Fantastic girls : รักต้องมนตร์ SEASON I [BTS&BLACKPINL] -THE END-

ตอนที่ 86 : PART 80 : ยัยเด็กโง่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,435
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    8 ก.ย. 60

Sugar talk...


ผมโคตรโกรธจีซูเลยครับ เธอทำแบบนั้นทำไม เอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงทำไม ทำไมเธอถึงชอบทำให้ผมเป็นห่วง แต่ไม่เคยห่วงตัวเองเลย ตอนนี้ผมแทบไม่อยากมองหน้าเธอเพราะกลัวว่าจะเผลอพูดอะไรไม่ดีออกไป ก็เลยหันไปให้ความสนใจกับสังเวียนสัตว์ประหลาดตรงหน้าแทน


โฮก!! แปร๊น!! เปรี๊ยะ!! ก๊าก!!


เคโททอลสี่ตัวยืนล้อมไอ้แมงมุมร่างทรงของดูเธอร์ไว้ ไอ้หมอนี้เป็นอีกคนหนึ่งที่ผมโคตรของโคตรบรมโคตรของความโกรธ เวลาไอ้หมอนี้โผล่มาทีไหร่ ชีวิตของเราไม่เคยได้สงบสุขเลย

"โพนี่" เสียงดูเธอร์เอ่ยขึ้น 'What's the Pony?' อย่าบอกนะครับว่าโพนี่คือชื่อของไอ้ คงไม่ใช่ไอ้แล้วครับ นางแมงมุมตัวนี้ ช่างบ้องแบ๊วไม่เข้ากับหน้าตาเหลือเกิน 

"จัดการพวกเห็บหมัดนี้ซะ ข้าจะรอฟังข่าวดี ฮ่าๆๆ" เสียงของมันเหมือนลอยไกลออกไปแล้วครับ มันไปแล้วเหรอครับ 'ป๊อดนี่หว่า'


ชึ้บ! ชึ้บ! ชึ้บ! 


นางแมงมุมเริ่มขยับตัวรอบทิศทาง เพื่อสำรวจเคโททอลทั้งสี่ ผมเดาว่ามันกำลังมองหาจุดอ่อนของทีม ถ้าผมเป็นมันนะ จุดอ่อนของทีมในตอนนี้คือตัวที่บาดเจ็บเยอะที่สุดครับ และตัวนั้นก็คือ...


ฟู่!


"Guruda!" เสียงจีซูร้องเตือน โชคดีที่เจ้านี้มันฉลาดครับ ผมว่ามันก็คงรู้แหละว่ามันจะโดนก่อนใครเพื่อน เลยรีบโฉบออกข้าง ก่อนจะสลัดขนแหลมใส่นางแมงมุมโพนี่ 

"อี๊ด! อี๊ด! อี๊ด!" นางแมงมุมร้องโอดครวญ เลือดสีม่วงดำค่อยๆ ซึมออกมาจากรอยแผล

"ก๊ากๆๆ" ผมไม่รู้ว่ามันพูดอะไรครับ แต่ถ้าเป็นผม ผมจะบอกว่า 'สมน้ำหน้า' ไม่ก็ 'มึงควรโดนอย่างนี้ซะบ้าง!' 

นางแมงมุมกำลังจะวิ่งเข้าใส่ Guruda อีกครั้ง แต่ว่า...

"โฮก!!"


ป้าบ! ป้าบ! ป้าบ!


"อี๊ด!!!!!!" มันกรี๊ดร้องเสียงแหลมยาวเสียงดัง ดังจนพวกผมต้องเอามือปิดหู ดังจนโรเซ่ตื่นขึ้นมา เพราะนางแมงมุมโดนเจ้า Firon ตะปบเข้าให้หลายที มันหมุนตัวดิ้นทุลนทุลายเหมือนปวดแสบปวดร้อน

"โฮก!"


ง้าบ!


"อี๊ด!!!!" เจ้า Firon กระโจนกัดขาของมัน มันสลัดขาไปมา แต่เจ้า Firon ก็กัดไม่ยอมปล่อย

"อี๊ด!!!!" มันร้องด้วยความเจ็บปวด

"โอ้ย! หนวกหูมากกกก เคโททอล! จัดการนางโพนี่ซะ!" โรเซ่ตะโกน

"ดูยัยนี้ดิฮยอง ตื่นขึ้นมาก็โวยวายเลย" ไอ้วีมันก็แซะเหลือเกิน แต่เมื่อกี้ 'กูเห็นนะครับ' ใครมันบอกพวกผมไม่รู้ครับว่า 'หยุดความคิดพิลึกพิลันของพวกฮยองซะ' กลืนน้ำลายตัวเองชัดๆ


แปร๊น!!!


