Sadist Vampier คู่หมั้นแวมไพร์ของฉันเป็นคนซาดิสต์ค่ะ!!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,888 Views

  • 112 Comments

  • 340 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    21

    Overall
    4,888

ตอนที่ 3 : ตื่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 988
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    9 พ.ค. 62


บทที่ 3



Mear  Lolance

"ไอ้เด็กบัดซบ!!!"

> ตื่น <

คฤหาสน์ตระกูลลอเลนซ์

วันรุ่งขึ้น

Writer  Part's

"คุณหนูขอรับ....ตื่นขอรับ"

                     เสียงของเคออสดังขึ้นเบาๆที่ข้างๆหูของโมนาที่กำลังนอนหลับฝันดีใต้ผ้าห่มผืนหน้า ส่วนเมทริกซ์นั้นตื่นนานแล้วและกลับห้องตนเองไปเรียบร้อย หญิงสาวตื่นงัวเงียขึ้นมาก่อนจะยกหมอนขึ้นตบหน้าเคออสแล้วเอ่ยอย่างอ้อนๆว่า

"ขออีก 5 นาที"

"ไม่ได้ขอรับ!"

                        เคออสเอ่ยพร้อมกับฉุดกระชากลากถูคุณหนูของตนออกจากที่นอนอันหนานุ่มที่มีแรงดึงดูดยิ่งกว่าแม่เหล็กโลกอย่างยากลำบาก โมนาเองก็เริ่มงอแงและไม่ยอมท่าเดียว กว่าจะทำให้ตื่นพลักก้นเข้าห้องน้ำได้ก็สาหนักสากันเลยทีเดียวงานนี้

"รีบแต่งตัวเลยนะขอรับ  ทางพระราชวังอเล็กเทียร์เรียกคุณหนูเข้าพบในวันนี้"เคออสพูดจบก็เดินออกจากห้องไปทิ้งให้คนเพิ่งตื่นอาบน้ำอย่างสะลึมสะลืออยู่ในห้องคนเดียว

5 นาทีต่อมา

ห้องโถง

"ท่านแม่เจ้าคะ ลูกมาแล้ว"

                        เด็กสาวเดินลงมาจากบันไดด้วยท่าทีชื่นบานจนผิดสังเกตุ ผิดกับมารดาที่มีสีหน้าเป็นกังวลเป็นห่วงความรู้สึกของบุตรสาวที่อาจจะต้องถอนหมั้นกับบุคคลอันเป็นที่รัก แต่เมื่อ 'มีอาร์' เห็นลูกสาวยิ้มแย้มสดใสก็ลดความกังวลใจลงไปบ้างแม้ในใจจะอดตกใจไม่ได้ที่ลูกเลือกใส่ชุดของราชวงศ์ที่พี่ของตนสั่งตัดเย็บพิเศษให้หลานสาวพลันแอบคิดว่าลูกสาวอาจยิ้มแย้มหลอกตาตนก็เป็นได้ เมทริกซ์มองผู้เป็นน้องแล้วยิ้มหวานต้อนรับก่อนจะเดินไปจับมือน้องสาวแล้วเดินมาหามารดาด้วยกัน

"เตรียมพร้อมแล้วหรือลูก...."คำพูดเชิงถามนั้นทำให้โมนากระโดดกอดมารดามารดาแล้วออดอ้อนเสียงหวาน

"ท่านแม่เจ้าขาาาาา  ลูกอยากทานอาหารมากกว่าไปวังอีกน่ะเจ้าคะ"

"พี่ทำขนมมาด้วย....กินมั้ยล่ะ?"เมทริกซ์เอ่ยถาม

"เจ้าค่ะ! ท่านแม่เจ้าคะ เราไปกินขนมกันดีกว่า"โมนารับคำและจับจูงมารดาก้าวขึ้นรถม้าไป

"ท่านพ่อบ้าน....รบกวนดูแลคฤหาสน์ด้วย"เมทริกซ์เอ่ยพร้อมรอยยิ้มและดวงตาที่......

'เย็นชา'

ภายในรถม้า

Mona Part's

'เรียกไปทำไม?'

