[ภาคแรกend]【Keep distance|ระยะห่างที่ใกล้ใจ】ภาค 2

ตอนที่ 12 : Chapter : Ten

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,968
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,161 ครั้ง
    27 ก.ค. 61

Chapter : Ten


//


Love makes the world go round. 

ความรักทำให้โลกหมุน

(Natural Born Killers (1994))



//











เช้านี้เป็นเช้าที่อาโปไม่อยากจะตื่นเลยสักนิด แค่คิดว่าข้างนอกห้องนั่นมีคุณไฟกำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่อาโปก็อยากจะนอนอยู่บนกองผ้าห่มแบบนี้ไปจนกว่าคุณไฟจะออกจากห้องเลยแต่นั่นคงเป็นไปไม่ได้เพราะวันนี้เป็นวันหยุดของคุณไฟและอาโปก็ต้องตื่นมาทำอาหารให้คุณไฟอยู่ดี


อาโปหยิบอุปกรณ์อาบน้ำของตัวเองออกมา พาดผ้าขนหนูไว้บนบ่าของตัวเองแล้วเดินออกจากห้องไป เขาเดินมายังประตูหน้าห้องของคุณไฟ เคาะขออนุญาตเหมือนที่เคยทำเวลาจะใช้ห้องน้ำจากนั้นก็เปิดประตูเข้าไปและเห็นคุณไฟกำลังนอนหลับอยู่ เป็นภาพที่อาโปเห็นทุกวันแต่ยังไม่เคยชินสักที


เขาเดินทำตัวเงียบๆไปยังห้องน้ำ ยังไม่ทันที่จะจับลูกบิดประตูห้องน้ำเปิดออก คนบนเตียงที่อาโปคิดว่าหลับอยู่ก็เรียกอาโปไว้ก่อนเขาจึงต้องหันไปหาแล้วตอบรับคุณไฟ


“ครับคุณไฟ” อาโปก้มหน้าคางชิดอกอยู่ตรงหน้าประตูห้องน้ำ จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่กล้าสบตาคุณไฟอยู่ดี


“มานี่หน่อย”


“ครับ?” เขาเอียงคอถามคุณไฟอย่างไม่เข้าใจ


“มาหาฉันตรงนี้หน่อย”


อาโปลังเลแต่สุดท้ายก็ต้องเดินไปหาคุณไฟที่อยู่บนเตียงเพราะโดนคุณไฟจ้องด้วยความกดดัน ยอมรับเลยว่าอาโปแพ้สายตาคู่นั้นของคุณไฟจริงๆ


“คุณไฟมีอะไรหรือเปล่าครับ?” เขาถามเมื่อหยุดยืนอยู่ห่างเตียงคุณไฟพอประมาณ


ไฟมองอาโปที่ยืนห่างจากเขาแล้วก็ต้องถอนหายใจ


“เขยิบมานี่”


“ไม่เป็นไรครับ ยืนตรงนี้ผมก็ได้ยิน คุณไฟพูดมาเลยก็ได้ครับ”


อาโปยังคงระแวงว่าจะเกิดเหตุการณ์เหมือนเมื่อวานซ้ำอีก เขาจึงต้องยืนให้ห่างคุณไฟเอาไว้เพื่อความปลอดภัยของตนเอง


“ไม่ได้ ขยับมา”


“ไม่ครับ” เขาปฏิเสธเสียงแข็งใส่คนที่ชอบเอาแต่ใจ


“ดื้ออีกแล้ว” ไฟว่าแต่ไม่ได้ถือสาอะไร ที่เรียกอาโปมาก็แค่อยากเห็นเด็กมันมายืนทำหน้าบึ้งๆใส่ก็เท่านั้น ได้แกล้งเด็กตอนเช้าก็สนุกดี


“ผมไม่ดื้อครับ คุณไฟนั่นแหละดื้อ เอาแต่ใจเก่งด้วย” อาโปหลุดปากออกมาแต่แล้วยังไงล่ะให้แก้ตัวตอนนี้ก็ไม่ทันก็ในเมื่อเขาพูดทุกอย่างออกไปหมดแล้วนี่นา