Elegreen เป็นตัวแรกเลยครับที่มันออกโรงตามคำยุของโรเซ่ แต่ครั้งนี้ไม่ใช่พายุหมุนเหมือนที่พวกผมเคยเห็นแฮะ แต่เป็นกำแพงพายุสูงห้อมล้อมตัวนางแมงมุมไว้จนพวกผมมองไม่เห็นตัวของนางแมงมุมนั่น


เปรี๊ยะ!!!


กลายเป็นกำแพงพายุสายฟ้าซะแล้ว


ฟืด!!! 


Elegreen สูดหายใจดึงเอาพายุสายฟ้านั้นเข้าเก็บไว้ที่งวงของตัวเอง งวงของมันพองขยายใหญ่ขึ้น มันสูดจนพายุลูกนั้นหายไป เผยให้เห็นร่างของนางแมงมุมอีกครั้ง แมงมุมยักษ์กำลังย่างกายเข้าหาเจ้าช้างน้อยแล้ว และ...


ฟู่!!/แปร๊น!!!


พิษสีเขียวหนืดของแมงมุมหรือจะสู้พายุสายฟ้าได้ พิษที่โพนี่พ่นใส่เจ้าช้าง วกกลับมาหาตัวเอง

"อี๊ด!!!!" มันร้องเสียงดังปวดแสบปวดร้อน


เปรี้ยง!!!


"อี๊ด อี๊ดๆ อี๊ดๆ" มันร้องชักดิ้นชักงอเซไปมาเมื่อเจอพายุสายฟ้าเข้าซ้ำ

"Firon! Guruda! ปิดเกม!" โรเซ่ออกคำสั่ง 

"ยัยนั้นเห็นเป็นเรื่องสนุกหรือไงนะ" ไอ้วีนี้ก็บ่นจัง

"มึงเป็นห่วงก็บอกเขาไปสิ" มันหันมามองหน้าเอาเรื่อง

"อ่อ...กูลืม มึงบอกไปแล้วนี่หว่า"

"ไอ้ฮยอง!" มันง้างหมัดจะชกแขนผม

"อะไรๆ" ผมว่าแล้วมองเอาเรื่องบ้าง

"กู!...ฮยองมึง"


ป้าบ!


ขอตบหัวมันหน่อยครับ ระบายสักหน่อย

"ตบทำไมวะ ผมเจ็บนะ" มันว่าแล้วทำหน้าบึ้ง ผมขี้เกียจต่อปากต่อคำกับมันแล้ว ขอดูสถานการณ์ตรงหน้าดีกว่าครับ

"โฮก!!!!" เจ้า Firon อาศัยจังหวะที่นางแมงมุมเสียหลัก กระโจนเข้าหามัน ทั้งงับทั้งข่วนทั้งกัดกระชาก สยดสยองมากครับ แต่คงไม่ใช่สำหรับสองคนนั้น

"Guruda! ตาลูกพี่แล้ว!" โรเซ่ร้องตะโกน

"พี่ Gu สู้ๆ พี่ Gu สู้ตาย!" ตามมาด้วยจีซู แปลกกว่าสัตว์ประหลาดก็สองคนนี้แหละครับ

"อ่ะพู่" ไอ้วีมันเดินไปหาสองคนนั้นตั้งแต่ตอนไหนครับเนี่ย แถมพู่สีแดงที่มันถอดมาจากหมวกเกราะอีก บริการไปอีกน้องผม

"Thanks!" โรเซ่รับพู่ไปแล้วโบกสะบัด

"พี่ Gu สู้ๆ พี่ Gu สู้ตาย พี่ Gu ไว้ลาย สู้ตาย สู้ๆ" โรเซ่กับจีซูร้องประสานเสียงกันระงม เอิ่ม...คือ มันไม่ใช่กีฬาสีเปล่าครับ

"นายวี! จะยืนเฉยทำไม เอ้า!" ไอ้วีรับพู่มาจากโรเซ่อย่างงงๆ 

"เอ้อ ไม่ต้องงง เห็นที่ฉันทำกับพี่จีซูเปล่า" ไอ้วีคงไม่ทำตามหรอกใช่มั๊ยครับ เพราะผมเห็นมันทำหน้าเด๋อๆ ด๋าๆ

"นี่ พูดตามฉันนะ พี่ Gu สู้ๆ พูด!" โรเซ่บอกไอ้วี นั้นเข้าขั้นบังคับแล้วนะครับ

"พี่...พี่..." ไอ้วีตะกุกตะกัก 'อย่านะมึงไอ้วี ห้ามโดนสองคนนั้นสะกดจิตนะเว้ย'

"พี่ Gu สู้ๆ" จีซูเข้าร่วมขบวนการ 'อย่านะมึง!'

