[ภาคแรกend]【Keep distance|ระยะห่างที่ใกล้ใจ】ภาค 2

ตอนที่ 16 : Chapter : Twelve

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,994
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,214 ครั้ง
    25 ส.ค. 61

Chapter : Twelve



//



I love you without knowing how, why, or even from where. 

ผมรักคุณโดยไม่ต้องรู้ว่ารักยังไง รักทำไม หรือรักที่ไหน
Patch Adams (1998)



//











“อะไรดลใจให้ลูกชายของฉันกลับบ้านมาได้เนี่ย” คุณผู้หญิงของบ้านพูดขึ้นอย่างแปลกใจที่เห็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเดินหน้านิ่งเข้ามาในบ้าน


“สวัสดีครับแม่” ไฟยกมือไหว้แม่ของตนเองที่จับตัวเขาพลิกไปพลิกมาเหมือนไก่ย่างตามสองข้างทางอย่างไรอย่างนั้น


“จ้า แล้วยังไงล่ะทำไมถึงกลับบ้านมาได้?” คุณผู้หญิงยังคงถามด้วยความอยากรู้ ก็นานทีปีหนลูกชายของเธอจะกลับบ้านได้แถมเวลากลับบ้านทุกครั้งก็มีแต่เธอกับสามีนั่นแหละที่ต้องตามลูกกลับมาเอง


“ผมมาส่งน้องครับ” ไฟว่าแล้วเบี่ยงตัวออกเล็กน้อยทำให้เห็นเด็กอีกคนที่ยืนก้มหน้ากุมมือตัวเองอยู่ข้างหลัง


“สวัสดีครับคุณผู้หญิง” อาโปยกมือไหว้สวัสดีคุณผู้หญิงของบ้านด้วยความนอบน้อม


“ลูกมาส่งอาโปเองหรือ?” คุณผู้หญิงถามขึ้นอย่างแปลกใจและได้รับการพยักหน้าว่าใช่จากลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตนเอง “ดีเลย งั้นวันนี้ลูกก็ค้างที่นี่แหละ หายหน้าหายตาไปตั้งหลายอาทิตย์แม่ไม่ให้กลับไปหรอกนะ”


ไฟยิ้มให้แม่ของตัวเองแล้วตอบรับอย่างที่ไม่ต้องคิดอะไรมากเพราะเขาคิดมาแล้วว่าวันนี้คงจะค้างที่นี่เหตุผมง่ายๆก็คืออาโปอยู่ที่ไหนเขาก็จะอยู่ที่นั่นนั่นแหละ


“ครับแม่”


อาโปรู้สึกถึงลางสังหรณ์แปลกๆตอนที่คุณไฟหันมามองเขาที่ยืนอยู่ข้างหลัง แต่อาโปก็คิดไม่ออกหรอกว่าลางสังหรณ์ที่ว่ามันคืออะไรหรือจริงๆอาจจะไม่มีอะไรก็ได้ เขาคงระแวงและคิดมากไปเอง


คุณผู้หญิงของบ้านชวนทั้งสองพูดคุยอยู่เกือบอีกยี่สิบนาที คำถามส่วนมากก็จะถามลูกชายของตนเองที่ตอบรับว่าครับอย่างเดียว ส่วนอาโปก็จะโดนถามบ้างแต่เรื่องที่โดนถามก็เกี่ยวกับคุณไฟเขาทั้งหมด ก็ไม่แปลกอะไรหรอกคุณผู้หญิงก็ถามประสาคนเป็นแม่ที่เป็นห่วงลูกนั่นแหละ


“เอ๊ะ! แต่อาโปยังเรียกลูกว่าคุณไฟอยู่อีกหรือ?” คุณผู้หญิงถามขึ้นอย่างแปลกใจเมื่อได้ยินสรรพนามที่อาโปใช้เรียกคุณไฟตอนที่กำลังคุยกัน “แม่คิดว่าเราสองคนจะสนิทกันมากกว่านี้เสียอีก”


“สนิทครับแต่น้องไม่ยอมเรียกผมว่าพี่” อาโปอยากจะยื่นมือไปตีคุณไฟจริงๆเลยเชียว ทีอย่างนี้ล่ะตอบไวเชียว ได้แกล้งอาโปทีไรก็ดูเหมือนคุณไฟก็จะพูดประโยคยาวๆได้ทุกที


อาโปเม้มปาก คิดหาคำตอบดีๆให้กับคุณผู้หญิง “คือผมว่าเรียกพี่คงไม่เหมาะเท่าไหร่น่ะครับ เพราะยังไงคุณไฟก็เป็นเจ้านายของผมส่วนผมก็แค่...”