                   คำถามปรากฎในใจฉัน แม้ใบหน้าจะยิ้มแย้มลดความกังวลของมารดาที่มีฐานะเป็นถึงน้องสาวของจักรพรรดิปกครองไซด์ไลน์ลง หากดิเอโกยืนยันว่าจะถอนหมั้นให้ได้เธอก็ไม่จำเป็นต้องรั้งแค่เล่นตัวให้พวกเขากระอักเลือดหน่อยๆก็สนุกสนานแล้ว ผู้ชายมีเป็นล้านทำไมจะต้องสนใจขยะไร้ค่าตัวหนึ่งด้วย ฉันยิ้มกว้างขึ้นอีกและหันมาคุยกับเมทริกซ์บ้าง

"ท่านพี่  ขนมของท่านอร่อยมากเลยเจ้าคะ"

"จริงหรือ?"เมทริกซ์คล้ายกับตกใจและดีใจอยู่ในนทีเพราะโมนาไม่เคยกินขนมของเขาเลย เลยกังวลมาตลอดว่าจะถูกปากมั้ย

"จริงเจ้าคะ  น้องชอบที่สุดเลย"ฉันพูดพร้อมกับหยิบขนมอีกอันเข้าปาก

"พี่ดีใจที่น้องชอบนะ!"เมทริกซ์ยิ้มดีใจ ดูแล้วเขาน่าจะดีใจมาก

"แหมมม ไม่ยักรู้ว่าโมนาจะทานขนมด้วย"มีอาร์เอ่ยพร้อมกับดื่มชากุหลาบ

"ท่านแม่ก็--- ลูกไม่มีความจำเป็นต้องเลิกกินอีกแล้ว"ฉันพูดพร้อมยิ้มหวาน

"เลิกกิน? หมายความว่าอะไรหรือ?"

"ก็องค์ชายดิเอโกมีรับสั่งให้ลูกเลิกกินของหวานน่ะเจ้าคะ"

               ฉันพูดพร้อมกับย้อนนึกถึงเมื่อก่อนที่โมนาชอบกินของหวานมากและตอนนั้นเมทริกซ์กำลังฝึกทำขนมอยู่ วันนั้นหลังจากองค์ชายไปเจอนางเอกอย่างแม่โยโกะและอยากให้โยโกะได้กินขนมที่ตนเองทำและสั่งให้นางร้ายงดกินของหวานและเวลาอยู่ด้วยกันสามคน พระเอกก็จะทำท่าทีเป็นว่าเอาขนมมาให้โมนาแต่โมนากินไม่ได้เลยให้นางเอก ทำให้นางร้ายแอบไปร้องไห้เงียบๆทุกวัน

"มันกล้าดียังไงมาสั่งลูกแม่?!!"มีอาร์ตวาด ดวงตาสีทองดูเกรี้ยวกราดขึ้นมาทันตาเห็น

"ท่านแม่ใจเย็นนะขอรับ"เมทริกซ์พูดพร้อมกับรินน้ำชาให้มารดา

"แล้ว--เอ่อ-- ลูก  ลูกเสนอให้ถอนหมั้นเหรอลูก?"มีอาร์หันมาถามฉันแล้วเดินมานั่งใกล้ๆพร้อมจับมือ

"เจ้าค่ะ  ในเมื่อเขาไม่รักก็ไม่รู้จะรั้งไว้เพื่ออะไร"ฉันพูดพร้อมกับจับมือมารดาแผ่วเบา

"ท่านแม่โปรดให้ความเป็นธรรมกับลูกด้วยนะเจ้าคะ"

"แน่นอนลูกแม่"มีอาร์เอ่ยพร้อมกับลูบหัวฉัน

"โมนา....พี่ขอทำตามใจบ้างนะ?"เมทริกซ์พูดด้วยแววตาเปล่งประกาย

'คราวนี้จะได้กำจัดมันได้สักที!'

"เจ้าค่ะ!^_^"

พระราชวังอเล็กซ์เทียร์

"ยินดีต้อนรับท่านมีอาร์ขอรับ" 