"พี่...พี่..." สองคนนั้นลุ้นกันใหญ่เลยครับ มันจำเป็นต้องจริงจังกันขนาดนั้นมั๊ยครับ 

"พี่ Gu สู้ๆ พี่ Gu สู้ตาย!" ไปแล้วครับสมงสมองน้องผม โดนสองคนนั้นล้างสมองจนได้

"เย้! เยี่ยมมาก" โรเซ่ว่าแล้วหันไปตีไม้ตีมือกับจีซู

"ก๊าก!!!"


ปั๊กๆๆ ปั๊กๆๆ


"อ๊าย!!!" สองสาวจับมือกันกรี๊ด เมื่อเห็นเจ้า Guruda สะบัดปีกแหลมใส่นางแมงมุม

"ฮยอง! มาดิ่" ไอ้วีกวักมือเรียกผม จีซูจึงหันกลับมาแล้วส่งยิ้มให้ผม ทีแรกก็เกือบเผลอตัวยิ้มกลับเหมือนกันแหละ แต่ 'กูโกรธอยู่ๆ' ผมก็เลยก้มหน้าก้มตาเดินเข้าไปหา ผมเห็นแวบๆ ว่าจีซูทำหน้าจ๋อย 'ฮึ จ๋อยไปเถอะยัยเด็กโง่' ผมเดินมาหยุดอยู่ข้างๆ ไอ้วี

"พี่ Gu สู้ๆ พี่ Gu สู้ตาย พี่ Gu ไว้ลาย สู้ตาย สู้ๆ" สามเกลอเขาสามัคคีชุมนุมกันมากครับ ผมล่ะอยากจะบ้าตาย

"ก๊าก!!!!" 


ปั๊กๆๆ ปั๊กๆๆ


"อี๊ด!!!!!"

"เคโททอล! รวมพลัง!" โรเซ่ร้องตะโกนก้อง นี้ผมกำลังดูกระบวนการห้าสี่ power ranger หรือไงนะ 'เฮ้อ'


แปร๊น! เปรี๊ยะ!


Elegreen กับ Godleer สร้างกำแพงพายุสายฟ้าอีกแล้วครับ แต่ครั้งนี้ไม่ได้มีแค่สองตัวครับ


"ก๊าก!!!" Guruda สลัดขนปีกทั้งหมดของมันใส่พายุสายฟ้า ตามมาด้วย...


"โฮก!!!" กำแพงพายุสายฟ้าปีกพิฆาตพุ่งตรงดิ่งหานางแมงมุมโพนี่อย่างเร็วตามเสียงคำรามของ Firon


"อี๊ด!!!" เสียงมันร้องแสบแก้วหูมาเลยครับ ก่อนที่จะ...


เปรี้ยง!!!


"อี๊ด!!!" แล้ว...


ตุ้ม!!!


ร่างแมงมุมนั่นระเบิดหายไปกลับตา


แหมบๆๆ แหมบๆๆ


ฝนตกเหรอครับ
"ฮยอง! ฝน! ฝนสีดำว่ะเห้ย" ฝนสีดำเหมือนที่ไอ้วีบอกด้วยครับ ตกเต็มฟ้าเลย ตอนนี้เสื้อขาวๆ ของพวกผมกลายเป็นสีดำกันไปหมดแล้ว

"เย้! เย้ๆๆ เยยยย..."

"โรเซ่!" วีกับจีซูรีบคว้าตัวโรเซ่ไว้ เชียร์เสร็จปุ้บสลบปั้บเลยครับ เชื่อเธอเลย

"คุณชายมาแล้วๆ ทุกคนปลอดภัยดีนะ" เสียงมาก่อนภาพแบบนี้ เจ้าลา Mored นั่นแหละ วิ่งหน้าตั้งนำหน้าขบวนเหล่าทหารมาโน้นครับ

"แถวตรง!"


พรืบ!


"เปิดทาง!"


พรืบ!


