[ภาคแรกend]【Keep distance|ระยะห่างที่ใกล้ใจ】ภาค 2

ตอนที่ 11 : Chapter : Nine

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,642
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,015 ครั้ง
    29 ก.ค. 61

Chapter : Nine



//


You cannot find true love where it does not truly exist 

and you cannot hide it where it truly does.

คุณไม่สามารถค้นหารักแท้นั้นได้ หากรักนั้นไม่มีอยู่จริง 

และคุณก็ไม่สามารถปิดบังรักนั้นได้ หากมันมีอยู่จริง

(Kissing a Fool (1998))




//







ไฟกำลังนั่งคิดไม่ตกกับอาการแปลกๆของอาโปที่แสดงออกต่อเขามาร่วมอาทิตย์ จากที่สังเกตและรู้สึกเองเขาว่าอาโปกำลังพยายามหลบเลี่ยงที่จะอยู่ใกล้เขาหรือเลี่ยงที่จะคุยกับเขา


ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรแต่อาโปชอบมีพิรุธตลอดเวลาที่เขาเดินเข้าไปใกล้ บางทีแค่เดินผ่านเด็กคนนั้นก็สะดุ้งลนลานทำตัวไม่ถูก พอเวลาพูดด้วยก็จะตะกุกตะกักเหมือนช่วงแรกๆที่เจอกันแต่หลังจากนั้นอาโปก็คุยกับเขาปกติแล้วมาตอนนี้อาโปก็กลับไปเป็นเหมือนช่วงแรกอีกแล้ว


เขาไม่เข้าใจพฤติกรรมที่เด็กคนนั้นแสดงออกต่อเขาตอนนี้เลยจริงๆ


วันนี้เด็กคนนั้นไปสอบเข้าเรียนต่อมหาลัยจึงเหลือเขาคนเดียวที่อยู่ในห้อง จริงๆตอนแรกเขาก็ไม่รู้หรอกหากไม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คดูข้อความและหนึ่งในนั้นก็มีข้อความของอาโปที่ส่งมาหาเขา เนื้อหาในข้อความที่เด็กคนนั้นส่งมาก็เพียงขอลาไปสอบและบอกว่าจะกลับตอนเย็นเท่านั้น


อาโปเตรียมอาหารเช้าไว้ให้เขาเรียบร้อยแล้ว เขาเพียงแค่เอาไปอุ่นให้มันร้อนแล้วก็ทานได้เลย สงสัยเด็กคนนั้นคงจะตื่นตั้งแต่เช้าแล้วรีบทำอาหารให้จากนั้นก็ไปสอบ


ตั้งแต่มีอาโปเข้ามาอยู่ด้วยไฟก็รู้สึกว่าชีวิตดูง่ายขึ้นและสะดวกขึ้น มีคนมาช่วยจัดการและดูแลเรื่องต่างๆนาๆให้ตลอดแต่นั่นแหละหากความใกล้ชิดไม่ทำให้เกิดความหวั่นไหวก็คงจะดีกว่านี้


ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาเอาแต่มองหาอาโป อยากอยู่ใกล้ๆหรือแม้กระทั่งอยากคุยด้วยทั้งที่เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดแต่กับเด็กคนนี้กลับต่างกันออกไปเขาชอบทุกๆคำพูดของอาโปมันแสดงให้เห็นถึงความเป็นเด็กใสซื่อและไร้เดียงสา คำพูดคำจาก็แสนจะน่ารัก เวลาเสียงเล็กๆบ่นเจื้อยแจ้วอะไรให้เขาฟังเขาก็จะนั่งฟังเงียบๆด้วยความเพลินหู


อาการหนักแล้วจริงๆ


“เฮ้อ...”


ไฟถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย พอไม่มีอาโปมาเดินไปเดินมาในห้องก็รู้สึกว่าห้องไม่ค่อยน่าอยู่สักเท่าไหร่ทั้งที่เมื่อก่อนก็ออกจะติดห้องของตัวเองจะตายไป เวลาเพื่อนชวนไปไหนกว่าจะไปได้ต้องให้พวกมันมาลากคอถึงคอนโดแล้วดูตอนนี้สิ แค่อาโปไม่อยู่นิดเดียวก็อยากจะออกไปข้างนอกหาอะไรทำแก้เบื่อเพียงเพราะไม่ได้เห็นหน้าอาโปแล้ว


เขาว่าตัวเองเริ่มจะฟุ้งซ่านและอาการหนักเข้าไปทุกทีแต่เด็กคนนี้ก็เก่งเหลือเกินที่เข้ามามีอิทธิพลกับความรู้สึกของเขาได้ขนาดนี้ ถ้าเป็นอย่างนี้แล้วไฟคิดว่าตัวเขาเองคงต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อจะจัดการกับความรู้สึกของตนเองที่มีต่ออาโปสักที


`•.¸¸.•´


“สวัสดีครับคุณไฟ”


เจ้าของชื่อหันไปมองคนที่พึ่งกลับมา อาโปอยู่ในชุดนักเรียนเรียบร้อยมีกระเป๋าเป้สะพายติดอยู่ที่หลังอีกหนึ่งใบ เป็นชุดที่เขาพึ่งเคยเห็นอาโปใส่เป็นครั้งแรก


“อืม”


อาโปมองคุณไฟอย่างลังเลว่าจะถามคุณเขาดีไหม เมื่อเช้าเขารีบไปสอบเลยทำอาหารง่ายๆไว้ให้คุณไฟได้ทาน กว่าอาโปจะกลับมาที่คอนโดคุณไฟอีกครั้งก็เกือบห้าโมงแล้ว ไม่รู้ว่าคุณไฟได้ทานข้าวเที่ยงหรือยัง


“เอ่อ...คุณไฟทานข้าวเที่ยงหรือยังครับ?” สุดท้ายเพราะความเป็นห่วงอาโปจึงถามคำถามคุณไฟออกไป


“กินแล้ว” ไฟละสายตาจากโทรทัศน์ไปตอบอาโป “แต่ข้าวเย็นยังไม่กิน”


“งั้นผมขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะครับเดี๋ยวออกมาทำอาหารเย็นให้”


“อือ เร็วๆ”


เด็กหนุ่มใช้เวลาจัดการกับเสื้อผ้าของตนเองไม่นานก็ออกจากห้อง ก่อนเข้าครัวอาโปก็เปิดประตูห้องคุณไฟเพื่อจะไปเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตาตัวเองให้สดชื่น วันนี้ข้อสอบก็ทำเอาอาโปมึนไปพอสมควร จะบอกว่ายากมันก็ไม่ยากจะบอกว่าง่ายมันก็ไม่ง่ายอีก เอาเป็นว่าข้อสอบที่อาโปไปสอบวันนี้มันทำให้อาโปสมองมึนเบลอขนาดนั่งรถกลับผิดสายเลยล่ะ


“โอ๊ะ! คุณไฟ...”


เมื่อเปิดประตูห้องน้ำออกมาก็พบว่าคนเป็นเจ้าของห้องกำลังยืนอยู่ตรงหน้าและกำลังจ้องอาโปอยู่ คุณไฟไม่ได้พูดอะไรกับอาโปนอกจากยืนมองหน้าเขาเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรสักอย่าง


“ดะ...เดี๋ยวครับ คุณไฟ!


อาโปตกใจเมื่อจู่ๆคุณไฟก็จับข้อมือของเขาแล้วลากไปยังเตียงนอนหลังใหญ่ของคุณไฟ อาโปไม่เข้าใจว่าคุณไฟจะทำอะไรแต่อาโปก็อยากจะดิ้นหนีจากการเกาะกุมของคุณไฟเพราะแค่นี้ก็ใกล้กันมากเกินไปแล้ว


“อยู่นิ่งๆ” คุณไฟว่าเสียงดุแต่อาโปก็ไม่ฟัง


“คุณไฟปล่อยผมก่อนสิครับ”


เขาต่อรองหวังว่าคุณไฟจะเห็นใจแต่มันกลับเปล่าประโยชน์เมื่อคุณไฟดึงเขาลงไปนอนบนเตียงของคุณไฟด้วยกัน


“บอกให้นิ่งๆ”


“คุณไฟ! ทำอะไรครับ!?


อาโปยิ่งตกใจมากยิ่งขึ้นเมื่อคุณไฟกอดเข้าเอาไว้แน่น พอเขาดิ้นคุณไฟก็ยิ่งกระชับอ้อมกอดจนเขาหายใจไม่ออกนั่นแหละถึงหยุดดิ้นแล้วส่งเสียงฮึดฮัดขัดใจใส่คุณไฟอย่างลืมตัว


“นอน”


“แต่คุณไฟ...”