“เห็นไหมล่ะครับแม่ว่าน้องดื้อแค่ไหน” ไฟพูดขัดอาโปที่ยังพูดไม่จบแถมยังส่งสายตาดุๆมาให้อาโปจนอาโปต้องปิดปากฉับลงทันที


คุณไฟเคยบอกอาโปไว้ว่าไม่อยากให้อาโปคิดว่าเขาเป็นเจ้านายและอาโปเป็นคนใช้ คุณไฟบอกว่าสถานะระหว่างคุณไฟกับอาโปก็คือคนที่อาศัยอยู่ด้วยกันและได้ผลประโยชน์ร่วมกัน


คนเป็นแม่มองเด็กทั้งสองด้วยความเอ็นดู เธอสังเกตุเห็นความเปลี่ยนแปลงของเจ้าลูกชายแล้วก็อยากจะพูดขอบคุณอาโปซ้ำๆ ไฟดูร่าเริงและสดใสขึ้นมากกว่าเมื่อก่อน ไม่ใช่ว่าลูกชายเธอมีปมหรืออะไรแต่เพียงเพราะไฟมีโลกส่วนตัวที่ค่อนข้างสูงบางครั้งที่เธอและสามีก็เข้าไปไม่ถึงแต่พออาโปไปอยู่ด้วยไม่กี่เดือน ลูกชายที่เคยนิ่งเงียบก็กลับพูดเจื้อยแจ้วได้ถึงแม้ประโยคจะไม่ยาวนักเธอก็รู้สึกพอใจ


อีกอย่างที่เธอสังเกตเห็นคือลูกชายของเธอไม่ได้ผอมเหมือนทุกทีที่กลับบ้าน ตอนนี้ไฟดูมีเนื้อขึ้นแต่ก็นั่นแหละลูกชายเธอเป็นคนชอบออกกำลังกายถึงมีเนื้อเยอะมากแค่ไหนก็ยังน้อยกว่ากล้ามเนื้ออยู่ดีแค่นี้เธอก็พอใจแล้ว คิดไม่ผิดจริงๆที่ส่งให้อาโปไปช่วยดูแลเจ้าลูกชายของเธอ


“แม่ครับ” ไฟเรียกแม่ตนเองที่มองเขากับอาโปแล้วยิ้มขึ้นมา


“ว่าไงจ้ะ?” คนเป็นแม่ที่โดนเรียกหลุดออกจากความคิดตนเองแล้วตอบรับลูกชาย


“ผมขออนุญาตพาน้องไปบนห้องนะครับ”


“ไปสิจ้ะ แม่ไม่ว่าอะไรหรอก อาโปอยากจะไปหาไฟที่ห้องตอนไหนก็ได้หรืออยากไปนอนด้วยกันกับเจ้าไฟแม่ก็ไม่ห้ามหรอก” ถึงจะแปลกใจแต่คุณผู้หญิงก็ไม่ได้ว่าอะไรแถมยังส่งเสริมเสียอีก


“ขอบคุณนะครับแม่” ไฟว่าแล้วยื่นหน้าไปหอมแก้มแม่แรงๆจากนั้นก็จูงมือพาอาโปเดินไปยังชั้นบนของบ้านจุดมุ่งหมายคือห้องนอนของเขานั่นเอง


ส่วนคนเป็นแม่ที่จำแทบไม่ได้แล้วว่าโดนลูกชายหอมแก้มแบบนี้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ก็ได้แต่ยืนอึ้งกับการกระทำของลูกชาย ยืนพึมพำเสียงเบาคนเดียวพร้อมกับที่ริมฝีปากยังคงประดับด้วยรอยยิ้มที่กว้างมากขึ้น


“เปลี่ยนไปจริงๆนั่นแหละนะเจ้าลูกชาย”


`•.¸¸.•´


“เดี๋ยวครับคุณไฟ คุณไฟจะพาผมไปไหนครับ” อาโปยื้อตัวเองไว้ด้วยแรงเท่าที่มีอยู่เมื่อโดนคุณไฟจับจูงมือเดินขึ้นมาชั้นบนแต่แรงเขาก็คงน้อยเสียเหลือเกินคุณไฟจึงไม่ได้สะทกสะท้านอะไรเลยแบบนี้


“ห้องนอน” ไฟตอบสั้นๆ ไม่สนใจอาโปที่พยายามขัดขืนอีกครั้งเมื่อเขาบอกจุดมุ่งหมายที่กำลังจะพาไป


“คุณไฟๆเดี๋ยวก่อนครับ คุณไฟจะพาผมไปที่ห้องนอนคุณไฟทำไมครับ ปล่อยผมไปหายายของผมเถอะนะครับ”


“อือๆ พูดมาก”


“คุณไฟก็ปล่อยผมก่อนสิครับ”


“ทำไมชอบดื้อ”


“คุณไฟก็ดื้อ”


“เดี๋ยวนี้เถียงเก่ง”


“คุณไฟก็เหมือนกันนั่นแหละ” อาโปพึมพำคนเดียวคิดว่าคุณไฟคงไม่ได้ยินแต่เปล่าเลยคุณไฟได้ยินทั้งหมดแถมยังหันมาแล้วเอามือบีบแก้มอาโปอีก


ไม่รู้หรือไงว่ามันเจ็บนะ!