“เดี๋ยวนี้กล้าว่าฉันแล้ว?” เขาอยากจะขำเด็กที่ยืนอึกอักอยู่ตรงหน้าแต่ก็ต้องกลั้นไว้แล้วตีหน้าดุแกล้งเด็กมันต่อ


“ไม่ได้ว่านะครับ ผมแค่...เอ่องั้นผมขอโทษก็ได้ครับ” เมื่อไม่มีอะไรจะแก้ตัวอาโปก็เฉไฉขอโทษคุณไฟทันที


“หึ ไปอาบน้ำได้แล้วฉันหิวแล้ว”


เขาไม่ได้รั้งอาโปไว้อีกเพราะนี่ก็นานมากแล้วเดี๋ยวอาโปต้องไปทำอาหารและงานบ้านอีก ไฟไม่อยากให้เสียเวลาไปมากกว่านี้ อีกอย่างเขาก็ยังมีเวลาแกล้งอาโปอีกตั้งเยอะแยะ


อาโปอยากจะบอกเหลือเกินว่าถ้าหากคุณไฟไม่เรียกไว้ป่านนี้เขาคงทำอาหารเสร็จแถมตั้งโต๊ะเรียบร้อยแล้วล่ะมั้งแต่ก็นั่นแหละอาโปจะไปพูดอะไรได้นอกจากพยักหน้าและตอบรับคำสั่งของคุณไฟ


“ครับ”


`•.¸¸.•´


“คุณไฟไม่ต้องไปหรอกครับผมไปคนเดียวก็ได้”


“แล้วทำไมฉันจะไปไม่ได้”


“ก็...ก็คุณไฟไม่จำเป็นต้องไปนี่ครับ ทุกทีผมก็ไปคนเดียวอยู่แล้วด้วย”


“นั่นมันทุกทีแต่ครั้งนี้ฉันจะไป”


“คุณไฟ~~


อาโปโอดครวญและยืนมองคุณไฟที่เดินไปหยิบกระเป๋าสตางค์ของตัวเองเมื่อเถียงกับอาโปจบและตัดสินใจว่าจะไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาเก็ตฝั่งตรงข้ามด้วยกัน


ไม่รู้คุณไฟเกิดครึ้มอกครึ้มใจอะไรถึงได้อยากไปด้วยแต่อาโปก็เถียงจนคอแห้งเพราะไม่อยากให้คุณไฟไป ก็เขาเป็นเจ้านายจะให้ไปช่วยถือของหรือเข็นรถให้ลูกจ้างอย่างเขาได้ยังไงกัน


“ไปกันได้แล้ว”


อายังไม่ยอมขยับไปไหน เขาเอาแต่ยืนมองหน้าคุณไฟเผื่อคุณไฟจะกดดันแล้วเปลี่ยนใจไม่ไปกับเขา


“ถ้าไม่ไปฉันจะอุ้มนายแล้วนะอาโป”


คนจะโดนอุ้มลนลานพยักหน้าและเดินนำออกจากห้องทันทีโดยที่ไม่ต้องพูดซ้ำอีก ก็ใครมันจะไปอยากโดนอุ้มกันเล่า!


“อาโปรอด้วย” ไฟเรียกคนที่ก้าวฉับๆเดินนำเขาไป พอบทจะรีบก็รีบจนน่าใจหายเหลือเกินเจ้าเด็กคนนี้


“คุณไฟก็เดินเร็วๆสิครับ”


ดูสิยังจะมีหน้ามาเถียงเขาอีก เอาเถอะเขาจะยอมให้อาโปก็แล้วกัน


“เมื่อกี้ยังอิดออดจะไม่ไปอยู่เลย”


“เมื่อกี้ก็คือเมื่อกี้ครับแต่ตอนนี้ผมอยากไปแล้ว”


เขามองท่าทางแสนงอนของอาโปแล้วก็อยากจะจับเด็กมันมาบิดจมูกสักหน่อยแต่ก็กลัวจมูกเล็กๆของอาโปจะแดงเถือกเข้าก็เลยห้ามใจเก็บความหมั่นเขี้ยวไว้ในใจแต่เพียงผู้เดียว