“บอกให้นอน”


“ผมต้องไปทำอาหารเย็นให้คุณ”


“ตื่นมาแล้วค่อยทำ”


“คุณไฟไม่หิวหรือครับ?


“หิว”


“งั้นผมไป...”


“นอนก่อน”


“แต่คุณหิวนะครับ”


“ไม่เป็นไรแต่นายต้องนอน”


“คุณไฟ...”


“เงียบแล้วนอนซะ”


อาโปได้แต่นอนเม้มปากเพราะคงเถียงคุณไฟเขาไม่ได้แล้วอีกอย่างถึงจะอยากออกไปข้างนอกตอนนี้เขาก็ทำไม่ได้อีกเช่นกันในเมื่อคุณไฟกอดเขาแน่นขนาดที่เขาไม่สามารถขยับตัวได้เลยด้วยซ้ำ


เด็กหนุ่มนอนนิ่งในอ้อมกอดของเจ้าของห้อง เขาพยายามควบคุมหัวใจของตัวเองให้เต้นเบาลงและช้าลงหน่อย กลัวเหลือเกินว่าคุณไฟจะได้ยินแล้วเกิดสงสัยขึ้นมา แค่คุณไฟเดินเฉียดเข้ามาใกล้ๆหัวใจอาโปก็เต้นแรงแล้ว แล้วขนาดนี้ที่อาโปต้องนอนอยู่ในอ้อมกอดของคุณไฟ หัวใจมันจะไม่เต้นแรงกว่าเป็นสิบเท่าหรอกหรือ


“เป็นอะไร?” ไฟถามอย่างแปลกใจเมื่อจู่ๆอาโปก็ยกมือของตนเองขึ้นมาปิดหน้าปิดตา


“ปะ...เปล่าครับ” คนโดนถามก็ปฏิเสธทั้งที่มือยังปิดหน้าตนเองไว้อยู่


“แล้วปิดหน้าทำไม?


“คือ..คือว่าผมขอไปนอนห้องตัวเองได้ไหมครับ?” อาโปลดมือลงมาให้เห็นเพียงแค่ดวงตากลมโตที่จดจ้องอยู่ตรงปลายคางของคุณไฟ


“ไม่ได้”


“คุณไฟครับแต่ว่านี่มันห้องนอนของคุณไฟนะครับ มันคงไม่ดีเท่าไหร่ที่คนใช้อย่างผมมานอนร่วมเตียงกับเจ้านาย”


“เงียบซะอาโป” ไฟว่าเสียงดุเมื่อได้ยินสิ่งที่อาโปพูด


“จริงๆนะครับคุณไฟ ให้ผมไปนอนห้องผมก็ได้ครับ”


“บอกให้เงียบไง”


“ไม่ได้ครับ ถ้าคุณไฟยังให้ผมนอนอยู่ตรงนี้ผมนอนไม่หลับแน่นอน” อาโปยังคงเถียง


ไฟถอนหายใจ เด็กคนนี้ดื้อด้านกว่าที่เขาคิดเป็นไหนๆ หึ!..ก็ได้ถ้าอยากไปนอนห้องตัวเองนักเขายอมก็ได้


“อืม ไปสิ”


เมื่อได้ยินคำตอบของคุณไฟอาโปก็แทบจะร้องเย้ออกมาที่จะได้ออกจากสถานการณ์อันตรายต่อหัวใจแบบนี้สักที คุณไฟปล่อยอาโปออกจากอ้อมกอด อาโปจึงรีบลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าตัวเองให้เรียบร้อย


“ขอบคุณครับคุณไฟ”


พอขอบคุณคุณไฟเสร็จเขาก็เตรียมจะหมุนตัวออกไปจากห้องแต่คุณไฟกลับจับแขนเขาไว้ก่อนแล้วเป็นคนลากเขาออกจากห้องนอนของคุณไฟด้วยตนเอง


“ตกใจอะไร ก็นายอยากนอนห้องนายฉันก็จะให้นอนแต่ฉันจะนอนด้วย”


“เฮ้ย! คุณไฟ!