เอาเข้าไปครับ จัดเต็มมาเลยทีเดียว 'ทำไมไม่ปูพรมแดงมาด้วยเลยล่ะ'


พลุนๆๆๆๆ


มีจริงซะด้วย 'กูคิดเล่นๆ เปล่าวะ' โน้นครับมาโน้นแล้วครับ คุณชายทั้งสองของเจ้า Mored เดินหน้าเครียดมาบนพรมแดงแต่ไกล เปิดตัวอลังการกันเหลือเกินพี่เอ้ย! และเหมือนจีซูจะรอไม่ไหว

"ฝากยัยนี้ด้วยนะ" เธอเลยเดินเข้าไปหาสองคนนั้นซะเอง 

"เล่นใหญ่เกิ๊น" เธอว่าทันทีที่เดินไปถึงจนสองพี่น้องหันไปมองอีกทางเลยครับ อายมั๊ยล่ะครับนั่น

"เอ่อ...ตกลงมีใครเป็นอะไรมั๊ย" จียงพูดก่อน

"แล้วตกลงไอ้แมงมุมที่ Mored ว่ามันมาจากไหน" มิโนเสริม

"แล้ว..."

"หยุ๊ด!!" จีซูยกมือปามจียง

"ถ้าพวกพี่อายที่ฉันแซวเมื่อกี้ ฉันขอโทษค่ะ" เธอพูดตรงไปเปล่าครับ ฮ่าๆๆ ผมล่ะอยากหัวเราะดังๆ ทำอย่างนี้สองคนนั้นยิ่งอายเข้าไปใหญ่

"ฉันจะตอบทีละคำถามนะคะ มีคนเป็นหนึ่งคนคือยัยโรเซ่ สลบเหมือดอยู่โน้น" เธอว่าแล้วชี้มาทางโรเซ่ที่ไอ้วีกำลังพยุงไว้อยู่

"ส่วนเจ้าของของไอ้ เอ้ย! นางแมงมุมโพนี่นั่นน่ะ ไอ้ดูเธอร์เองค่ะ"

"ไอ้ดูเธอร์! ฮยอง! นี่มันมาเหยียบจมูกเราถึงที่เลยนะ นี่ๆๆ อีกหน่อยมันคงมาเหยียบถึงหัวฮยอง"

"พอ! มึงพอไอ้มินโฮ กูพี่มึง" 

"ตีกันเลยๆ"

"ยัยจีซู!" สองพี่น้องตะโกนใส่ยัยคนเพี้ยน หายโง่ก็มาเพี้ยนเลยนะยัยนี้ 'ฮึ' เดี๋ยวก่อน 'มึงโกรธอยู่ๆ' ผมจะเสียฟอร์มเพราะยัยหนูของไอ้จินนิ่แหละ

"อกาธอนัส!" จียงออกคำสั่ง

"ขอรับ!"

"แบ่งคนไปดูสถานที่ ดูแลเคโททอล และดูแลคนของข้า"

"ขอรับคุณชาย!" แล้วอกาธอนัสที่ยืนเรียงแถวอยู่ก็แยกออกเป็นสามส่วน ส่วนหนึ่งไปสำรวจพื้นที่เกิดเหตุ ส่วนหนึ่งไปดูแลพวกเคโททอลที่หอบหายใจกันอยู่ที่พื้น สงสัยจะใช้พลังกันเยอะไปหน่อย ส่วนอีกส่วนก็วิ่งเข้ามาหาพวกผมสามคน

"ขอตรวจร่างกายหน่อยนะครับ" มีแพทย์ทหารด้วย แล้วเขาก็ใช้มือสแกนเหมือนที่ปู่ไบรอคเคยทำเลยครับ

"เป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ" จีซูเดินเข้ามาถามอาการผมจากแพทย์ทหารที่กำลังตรวจร่างกายผมอยู่

"จากที่เห็นแค่ฟกช้ำนิดหน่อยครับ ไม่เป็นอะไรมาก" ก็แน่ล่ะครับ ถ้าเทียบกับคนอื่น ผมระวังตัวสุดแล้ว และโดนน้อยสุดด้วย ในขณะที่โรเซ่...

"ค่อยๆ วางเธอนะครับ อ่า อย่าๆๆ ครับ อยากจับข้างนั้นมากครับ เธอเอาด้านนั้นลงน่ะครับ" ไอ้วีว่า ขณะที่อกาธอนัสสองคนกำลังช่วยกันวางโรเซ่ลงบนเปลพยาบาล

"น่ารักดีนะคะ" จีซูเดินมายืนข้างๆ ผม และมองสองคนนั้น แต่ผมเลือกเดินหนีเธอจะไปหาจียงกับมิโน


หมับ!