“ขี้บ่น”


ไฟว่าแล้วหยุดยืนอยู่หน้าประตูห้องห้องหนึ่ง เขาหันไปหาอาโปที่กำลังทำปากขมุบขมิบอยู่แต่พอเขาหันไปก็หยุดทำแล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ส่งให้เขาแทน


เขาไม่ได้ถือสาอะไร ทำเพียงส่งสายตาดุๆให้แล้วเปิดประตูห้องออก เผยให้เห็นห้องนอนที่กว้างขวางกว่าที่คอนโดไม่มากนักแต่การตกแต่งก็สวยและดูดีกว่าที่นั่นมาก


อาโปไม่เคยขึ้นมาชั้นสองของบ้านสักที อย่างมากยายก็แค่ให้เขาช่วยปัดกวาดเช็ดถูอยู่แค่ชั้นล่างเท่านั้นเพราะชั้นบนจะมีแม่บ้านที่ทำความสะอาดของแต่ละห้องประจำอยู่แล้ว


“เข้ามา” เจ้าของห้องกระตุกมือของเด็กที่กำลังกวาดสายตามองห้องเขาอยู่ให้เดินตามมาแต่พออาโปได้สติกลับขัดขืนเขาแล้วไม่ยอมเข้ามา


“ผมต้องเข้าไปหรือครับ?” เขาถามอย่างไม่เข้าใจ มีเหตุผลอะไรที่อาโปต้องเข้าไปในห้องนอนคุณไฟด้วย


“อือ” ไฟก็ตอบอาโปด้วยใบหน้าเรียบเฉยเหมือนอย่างเคย


“แล้วผมต้องเข้าไปทำไมหรือครับ คือ..เอ่อ...ผมไม่เข้าใจ” เขาบอกไปตรงๆ รู้อยู่แล้วว่ากับคุณไฟหากพุดอ้อมค้อมมากกว่านี้วันนี้คงไม่รู้เรื่องแถมอาจจะได้ยืนอยู่หน้าห้องแบบนี้ทั้งวันก็ได้


“ไม่อยากเข้าไปหรือ?” ไฟถามกลับ


“ก็...ผมไม่รู้ว่าจะเข้าไปทำไมนี่ครับ อีกอย่างผมว่ามันก็คงไม่เหมาะเท่าไหร่ที่หลานคนใช้แบบผมจะเข้าไปในห้องเจ้านาย”


“ฉันเคยบอกว่ายังไง?” ถามกลับเสียงดุพร้อมกับจ้องหน้าอาโปที่กำลังทำหน้างุนงงใส่เขา


“บอกว่า?...” อาโปนิ่งคิดก่อนจะตาโตเม้มปากแล้วเอ่ยต่อ “แต่ที่นี่มันบ้านนะครับไม่ใช่ที่คอนโด เพราะงั้นผมกับคุณไฟไม่ใช่ผู้อยู่อาศัยร่วมกันและได้ประโยชน์ร่วมกันแต่ตอนนี้คุณไฟคือลูกเจ้านายและผมก็เป็นหลานคนใช้ครับ”


คนที่โดนยกตำแหน่งว่าเป็นเจ้านายขมวดคิ้วเมื่อฟังคำตอบของเด็กตรงหน้าแล้วถ้าอย่างนั้นเขาควรจะทำอย่างไรดีล่ะที่จะลบคำว่าจะนายกับคนใช้ของอาโปกับเขาออกได้สักที เด็กคนนี้จะได้ไม่ต้องใช่สิ่งนี้มาอ้างให้เหตุผลต่างๆนาๆต่อเขาอีก


“อืม...งั้นเข้าห้องก่อน มีอะไรจะบอก” หลังจากคิดมาห้านาทีไฟก็ได้คำตอบกับตัวเอง


“อะไรหรือครับ บอกตรงนี้ก็ได้ครับ” อาโปต่อรองเมื่อคุณไฟยังดึงดันให้เขาเข้าห้องของเจ้าตัวให้ได้


“ไม่ได้”


“เป็นความลับหรือครับ?” อาโปชักจะสงสัยทำไมเรื่องที่คุณไฟจะบอกถึงบอกมันตรงนี้ไม่ได้แล้วทำไมถึงบอกในห้องได้กัน สงสัยคงเป็นความลับที่คุณไฟไม่เคยบอกใครแน่ๆ


“ไม่ลับ”


“อ้าว?” เขาเริ่มงงตกลงที่บอกตรงนี้ไม่ได้มันเป็นความลับหรือไม่ลับกันแน่ ทำไมคุณไฟถึงทำตัวให้อาโปงงแบบนี้อยู่เรื่อยเลย


“เข้าห้องเร็ว” ไฟเร่งแต่อาโปก็ลังเล


จริงๆอาโปก็อยากรู้นะแต่รู้สึกว่าถ้าเข้าห้องไปแล้วอาโปไม่รู้จะเจอกับอะไรบ้าง ไม่ใช่ว่ากลัวคุณไฟแต่เขาระแวงมากกว่า ก็คุณไฟช่วงนี้น่ะชอบทำให้หัวใจอาโปเต้นผิดจังหวะอยู่เรื่อยเลย


“แต่ว่า...”