เหตุการณ์เดิมที่คุณไฟดึงอาโปไปนอนบนเตียงแล้วกอดไว้เกิดขึ้นอีกครั้งแต่ครั้งนี้เปลี่ยนจากเตียงของคุณไฟเป็นเตียงของอาโปแทน


“ถ้ายังไม่ยอมนอนฉันไม่รับประกันแล้วนะว่านายจะโดนอะไร” ไฟขู่เด็กที่ดิ้นไม่หยุดและไม่ยอมนอนดีๆสักที


“แต่คุณไฟ...นี่มันไม่ใช่แล้วนะครับ คุณไฟจะมานอนด้วยกันกับผมทำไมครับ?” อาโปถามอย่างไม่เข้าใจ


“แล้วทำไมฉันจะนอนไม่ได้”


“ก็....”


“ถ้าไม่มีเหตุผลอะไรก็นอนซะ”


“ไม่ได้ครับนอนไม่ได้ คุณไฟนอนที่นี่ไม่ได้”


“ทำไม?


“ก็...ก็คุณไฟเป็นเจ้านายผม คุณไฟจะมานอนกับผมไม่ได้”


“ฉันบอกเมื่อไหร่ว่าฉันเป็นเจ้านายของนาย ฉันเคยพูดหรือ?


อาโปเผลอจิ๊ปากอย่างคนที่เถียงไม่ออกเพราะคุณไฟไม่เคยพูดเลยว่าเป็นเจ้านายของเขาแต่คุณไฟก็ควรรู้หรือเปล่าว่ายังไงเขากับคุณไฟก็ไม่สามารถร่วมเตียงกันได้ก็คุณไฟเป็นลูกคุณผู้หญิงที่เป็นทั้งเจ้านายอาโปและเจ้านายของยายอาโปเลยนะ


“ทำไมคุณไฟทำแบบนี้ครับ?” อาโปเหนื่อยจะดิ้นก็เลยยอมนอนนิ่งๆในอ้อมกอดของคุณไฟ


“ทำอะไร?


“ทำแบบตอนนี้ไงครับ ที่กอดผมแล้วก็ยังมานอนกับผมอีก คุณไฟทำเพื่ออะไรครับ?


“เพื่อตัวเอง”


“อะไรนะครับ?


“ฉันทำเพื่อตัวเอง” ไฟย้ำอีกครั้ง


“หมายความว่ายังไงครับ?” อาโปถามอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่คุณไฟพูดออกมา


“ก็หมายความตามที่พูด”


“ผมไม่เข้าใจครับ”


“เรื่องของนายสิ”


ไฟก้มมองเด็กที่อยู่ในอ้อมกอดทำปากยื่นด้วยความไม่พอใจเมื่อไม่ได้รับคำตอบที่ตนเองต้องการเห็นแล้วก็หมั่นเขี้ยวอยากจะจับปากแดงๆนั่นบิดให้แดงยิ่งกว่านี้จริงๆ


“คุณไฟไม่เห็นจะมีเหตุผลเลย” อาโปบ่นเบาๆกับตัวเองแต่เพราะเขากับคุณไฟอยู่ใกล้กันมากคุณไฟเลยได้ยินสิ่งที่อาโปพูด


“อืม ฉันหาเหตุผลให้นายไม่ได้หรอก”


`•.¸¸.•´


หลังจากที่โดนคุณไฟบังคับให้นอนด้วยกันที่ห้องนอนของอาโป เด็กหนุ่มตื่นมาอีกทีก็ไม่เห็นคุณไฟอยู่ในห้องแล้ว เขาลุกขึ้นนั่งแล้วขยี้ตาลูบหน้าตัวเองสักพักก็ลุกขึ้นเดินออกไปขากห้อง


ข้างนอกนั่นก็ยังคงไม่มีคุณไฟอยู่อาโปจึงเดาว่าคุณไฟคงอยู่ในห้องนอนของตัวเอง พอคิดได้แบบนั้นความคิดที่ว่าจะเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำก็ต้องพับเก็บลงเพราะเขาไม่กล้าเผชิญหน้ากับคุณไฟแล้ว ถ้าเกิดเปิดประตูเข้าไปแล้วเจอคุณไฟฉุดกระชากลากถูให้ไปนอนด้วยกันอีกคราวนี้อาโปคงหัวใจวายแน่ๆแค่เมื่อกี้เขาก็แทบไปไม่เป็นแล้ว


