[ภาคแรกend]【Keep distance|ระยะห่างที่ใกล้ใจ】ภาค 2

ตอนที่ 17 : Chapter : Thirteen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 925 ครั้ง
    8 ก.ย. 61

Chapter : Thirteen




//


You can’t live your life for other people. 
You’ve got to do what’s right for you, even if it hurts some people you love
คุณจะใช้ชีวิตเพื่อคนอื่นไม่ได้หรอกนะ คุณต้องทำสิ่งที่ถูกต้องสำหรับตัวคุณเอง ถึงแม้ว่ามันจะทำให้คนที่คุณรักเจ็บปวดก็ตาม
(The Notebook 2004.)


//





เป็นเวลากว่าอาทิตย์แล้วที่ไฟกับอาโปมีสถานะที่ยังคงคลุมเครือกันอยู่ จะให้เรียกว่าแฟนก็ยังไม่ใช่หรือจะเรียกว่าคนที่กำลังดูๆกันอยู่ก็ยังไม่ใช่อีก อาโปจึงนิยามเอาเองคนเดียวว่าสถานะระหว่างเขากับคุณไฟในตอนนี้คือคนที่คอยดูแล เทคแคร์และมอบความรักให้แก่กันและกัน


อาโปว่าชื่อสถานะที่เขานิยามขึ้นมาเองมันก็แอบบยาวอยู่เหมือนกันแต่แล้วยังไงล่ะมันจะมีชื่อสถานะไหนชัดเจนหรือเหมาะสมเท่ากับสถานะนี้ที่อาโปคิดขึ้นมาอีก


“อาโป”


“ครับ” เด็กหนุ่มที่นั่งบนพื้นพรมหน้าโซฟาขานรับพร้อมเงยหน้ามองคนที่จู่ๆก็เรียกชื่อเขาขึ้นมา


“พรุ่งนี้ไปบ้านใหญ่ด้วยกันนะ” ไฟว่าพลางยื่นมือไปลูบศีรษะของอาโปแผ่วเบา


อาโปนิ่งไปนิดคิดอะไรนิดหน่อยก่อนจะพยักหน้าและยิ้มให้คุณไฟที่ยิ้มตอบกลับมาเช่นกัน


“ครับ”


“แต่ตอนนี้หิวข้าวแล้วล่ะ”ว่าพร้อมกับลูบท้องประกอบเป็นภาพให้อาโปเห็นว่าเขาหิวจริงๆ


“อยากทานอะไรครับ?” อาโปหันตัวไปทางคุณไฟแล้วนั่งคุกเข่าตรงหน้าของคุณไฟพร้อมกับช้อนสายตามองคนที่บอกว่าหิวข้าว


“อยากทานฝีมือนาย”


อาโปยิ้มให้คนที่นับวันยิ่งปากหวานขึ้นทุกวันจนบางทีเขาก็ต้องเอ่ยห้ามให้คุณไฟหยุดพูดประโยคหวานเลี่ยนออกมาเพราะว่าอาโปก็ตั้งรับไม่ไหวเหมือนกัน


“ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วครับ”


ไฟยิ้มขำก่อนจะโน้มหน้าเข้าใกล้เด็กที่นั่งยิ้มหวานให้เขา


ฟอด~


เสียงหอมแก้มฟอดใหญ่ดังขึ้นพร้อมกับสัมผัสหนักๆที่แตะลงมาบนผิวแก้มทำเอาอาโปตาโตตะลึงไปกับการกระทำของคนที่ตอนนี้กลับไปนั่งตัวตรงๆบนโซฟาเหมือนเดิม


“คุณไฟ~~” เด็กหนุ่มโอดครวญพร้อมกุมแก้มสองข้างของตัวเองไว้แน่น ไม่ต้องให้อาโปเดาให้ยากก็รู้ได้เลยว่าแก้มทั้งสองข้างของตัวเองต้องแดงมากแน่ๆ


