หวงตี้เมื่อใดเจ้าจะเลิกสั่งงดขนมของมารดาเล่า!(จบ)

ตอนที่ 42 : ภาค 3 บทที่ 3 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    1 ก.พ. 64

 

 

 

หลี่ชิวหลานวันนี้ไม่ได้ไปร่วมว่าราชการที่ท้องพระโรงเพราะจำเป็นต้องอยู่ตำหนักเพื่อจัดการปัญหาของตำหนักใน หลังถูกแต่งตั้งเป็นหวงโฮ่วแล้ว นางก็ต้องรับหน้าที่ดูแลตำหนักในต่อจากหวงไท่โฮ่ว 10 เรื่องยิบย่อยอย่างรายจ่ายในตำหนักในไปจนถึงเรื่องใหญ่อย่างการตรวจสอบข้ารับใช้ทั้งหลายล้วนแล้วแต่ต้องผ่านตานางทั้งสิ้น

เดิมทีทุกอย่างนั้นมีหวงไท่โฮ่วจัดการโดยมีเหลียวเสียนเฟยคอยให้ความช่วยเหลือ แต่เมื่อนางขึ้นเป็นหวงโฮ่วจึงต้องรับหน้าที่นี้มาอย่างเลี่ยงไม่ได้

“อี๋มามาช่วยดูตรงนี้ให้เปิ่นกงที” เด็กน้อยยื่นสมุดบัญชีรายรับรายจ่ายของกองภูษาที่มีหน้าที่จัดการเกี่ยวกับเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายของคนในวังให้อี๋มามาช่วยดู หว่างคิ้วยับย่น

นี่แค่เล่มแรกเปิดไปไม่กี่หน้าก็พบพิรุธมากมาย นางไม่คิดเลยว่าว่าจะกล้าหาญกันมากขนาดนี้ คิดว่าตอนหวงไท่โฮ่วและเหลียวเสียนเฟยดูแลก็คงเปิดผ่านๆ กับฟังสรุปโดยรวมเท่านั้น

“ตัวเลขสับสนวุ่นวายสลับกับถูกต้องและขาดหาย มองแล้วยุ่งยากในการตรวจสอบหากหวงไท่โฮ่วและเหลียวเสียนเฟยไม่ใส่ใจก็ไม่แปลกอะไร” อี๋มามาพยายามเอ่ยอย่างไว้หน้าผู้สูงศักดิ์แม้จะเดาในบางสิ่งได้ หลี่ชิวหลานได้ยินก็ย่นจมูกอย่างไม่ไว้หน้า

“เหอะ ไม่จัดการเพราะคิดจะให้คนเหล่านี้เป็นหูตาในวังให้ต่างหาก ท้องพระคลังแคว้นโจวร่ำรวยอู้ฟู่จริงเชียว” เด็กน้อยโยนเล่มบัญชีลงหีบจากนั้นก็ซดชาฮวบใหญ่

“ระวังร้อนเพคะเหนียงเหนียง” เสี่ยวเหมาปรามผู้เป็นนายที่ซดน้ำชาราวกับไม่กลัวร้อน ถ้าเกิดในปากเป็นแผลขึ้นมานางก็คงถูกหวงไท่จื่อมองด้วยสายตาน่าหวาดกลัวเป็นแน่

“ไปเอาขนมที่ห้องเครื่องมาให้เปิ่นกงหน่อย” เด็กน้อยเอ่ยปากกับสาวใช้คนสนิท ใช้สมองไปมากดังนั้นจำเป็นต้องรีบเติมน้ำตาลอย่างเร่งด่วน “เอาอะไรที่หวานๆ มานะ”

“เพคะ” เสี่ยวเหมาไม่กล้าชักช้า ดังนั้นพริบตาเดียวหูทุกคนก็ได้ยินแต่เสียงตึงตังของเสี่ยวเหมาที่วิ่งหน้าตั้งไปยังห้องเครื่องเท่านั้น