เธอคว้าข้อมือผมไว้ 

"พี่เป็นอะไรคะ" จีซูถาม ผมจึงหันกลับไปหาสายตาสงสัยของเธอ แต่ผมยังไม่อยากคุยกับเธอตอนนี้ ตอนที่มีคนเยอะแยะแบบนี้

"บอกฉันสิ" เธอว่า

"ค่อยคุยกันเถอะ" ผมว่าแล้วรีบเดินหนีมาหาจียงกับมิโน

"ฮะ! ซี่โครงร้าว! ไหล่หลุด! แต่เมื่อกี้ยัยนี้ยังดีๆ อยู่เลยนะครับ" โรเซ่โดนหนักขนาดนั้นเลยเหรอครั

"คงเป็นเพราะอะดรีนาลีนน่ะครับ"

"แล้วจะหายมั๊ยครับ" ไอ้วีรีบร้อนถาม

"ได้ยาของปู่หมอ ไม่กี่วันก็หายครับ" ยาปู่แกดีจริงๆ ครับ เชื่อถือได้

"ฮยองว่ามันเข้ามาได้ยังไง" เสียงมิโนถามจีฮยอง

"กูก็ไม่รู้เหมือนกัน เป็นไปได้ยังไงที่แมงมุมตัวใหญ่ขนาดนี้เราจะสังเกตไม่เห็น" สองคนนี้กำลังคุยกันหน้าเครียดอยู่เลยครับ

"อืม...ขอโทษนะครับ" ผมว่าแล้วเดินเข้าไปหาทั้งสองคน

"ว่าไง" รุ่นพี่จียงถาม

"ผมว่าจะมาถามเรื่องแมงมุมยักษ์ตัวนั้นน่ะครับ" ผมว่า

"เราไม่มีคำตอบให้หรอกนะ เพราะเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม นี่ก็คิดจนหัวจะระเบิดเหมือนกัน" มิโนว่าแล้วใช้มือกุมขมับ

"แต่ขอโทษจริงๆ ที่เกิดเรื่องบ้าๆ นี่ขึ้น ความประมาทของพวกฉันเองแหละ ไม่ได้คิดว่าจะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาแบบนี้ ก็เลยจับโปรเกม่อนกันเพลินไปหน่อย" เดี๋ยวก่อนครับ ประโยคสุดท้ายมิโนพูดผิดหรือเปล่าครับ

"จับ...เอ่อ...จับโปรเกม่อน" ผมทวน 'อย่าตอบกูว่าใช่นะ กูขอร้อง' 

"ขอโทษจริงๆ แต่เจ้าตัวนี้มันหายากน่ะ" รุ่นพี่จียงก็ด้วยเหรอครับ พระเจ้า! ผมอยากเอามือฟาดกบาลตัวเอง 'กูมาทำอะไรกับคนพวกนี้!' 

"คุณชายครับ" อกาธอนัสคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหาพวกเรา

"ว่า?" จียงถาม

"ผมคิดว่าพวกคนของคุณชาย ควรย้ายพวกเขาไปห้องพยาบาลนะครับ โดยเฉพาะคุณแชยอง น่าจะให้ปู่หมอดูแลดีกว่าครับ" อกาธอนัสคนนี้ว่า

"ก็ดีพวกเขาจะได้พักด้วย" จียงหันไปบอกอกาธอนัส

"นายก็ด้วย" เขาบอกผมต่อ ผมจึงโค้งให้และเดินตามอกาธอนัสออกมา

"ห้องพยาบาล" ผมเห็นม่านน้ำปรากฏขึ้น โรเซ่ถูกหามเข้าไปก่อน ตามไปด้วยไอ้วีที่เดินตามไปติดๆ ส่วนจีซูยืนทำหน้าหงอยอยู่หน้าม่านน้ำรอผมอยู่

"ไปด้วยกันนะคะ" เธอพูดเสียงค่อยเมื่อผมเดินมาถึงหน้าม่านน้ำ

"ก็ไปสิ" ผมบอกแล้วเดินผ่านม่านน้ำเข้ามาก่อน เธอจึงเดินตามมา



ณ ห้องพยาบาล

"พวกมึงมากันแล้ว แล้วนั่น เฮ้ย! น้องโรเซ่เป็นไรวะ ปู่หมอ! ปู่ๆๆ คนเจ็บมาแล้ว!" เจโฮปรีบลุกขึ้นนั่งบนเตียงแล้วโวยวายเมื่อเห็นพวกผมโผล่หน้ามา

