Fantastic girls : รักต้องมนตร์ SEASON I [BTS&BLACKPINL] -THE END-

ตอนที่ 85 : PART 79 : The Avengers

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    8 ก.ย. 60

Jisoo talk...


"ตกลงว่าไอ้ตัวนี้ใช่ Firon หรือเปล่า" วีถามขึ้น

"Firon เหรอ" โรเซ่เอ่ยก่อนจะพูดต่อ

"เป็นมันก็ดีสิ" ใช่ค่ะ ถ้าเป็นเจ้า Firon เรายังพอรู้อะไรบ้าง แต่ตัวนี้สิคะ นางแมงมุมยักษ์ตัวสีม่วงดำนี่

"สัตว์เลี้ยงตัวใหม่ของคุณลุงเหรอคะพี่" โรเซ่ถามฉัน

"ไม่ใช่" ฉันบอกโรเซ่ แล้วค่อยๆ หันไปหามัน เจ้าแมงมุมที่ค่อยๆ ย่างกายเข้ามาหาเรา แล้วคนที่เหลือก็ค่อยหันตามมา ฉันรู้ค่ะว่าใครเป็นเจ้าของมัน พี่ชายคนโตต่างแม่ของฉันไง 'ดูเธอร์' แต่ตอนนั้นแมงมุมตัวนี้ตัวเล็กเท่าลูกเบสบอลเองนะคะ ไม่น่าเชื่อว่าสิบปีผ่านไปมันจะตัวโตเท่าบ้านขนาดนี้ 


ชึ้บ! ชึ้บ! ชึ้บ!


ที่แท้เสียงนี้ก็มาจากขาที่จิกลงบนพื้นของมันเองสินะ

"เอาไงดีคะ" โรเซ่ว่า

"ตัวนี้น่ะเหรอ" ฉันเอ่ย ก่อนจะเปลี่ยนกำไลทั้งสองวงที่อยู่บนแขนทั้งสองข้างเป็นแส้เงิน แล้วบอกคนอื่นว่า

"ฆ่าได้ฆ่า ใครตายช่างมัน" 

"เอาจริงดิพี่ ไม่ใช้สัตว์เลี้ยงลุงลักซ์แน่นะ ถ้าเกิดว่าใช่ขึ้นมา เราสี่คน อ๊าย!" โรเซ่ถามฉันยังไม่จบเลยค่ะ แต่โดนเจ้าแมงมุมยักษ์กวัดแกว่งขาปลายแหลมใส่จนพวกเราต้องกระโดดหลบออกไปคนละทิศละทาง

"ฆ่าได้ฆ่า! ใครตายช่างมัน!" ยัยนี้เปลี่ยนใจเร็วนะคะ

"ย่าห์!!" ฉันกับโรเซ่วิ่งเข้าหาเจ้าแมงมุมไร้ชื่อพร้อมๆ กัน

"โรเซ่!/จีซู!" สองคนนั้นร้องเรียกพวกเรา แต่เราต้องรีบจัดการมันค่ะ เพราะฉันแค่เคยเห็นแต่ไม่เคยรู้พิษสงค์ของมัน ฉะนั้นรีบกำจัดมันตั้งแต่ต้นดีที่สุดแล้ว

"แกขวา ฉันซ้าย" ฉันตะโกนบอกโรเซ่ โรเซ่พยักหน้าตอบ ก่อนจะวิ่งไปด้วย มือก็ง้างธนูยิงไปด้วย ส่วนฉันน่ะเหรอ ฉันต้องเข้าประชิดตัวมันให้ได้มากกว่านี้ค่ะ ไม่งั้นคงทำอะไรมันไม่ได้ ฉันจึงตัดสินใจวิ่งเข้าหามันเต็มที่

"จีซู!"


ชื้บ!


ดีนะคะที่หลบทัน ไม่งั้นโดนกลางหัวไปแล้ว

"ไอ้แมงมุม!"


ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!


ดูเหมือนชูก้าจะโกรธแทนฉันซะแล้ว เพราะพี่เขาเล่นรัวธนูใส่มันไม่ยั้งเลยค่ะ ทำให้ตอนนี้มันเปลี่ยนเป้าหมายไปหาพี่เขาแทน ฉันจึงถือโอกาสนี้

"ย่าห์!" เหวี่ยงแส้ออกไปสุดแรง จนเกี่ยวเข้ากับขาข้างหนึ่งของมัน 'ตาฉันล่ะ!' ฉันจึงสปริงตัวขึ้นจากพื้นแล้วกระโดดเหวี่ยงตัวไปตามแรงดึงของแส้ที่ค่อยๆ หดสั้นลง และก่อนที่มันจะหดจนหมด ฉันก็เหวี่ยงแส้อีกเส้นไปยังอีกขาที่อยู่ใกล้ๆ แล้วสปริงตัวกระโดดจากขานี้ไปขานั้น ยังกะสไปเดอร์แมน แต่ฉันต้องเข้าไปถึงตัวมันให้ได้คะ


ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก!