“ให้ค่าจ้าง” ไฟว่าพลางยิ้มขำเด็กที่เขินอายแค่เพียงโดนเขาหอมแก้ม


“อ๋า~ ขี้โกงชะมัดเลย” อาโปว่าไม่จริงจังนักแต่ก็แอบส่งสายตาเคืองไปให้คนที่ชโมยหอมแก้มคนอื่นแถมยังมีหน้ามายิ้มระรื่นอยู่ตรงหน้าเขาอีก


“แก้มหอมดีนะ นุ่มด้วย เหมือนมาชเมลโล่นุ่มๆ” ไฟยังคงพูดแกล้งให้เด็กตรงหน้าเขินอายมากขึ้น สังเกตจากแก้มแดงๆที่ตอนนี้แดงลามไปเกือบทั้งตัวเสียแล้ว


เฮ้อ...จับฟัดตอนนี้จะโดนโกรธไหมนะ


“พอแล้วครับ ผมไม่ไหวแล้ว”


ใช่...อาโปไม่ไหวแล้วจริงๆตอนนี้หัวใจเขามันเต้นแรงจนเหนื่อยไม่ไหวแล้ว ทำไมชอบทำให้หัวใจอาโปทำงานเขาหนักอยู่เรื่อยเลยก็ไม่รู้ คอยดูเถอะถ้าหัวใจอาโปมันเหนื่อยจนหยุดเต้นเมื่อไหร่อาโปจะให้คุณไฟมารับผิดชอบอาโปจริงๆด้วย


“อือๆ ไม่แกล้งแล้ว” ไฟยอมแพ้ในที่สุด ไม่สิเขาไม่ได้ยอมแพ้แต่เขากลัวจะทำให้เด็กตรงหน้าเขินอายจนไม่กล้าเข้าใกล้เขาอีกน่ะสิ


“คุณไฟยังไม่ตอบผมเลยนะครับว่าคุณไฟอยากทานอะไร” อาโปถามกลับมาเรื่องเดิมที่เขายงคงไม่ได้คำตอบจากคุณไฟ


“อืม....” ไฟนิ่งคิดก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาทำให้เด็กน้อยตรงหน้าเกิดความระแวงจนเผลอถอยหนี


“อะไรครับ?” อาโปถามเสียงสั่นตอนคุณไฟยื่นหน้าเข้ามาใกล้เขาอีกครั้ง


“ฉันอยากกิน....นาย”


“คุณไฟ!” อาโปโวยเสียงดังพร้อมกับดันไปหน้าของคนชอบฉวยยโอกาสให้ห่างๆด้วยความเคือง


“ก็อยากกินจริงๆ” ไฟว่าย้ำทำเอาอาโปที่หน้ายังไม่ทันหายแดงกลับมาแดงอีกรอบซ้ำยังหนักยิ่งกว่าเดิมเสียอีก


“ฮึ่มม! คนขี้แกล้ง งั้นก็ทานแค่ไข่เจียวหมูสับไปก็แล้วกันนะครับ” ว่าจบอาโปก็ลุกขึ้นเดินดุ่มๆเข้าไปในห้องครัวปล่อยคนขี้แกล้งให้นั่งยิ้มขำอยู่บนโซฟาเพียงคนเดียว


`•.¸¸.•´


แม้จะบอกว่าจะทำแค่ไข่เจียวหมูสับให้กับคนขี้แกล้งได้ทานเพียงอย่างเดียวแต่พอเอาเข้าจริงอาโปก็ทำอาหารมาวางไว้เต็มโต๊ะจนไฟต้องส่ายหน้าขำๆกับความใจดีของเด็กน้อยของเขา


“ไหนว่าจะทำแค่ไข่เจียวหมูสับล่ะ” ไฟแกล้งถามขณะที่อาโปกำลังยืนรินน้ำให้


“ก็....เอ่อผมเห็นผักก็เลยอยากทานผัดผักครับ ส่วนไก่ทอดอันนี้ผมเห็นว่าซื้อมาหลายวันแล้วกลัวจะเสียก็เลยเอามาทอด แล้วก็เอ่อ....”