คอยดูเถอะถ้ามีโอกาสเขาจะฟัดอาโปให้จมเขี้ยวเลย


ทั้งสองคนเดินมาถึงซุปเปอร์มาเก็ตในเวลาต่อมา อาโปเดินไปเอารถเข็นแต่ก็โดนคุณไฟตัดหน้าแล้วแย่งรถเข็นที่อาโปพึ่งเอามาไปเข็นเองหหน้าตาเฉย


อาโปก็จนใจจะพูดจะเถียงกับคุณไฟแล้ว เขาเลยยอมให้คุณไฟเข็นรถเข็นไปแต่โดยดี ก็ดีมีคนเข็นรถให้เขาจะได้ไม่ต้องเหนื่อยมากนัก


แต่อาโปก็ต้องคิดผิดเมื่อคุณไฟที่ควรจะเดินตามเขาไปยังแผนกของสดกลับเดินไปหาแผนกขนมขบเคี้ยวหน้าตาเฉย พออาโปเรียกคุณไฟก็ทำเมินแถมยังตั้งหน้าตั้งตาเข็นรถเข็นไปแผนกนั้นอยู่ดีจนสุดท้ายแล้วเขาก็ต้องยอมแพ้แล้วเดินตามคุณไฟไปอย่างเสียไม่ได้


คนอะไรเอาแต่ใจชะมัดเลย!


อาโปได้แต่บ่นกับตัวเองแต่แล้วยังไงล่ะก็เขาเป็นลูกจ้างนี่จะไปขัดใจอะไรนายจ้างได้ที่ไหนกัน เขาก็ต้องยอมตามคุณไฟที่เป็นนายจ้างของตัวเองอยู่แล้ว


“ชอบกินอันนี้ไหม?


เขาหันไปมองคุณไฟที่ชูถุงขนมช็อคโกแลตขึ้นมาให้เขาดู แต่ก่อนอาโปชอบทานช็อคโกแลตยี่ห้อนี้มากแต่หลังจากมาทำงานกับคุณไฟเขาก็ไม่ค่อยได้ทานสักเท่าไหร่


“ทานได้ครับ”


“อืมงั้นเอา” ว่าจบก็วางช็อคโกแลตถุงใหญ่ไว้บนรถเข็นจากนั้นก็เดินเลือกขนมต่อโดยไม่ได้สนใจอาโปที่ยืนงงอยู่ข้างหลัง


อาโปก็ได้แต่เดินตามคุณไฟ จากตอนแรกที่คุณไฟเข็นรถตอนนี้ก็กลายเป็นเขาที่ต้องเข็นเองแล้วเป็นคนเดินตามคุณไฟเขาแทน


“อันนี้ล่ะชอบไหม?” เขาชูขนมขบเคี้ยวขึ้นมาอีกครั้งและก็ถามคำถามเดิมกับอาโปอีกครั้ง


“พอทานได้ครับ”


“พอทานได้?...งั้นแสดงว่าชอบ” แล้วก็เป็นอีกครั้งที่คุณไฟวางถุงขนมถุงที่สองไว้บนรถเข็น


“คุณไฟผมว่าพอเถอะครับแค่นี้ก็เยอะแล้ว” เขาต้องห้ามไว้ก่อนไม่งั้นคุณไฟคงเหมาขนมหมดชั้นแน่ๆ


“ก็ได้ เอามานี่เดี๋ยวเข็นเอง”


คุณไฟเดินมาแย่งรถเข็นอาโปอีกครั้ง อาโปก็ยอมปล่อยรถเข็นให้คุณไฟแต่โดยดี ก็เขาเคยบอกแล้วไงว่าจะเถียงกับคุณไฟยังไงก็เปล่าประโยชน์ เขาควรจะยอมคุณไฟง่ายๆแบบนี้แหละเรื่องจะได้ไม่ต้องยุ่งยากแถมยังไม่ต้องเสียเวลาซื้อของอีก


