ารู้ก็จะบอกว่ารู้ เป็นความใสซื่อที่ไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำนั่นยิ่งทำให้ใครต่อใครต่างเอ็นดูหลานชายของหัวหน้าแม่บ้าน


เธอคิดหนักอยู่เหมือนกันที่จะส่งอาโปให้ไปทำงานที่นั่นแทนแม่บ้านคนเก่าที่ลาออกไปแต่ทำไงได้เธอไม่ไว้ใจใคร อีกทั้งยังอยากให้อาโปมีรายได้ช่วงปิดเทอมด้วยจึงเลือกให้อาโปเป็นคนไปทำงานที่ห้องเจ้าลูกชายหัวดื้อของเธอ


“ไม่เป็นไร ฉันก็ลืมไปว่าอาโปกับไฟไม่เคยได้เจอกันเลยตั้งแต่ไฟเรียนมัธยม”


“ครับ”


“ฉันอยากให้อาโปไปช่วยดูแลเรื่องอาหารการกินของเจ้าไฟ ทำความสะอาดห้องอะไรประมาณนี้แหละแต่ฉันอยากให้อาโปย้ายไปอยู่ที่คอนโดกับเจ้าไฟด้วยจะได้ไม่ต้องลำบากเวลาเดินทาง อาโปไม่ต้องห่วงหรอกนะจ๊ะห้องเจ้าไฟมีห้องนอนสองห้องน่ะ มีเหลือให้อาโปนอนอีกห้อง”


เธอว่ายิ้มๆเพราะอ่านแววตาอาโปออกตอนที่เธอบอกจะให้อาโปย้ายไปอยู่ห้องนั้นกับเจ้าไฟ เธอก็เอ็นดูอาโปเหมือนลูกเหมือนหลานคนหนึ่งจึงไม่ได้คิดอะไรมากเรื่องที่จะให้อาโปไปอาศัยอยู่ห้องเดียวกันกับลูกชายของตัวเอง


“อ่า...คุณผู้หญิงครับ อาโปทำงานได้ทุกอย่างตามที่คุณผู้หญิงบอกมาได้หมดเลยนะครับแต่ว่าเรื่องที่จะให้ไปนอน....”


“ไม่เป็นไรหรอกอาโป เดี๋ยวฉันจะบอกเจ้าไฟให้ ลูกชายฉันไม่ถือหรอกตอนเด็กๆเขายังบอกฉันอยู่เลยว่าอยากได้อาโปเป็นน้องชายอีกคน”


อาโปอยากจะแย้งเหลือเกินว่านั่นมันตอนเด็กแต่ตอนโตนี่สิแทบจะไม่เคยเจอกัน ไม่สิ...เรียกว่าเขากับคุณไฟไม่เคยเจอกันเลยสักครั้งตั้งแต่อาโปรู้ความเพราะคุณไฟไปเรียนโรงเรียนประจำตั้งแต่มัธยม พอขึ้นมหาลัยคุณไฟก็ย้ายไปอยู่คอนโดคนเดียวเวลาคุณไฟกลับบ้านอาโปก็ไปเรียนไม่ก็ทำการบ้านจึงไม่ได้มีโอกาสเข้าไปช่วยงานยายเวลาคุณไฟกลับมาจึงเป็นสาเหตุที่เขากับคุณไฟไม่ได้เจอกันและเล่นกันเหมือนแต่ก่อนอีกเลย


“แต่คุณผิงจ๊ะ ยายว่าเรื่องที่ต้องให้เจ้าโปย้ายไปอยู่กับคุณไฟไม่ต้องก็ได้นะจ๊ะ ให้มันไป-กลับเอาก็ได้” ยายที่นั่งมองทั้งสองคนพูดคุยกันมานานก็พูดขึ้นบ้าง เธอเห็นด้วยและยินดีที่จะให้เจ้าโปมันไปทำงานแต่เรื่องที่จะให้เจ้าโปมันไปนอนที่นั่นเลยเธอว่ามันมากไปเพราะเกรงใจและไม่อยากตีตนเสมอท่าน ยังไงพวกเราก็เป็นเพียงคนใช้ในบ้านเท่านั้น


“ไม่เป็นอะไรหรอก ฉันอยากให้อาโปช่วยดูๆเจ้าไฟมันให้ฉันด้วยว่าแอบพาใครเข้าห้องบ้างหรือเปล่า ยิ่งช่วงนี้ยิ่งไม่ค่อยกลับบ้านด้วย ฉันก็เป็นห่วงลูก ถ้าได้อาโปคอยเป็นหูเป็นตาให้ฉันก็คงจะห่วงลูกน้อยลง”


สองยายหลานหันมามองหน้ากันเป็นเชิงปรึกษา จนสุดท้ายแล้วคนที่กตัญญูกับนายของบ้านและอยากตอบแทนบุญคุณเจ้านายที่มอบแต่สิ่งดีๆให้ก็ตอบตกลงกับสิ่งที่คุณผู้หญิงขอมาในที่สุด


“ครับคุณผู้หญิง ไม่ต้องห่วงนะครับโปจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด”


คุณผู้หญิงของบ้านยิ้มรับ “ขอบใจมากนะจ๊ะอาโป งั้นพรุ่งนี้อาโปเริ่มงานได้เลยไหมจ๊ะหรืออาโปสะดวกวันไหนก็บอกฉันได้ ฉันตามใจอาโป”