                   องค์รักษ์หลวงก้าวเดินมาคำนับต่อหน้าครอบครัวของเรา ท่านแม่ยิ้มเดินก้าวลงไปอย่างมั่นใจ  ส่วนฉันจับมือพี่เมทริกซ์ช่วยลงเพราะยังไม่คุ้นชินกับการขึ้นลงสักเท่าไหร่  ปกตินั่งรถเก๋งกับรถเมล์นิ  ฉันก้าวลงมาทุลักทุเลเล็กน้อย และเชิดหน้าขึ้นเตรียมพร้อมเจอกับสถาณการณ์ทุกรูปแบบ เพราะตั้งแต่ฉันเปลี่ยนเนื้อเรื่องทุกอย่างคงไม่เหมือนเดิม องค์รักษ์หลวงจ้องมองฉันในแนวใหม่ก็ได้แต่ตกตะลึง เพราะราชวงศ์ของไซด์ไลน์จะใส่ชุดแบบจีนโบราณเฉพาะต้องการแสดงพลังอำนาจเท่านั้นและโมนาเองก็ไม่เคยใส่ให้เห็นสักครั้งแต่คราวนี้กลับใส่มาและเข้ากับเจ้าตัวแบบสุดๆด้วย และทรงผมก็ยังจัดตามแบบราชวงศ์ไม่ผิดเพี้ยน

                    องค์รักษ์หลวงทำหน้าที่คุ้มครองและนำทางไปถึงท้องพระโรงเพื่อตัดสินปัญหาที่เกิดขึ้น ความจริงไม่ต้องนำทางฉันก็จำได้เพราะโมนามาที่นี้บ่อยขนาดมีห้องเป็นของตัวเองเลยด้วย  เมื่อก่อนโมนาก็มีอำนาจมากพอตัวในฐานะหลานสาวแท้ๆขององค์จักรพรรดิแต่ก็ไม่เคยใช้ ทำตัวเฉกเช่นสามัญชนปกติที่ร่ำรวยเท่านั้น แต่คราวนี้แหล่ะฉันจะกลับมากุมอำนาจที่ปล่อยผ่านอย่างน่าเสียดายนั่นกลับมา  เมทริกซ์นั่นใส่แบบผู้ดีอังกฤษและท่านแม่ก็ด้วยแต่ทั้งสองก็ประยุกต์เข้ากับชุดจีนโบราณอย่างดี

"ท่านหญิงมีอาร์ ท่านหญิงโมนา ท่านชายเมทริกซ์....อรุณสวัสดิเจ้าคะ"เสียงของสนมเอกอย่าง 'ซีจี' เอ่ยเมื่อทั้งสองเกิดพบปะกันระหว่างทาง

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ.....พระสนมเอกซีจี"ฉันยิ้มให้พลางเกาะแขนเมทริกซ์เอาไว้

"พระสนมเองก็ทรงได้รับสั่งจากองค์ราชันย์เช่นกันใช่หรือไม่ขอรับ?"เมทริกซ์ถาม

"เจ้าค่ะ  คงเป็นเรื่องการถอนหมั้นขององค์ชายดิเอโก"

"เช่นนั้นไปด้วยกันสิเพคะ"มีอาร์เอ่ย

"รบกวนแล้วเจ้าค่ะ....."พระสนมซีจียิ้ม สำหรับเธอตอนนี้ครอบครัวลอเลนซ์(ตระกูลโมนา)เป็นมิตรสหายที่ดี  ผูกมิตรไว้คงไม่เสียหาย

ท้องพระโรง

"ครอบครัวลอเลนซ์มาถึงแล้ว!!!!!!"เสียงประกาศจากยามทำให้คนในห้งงรู้สึกตึงเครียดขึ้นมาไม่น้อย

                    ครอบครัวลอเลนซ์เดินก้าวเข้ามาและถวายบังคมแก่ผู้เป็นใหญ่ในอณาจักรทั้งสอง  โมนาที่ได้รับเวทย์รักษาชั้นสูงจากหมอหลวงเมื่อวานหลังหลับไปนั้นไม่มีบาดแผลบนใบหน้าเนื่องจากองค์ราชินีทรงรับสั่งตัดหัวหมอหลวงหากหลานสาวได้รับรอยแผลเป็นแม้เพียงเสี้ยวเดียว องค์ราชินีปรี่เข้ามากอดโมนาและจ้องมองชุดราชวงศ์ของไซด์ไลน์ที่เพิ่งเห็นหลานสาวใส่ครั้งแรกด้วยสายตาชื่นชม

"หลานป้างดงามจริงๆ  เหตุใดไม่ใส่เสื้อผ้าเช่นนี้บ่อยๆล่ะหึ?"