อาโปเดินนำคุณไฟไปที่แผนกของสด เขายืนเลือกพวกเนื้อสัตว์ต่างๆนานพอสมควรแต่คุณไฟก็ไม่ได้บ่นอะไรนอกจากถามเขาว่าเลือกยังไงและดูยังไงให้ได้ของที่สด


คนโดนถามก็เพียงตอบไปตามที่รู้ บางอย่างเขาไม่รู้ก็บอกว่าใช้สัญชาตญาณเอาคุณไฟก็เข้าใจและรับฟังเหมือนเด็กที่กำลังฟังคุณครูสอนหน้าชั้นอย่างไรอย่างนั้นเลย


“ฉันอยากกินน้ำเสาวรสบ้าง”


เมื่ออยู่หน้าตู้น้ำผลไม้และนมต่างๆนาๆคุณไฟก็เริ่มเดินไปเดินมาหน้าตู้อีกครั้ง เขาหยิบๆจับๆน้ำนั่นน้ำนี่ที่ตัวเองอยากดื่มมาใส่รถเข็นแต่อาโปก็จะเป็นคนดูและคอยเอาออกเสมอ บางทีที่คุณไฟหยิบมามันก็มากไปแค่นี้คุณไฟก็เลือกของมาใส่จนจะล้นรถเข็นอยู่แล้ว


“คุณไฟพอแล้วครับมันเยอะแล้ว” อาโปเอ่ยเตือนเมื่อคุณไฟหยิบน้ำเสาวรสที่ตัวเองบ่นอยากดื่มเอามาใส่รถเข็น


“ก็ฉันอยาก”


“พอแล้วครับ ถ้าคุณไฟเอาไปเยอะขนาดนี้มันจะใส่ในตู้เย็นไม่พอนะครับ วันหลังค่อยมาซื้อเพิ่มก็ได้”


ไฟยืนครุ่นคิดกับสิ่งที่อาโปพูด มันก็จริงที่เขาเอาไปเยอะมากและอาจจะใส่ในตู้เย็นไม่พออีก เขาเลยตัดสินใจวางน้ำเสาวรสไว้แล้วหันมาหาอาโป


“งั้นวันหลังฉันจะมาด้วย”


อาโปถอนหายใจพยักหน้ารับคำขอของคุณไฟ “ก็ได้ครับ”


เขาอยากจะพูดต่อประโยคท้ายเหลือเกินว่าถ้าครั้งหน้ามาด้วยกันอีกคุณไฟต้องไม่ดื้อเหมือนครั้งนี้ไม่งั้นครั้งต่อๆไปถ้าขอมาด้วยเขาจะไม่ให้มาแล้วแต่ก็นั่นแหละอาโปก็พูดอะไรแบบนี้กับคุณไฟไม่ได้อยู่ดี


ทั้งสองคนพากันไปจ่ายเงินที่แคชเชียร์ ราคาของทั้งหมดก็เสียไปเยอะอย่างที่อาโปคิดไว้ ขนาดเงินสองพันที่คุณไฟเคยให้ยังจ่ายค่าของตอนนี้ไม่พอเลยแต่ดีที่คุณไฟพกบัตรเครดิตมาด้วยทั้งสองคนจึงไม่ต้องเอาของไปคืนเพราะเงินไม่พอ


พอจ่ายเงินเสร็จคุณไฟก็ทำท่าจะแย่งของทั้งหมดไปถือด้วยตัวเองแต่อาโปก็ไม่ยอม เขาเลยได้ถุงมาถือสี่ถุงและอยู่กับคุณไฟอีกห้าถุงแต่มันจะไม่อะไรเลยถ้าในถุงของอาโปมีแต่ของเบาๆส่วนถุงของคุณไฟก็มีแต่ของหนักๆทั้งนั้น


“ผมช่วยไหมครับคุณไฟ”


“ไม่เป็นไร”


“แต่ของมันหนักนะครับ”


“อือรู้แล้ว”


“ถ้างั้น...”


