[ภาคแรกend]【Keep distance|ระยะห่างที่ใกล้ใจ】ภาค 2

ตอนที่ 18 : Chapter : Fourteen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,260
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 785 ครั้ง
    16 ก.ย. 61

Chapter : Fourteen



//


“The greatest thing you’ll ever learn is just to love and be loved in return”  

“สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่คุณจะได้เรียนรู้คือการรู้จักรัก และได้รับรักตอบแทน” 

(Moulin rouge 2001.)


//






“ผม...รักอาโปครับ”


สิ้นสุดคำพูดของไฟ ห้องรับแขกก็เงียบสนิท ไฟกระชับมือคนน้องแน่นเมื่อรู้สึกถึงแรงมือของอาโปที่พยายามจะดึงออกจากการเกาะกุมของเขา


ไฟก้มลงมองอาโปที่ช้อนตามองเขาด้วยแววตากังวล คงเพราะเขาไม่ได้บอกน้องล่วงหน้าว่าวันนี้เขาจะมาคุยเรื่องนี้กับพ่อแม่ ถ้าบอกก่อนก็กลัวน้องจะไม่ยอมมาและเรื่องของเราก็คงจะค้างคาอยู่แบบนั้นไปเรื่อยๆ


“เมื่อกี้...ลูกว่ายังไงนะจ๊ะ?


ถึงแม้คนเป็นแม่อย่างเธอจะได้ยินประโยคนั้นดังก้องอยู่ในหูตั้งแต่ลูกชายพูดมันออกมาครั้งแรกแต่ไม่รู้ทำไมเธอจึงอยากถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าลูกของเธอไม่ได้จะพูดเล่นหรือเพียงเอ่ยเย้าแหย่เธอกับสามีอะไรทำนองนั้น


ไฟหันมองอาโปอีกครั้งพร้อมพยักหน้าให้เบาๆเพื่อบอกอาโปว่าเรื่องทั้งหมดต้องคุยกันให้จบวันนี้และความสัมพันธ์ของเราทั้งสองคนจะต้องก้าวหน้าไม่ใช่หยุดอยู่กับที่หรือถอยหลังจนต้องห่างเหินกันไป


อาโปเห็นดังนั้นก็ทำเพียงส่งยิ้มอ่อนๆให้คุณไฟของเขา มันเป็นการให้กำลังใจที่อาโปสามารถทำให้คุณไฟได้ในตอนนี้ แม้เขาจะประหม่าแต่ยังไงเรื่องที่เกิดขึ้นก็มีเขาเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องด้วยเช่นกัน หากจะให้อาโปหลบสายตาไม่กล้าเผชิญหน้าและปล่อยให้คุณไฟจัดการปัญหาคนเดียว ถ้าทำแบบนั้นมันจะเรียกว่าคนรักกันได้ยังไง


เมื่อได้รับพลังใจอย่างเต็มเปี่ยมจากคนน้องแล้ว ไฟจึงหันไปหาบุพการีทั้งสองคนที่ยืนมองเขาอยู่อีกครั้ง ไฟสูดลมหายใจ กระชับมือของอาโปไว้แน่นก่อนจะเอ่ยประโยคเดิมไม่เปลี่ยนแปลงใดๆ


“ผมรักอาโปครับ”


อาโปควรจะเขินหรือเปล่าที่เขาได้ยินคุณไฟบอกรักเขาตั้งสองครั้งสองคราในเวลาเดียวกัน....


คนเป็นพ่อแม่ไม่ได้พูดอะไรนอกจากหันมามองหน้ากันเหมือนต้องการปรึกษา ก่อนคนที่เป็นประมุขของบ้านจะพยักพเยิดให้ภรรยาเป็นคนจัดการเรื่องนี้


“แม่ไม่รู้ว่าจะรู้สึกยังไงดีที่ได้ยินสิ่งที่ลูกบอก ไม่ใช่ว่าแม่ไม่ยอมรับ แม่เข้าใจว่าโลกสมัยนี้มันไปกันถึงไหนต่อไหนแล้วแต่แม่ไม่ได้คิดว่าลูกจะ....เฮ้อ..เอาเถอะแม่คิดว่าเราคงต้องคุยกันอีกทีตอนเย็นพร้อมกับยายของอาโปแล้วล่ะ”