"ไหนๆ ใครเป็นอะไรร้องโวกเวกโวยวายไปได้" ปู่ไบรอคเดินเข้ามา

"อุต๊ะ! ไปโดนอะไรมานี่!" แกดูตกใจนิดๆ ที่เห็นสภาพโรเซ่

"โพนี่ครับโพนี่" ไอ้วีว่า

"โพนี่? หน้ากากโพนี่เนี่ยนะ" โอ่ย! โน่นติดเกม นี้ติดรายการเพลง เอากันเข้าไปๆ

"หมายถึงแมงมุมยักษ์ครับปู่" ผมบอก

"อ่อๆ งั้นเดี๋ยวข้าดูให้ พวกเจ้ารอๆ ไปก่อนแล้วกัน ถ้าปวดแผลก็พาราอยู่โน้น กินๆ ไปก่อน ข้าต้องใช้สมาธิจะให้แยกร่างตอนนี้คงไม่ได้" แกว่า

"ครับ" วีรับคำ

"ถึงมือปู่หมอแล้ว พวกข้าขอตัวนะ" อกาธอนัสบอกพวกผม พวกผมจึงพยักหน้ารับ แล้วพวกเขาก็เดินกลับเข้าม่านน้ำไป ทันทีที่ม่านน้ำหายไป

"พี่คะ" จีซูกำลังจะหันมาพูดกับผมครับ แต่ผมเร็วกว่า จึง...


หมับ!


ผมรีบลากจีซูออกมา

"อ้าว! ไปไหนกันวะ!" เจโฮปตะโกนไล่หลัง


ปัง!


ผมพาเราสองคนมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องพยาบาล

"พี่..."

"เธอทำแบบนั้นทำไมจีซู" ผมพูดสวนขึ้น

"คะ?" ยังมาทำหน้างงอีก

"คนที่แกควรฆ่า เป็นฉัน ไม่ใช่เขา ไม่ใช่คนที่นี้ เธอบ้าหรือไง" ผมว่าด้วยความฉุนเฉียว

"พี่คะ"

"โง่!" ผมพูดออกไป จีซูสะดุ้งหน่อยๆ และน้ำตาก็เริ่มคลอเบ้า

"เธอมันโง่ โคตรโง่เลย! ยอมตายเหรอ คิดว่าตัวเองเป็นใคร ซุปเปอร์ฮีโร่หรือไง วันเดอร์วูแมนงี้ โง่!" ผมยอมรับครับว่าด่าแรงจนจีซูเริ่มสะอื้น

"ถ้าเธอตายแล้วยังไงจีซู คิดว่ามันจะปล่อยพวกฉันไปงั้นเหรอ อย่าโลกสวยไปหน่อยเลย" ถ้าโดนผมว่าอีกทีเธอร้องไห้แน่ๆ เลยครับ เพราะตัวเธอเริ่มสั่นแล้วด้วย

"ก็ฉันเป็นห่วงนิ่คะ"

"เป็นห่วงคนอื่น แต่ไม่เคยห่วงตัวเองนี่น่ะ" ผมว่า แล้วจีซูก็มองหน้าผมนิ่ง ปากเธอสั่นเล็กๆ 'ขอโทษ' สายตาเธอมันบอก

"เธอไม่คิดบ้างเหรอ ว่าแม่เธอจะเป็นยังไง แม่เธอเสียพ่อเธอไปแล้ว ยังต้องมาเสียเธอไปอีก คิดว่าเขาจะทำใจได้เหรอ" พอพูดถึงแม่ จีซูก็เริ่มน้ำตาไหล

"แม่เธอปกป้องเธอเพื่อให้เธอมีชีวิตอยู่ แต่เธอกลับตอบแทนท่านด้วยการวิ่งเข้าหาความตายเนี่ยนะ" นี่ผมพูดเองผมยังน้ำตาคลอเลยอะ

"พี่คะ"

"เธอเคยเข้าใจถึงความสูญเสียบ้างมั๊ย เธอรู้มั๊ยว่ามันเจ็บยังไง มันเจ็บปวดแค่ไหน! จีซู!"

"เข้าใจสิ!" เธอร้องออกมาทั้งน้ำตา

"เข้าใจดีเลยล่ะ! ฮือ...ฉันสูญเสียพ่อที่ฉันรัก สูญเสียครอบครัวที่อบอุ่น สูญเสียตัวตนไปกับพลังนั่น ฮึก...ทำไมพี่ถึงคิดว่าฉันไม่เข้าใจมัน ฮึก ฮือๆ" เธอร้องไห้ออกมา ใจผมเจ็บปวดนะที่เห็นเธอเป็นแบบนี้