ในขณะที่โรเซ่ก็เหมือนจะพยายามเข้าหาตัวมันเหมือนกัน แต่วิธีของยัยนี้เสี่ยงสุดๆ ก็นางเล่น ยิงธนูเป็นสิบๆ ดอกใส่ขาเจ้าแมงมุมทั้งสี่ข้างที่อยู่ ฝั่งขวา ก่อนจะ...

"ฮึ้บ!" โรเซ่กระโดดเกาะธนูจากดอกหนึ่งไปยังดอกหนึ่ง กระโดดสลับขาของเจ้าแมงมุมไปมา นี่ถ้าตกลงไปนะ

"อ๊าย!" ความคิดพาซวยมากค่ะฉัน

"โรเซ่!" เสียงวีตะโกนขึ้นมาเมื่อโรเซ่คว้าพลาดแล้วหล่นลงไปจากขาแมงมุม แต่โชคดีที่เธอไปคว้าอีกดอกไว้ได้ทัน แต่ก็โชคดีได้ไม่นานค่ะ เพราะ...

"อ๊าย!"


ตุ้บ!


"โรเซ่!" พวกเราร้องตามเธอ หลังจากที่เห็นโรเซ่หล่นตกลงพื้นเพราะลูกธนูดอกเมื่อกี้ดันรับน้ำหนักเธอไม่ไหว ก็นั่นมันลูกธนูนะคะไม่ใช่คาน เธอต้องดูหนังมาเยอะแน่ๆ คะ สงสัยนึกว่าตัวเองเป็นเลโกลัสแหงๆ


ชึ้บ! ชึ้บ! ชึ้บ!


ไอ้แมงมุม มันพยยามจะใช้ขาแหลมของมันแทงโรเซ่ แต่โรเซ่ก็ถึกนะคะ โดนมาตั้งเยอะแต่ยังหลบได้อยู่เลย

"หยุดนะโว้ย!" 


ฟิ้ว!


วียิงหน้าไม้ใส่เจ้าแมงมุม ไอ้ยิงถูกมันก็ดีอยู่หรอกนะ แต่ไอ้ทำตัวเองเจ็บตัวไปด้วยเนี่ยไม่ไหวจริงๆ ฉันว่าเขาคงไม่เหมาะกับอาวุธอะไรจำพวกธนูหรือหน้าไม้เลยนะ ก็โดนหน้าไม้ยันกลับจนหงายหลังไปซะขนาดนั้น

"ช่วยตัวเองก่อนเถอะนาย!" แม้แต่ตอนนี้ก็ยังกัดกันไม่หายเลยนะคะคู่นี้  

จีซูรีพอร์ตขอรายงานสถานการณ์โดยรวมตอนนี้ก่อนนะคะ เจ้าแมงมุมตอนนี้มันไม่รู้จะโจมตีใครก่อนดีคะ ก็เลยเหวี่ยงขาไปทางโน้นทีทางนี้ ทำให้ฉันต้องเกาะตัวมันแน่นขึ้น และต้องหาจังหวะเหวี่ยงตัวเองออกไปให้ดีๆ ส่วนพี่ชูก้า เท่ห์มากค่ะ (ขอนิดนึงนะ) วันนี้พี่เขาเท่ห์จริงๆ นะ พ่อเลโกลัสของฉัน นึกว่าออร์ลันโด บลูมมาเอง ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะว่าพี่เขายิงธนูเป็นด้วย 

"ย่าห์!" นี้เสียงยัยโรเซ่เองล่ะคะ พอลุกขึ้นตั้งหลักได้ นางก็เปลี่ยนธนูเป็นมีดสั้นสองคมปลายแหลมแล้ววิ่งเขาหาขาของเจ้าแมงมุมก่อนจะ...