คุณผู้หญิงของบ้านก็ยังไม่รู้วิธีจัดการหรือวิธีการที่จะพูดยังไงกับลูกของเธอดี เธอมีเพียงลูกชายแค่คนเดียวและไม่เคยคิดเลยว่าลูกชายของเธอจะมาชอบผู้ชายที่เป็นเพศเดียวกัน มันไม่ใช่เรื่องที่เธอจะยอมรับไม่ได้แต่มันคงต้องขอเวลาคิดอะไรสักหน่อย เพราะเธอรู้ว่าเธอไม่ได้อยู่กับลูกตลอดชีวิตหรอก หากลูกมีความสุขกับสิ่งที่เลือกแล้วเธอก็ไม่อยากห้ามเพราะนั่นมันอาจจะทำให้ลูกของเธอไม่มีความสุขเลย


“ครับแม่” ไฟตอบรับ


“พ่อชื่นชมลูกนะที่กล้าเดินมาบอกพ่อกับแม่แบบนี้” คนเป็นพ่อเดินเข้ามาตบบ่าลูกชายพร้อมกับส่งยิ้มให้อาโปที่ยืนข้างกันกับลูกชายของเขา


“ผมแค่อยากทำทุกอย่างให้ถูกต้อง คิดว่าพ่อกับแม่คงไม่ว่าอะไร” ไฟตอบพร้อมมองหน้าบิดาด้วยความแน่วแน่


“อืม...คงต้องคุยกันตอนเย็นอย่างที่แม่ว่า ถ้าเกิดคุยตอนนี้พ่อกับแม่คงจะได้ไปทำงานสายแน่ๆ” คนเป็นพ่อพูดติดตลกเพื่อให้บรรยากาศคลายความอึดอัดลง


อันที่จริงเขาก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าเจ้าลูกชายจะมาตกม้าตายที่อาโป เด็กหนุ่มที่ใสซื่ออีกทั้งยังเป็นเด็กดีคนนี้อีก


“ครับ ขอบคุณนะครับ”


คนเป็นพ่อกับแม่หันไปมองหน้ากันเพียงนิดก่อนจะพยักหน้าให้อาโปและไฟพร้อมส่งยิ้มอ่อนๆให้เด็กทั้งสองคลายกังวล ไม่ใช่ว่าจะไม่ยอมรับแต่แค่ขอเวลาทำความเข้าใจอะไรสักหน่อยเท่านั้นเอง


มองดูท่านทั้งสองเดินออกจากห้องรับแขกเพื่อไปยังห้องอาหารจนลับสายตา ไฟจึงเป็นคนก้มลงมามองหน้าอาโปที่กำลังเม้มปากเหมือนกำลังคิดมากถึงเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นในตอนเย็น


“เดี๋ยวก็เจ็บปากหรอก” ว่าพลางเขี่ยริมฝีปากคนน้องให้หลุดออกจากกัน


คนเป็นน้องช้อนสายตามองคนเป็นพี่ก่อนจะทำแววตาไม่มั่นใจออกไปทำให้ไฟต้องยกมือขึ้นลูบศีรษะอาโปให้คลายความกังวล


“ผมกลัวครับ” เขาว่าออกไปอย่างไม่ปิดบังความรู้สึกของตนเอง


อาโปกลัว...เขากลัวว่ายายของเขาจะรับเรื่องนี้ไม่ได้ อาโปกลัวจะทำให้ยายผิดหวังและอาโปก็กลัวเหลือเกินว่ายายจะทิ้งอาโปไป...


“อืม...เราจะผ่านมันไปด้วยกัน”


ไม่มีคำปลอบโยนหรือคำกล่าวที่ว่าไม่เป็นอะไรหรือคำพูดที่ว่าเรื่องนี้จะผ่านไปด้วยดี มีเพียงประโยคสั้นๆที่อาโปตีความได้ว่าหากจะเกิดะไรขึ้นเขาก็จะมีคุณไฟคอยอยู่เคียงข้างและอาโปก็จะอยู่เคียงข้างกับคุณไฟเช่นกัน