"และเพราะฉันเข้าใจดี ฉันถึงรู้ว่า ชีวิตนึงของฉัน เทียบกับสามชีวิตของพวกพี่ ยังไงซะ ฮึกๆ ก็ยังมีคนเสียใจน้อยกว่า ฮือๆ และฉันไม่อยากให้พวกพี่ต้องมาตายเพราะฉัน ฮือๆๆ" จีซูก้มหน้าก้มตาร้องไห้ใหญ่เลยครับ 

"ถูกที่เธอว่า" ผมบอก แล้วจีซูก็เงยหน้ามองผม น้ำตาที่ไหลอาบแก้มมันทำให้ผมต้องยกมือขึ้นไปเช็ดให้

"มีคนเสียใจน้อยกว่าก็จริง แต่ฉันจะเสียใจมากถ้ามันเป็นแบบนั้น จีซู"

"พี่คะ"

"กอดหน่อยได้มั๊ย" ผมว่าแล้วอ้าแขนออก

"พี่คะ ฮือๆ" เธอค่อยๆ เดินเข้ามาหาอ้อมแขนผม เมื่อเธอเดินเข้ามาใกล้ ผมก็รีบกอดเธอไว้ทันที ผมกอดเธอไว้แน่นเพื่อบอกเป็นนัยๆ ว่าผมจะไม่ยอมเสียเธอไปไหน จีซูก็กอดผมแน่นเหมือนกัน

"ฮือๆๆ" เธอยังร้องไห้อยู่เลยครับ

"ฉันขอโทษ" ผมบอก

"งือ~" เธอส่ายหน้ากับอกผม

"ฉันต่างหากล่ะ" เธอว่า

"ขอโทษนะคะที่ทำให้พี่เป็นห่วง" แล้วผมจะโกรธเธอได้ยังไงล่ะครับ จริงๆ ผมหายโกรธตั้งแต่ตอนเชียร์กีฬาแล้วล่ะ แต่เพราะอยากเตือนสติเธอไม่ให้คิดอะไรหุนหันแบบนั้น ก็เลยใช้วิธีนี้ตามสไตล์ผม แต่คงรุนแรงไปหน่อย ทำไงได้ล่ะครับ จะให้ผมจ๋ะจ๋าค่ะคะมันก็ยังไงๆ อยู่นะ ก็งี้แหละ 'เป็นแฟนพี่ต้องทน'

"จีซู" ผมเรียกชื่อเธอ

"ค่ะ" เธอเงยหน้าขึ้น คราบน้ำตายังเต็มหน้าอยู่เลยครั

"สัญญาได้มั๊ย ว่าจะไม่ทำอะไรแบบนี้อีก" ผมบอกเธอ จีซูมองลึกเข้ามาในตาผม เอ๊ะ...ผมเคยเห็นแววตาแบบนี้มาก่อนหรือเปล่าครับ เพียงแต่ตาเธอมันไม่ได้เปลี่ยนสี 

'พี่รักฉันมั๊ย' สายตาเธอมันฟ้อง 

'รักสิยัยเด็กโง่' ผมมองตอบ เธอถึงยิ้มออกมาและบอกว่า

"ค่ะ ฉันสัญญาณ แต่ว่า..." 

"แต่?" จะแต่อะไรของเธอนะ

"แต่พี่ห้ามดุ ห้ามด่าฉันแบบนี้อีกนะ ฉันกลัวอะ ดูสิร้องไห้จนน้ำออกหมดตัวแล้ว" เธอว่าแล้วทำหน้าหมุ่ย ผมจึงหัวเราะออกมา

"เป็นเด็กโดนผู้ใหญ่ดุก็ดีแล้ว"

"ไม่ยุติธรรมอะ! ดุไม่เท่าไหร่หรอกคะ ไอ้เรื่องด่านี่ หืม! ฉันรู้ตัวว่าฉันโง่ ฉันรู้ตัวว่าฉันบ้า แต่ไม่เห็นต้องตอกย้ำกันเลยนิ่คะ" เธอโวยวายใหญ่เลยครับ

"รู้ตัวด้วยเหรอ" ผมแซวเล่นๆ

"โหยพี่อะ! โป้ง! โป้ง! โป้ง! โป้ง! ฉันจะไม่คุยกับพี่แล้ว" แล้วเธอก็เอามือกอดอกหันหน้าไปทางอื่น 'ฮึ...ยัยบ๋องเอ้ย!'

"จีซู" ผมเรียกเธอ

"..." แต่เธอไม่หันครับ

"จีซู" คราวนี้ผมสะกิดด้วยนะ

"..." นิ่งๆๆ ทำเป็นเข้ม 'จะเอาอย่างนี้ใช่มั๊ย ได้!'


สู้ด!


