❈ คุณชายสะอาด❈❈ {yaoi/BL}

ตอนที่ 2 : คุณชายสะอาดกับตัวมอมแมม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,727
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 294 ครั้ง
    23 พ.ค. 61


ตอนที่1

คุณชายสะอาดกับตัวมอมแมม

 

 


          กระทู้หมื่นทิป

 

          แฟนเป็นคนสะอาดเกินไปคะ ทำไงดี ช่วยด้วยคะ!!’

 

          แฟนเราเป็นคนสะอาดม๊ากมากกกกกก ย้ำว่ามาก จนเราดูสกปรกไปเลยคะ คือมีเหตุการณ์นึงที่เราพาเค้าไปห้องเพื่อนเราคะ แล้วห้องเพื่อนเราก็รกมากเพราะพึ่งเอางานไปส่งมาเลยไม่ได้เก็บห้อง (เพื่อนเป็นสถาปนิก) ทีนี้พอแฟนเราเข้าไปเห็นเค้าก็ทำหน้ายี้ใส่เลยคะ เพื่อนเราหน้าเสียเลยส่วนเราก็ส่งยิ้มเจื่อนๆไปให้เพื่อน แฟนเราพอเค้าเห็นห้องรกๆก็ไม่เข้าคะ เราเลยต้องขอโทษเพื่อนแล้วกลับ จริงๆมันมีอีกหลายเรื่องแต่ถ้าเราเล่าคงจะเป็นมหากาพย์ เลยขอยกตัวอย่างมาแค่เรื่องเดียว อยากขอคำแนะนำเพื่อนๆหน่อยคะว่าใครมีแฟนเป็นคนสะอาดแบบนี้จะมีวิธีจัดการยังไงค่ะ ทนไม่ไหวแล้วคะ เค้าสะอาดเกินปัยยยยยยยยย ฮรือออออออออ

 

          ความคิดเห็นที่ 1

          เราว่าก็ดีนะคะ แฟนเราก็เป็นคนรักสะอาดเหมือนกัน

          ความคิดเห็นที่2

          ผมก็เป็นคนรักสะอาดครับ บางทีแฟนผมก็บ่นว่าจะรักสะอาดอะไรนักหนา ผมก็ได้แต่เงียบแต่ในใจแบบอีนี่กูสะอาดก็ดีแล้วไม่ใช้เร้อะ /อ่า ลืมไปเมียนั่งอยู่ข้างๆ ลาล่ะครับ...

          ความคิดเห็นที่3

          จริงๆก่อนจะพาแฟนไปห้องเพื่อนก็น่าจะบอกให้เพื่อนเก็บของให้เรียบร้อยก่อนนะครับ จากคนรักสะอาด

          .

          .

          .

          .

          .

          ความคิดเห็นที่99

          เจ้าของกระทู้ใช้ คะ/ค่ะ ให้ถูกด้วยคะ

          ความคิดเห็นที่100

          ตอบความคิดเห็นที่99ครับ ก่อนจะบอกเจ้าของกระทู้บอกตัวเองก่อนดีกว่านะครับ จากผู้ชายที่ใช้คะ/ค่ะถูก

 

 

          นั่งอ่านงงๆฆ่าเวลารอไอ้กล้วยมันเอางานไปส่งอาจารย์ พอดีเลื่อนๆเฟซบุ๊คดูแล้วเจอเพื่อนสมัยเรียนมันแชร์มา ก็แบบเอ้อเอาหน่อยไหนๆก็ว่างเปิดดูสักหน่อยคงไม่เป็นไร นิสัยส่วนตัวก็ขี้เสือกอยู่แล้วไงใจผมรู้ดี

 