`•.¸¸.•´


ระหว่างวันที่ต้องรอให้ถึงช่วงเย็น อาโปก็ไปหาอะไรทำเพื่อไม่ให้ตัวเองคิดมาก ฟุ้งซ่านและเป็นกังวลกับเรื่องที่เกิดขึ้น เขาคอยวิ่งทำนู่นทำนี่ ช่วยงานคนทั้งบ้านจนยายบอกว่าให้พักบ้างนั่นแหละเขาถึงได้มานั่งจุมปุกอยู่ที่ใต้ต้นไม้ในสวนของคุณผู้ชายเขา


ไม่รู้ป่านนี้คุณไฟกำลังทำอะไรอยู่ ตั้งแต่เมื่อเช้าเราก็แยกกัน คุณไฟเดินขึ้นห้องไปยังชั้นบน ส่วนอาโปก็เดินแยกไปหายายและคนอื่นๆที่กำลังขะมักเขม้นกันอยู่ในครัว พอหลังจากนั้นอาโปก็วิ่งวุ่นตลอดเลยลืมไปว่าเขายังไม่เห็นคุณไฟเลยตั้งแต่เมื่อเช้าที่แยกจากกัน


“เหม่ออะไรหืม?


อาโปเงยหน้ามองเจ้าของเสียงก็พบกับคนที่เขากำลังคิดถึงยืนส่งยิ้มอ่อนๆมาให้ตรงหน้าเขา อาโปทำท่าจะลุกแต่ไฟห้ามไว้และเป็นฝ่ายเข้ามานั่งข้างๆอาโปแทน


“คุณไฟไปไหนมาครับ?


“ไม่ได้ไปไหน นอนอยู่ในห้อง”


อาโปพยักหน้าเข้าใจ ก็จริงอย่างที่ว่า คุณไฟจะไปไหนได้ก็ในเมื่อตอนนี้เราต่างคนก็ต่างรอเวลาให้ช่วงเวลาเย็นมาถึงเหมือนกัน


“พึ่งตื่นหรือครับ ผมยุ่งเชียว” ว่าพลางก็ช่วยจัดทรงผมยุ่งๆของคุณไฟให้เรียบร้อยอีกสักหน่อย จริงๆมันไม่ได้ยุ่งเหยิงน่าเกลียดอะไรแต่มันแค่ดูไม่เนี๊ยบและไม่สมกับเป็นคุณไฟเอาซะเลย


ไฟเอียงศีรษะให้อาโปจัดทรงผมให้เขาได้ถนัดก่อนจะกลับมานั่งตัวตรงเหมือนเดิมเมื่ออาโปบอกว่าเสร็จแล้ว


“ขอบคุณครับ” เขายิ้มให้เด็กข้างๆก่อนจะหันออกไปมองรอบๆสวนของพ่อตัวเองอีกครั้ง


จริงๆการมีสวนสีเขียวในบ้านก็ทำให้สดชื่นและผ่อนคลายดีเหมือนกันนะ...


ระหว่างนั้นก็ไม่มีบทสนทนาใดๆเกิดขึ้นอีกระหว่างอาโปกับคุณไฟนอกจากความเงียบที่ก่อตัวขึ้นถึงจะอย่างนั้นก็ไม่ได้มีความอึดอัดอย่างที่เคยเป็นในตอนแรกๆที่อยู่ด้วยกัน


ตั้งแค่ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนพัฒนาขึ้น การได้นั่งด้วยกันเงียบๆแบบนี้มันเป็นความสบายใจและการผ่อนคลายอีกอย่างหนึ่งของทั้งสองคนเลยก็ว่าได้


“หิวไหมครับ? จะเที่ยงแล้ว” หลังจากเงียบกันไปสักพัก อาโปก็เป็นฝ่ายหันมามองคุณไฟพร้อมกับถามขึ้น


ไฟทำท่าจะส่ายหน้าแต่พอมองดูอาโปที่กำลังทำสายตาดุเขาให้เขาต้องทานข้าวตรงเวลาก็ต้องเปลี่ยนเป็นการพยักหน้าแทน


“อือ หิวก็ได้”


อาโปยิ้มขำน้อยๆใส่คุณไฟ ก่อนจะลุกขึ้นแต่ไม่วายก็ยืนรอให้อีกคนลุกขึ้นตาม


“ไม่รู้แม่ครัว....”