“รถว่างแล้วข้ามถนนเร็ว”


อาโปอยากจะร้องใส่คุณไฟดังๆแต่ก็ทำไม่ได้นอกจากมองหน้าคุณไฟแล้วสุดท้ายก็ต้องข้ามถนนไปตามที่คุณไฟบอก


ชอบว่าแต่เขาดื้อตัวเองก็ดื้อไม่แพ้กันหรอก


`•.¸¸.•´


หลังจากนั้นมาทุกครั้งที่อาโปต้องไปซื้อของที่ซุปเปร์มาเก็ตเขาจะมีคุณไฟติดสอยห้อยท้ายไปด้วยตลอดและคุณไฟก็จะชอบเดินแยกกับอาโปทำให้อาโปต้องเดินหาคุณไฟที่หายไปไม่บอกไม่กล่าวอีกที


ให้พูดตามตรงอาโปก็คิดว่าคุณไฟเหมือนเด็กเอามากๆ พออยากจะไปไหนก็ไปเลยไม่เคยบอกกล่าวกันหรอก แล้วสุดท้ายใครล่ะที่ต้องเดินตามหา...ก็อาโปคนนี้อีกนั่นแหละที่ต้องเดินไปหาแล้วบอกคุณไฟว่าอย่าเดินแยกจากกันอีกไม่งั้นคราวหน้าอาโปจะไม่ให้มาด้วยกันแล้ว


“ก็ฉันอยากไปดูตรงนั้น”


“แต่ครั้งก่อนคุณไฟก็เดินดูหมดแล้วนะครับ”


“ครั้งนี้กับครั้งก่อนไม่เหมือนกัน”


“ยังไงครับ?


“ครั้งนี้เขาเพิ่งเอาของมาลงใหม่”


“ก็ของเดิมๆนั่นแหละครับ”


“ก็ได้ๆแล้วนี่จะไปซื้ออะไรต่อ”


อาโปยิ้มให้คุณไฟที่ยอมโอนอ่อนให้เขาในที่สุด เป็นปกติแล้วเหมือนกันที่เขาจะเถียงกันเรื่องนั้นเรื่องนี้จนอาโปก็เริ่มชิน ตอนแรกก็คิดว่าคนไฟจะเป็นคนเงียบๆแต่พอได้เถียงกันเท่านั้นแหละคุณไฟก็ดูเหมือนจะเถียงแข่งกับอาโปเก่งขึ้นทุกวัน


“วันนี้ซื้อนิดเดียวนะครับ ห้ามเกินหนึ่งพัน”


“ฉันพกมาสองพัน”


“ห้ามเกินหนึ่งพันครับ ถ้าผมเห็นว่าเกินผมจะเอาของไปคืนไว้ที่เดิม”


“แต่นี่เงินฉัน” เขายังเถียงต่ออย่างไม่ยอม


เวลามาซุปเปอร์มาเก็ตด้วยกันทีไรคุณไฟก็ชอบใช้เงินไปเกือบถึงสามพัน ไม่รู้เขาจะหอบอะไรใส่รถเข็นนักหนา ทั้งที่ก็ทานของเก่ากันแทบไม่ทันอยู่แล้วยังจะหยิบของใหม่ไปใส่เพิ่มอีกแล้วทีนี้ก็ต้องทิ้งอีกเพราะบางอย่างก็หมดอายุ อาโปคิดว่าเกิดให้คุณไฟทำตามใจตัวเองแบบนี้อีกมันก็ดูเป็นการสิ้นเปลืองจนเกินไป


“แล้วที่คุณไฟหยิบไปของเก่าคุณไฟดื่มหมดหรือยังครับ?


