โคนัน (องค์กรชุดดำคนใหม่)

ตอนที่ 8 : Episode 2 ( The end)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    12 ส.ค. 62

       “คุณตำรวจครับนี่พวกเรายังต้องสืบสวนกันอีกนานไหมล่ะครับผมว่าคงไม่ใช่พวกเราสามคนน่ะครับอาจจะเป็นคนนอกก็ได้” ยามูระพูดขึ้นด้ยสีหน้าอารามณ์ไม่ดีเพราะว่าเขาอยู่ในเหตุการณ์ทั้งวันแต่คดีไม่คืบหน้า

       “นั่นสินะคะคงไม่ใช่พวกเราหรอกค่ะ” ยูนะพูดขึ้นมาอีกคนอีกอย่างรู้สึกว่ามิคิโกะจะอาการไม่ค่อยดีด้วยึงต้องพาเขาออกไปเพราะแฟนมิคิโกะเพิ่งเสียชีวิต” ยูนะพูดขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าไม่ดีของมิคิโกะ

       “เอายังไงดีล่ะครับสารวัตร” ทาคางิเข้ามากระซิบข้างหูของสารวัตรเมงูเระ

       “จะเอายังไงล่ะก็ต้องปล่อยพวกเขาไปพวกเขาไม่มีอาวุธในการสังหารแถมมีสถานที่อยู่ชัดเจน” สารวัตรเมงูเระพูดตอบทาคางิไปถึงแม้ว่าเขาจะสงสัยทั้งสามคนขนาดไหนแต่ก็ต้องปล่อยเขาไปสารวัตรได้แต่คิดในใจ

       “เอาล่ะนะได้เวลาออกโรงแล้วโคโกโร่นิทรา” โคนันพูดและหันนาฬิกามาทางโคโกโร่ที่ตอนนี้กำลังคุยกับสารวัตรเมงูเระเรื่องที่จะปล่อยตัวผู้ต้องสงสัยไป

~จึกเสียงของเข็มยาสลบที่โดนต้นคอของโคโกโร่ทำให้โคโกโร่ยืนหมุนไปหมุนมาทำให้คนที่อยู่บริเวณนั้นตกใจและนั่งลงพร้อมไขคดี

โคนันจึงไปแอบหลังเสาและเอาโบว์รูปหูกระต่ายขึ้นมาและปรับเปลี่ยนเสียงเป็นโคโกโร่เหมือนที่ทำอยากทุกที

       “โคโกโร่นิทรา” ยามูระพูดขึ้นทำให้สีหน้าทั้งสามคนมีสีหน้าที่วิตกกังวล

       “ผมว่าอย่าให้พวกเขาออกจากที่นี่ดีกว่าครับท่านสารวัตร” โคนันพูดขึ้นในเสียงของโคโกโร่เพื่อบอกให้พวกเขาอยู่ที่นี่

       “ทำไมล่ะโมริคุง.....หรือว่านายรู้แล้วว่าใครคือคนร้ายน่ะ” สารวัตรพูดขึ้นและหันมาหาโคโกโร่ด้วยท่าทีสงสัย

       “ใช่แล้วล่ะครับท่านสารวัตรเพราะคนร้ายน่ะคือคนที่อยู่ในสามคนนี้ยังไงล่ะครับ” โคนันในเสียงโคโกโร่พูดขึ้นอย่างจริงจัง คุณวากะ มิคิโกะ

       “มิคิโกะจังน่ะเหรอนี่คุณจะบ้ารึไงเค้าสองคนเป็นแฟนกันมิคิโกะจะฆ่าได้ไงล่ะ” ยามูระพูดขึ้นพร้อมหันหน้าไปหามิคิโกะที่มีสีหน้าซีดสุดๆ

       “แล้วทำไมฉันต้องฆ่าด้วยล่ะฉันรักฮิโรเมากนะ” มิคิโกะพูดขึ้น

       “ผมรู้ครับว่าคุณสองคนรักกันมากแต่ถ้าเป็นเรื่องสร้อยที่แหวนของคล้องไว้ล่ะครับผมเพิ่งสังเกตุเห็นนะครับว่าสร้อยที่คุณใส่อยู่น่ะเหมือนกับคุณเคนโด้ผู้ตายแต่ตอนที่พบศพนั้นผมกลับไม่พบสร้อยที่คุณเคนโดใส่” โคนันพูดขึ้นในเสียงของโคโกโร่ทำให้ทุกคนนั้นดูตั้งใจฟังมาก