"อี๊ด!!" เสียงแมงมุมยักษ์กรี๊ดร้องเสียงแหลม

"อี๊ด!!" มันร้องอย่างต่อเนื่องเลยแหละค่ะในทุกครั้งที่โรเซ่ปักมีดลงที่ขาของมัน โรเซ่กำลังทำอะไรนะเหรอคะ นางกำลังปีนขาเจ้าแมงมุมยักษ์อยู่น่ะสิ

"อี๊ด!! อี๊ด!! อี๊ด!!" ฉันเกี่ยวแส้ไว้ที่ขามันอย่างแน่นเลยคะ เพราะมันสะบัดขาทั้ง 8 ไปมาอย่างบ้าคลั่ง คงกะสลัดเราสองคนออกไปจากตัว โรเซ่ก็เลยต้องมัดตัวเองไว้กับขาของมันไปก่อน 

"เจอนี้หน่อยแก!" วีว่าแล้วเขวี้ยงมีดในมือออกมา


จึ้ก! จึ้ก!


"อี๊ด!! อี๊ด!!"
โดนค่ะโดน โดนเข้าที่ตัวแมงมุมนั่นแหละ แต่เขาลืมอะไรไปเปล่าคะ


ชึ้บ! ชึ้บ! ชึ้บ!


มันเคลื่อนตัวไปทางวี วีหันซ้ายแลขวาหาตัวช่วย เพราะตอนนี้เขาไม่เหลืออาวุธอะไรใช้ป้องกันตัวแล้วค่ะ ก็เล่นปาไปทั้ง 2 เล่มขนาดนั้น 

"ฮยอง!" วีหันไปเรียกชูก้า 

"ขอกำไลหน่อย!" เขาบอกชูก้า เจ้าแมงมุมกำลังจะเข้าประชิดตัววีแล้วนะคะ

"นายวี!" โรเซ่ตะโกน เป็นเวลาเดี๋ยวที่ชูก้ากำลังจะโยนกำไลไปให้  

"รับนะโว้ย!" และเป็นเวลาเดียวกลับที่เจ้าแมงมุมกำลังจะลงเท้าแหลมๆ ของมันใส่ตัววี

"ดาบ!"


ฉับ!


"อี๊ด!!!!" แมงมุมยักษ์กรี๊ดร้องและรีบถอยหลังออกไปหลังจากที่ถูกวีเฉือนขาออกจนขาด มันสะบัดตัวแรงมากค่ะ แรงจนฉัน...

"จีซู!" ชูก้าร้องเรียกฉัน

"อ๊าย!!" ฉันเผลอทำมือหลุดจากแส้ที่เกี่ยวขามันเพราะแรงสะบัดของมันนั้นแหละคะ และตอนนี้กำลังดิ่งสู่พื้นด้านล่างด้วย 'ทำไงดีนะ' ฉันเหลือกำไลอีกครั้งนี่นา แล้วนั้นก็ขามัน กำลังเคลื่อนมาทางนี้แล้ว


อั๊ก!


"จีซู!"

'โอ้ย!' เจ็บนะเนี่ย ก็ขาอีกขาของมันฟาดเข้าตัวฉันเต็มๆ จุกเป็นบ้าเลย แต่จากแผนที่ฉันคิดไว้ ถึงแม้ว่าจะจุกแต่ฉันก็ต้องรีบคว้าขาขานี้ของมันเอาไว้ให้ได้ ฉันกอดขามันแน่น แต่ว่าทั้งแรงสะบัด และขนที่ลื่นของมัน ทำให้ฉันกอดไว้ไม่อยู่ และกำลังจะรูดลงไปด้านล่างอย่างเร็วตามแรงโน้มถ่วง

"จีซู! ฉันกำลังไป!" พี่เขาจะมาทำไมคะ มันอันตรายนะ

"พี่ไม่ต้องเข้ามาค่ะ! ฉันรับมือได้!" ฉันว่าแล้วเปลี่ยนกำไลเป็นดาบก่อนที่จะ


จึ้ก! 


"อี๊ด!!! อี๊ด!!! อี๊ด!!!" เจ้าแมงมุมร้องด้วยความเจ็บปวดอีกครั้ง หลังจากที่ฉันแทงดาบนั้นลงบนขาของมัน และรูดดาบลงมายังพื้นด้านหลัง

'อี๋!' เลือดกระเด็นเต็มตัวฉันเลยค่ะ เลือดสีม่วงดำซะด้วย 'แหวะ!' แต่ก่อนที่ขามันจะถูกตัดแบ่งออกเป็นสองท่อนอย่างสมบูรณ์

"อ๊าย!" ฉันจะเกาะมันไม่อยู่อีกแล้วนะ

"จีซู!" ฉันเห็นชูก้าที่กำลังวิ่งเข้ามาทางฉันร้องขึ้น 'พี่คนนี้ ก็บอกว่าไม่ให้เข้ามาไงเล่า!'