อาโปเดินเขาไปในครัว เปิดน้ำในซิงค์ล้างจานล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นแล้วหยิบทิชชู่มาซับหน้าซับมือให้แห้งก็เริ่มทำอาหารเย็นให้คุณไฟทันที เย็นป่านนี้แล้วคุณไฟคงหิวแย่แต่จะมาโทษเขาไม่ได้หรอกนะในเมื่อคุณไฟทำให้อาโปทำอาหารเย็นช้าเอง


วันนี้เมนูก็ง่ายๆตามของสดที่มีอยู่ในตู้เย็น อาโปคิดอะไรไม่ค่อยออกเพราะใช้พลังสมองไปกับการสอบหมดแล้ว จึงทำแกงพะโล้ไข่กับกุ้งชุบแป้งทอดให้คุณไฟได้ทาน


อาโปยอมรับเลยว่าพอได้มาทำอาหารแบบนี้มันทำให้อาโปได้ผ่อนคลายมากขึ้น ยิ่งพอได้กลิ่นอาหารหอมๆของตนเองแล้วก็ทำให้เขาหายเหนื่อยทั้งกายและใจเป็นปลิดทิ้ง


เขาพักแกงพะโล้ไว้ในหม้อให้หายร้อนสักนิดจากนั้นจึงหันมาทำกุ้งชุบแป้งทอดต่อ อาโปเอากุ้งตัวใหญ่ชุบลงกับแป้งจนตัวกุ้งเป็นสีขาวก็เอาลงไปทอดกับน้ำมันที่กำลังเดือดจนเสียงน้ำมันดังฉู่ฉ่า


อาโปทำแบบนี้ไปเรื่อยๆจนมาถึงกุ้งตัวสุดท้าย เขาตักกุ้งบางตัวที่สุกแล้วใส่จานเพื่อพักน้ำมัน แน่นอนว่าการทอดอะไรแบบนี้มันต้องมีน้ำมันกระเด็นอยู่แล้วแต่อาโปก็ไม่เป็นอะไร ตอนแรกๆอาโปก็กลัวการทอดอะไรแบบนี้มากๆแต่พอได้มาทำให้คุณไฟทานบ่อยๆอาโปก็เริ่มชิน เวลาโดนก็มีสะดุ้งบ้างแต่อาโปก็ยืนทอดต่อไปเรื่อยๆจนเสร็จนั่นแหละ


“ตื่นนานแล้วหรือ?


เด็กหนุ่มมสะดุ้งกับเสียงทักที่ดังจากข้างหลัง เขาตักกุ้งตัวสุดท้ายขึ้นจากกระทะเสร็จแล้วจึงหันไปตอบคำถามของคุณไฟ


“สักพักแล้วครับ” อาโปเช็ดมือแล้วหันไปหาอีกคนที่ยืนกอดอกมองเขาอยู่ข้างหลัง “คุณไฟทานเลยไหมครับ?


ไฟพยักหน้าตอบรับแล้วเดินออกไปจากห้องครัว อาโปจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อคุณไฟไม่ได้พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในห้องนอนให้เขาต้องอายไปมากกว่านี้ แค่ทำใจกล้าคุยกับคุณไฟอาโปก็คิดว่าตัวเองเก่งมากแล้ว


`•.¸¸.•´


มื้ออาหารเย็นผ่านไปอย่างทุลักทุเลเพราะอาโปกับคุณไฟเอาแต่เถียงกันเรื่องที่อาโปจะไม่ยอมทานอาหารร่วมกันกับคุณไฟอีกแล้ว


อาโปอ้างสารพัดเหตุผลที่คิดว่าคุณไฟจะเข้าใจสุดท้ายคุณไฟก็ไม่เข้าใจหรืออาจจะเข้าใจแต่ทำเป็นไม่เข้าใจอยู่ดี ผลสุดท้ายอาโปก็ต้องนั่งร่วมโต๊ะทานอาหารกับคุณไฟเหมือนเดิม