       “.....แค่คุณเห็นฮิโระไม่ใส่สร้อยก็หาว่าฉันเป็นคนร้ายแล้วเหรอคะแล้วถ้าฉันเป็นคนร้ายจริงแล้วฉันเอาอาวุธกับแผ่นใสเข้ามาได้ยังไงล่ะ” มิคิโกะพูดขึ้นมาอย่างมีชัยเพราะเค้ารู้ว่าโคโกโร่นิทราจะพูดอย่างไรเมื่อเขาบอกไปว่าเค้าไม่สามารถนำอาวุธเข้ามาได้แต่ก็ผิดพลาดอย่างหนักเพราะคนที่มีชัยคงเป็นโคนันที่ยืนยิ้มอย่างมีชัย

       “แล้วคุณรู้ได้ยังไงล่ะครับว่าคนร้ายน่ะพกแผ่นใสเขามาด้วยยังไม่มีใครบอกเลยนะครับ”

       “......คือฉัน” มิคิโกะพูดตะกุกตะกักและมีสีหน้าที่ซีดที่สุดเมื่อโคโกโร่บอกให้ตำรวจเอาแผ่นใสที่เต็มไปด้วยคาบเลือดออกมา ในที่สุดมีมิคิโกะจึงพูดความจริงออกไป

       “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเขาซะหน่อย” ในตอนนี้มิคิโกะมีอาการตัวสั่นน้ำตาคลอเบ้า “ถ้าเขาไม่พูดเรื่องนั้นออกมาฉันคงไม่ฆ่าเขา” แล้วมิคิโกะก็เล่าย้อนไป


       “มีอะไรเหรอฮิโระ” มิคิโกะพูดขึ้น

       “คือฉันอยากขอยืมเงินมิคิโกะอีกซัก 500,000 เยนน่ะคือว่าฉันจะต้องเอาไปผ่อนรถน่ะ


       “ในตอนนั้นทำให้ฉันรู้ในทันทีเลยว่าเค้าไม่ได้ซื้อรถแต่เอาไปซื้อของให้กับผู้หญิงอีกมากมายที่เขาซ่อนไว้ทำให้ฉันโกรธมากจึงเผลอลงมือฆ่าเขาไปแต่ถ้าเขาไม่พูดเรื่องเงินนั่นฉันคงไม่ฆ่าคนที่ฉันรักหรอก” ทันทีที่เขาพูดจบมิคิโกะจึงเดินมาหาตำรวจแล้วยืนมือมาให้ใส่กุญแจมือ



       เมื่อความจริงแจ่มแจ้งแล้วโคนันจึงเดินออกมาเห็นผู้ต้องหาเดินขึ้นรถตำรวจไป โคนันมีสีหน้าที่เรียบเฉยและเศร้าสุดๆที่เหมือนกับทุกคนในตอนนี้รวมถึงฉันด้วย

       ในขณะที่ทุกคนวุ่นวายกันฉันจึงเดินออกมาจากที่เกิดเหตุและเดินไปที่จอดรถเข้าไปนั่งในรถของตัวเองและขับออกมาจากที่เกิดเหตุทันทีและกำลังเมลหาใครบางคน


            

จากเบลล่าเอ็ดเวริ์ด

ถึง: [][][][][][][]


                  โคโกโร่นิทราที่นายให้ฉันสืบน่ะน่าสนใจดีนะคนนั้นนะ

                                                        ~โรเซ่~


ฉันแสยะยิ้มออกมาพร้อมกับนึกภาพของโคนัน “น่าสนใจดีนะ” 

                 เอโดงาวะ โคนันคุง



——————————————————————————



ขอโทษทุกคนด้วยนะคะที่ต้องให้รอนาน ตอนต่อไปจะไปเกี่ยวข้องกับไอดอลนะคะ ขอให้ทุกคนติดตามกันด้วยน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

12 ความคิดเห็น