"อ๊าย!" มันสลัดขาอย่างแรงเลยค่ะ


อั๊ก! ตุ้บ!


"โอ้ย!" ฉันร้องออกมาทันทีที่ตัวปลิวไปกระแทกผนังวงกต และตกกระแทกพื้นอีกต่อหนึ่ง 'ฮือๆ เจ็บอะ'

"จีซู! เจ็บหรือเปล่า ยังไหวอยู่นะ" ชูก้าปรี่เข้ามาและถามอาการฉัน ฉันพยักหน้าเป็นคำตอบว่าไหว

"ไอ้แมงมุมโรคจิต! ไอ้แมงมุมใจร้าย! แกทำพี่ฉัน! แกตาย!" ฉันหันไปตามเสียงก็เห็นยัยโรเซ่น้องรักที่ผูกตัวเองติดกับขาแมงมุม ท่าทางนางจะเลือดขึ้นหน้าแล้วล่ะค่ะ โรเซ่เปลี่ยนกำไลอีกอันที่ไม่ได้ใช้เป็นธนูคู่ใจ ก่อนจะยิงธนูออกไปคราวละ 3 ดอกใส่หน้าเจ้าแมงมุม

"อี๊ด!! อี๊ด!! อี๊ด!!"

"เอาไปกินอีก!" ยัยนี้บ้าไปแล้วแน่ๆ

"อี๊ด!! อี๊ด!! อี๊ด!!"

"สมน้ำหน้า แกไม่ได้ตายดีแน่..."


ฟู่!!


"อ๊าย!!!"

"โรเซ่!!!" ฉัน ชูก้า และวีที่ยืนอยู่ใกล้แถวนั้นร้องขึ้นมาพร้อมกัน หลังจากที่ไอ้แมงมุมเหมือนจะพ่นอะไรสีเขียวๆ เหนียวๆ ออกจากบริเวณที่ฉันคิดว่าเป็นปากไปใส่ตัวโรเซ่ก่อนร่างของเธอจะตกลงบนพื้น


ตุ้บ!


"โรเซ่!" ยัยเด็กบ้านี้! เธอยังไม่หมดสติไปใช่มั๊ยคะ ฉันพยายามจะลุกขึ้นแต่ว่า...

"จีซู" ชูก้าเอ่ย 'โธ่เว้ย!' ขามันมาหมดแรงอะไรตอนนี้นะ!

"พี่ไปช่วยโรเซ่ก่อนค่ะ" ฉันบอกชูก้า เขามองหน้าฉันอย่างเป็นห่วง

"ไปช่วยเธอค่ะ! เร็ว!" แล้วน้ำตาฉันก็ไหลออกมา

"ก็ได้" แล้วพี่เขาก็รีบวิ่งออกไป แต่พี่เขาวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าวเท่านั้นเองค่ะ ฉันเห็นเจ้าแมงมุมนั่นกำลังยกขาขาหนึ่งของมันขึ้น 'โรเซ่ ไม่นะ!'

"โรเซ่!!"


กิ๊ก!


ฉันรีบเอามือปิดหน้าปิดตาแล้วเอาแต่ร้องไห้ ฉันไม่อยากเห็นภาพสยองนั่น 'โรเซ่...ความผิดพี่เอง เป้าหมายมันคือพี่ไม่ใช่เธอ' ฉันทำให้เธอต้องตายใช่มั๊ยคะ ฉันทำให้โรเซ่ต้องตาย ทุกอย่างเป็นเพราะฉัน

"ยัยโง่! ฟื้นเดี๋ยวนี้นะโว้ย!" 

"ไอ้วี!" ชูก้าว่า 'ฮือๆ ความผิดฉันเองๆ'

"ยัยป้าเช็ง! ตื่นสิว้อย! ฉันจะต้านมันไม่อยู่แล้วนะ!" 

"ไอ้วี! มึงทนไว้ก่อน! กูกำลังไป" พี่ชูก้าจะไปไหนคะ ฉันค่อยๆ ลดมือลงแล้วก็พบว่า

"โรเซ่!" โรเซ่ยังไม่ตายค่ะ แต่นอนสลบอยู่นั้น อยู่ใกล้ๆ กับ...