          เห็นแค่หัวข้อก็แบบ...อะไรมันจะขนาดนั้นวะแค่แฟนเป็นคนสะอาด ใครๆเขาก็ชอบคนสะอาดอยู่แล้วป้ะ อ่านเนื้อหาสาระที่ผู้หญิงคนนั้นเขียนลงในหมื่นทิปก็เฉยๆอ่ะ ห้องรกๆใครมันจะไปอยากเข้า อ่ะผมคนนึงล่ะที่ห้องรกแต่ห้องตัวเองไงไม่ถือแต่กรณีที่เขาเขียนลงคือไปห้องเพื่อนเปิดประตูเข้าไป ป้าบเจอห้องรกเป็นผมผมก็ไม่เข้าอ่ะบอกเลย

 

          เลื่อนอ่านคอมเม้นเพื่อดูความคิดเห็นคนอื่นๆก็ต้องมาขำกับการใช้คะ/ค่ะอีก ว้อยยย พวกมึงนี้เขามาตั้งกระทู้ไม่ใช่มาหัดเขียนภาษาไทยป่ะ เอ้อ แต่ก็นะบอกตามตรงผมก็ขัดๆตาเหมือนกันแหละขนาดเป็นผู้ชายผมยังใช้ถูกเลยแต่แค่ไม่มีโอกาสได้ใช้เท่านั้นแหละ

 

          “เป็นเหี้ยไรนั่งทำปากขมุบขมิบ”

 

          “เสือกไรกู”

 

          “อ้าวไอ้สัดดูพูดจาไม่น่ารักเลย”

 

          “น่ารักที่หน้ามึงดิ”

 

          ไม่ต้องตกใจครับนี่ก็เป็นบทสนทนาปกติธรรมดาของผมกับไอ้กล้วย ไม่ได้ทะเลาะกันไม่ต้องกลัวว่าจะเปิดมาแล้วเห็นผมต่อยมันเลย ไม่ใช่ครับไม่ใช่ ต่อยไอ้ห่านี่ไปก็เจ็บมือเปล่าๆ พอดีหน้ามันทั้งด้านทั้งหนาอ่ะครับ ผมไม่สู้หรอก

 

          “ทำหน้าแบบนี้ด่ากูในใจอีกแล้วใช่มั้ย?” มันเอาแขนบึกๆของมันมาล็อคคอผม

 

          “แอ่ก..” ลิ้นผมจุกปากตาเหลือกตาโปน เอาให้คนเดินผ่านไปผ่านมารู้ไปเลยว่าไอ้ผู้ชายหน้าหนานี่มันจะฆ่าผม

 

          “ห่า อย่างกับจิ้งจกโดนตู้ทับ” มันปล่อย ทำท่าขยะแขยงเหมือนผมเป็นจิ้งจกจริงๆ

 

          “สงสาร ทำไมมึงไม่ช่วยน้องงงงงง” ผมว่าแววตาเต็มไปด้วยความสงสารที่น้องโดนตู้ทับ

 

          “คนประเภทไหนถึงได้เรียกจิ้งจกว่าน้อง”

 

          “คนอย่างกูไง ทำไม? มีปัญหาไรกับกู”

 

          “โอ๊ยยย กลัวแล้วครับกลัวแล้ว กูไม่กล้ามีปัญหากับคุณมึงหร๊อกกกก”

 

          “ดี รู้ซะบ้างว่าใครเป็นใคร” กอดอกยิ้มอย่างพอใจที่อยู่เหนือกว่าไอ้กล้วยหอมจอมซน

 

          “ไปๆไอ้พวกห่านั่นรอนานเดี๋ยวก็แหกปากด่าให้มึงกับกูอายกันอีก” ไอ้กล้วยเอาแขนพาดไหล่ลากผมลงจากตึกเพื่อไปหาพวกคนเหี้ย

 

          ครับมันเหี้ยจริงๆ เหี้ยจนป๋าถามผมว่าเลิกคบพวกมันไม่ได้หรอลูกแต่ผมก็ยังเชื่อมั่นในมิตรภาพความเหี้ยและต่ำตมของพวกมันจึงคบกับพวกมันมาจนถึงปีสอง

 