“ไม่อยากรู้หรือ?” ไฟถามเสียงเบาแต่อาโปก็ยังได้ยิน


เขายืนคิดตัดสินใจสุดท้ายก็ได้คำตอบกับตัวเอง


“ก็ได้ครับ”


50%


อาโปเดินตามคุณไฟเข้ามาในห้องในที่สุด พอได้มายืนตรงกลางห้องแล้วก็หันมองตามคุณไฟที่กำลังปิดประตูห้องลง เขายืนเก้ๆกังๆอย่างคนทำอะไรไม่ถูกจนกระทั่งคุณไฟมาหยุดยืนตรงหน้าอาโปจึงวางสายตาไว้ที่คุณไฟ


“เอ่อ...คุณไฟมีอะไรจะพูดกับผมครับ?


เขาถามออกไปพร้อมทั้งมองตาคุณไฟที่จ้องมองเขากลับมาเช่นกัน ก็รู้สึกเขินเหมือนกันแต่จะให้ทำยังไงล่ะ หากเกิดอาโปหลบสายตาก็ยิ่งจะมีพิรุธเข้าน่ะสิ


“คบกัน”


พอได้ยินสิ่งที่คุณไฟพูดออกมาอาโปก็ถึงกับไปไม่เป็น ยืนนิ่งค้างเหมือนหุ่นที่ไม่มีชีวิต สมองตอนนี้ก็ว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออก ได้แต่เม้มปากตัวเองด้วยความประหม่าแล้วถามคุณไฟอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ


“คะ..คุณไฟว่ายังไงนะครับ”


อาโปถามอีกครั้งในใจก็ภาวนาว่าขอให้สิ่งที่ตนเองได้ยินมันผิดแต่ก็นั่นแหละพอคิดว่าคุณไฟไม่ได้พูดอะไรแบบนั้นเขาก็รู้สึกผิดหวังแปลกๆเหมือนกัน


“ฉันกับนายมาคบกันดีไหม?” ไฟพูดประโยคที่ยาวขึ้นเพราะกลัวอาโปจะไม่เข้าใจแล้วมาถามซ้ำอีก


“เอ่อ...” คนได้ฟังก็นิ่งค้างยิ่งกว่าครั้งแรกเสียอีก อาโปจ้องตาคุณไฟเพื่อจะเพิ่มความแน่ใจว่าคุณไฟพูดจริงหรือล้อเล่นเขากันแน่แต่ดวงตาคุณไฟก็บ่งบอกทั้งหมดว่าสิ่งที่คุณไฟพุดมานั่นคือเรื่องจริง


“ฉันพูดสั้นไปหรือเปล่า นายไม่เข้าใจใช่ไหม?” ไฟถามอาโปที่ยังคงยืนนิ่งและไม่ตอบคำถามเขาสักที


เขาคิดว่าตัวเองคงพูดน้อยหรือสั้นไปอีกแล้วอาโปก็เลยไม่เข้าใจ ดังนั้นไฟจึงตัดสินใจเรียบเรียงสิ่งที่ต้องการบอกอาโปใหม่ อาโปจะได้เข้าใจและให้คำตอบกับสิ่งที่เขาถามได้สักที


“คือ....” อาโปกำลังจะอ้าปากพูดคุณไฟก็ยกมือขึ้นมาห้ามให้อาโปหยุดพูดก่อนที่คุณไฟจะเป็นฝ่ายพูดทุกอย่างออกมาเอง


“ฉันชอบนายและฉันก็คิดว่านายชอบฉันเหมือนกัน ดังนั้นความรู้สึกของเราทั้งสองคนตรงกัน ฉันเลยคิดว่าเรามาคบกันดูดีไหม?