“ไม่กิน จะกินอาหารที่นายทำ” ไฟว่าขัดไว้ก่อนเมื่อรู้ว่าอาโปจะพูดอะไร คงไม่พ้นให้เขาทานอาหารฝีมือของแม่ครัวของบ้านแน่ๆแต่ใครจะไปทานกันล่ะในเมื่อเขาก็มีพ่อครัวประจำตัวอย่างอาโปอยู่แล้วนี่นา


“เอาแต่ใจเหมือนเด็กเลยครับ” อาโปดุไม่จริงจังนัก


“อือ” ไฟไม่ปฏิเสธนอกจากอือออยอมรับว่าตัวเองเอาแต่ใจจริงๆ


“งั้นก็ได้ครับ ผมทำให้คุณไฟทานก็ได้”


“ก็ต้องอย่างนั้นอยู่แล้ว”


อาโปไม่ได้ว่าอะไรอีกนอกจากส่ายศีรษะเบาๆอย่างนึกเอ็นดูคุณไฟถึงแม้จะอายุมากกว่าแต่ก็เอาแต่ใจเก่งยิ่งกว่าเด็กเสียอีก


`•.¸¸.•´


เมื่อช่วงเย็นมาถึงอาการตื่นเต้นของอาโปที่มีอยู่แล้วในตอนแรกกลับยิ่งเพิ่มมากขึ้นจนออกอาการทำให้คนรอบข้างถามเขาอย่างเป็นห่วงแต่อาโปก็แค่ตอบว่าไม่เป็นอะไร จากนั้นก็ทำกลบเกลื่อนด้วยการเดินช่วยงานคนนู้นทีคนนี้ทีเพื่อไม่ให้ตัวเองว่าง


เขาไม่อยากจะรับรู้เลยว่าหลังจากนี้จะเจอกับอะไรบ้างแต่ก็นั่นแหละเขาหนีไม่ได้หรอกเพราะสักวันทุกคนก็ต้องรู้เรื่องของเขากับคุณไฟ


ให้รู้ตอนนี้ดีกว่าปล่อยให้คนสำคัญของเราสองคนได้รับรู้ภายหลังจากปากคนอื่นนั่นก็คงไม่ใช่เรื่องที่ดีและเรื่องที่สมควรจะทำเลย


คุณผู้ชายและคุณผู้หญิงเพิ่งกลับมาถึงเมื่อกี้โดยอาโปก็รู้มาจากพี่แก้วที่ไปรับคุณท่านทั้งสองที่หน้าบ้านอีกที อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะเป็นเวลารับอาหารเย็นของคนในบ้านแล้วด้วยแต่อาโปก็ยังไม่รู้เลยว่าคุณท่านทั้งสองจะเรียกเขาและยายเข้าไปคุยด้วยกันตอนไหน


กระทั่งถึงเวลาทานอาหารของคุณๆในบ้าน แม่บ้านก็ทยอยกันยกอาหารออกไปยังห้องอาหาร อาโปก็เช่นกันที่กำลังช่วยยกอาหารเดินตามพี่แม่บ้านคนอื่นๆ


จริงๆตอนนี้เขายังไม่ค่อยอยากเผชิญหน้าคุณท่านทั้งสองเท่าไหร่ แต่เอาเถอะยังไงสุดท้ายอาโปก็รู้ดีว่าการหลบไปอยู่เงียบๆก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมาอยู่ดี


เมื่อมาถึงห้องอาหารเขาก็เห็นคุณผู้ชาย คุณผู้หญิงและคุณไฟนั่งกันอยู่อย่างพร้อมหน้าพร้อมตาเรียบร้อยแล้ว อาโปไม่ได้มองใครนอกจากก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของตัวเองให้เรียบร้อยส่วนไฟก็เหลือบมองอาโปที่เขาดูยังไงก็ดูออกว่าตอนนี้อาโปทั้งตื่นเต้นและเป็นกังวลมากแค่ไหน


เฮ้อ...เด็กคนนี้นี่ชอบคิดมากจริงๆเลย


คุณท่านทั้งสองของบ้านที่สังเกตุเห็นพฤติกรรมของลูกชายที่มองอาโปอย่างรักใคร่และเป็นห่วงเป็นใยก็หันไปส่งยิ้มให้กัน ไม่ได้พูดอะไร


แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเจ้าลูกชายหัวดื้อรักเด็กน้อยตรงหน้ามากแค่ไหน...