          เขาบอกว่าคนที่ศีลเสมอกันจะอยู่ด้วยกันได้

 

          นั่นก็แปลได้ว่าผม...ก็เป็นคนเหี้ยไม่ต่างจากพวกมันเลย

 

          “กว่าจะมา กูคิดว่าต้องจุดธูปเรียกแล้ว” ไอ้ดินเพื่อนต่างคณะมันทักพวกผมสองคน

 

          “เอ้า! นี่มึงยังไม่จุดหรอวะไอ้ดิน กูก็เห็นไอ้กล้วยลอยมาเชียว” ไอ้ขี้ก้างที่กำลังพยายามดูดชานมไข่มุกมันมีชื่อว่าหนึ่งถามไอ้ดินขึ้น

 

          “ตัวลอย?”

 

          “หึ หน้าลอย”

 

          ป้าบเข้าให้

 

          ไอ้กล้วยโบกหัวไอ้หนึ่งที่หัวเราะขำกร๊ากกับมุขตัวเอง ขนาดโดนตบหัวจนสมองสั่นมันยังไม่ยอมหยุดหัวเราะเลย ผมล่ะยอมใจมันเลยจริงๆ

 

          “ลอยเหี้ยไรล่ะ วันนี้กูทามาบางๆเหอะ” ไอ้กล้วยแก้ตัวแล้วนั่งลงข้างๆไอ้หนึ่ง

 

          คือไอ้กล้วยเนี่ยมีพี่สาวเปิดร้านขายพวกเกี่ยวกับความสวยความงามอะไรงี้อ่ะครับ แล้วทีนี้พี่มันก็เลยให้มันทาพวกครีมอะไรไม่รู้เยอะแยะก่อนออกจากบ้าน บางวันมานี่นึกว่าแบงค์พันเดินได้ไม่รู้จะเทาไปไหน พอมันโดนแซวบ่อยๆก็เริ่มทาบางลงแล้วแต่ก็แอบลอยอย่างที่ไอ้หนึ่งว่าอ่ะแหละ

 

          “แล้วนี่คณะมึงไม่มีที่ให้อยู่หรือไงถึงได้เสร่อมานั่งคณะกูอ่ะ” นั่งลงข้างไอ้ดินแล้วก็ถามมันต่อ เสนอหน้ามาได้ทุกวันอ่ะคณะกูเนี่ย มีอะไรดีนักหนาก็ไม่รู้

 

          “ทำแมะ? กูจ่ายค่าเทอมแล้วกูจะนั่งตรงไหนก็ได้” ไอ้ดินลอยหน้าลอยตาพูดจนตีนผมกระตุกยิกๆอยากจะลอยไปอยู่บนหน้ามันบ้างจังเลย

 

          “นี่มึงไม่รู้หรอไอ้ชินว่ามันมาส่องสาวคณะมึงอ่ะ?”

 

          “กูต้องรู้ด้วยหรอ?” ผมทำหน้างงคือจริงๆนะผมจำเป็นต้องรู้ด้วยหรอ

 

          “อ่ะจบเลยๆอีสัดกูไปต่อไม่ได้ มึงต้องอยากรู้สิไอ้ห่าชิน!!” ไอ้หนึ่งโวยวายกระทืบเท้ากับพื้นจนไอ้กล้วยต้องเกลี้ยกล่อมด้วยการโบกหัวมันไปอีกที

 

          นิ่งเลยสิมึง

 

          “เออๆกูอยากรู้ก็ได้วะ” พูดด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ก็อยากรู้ให้มันหน่อยถ้ามันงอแงเดี๋ยวมันจะโดนไอ้กล้วยตบหัวอีก ทีนี้คงได้พิการทางสมองจริงๆ

 

          “มันมาส่องดาวคณะปีมึงอ่ะ” มันสะบัดคางไปทางทิศตะวันตก แม่ดาวคณะปีผมกำลังหัวเราะอ้าปากกว้างกับเพื่อนฝูง

 