ตลอดมื้ออาหารอาโปกับคุณไฟก็ไม่ได้คุยอะไรกัน อาโปรู้สึกขุ่นเคืองที่คุณไฟชอบบังคับอาโปจนอาโปต้องยอม คุณไฟไม่เข้าใจอาโปเลยสักนิดว่าการพยายามจะรักษาระยะห่างแล้วคุณไฟไม่ให้ความร่วมมือแบบนี้มันยิ่งทำให้ทุกอย่างยากขึ้นยิ่งกว่าเดิมเสียอีก


ทั้งที่ตลอดอาทิตย์อาโปก็เกือบทำมันได้จนจะสำเร็จแล้วเชียวแต่พอมาวันนี้คุณไฟกลับทำทุกอย่างที่อาโปตั้งใจพังหมดเลยแล้วมันสมควรหรือเปล่าล่ะที่อาโปจะรู้สึกไม่พอใจคุณไฟที่ชอบเอาแต่ใจกับอาโปแบบนี้


“เป็นอะไร?” ไฟถามเด็กที่ไม่ยอมมองไม่ยอมคุยกับเขาตั้งแต่ทานข้าวเสร็จ


“เปล่าครับ” เด็กหนุ่มปฏิเสธทั้งที่ในใจอยากบอกเหลือเกินว่าคุณไฟนั่นแหละที่ทำให้เขาไม่พอใจ


“โกรธ?” เขาเลิกคิ้วถามเด็กหนุ่มตรงหน้าต่อ อาโปพยายามจะหลบเลี่ยงเดินเข้าห้องครัวแต่ไฟก็ยืนขวางทางเอาไว้ทำให้อาโปไปไม่ได้


“ไม่ได้โกรธครับ” แค่ไม่พอใจคุณไฟเท่านั้นเอง อาโปไม่ได้โกรธคุณไฟสักหน่อย


“ไม่โกรธแล้วทำไมไม่คุยกับฉัน?


“ผมคุยอยู่ครับ”


ไฟส่ายหน้ายิ้มๆแล้วถามต่อ “แล้วทำไมไม่มองหน้า"


อาโปถอนหายใจ เม้มปากตัวเองก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคุณไฟที่กำลังมองอาโปอยู่ก่อนแล้ว


“มองแล้วครับ คุณไฟพอใจหรือยังผมขอตัวไปล้างจานนะครับ” ว่าจบก็ทำท่าจะเดินเข้าห้องครัวแต่ก็โดนคุณไฟมาขวางทางไว้อีก


“แบบนี้แหละที่เรียกว่าโกรธ”


“ไม่ครับ”


“แล้วจะทำยังไงถึงจะหายโกรธ” ไฟไม่สนใจคำปฏิเสธของอาโปเลยสักนิด


“ผมไม่ได้โกรธ คุณไฟไม่ต้องทำอะไรหรอกครับ”


“แน่ใจนะว่าไม่ได้โกรธ งั้นฉันไม่ง้อแล้วนะ”


“ช่างคุณไฟสิครับ ผมไม่เห็นจะสนเลย” อาโปพูดอย่างไม่พอใจเมื่อคุณไฟบอกว่าจะไม่ง้อแล้ว ก็เขาไม่ได้โกรธคุณไฟแต่ไม่พอใจคุณไฟต่างหาก ดูเอาเถอะขนาดพูดให้อาโปหายไม่พอใจ คุณไฟยังเอาแต่ใจตัวเองเหมือนเดิมเลย


“อ้อ..โอเคงั้นฉันไปล่ะ”


ไฟว่าแล้วเดินหลีกทางให้อาโป อาโปเหลือบมองคุณไฟนิดหน่อยจากนั้นก็เดินเข้าห้องครัวไปล้างจานโดยไม่ได้พูดอะไรกับคุณไฟอีก


ไม่ง้อก็ไม่ต้องง้อสิ ไม่เห็นจะสนใจเลย!


`•.¸¸.•´


อาโปเข้านอนตอนสี่ทุ่มตรงแต่เขาก็นอนไม่หลับอยู่ดีจึงพลิกตัวไปพลิกตัวมาอยู่บนเตียงคนเดียว ก็เพราะคุณไฟนั่นแหละที่ทำให้อาโปเป็นแบบนี้ คนอะไรไม่รู้ทำคนอื่นไม่พอใจแล้วยังจะไม่ง้ออีกแต่ก็ช่างเถอะอาโปก็ไม่ได้อยากให้คุณไฟมาง้อสักหน่อย


เขานอนหันหน้าเข้ากำแพงและหันหลังให้ประตู นอนมองกำแพงห้องมันนี่แหละเผื่อจะทำให้อาโปง่วงขึ้นมาบ้าง


“ยังไม่นอนอีก?


