#เมื่อผู้ชายสองคนอยู่ในห้องเดียวกัน ( BL/Yaoi )

ตอนที่ 2 : ตอนที่1 Part1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,884
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 197 ครั้ง
    27 พ.ค. 61

***หน่วงบ่อยๆค่อยๆชิน


ตอนที่1 (ครึ่งแรก)

วันหยุดของเราแต่คุณมีเขาที่ต้องดูแล


ทุกครั้งที่เราหยุดตรงกัน เราสองคนมักจะหากิจกรรมทำร่วมกันไม่ว่าจะเป็นดูหนังหรือเดินห้าง บางครั้งอาจจะขับรถไปเรื่อยๆ ขับไปโดยที่ไม่มีจุดหมายปลายทางในขณะเดียวกันเราก็ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนสิ่งต่างๆที่ได้พบเจอให้แก่กันและกัน เราสองคนจะใช้เวลาร่วมกันเสมอมาแต่เมื่อใครสักคนมีอีกคนให้ต้องสนใจและดูแล แพลนที่เราเคยตั้งไว้ก่อนหน้านั้นก็เป็นอันต้องพับเก็บไว้เพื่อรอให้ใครอีกคนกลับมาทำร่วมกัน


“พี่พลอยมาแล้วหรอเต?”


อยากจะเอ่ยรั้งเขาไว้มากกว่าจะถามว่าใครคนนั้นมารอเขาอยู่หรือเปล่าแต่ผมก็ไม่กล้าพอที่จะรั้งเขาเอาไว้กับตัวเองเพราะรู้ดีว่าจุดที่ตัวเองยืนอยู่ไม่สมควรที่จะมีสิทธิ์ทำแบบนั้นเลย


“อื้อ งั้นเราไปก่อนนะ บายครับ”


ไม่มีจูบลาไม่มีกอดกันเหมือนอย่างทุกครั้งที่ผมเคยได้รับเวลาที่เราต้องห่างกัน ผมไม่ได้ทักท้วงให้เขาทำแบบนั้นกับผม สิ่งที่ผมทำคือการโบกมือและยิ้มลาเขาเพียงเท่านั้น


เป็นความสัมพันธ์ที่อึดอัดดีเนอะว่ามั้ย?


พอไม่มีเขาอยู่ในห้องด้วยกันแล้วความรู้สึกเหงาก็ค่อยๆกัดกินผมมากขึ้นเรื่อยๆ มากจนอยากจะวิ่งตามเตชินกลับมาหาผมตอนนี้เลยยิ่งดี


ห้องที่เคยมองว่าพอดีสำหรับเราสองคนตอนนี้มันกลับดูกว้างขวางและอ้างว้างเมื่อผมต้องอยู่คนเดียว...


ควรจะชินแต่ไม่เคยชินสักที


ควรจะเลิกคิดแต่กลับคิดมากยิ่งกว่าเดิม


และควรจะเลิกรักแต่ไม่เคยห้ามความรู้สึกรักของตัวเองได้เลย


ในขณะที่เขากำลังอยู่กับใครอีกคน ผม...ก็ยังคงรอคอยให้เขากลับมา กลับมายังห้องของเราและกลับมาให้ผมได้เห็นเขาอีกครั้งถึงแม้จะกลับมาอยู่ในสถานะเพื่อนก็ตาม...


เวลาล่วงเลยไปจากเช้าไปบ่าย จากบ่ายไปเย็น จากเย็นไปดึก แต่เขา...ก็ยังไม่กลับมา


ผมไม่รู้ว่าการที่ต้องนั่งรอเขาโดยที่เราไม่รู้อะไรเลยมันจะมีประโยชน์อะไรนอกจากจะทำให้ใจของตัวเองเจ็บเปล่าๆ


เลิกรอและควรไปนอน...


สมองของผมสั่งการให้ผมทำแบบนั้นแต่การกระทำที่ผมแสดงออกไปคือการชะโงกหน้ามองบานประตูเมื่อได้ยินเสียงดังกุกกักจากหน้าห้องของตัวเอง


แกรก...


แค่ได้ยินเสียงประตูเปิดออกก็ทำให้ผมยิ้มได้ ส่วนใจที่เคยเจ็บก่อนหน้าก็บรรเทาลงเมื่อเจอใบหน้าของเขาแต้มยิ้มส่งมาให้ผม


“ยังไม่นอนอีกหรอครับ?”