          “มิ้งเนี่ยนะ?” ไอ้กล้วยถามอย่างไม่เชื่อ ผมก็เช่นกัน

 

          “อื้ออออ” ไอ้ดินพยักหน้าหงึกหงัก ทำหน้าเขินอายม้วนตัวเขินเหมือนกิ้งกือเลยไอ้สันขวาน

 

          “มึงเอาภาพมันออกไปจากหัวกู๊วววววว!” ผมโวยวายพร้อมปิดตาส่ายหัวอย่างรับไม่ได้กับท่าทางของไอ้ดิน ขนลุกไปหมดแล้วโว้ยย!

 

          “มึงชอบมิ้งจริงดิ ไอ้เวรแมนกว่ากูอีก” กล้วยมันว่าซึ่งผมก็เห็นด้วยทุกประการ

 

          “นี่แหละมึงแม่ของลูกกู” ไอ้ดินมันว่าเพ้อๆ

 

          “ลูกอะไร?” ไอ้หนึ่งที่นั่งดูดชานมไข่มุกจนติดคอไปรอบนึงแล้วเสนอหน้าถามขึ้น

 

          “ลูกรอกมั้งสัด” ตอบพร้อมกับฝ่ามือหยาบๆของไอ้ดินตะปบลงบนหัวไอ้หนึ่งอย่างไม่ออมมือ ไอ้ห่าหนึ่งนี่มันก็ชอบหาเรื่องให้ตัวเองโดนทำร้ายร่างกายจริงๆ เป็นมาโซแน่ๆ

 

          “สมควร” พวกเราผสานเสียงตอนไอ้หนึ่งมันเบะปากทำท่าจะร้องให้เพราะหัวระบม

 

          “มาๆเข้าเรื่องต่อ”

 

          “เออ แล้วไปไงมาไงถึงมาชอบมิ้งได้วะ?” ผมถามไอ้ดินที่ยังคงนั่งอมยิ้มอมขี้ฟันมองมิ้งด้วยตาหวานเชื่อมเห็นแล้วก็ชักจะกลัวแทนมิ้งแล้วเหมือนกัน

 

          มันทำท่าคิด อย่างไอ้ห่าดินก็ชอบไปเรื่อยเอาไปเรื่อย ต้องถามไว้ก่อนเพราะมิ้งน่ะไม่ธรรมดา “ไม่รู้ว่ะ พอเห็นก็ชอบเลย”

 

          “มึงรู้ใช่มั้ยว่าพี่ชายมิ้งอ่ะหวงมิ้งมาก” เสียงของไอ้กล้วยที่เขี่ยกล้วยออกจากเครปของไอ้หนึ่งทิ้งถามต่อ มันก็เป็นคนแปลกคนนึงชื่อกล้วยแต่ไม่ชอบแดกกล้วย

 

          “ก็พอได้ยินมาบ้าง” มันอ้อมแอ้มตอบ สีหน้าหวาดๆให้เดามันคงรู้มาเยอะแน่ๆ

 

          พี่ชายของมิ้งที่ว่าก็ใช่ว่าจะดังน้อยซะที่ไหน เผลอๆดังกว่าเดือนมหาลัยปีนี้ซะอีก พี่เขาเรียนอยู่ปีสี่แล้วอ่ะไม่ค่อยได้เจอหรอกแต่เวลามีหนุ่มๆมาตามจีบมิ้งงี้เจอได้ตลอดไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง เรียกได้ว่าโคตรพ่อโคตรแม่หวง อ้อ..อีกอย่างเขายังมีฉายาประจำตัวด้วยจากการที่คนในมหาลัยตั้งให้ก็คือ คุณชายสะอาด

 