“อาโปจ้ะ”


อาโปกำลังจะเดินออกไปจากห้องอาหารแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเสียงของคุณผู้หญิงเรียกเขาไว้ก่อน


“ครับคุณผู้หญิง”


คุณผู้หญิงของบ้านส่งยิ้มให้ก่อนเอ่ยต่อ “ไปเรียกยายอาโปมาทานข้าวด้วยกันหน่อยสิ อืม...อาโปก็มาทานด้วยกันนะจ้ะ”


“อ่า...ผมเกรงว่า...”


“ไปสิจ้ะ ให้ผู้ใหญ่รอนานมันไม่ดีนะ” คุณผู้หญิงเอ่ยเย้าแต่อาโปที่ยังมีเรื่องให้คิดมากอยู่แล้วก็คิดว่าคุณผู้หญิงกำลังตำหนิจึงก้มหน้าเม้มปากอย่างวิตก


“แม่ครับ”


“หืม?” คุณผู้หญิงหันมองเจ้าลูกชายที่เรียกเธอขึ้นมาเสียดื้อๆ


“ผมว่าน้องคงไม่สะดวกใจเท่าไหร่นะครับ”


“ทำไมล่ะ?” เธอหันไปถามลูกชายเมื่อไม่ได้คำตอบจึงหันไปหาอาโปอีกครั้ง “อาโปไม่สะดวกใจหรือ?” เธอถามอย่างคนไม่รู้ทั้งที่เธออาจจะรู้ดีด้วยซ้ำว่าอาโปกำลังกังวลใจแค่ไหน


“คือ...ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับแต่ผมเกรงว่าจะไม่เหมาะสมเท่าไหร่ที่คนใช้อย่างผมจะไปนั่งเทียบเท่ากับเจ้านาย” อาโปพูดออกไปตามที่คิด


“ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ ในเมื่ออาโปกับเจ้าไฟก็...”


“คุณผิงมีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ เห็นแม่แก้วบอกว่าคุณให้เธอไปตามยายมา”


ยายอาโปที่เดินเข้ามาในห้องอาหารถามอย่างไม่เข้าใจ เมื่อหันไปด้านซ้ายมือก็เห็นอาโปหลานแกกำลังยืนก้มหน้าก้มตาเหมือนทำความผิดอะไรไว้อย่างนั้นแหละ


“ฉันจะชวนยายกับอาโปมานั่งทานข้าวด้วยกันน่ะ”


ยายอาโปไม่ได้มีท่าทีสงสัยมากนักเพราะบางครั้งคุณผู้หญิงก็เรียกแกมาทานข้าวด้วยแบบนี้บ่อยๆอยู่แล้ว แรกๆยายก็ปฏิเสธเพราะคิดว่าคงไม่เหมาะสมแต่หลังจากที่ปฏิเสธบ่อยเข้าก็เกิดความเกรงใจขึ้นมาอีกทั้งคุณเขาก็ไม่ละความพยายามที่จะชวน สุดท้ายแกก็เลยยอมร่วมโต๊ะทานอาหารกับคุณท่านทั้งสอง


“พอดีมีเรื่องจะคุยด้วย ฉันอยากให้ยายอยู่ฟังด้วยกัน”


ยายของอาโปตกปากรับคำในที่สุดก่อนจะบอกให้อาโปตักข้าวมาให้ทั้งแกทั้งตัวเองจากนั้นสองยายหลานก็พากันมานั่งทานข้าวร่วมโต๊ะกับนายของบ้าน


โต๊ะอาหารไม่ได้เงียบหรืออึดอัดอย่างที่อาโปคิดเมื่อคุณท่านทั้งสองยังคงทำตัวปกติและคอยถามไถ่เขากับยายอยู่เป็นระยะ พอแอบชำเลืองไปมองคุณไฟที่นั่งตรงข้ามกันก็เห็นคุณไฟกำลังมองเขาอยู่ก่อนแล้ว


อาโปเกือบเผลอตักอาหารให้คุณไฟด้วยความเคยชินเหมือนเมื่อตอนอยู่กันสองคนแต่เขาก็ห้ามมือตัวเองไว้เพราะคิดว่าตอนนี้คงไม่เหมาะเท่าไหร่ส่วนคุณไฟรายนั้นกลับทำตรงข้ามกับอาโปโดยสิ้นเชิงเมื่อคุณไฟเอาแต่ตักอาหารมาใส่จานของอาโปพร้อมกับจ้องมองเหมือนจะบอกให้อาโปทานสักทีไม่ใช่มัวแต่เขี่ยข้าวเล่นอยู่แบบนี้


ทั้งสองคนคงไม่ได้รู้เลยว่าการกระทำทุกอย่างกำลังตกอยู่ในสายตาของผู้ใหญ่ทั้งสามคน....