เขาเดินเข้ามาลูบใบหน้าของผมที่พร้อมเอียงรับกับฝ่ามือของเขาตลอดเวลา


“อือ นอนไม่หลับน่ะ” เผลออ้อนเตไปจนได้แต่เตคงไม่ว่าอะไรเพราะเตเอาแต่ลูบแก้มให้ผมอย่างนุ่มมือ


“อย่านอนดึกรู้มั้ย มันไม่ดี”


ถ้าเราบอกคุณว่าอยากให้คุณกลับเร็วๆ อยากให้คุณมากล่อมเวลาเรานอนไม่หลับ เตชินจะทำให้เราได้หรือเปล่าล่ะ


“ครับ”


ทำไมผมถึงอยากร้องไห้ทุกครั้งที่ได้เห็นรอยยิ้มของเขา อยากร้องไห้เมื่อเขาคว้าตัวผมไปโอบกอดไว้และอยากร้องไห้ทุกครั้งเมื่อริมฝีปากของเขาประทับลงบนกลีบปากของผมด้วยความนุ่มนวล


หรือเหตุผลที่ทำให้ผมอยากร้องไห้จริงๆมันมาจากกลิ่นน้ำหอมของใครอีกคนที่ติดอยู่บนตัวเขา กลิ่นน้ำหอมที่ไม่ใช่ของเตชิน แต่เป็น...คนอื่น


“อื้อ...”


ไม่ชอบ!


วันนี้ผมไม่ชอบจูบของเตชินสักนิด ไม่ชอบมากกว่าทุกวันที่เคยจูบกัน ผมไม่รู้ว่าริมฝีปากของเตชิน สัมผัสของเตชิน คนๆนั้นไดรับเหมือนอย่างผมตอนนี้หรือเปล่า แค่คิดว่าเตชินก็ทำแบบนี้กับคนอื่น ผม...ก็รู้สึกไม่พอใจจึงต้องผลักเขาออกจากตัวทันที


“นิล...เป็นอะไรหรือเปล่า?”


เตชินขมวดคิ้วมองผมต่างจากผมที่ก้มหน้ามองพื้นไม่กล้ามองหน้าของเขา


จะให้ตอบจริงๆหรือเปล่าว่าผมเป็นอะไร ถ้าตอบออกไปเตชินจะรู้สึกยังไงกัน แล้วหากเตชินรู้สึกไม่ดีขึ้นมาล่ะผมควรจะทำยังไงดี ผมควรจะรักษาความรู้สึกของเตชินเอาไว้สิ


“ร...เรา..เอ่อเราง่วงแล้ว”


สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดในตอนนี้คือการเบี่ยงประเด็นไปพูดเรื่องอื่นเพื่อรักษาความรู้สึกของเตชินเอาไว้ให้เหมือนเดิม


“จริงด้วย นี่ก็ดึกมากแล้ว งั้นนิลไปนอนเถอะ ฝันดีครับ”


พร้อมกับประทับจูบลงบนหน้าผากของผมอย่างแผ่วเบาแต่เนิ่นนาน นานจนพาลจะทำให้น้ำตาที่คลอตรงหน่วยตาของผมกำลังจะไหล


“ฝันดีครับ”


เป็นเช้าที่ไม่สดใสเอาซะเลย...


มองไปยังระเบียงหน้าต่างของคอนโดผมก็ต้องถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างเบื่อหน่าย ถึงแม้วันนี้ยังคงเป็นวันหยุดของผมอีกวันแต่ผมก็ยังมีธุระที่ต้องออกไปทำข้างนอกอยู่ดี


...ฝนตกอย่างนี้จะเดินทางสะดวกได้ยังไงกัน...


“ตื่นเช้าจัง”


เสียงของเตชินติดแหบและงัวเงีย ไม่ต้องหันไปมองคนที่กำลังกอดผมจากทางด้านหลังให้เมื่อยก็รับรู้ได้ว่าเตชินคงพึ่งตื่นนอน


“ต้องไปเอาหนังสือกับเพื่อน”


“อืม ที่ไหน กี่โมง เพื่อนที่คณะเหรอ เรารู้จักหรือเปล่า?”


“ถามเยอะจัง”


“ตอบสิ”


“อือๆ นัดไว้ที่ห้องสมุดคณะ 10โมง เพื่อนในคณะเตชินคงรู้จัก”


“ดีมากครับ จุ๊บ!


เตชินนี่นะ เวลาพอใจแล้วชอบฉวยโอกาสกับเราอยู่เรื่อยเลย


“อ๊ะ!...พอแล้วเต”


ถึงปากของผมจะห้ามเขาอย่างนั้นแต่ตอนนี้ผมกลับเอียงคอให้เตชินได้สัมผัสและดูดกลืนซอกคอของผมได้อย่างสะดวกจนกลัวว่าจะขึ้นรอยเหมือนหลายๆครั้งที่เขาชอบทำตอนผมต้องออกไปข้างนอก


“เดี๋ยวเราไปส่ง”


“ไม่ต้อง อ๊ะ...เต!