"เช่นนั้นหลานจะใส่เวลามาเข้าเฝ้านะเจ้าคะ"ฉันยิ้มบางๆ

"เช่นนั้นก็ดีแล้ว"องค์ราชันย์จ้องมองฉันด้วยสายตาที่แปลกใจและชื่นชม

                   ในขณะที่พวกพระเอกและนางเอกก็อยู่ในห้องแต่คงไม่ได้รับการต้อนรับที่ดีสักเท่าไหร่ ไม่เช่นนั้นคงไม่อยู่ในไอบรรยากาศที่ตึงเครียดแบบนั้น ดวงตาของยัยโยโกะจ้องมองเธอด้วยแววตาที่สมน้ำหน้าและเหยียดหยามทั้งยังซบอยู่ในอ้อมอกของดิเอโกอีกต่างหากคงพยายามยุให้เธอโกรธและหลุดเสียภาพลักษณ์ต่อหน้าผู้ปกครองอาณาจักรทั้งสองแต่ว่า.....

"อรุณสวัสดิ์เพคะ องค์ชาย"ฉันเอ่ยทักทาย

"......."ดิเอโกเลือกเมิณเฉย

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านโมนา"โยโกะพูดพร้อมเกาะดิเอโกไว้

"แผลที่หน้ายังเจ็บอยู่หรือไม่เจ้าคะ?"คำถามเป็นห่วงที่คล้ายจะตอกย้ำเหตุการ์ณเมื่อวานทำให้ฉันยิ้ม

"เจ็บสิ  ข้าไม่ได้หน้าหนาเท่าเจ้านิ ^_^"ฉันเลยพูดเป็นประโยคบอกเล่าแต่ก็แอบด่าไปในตัว ฉันไม่รู้หรอกว่าตอนนั้นองค์ราชินีหันไปจ้องหมอหลวงตาแทบพรุน

"ให้รักษาให้หรือไม่เจ้าคะ? ท่านหญิงไม่มีภูตินี้หน่า"

"ไม่ล่ะ......ไม่ได้ยากแคลนเรื่องเงินขนาดนั้น"ฉันเอ่ย

"แล้วก็--ถ้าจะกอดกกขนาดนั้น...ทำไมไม่เปิดห้องอยู่กันสองคนเสียละเพคะ ไม่มียางอายหรือเพคะ? องค์หญิงโยโกะ"ฉันยิ้มหวาน

"เจ้า!!"ดิเอโกที่เงียบมาสักพักก็ตวาดทันที

"อ้าวพูดได้แล้วหรือเพคะ? นึกว่าพระองค์ทรงใบ้ซะแล้ว"ฉันพูดพลางหัวเราะคิกๆ

"เจ้ามาถอนหมั้นไม่ใช่เหรอ? รีบทำให้มันจบๆซะสิ"ดิเอโกตอกย้ำ

"คนที่ต้องขอถอนหมั้นน่ะพระองค์ต่างหากเล่าเพค่ะ  สมองเสื่อมหรือเพคะ?"

"โมนา!!?"

"เรียกหรือเพคะ?"

เฟี้ยว!!! เคร้ง!!!

                    เสียงมีดสั้นที่ซัดมาที่ฉันปะทะกับดาบของเมทริกซ์และกระเด็นกลับไปหาเจ้าของ ฉันแสยะยิ้มและเดินมาจับดาบของเมทริกซ์แล้ว---

ฉึก!!

                    ฉันเคว้งดาบปักหัวนายทหารด้านหลังของดิเอโกและเฉียดๆแก้มเขาไปเพียงนิดหน่อยเท่านั้น เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนพื้นจนน่าสยดสยองแม้จะเป็นแรงสตรีแต่หัวก็แยกออกมาคาดว่าน่าจะเพราะคมดาบที่เฉียบขาด เศษชิ้นส่วนสมองไหลย้อยออกมาบ่งบอกความเลือดเย็นของสตรีตรงหน้า ดิเอโกเบิกตากว้างด้วยอารามตกใจ คนอื่นๆก็ไม่แพ้กัน  ไม่มีใครคาดคิดว่าฉันจะใช้อาวุธเป็น...แหมความจริงมันก็เป็นแค่งานอดิเรกน่ะนะ  เมทริกซ์หันมามองฉันและสะดุดกับดวงตาของฉัน เหมือนเขามีอะไรสักอย่างที่อยากบอกเลย

'อะไรกันนะ?'

