Demonstrate ปริศนาสายสัมพันธ์

ตอนที่ 1 : Case 1 นกฮูกราตรี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    22 ก.ค. 63

 

 

 

ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่งในเมือง W ประเทศ Youniverse

 

[....เนื่องจากผลงานที่เหล่า 'นกฮูกราตรี' ได้แสดงให้พวกเราได้เห็นว่าเป็นกลุ่มคนที่มีความสามารถมากพอที่จะได้รับการยอมรับจากรัฐบาลและประชาชน ซึ่งวันนี้ผู้บัญชาการตำรวจได้ออกมาแถลงการณ์แต่งตั้งให้พวกเขามีฐานะเทียบเท่ากับหน่วยงานพิเศษ สามารถร่วมทำคดีได้กับทุกหน่วยงาน และขอให้ทุกหน่วยงานให้ความร่วมมือกับ 'นกฮูกราตรี' ในการสืบสวนด้วยค่ะ ต่อไปเป็นข่าวจาก....]

 

เสียงผู้ประกาศข่าวดังออกมาจากโทรทัศน์ในเวลา 16 นาฬิกา ข่าวสารต่างๆถูกถ่ายทอดออกมาในร้านอาหารแห่งหนึ่งท่ามกลางผู้คนที่แออัดกันในร้าน ชายหนุ่มที่โต็ะริมหน้าต่างเมื่อได้ยินข่าวนั้นก็อมยิ้มจนคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามต้องเอ่ยถามอย่างสงสัย

"ยิ้มอะไรของนายพีนัท"

"ข่าวเมื่อกี้ไง กลุ่มของพวกเราได้การยอมรับจากรัฐบาลเลยนะ"

"นี่นะที่นายดีใจ?" เขายกคิ้วตั้งคำถาม

"โห่ แล้วพี่วอลไม่ดีใจหรอ"

"ก็ไม่เห็นมีอะไรต่างจากเดิมนี่"

"มันก็จริง" พีนัทยิ้มสดใสมองพี่ชายแท้ๆที่กินข้าวอย่างสบายๆในเวลาว่างงาน

 

ทั้งสองคนนี้คือหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มนักสืบก็ไม่เชิง กลุ่มรับจ้างทั่วไปก็อาจจะ เอาเป็นว่าเป็นกลุ่มที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านที่เรียกตัวเองว่า 'นกฮูกราตรี'

 

ชายคนหนึ่งหน้าตาดีแนวเอเชีย รูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาวอมเหลืองพอเหมาะ จมูกโด่งคมสัน ผมอันเดอร์คัตสีดำสนิท สายตาคมเข้ม แต่ยังคงไว้ซึ่งรอยยิ้มอ่อนโยนบางๆประดับใบหน้าหล่อเหลา คล้ายกับดาราเกาหลีมาเอง สวนทางกับอายุที่ไม่ได้น้อยตามใบหน้าเท่าไหร่ เขาชื่อ วศุณัน คณาพรพิทักษ์ ชื่อเล่น วอลนัท หรือ วอล

 

ส่วนอีกคนที่ดูเด็กกว่า มีหน้าตาคล้ายวอลมากกว่าครึ่ง ต่างก็ที่ดวงตาแฝงแววขี้เล่นสดใส ผมสีเทาขี้เถ้ารองทรงดัดลอน ช่วยขับให้ใบหน้าดูหล่ออย่างลงตัว ชื่อว่า ณัฏธ์ คณาพรพิทักษ์ ชื่อเล่น พีนัท หรือ พี เป็นน้องชายของวอลนัท

 

กริ๊ง~~ กริ๊ง~~

เสียงสายโทรเข้าดังขึ้นเรียกความสนใจของวอลให้ละจากอาหารตรงหน้า เขาหยิบโทรศัพท์ที่แสดงชื่อคนคุ้นเคยขึ้นมารับ แต่ก็แอบคิดไว้แล้วว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร

"ฮัลโ--"

"วอลมีเรื่องให้ช่วย มาเจอกันที่ KM อพาร์ตเมนท์ อ้อ! ฉันบอกสถานที่ให้นิมแล้วไม่ต้องห่วง รีบมา ติ๊ด!"