“ไฟ” คุณผู้หญิงที่มองเด็กสองคนคุยกันผ่านทางสายตาและการกระทำก็นึกเอ็นดูแต่ยังไงวันนี้ลูกชายเธอก็ต้องบอกเรื่องนี้ให้ยายอาโปรับรู้เช่นกัน


“ครับแม่” ไฟหันไปมองทางแม่ตัวเองพร้อมตอบรับ


“มีอะไรจะบอกยายของอาโปไหมจ๊ะ?” เธอถามพร้อมหันไปมองยายอาโปที่มองทุกคนด้วยความไม่เข้าใจ พอหันไปมองหลานตัวเองที่นั่งข้างๆก็เห็นอาโปกำลังก้มหน้าก้มตา บีบมือตัวเองที่วางไว้บนตักแน่น


ไฟพยักหน้าให้แม่ของตัวเองเมื่อรับรู้ได้ว่าแม่กำลังมีจุดประสงค์อะไรอยู่...ท่านคงอยากให้เขาเป็นคนบอกเรื่องนี้ด้วยตัวเอง


“คุณยายครับ” ไฟเรียกยายอาโปที่กำลังมองอาโปอยู่ให้หันกลับมาฟังสิ่งที่เขาจะบอก



“มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะคุณไฟ?” ยายถาม


 “ผมรักหลานของคุณยายครับ”


มื่อได้ยินดังนั้นอาโปก็บีบมือตัวเองแน่นยิ่งขึ้นไปอีก เขาไม่กล้ามองสบตายายในตอนนี้ ไม่รู้ว่ายายจะว่ายังไงแต่เขาก็ภาวนาให้ยายยอมรับได้


คนเป็นยายเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ยังคงมีสีหน้าไม่เข้าใจ เมื่อหันไปมองหลานตัวเองก็เจอปฏิกิริยาที่แกรู้ได้เลยว่าหลานแกกำลังกังวลกับเรื่องที่คุณไฟบอกเมื่อกี้แน่ๆ


“คือ...คุณไฟว่าอะไรหรือจ๊ะ? ยายขออีกรอบได้หรือเปล่า” เธอถามขึ้นอย่างไม่เชื่อหู เมื่อกี้อาจจะหูฝาดไปเองก็เป็นได้...


ไฟพยักหน้าก่อนจะเอ่ยชัดถ้อยชัดคำขึ้นมาอีกครั้ง


“ผมกับอาโปรักกันครับ”


คราวนี้แกเบิกตากว้างอย่างตกใจ แกไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นเลยสักนิด...ไม่เคยแม้แต่คิดเลยสักครั้งและสุดท้ายสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น


แกไม่ได้ตอบอะไรคุณไฟอีกนอกจากหันไปหาหลานของแกที่ตอนนี้กำลังสะอื้นเบาๆอยู่ข้างๆ แกสังเกตก่อนนั้นว่าคุณไฟดูเป็นห่วงหลานแกเหลือเกินแต่แกก็ไม่ได้คิดว่า..


“โป...โปรักคุณไฟอย่างนั้นหรือ?” แกพยายามเค้นเสียงเท่าที่จะทำได้ก่อนจะถามหลานไป


อาโปนิ่งจนไฟก็ใจไม่ดี กลัวเหลือเกินว่าน้องจะตอบปฏิเสธเพื่อให้คนเป็นยายสบายใจ


อาโปที่ตกเป็นเป้าสายตาของทุกคนตัดสินใจเงยหน้าขึ้นมองคนเป็นยาย ก่อนจะพยักหน้าเชื่องช้าแล้วเอ่ยกับยายว่า


“ครับ อาโปรักคุณไฟ”


