หวงตี้เมื่อใดเจ้าจะเลิกสั่งงดขนมของมารดาเล่า!(จบ)

ตอนที่ 45 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    1 ก.พ. 64



 

บทนำ

หลี่ชิวหลานเอนหลังบนตั่งตัวยาวพลางใช้พัดกลมที่ส่งกลิ่นหอมเย็นของไม้จันทร์ในมือพัดไปมาเพื่อคลายร้อน วันนี้นางก็มาที่ท้องพระโรงเพื่อร่วมว่าราชการดังเช่นหลายวันที่ผ่านมา เด็กน้อยที่กำลังเริ่มโตเป็นสาวนั้นคิ้วกระตุกเมื่อได้ยินว่ามีขุนนางแก่ๆ บางคนกำลังกราบทูลให้หวงตี้ทรงกระทำบางอย่างที่สำคัญมากเพื่อแผ่นดิน

และสิ่งที่ว่านางก็ไม่ค่อยปลื้มนัก

ดวงตากลมโตที่เริ่มฉายชัดถึงความงามที่ชวนให้ลุ่มหลงพยายามมองลอดผ่านม่านไข่มุกของตนเองไปอย่างตั้งใจ พัดในมือยื่นออกไปเขี่ยแหวกม่านไข่มุกให้แย้มออกนิดหน่อย นางตั้งใจจะมองดูหน้าแก่ๆ ของขุนนางผู้นั้นให้ชัดเต็มตา

หลังจากนี้จะได้จัดการได้ถูกคน!

“กราบทูลฝ่าบาท ตอนนี้พระองค์ก็ทรงอยู่ในตำแหน่งใหญ่โตนี้แล้ว หน้าที่ของหวงตี้ที่ทรงพึงกระทำก็จำเป็นต้องทำให้เสร็จสรรพ การแต่งตั้งหวงโฮ่วและพระสนมก็จำเป็นต้องรีบทำไม่อาจปล่อยให้มีว่างเว้นได้” หลี่ชิวหลานฟังไปก็แสยะยิ้มอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นก็ชักมือกลับมา แล้วโบกพัดเบาๆ ปล่อยรังสีความเย็นเยียบแผ่กระจาย นั่นสินะ นางลืมไปได้อย่างไรว่าเขาเป็นหวงตี้

หึ...

“ยังไม่ใช่เวลานี้” โจวหลิงหมินที่กำลังอ่านฎีกาเรื่องภัยแล้งบริเวณทางใต้ของแคว้นขมวดคิ้วพลางวางฎีกาลงบนโต๊ะอย่างรุนแรง ขุนนางพวกนี้พอเขานิ่งเฉยไปก็เหมือนจะลืมตัวกันไปหมด เวลานี้ใช่ว่าจะมีที่ทางให้พวกเจ้ามาชี้มือชี้ไม้วุ่นวายไปทั่วเสียเมื่อไหร่

“ขอฝ่าบาททรงทบทวนด้วย!”

“ขอฝ่าบาททรงทบทวนด้วย!!!”

โจวหลิงมินมองเหล่าขุนนางมากกว่าครึ่งที่พากันคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าตนเองด้วยสีหน้าอำมหิต เขาในยามนี้มีหรือจะยอมถูกบงการได้ ยังมีคนที่เขาต้องการก็ดันอยู่ในตำแหน่งสูงส่ง เรื่องที่ยุ่งยากของแคว้นเองก็ยังไม่ทันสะสางจัดการให้แล้วเสร็จ

ดูเหมือนว่าตาแก่พวกนี้สมควรจะเกษียนตนเองกลับบ้านไปพักผ่อนในบั้นปลายชีวิตได้แล้ว

“ฝ่าบาททรงเหนื่อยยากมานานหลังขึ้นครองราชย์ หาคนมาช่วยผ่อนคลายอารมณ์ก็นับว่าเป็นเรื่องดีไม่น้อย” เสียงนี้ดังมาจากหลังม่านไข่มุก โจวหลิงหมินหันไปมองพร้อมรอยยิ้ม ถ้าไม่ติดว่าน้ำเสียงที่ได้ฟังมันเจือความหึงหวงมาด้วย เขาก็คงคิดว่าเด็กน้อยกำลังส่งเสริมตนเองจริงๆ แต่คนอย่างหลี่ชิวหลานมีหรือจะยอมแบ่งผู้ชายตนเองกับผู้อื่น นิสัยแข็งกร้าวของนางมีหรือเขาจะมองไม่ออก