"พี่!" จีซูเอามือกุมแก้มตัวเองข้างที่ผมเพิ่งหอมไปฟอดใหญ่ แล้วเธอก็ตีแขนผมและด่าผมว่า

"คนฉวยโอกาส"

"ไหนว่าไม่คุยกับฉันไง" ผมบอกเธอแล้วตีหน้ากวน

"โหยพี่อะ! ไม่อยู่แล้วๆ ฉันไปดูโรเซ่ดีกว่า" เธอว่าแล้วจะหันหลังเดินกลับเข้าห้องพยาบาล

"เดี๋ยว!" ผมดึงเธอไว้ จีซูหันมาแล้วมองหน้าผมประมาณว่า 'อะไรอีก'

"อีกข้างยังไม่ได้หอมเลยนะ"

"พี่ชูก้า! ไม่คุยด้วยแหล่ว!" เธอว่าแล้วรีบเปิดประตูเดินอายม้วนเข้าห้องไป ผมได้แต่ยิ้มขำๆ เพราะปฏิกิริยาของเธอ

"ยัยเด็กโง่"



.........จบ PART 80.........
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

1,612 ความคิดเห็น

  1. #1033 NKrose (@NKrose) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 02:28
    หนุกมากๆเลย เครียดได้ไม่ถึงสิบวิก็ต้องมาขำกับการเชียร์กีฬา--"
    คนเมืองนี้นี่ไม่ปกติซักคนเลยสินะ
     พี่จียงที่นึกว่าจะขรึมสุดปกติสุกก็ยังเป็นไปกับเค้าด้วย โอ้ยย 5555555 สงสารพี่ก้าจริงๆค่ะ
    😂😂😂😂

    #1033
    0
  2. #1032 Mind_kookga (@04052544mbp) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 12:15
    สนุกจังเลยค่ะ รอน้ะค้าาาา
    #1032
    0
  3. #1031 KaMini_lover (@KaMini_lover) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 10:50
    อื้อหือหน้ากากโพนี่ นับถือไรท์จริงๆค่ะ555
    #1031
    0
  4. #1030 kamolchatsukket (@kamolchatsukket) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 03:19
    แหมมม หน้ากากโพนีก็มา อีกหน่อยทุเรียนก็คงจะมาอ่ะค่ะ 555555
    #1030
    0
  5. #1029 Ralinee (@WasineePrang) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 21:53
    เมเนพวกนายไม่ถามหาเลยหรอ?5555 รอค้าบ555
    #1029
    0
  6. #1028 KesineeChumsri (@KesineeChumsri) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 19:20
    แชงนี่ไหล่หลุดตอนเชียร์พี่Gu รึเปล่าคะ 555 ดูเต็มที่กับการเชียร์สุดๆ รอลิซกุกค่า จะเป็นยังไงบ้างเนี่ย รีบมาต่อน้าา
    #1028
    0
  7. #1026 Bam4656 (@Bam4656) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 11:39
    ลิซกุกอ่าาา รอลิซกุกกกกก ลิซกุกกกกก~~~????
    #1026
    0
  8. #1025 allymary (@allymary) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 11:30
    รอค่าาา
    #1025
    0
  9. #1024 allymary (@allymary) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 11:29
    เดี๋ยวเราช่วยเชียด้วย พี่ Gu สู้ๆ พี่ Gu สู้ตาย พี่ Gu ไว้ลายสู้ตายสู้ๆ
    #1024
    0
  10. #1023 prakaifa_ (@prakaifa_) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 11:29
    ลิซกุกหาย!😭😭
    #1023
    0
  11. #1022 -wa-ya- (@-wa-ya-) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 11:16
    แง๊น่ารักกกกกกกก ความพี่ก้าจีซูซึ้งกว่านี้คงไม่ชิน 55555 แต่ความน่ารักให้เต็มร้อยเลย ตอนต่อสู้คือตลกยัยผู้หญิงสิงคนนี้มากพีคสุดยัยแชงเธอตื่นมาเชียแล้วสลบไปต่อเนี่ยนะ 55555 วีถ้าจะแสดงออกขนาดนี้ก็บอกรักเขาไปเห๊อะ ห่วงกว่าพี่สาวเขาอีกนะนั่น 55555555 มาต่อเร็วๆนะคะ รอๆเป็นกำลังใจให้
    #1022
    0
  12. #1021 ปัทท (@cream_cream29) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 09:14
    สนุกมาก ต่อๆๆๆ
    #1021
    0
  13. #1020 opaoo9 (@opaoo9) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 09:03
    รอค่าาา สู้ๆนะคะไรท์
    #1020
    0