พอได้ฟังสิ่งที่คุณไฟพูดออกมาอาโปก็ยิ่งตกใจ ที่อาโปชอบคุณไฟอาโปก็รับรู้ความรู้สึกของตนเองดีแต่ที่คุณไฟบอกว่าคุณไฟก็ชอบอาโปนั้น...เกินคาดจนเกินไป ไม่สิ! มันเป็นสิ่งที่อาโปไม่เคยคิดไปถึงจุดๆนั้นเลยต่างหาก


“คุณไฟล้อเล่นผมอยู่หรือเปล่าครับ?” ถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ บางทีคุณไฟอาจจะนึกสนุกอะไรบางอย่างจึงพูดสิ่งนั้นออกมา


“ทำไมเข้าใจยากจังนะ” ไฟขมวดคิ้วมองเด็กตรงหน้าที่ไม่ยอมเข้าใจสิ่งที่เขาพูด เขาว่าเขาก็พูดอธิบายทุกสิ่งอย่างไปหมดแล้วนะ ทำไมเด็กคนนี้ถึงยังไม่ยอมเข้าใจในสิ่งที่เขาบอกสักที


“อ่า...ผมว่าผมอยู่ในห้องนี้นานไปแล้วครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” อาโปตัดสินใจหลบไปตั้งหลัก เขาอยากคิดทบทวนสิ่งที่ได้ยินจากคุณไฟอีกครั้ง อาโปรู้ดีว่าคุณไฟพูดจริงแต่เขาก็ยังคงสับสนเหลือเกินในเวลานี้


ไฟยืนคิดสุดท้ายก็ยอมให้อาโปออกจากห้องไปเพราะเขารู้ว่าตอนนี้อาโปกำลังสับสน ปล่อยให้อาโปได้คิดก่อนแล้วกัน ส่วนคำตอบที่เขาต้องการค่อยไปถามเอาทีหลังก็ได้


“อือ”


“ขอบคุณครับ”


`•.¸¸.•´


“เหม่ออะไรอยู่ฮึเจ้าโป? ยายเรียกเอ็งตั้งนานแล้ว” คนเป็นยายถามหลานตนเองที่ตั้งแต่มันมาก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้อง พอแกเข้ามาเรียกมันไปกินข้าวกินปลาด้วยกันมันก็นั่งนิ่งใจลอยไปไหนต่อไหนกระทั่งต้องเข้าไปเรียกใกล้ๆนั่นล่ะมันถึงได้รู้สึกตัว


“เปล่าจ้ะยาย”


“ไปๆกินข้าวกินปลาได้แล้ว” แกไม่ได้ถามอะไรมันนอกจากบอกให้มันไปกินข้าว ทำไมแกจะไม่รู้ว่าเจ้าหลานรักของแกมีเรื่องอะไรในใจแต่แกก็ไม่ถามมันหรอก ถ้าหากมันอยากเล่ามันก็จะเล่าของมันเอง แกรู้จักนิสัยมันดี


“ยายไปก่อนเลยจ้ะ โปยังไม่หิวเลย”


แกมองหลานตัวเองไม่นานก็พยักหน้า “ข้าจะบอกให้แม่แก้วเก็บกับข้าวไว้ให้ก็แล้วกัน”


“ขอบคุณจ้ะยาย”


อาโปมองยายที่เดินออกจากห้องไปแล้ว เขาถอนหายใจกับสิ่งที่กำลังคิดวนเวียนอยู่ในหัวแต่คิดยังไงเขาก็คิดไม่ออก มันรู้สึกสับสนทั้งที่สิ่งที่คุณไฟพูดออกมามันก็ชัดเจนหมดทุกอย่างแต่นั่นแหละเขาก็ยังสับสนกับสิ่งที่คุณไฟพูดอยู่ดี


“เฮ้ออ...ทำไมคุณไฟใจร้ายกับหัวใจโปตลอดเลยนะ”


คิดอย่างไรก็คิดไม่ตกสักทีเขาจึงตัดสินใจออกจากห้องเพื่อไปเดินเล่นที่สวนของคุณผู้ชายเผื่อมันจะทำให้ร่างกายสดชื่นและสมองปลอดโปร่งขึ้นมาบ้าง


อากาศในสวนตอนกลางคืนอาโปว่ามันเป็นอากาศที่ดีมากๆ มันไม่ได้ร้อนและไม่ได้เย็นมากจนเกินไป มันกำลังพอดีกับที่ร่างกายต้องการเลย


บ่อยครั้งที่อาโปทำการบ้านแล้วคิดงานไม่ออกเขาก็มักจะมาเดินเล่นอยู่ที่สวนแห่งนี้อยู่เสมอ ไม่รู้สิพอได้มาเจอต้นไม้ใบหญ้ากับอากาศที่ค่อนข้างบริสุทธิ์สมองอาโปมันก็เลยปลอดโปร่งขึ้นล่ะมั้ง


ในสวนของคุณผู้ชายจะมีไฟประดับเล็กๆให้ความสว่าง มันไม่ได้สว่างมากเหมือนอยู่ในบ้านแต่ไฟจะสว่างแบบสลัวๆซึ่งมีมุมๆหนึ่งที่อาโปชอบไปนั่งเล่นมากๆนั่นก็คือใต้ต้นไม้ต้นใหญ่ที่อาโปจำได้ว่าคุณผู้ชายชอบคุยกับต้นนั้นบ่อยๆ