เขาชี้ไปที่น้ำเสาวรสที่คุณไฟเพิ่งหยิบมาใส่รถเข็น อาโปจำได้ว่าครั้งที่แล้วคุณไฟก็ยังดื่มไม่หมดแล้วนี่ยังจะหยิบขวดใหม่ไปอีกแล้ว


“เหลือนิดเดียว”


“เมื่อเช้าผมเช็คดูยังเหลืออีกตั้งครึ่งขวดเลยนะครับ”


“นั่นแหละนิดเดียว”


“คุณไฟ~~” อาโปว่าเสียงอ่อน ทำไมคุณไฟถึงเป้นคนที่ทำมึนได้เก่งขนาดนี้ก็ไม่รู้แล้วทีนี้อาโปจะทำยังไงจะพูดยังไงให้คุณไฟเข้าใจดี


“อะไร?....ไม่ได้หรือ?” ยังจะมีหน้ามาถามอีก


“ไม่ได้ครับ คุณไฟดื่มของเก่าให้หมดก่อนถ้าหมดแล้วค่อยมาซื้อใหม่ก็ได้ครับ ซุปเปร์มาเก็ตก็อยู่แค่นี้เอง”


“งั้นก็ต้องมาด้วยกัน” ไฟต่อรองเด็กที่ยืนทำปากยื่นอยู่ตรงหน้าเขา


“ครับ ผมจะมากับคุณไฟ”


“อือ งั้นไม่เอาแล้วก็ได้”


อาโปยิ้มแล้วหยิบน้ำเสาวรสในรถเข็นออกไปตั้งไว้ที่เดิม


คุณไฟที่เชื่อฟังและพูดง่ายแบบนี้ก็น่ารักดีเหมือนกัน


ทั้งสองคนพากันเลือกของใส่รถเข็นอีกนิดหน่อยก็พากันไปจ่ายเงินที่หน้าแคชเชียร์เหมือนเดิม หลังจากที่แคชเชียร์บอกราคาของออกมาอาโปก็หันไปยิ้มให้คุณไฟเพราะครั้งนี้ราคาของเกินมาแค่พันนิดๆแต่ก็ไม่เป็นไรเพราะยังไงก็ยังน้อยกว่าทุกครั้งที่คุณไฟมาซื้อของด้วยกัน


“ยิ้มอะไร?” ไฟถามเด็กที่เอาแต่ยิ้มจากซุปเปอร์มาเก็ตจนมาถึงหน้าลิฟต์คอนโดเขาก็ยังไม่หยุดยิ้ม


“ยิ้มให้คุณไฟครับ” อาโปตอบพาซื่อ เงยหน้าไปยิ้มกว้างให้คุณไฟอีกครั้ง


“อือ น่ารัก” ไฟว่าแล้วก้าวเข้าไปในลิฟต์เมื่อลิฟต์เปิดออกพอดี


อาโปทำหน้าเหวอยืนอยู่หน้าลิฟต์ไม่กล้าขยับตัวเพราะมัวเอาแต่ทวนคำที่คุณไฟพูดออกมา


น่ารัก น่ารัก น่ารัก


“บ้าแล้ว~~” อาโปโอดครวญกับตัวเองทำให้คนที่มองอยู่ยิ้มขำกับเด็กตรงหน้า


“อาโปเข้ามา”


คนโดนเรียกเพิ่งรู้สึกตัวก็ลนลานเดินเข้าลิฟต์ไปตามคุณไฟและเลือกจะยืนเว้นระยะห่างไว้พอสมควรแต่ลิฟต์มันแคบเกินไปเขาเลยไม่สามารถเว้นที่ไว้ห่างกับคุณไฟได้อย่างที่ใจคิด


“เขินหรือ?” ไฟถามเมื่อลิฟต์ปิดลง


“ปะ...เปล่าครับ” เขาปฏิเสธทั้งที่ยังก้มหน้าไม่สบตาคุณไฟ


“แล้วหน้าแดงทำไม?


“ก็...มันร้อนครับ”


“อ้อ...ร้อนสินะ”


“ครับผมร้อน”


“เสียใจจัง คิดว่าเขินคำว่า น่ารัก ของฉันซะอีก” ไฟก้มหน้าไปใกล้อาโปแล้วยิ้มล้อใส่เด็กที่ยิ่งเขาพูดหน้าก็ยิ่งแดงมากกว่าเดิม


“ฮื่อ..คุณไฟ~~”


อาโปอยากมีพลังวิเศษจริงๆจะได้หายตัวไปจากตรงนี้ได้ ก็ดูคุณไฟสิพอแกล้งเขาได้นิดเดียวก็แกล้งเขาใหญ่เลย ไม่รู้หรือยังไงว่าใจดวงน้อยๆของอาโปมันรับไม่ค่อยไหวน่ะ ทำไมเป็นคนใจร้ายและขี้แกล้งอย่างนี้ก็ไม่รู้