"เดี๋ยว! พีไปกันเถอะ ฟรีมาขอให้เราไปช่วย" ปลายสายวางหูโดยที่เขายังไม่ทันได้เอ่ยตอบอะไร วอลเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าแต่ก็ไม่ลืมเอ่ยเรียกน้องชายที่มาด้วยกัน

"แต่ผมยังกินไม่เสร็จ--" ไม่รอให้พีพูดเสร็จเขาก็เดินไปจ่ายเงินและตรงออกจากร้านไปขึ้นรถทันที พีมองข้าวที่ยังเหลือเกือบครึ่งจานอย่างอาลัยแต่ก็ต้องตัดใจเดินออกจากร้านไปขึ้นรถที่สตาร์ทเครื่องรอเรียบร้อย

 

"อันนี้ ใส่ไว้อย่าทำหายล่ะ" วอลหยิบบางอย่างโยนให้น้องที่เพิ่งปิดประตูรถ พีรับมาพลางมองอย่างสงสัย สร้อย Dog Tag สีเงินสะท้อนแสงอาทิตย์ ที่แผ่นป้ายแกะสลักเป็นรูปนกฮูกที่ยืนหลับตาอยู่บนพระจันทร์เสี้ยว ด้านล่างสลักคำว่า Owls Night ส่วนด้านหลังก็สลักตัวอักษรภาษาอังกฤษคำว่า Peanut ซึ่งเป็นชื่อของเขาเอาไว้ด้วย

 

"นี่อะไรครับ" พีมองอย่างสงสัย พลางเหลือบไปเห็นสร้อยแบบเดียวกันที่คอของพี่ชาย

"ได้มาจากผบ.ตำรวจ มันไม่ใช่แค่สร้อยธรรมดาๆ อย่าทำหายล่ะ แต่เอาจริงๆ ทั้งกรมตำรวจน่าจะรู้จักหน้าพวกเราอยู่แล้ว คงไม่ได้ใช้บ่อยนักหรอก"

"ดูท่าคงมีชิปหรืออะไรสักอย่างข้างใน พี่ว่าผมจะแฮกมันได้ไหม" พีนัทถามพลางเก็บสร้อยที่ได้มาไว้ในเสื้ออย่างดี

"ถึงความคิดนายจะน่าสนใจก็เถอะแต่หยุดความคิดนั้นไว้ซะดีกว่า" พีนัทพยักหน้ารับอย่างขบขันขณะที่รถสีดำค่อยๆเคลื่อนตัวออกไปตามถนน

 

16.50 น.

ปอร์เช่ พานาเมร่า สีดำเคลื่อนตัวมาจอดหน้าอพาร์ตเมนท์แห่งหนึ่งหลังเขตย่านการค้ากลางคืนที่เริ่มทยอยเปิดร้านกัน ถนนในซอยที่เคยว่างเปล่าตอนนี้เต็มไปด้วยรถตำรวจหลายคันจอดเรียงราย พร้อมๆกันนั้นรถฮุนได โคน่าสีขาวอีกคันก็ขับมาจอดข้างกันติดๆ หญิงสาวหน้าตาดีเดินลงมาจากรถคันนั้น เธอเป็นสมาชิกอีกคนของกลุ่ม

 

เธอมีผมตรงสีดำไฮไลท์น้ำเงินยาวประบ่า หน้าตาเกลี้ยงเกลา ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงขายาวสีดำ แม้หุ่นจะไม่ได้ดูเย้ายวนชวนหลงใหล แต่ก็เป็นคนดูดีมีเสน่ห์คนหนึ่ง เธอชื่อ ณนน นิยมสุขสันข์ หรือ นิม ผู้ช่วยของกลุ่ม

 

เมื่อพวกเขาทั้งสองลงจากรถ โดยพีขอเป็นฝ่ายหาข้อมูลบนรถอีกเช่นเคย ลูกน้องคนสนิทของฟรีที่เห็นพวกเขาได้ก็เดินตรงมาหาทันที ถึงจะพูดว่าลูกน้องแต่ก็อายุมากกว่าพวกเขาเสียอีก

"สวัสดีครับ คุณโอม" ผมกล่าวทักทาย

"มาแล้วหรอ ฟรีรออยู่ข้างในน่ะ" คุณโอมผายมือเชิญพวกเขาให้เดินตาม

"ครับ" นายตำรวจที่ยืนเฝ้าสถานที่เกิดเหตุมองเห็นพวกเขาที่คุ้นตาก็ยกเทปกั้นขึ้นเปิดทางให้พวกเขาเดินเข้าไปในอพาร์ตเมนท์

 