ถึงแม้จะกลัวแค่ไหนอาโปก็ไม่อยากทำให้คุณไฟต้องเสียใจหากอาโปจะโกหกเพื่อให้ยายสบายใจ บางครั้งการที่จะทำสิ่งที่ถูกต้องก็อาจจะทำให้คนที่เรารักและรักเราเจ็บปวดได้ แต่ยังไงซะอาโปเชื่อว่ายายที่เลี้ยงดูอาโปมาด้วยความรักจะเข้าใจอาโปไม่วันนี้ก็วันหน้า


“คุณทั้งสองรู้เรื่องนี้อยู่ก่อนแล้วหรือจ๊ะ?” ยายหันไปถามคุณท่านทั้งสอง


คนโดนถามทำเพียงพยักหน้าพร้อมส่งยิ้มอ่อนๆให้


ยายทำเพียงถอนหายใจ เอาเถอะตอนนี้แกขอไม่สนมารยาทสักนิดสักหน่อยคุณท่านคงไม่ไล่แกออกหรอก ก่อนยายจะติดสินใจหันไปพูดกับไฟที่นั่งมองอาโปเงียบๆอยู่


“ถ้าคุณไฟรักหลานยายจริงๆยายก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะจ๊ะ ยายรู้ว่าเรื่องความรู้สึกยังไงก็เป็นเรื่องที่ห้ามกันไม่ได้แต่ยายขอแค่ให้คุณไฟรักหลายของยายจากใจจริงๆ แค่นี้แหละที่ยายจะขอจากคุณ”


“ผมรักอาโปจากใจจริงของผมครับ” ไฟตอบหนักแน่นพร้อมมองตาคนอายุมากกว่าด้วยความมั่งคงแน่วแน่จนยายอาโปต้องส่งยิ้มให้เพราะแกเชื่อว่าแววตาคู่นั้นของคุณไฟมีแต่ความหนักแน่นและมั่งคงในคำตอบที่ตอบออกมา


“ส่วนอาโป ยายรู้ว่าเอ็งกังวลใช่ไหมว่ายายจะรับเรื่องนี้ไม่ได้” อาโปพยักหน้ายอมรับ “ข้าว่าแล้วเชียวว่าทำไมวันนี้เอ็งถึงทำตัวแปลกนัก เฮ้อ...ข้าน่ะแก่แล้วคงอยู่กับเอ็งได้ไม่นานหรอกนะ ข้าได้รู้ว่าเอ็งได้เจอคนที่เอ็งรักและเขาก็รักเอ็งแค่นี้ข้าก็นอนตายตาหลับแล้ว”


“ยาย~~” อาโปโผเข้ากอดเอวคนเป็นยายพร้อมกับสะอื้นออกมาอย่างไม่อายเลยว่ายังมีคนอื่นนอกเหนือจากทั้งสองคนอีก


“ขี้แยไปได้ ดูสิคุณไฟเขามองเอ็งใหญ่แล้ว ไม่อายหรอกเรอะ” ยายเอ่ยเย้าคนเป็นหลานแต่อาโปกลับส่ายหน้าพร้อมกับสูดน้ำมูกเสียงดังบ่งบอกว่าตอนนี้เขาได้เอาความอายออกไปจากตัวเองเรียบร้อยแล้ว


“อาโปขอโทษนะยาย”


“จะขอโทษข้าทำไมกันเล่า คนรักกันครั้นจะห้ามมันก็ใช่ที่” แกว่าพลางยิ้มเอ็นดูหลาน


“ขอบคุณนะยาย ขอบคุณที่เข้าใจอาโปมาตลอดนะ”


“อืม...ขอแค่เอ็งมีความสุข ข้าก็พลอยมีความสุขไปกับเอ็งแล้วล่ะ”


“อาโปรักยายนะ”


สองยายหลานบอกรักกันไปมาจนคุณท่านทั้งสองที่กลัวไม่มีบทบาทจึงเอ่ยแทรกขึ้นมากลางคันบ้าง


“ถ้ายายว่าอย่างนี้แล้ว ผมกับคุณผิงก็ว่ากันไปตามยายก็แล้วกัน”


ประโยคนั้นแปลความได้ง่ายๆว่าทุกคนยอมรับความรักของทั้งอาโปและคุณไฟแล้ว....