“หลี่ไท่โฮ่วทรงคิดเช่นนั้นหรือ เจิ้นฟังแล้วก็ชักจะลังเลไม่น้อย” โจวหลิงหมินไม่สนใจเหล่าขุนนางน้อยใหญ่ที่กำลังคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า เขาส่งเสียงหยอกเย้าเด็กน้อยหลังม่านที่ตอนนี้คงกำลังทำสีหน้าบึ้งตึง

สถานการณ์ของเขาไม่เหมือนกับเสด็จพ่อที่จำเป็นต้องรับสนมเพื่อการคานอำนาจกันและกันของเหล่าขุนนาง ยามนี้อำนาจทุกสิ่งอย่างแทบจะอยู่ในมือเขาทั้งสิ้น ตั้งแต่ถูกแต่งตั้งเป็นรัชทายาทเมื่อครั้งนั้นเขาก็กรุยทางกวาดล้างขวากหนานที่อันตรายไปจนหมด ดังนั้นหากเขาไม่ต้องการ ใครจะบังอาจยื่นมือไม้เข้ามาก่อเรื่องได้กัน

แต่เรื่องนี้ทำให้ไท่โฮ่วตัวน้อยรู้สึกหึงหวงตนเองขึ้นมาได้ก็นับว่าน่าสนใจไม่น้อย

หลี่ชิวหลานฟังน้ำเสียงสุดกระตือรือร้นนั้นพลางแยกเขี้ยวอย่างโมโห คนผู้นี้ไม่ต้องเดาก็คงอยากจะปั่นหัวนางพร้อมกับลงมือจัดการเหล่าขุนนางน่ารำคาญพวกนี้ไปด้วย แต่ใครจะยอมให้เขาปั่นหัวเพียงฝ่ายเดียวกัน ในเมื่ออยากแกล้งนางนัก ก็ต้องพร้อมรับมือนางด้วยเช่นกัน

“ในเมื่อฝ่าบาทกำลังจะมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น ดังนั้นอ้ายเจียก็อยากจะมีเรื่องดีๆ บ้างเช่นกัน ทุกท่านก็น่าจะทราบว่านับตั้งแต่เข้าวังมาเป็นสนมจนถึงวันนี้ อ้ายเจียยังคงเป็นสาวบริสุทธิ์ผุดผ่อง ในเมื่อทุกอย่างก็เรียบร้อยดีดังคำทำนายของเทพมังกรแล้ว อ้ายเจียก็อยากจะขอออกจากตำแหน่งไท่โฮ่ว ลากลับบ้านเพื่อไปแต่งงานจริงๆ และใช้ชีวิตอย่างปุถุชนคนธรรมดาสักที”

พลันเมื่อหลี่ชิวหลานกล่าวจบ ในท้องพระโรงก็เงียบงันราวกับไร้ผู้คน บรรยากาศเยือกเย็นราวกับอยู่ในฤดูหนาวแผ่กระจายออกมาจากหวงตี้หนุ่มอย่างรวดเร็ว

“เจิ้นไม่อนุญาตให้เจ้าแต่งกับผู้ใดทั้งนั้น!!!”

 

 

 

ภาคนี้น้องโดนพี่จับกินจนได้นะคะ แต่จะโดนตอนไหนไม่บอกจ้า

 

 

 

สนใจสั่งซื้อนิยายติดต่อไปได้ที่เพจห้องแห่งความฟินได้ค่ะ

PDF ราคาภาคละ 150 บาท

ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

185 ความคิดเห็น