พอผมปฏิเสธเตชินก็จะกัด กัดผมไปทั่วทั้งซอกคอจนเกิดรอยเพื่อให้ผมเลิกปฏิเสธคำพูดของเขา


“รอก่อนห้ามไปไหน”


เตชินทำเสียงดุใส่ ใบหน้าก็ดูจะไม่พอใจผมไม่น้อยเลย


“อือรอ”


เตชินเดินหายเข้าไปในห้องแต่ใบหน้าของเขายังคงไม่ยิ้มให้ผมเหมือนเดิม


อ่า...โดนเตชินโกรธแล้ว สุดท้ายผมก็ต้องยอมเตชินอีกแล้วสินะ


ใช่สิ...ผมต้องยอม เพราะยังไงผมก็ยอมเตชินตลอดอยู่แล้วแค่ครั้งนี้จะยอมเตชินเหมือนทุกๆครั้งมันจะเป็นอะไรไปล่ะ....


TBC...

เอาครึ่งแรกมาให้อ่านกันก่อนค่าา 

#เมื่อผู้ชายสองคนอยู่ในห้องเดียวกัน

ติดตามข่าวสารการอัพนิยายได้ที่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 197 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

148 ความคิดเห็น

  1. #144 ahndenim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 19:09
    กักขังเขาไว้กับตัวเอง แต่จัวเองดันไปมีคนอื่น เหอะ!!!!
    #144
    0
  2. #100 judit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 09:13
    ฮื่อ รอนะคะ
    #100
    0
  3. #93 luckynim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 19:07
    ไม่โอเคกับเตชินเลยอ่ะ
    #93
    0
  4. #79 Ppjk0109 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 23:04
    เตชิน ใจร้ายเกินไปแล้ว
    #79
    0
  5. #63 Pwind (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 09:49
    สงสารอ่ะ
    #63
    0
  6. #50 12052546kan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 19:56
    มีปุ่มกดหยุดสงสารไหมคะ... สงสารนางเหลือเกิน..
    #50
    0
  7. #32 Aomna_na (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 21:54
    อยากม่าต่อแล้ววววว
    #32
    0
  8. #31 Buddyblood_kung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 09:17
    ผิดมั้ยถ้าอยากฆ่าเต5555555
    #31
    1
    • #31-1 wiyadasama(จากตอนที่ 2)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 19:15
      ไม่ผิดค่ะ เราเห็นด้วย5555
      #31-1
  9. #30 bassjeedjad (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 23:53
    โห มีแววดราม่าแรง นิลเราไม่ใช่ของตายโว้ย
    #30
    0
  10. #29 pogpag_sunisa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 18:56
    นิลลลลลล ฮืออออออ ขอให้มีผู้มาจีบทีเถอะ สงสารรรรรร
    #29
    0
  11. #28 p'oil (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 17:37
    นิลอย่ายอมนักเลยนู๋ไม่ไช่ของตายนะ แต่เข้าใจนะทั้งรักทั้งเจ็บอ่ะ ชอบแนวนี้นะหน่วงตามได้ง่ายๆ อ่านไปเจ็บไปจุกไปงื้อออออ
    #28
    0
  12. #27 0623170639 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 15:59
    โอ้ยยยยย หน่วงงงงง ยอมเป็นแค่เพื่อน เพื่อไม่ให้อีกคนต้องรู้สึกแย่ ต้องเก็บอาการหวงเขาไว้ ยอมทุกอย่างเพื่อเขา นุ้งนิลมากอดมา
    #27
    0
  13. #26 pin_nupin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 21:44
    โอ้ยยยย ลูกกก ไม่ยอมมั่งก็ได้ ไม่นึกว่าจะดร่าม่า ฮรือออออ
    #26
    0
  14. #25 ampmeamppaire (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 21:30
    กลิ่มมาม่าลอยมา
    แต่ไม่เป็นไรเราชอบแนวแบบนี้
    #25
    0
  15. #24 Aomna_na (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 21:05
    นิลลลลล ฮืออออออออ เตชินใจร้ายยย
    #24
    0
  16. #22 norinamfon188 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 20:36
    กลิ่นมาม่าลอยฟุ้งโครตฉุนจมูกเยย
    #22
    0
  17. #21 Pavarnnoy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 20:16
    ไรท์ แงงง เราพึ่งคอมเมั้นไปตะกี้ว่าต้องม่าม่าแน่แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขะหนาดนี้ //ขอพูดนิดนุงนะว่า โว้ย!!!ลูกทำไม่ยอมมันจัง เค้าให้เราแค่เพึ่อน เข้าใจใหม่ว่าแค่เพึ่อน!!!ไอนี่ก้อทำเหมือนลูกฉันเป็นของตายเลียอะ นิลอย่าทำตัวเป็นของตาย ทั่งที่หนูไม่มีแฟน ชีวิตเป็นของหนูนะ ฮึ่ยยยยย
    #21
    0
  18. #20 ampere2548 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 20:06
    ฮรื่อมาแล้วววววววว...ทำไมเตทำเยี่ยงนี้
    #20
    0