          เห็นหลายๆคนบอกว่าคุณชายเขาเป็นคนรักสะอาด ต้องดูดีตั้งแต่หัวจรดปลายเล็บ ความสกปรกคืออะไรพี่แกคงไม่รู้จักเพราะอาจจะไม่เคยสัมผัส เสื้อขาวสะอาดเรียบกริบจนพวกผู้หญิงยังอาย และอีกสารพัดสารเพสรรพคุณความสะอาดของคุณชายเขา ผมก็จำๆมาได้เท่านี้จากการได้ยินพวกผู้หญิงในคลาสพูดกัน

 

          “กูบอกไว้ก่อนเลยนะมึงถ้าไม่จริงจังอย่าไปยุ่งดีกว่า” ผมเตือนมันด้วยความหวังดี กลัวเพื่อนจะตายก่อนวัยอันควร

 

          “คนนี้กูจริงจัง” มันทำหน้ามุ่งมั่นพร้อมจะฝ่าด่านนรกของพี่ชายมิ้งเต็มที่

 

          “พวกกูก็ขอเป็นกำลังใจให้มึงรอดจากฝ่าตีนพี่ชายมิ้งก็แล้วกัน” ไอ้หนึ่งที่เงียบไปนานพูดด้วยความเวทนาและให้กำลังใจไอ้ดินที่ยกมือสาธุรับคำอวยพร

 

          “กูว่าพี่เขาคงไม่ทำอะไรมันหรอกว่ะ” พวกเราทำหน้างงกับประโยคของไอ้กล้วย เป็นไปไม่ได้หรอกที่พี่เขาจะไม่ทำอะไรคนที่เข้าไปยุ่งกับน้องสาวเขาอ่ะ

 

          “ทำไมวะ?” ไอ้หนึ่งถาม

 

          “ก็พี่เขาไม่แตะต้องของสกปรกอยู่แล้วไง กร๊ากกกกก ฮ่าๆๆ” ไอ้กล้วยตบเข่าฉาดหัวเราะเสียงลั่น แล้วหันหน้าไปยกมือตบเปาะแปะกับไอ้หนึ่งที่เป็นลูกคู่ของมัน

 

          “ฆรวยย” ได้รางวัลจากไอ้ดินเป็นนิ้วที่อยู่จุดศูนย์กลางของนิ้วทั้งห้า

 

          ไอ้ดินกับไอ้หนึ่งกลับคณะพวกมันตอนที่มิ้งเดินออกจากโรงอาหารไปแล้วห้านาที มันบอกจะตามไปดูว่าดาวคณะผมจะไปไหนต่อแต่ก็ต้องทิ้งระยะห่างไว้เดี๋ยวเหยื่อจะรู้ตัว ผมล่ะกลัวจริงๆว่ามันจะโดนพี่ชายมิ้งฆ่าเอาสักวัน เห็นว่าหวงน้องโหดใช่เล่นเลย

 

          “ถ้าไอ้หนึ่งโทรมาให้ไปดูศพไอ้ดินกูจะไม่แปลกใจเลยว่าใครฆ่า” ไอ้กล้วยที่เดินขึ้นห้องเรียนกับผมบ่นพร้อมถอนหายใจ

 

          “คงต้องภาวนาให้มันรอดล่ะนะ”

 

          ตอนบ่ายผมไม่มีเรียนแต่ต้องเอาโครงงานมาให้อาจารย์ดูความคืบหน้าที่ห้องเรียนซึ่งอาจารย์บอกว่าจะมาเวลาไหนก็ได้ไม่เกินสี่โมง ตอนแรกผมก็นัดเพื่อนมาตอนสามโมงห้าสิบเก้าแต่พอดิบพอดีเพื่อนในกลุ่มมีธุระต่อตอนสามโมงเลยต้องนัดกันใหม่ให้มาตอนบ่ายโมงครึ่งที่ห้องเรียน

 

          “คิดว่าต้องจุดธูปเชิญพวกมึงแล้วซะอีก” เพื่อนในกลุ่มมีนามว่าปกมันว่าประโยคคุ้นหูที่เหมือนพึ่งได้ยินมาไม่กี่ชั่วโมงก่อน

 

          "ทำไมวันนี้กูกับมึงได้ยินประโยคนี้เป็นรอบที่สองแล้ววะ ร..หรือว่ากูกับมึงตายแล้วจริงดิไหนมึงลองตบกู....”