“เดี๋ยวนี้ขี้โกหกใหญ่แล้ว” ไฟว่าไม่จริงจังนัก


“ไม่ได้โกหกสักหน่อย” อาโปพึมพำตอบกลับไป


“เถียงเก่งด้วย”


“ไม่ใช่นะครับ”


“นี่ไงเถียงอีกแล้ว”


อาโปมองค้อนคุณไฟ แอบคิดในใจคนเดียวว่าเดี๋ยวนี้คุณไฟก็ทั้งพูดเก่งทั้งแกล้งเขาเก่งเหมือนกันนั่นแหละ ทำเป็นมาว่าแต่คนอื่นเขา


ทั้งสองคนนั่งทานข้าวกันเงียบๆอย่างปกติเช่นทุกวันจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้างเล็กน้อยก็คงเป็นเรื่องที่ต่างฝ่ายต่างตักอาหารให้แก่กันและกัน ก็ตั้งแต่มีสถานะที่คลุมเครือกันนั่นแหละพวกเขาทั้งสองคนจึงค่อยๆเริ่มเข้าหากันและกันทีละนิดโดยเริ่มจากการใช้ชีวิตประจำวันที่มีกันและกันให้ชิน


อาโปวางช้อนลงให้เรียบร้อยเมื่อทานอาหารเสร็จ ยื่นมือไปหยิบน้ำแล้วยกน้ำขึ้นดื่มส่วนสายตาก็เหลือบมองคนตรงข้ามที่กำลังทานอาหาร พลางในใจก็คิดอยู่คนเดียวว่ามันเป็นเรื่องน่าทึ่งจริงๆที่สุดท้ายเขากับคุณไฟก็แพ้ระยะห่างที่ใกล้ชิดกันทำให้เกิดความรู้สึกดีๆต่อกันขึ้นมาจนได้


“ยิ้มอะไร?


“ผมยิ้มไม่ได้หรือครับ?


“ได้แต่อยากรู้ว่ายิ้มเพราะอะไร มีฉันเป็นเหตุผลของรอยยิ้มนายหรือเปล่า”


อ่า...คุณไฟนี่ขยันหยอดอาโปจังเลย


“ไม่รู้ครับ” ว่าจบก็ลุกขึ้นเอาจานกับแก้วไปเก็บและถือโอกาสหนีคนขี้หยอดไปตั้งหลักในห้องครัวสักพัก


อาโปเปิดตู้เย็นเอาแตงโมที่ฝานแล้วแช่ไว้เรียบร้อยออกมา เดินออกจากห้องครัวไปยังโต๊ะทานข้าวที่คุณไฟนั่งอยู่ก่อนจะวางจานแตงโมไว้ให้คุณไฟแล้วทำท่าจะเดินหนีอีกรอบ


“จะไปไหน?” ไฟถามขึ้นก่อนที่อาโปจะได้เดินหันหลังเข้าครัว


“ล้างจานครับ”


“มากินด้วยกันก่อน” ไฟว่าแล้วยื่นมือมาจับยึดมืออาโปไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้อีก


“เดี๋ยวผมล้างจานเสร็จแล้วจะมาทานครับ”


“กินก่อนแล้วค่อยล้าง”


อาโปถอนหายใจก่อนจะพยักหน้า


“ครับ คุณไฟปล่อยมือผมก่อนสิครับผมจะได้นั่งลงทานดีๆ”


ไฟยอมปล่อยมือตามที่อาโปขอ อาโปจึงนั่งลงที่นั่งประจำของตัวเองแล้วเริ่มทานแต่งโมสีแดงสวยที่ตั้งอยู่ตรงหน้า


อาโปไม่ได้สนใจคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามอีกนอกจากตั้งหน้าตั้งตาทานจะได้หนีไปจากสถานการณ์ตรงหน้านี้สักที ก็ใครใช้ให้คุณไฟนั่งจ้องเขาแบบนี้กันเล่า! อาโปก็ทำตัวไม่ถูกน่ะสิ


“ป้อนหน่อย” ไฟว่าเสียงเบาเมื่อเห็นอาโปทานแตงโมไปหลายชิ้นแล้วโดยที่เขายังไม่ได้ทานสักชิ้นเดียว