"วี!" ภาพที่ฉันเห็นคือ วีกำลังยืนค้ำร่างโรเซ่อยู่ มือทั้งสองข้างกำโล่แน่น เขาใช้โล่กันขาแหลมๆ ของเจ้าแมงมุมไว้

"ฮือ" ฉันสะอื้น ใครว่าทีมเรากากกันค่ะ พวกเราเป็นทีม avengers ต่างหาก

"ย่าห์! ย่าห์! ย่าห์!" ชูก้าวิ่งเข้าไปหาวีกับโรเซ่ พร้อมตวัดดาบฟาดฟันขาที่ยั้วเยี้ยของเจ้าแมงมุมไปด้วย

"กูมาแล้วๆ" ในที่สุดพี่เขาก็วิ่งเข้าไปหาสองคนนั้นจนได้

"ฮยองพาเธอออกไปก่อน" วีว่า

"แล้วมึงล่ะ" ชูก้าถามกลับ

"ต้องมีคนกันไว้ ผมจะกันให้เอง" เขาจะทำแบบนั้นได้ยังไงกันคะ ถ้าทำแบบนั้นก็เท่ากับตายเลยนะ ไม่ได้ค่ะ ฉันจะยอมให้ใครต้องมาตายเพราะเรื่องนี้ไม่ได้ ฉันจึงรวบรวมพลังฮึกสุดท้ายก่อนจะลุกขึ้นยืน นี้คือสิ่งที่ฉันต้องทำค่ะ มันเป็นเรื่องของฉันไม่ใช่เรื่องของคนอื่น

"เจ้าแมงมุมหน้าโง่!"  ฉันตะโกนออกไป

"จีซู!" ชูก้าตะโกนกลับ พี่เขาคงอยากด่าฉันว่า 'ยัยโง่! เธอทำอะไรของเธอ' แต่ฉันอยากบอกเขาว่า 'พี่ค่ะ ฉันขอโทษนะ ที่ฉันต้องทำแบบนี้' แล้วน้ำตาฉันก็ไหลออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ หนึ่งชีวิตแลกกับสามชีวิต มันก็คุ้มไม่ใช่เหรอคะ ก็แค่ชีวิตของฉันเอง

"ข้าคิมจีซู!" ถ้าถามว่าฉันกลัวมั๊ย กลัวสิค่ะ แค่พูดปากฉันก็สั่นแล้ว อย่าว่าแต่พูดเลยค่ะ แค่ยืนอยู่เฉยๆ ตัวฉันก็สั่นไปหมดเหมือนกัน มีใครไม่กลัวตายบ้างล่ะ

"ถ้าเจ้ายังจำข้าได้ เจ้าคงจะรู้นะว่าคนที่เจ้าควรจะกำจัดคือข้า ไม่ใช่คนพวกนั้น" ฉันหันกลับไปหาสามคนนั้น ชูก้ามองหน้าฉัน พี่เขากำหมัดแน่นก่อนจะวิ่งมาหาฉัน แต่...


ชึ้บ!


พี่เขาโดนขาแหลมของแมงมุมยักษ์สกัดไว้ก่อน

"อย่าทำอะไรบ้าๆ นะ" เขาว่า

"ขอโทษ" ฉันบอกพี่เขาทั้งน้ำตา

"จีซู!"


อั๊ก!


"พี่ชูก้า!" พี่เขาโดนมันเตะกระเด็นไปอีกฝั่งโน้นค่ะ 'นี่มันไกลเกินกว่าฉันจะไปหาพี่นะ' ฉันฝืนน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา

"ก็บอกแล้วไง! ว่าคนที่แกควรฆ่า เป็นฉัน! ไม่ใช่เขา! ไม่ใช่คนที่นี้!" แต่ฉันฝืนมันไม่ไหวจริงๆ คะ

'เจ้าแน่ใจอย่างนั้นเหรอ น้องสาวข้า' เสียงดูเธอร์นิ่คะ เขาเข้ามาในหัวฉันอีกแล้ว

"แน่ใจ!" ฉันว่า

"จีซู" ชูก้าพยายามประคองตัวลุกขึ้น พี่เขาส่ายหน้ามาให้ฉันคล้ายจะบอกว่า 'อย่าทำอย่างนี้เลย' ฉันอยากตอบพี่เขากลับไปจริงๆ เลยคะว่า 'อย่าเป็นห่วงฉันเลย' แต่ฉันไม่อยากให้พี่เขาโกรธและทำอะไรบุ่มบ่ามเหมือนเมื่อครู่