 

          เพี๊ยะ!!

 

          ไอ้รองที่อยู่ใกล้ๆไอ้กล้วยกมือฟาดเข้าที่แก้มไอ้กล้วยจนหน้ามันหันไปอีกทางทั้งที่มันยังพุดไม่จบประโยค

 

          “ยังไม่ตาย” ตบเสร็จก็พูดหน้านิ่งๆแล้วก้มลงไปพิมพ์ยิกๆบนโน๊ตบุ๊คมันต่อ เออ ชอบว่ะ

 

          “ไอ้สัดรองกูพูดเล่นมั้ยล่ะ!” ไอ้กล้วยโวยมือกุมแก้มตัวเองทำหน้าจะร้องให้ ถ้าเอามือมันออกนี่คงด้เห็นรอยนิ้วมือทั้งห้าของไอ้รองแน่ๆ

 

          “อ้าวหรอ โทษที” มันบอกแบบนั้นแต่คนมองมองยังไงก็ดูกวนตีนอยู่ดี

 

          “สัด!!” ด่าเขาแล้วเสือกไปนั่งข้างเขาอีกไอ้เวร

 

          ผมส่ายหัวมองไอ้กล้วยที่ยื่นหน้าไปกวนไอ้รองที่กำลังพิมพ์งานจนโดนมะเหงกไปอีกทีแต่เสือกเจ็บแล้วไม่จำเพราะมันยังคงกวนไอ้รองไม่เลิก

 

          ผมเลิกสนใจไอ้กล้วยแล้วเดินไปนั่งลงข้างไอ้ปกที่ยักคิ้วส่งมาให้ผม

 

          “รอกลุ่มนั้นเสร็จเราก็เข้าไปหาอาจารย์เลย กูอยากกลับเต็มที่ละ” มันว่าแล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะทันที

 

          ส่วนผมก็นั่งเลื่อนโทรศัพท์แก้เซ็งเพื่อรอเวลาเอางานไปให้อาจารย์ดูก่อนเสียงของไอ้รองจะดังขึ้นทำให้ผมต้องเงยหน้าไปมองมัน

 

          “แฟรชไดรฟ์อยู่กับใครวะ?” ทุกคนนิ่งคิดแม้กระมั่งไอ้ปกที่ฟุบหน้าเมื่อกี้ก็เงยหน้าขึ้นมาก่อนสายตาทุกคู่จะจับจ้องมาที่ผม

 

          “มึง...ไอ้ชินกูจำได้ว่าให้มึงเก็บไว้” ไอ้ปกชี้มาทางผมหลังจากมันเช็ดขี้ตาเสร็จแล้ว

 

          ผมทำหน้าคิด อ่า...อยู่กับผมหรอวะทำไมผมจำไม่ได้อ่ะ

 

          “ทำหน้าแบบนี้คือมึงลืมใช่มั้ยไอ้สันขวาน?” อยากจะด่าไอ้กล้วยให้เงียบเพราะกำลังใช้ความคิดอยู่แต่ก็ทำได้เพียงพยักหน้าส่งให้มันเป็นคำตอบ

 

          “โธ่ไอ้ห่าชินเอ้ยย!” เพื่อนทั้งสามมันประสานเสียงด่าผมอย่างกับโอเปร่า ถ้ามีแก้วในห้องนี่แตกไปหลายใบแล้วนะ

 

          “อ้อ...กูจำได้ละอยู่บนรถไอ้ดิน”ผมว่าดีดนิ้วดังเป๊าะประกอบ

 

          “งั้นก็รีบไปเอาเลยมึง กลุ่มนี้น่าจะอีกนาน”

 

          “แต่กูไม่มีรถ” ผมว่า

 