คนถูกสั่งให้ป้อนชะงักมือที่กำลังจะเอาแตงโมอีกชิ้นเข้าปากก่อนจะเงยหน้ามองไฟที่นั่งตรงข้ามแล้วเขาก็คิดได้ว่าตนเองหยิบส้อมมาอันเดียวเพราะตอนแรกคิดว่าจะไม่ได้นั่งทานด้วยกัน


“เอ่อ....ขอโทษครับ” อาโปวางส้อมลงทันทีจากนั้นก็เอามือกุมกันไว้บนตักเม้มปากด้วยความเขินอาย


“ไม่ได้ว่าอะไรแต่ป้อนฉันหน่อย” ไฟไม่ได้ถือสา เขาแค่ต้องการให้เด็กตรงหน้าป้อนแตงโมให้เขาทานเท่านั้น


“เดี๋ยวผมไปเอาส้อมอีกอันให้นะครับ”


“อาโปอย่าดื้อ”


“ผมไม่ดื้อ แค่จะไปเอาส้อมให้ครับ”


“ป้อนฉันหน่อยไม่ได้หรือ?


อ่า....ถ้าอาโปได้ยินไม่ผิด น้ำเสียงที่คุณไฟใช้พูดกับเขาเมื่อกี้มันดูเหมือน....อ้อนหรือเปล่านะ?


“คือผม....”


“หืม..?


อาโปกัดปากล่างอย่างลังเลที่จะเอ่ยแต่สุดท้ายเขาก็พยายามที่จะเอ่ยประโยคที่คิดไว้ออกไป


“คือผม...เขินครับ”


นี่มัน....บ้าชะมัด! ทำไมเด็กน้อยอย่างอาโปถึงทำให้เขาหลุดยิ้มเพียงเพราะคำง่ายๆแค่นั้นกัน นี่มันบ้าจริงๆเลย


“ทำบ่อยๆสิจะได้ไม่เขิน” เขาเอ่ยเย้าทำเอาเด็กตรงหน้าแก้มแดงแจ๋ยิ่งกว่าแตงโมในจานตอนนี้เสียอีก


จริงๆแก้มอาโปน่าทานกว่าแตงโมอีกนะ


“คุณไฟ~~” เด็กน้อยโอดครวญ หัวใจของเขาเริ่มรับไม่ไหวกับสถานการณ์ตอนนี้แล้วจริงๆ


“โอเคๆไม่แกล้งแล้วแต่ป้อนหน่อยสิ” ไฟยังคงไม่ลืมจุดประสงค์ที่ตนเองต้องการจึงสั่งให้เด็กตรงหน้าป้อนแตงโมให้เขาอีก


อาโปมุ่ยหน้าใส่คนเอาแต่ใจแต่มือกลับใช้ส้อมจิ้มแตงโมแล้วยื่นไปให้คนที่กำลังนั่งอมยิ้มอยู่ฝั่งตรงข้ามเขา พอยื่นแตงโมให้ก็อ้าปากรับอย่างว่าง่ายแถมพอเคี้ยวเสร็จก็ยังส่งยิ้มพออกพอใจมาให้อาโปจนอาโปก็ชักจะหมั่นใส่คุณไฟนิดๆแล้วเหมือนกัน


ตอนแรกกะไว้ว่าจะป้อนแค่ชิ้นเดียวแล้วอาโปก็จะหนีเข้าครัวเลยแต่สิ่งที่คิดไว้อาโปกลับทำไม่ได้ในเมื่อคนเอาแต่ใจอย่าคุณไฟมีครังแรกก็ต้องมีครั้งต่อๆไปเสมอ อาโปจึงได้นั่งป้อนคุณไฟจนแตงโมหมดจานนั่นแหละจึงสามารถปลีกตัวออกมาจากคุณไฟได้


`•.¸¸.•´


วันนี้คุณไฟพาอาโปมาที่บ้านใหญ่ ไอ้ดีใจอาโปก็ดีใจอยู่หรอกที่จะได้มาเจอทุกๆคนที่นี่แต่เขารู้สึกมีลางสังหรณ์แปลกๆว่าการกลับมาครั้งนี้คงจะมีเรื่องอะไรที่ทำให้เขาและอาจจะทุกๆคนในบ้านหนักใจ