อี๋มามายกมือขึ้นนวดขมับ เข้าวังมาร่วมสี่ปี บุตรีกับไม่เรียบร้อยขึ้นสักนิดเดียว แถมยังกระโดกกระเดกเหมือนผู้เป็นนายไม่มีผิด

“ท่านก็อย่าเข้มงวดนักเลย ให้นางไร้เดียงสาอย่างนี้ดีแล้ว อีกสักสองสามปีก็ค่อยให้นางออกจากวังไปแต่งงาน”

“ขอบพระทัยเพคะ” อี๋มามาซึ้งใจยิ่งนักที่เจ้านายตัวน้อยคิดอ่านเผื่อบุตรีของตน อยู่ในวังมีหน้ามีตาก็จริง แต่สถานที่แห่งเข้ามาแล้วก็ต้องอยู่อย่างอกสั่นขวัญผวา คราวก่อนนางกับบุตรสาวก็เกือบสิ้นชีพ กับตนเองน่ะไม่เท่าไหร่เพราะนางเตรียมใจไว้นานแล้วตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าวัง

แต่บุตรีนั้นหากส่งไปไกลจากที่แห่งนี้ได้มันก็จะดีมากกว่า

“แม่นมอี๋ก็เหมือนกัน ยามนั้นท่านก็ออกจากวังไปพร้อมกับเสี่ยวเหมาเสีย ที่แห่งนี้ข้าอยู่ได้ไม่จำเป็นต้องมีท่านหรอก” หลี่ชิวหลานไม่อยากให้เหมือนกับวันนั้นที่นางโดนลักพาตัวอีก แม่นมอี๋อายุมากแล้ว ควรจะไปพักผ่อนรอเลี้ยงหลานหรือไม่ก็กลับไปดูแลมารดาของนางที่จวนตระกูลหลี่จะดีกว่า

“อย่าทรงตรัสอย่างนั้นเลยเพคะ ชีวิตของนู๋ปี้  11 นับจากวันที่ก้าวเข้าวังก็มีเพื่อเหนียงเหนียงเท่านั้น”

หลี่ชิวหลานส่ายหน้า จากนั้นก็ไม่เอ่ยอะไรอีก

หลังขึ้นเป็นหวงโฮ่วหลี่ชิวหลานก็เริ่มพบปะกับเหล่าสนมทั้งหลาย แถมยังก่อศัตรูเพิ่มอีกหลายคนด้วย ที่เห็นได้ชัดเจนเลยก็คือฉางกุ้ยเฟยที่เกลียดขี้หน้าของตนเองเป็นอย่างมาก เหลียวเสียนเฟนนั้นไม่หือไม่อืออะไร

สนมเล็กสนมน้อยหลี่ชิวหลานขี้เกียจใส่ใจ

แต่มีหนึ่งคนที่นางไม่สามารถเดาทางได้เลย

เจียงซูเฟย...

อี๋มามาเห็นผู้เป็นนายกำลังครุ่นคิดก็ออกจากห้องไปพร้อมกับชุดน้ำชาเพื่อเปลี่ยนกาใหม่ให้

หลี่ชิวหลานคิดเรื่องของเจียงซูเฟยอยู่นานจนเริ่มปวดหัว เอาเถิด ในเมื่อทางเจียงซูเฟยไม่คิดก่อเรื่องนางก็ได้แต่ปล่อยผ่านไปเท่านั้น

“ขนมมาแล้วเพคะเหนียงเหนียง” พลันเสี่ยวเหมาที่เพิ่งกลับจากห้องเครื่องส่งเสียงตะโกนดังลั่น

“รีบเข้ามาเร็วเข้า” หลี่ชิวหลานโยนเรื่องปวดหัวทิ้ง ไม่รอให้เสี่ยวเหมาวางจานใส่ขนมเด็กน้อยก็รีบถลาเข้าไปหาขนมเสียแล้ว

 

 

สนใจสั่งซื้อนิยาย ติดต่อไปได้ที่เพจห้องแห่งความฟิน

PDF ราคาภาคละ 150 บาท

ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

185 ความคิดเห็น