ติ้ง~~


แทบจะทันทีที่ลิฟต์เปิดอาโปก็เดินพุ่งออกไปจากตัวลิฟต์ทันที เขาได้ยินเสียงหัวเราะของคุณไฟไล่หลังแต่ก็ไม่ได้หันไปสนใจแล้วสุดท้ายพอเดินมาถึงหน้าห้องเขาก็ต้องยืนหยุดรอเจ้าของห้องเพื่อรอให้เขาแตะคีย์การ์ดเข้าห้องให้ รู้อย่างนี้อาโปพกคีย์การ์ดสำรองที่ตัวเองมีมาด้วยก็ดีจะได้ไม่ต้องยืนรอคนขี้แกล้งอย่างคุณไฟแบบนี้


“ยืนรอฉัน?


ยังจะถามอีก ก็คีย์การ์ดก็อยู่กับตัวคุณไฟยังจะถามอาโปอีกว่ายืนรอเขา ก็อาโปต้อวรอคุรไฟอยู่แล้วไงถ้าไม่รอจะเข้าห้องยังไงเล่า!


“ครับ”


“แล้วเมื่อกี้จะเดินหนีทำไม?” ไฟถามต่อไม่ยอมเปิดห้องให้อาโปเข้าไปสักที


เด็กตรงหน้ามองคุณไฟอย่างเคืองๆ ทำไมถึงชอบแกล้งอาโปนักก็ไม่รู้


“ก็คุณไฟแกล้งผม” อาโปตอบไปตามจริง ถ้าหากคุณไฟไม่แกล้งชมเขาว่าน่ารักแบบนั้นอาโปก็คงจะไม่เดินหนีคุณไฟมาแบบนี้หรอก


“ฉันแกล้งอะไร?


“คุณไฟ~~


“ว่าไง...ฉันแกล้งอะไรนายล่ะทำไมถึงเดินหนีกันมาแบบนี้” ไฟถามพลางมองเด็กที่เอาแต่ก้มหน้าเม้มปากของตัวเอง


“ก็...ก็คุณไฟแกล้งชมว่าผมน่ารัก เอ่อ...ผม...ผมไม่พูดแล้ว~~ เปิดประตูห้องเถอะนะครับคุณไฟ” อาโปส่งสายตาอ้อนวอนให้คุณไฟเปิดประตูห้องให้เขาเข้าไปสักที ยืนอยู่ตรงนี้นานหัวใจอาโปมันจะเต้นแรงแล้วหัวใจอาจจะวายได้แล้วนะ


“ก็ได้” สุดท้ายด้วยความเห็นใจเด็กที่เขินหน้าแดงและทำตัวไม่ถูกไฟก็แตะคีย์การ์ดลงหน้าประตูเพื่อเปิดให้เด็กมันได้เข้าไปในห้องสักที


ทั้งน่าสงสารทั้งหน้าเอ็นดูในเวลาเดียวกันเลย


“ขอบคุณครับ” อาโปเดินก้มหน้าผ่านคุณไฟแล้วเดินเข้าประตูไป


แต่ไม่วายจนสุดท้ายคุณไฟก็ยังแกล้งอาโปด้วยคำพูดที่ทำให้อาโปเขินยิ่งกว่าเดิมอยู่ดี


อาโปที่บอกว่าน่ารักน่ะฉันไม่ได้แกล้ง...ฉันพูดจริงๆนายน่ะน่ารักจริงๆ”


คุณไฟใจร้ายที่ชอบทำให้อาโปใจเต้นแรงบ่อยๆแถมยังชอบแกล้งให้อาโปเขินอยู่เรื่อยเลย...


`•.¸¸.•´

.
.
.
.
Thank you for reading.