          “กูก็ไม่มีเมื่อเช้าพี่สาวมาส่ง” ไอ้รองชิงบอกแล้วกลับไปสนใจโน๊ตบุ๊คมันต่อ

 

          ผมมองหน้าไอ้กล้วย มันยิ้งแห้งเพราะมันก็มากับผมนี่แหละครับ

 

          “กูมี” ไอ้ปกยกมือตอบเหมือนตอบคำถามในห้องเรียนเลยสัด

 

          “เอองั้นเอารถมึงแล้วกัน”

 

          “แต่วันนี้กูปั่นจักรยานมานะ”

 

          “เหี้ย!” อุทานเสียงดังแต่คงดังไม่ถึงอาจารย์เพราะไม่ได้ยินเสียงด่าและสายตาอาฆาต

 

          “ไม่เหี้ยหรอกมึง สุขภาพดีประหยัดน้ำมันด้วย” ยังจะมีหน้ามาบอกสรรพคุณกูอีก ถ้าประเทศไทยไม่ร้อนนรกแตกแบบนี้ผมจะไม่บ่นเลย

 

          “เออๆกูไม่มีทางเลือกนี่หว่า”

 

          ผมว่าเซ็งๆสุดท้ายก็ต้องเดินไปจูงจักรยานที่ไอ้ปกมันเรียกว่าน้องฟ้าออกมากจากลานจอดจักรยานข้างคณะ

 

          ปั่นจักยานไปก็ภาวนาอย่าให้โซ่หลุดก่อนจะถึงจุดหมาย ยิ่งเสียงดังเหมือนจักรยานจะพังก็ยิ่งระแวง นี่ถ้าผมเดินมาคงถึงคณะไอ้ห่าดินไปแล้ว

 

          “เหี้ย!” ไม่รู้ว่าวันนี้พูดคำนี้ไปกี่ครั้งแต่ครั้งนี้เหี้ยจริงๆปาดหน้าผมไปเมื่อกี้เลย ไอ้ฉิบหายเดินปาดหน้ากูเหมือนสวนสาธารณะเลย

 

          หลังจากน้องเหี้ยเดินเตาะแตะไปยังอีกฝั่งแล้วผมก็ปั่นจักรยานต่อแต่ครั้งนี้สิ่งที่ผมภาวนามาตลอดทางว่าอย่าให้เกิดมันก็เกิดขึ้นทันทีหลังจากที่ขับห่างน้องเหี้ยได้ไม่ถึงสิบเมตร 

 

          “เชี่ยปกทำกูซวยแล้วไง” ก้มมองโซ่จักรยานที่หลุดแล้วก็ต้องกุมขมับ อะไรมันจะซวยซ้ำซวยซ้อนขนาดนี้วะ

 

          ผมเอาจักรยานมาจอดหน้าคณะนิติศาสตร์ที่สามารถเห็นนักศึกษาเดินถือประมวลว่อนกันเต็มคณะ นั่งยองๆแล้วก้มลงมองโซ่ที่หลุดอีกรอบก็ได้แต่บ่นส่วนมือก็เอาโซ่กลับเข้าที่เหมือนเดิมจะได้ปั่นไปหาไอ้ดินสักที

 

          แดดแม่งก็จะร้อนไปถึงไหนก็ไม่รู้ทำไมไม่หัดเกรงใจกันบ้างวะ เหงื่อก็ไหลตั้งแต่หน้าผากยันคางหยดติ๋งๆอย่างกับน้ำรั่วเลยเผลอเอามือที่จับโซ่ดำๆเช็ดโดยไม่ได้รู้เลยว่าหน้าจะดำเป็นปื้น

 

          “โฮ่ หวังว่ามึงจะไม่หลุดอีกนะ” ผมคุยกับน้องฟ้าจักรยานไอ้ปกตอนที่ใส่โซ่เสร็จแล้วแต่ก็ต้องตกใจเมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นใครบางคนที่พึ่งนินทาไปเมื่อตอนเที่ยง

 

          เขามองหน้าผมที่นั่งยองๆมองหน้าเขาด้วยสายตาที่ผมไม่รู้ว่าเป็นสายตายังไงเพราะมองไม่เห็นด้วยความที่สายตาสั้นหนึ่งร้อยห้าสิบ

 

          ผมอ้าปากจะถามเขาว่าเขามีอะไรกับผมหรือเปล่าแต่ก็ไม่ทันเมื่อเสียงนุ่มๆของเขาเอ่ยขึ้นมาก่อน

 

          “มอมแมม”

 

 

 

TBC....

