หวงตี้เมื่อใดเจ้าจะเลิกสั่งงดขนมของมารดาเล่า!(จบ)

ตอนที่ 15 : ภาค 1 ตอนที่ 5 (1/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 487 ครั้ง
    29 ก.ค. 63

 

 

 

การเข้าเฝ้าไท่โฮว่ของหลี่ชิวหลานในครั้งนี้แห้งแล้งยิ่งนัก เข้ามาในตำหนักอวิ๋นอิ่งแล้วหลี่ชิวหลานก็ทำการคำนับแม่สามีอย่างเต็มพิธีการ คำนับเรียบร้อยก็คุกเข่าอยู่บนพื้นพรมนุ่มอย่างนอบน้อมว่าง่าย นางรับรู้ได้ถึงสายตาของหญิงชราตรงข้ามที่มองสำรวจตนเองอย่างชัดเจน

ไม่นานหูก็ได้ยินคำสั่งให้ลุกขึ้น หลี่ชิวหลานลุกอย่างว่างง่าย จากนั้นก็เดินไปนั่งเก้าอี้ตามคำเชิญของมามาสูงวัยที่ผายมือไปทางเก้าอี้ตัวน้อยที่เด็กอย่างนางสามารถขึ้นนั่งได้อย่างสบาย

“เป็นอย่างไร เข้ามาอยู่ในวังขาดเหลืออะไรหรือไม่” น้ำเสียงอ่อนโยนเจือความใจดีต่างจากใบหน้าที่เรียบเฉยนั้นทำให้หลี่ชิวหลานลอบยิ้ม ก่อนจะตอบออกไปอย่างนอบน้อมพร้อมกับคงไว้ซึ่งความไร้เดียงสาตามอายุร่างกาย

“ขาดอาหารฝีมือของมารดา หม่อมฉันอยากกลับจวนจะแย่” เด็กน้อยตีหน้าเศร้า ผู้ชรามองเห็นเข้าก็ยกมุมปากยิ้มอย่างพอใจ ดวงตาที่ยังไม่ฝ้าฟางจดจ้องเด็กน้อยที่ก่อเรื่องใหญ่ไปเมื่อวาน เดิมนางทั้งโมโหทั้งกังวลใจ แต่พอได้คิดอย่าถี่ถ้วนก็ได้แต่นั่งหัวเราะขบขันเด็กน้อยร้ายกาจ 

นานแล้วที่ไม่พบคนมีฝีมือ ไม่คิดเลยว่าจะอายุน้อยอย่างนี้

“เจ้ายังเด็กนัก” ผู้ชราถอนหายใจ “เอาเถิด หลังจากนี้ให้มาหาอายเจีย[29] ทุกวันเวลานี้ สายหน่อยก็เรียนเรื่องในวังที่นี่เลย พอเที่ยงก็ทานอาหารกับอายเจียเสีย เข้าใจหรือไม่” หลี่ชิวหลานรับคำคำด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ทั้งที่ในใจนั้นเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องกังวาน นางอ่านไท่โฮว่ไม่ออก ไม่ทราบว่าต้องการให้นางอยู่ใกล้ๆ เพื่ออะไร แต่ถ้ามีไท่โฮว่คุ้มศีรษะ นางก็เหมือนมีเกราะป้องกันอีกชั้น

“เพคะ” จากนั้นก็เป็นการถามไถ่พูดคุยสัพเพเหระ ไม่มีอะไรน่าตื่นตาตื่นใจ หลี่ชิวหลานพยายามสังเกตุหญิงชราที่วางท่าทีสนิทสนมใส่ ในวังหลังไม่มีทางมีแม่พระแน่นอน นึกไปมาถึงได้เข้าใจว่าเพราะอะไร เหลียวไท่โฮว่เป็นป้าของเหลียวเสียเฟย โจวหลิงหมินนับว่ามีสายเลือดของพระนางไม่น้อย

อืม...ยุ่งยากจริงๆ

“สายมากแล้ว มาคุยเล่นกับผู้ชราเช่นอายเจียเจ้าคงเบื่อแล้ว วันนี้ก็กลับไปกินนอนให้เต็มที่ วันพรุ่งก็เตรียมตัวมาให้พร้อมเรียนด้วยเล่า” ผู้ชราเองก็อยากไปงีบสักหน่อยแล้วเหมือนกัน 

“หม่อมฉันทูลลาเพคะ” หลี่เต๋อเฟยตัวน้อยถวายคำนับแล้วจึงได้เดินออกจากตำหนักอวิ๋นอิ่งแล้วขึ้นเกี้ยวจากไป เด็กน้อยหาวอีกสองสามครั้งจนหางตาเปียกชื้น อย่างไรก็ต้องกลับไปนอนชดเชยกับเวลาที่เสียไป คิดไปมาก็รู้สึกห่อเหี่ยวใจที่นับจากนี้ไปต้องตื่นเช้า

ขณะกำลังนั่งเกี้ยวผ่านเส้นทางข้างตำหนักจินหลงเพื่อกลับตำหนักตน หลี่ชิวหลานก็เห็นขบวนเกี้ยวของหวงตี้ หวงไท่จื่อและเหล่าหวงจื่อหยุดลงที่หน้าตำหนักจินหลงพอดี เด็กน้อยสั่งหยุดเกี้ยว รอให้คนที่หน้าตำหนักเข้าไปเหลือแต่เหล่าข้ารับใช้ก็รีบสั่งให้วางเกี้ยวแล้วเตรียมจะไปเอาคืนโจวหลิงเหวิน

“เสี่ยวเหมาขอชาดที่เจ้าพกติดตัวหน่อย” เด็กน้อยแบมือตรงหน้าเสี่ยวเหมา จำได้ว่าช่วงนี้เสี่ยวเหมากำลังเรียนแต่งหน้ากับแม่นมอี๋ แถมยังชอบพกกระปุกแป้งและกระปุกชาดติดตัวเพราะกำลังเห่อของใหม่ แผนร้ายของเด็กน้อยแม้จะปุบปับไปหน่อยแต่คิดว่าได้ผลแน่นอน

โจวหลิงเหวินเป็นคนห้าวหาญไม่ค่อยละเอียดรอบคอบ

ต้องโดนดีแน่!

