ฉันเป็นของแวมไพร์(I belong to vampire)

ตอนที่ 2 : ทำไมนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    3 ต.ค. 63

' ตอนนี้ผมกำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องของประธาน แต่อยู่ดีๆประธานก็เดินมาข้างหลังผมตอนไหนก็ไม่รู้'

" เอะ!!เออ... ท่านประธาน มาตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ

'จากนั้นท่านประธาน ก็ได้กระซิบข้างหูผมว่า 

"บอกแล้วไงว่าให้เรียกว่าไฟว์ แต่ก็ช่างเถอะ ฉันลืมบอกไปว่าถ้ามาสายจะต้องโดนลงโทษ "เข้าใจไหม นาที " "

// 'คะครับ'

     'ผมรู้สึกตกใจแล้วก็สงสัยว่าท่านประธานมาถึงตรงที่ผมยืนอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมท่านประธานเดินเร็วจังทั้งๆที่ ตรงที่ท่านประธานนั่งอยู่นั้น มันก็อยู่ไกลพอสมควร ต้องเดินเร็วขนาดไหนกันนะถึงมาถึงที่นี่เร็วขนาดนี้ แถวไม่ได้ยินเสียงเดินด้วยซ้ำไป/

เอะ แต่ว่า เมื่อกี้หน้าของท่านประธาน กับหน้าของเราใกล้กันจังเลยเเฮะรู้สึกใจเต้นเร็วจัง

"ไว้เจอกันนะนาที /" คาครับ "

'จากนั้นผมก็เดินออกมาจากห้องของประธาน แต่ผมก็ยังตกใจไม่หาย

  นี่เราเป็นอะไรนะทำไมใจถึงเต้นแรงขนาดนี้ สงสัยคงจะตื่นเต้น เรื่องที่ได้งานใหม่สินะ ในที่สุดก็มีงานทำแล้วดีใจจัง.

'จากนั้นผมก็ได้กลับบ้าน ว่าแต่จะกินอะไรดีนะ งั้นก็แวะ ที่มินิมาร์ทใกล้ๆบ้านก็แล้วกัน

"เออ...นี่ใช่นาทีหรือเปล่า

"//ใช่ ครับ //  รู้จักผมด้วยหรอครับ.                

       " จำเราไม่ได้หรอ เราแปลงไงที่เรียนตอน ม .ปลายด้วยกันน่ะ

  

  'อ๋อๆแปลงจำได้แล้ว ที่อยู่กลุ่มเดียวกับ ไกด์ใช่ไหม 

 

  "ใช่ๆ แล้วพักอยู่แถวนี้หรอ

  

  'ใช่ แปลงก็อยู่แถวนี้เหมือนกันหรอ.      


"ใช่ ๆ"
แปลงเป็นเพื่อนตอน ม. ปลาย ของผมแต่พวกเราก็อยู่คนละกลุ่มกัน แต่ก็คุยกันบ้าง ผมแทบจะจำแปลงไม่ได้ แปลงดูดีขึ้นมาก แถมหล่อขึ้นอีกต่างหาก ดีจังเลยนะที่ได้เจอเพื่อนสมัยเรียน

         '' เออนี่นาทีเราของเบอร์นายได้มั้ยเผื่อว่าจะได้นัดกินข้าวกับเพื่อนๆกันอะ

'อ่อได้สิ จากนั้นแปลงก็ยื้นโทรศัพท์ให้ผม  จากนั้นผมกดเบอร์ของผมให้แปลงอะนี่เบอร์เราผมยื้นโทรศัพท์คืนให้แปลง 


"โอเคขอบใจนะ "


        จากนั้นแปลงกดโทรออก นั้นเบอร์เรา งั้นเราไปก่อนนะนาที น้องเรารอยุ่นะ เอาไว้เจอกันนะ

"โอเคไว้เจอกัน"


     'จากนั้นผมก็ซื้อของแล้วก็กลับบ้าน'

' ถึงบ้านสักทีทำไมรู้สึกเหนื่อยๆนะทำไมเดี๋ยวนี้เหนื่อยง่ายนะเรา ไปอาบน้ำแล้วนอนสักนิดดีกว่า ค่อยกินข้าวหลังจากตื่นแล้วกัน

' หลังจากนั้นผมก็อาบน้ำเสร็จ ผมใส่ชุดนอนกางเกงขายาวกับเสื้อนอนแบบติดกระดุมผมกำลังจะใส่เสื้อแต่อยู่ดีๆผมก็รู้สึกเจ็บตรงที่หน้าอกของผมขึ้นมา

เป็นอะไรเนี่ยทำไมเจ็บตรงหน้าอกแบบนี้นะ จากนั้นผมก็ล้มลงไปที่พื้นแล้วภาพก็ตัดไป.........
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น