“เฮ้ยย!


อาโปสะดุ้งหันกลับมามองประตูเมื่อเจอกับคุณไฟที่กำลังยืนมองเขาอยู่หน้าประตู นี่ไงผลของการที่ไม่ยอมล็อคประตูห้องนอนจนทำให้คุณไฟเปิดเข้ามาได้นี่ไง อาโปสัญญาเลยว่าหลังจากนี้เขาจะล็อคประตูห้องนอนของตัวเองทุกครั้งเลย


“เสียงดัง” ไฟว่าแล้วเดินเข้ามาใกล้เตียงของอาโป


อาโปกระพริบตาปริบๆมองคุณไฟที่ยืนมองเขาอยู่ พออาโปจะลุกขึ้นนั่งคุณไฟก็ผลักเขาลงไปนอนบนเตียงเหมือนเดิม


“ละ...แล้วคุณไฟเปิดเข้ามาในห้องผมทำไมครับ?” เขาถามเมื่อเห็นคุณไฟไม่เริ่มพูดอะไรสักที


“มาง้อเด็ก”


อาโปหน้าแดงจนต้องยกผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงจนตอนนี้ไฟมองเห็นแค่ผมกับตาของอาโปเท่านั้น


“เด็ก...เด็กที่ไหนครับ?” เขาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เสสายตามองไปทางอื่นที่ไม่ใช่หน้าคุณไฟ


“เด็กดื้อ” ชี้นิ้วลงตรงจุดที่คงเป็นแก้มของอาโปแต่โดนผ้าห่มคลุมทับไว้อยู่


“ฮื่อ..” อาโปสายหน้าร้องไม่พอใจเมื่อโดนคุณไฟว่าแบบนั้น ก็เขาไม่ใช่เด็กดื้อสักหน่อย


“หายโกรธหรือยัง?” เขาถามแล้วยิ้มให้อาโปที่นอนมองเขาตาแป๋ว


“ผมไม่ได้โกรธคุณไฟสักหน่อยครับแค่ไม่พอใจนิดเดียวเอง” อาโปพูดอุบอิบอยู่ในลำคอแต่ไฟก็ยังได้ยิน


“แล้วหายหรือยังล่ะ?


“หายก็ได้ครับ” อาโปลดผ้าห่มลงมาคลุมไว้ที่อกเหมือนเดิม


“อือ งั้น...ฝันดี” ไฟว่าพลางยื่นมือมาลูบศีรษะของอาโปทำเอาคนโดนลูบศีรษะด้วยความอ่อนโยนใจเต้นไม่เป็นส่ำแถมแก้มยังแดงเถือกลามไปถึงคอแล้วด้วย


“คะ...ครับฝันดีครับคุณไฟ”


คนโดนบอกฝันดีกลับพยักหน้าแล้วยิ้มให้จากนั้นก็เดินออกไปจากห้องของอาโปจะได้ปล่อยให้เด็กมันนอนสักทีโดยไม่ได้รู้เลยว่าสิ่งที่ตนเองทำมันทำให้อาโปนอนไม่หลับยิ่งกว่าเดิมเสียอีก....


`•.¸¸.•´

.

.
.
.
Thank you for reading.


ตอนนี้กำลังพยายามไล่ตัวขี้เกียจออกจากตัวเองอยู่แต่ยากละเกิน วอนทุกคนโปรดช่วยเห็นใจคนขี้เกียจอย่างเราด้วย ขอพูดเรื่องหนังสือนิดนึงค่า ด้วยความที่เราทำหนังสือเองครั้งแรกก็อาจจะติดขัดหน่อยๆแต่ตอนนี้เราประมาณค่าหนังสือออกมาแล้วว่าจะไม่เกินสามร้อยแน่นอนค่ะแต่อันนี้ยังไม่รวมค่าส่งเด้อ ส่วนรายละเอียดจะมาแจ้งอีกทีเดือนหน้าน้าาา รอกันได้เลยค่า
ขอบคุณทุกคนที่สนใจและชื่นชอบงานเขียนเรื่องนี้นะคะ ^^
แท็ก #มารักกับไฟ
ติดตามข่าวสารได้ที่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.015K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