อาโปเดินไปยังต้นไม้ต้นใหญ่และสูงกว่าต้นไม้ทุกต้นภายในสวน มันเป็นต้นไม้ที่ปลูกมานานมากๆตั้งแต่อาโปยังไม่เกิด เรียกได้ว่าต้นไม้ต้นนี้เป็นพี่ของอาโปด้วยซ้ำ ก็นะบางครั้งอาโปก็ยังเคยเรียกว่าพี่ต้นไม้เลย


“สดชื่นดีจัง” อาโปพึมพำคนเดียวขณะนั่งลงตรงโคนใต้ต้นไม้ใหญ่


เขานั่งมองไปรอบๆบริเวณที่บางพื้นที่ก็มีต้นไม้แปลกตาที่เขาไม่เคยเห็นอยู่ตรงบริเวณนั้น คุณผู้ชายคงจะบอกให้ลุงชมเอามาลงเพราะเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเขากลับมาก็ยังไม่เห็น


อาโปนั่งคิดนั่งมองอะไรเพลินๆสักพักก็รู้สึกถึงเงาดำที่ทาบทับลงมาบนตัวจนกระทั่งเงานั้นหายไปแล้วปรากฏเป็นคุณไฟที่กำลังนั่งลงข้างๆเขาแทน


“เอ่อ...” อาโปอึกอัก ขนาดเขาหนีมานั่งหลบคิดอะไรเงียบๆตรงนี้คนเดียวแล้วคุณไฟยังตามหาตัวเขาเจออีก


“เงียบๆ” ไฟว่าพลางจุ๊ปากให้อาโปเงียบเสียงลง


อาโปเงียบเสียงลงตามคำสั่งของคุณไฟจากนั้นก็นั่งเงียบๆก้มหน้ามองพื้นแล้วเขี่ยพื้นเล่นไปมาอยู่แบบนั้นเพื่อลดอาการประหม่าของตนเอง


คนที่นั่งอยู่ข้างกันพอเห็นแบบนั้นก็อมยิ้มมองเด็กข้างๆด้วยความเอ็นดู นั่งมองเด็กได้ไม่นานไฟก็เริ่มเปิดบทสนทนาขึ้นอีกครั้ง


“กินข้าวหรือยัง?”เขาถามเรื่องง่ายๆทั่วไป


อาโปเงยหน้าขึ้นแต่ก็ยังคงไม่กล้าสบตาคุณไฟจึงมองไปที่หัวไหล่ของคุณไฟแทน


“ยังครับ”


“ฉันก็ยัง” ไฟว่าต่อ


อาโปเงยหน้ามองคุณไฟเมื่อได้ยินคุณไฟพูดขึ้นมาเช่นนั้น


“อ่า...ทำไมคุณไฟไม่ทานครับ เดี๋ยวจะปวดท้องเอานะครับ”


“แล้วทำไมนายถึงไม่กินล่ะ เดี๋ยวจะปวดท้องเหมือนกันนะ”


อาโปถอนหายใจเมื่อคุณไฟถามย้อนกลับ เขาจะบอกไปได้ยังไงว่าที่ไม่ทานข้าวก็เพราะคิดมากเรื่องของคุณไฟจนพาลเอาไม่อยากอาหารเข้าน่ะสิ


“คุณไฟหิวไหมครับ ผมจะไปหาอะไรให้ทาน”


“คิดมากเรื่องเมื่อกลางวันหรือ?


อาโปเม้มปากมองคุณไฟก่อนจะส่ายหน้าแล้วทำท่าจะลุกขึ้นเพื่อไปหาอะไรมาให้คุณไฟได้ทานแต่ไฟที่รู้ทันว่าจริงๆแล้วนั้นอาโปแค่จะหนีและหลีกเลี่ยงเขาก็ยื่นมือไปจับมือของอาโปเพื่อรั้งให้เด็กตรงหน้านั่งลงข้างๆกันเหมือนเดิม


“หนีอีกแล้วนะ” เขาว่าเหมือนจะดุแต่ก็ไม่ได้ดุจริงจังอะไรมากนัก


“ไม่ได้หนีนะครับ ผมแค่กลัวคุณไฟหิว” อาโปตอบปฏิเสธทั้งที่เขาก็คิดหนีจริงๆนั่นแหละ


“ตอนนี้ยังไม่หิว”


“แต่ผมหิวแล้วครับ”


“โกหกอีกแล้วอาโป” ว่าพร้อมยื่นมือไปบีบแก้มเด็กที่คิดจะหาทางหนีไปจากเขา


“ไม่ได้โกหกสักหน่อย”


“อือๆไม่โกหกก็ได้แต่นั่งด้วยกันก่อน”


