ฉันเป็นของแวมไพร์(I belong to vampire)

ตอนที่ 3 : เกิดอะไรขึ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    3 ต.ค. 63

ช่วยด้วย ช่วยผมด้วย
.
.
.

นี่เราฝันหรอ (สะดุ้งตื่น)


เอ๊ะ ! นี่เรามานอนที่เตียงได้ยังไงกัน

ทำไมผมจำอะไรไม่ได้เลยจำได้ว่าเมื่อวานนี้ผมไปสมัครมางานมา แล้วก็กลับมาที่บ้าน จากนั้นก็อาบน้ำแล้วเกิดอะไรขึ้นนะ ทำไมถึงอะไรจำไม่ได้เลย

จากนั้นผมพยายามคิดแต่ก็คิดไม่ออก

นี่มันกี่โมงแล้วเนี่ย ผมยิบนาฬิกาขี้นมาดู ตอนนี้เป็นเวลา 06:10 น. ว่าแต่วันนี้ต้องไปทำงานวันแรกสินะ

จากนั้นผมก็ค่อยๆลุกขึ้นมานั่งตรงขอบเตียง

ผมกำลังคิดว่าผมมานอนที่เตียงตอนไหนกันนะ

ทำไมจำไม่ได้แต่เมื่อคืนกับฝันว่าผู้ชายคนนั้นมาช่วยเราจากอะไรสักอย่างนะ มาช่วยจากอะไรกันนะ.....

ช่างเถอะเลิกคิดๆแล้วไปหาอาบน้ำดีกว่าผมค่อยๆลุกขึ้นยืนแต่ขาของผมกับรู้สึกไม่มีแรงยังไงไม่รู้ จนผมล้มลงที่พื้น ตุบ!

ทำไมรู้สึกไม่มีแรงเลยนะ

จากนั้นผมเลยค่อยผยุงตัวเองขึ้นมาช้าๆแล้วก็ก้าวขาเดินช้าๆไปที่ห้องน้ำ

ผมก็เดินเข้าไปในห้องน้ำแต่ผมก็ต้องตกใจตรงหน้ากระจก เอ๊ะ!

ทำไม......

ทำไมผมถึงมีรอยแดงที่คอล่ะ แถมยังเหมือนเป็นรอยดูดเลย นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับผมนะ

หลังจากที่ผมอาบน้ำและแต่งตัวเสร็จผมก็มานั่งทานข้าวเช้า แล้วผมก็นั่งคิดว่ารอยที่คอมาจากไหนกัน

จนผมลืมดูเวลาว่ากี่โมงแล้ว จากนั้นผมก็คิดไดว่าวันนี้ต้องไปถึงที่ทำงานแปดโมงตรงนิ

เอ๊ะ! นี่มันกี่โมงแล้วนะ ผมดูนาฬิกาที่ข้อมือ แย่ล่ะสินี่มัน 07:25 แล้วนิต้องรีบแล้วสิ

ไม่หน้าคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเลยเราจากนั้นผมก็คับรถไปที่ทำงาน ผมมาถึงบริษัทตอน07:48ดีนะที่ไม่สายไม่งั้นโดนประทานทำโทษแน่

พอมาถึงผมก็เดินเข้าบริษัท จากนั้นก็เดินไปหาคนที่ผมมาสมัครงานด้วย

"สวัสดีครับพี่"
อ่าวน้องนาทีพึ่งมาหรอจ่ะ
"เออครับ"

เออพี่ลืมบอกไปพี่ชื่อพี่หอมนะ

"ครับ พี่หอม"

" คือว่าผมต้องเข้าไปหาท่านประธานเลยมั้ยครับ "
อ่อประธานยังไม่มาเลยนะ

แต่ไปนั่งรอที่ห้องท่านประธานเลยก็ได้นะ เพราะท่านประธานบอกไว้ถ้านาทีมาให้ไปรอที่ห้องเลยนะ
" อา ครับ งั้นผมไปรอท่านประธานในห้องนะ

ครับ"

จ่ะ

หลังจากนั้นผมก็เลยเดินมาที่ห้องประธาน แต่ผมคิดว่าจะรอหน้าห้องหรือในห้องดีนะ

งั้นรอหน้าห้องนี่แหละ. ตอนนี้ผมยืนรอท่านประธานที่หน้าห้องแต่อยู่ดีๆ ห้องท่านประธานก็เปิดออก

//คุณนาทีครับคุณไฟว์บอกให้เข้าไปที่ห้องได้เลยครับ
"ออ คา...ครับ"

ผมตกใจผมไม่คิดว่าในห้องประทานจะมีคนอยู่ด้วย

//คุณไฟว์ครับคุณนาทีมาแล้วครับ

///มาแล้วทำไมไม่เข้ามาเมื่อวานฉันก็บอกนิว่าให้มาแปดโมง

"เออผมขอโทษครับ"

ประทานมองหน้าผมอยู่สักพัก

//นี่ โย บอดี้การ์ดฉัน

สวัสดีครับคุณนาที

"เออสวัสดีครับคุณโย "

//โยนายออกไปก่อน

ครับ

จากนั้นคุณโยก็เดินออกไปจากห้อง เหลือเพียงผมกับท่านประท่านสองคน

ตอนนี้ในห้องเงียบสนิท
จากนั่นท่านประท่านก็ค่อยๆเดินมาหาผมเข้ามาเรื่อยๆ
เข้ามาใกล้จนตัวจะติดกันท่านประธานค่อยๆก้มใบหน้ามาที่ข้างๆหู

บอกแล้วไงถ้ามาช้าจะต้องโดนทำโทษ......
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น