“ไปหาคุณพ่อคุณแม่กับฉันก่อน”


“ครับ” อาโปพยักหน้าหงึกหงักเดินตามคุณไฟเข้าบ้าน


ในส่วนของบ้านนั้นก็ยังเหมือนเดิมปกติ คงเพราะเราทั้งคู่มากันตอนเช้าอาโปจึงยังเห็นแม่บ้านและคนงานทำงานกันแล้ว ส่วนยายของอาโปก็คงจะไปคุมอยู่ที่ครัวเพื่อเตรียมอาหารไว้ให้คุณๆในบ้านนั่นแหละ หากอาโปไหว้คุณท่านทั้งสองเรียบร้อยแล้วก็คงรงดิ่งไปหายายเลย


ไฟพาอาโปเดินมายังส่วนห้องรับแขกของบ้าน เขาคิดว่าพ่อกับแม่คงมานั่งเล่นกันตรงนี้ก่อนจะรับอาหารเช้าและก็เป็นอย่างที่เขาคิดเมื่อเจอท่านทั้งสองกำลังนั่งคุยกันอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ด้วยความอารทณ์ดี หวังว่าเรื่องที่เขาจะมาคุยด้วยตอนนี้คงไม่ทำให้ท่านทั้งสองอารมณ์ขุ่นมัวล่ะนะ


“พ่อครับแม่ครับสวัสดีครับ” เขาเอ่ยเรียกท่านทั้งสองพร้อมยกมือไหว้สวัสดีเมื่อพ่อกับแม่หันมา คุณผู้ชายของบ้านเพียงยิ้มรับไหว้ส่วนคุณผู้หญิงของบ้านนั้นลุกขึ้นยืนแล้วปรี่เข้ามากอดลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่พักหลังๆมานี้กลับบ้านย่อยเหลือเกิน


“ทานข้าวมาหรือยังครับ?” คนเป็นแม่เอ่ยถามหลังจากผละออกมา


“อาโปทำอาหารเช้าให้ทานแล้วล่ะครับ” ไฟว่าพร้อมกับจับมือของเด็กที่หลบอยู่ข้างหลังของเขาให้มายืนข้างๆกัน


“สวัสดีครับคุณท่าน” อาโปยกมือไหว้คุณท่านทั้งสองของบ้านด้วยความประหม่าที่จู่ๆก็เกิดขึ้น


“สบายดีไหมล่ะอาโป หวังว่าเจ้าไฟคงไม่ได้ใช้งานอาโปหนักนะ มีอะไรก็บอกฉันได้เลย” คุณผู้ชายพูดอย่างอารมณ์ดีทำเอาอาโปกุมชายเสื้อตัวเองไว้แน่นเพราะเกิดความรู้สึกผิดต่อคุณท่านทั้งสองขึ้นมาที่ตนเองดันไปรักคุณไฟลูกชายของผู้มีพระคุณทั้งสองทั้งที่คุณท่านทั้งสองไว้วางใจให้เขาดูแลคุณไฟแท้ๆเลยแต่เขาดัน...


“อาโปเป็นอะไรหรือเปล่าจ๊ะ?” คุณผู้หญิงของบบ้านเห็นอาการแปลกๆของอาโปจึงถามขึ้น


“แม่ครับพ่อครับ” ไฟเรียกท่านทั้งสองเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจเพราะเขารู้สึกได้ว่าตอนนี้คนที่เขากำลังกุมมืออยู่กำลังรู้สึกวิตกกังวลเป็นอย่างมากกับสถานการณ์ในตอนนี้


“ว่าไงล่ะเจ้าไฟ?” คนเป็นพ่อเอ่ยถามอย่างแปลกใจ ไม่ใช่แค่อาโปที่มีท่าทางแปลกๆหรอกแต่ลูกชายของเขาก็มีอาการแปลกไม่แพ้กันเลย


“ผมมีเรื่องจะคุยด้วยครับ” ไฟกุมมืออาโปแน่นขึ้นอีกนิดเมื่ออาโปพยายามจะเอามือของตนเองออกไปจากการเกาะกุมของเขา


“มีอะไรหรือเปล่าลูก” คนเป็นแม่ถาม เธอเหลือบมองมือของลูกชายที่กุมมืออาโปไว้แน่นก็รู้สึกแปลกๆ


“ผม...รักอาโปครับ”


`•.¸¸.•´

.
.
.
.
Thank you for reading.