สถานที่เกิดเหตุเป็นห้องหมายเลข 506 ติดบันไดทางขึ้นของตึกรูปตัวเอลนอกจากลิฟต์ เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็เห็นรองเท้ากระจัดกระจายเต็มพื้น น่าจะหล่นมาจากตู้รองเท้าที่เปิดค้างอยู่ข้างๆ หน่วยพิสูจน์หลักฐานเก็บหลักฐานตามที่ต่างๆของห้องพักและห้องนั่งเล่นที่มีของกระจัดกระจายเต็มพื้น แผ่นหลังของชายหนุ่มที่คุ้นเคยยืนอยู่หน้าร่างอวบของชายคนหนึ่ง โดยมีแพทย์นิติเวชกำลังตรวจสอบสภาพศพเบื้องต้นก่อนส่งตัวไปห้องชันสูตร

 

"มาแล้วหรอวอล"

"แล้วมีอะไรให้ช่วยล่ะ"

"นายก็รู้ว่าตำรวจอย่างพวกเรามีฝีมือก็จริง แต่ไม่ได้เก่งเฉพาะทาง ซึ่งบางเรื่องเราก็ทำไม่ได้"

"แล้ว" วอลมองสำรวจศพของผู้ตายที่นอนแน่นิ่งอยู่กลางห้อง ดวงตาเหลือกถลน ปากอ้า มือแข็งค้างอยู่กลางอก ที่คอยังมีรอยถลอกจากเล็บเป็นเส้นตรงหลายเส้น

"ผู้ตายชื่อ วิทยพล นานมี อายุ 29 ปี เป็นนักแปลเอกสาร สันนิษฐานว่าเสียชีวิตเพราะยาพิษ คาดว่าเวลาเสียชีวิตเป็นบ่ายโมงวันนี้ จากสภาพสถานที่เกิดเหตุคิดว่าคงเป็นการปล้นฆ่า แม่ของผู้ตายถูกตีด้วยของแข็งตอนนี้เราส่งตัวไปโรงพยาบาลแล้ว"

"นายได้ตรวจดูกล้องวงจรปิดรึยัง"

"มีกล้องตรงทางขึ้นกับหน้าป้อมยาม แต่กล้องพวกนั้นโดนทุบซะเละเทะไม่เหลือชิ้นดี แล้วโยนทิ้งคลองน้ำข้างๆนี่เอง ตอนนี้กำลังเก็บกู้ชิ้นส่วนอยู่"

"นิมไปช่วยพวกเขาหน่อย ถ้าครบแล้วเอาไปให้พีกู้ข้อมูล"

"ค่ะ" หญิงสาวตอบรับพร้อมเดินออกไปกับคุณโอมที่อาสาเป็นคนนำทาง ทิ้งให้ชายหนุ่มทั้งสองยืนคุยกันอยู่ในสถานที่เกิดเหตุ

 

"ยังไงพวกเราก็ยอมรับล่ะว่าไม่ได้เก่งด้านนี้เท่าน้องนาย กล้องที่เละขนาดนั้นพวกเราคงใช้เวลาอีกหลายอาทิตย์กว่าจะกู้ข้อมูลคืนมาได้" ฟรีกอดอกพูดกับวอลที่เริ่มเดินสำรวจสถานที่เกิดเหตุ

"อืม แล้วมีใครเป็นผู้ต้องสงสัยไหม"

"ตอนนี้ยังเลย สอบถามคนในตึกแล้ว ครอบครัวนี้ไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกับเพื่อนบ้านนะ"

"คงต้องรอพีกู้ข้อมูลสินะ ว่าแต่แม่ของผู้ตายเป็นไงบ้าง"

"แค่หัวแตกน่ะ ตอนนี้น่าจะกำลังให้ปากคำที่สน. จะไปฟังไหม"

"อื้ม" วอลขานรับหลังจากที่สำรวจสถานที่เกิดเหตุเรียบร้อย

 

ตอนนั้นเอง หูฟังไร้สายขนาดเล็กที่เขาใส่อยู่ก็มีเสียงดังออกมา พีพูดผ่านเครื่องติดต่อว่ากล้องเละเกินไป ต้องกลับฐานเพื่อกู้ข้อมูลเพราะในรถมีอุปกรณ์ไม่พอ ผมจึงบอกให้นิมไปส่งพีที่ฐานแล้วผมจะไปฟังการให้ปากคำของแม่ผู้ตายสักหน่อย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น

  1. #1 musume_musume (@SY-Junior) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 08:18

    อื้อหืออออ น่าสนใจมาก รอติดตามเลยนะคะ.

    #1
    0