อาโปลังเลแต่เพราะคุณไฟเป็นเจ้านายและหากเขาเอาแต่ปฏิเสธมันก็คงจะดูไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่


“ครับ”


ไฟยิ้มให้อาโปที่ตอนนี้กลับไปนั่งก้มหน้าเขี่ยพื้นเหมือนในตอนแรกอีกแล้วแต่เขาก็ไม่ได้ทักท้วงอะไรอาโปเพราะกลัวเด็กมันจะรำคาญเอาได้


“กังวลเรื่องเมื่อตอนกลางวันหรือเปล่า” เขาถามเด็กที่นั่งข้างๆ พออาโปได้ยินคำถามก็ชะงักมือเพียงนิดแล้วกลับไปเขี่ยพื้นเล่นต่อ


“ครับ” เขาตอบไปตามความจริงในเมื่อปิดไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา


“อือ ขอโทษนะแต่ฉันคิดว่าควรพูดเรื่องนี้จริงๆจังๆกันสักที”


“ครับ ผม...แค่สับสนไม่รู้ต้องพูดหรือต้องทำยังไงดี”


“แค่ทำตามความรู้สึกก็พอ”


“ผมรู้ครับแต่มันเป็นเรื่องที่เกินคาดเกินไปสำหรับผม จริงๆผมไม่เคยคิดเลยด้วยซ้ำว่า เอ่อ...คุณไฟจะชอบผมเหมือนกัน” อาโปเงยหน้ามองและสบตาคุณไฟที่ทองเขาอยู่ก่อนแล้ว


“ฉันคงแสดงออกน้อยเกินไปเรื่องที่ชอบนายแต่อยากให้นายรู้ไว้ว่าความรู้สึกที่ฉันมีให้นายมันเป็นเรื่องจริง เป็นความรู้สึกที่ฉันมีให้นายแค่คนเดียวจริงๆ”


อาโปไม่ได้ตอบอะไรนอกจากนั่งเงียบๆคิดตามคำพูดของคุณไฟ


“ถ้าเราคบกันจริงๆทุกคนในชีวิตเราเขาจะผิดหวังไหมครับ?


ไฟเลิกคิ้วมองอาโป “ทำไมต้องผิดหวังเพียงแค่คนสองคนรักกันด้วยล่ะ”


“ก็เรา...เป็นผู้ชายด้วยกันทั้งคู่นะครับ” อาโปพูดอย่างกังวล


“อือ แล้วยังไงล่ะ?


“ผมกลัวคุณท่านทั้งสองจะผิดหวังอีกอย่างผมก็เป็นห่วงความรู้สึกของยายด้วย”


“แล้วความรู้สึกของฉันกับนายล่ะ? ไฟถามกลับเพื่อให้อาโปได้คิดถึงจุดนี้ด้วย


“คือ...” อาโปไม่รู้จะตอบคุณไฟยังไงให้เข้าใจดี


“โอเค ฉันรู้ว่าตอนนี้นายกำลังสับสนและกังวลกับเรื่องนี้แต่ฉันขอถามนายข้อเดียวแล้วทุกอย่างที่นายกังวลฉันจะเป็นคนจัดการให้เองทั้งหมด ตกลงไหม?


“ถามอะไรครับ?


ไฟถอนหายใจ หันหน้าไปทางอาโปที่ก็หันหน้ามาทางเขาอยู่เช่นกัน


“นายชอบฉันเหมือนที่ฉันชอบนายหรือเปล่า?


อาโปเบิกตาโพลง คำถามแบบนี่มัน....น่ากลัวจริงๆเลยให้ตายเถอะ ทำไมคุณไฟถึงเป็นคนที่ถามคำถามอะไรแบบนี้ได้หน้าตาเฉยเลยนะ


“ว่าไง...ชอบเหมือนกันไหม?” ไฟถามย้ำเมื่อเห็นอาโปนิ่งไป


อาโปที่ได้ยินอีกรอบถึงกับเอามือกุมันไว้แล้วบีบมันเบาๆเพื่อเพิ่มความมั่นใจ เขาหลุบสาบตาลงต่ำก่อนจะตอบคำถามคุณไฟออกไป


“ครับ...ผมก็ชอบคุณไฟเหมือนกัน”

                                          ♥`•.¸¸.•´

.
.
.
.
Thank you for reading.


กว่าจะมาลงดองไว้นานเวรอร์ เปิดเทอมแล้วยุ่งๆเรียนเลิกดึกตลอดเลย วอนทุกคนเข้าใจหนูหน่อยเด้อออออ

ไถ่โทษที่ให้รอนานเราเอาภาพ Postcard ที่จะแถมไปในเล่มกับตัวอย่างภาพประกอบในเล่มมาให้ดูจ้า

.

.

.