"พระองค์ปามีดสั้นใส่หม่อมฉันก่อน....หม่อมฉันก็เพียงปาคืน จะได้ไม่เสียเปรียบนะเพคะ"

"และแน่นอนว่าต่อไปนี้ใครทำสิ่งใดไว้ต้องรับผลกรรมเช่นนั้น...ทุกประการ"

                  ฉันพูดก่อนจะเดินสวนกับคู่รักหน้าหนาไปหยิบดาบที่ปักกับกำแพงเพื่อเอามาคืนเมทริกซ์  ฉันหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดเลือดที่เปื้อนบนดาบแล้วโยนทิ้งพลางเดินกลับมาหาเจ้าของดาบที่น่ารัก เมทริกซ์รับดาบมาเก็บเข้าฝัก สีหน้าของโยโกะซีดเผือกกว่าใคร  ลองลงมาคงเป็นตัวละครหลักทั้งหลาย พวกเขาทำร้ายร่างกายของโมนาแต่ไม่เจ็บเท่าโยโกะและดิเอโกที่ทำร้ายจิตใจจนต้องขาดใจตาย.... 

                  องค์ราชันย์จ้องมองความเด็ดขาดของหญิงสาวอย่างเงียบๆ ที่ผ่านมาก็ไม่วี่แว่วอะไรเลยแท้ๆแต่คราวนี้กลับเชิดฉายสายเลือดของจักรพรรดิปีศาจสองหน้าของผู้เป็นลุงมาซะงั้น  ช่างน่าจับตามอง ด้านองค์ราชินีเองก็จ้องมองหลานสาวตัวเองอย่างตกตะลึง เมื่อกี้มันช่างเลือดเย็นเสียเหลือเกิน  เกิดอะไรขึ้นกับโมนาที่แสนอ่อนโยนนั่นกัน?

"หลานว่าเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า" ฉันพูดด้วยรอยยิ้ม มีอาร์ตื่นจากภวังค์ หญิงสาวแอบผวาลูกสาวอยู่ภายในใจ

                   พระสนมซีจีจ้องมองฉันราวกับถูกใจเลยเผยยิ้มออกมา เธอดึงพัดในแขนเสื้อออกมาแล้วกางมันออกมาพัดเบาๆ ใบหน้างามอย่างฉบับสาวจีนทำให้ล้มหายใจชายสะดุดได้แม้เพียงเห็นเศษเสี้ยว ฉันเองก็อดใจเต้นหน่อยๆไม่ได้ยิ่งเมื่อหันไปมองแล้วก็แอบหน้าแดงอย่างไร้สาเหตุ

"องค์ชายดิเอโกจะทำอย่างไรกับเรื่องงามหน้าและเรื่องท่านหญิงโมนาล่ะเพคะ"พระสนมซีจีถาม

"ข้าจะถอนหมั้นกับนาง"ดิเอโกพูดพร้อมกับเดินออกมาอยู่ด้านหน้า

"แล้วลูกสาวหม่อมฉันก็กลายเป็นของมีตำหนิ ถูกผู้คนติฉินนินทากันให้ทั่วว่าเป็นถึงหลานสาวจักรพรรดิแต่โดนถอนหมั้น!! แถมคู่หมั้นยังดัน---"มีอาร์เกรี้ยวกราดขึ้นมาและจ้องมองโยโกะด้วยสายตาดูถูก

"จะให้หม่อมฉันยอมรับการถอนหมั้นที่เสื่อมเสียถึงตระกูลเนี้ย ค่าตอบแทนคงต้องมากเทียบค่ากันได้นะเพค่ะ ชื่อเสียงของโมนาหาได้เทียบกับของไร้ค่าธรรมดาทั่วไปแน่"มีอาร์จ้องดิเอโกด้วยสายตาดูแคลน

"ข้าพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อรักษาชื่อเสียงของโมนาเพื่อทดแทนการถอนหมั้นครั้งนี้"ดิเอโกเอ่ยด้วยสายตามุ่งมั่น

"ทุกอย่าง....กล้าพูดนะเพคะ"ฉันพูดพลางกอดแขนเมทริกซ์

"หมายความว่าอย่างไรน่ะลูก?"มีอาร์หันควับมาถามฉัน

"ในงานเลี้ยงฉลองเมื่อคืน องค์ชายตบลูกและองค์ราชินีก็สั่งลงโทษโดยให้ลูกเป็นคนจัดการ  ลูกเลยให้องค์ชายตบองค์หญิงโยโกะแต่องค์ชายก็มิกล้าทำทั้งๆที่เอ่ยเองว่าจะทำทุกอย่าง"ฉันสรุปย่อๆเหตุการณ์เมื่อคืน

"ตบ? องค์ชายตบลูก?"มีอาร์หันมาถามอย่างงงๆก่อนจะกลายเป็นโกรธา

"เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครกันดิเอโก!!!! ถึงกล้าบังอาจมาหลบหลู่เกียรติของตระกูลจักพรรดิเช่นนี้!!"