733 ความคิดเห็น

  1. #731 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2563 / 03:43
    รุกแรวงมากกก นอนกอดเลยจ้า ใจน้องไม่วายตายก่อนก็ดีแค่ไหน
    #731
    0
  2. #682 Nate-napa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 14:51

    ใช้คำว่า "ดื้อรั้น" น่าจะเหมาะกว่าคำว่า "ดื้อด้าน" ลองไปหาความหมายดูในพจนานุกรมนะคะ

    พะโล้ ไม่ใช่แกง ที่ถูกต้องเรียกว่า "ต้มพะโล้" หรือ ทำไข่พะโล้

    #682
    0
  3. #673 Biekps99 (@Biekps99) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 00:20
    น้องทำงานหนักมาก
    #673
    0
  4. #658 2twinid (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 14:14

    ไม่ได้ล่ะ อย่างนี้ต้องช่วยชัดเจนให้มากขึ้นมาอีกหน่อยนะคะ

    #658
    0
  5. #613 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 20:59
    พี่ไฟก็ชอบหยอกน้อง
    #613
    0
  6. #572 0818770547 (@0818770547) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 13:08

    พี่ไฟ สงสารใจน้องบ้าง รัยบ้าง เนอะ
    #572
    0
  7. #552 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:28
    เริ่มรุกแล้วววว
    #552
    0
  8. #491 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 09:55
    เนี่ยแบบนี้อะคุณไฟชอบน้องแร้ววว
    #491
    0
  9. #474 winterwinddd (@bo1360) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 11:53
    คุณไฟฟฟฟฟฟฟฟ ว้อยยยย
    #474
    0
  10. #457 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 14:59
    หายงอนก้อดีแล้วอาโป
    #457
    0
  11. #421 Ppjk0109 (@Ppjk0109) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 03:07
    คุณไฟฟฟฟ ฮืออออออออออออออออ ละมุนมากๆ อบอุ่นมาก นี่คนหรือไมโครเวฟ ฮือออ -/////////-
    #421
    0
  12. #322 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 15:50
    ละมุนนนนน คุณไฟของน้อน
    #322
    0
  13. #249 jintong2248 (@jintong2248) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 19:44
    งื้ออออออออใจพองโตมากอ้ะ><
    #249
    0
  14. #226 Yamamot24852651 (@Yamamot24852651) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 22:13
    มาง้ออออ
    #226
    0
  15. #217 onkgoon (@onkgoon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 23:53
    น่ารักกกกกกก อยากให้ค่อยๆเปิดใจกันน้า
    #217
    0
  16. #202 sky=yim (@kaf_friend) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 13:00
    งื้อออออ น่ารักกกกก จะน่ารักกันไปถึงไหนอ่ะ มีมาง้อเด็กดื้อด้วย
    #202
    0
  17. #198 fernlumear (@fernlumear) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 10:40
    ฮืออออ พี่มาง้อเด็กดื้อออ
    #198
    0
  18. #197 kirpman (@kirpman) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 10:15
    แงงงงงง ดีต่อใจ
    #197
    0
  19. #196 TAEJESSIYEONCA (@june13whiteolin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 00:56
    ทำไมนี่รู้สึกฟินไม่สุด การกระทำของคุณไฟมันทำให้รู้สึกอึดอัดแทนอาโปเลยอ่ะ555
    #196
    0
  20. #195 Raindear97 (@raindearkanokwan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 23:08
    แง้งงงงงง มาง้อเด็ก ฮือออ น่ารักกกกกกก
    #195
    0
  21. #194 feeeeemm (@feeeeemm) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 23:01
    คุณไฟมุมนี้น่ารักอ่ะะะ งือออ
    #194
    0
  22. #193 snapnat (@nat_jrw) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 22:57
    คุณไฟแกล้งเด็กกก งุ้ยยย
    #193
    0
  23. #191 ME>_< (@1809900834691) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 21:41
    น่ารักกกกกกก
    #191
    0
  24. #190 Tadababy (@Tadababy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 21:27
    เขินนนนมากเลยอ่ะ
    #190
    0
  25. #188 N3467SA (@N3467SA) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 20:26
    เขินนนนนนนนนนนอยากมีแบบนี้
    #188
    0