อีกสองตอนก็จะจบแล้วววว ส่วนตอนพิเศษจะอยู่ในเล่มเด้อออ ขออนุญาตไม่เอาลงในเว็บนะคะ
แท็ก #มารักกับไฟ
ติดตามข่าวสารได้ที่




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 925 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

733 ความคิดเห็น

  1. #677 Biekps99 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 01:20
    ตรงมากเลยอะ
    #677
    0
  2. #662 2twinid (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 14:37

    อร้ายยย

    #662
    0
  3. #551 kero7691 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:17
    ซื้อแล้วอ่านไม่ได้
    #551
    0
  4. #548 poy-suchada (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:05
    ทำไมอ่านไม่ได้อ่ะ
    #548
    0
  5. #547 poy-suchada (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:04
    อ่านไม่ได้
    #547
    0
  6. #540 numint1910 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 11:55
    ซื้อแล้วทำไมอ่านไม่ได้
    #540
    0
  7. #526 aewryyyy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 10:29
    ชื้อแล้วอ่านไม่ได้อ่ะ
    #526
    0
  8. #522 Babybaem (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 18:16
    ซื้อแล้วทำไมอ่านไม่ได้
    #522
    0
  9. #495 pcy921 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 14:39
    อาวล่ะค่าาาา เปิดตัวลูกสะใภ้
    #495
    0
  10. #462 Miki_milky (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 15:33
    โอ้ยๆๆๆพี่ไฟ
    #462
    0
  11. #444 Ppjk0109 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 03:13
    ช็อคไหมล่ะ 5555
    #444
    0
  12. #373 leaderjyp2000 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 21:54
    รอตอนต่อไปค่ะ โอ้ยฟินนนน
    #373
    0
  13. #372 earn00-12 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 23:22

    โอ๊ยยยยย ลุ้นนนน
    #372
    0
  14. #370 MYMARKMYBOY (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 18:15

    ลุ้นนนนน
    #370
    0
  15. #369 sakuna843 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 12:48

    อือ~~~ลุ้น......
    #369
    0
  16. #368 Raindear97 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 11:12
    แง้งงงงงว หวังว่าคุณพ่อคุณแม่จะไม่ว่าอะไรทั้งสองนะคะะะ
    #368
    0
  17. #367 kmllnb01234 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 00:42
    อย่าทำอย่างงี้ไม่ว่ากับใครเข้าใจมั้ย(ร้องเพลง)ฮือออ ไรท์ค้างอ่ะค้างง. แงงง55555
    #367
    0
  18. #366 -qwer (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 23:09
    ว้าวๆ ชอบมากเลย
    #366
    0
  19. #365 sky=yim (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 22:38
    จบตอนแบบนี้!!!!! ไรท์อย่าใจร้ายกับเรา กระซิกๆ 555

    โห ตอนคุณไฟ หยอดอาโป ถามเหตุผลของรอยยิ้ม ทำให้เขินหนักมาก โอ๊ยใจ
    #365
    0
  20. #364 MY H H Nii (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 22:06
    อย่าม่านะ งื้ออออ
    #364
    0
  21. #363 noowunnoowi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 21:31
    จะเป็นยังงัยต่ออ่าาาา ไรท์คร้าาาาา รีบมาต่อเด้อ ใจจะขาดดดดแล้ว
    #363
    0
  22. #362 failui (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 19:47

    ตัดจบแบบนี้ฆ่ากันเลยไรท์
    #362
    0
  23. #361 jadefloral (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 19:33

    ไม่ อยาก เดา แต่จะจบแล้วhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-06.png

    #361
    0
  24. #360 daodoy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 18:51

    ไฟรุกละ
    #360
    0
  25. #359 myeonx (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 18:37
    ง่าาาาา รอๆๆนะคะ
    #359
    0