ตลกไร้สาระไปวันๆ

ติดตามข่าวสารการอัพนิยายได้ที่

#นิยายคุณชายสะอาด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 294 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

144 ความคิดเห็น

  1. #125 0818770547 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 07:23
    เค้ามาเจอกันแล้ว
    #125
    0
  2. #110 Ppjk0109 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 02:55
    5555555555555 อ่านไปอมยิ้มไป ชอบความแก๊งเพื่อน 55
    #110
    0
  3. #84 ปะภัฐ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 20:31
    ทำไมน่ารัก55555
    #84
    0
  4. #74 niigv (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 18:11

    น่ารักก

    #74
    0
  5. #65 kiimbam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 13:22
    น่ารัก
    #65
    0
  6. #36 Shipnielong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 22:11
    น่ารักดี
    #36
    0
  7. #35 bigpost207296 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 23:04
    รอนะเจ้าาาาา
    #35
    0
  8. #34 sangchot2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 18:02
    ชอบ//รออยู่☺
    #34
    0
  9. #33 moningup (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 21:16
    มอมแมมไปอี๊กกกกกก น่ารัก💓
    #33
    0
  10. #27 Thingyib (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 00:26
    ชอบอะ /รออออ
    #27
    0
  11. #26 Animee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 21:22
    รอ~ ฉันรอเธออยู่เเต่ไม่รู้ไรต์จะเเต่งต่อไหม~~ #เริ่มชอบเรื่องรักสะอาดเเบบนี้เเล้วอ่ะ​ รอน้าาา
    #26
    0
  12. #25 จะซุ่ม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 00:57
    รอจ้าาาา
    #25
    0
  13. #24 ntpjtw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 15:59
    รอค่ะรอออออ
    #24
    0
  14. #23 0984561742 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 00:42
    รออยู่คร้าา
    #23
    0
  15. #22 sirintra112233 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 17:17

    แอบรอเธออยู่นะจ๊ะ

    #22
    0
  16. #21 oKisSaTen123 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 05:53
    ชอบบบบบ รอตอนต่อไปจ้าา
    #21
    0
  17. #20 mbgt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 22:27
    น่ารักอ่าาา มีเรียกมอมแมม
    #20
    0
  18. #19 ohhun22 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 21:18
    ชอบอ่าาา
    #19
    0
  19. #18 jieun28 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 14:17
    หืออออ ชอบบบบบบ
    #18
    0
  20. #17 sttks.p2h (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 09:09
    มอมแมมไปอี๊กก555
    #17
    0
  21. #15 TAEJESSIYEONCA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 01:47
    ใช้คำได้น่ารักจังค่ะ น้องมอมแมม orz สงสารชิน555
    #15
    0
  22. #14 0871333431 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 12:32
    รออออออ
    #14
    0
  23. #13 -Haku- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 00:12
    วั้ยตั่ยแล้ววววววววว ความประทับใจแรกพบของดิฉัน! ถุย!!
    #13
    0
  24. #11 Gee-I (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 15:25
    ชื่อไรน่ารักอร้ายยยย
    #11
    0
  25. #10 แฝดจอมซน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 10:20
    น่าร้ากกกกก ฮืออ มาต่อนะคะ ทั้ง #เขาว่ากันว่า ทั้ง #คุณชายสะอาดเลยค่ะ แงงง น่ารักเกินไปแล้วว
    #10
    0