ร่างเล็กๆ ของผู้เป็นนาย เมื่อได้รับกระปุกชาดแล้วก็รีบวิ่งไปยังเกี้ยวทั้งหลายที่จอดเรียงรายอยู่หน้าตำหนักจินหลง แม่นมอี๋มองด้วยรอยยิ้ม นางส่งสายตาให้บุตรีรีบตามไปดูเจ้านายตัวน้อยอย่างรวดเร็ว 

เสี่ยวเหมาวิ่งตามไป ทันเห็นเจ้านายตัวน้อยกำลังจดจ้องอยู่กับเกี้ยวของเหล่าหวงจื่อ 

เด็กน้อยเป็นคนมีความจำดีเป็นเลิศ จำได้แม่นว่าเกี้ยวของโจวหลิงเหวินอยู่ตรงไหน มือเล็กเปิดฝากระปุกชาดออกแล้วควักออกมาป้ายบนเกี้ยวด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสะใจ เด็กน้อยละเลงเสียจนเกี้ยวไม้แดงกลายเป็นสีแดงสดมันเลื่อม

เหล่าราชองครักษ์ที่หน้าตำหนักจินเหลียนพากันมองหลี่เต๋อเฟยตัวน้อยตาปริบๆ ไม่ทราบว่าควรจะทำอย่างไรกับสถานการณ์นี้ ตัวตนของหลี่เต๋อเฟยพิเศษเกินไป และจากที่มองเห็นก็เป็นการแกล้งกันแบบเด็กๆ เท่านั้นไม่พบว่าจะเป็นการอาจหาญอะไรมากมาย แถมราชองครักษ์บางคนที่เป็นองครักษ์เงายังจำรสชาติการถูกหวงจื่อทั้งสองพระองค์ลงมือซ้อมพวกเขาเพื่อฝึกซ้อมเขาได้ดี

ปล่อยให้โดนแกล้งไปนั่นแหละดีแล้ว

“ชาดหมดเสียแล้ว เสี่ยวเหมาเจ้ามีเพิ่มอีกกระปุกสองกระปุกหรือไม่” เด็กน้อยเผลอละเลงชาดในกระปุกใส่เกี้ยวของโจวหลิงเหวินจนหมด 

พอจะหันไปละเลงใส่เกี้ยวของโจวหลิงหมินชาดก็หมดเสียแล้ว ดวงตากลมโตมองเกี้ยวของหวงไท่จื่อตาละห้อย แต่คิดไปมาเกี้ยวของหวงไท่จื่อเคลือบสีทองเอาไว้ ถ้าทาชาดลงไปคงจะเห็นชัดเกิน ดังนั้นเลยต้องพับเก็บความแค้นเอาไว้ก่อนชั่วคราว

“หมดแล้วเพคะ พวกเรารีบกลับกันเถิด” เสี่ยวเหมากลัวจะถูกเฆี่ยนหลังลาย นางไม่อยากอยู่ตรงนี้สักนิด พอเกลี้ยกล่อมเจ้านายได้ก็รีบพาไปขึ้นเกี้ยวแล้วจากไปอย่างรวดเร็ว

 

 

 

ต้องการสอบถาม สั่งซื้อ ทวงนิยาย แวะไปพูดคุยได้ที่เพจห้องแห่งความฟินได้เลยค่ะ

PDF ราคา 150 บาท (เปิดขายแล้ว)

MEB ราคา 229 บาท (เริ่มเปิดขาย 15 ตุลาคม ช้ากว่า PDF เล็กน้อยเพราะต้องปรับปรุงใหม่อีกครั้งให้สมบูรณ์มากขึ้น แต่จะไม่เปลี่ยนเนื้อเรื่อง)

สะดวกทางไหนก็ไปสนับสนุนกันได้ค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 487 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

185 ความคิดเห็น

  1. #132 N-Numwan29 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 12:39
    แบบ ไปแกล้งแบบนี้คิดดีแล้วใช่มั้ยลูกก
    #132
    0
  2. #130 Jellydolphin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 07:34
    องครักษ์ร่วมมือด้วย
    #130
    0
  3. #79 Zonongsa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 12:42
    แล้วตอน5(2-3/3) ล่ะคะ...
    #79
    1
    • #79-1 Saranchat-K(จากตอนที่ 15)
      1 สิงหาคม 2563 / 12:44
      ลงสิ้นสุดแค่ตอน 5(1/3) ค่ะ ที่เหลืออยู่ในรูปเล่ม
      #79-1
  4. #70 kwinsupreme (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 08:31

    น้อออออน
    #70
    0
  5. #53 อัมพร? (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 10:39

    ขอบคุณค่ะ

    #53
    0
  6. #52 อี้เซี่ยวซาหุน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 09:47
    ยัยน้องแสบอีกแล้ววว 55555555
    #52
    0