POSTCARD



ตัวอย่างภาพประกอบในเล่ม

ยังสามารถสั่งจองกันได้ถึงวันที่ 1 พ.ย. เลยน้าา

ปล.เล่มแถมยังเหลืออยู่นะคะ

แท็ก #มารักกับไฟ
ติดตามข่าวสารได้ที่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.214K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

733 ความคิดเห็น

  1. #676 Biekps99 (@Biekps99) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 01:09
    ชอบพี่ไฟอะตรงดีมากเลยยย
    #676
    0
  2. #661 2twinid (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 14:35

    ก็แค่ชอบกันแค่นั้นก็พอแล้วลูก

    #661
    0
  3. #616 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 21:18
    ใจตรงกันนนนนน
    #616
    0
  4. #574 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 16:31
    เค้าบอกความในใจกันแล้วดีจัง เขิน
    #574
    0
  5. #494 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 13:00
    ดีจังเลออออออ
    #494
    0
  6. #461 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 15:27
    โอ้ยๆๆๆใจตรงกันสักที
    #461
    0
  7. #443 Ppjk0109 (@Ppjk0109) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 03:03
    คุณไฟ ขอคบเลยหรอ ฮืออ แต่ถ้าเราเป็นน้องเราก็คงกังวล เรื่องฐานะมันเรื่องใหญ่มากเลยนะ
    #443
    0
  8. #344 มีมี่ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 06:37

    คุณไฟงานดีอะ มาแบบนิ่งๆพูดน้อยแต่ตรงสุดๆ

    #344
    0
  9. #343 KainuiiCB (@mukhaza) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 16:18
    เขินคุณไฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    #343
    0
  10. #341 sky=yim (@kaf_friend) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 09:17
    คุณไฟคนจริง แต่ก็เข้าใจมุมมองของอาโปนะ ก็ชอบเหมือนกัน แต่ก็กลัวจะเป็นการทำให้คนสำคัญผิดหวัง
    #341
    0
  11. #339 Raindear97 (@raindearkanokwan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 10:35
    น้องสับสนมากเลย แง้งง พี่ไฟ ให้เวลาน้องนิดนึงนะค้าาา
    #339
    0
  12. #338 niigv (@niigv) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 08:41
    ตายไปเลยค่ะ55555
    #338
    0
  13. #337 nochuuu (@Dui1608) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 22:23
    ยิ่งเป็นคนขี้เกรงใจคิดแต่ว่าตัวเองเป็นคนใช้น้องมันเลยไม่กล้าตกลงไง แงงง
    #337
    0
  14. #336 Horizon ney (@FoourRra) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 20:53

    คูมไฟฟฟฟฟฟ!!

    อื้อหืออออออ คุ้มค่ากับการรอยคอ มากค่ะ '///'
    #336
    0
  15. #335 zominho (@zominho) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 20:45
    คุณไฟคะ บทจะตรงก็ตรงทื่อเป็นไม่บรรทัดเลยนะ น้องก็ตกลงไปเร็วววว
    #335
    0
  16. #334 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 19:45
    เปย์น้องอาโปแล้วนะ งื้อออ
    #334
    0
  17. #333 mb_7yuta (@manows83) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 18:54

    ใจอิช้อยย
    #333
    0
  18. #332 Kokawlove (@Kokawlove) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 18:49
    ฮือออรีบมาต่อนะคะ
    #332
    0
  19. #331 ChaninzKlas (@ChaninzKlas) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 18:44
    งื้อออ ทุกคนไม่เป็นไรหรอกอาโป ห่วงความรู้สึกตัวเองบ้างง
    #331
    0
  20. #330 daodoy (@daodoy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 17:49

    คุนไฟสู้ๆ
    #330
    0
  21. #329 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 17:31
    น้องงงงงง ทำไมน่ารัก ^^
    เพิ่งมาอ่านแต่ชอบมาก รอตอนต่อไปนะคะ
    #329
    0
  22. #327 gh0stlead (@gh0stlead) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 16:38
    คิดถึงมากเลยค่ะ ยังดีต่อใจเหมือนเดิมเลย
    #327
    0
  23. #325 ME>_< (@1809900834691) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 16:08
    น้องน่ารักกกกกกก
    #325
    0
  24. #320 JUG77 (@JUG77) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 15:32
    คุณไฟใจกล้าสุดๆเลยค่ะ..ยกนิ้วให้เลย..ต่อไปนี้อาโปคงต้องเตรียมตัวเตรียมใจให้ดีๆแล้วละเพราะไม่รู้ว่าคุณไฟจะทำอะไรต่อไป...ถึงจะยังสับสนแต่ในความสับสนนั้นก็มีบางสิ่งซ้อนอยู่..ความรักที่ทั้งสองมีให้กันนั้นเอง
    #320
    0
  25. #319 Pao1965 (@Pao1965) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 15:32
    หายไปนานจัง คิดถึง อาโป คุณไฟ
    #319
    0