“ขอบคุณครับ”


`•.¸¸.•´

.
.
.
.
Thank you for reading.


ว่าจะมาลงให้เมื่อวานแต่อีเว้นท์ตัวเองเยอะมากเลยเอามาลงวันนี้แทน อิอิ ใครกลัวดราม่าก็บอกเลยเด้อว่าเราไม่เคยมีดราาม่าในนิยายตัวเอง ฮ่าๆๆ เพราะอะไร ก็เพราะแต่งไปแล้วมันไม่เคยดราม่าให้เลย เห้อมมม มาบอกอีกทีว่าตอนหน้าก็จะจบแล้วเด้อออออและขอย้ำอีกรอบน้าว่าตอนพิเศษจะอยู่แค่ในเล่มเด้อจ้าาา 
ปล.ขอกราบขอบคุณสำหรับกำลังใจของทุกๆคนเลยนะคะ
แท็ก #มารักกับไฟ
ติดตามข่าวสารได้ที่








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 785 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

733 ความคิดเห็น

  1. #678 Biekps99 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 01:37
    ดีจายที่สุดจนน้ำตาไหลเลยอะ
    #678
    0
  2. #663 paninfinitekiml (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 14:40

    ค่อยยังชั่วนะคะเนี่ยคุณยายน่ารักที่สุดเลย

    #663
    0
  3. #523 Babybaem (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 18:21
    ซื้อแล้วอ่านต่อไม่ได้
    #523
    0
  4. #496 chanchanchan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 14:49
    แฮปปี้เว่ออออ ครอบครัวดีงามค่ะ
    #496
    0
  5. #463 Miki_milky (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 15:40
    โอ้ยๆๆลุ้นแทบแย่ว่าน้องจะตอบไร
    #463
    0
  6. #445 Ppjk0109 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 03:27
    ฮืออออ จะร้องไห้ตามอาโปปป ขอบคุณที่ไม่ดราม่านะคะ ขอบคุณที่เป็นนิยายเบาสมองแบบนี้ -/\-
    #445
    0
  7. #412 nkhantharat (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 09:18
    น่ารักกกกกกก
    #412
    0
  8. #410 AungkanaSimsan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 01:19
    โอ้ยยย​ เขิน
    #410
    0
  9. #409 kmllnb01234 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 23:40
    น่ารักมาก
    #409
    0
  10. #408 kaf_friend (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 08:47
    ดีใจกับอาโปและคุณไฟ :)
    #408
    0
  11. #407 raindearkanokwan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:27
    โง้ยยยยยน้องงงง ฮือออ น้ำตาซึมเลยตอนนี้
    #407
    0
  12. #406 mmayo643 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 20:12
    narukkkkkk
    #406
    0
  13. #405 Papangsutha (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 16:04

    ร้องไห้เลยอ่ะ รักคุณยายยยยยยยยยย

    #405
    0
  14. #404 sakuna843 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 00:06

    ^.....^
    #404
    0
  15. #403 myeonz (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 23:04
    จะจบแล้วอ่ะ แงงงง
    #403
    0
  16. #402 Pavarnnoy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 21:12
    ยิ้มแก้มปริ///
    #402
    0
  17. #401 noowunnoowi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 18:53
    เย้ๆๆๆๆๆๆ นึกว่าจะม่าส่ะแล้ว โล่งอก
    #401
    0
  18. #400 i-sompannn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 15:42
    แฮปปี้สุดๆ ^^
    #400
    0
  19. #399 tabtimnak (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 14:38

    ดีใจที่ทางบ้านเข้าใจอ่าาา

    #399
    0
  20. #398 manows83 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 13:58
    จะจบแล้วหรอ แงงงงง
    #398
    0
  21. #397 MyOxygen (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 13:44
    ขอบคุณครอบครัวคุณไฟ ขอบคุณคุณยาย ที่เข้าใจความรักของทั้ง 2 คน
    #397
    0
  22. #396 Kokawlove (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 13:44
    โอ้ยยยละมุนน
    #396
    0
  23. #395 kaf_friend (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 07:33
    รอค่าาาาา
    #395
    0
  24. #394 koisuruck (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 09:33
    แงงงง~~
    #394
    0
  25. #393 i-sompannn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 02:10
    คุณไฟ~~~
    #393
    0