"เฟนิกซ์!!!!!!"

                   นกฟินิกซ์ตัวใหญ่โฉบบินออกมาจากกลางอากาศ มันโฉบบินมาเกาะไหล่มีอาร์ ดวงตาของมันสีฟ้าแซฟไฟร์สวยหมดจด ขนที่เป็นเปลวไฟของมันเรียงตัวกันสวยงาม มันกู่คำรามเสียงดังจนทุกคนต้องอุดหู ดิเอโกไม่กล้าเรียกภูติของตนออกมาถึงเป็นมังกรแต่ก็ยังเด็ก จะให้สู้กับนกฟินิกซ์ราชินีแห่งเพลิงนั้นเป็นไปแทบไม่ได้

"ใจเย็นก่อนมีอาร์! ใจเย็นก่อนสิ"องค์ราชินีหันมาห้ามเพื่อนรักของตนแม้จะรู้ว่าอารมณ์ที่ลุกเป็นไฟนี้ยากจะดับลง

"ใจเย็น?! ลูกข้าโดนตบเลยนะ!!  โทร่า!!  โดนตบ!! ลูกข้าไร้พลังของภูติกับลูกเจ้าที่เป็นภูติมังกรเนี้ยนะ!! เจ้าจะให้ข้าเมิณเฉยเหรอ?!!!"

                     มีอาร์แทบจะลุกเป็นไฟได้ บุตรสาวตัวน้อยคนนี้เธอรักและถะนุถนอมมาทั้งชีวิต อย่าแต่ตบเลย ตีเธอก็ไม่เคย แล้วไอเด็กเมื่อวานซืนนี้มันคิดว่าตนเป็นใครถึงบังอาจมาทำร้ายลูกสาวเธอ แบบนี้มันปล่อยไว้ไม่ได้!!!

"ข้ารู้  แต่-แต่ว่า---"

"แล้วไหนจะเรื่องถอนหมั้นอีก?!!! ดิเอโก! เจ้าคิดว่าลูกข้าเป็นดอกไม้ริมทางเด็ดดมหายอยากแล้วก็ทิ้งขว้างไปรึไงกัน?! ไอ้เด็กบัดซบ!!"

ก๊าซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ


เด๋วมาต่อ

ขอโทษทุกคนที่หายไปนานมากนะค่ะ พอดีว่ามือถือไรท์เสีย ซ่อมเป็นเดือนๆเลยค่ะ ทำอะไรไม่ได้ ไรท์ไม่ได้ดองน้า ไรท์ขอโทษค่าาาาาาา //กราบแบบเบญจางคประดิษฐ์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #19 Roche D. Anderlos (@tonhom12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 11:45
    ครบละค่ะ มาต่อเลยค่ะไรท์!!
    #19
    0
  2. #18 gugingwitchuda (@gugingwitchuda) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 00:40

    รออออออ
    #18
    0
  3. วันที่ 25 มกราคม 2562 / 20:57
    อ่าวเม้นๆ555
    #17
    0
  4. #16 Mikaai-Namo (@Mikaai-Namo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 11:56
    สุดยอดของความซึนเว้ยยยยย
    #16
    0
  5. #15 Juneya (@matthaya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 10:50

    อยากอ่านตอนต่อปายยยยยยยย
    #15
    0
  6. วันที่ 24 มกราคม 2562 / 11:41

    =_=//ไม่รู้จะพูดอะไรกับนางเอก พระเอกคู่นี้ดี

    #14
    0
  7. #13 Raindize (@Raindize) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 07:52

    คือแบบความซึนไม่เข้าใครออกใครจริงๆๆ
    #13
    0
  8. #12 PPK2502 (@PPK2502) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 07:03
    สู้ๆค้าาาาาาาาา
    #12
    0
  9. #11 Le-Amour (@Le-Amour) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 06:06
    สนุกกกกก อัพเถอะะะะะะะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #11
    0
  10. #10 ku_ro (@ku_ro) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 00:36
    มันจะฮามาก ที่เรียกโซ เเล้วโซที่ว่าคือเซโร่555
    #10
    0