“โปขอเวลาหนึ่งอาทิตย์นะครับคุณผู้หญิง”


“ได้จ่ะ ขอบคุณอาโปมากๆนะ เรื่องเงินฉันจะให้อาโปเดือนละหมื่นห้าหรืออาโปอยากได้มากกว่านั้นก็สามารถบอกฉันได้เลย”


อาโปตกใจกับจำนวนเงินที่คุณผู้หญิงบอกเพราะไม่คิดว่าแค่ทำพวกงานบ้านจะได้เงินเป็นหมื่นๆขนาดนี้แถมถ้าไม่พอใจคุณผู้หญิงยังบอกให้เรียกเพิ่มได้อีกแต่มันมากเกินไปอาโปจึงเสนอจำนวนเงินที่ต่ำลงมากว่าเดิมแทน


“แค่ห้าพันก็พอครับคุณผู้หญิง”


“น้อยไปหรือเปล่าอาโป อืม...งั้นหนึ่งหมื่นเนอะ ฉันไม่ให้ต่อแล้วนะอาโป เอาเป็นว่าตามนี้ก็แล้วกันส่วนวันหยุดหรืออาโปอยากจะกลับมาหายายที่นี่ก็ค่อยไปตกลงกับเจ้าไฟอีกทีนะจ๊ะ”


“ครับคุณผู้หญิง”


คุณผู้หญิงยิ้มอย่างพออกพอใจ จากนั้นก็ถึงเวลาที่คุณผู้หญิงต้องไปทำงาน อาโปกับยายจึงเดินมาส่งคุณผู้หญิงที่หน้าบ้าน เมื่อมองรถที่แล่นออกไปเรียบร้อยแล้วอาโปก็ถอนหายใจออกมาแล้วหันไปหายายที่อยู่ข้างๆกัน


อีกเหตุผลที่เขาไม่อยากไปนอนที่อื่นเพราะเขาจะนอนไม่หลับหากไม่มียายนอนด้วย เรียกว่าเขาเป็นคนติดยายเลยก็ว่าได้แต่ก็นะรับปากคุณผู้หญิงไปแล้ว พอถึงเวลาไม่หลับจริงๆก็คงต้องนอนข่มตาหรือนับแกะให้ตัวเองหลับนั่นแหละ


`•.¸¸.•´

.
.
.
.
Thank you for reading.

แท็ก #มารักกับไฟ
ติดตามข่าวสารได้ที่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.887K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

733 ความคิดเห็น

  1. #692 Promise69 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 21:58
    ทำไมพออ่านแล้วออกเสียงเน่อๆ
    #692
    0
  2. #689 Suntree2123 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 22:55
    อาโปน่าร้ากกกก
    #689
    0
  3. #665 Biekps99 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 21:43
    สู้ๆรู้สึกว่าน้องน่ารักตั้งแต่เริ่มเลย
    #665
    0
  4. #650 2twinid (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 12:45

    ถึงจะตามมาช้าไปหน่อยแต่ก็ขอติดตามเรื่องนี้นะคะ

    #650
    0
  5. #637 inunu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 13:27
    น่าติดตามค่ะ เป็นกำลังใจให้อาโป
    #637
    0
  6. #629 Mmelody__ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 15:49
    เอาใจช่วยอาโป
    #629
    0
  7. #605 Xialyu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 15:11
    อาโปสู้ๆ
    #605
    0
  8. #603 -HUAHED- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 10:46
    น่าติดตามมมมมมม
    #603
    0
  9. #592 airssara (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 01:10
    น่ารักกกก
    #592
    0
  10. #585 Mega_Yajiru (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:02
    บะ บลา บลาค่อน
    #585
    0
  11. #580 MuuKaew (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 09:20
    ชอบอาโป
    #580
    0
  12. #554 rattanalak44 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:33
    ติดตาม
    #554
    0
  13. #511 Golden23 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 22:39
    ชอบเด็กแบบนี้~~~
    #511
    0
  14. #508 imavikur (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 17:07
    เอ็นดูวววววว
    #508
    0
  15. #480 pcy921 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 15:08
    น้องอาโปขยันจังเลยลูกกกเอ็นดูวววว
    #480
    0
  16. #449 Miki_milky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 13:20
    อาโปสู้ๆๆ ขออย่าให้พี่ไฟแกล้งอาโป
    #449
    0
  17. #413 Ppjk0109 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 01:26
    อาโปลูกกก
    #413
    0
  18. #311 [In_My_DreaM] (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 13:26
    ทำไมเอ็นดูน้องจังเลยอ่ะ อาโปลูกก^^
    #311
    0
  19. #264 beauteous. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 23:56
    อาโปแปลว่าน้ำ น้ำกับไฟสินะะะะ
    คิดตามค่าาาาา
    #264
    0
  20. #224 scromz_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 23:37
    อาโปน่ารักจังง
    #224
    0
  21. #178 feeeeemm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 21:15
    เอ็นดูอาโป เป็นเด็กดีจังเลย
    #178
    0
  22. #169 Raindear97 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 15:18
    อาโปปปป กำลังจะไปอยู่กับพี่ไฟแล้วว
    #169
    0
  23. #152 ลายหมึก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 20:07
    อาโปน่าเอ็นดู
    #152
    0
  24. #146 Yamamot24852651 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 14:38

    อาโปเด็กน่ารัก

    #146
    0
  25. #142 mothergod (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 17:05
    ดูแล้วมีดราม่ามากก
    #142
    0