แท็ก #มารักกับไฟ
ติดตามข่าวสารได้ที่
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.161K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

733 ความคิดเห็น

  1. #732 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 04:00
    ไม่เจอพี่ชัชเฉยเบย อุส่าลุ้นนน
    #732
    0
  2. #674 Biekps99 (@Biekps99) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 00:35
    โอยยยยย เขินแทนน้องเลยอี่พี่นี้ก็แกล้งน้องเก่งจริงๆ
    #674
    0
  3. #659 2twinid (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 14:23

    โอ้ยแรงมาก เป็นลมแล้วตัวฉัน

    #659
    0
  4. #641 inunu (@inunu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 18:15
    ก็น้องน่ารักจริงๆ
    #641
    0
  5. #636 Mmelody__ (@pimpika-68) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 11:28
    จ้าาา เขินแทนน่องแล้วเนี่ยยย
    #636
    0
  6. #621 นอสระอุนไม้เอก (@nnjtmmq) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 17:38
    เหม็นกลิ่นความรัก เฮ้ออออ
    #621
    0
  7. #614 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 21:05
    จ้าเอาที่พี่สบายใจเลย
    #614
    0
  8. #598 B O W II E Z (@bowiieez) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 01:00
    โอ๊ยยยยย น่าร้อนไปหมดแล้วคร้าาา
    #598
    0
  9. #578 Porfai6290 (@Porfai6290) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 19:26
    แกล้งกันไปแกล้งกันมา ระวังจะอ่อนไหวนะคะคุณไฟ 😏
    #578
    0
  10. #573 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 15:12

    โปเอ๋ย ระวังเดินสะดุดขาตัวเองน่ะลุก
    #573
    0
  11. #561 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:31
    อิอิ… ..
    #561
    0
  12. #553 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:05
    อยากมาด้วยกันก็บอก ทำมาหาเรื่อง
    #553
    0
  13. #492 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 11:21
    แหมมมมมมมมมมมมม
    #492
    0
  14. #483 mingdaya (@mingdaya) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 15:35
    คุณไฟคนรว๊ายๆๆ
    #483
    0
  15. #459 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 15:08
    เขินๆๆเล่นชมต่อหน้าแบบนี้
    #459
    0
  16. #440 Ppjk0109 (@Ppjk0109) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 02:36
    น่ารัก น่ารักน่ารัก ฮือออ คุณไฟ ทำไมช่างดื้อและเอาแต่ใจ -/-
    #440
    0
  17. #324 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 16:08
    แงงงง ยังย้ำคำเดิมว่าคุณไฟขี้แกล้ง น้องเขินจนแก้มจะแตกแล้วค่ะคุณไฟ ^^
    #324
    0
  18. #276 MyOxygen (@MyOxygen) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 13:23
    น้องอาโป น่าเอ็นดูลูก
    #276
    0
  19. #228 Pavarnnoy (@Pavarnnoy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 01:09
    ถ้ามีโอกาสจะฟัดอาโปให้จมเขี้ยว ฮือ...เขินคำนี้มากกก/พี่ไฟรีบทำอะไีรก็ทำเด้อเราว่าพี่มีคู่แข่งชะแล้ว แล้วพี่ชัชนี่เราว่าไม่ธรรมดาอ่ะ นี่ขนาดน้องยังไม่เข้ามหาลัยนะ หึหึ พี่ไฟ~นี่เตือนนะ
    #228
    0
  20. #227 feeeeemm (@feeeeemm) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 07:43
    คุณไฟ~~ เขินแทนอาโป ><
    #227
    0
  21. #223 JMZZ (@jmzz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 23:20
    โอ้โห คุณไฟ น่ารักกก
    #223
    0
  22. #222 koisuruck (@koisuruck) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 18:25
    เรือค่ะเรือออ~~~~ รีบพายยยๆๆคร้าา
    #222
    0
  23. #221 Fern EXO-L (@TonFern_HUNHAN) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 17:15
    รุกแรงไปอี๊กกกกกกก~
    #221
    0
  24. #220 nochuuu (@Dui1608) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 12:09
    เริ่มรุกละเด้อ 5555
    #220
    0
  25. #219 Qlexin (@dwdeww) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 00:57
    น่ารักกกกก
    #219
    0