'จะไม่ดีกว่าเหรอถ้าเราจะร่วมมือกันน้องสาว' ฉันไม่อยากจะนับญาติกับมันเลย

"หมายความว่ายังไง" เพราะพลังฉันมีไม่พอค่ะ ก็เลยส่งกระแสจิตกลับไปไม่ได้ จึงต้องพูดออกมาเป็นเสียงแทน และทั้งชูก้าและวีคงสงสัยว่าฉันพูดกับใครอยู่

'ก็หมายความว่าเจ้าก็มาเข้ากับเรา แล้วร่วมมือกันกำจัดเจ้าพวกอกาธอนหน้าโง่นี้ซะ ยึดครองอกาธา และสร้างอาณาจักรใหม่ของเราสองคน' มันเพ้อเจ้ออะไรของมันคะ

"ของเราสองคน?" ฉันเอ่ย

'ใช่ เจ้าว่าจะดีขนาดไหนถ้าอาณาจักรใหม่มีข้าเป็นราชา มีเจ้าเป็นราชินี' มันจะเอางี้จริงดิคะ

"ไหนว่าข้าเป็นน้องเจ้าไง"

'น้องๆๆ อ่า...นี่ข้าก็เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าเจ้ายังนับข้าเป็นพี่ชาย' ดูท่าการต่อรองนี้จะไม่เป็นผลแน่ๆ เลยคะ

"ข้าไม่มีวันร่วมมือกับเจ้าดูเธอร์" ชูก้ากับวีหันไปมองหน้ากันหลังจากได้ยินฉันเอ่ยชื่อของเขา

"ได้ยินมั๊ยว่า ไม่มีวัน! ต่อให้เป็นชาตินี้ ชาติหน้า หรือชาติไหนไหน ข้าจะไม่มีวันญาติดีกับคนที่ทำลายชีวิตข้า! ครอบครัวข้า! และคนที่ข้ารัก!" ฉันตะโกนก้องเสียงดัง

"ฮ่าๆๆ ดีๆๆ ดีจริงๆ" เสียงกู่ก้องดังมาจากเจ้าแมงมุม แต่นี่มันเสียงดูเธอร์นะคะ เขาถอดจิตมากับมันเหรอ

"อย่างนี้สิถึงไม่น่าเบื่อ ฮ่าๆๆ น้องสาวข้า เจ้าเล่นเกมเก่งนะเนี่ย แต่บังเอิญข้าชำนาญกว่าเจ้า"


ฟิ้ว!


"พี่ชูก้า!" ร่างของชูก้าลอยไปติดผนังวงกตเพราะใยแมงมุมที่ถูกชักออกไปใส่ร่างของพี่เขาทั้งร่าง มันตรึงร่างของพี่เขาไว้เหลือเพียงแค่ส่วนหัว

"แล้วคนพวกนี้ล่ะ" ดูเธอร์ว่าก่อนจะ

"อย่านะ!"


อั๊ก! 


ร่างของวีถูกเหวี่ยงไปอีกด้าน ตอนนี้ที่ตรงนั้นคงเหลือแค่ 'โรเซ่'

"แล้วเด็กคนนี้ล่ะ อ่า ไอ้ลุงลักซ์ของเจ้าทำบุญด้วยอะไรนะ ถึงมีหลานสาวสวยกันขนาดนี้" แมงมุมนั้นก้มมองร่างของโรเซ่อย่างพิจารณา มันใช้ขาสะกิดตัวเธอ

"อย่ายุ่งกับเธอ!" พวกเราสามคนตะโกนพร้อมกัน

"ปริ่มๆๆ ข้าปลื้มปริ่มแทนเด็กสาวคนนี้จริงๆ แต่สภาพนางก็ไม่น่าจะรอดแล้วนะ" 


พลั่ก!


มันใช้ขาเขี่ยร่างไร้สติของโรเซ่มาด้านหน้า

"โรเซ่!" วีวิ่งจะเข้ามาแต่ก็...


อั๊ก! 


โดนเหวี่ยงออกไปอยู่ดี

"ดิ้นรนกันไปก็เท่านั้นแหละ เอาเป็นว่าข้าจะช่วยสงเคราะห์นางก็แล้วกัน" สงเคราะห์เหรอคะ


ฟู่!


"ก๊าก!!!!" 

"Guruda!" เพราะ Guruda เข้ามาขวางร่างของโรเซ่ไว้ก็เลยโดนของเหลวสีเขียวหนืดนั่นเข้าให้ และฉันเพิ่งรู้ว่ามันเป็นกรดเพราะปีกข้างหนึ่งของ Guruda เป็นรอยแหว่งเหมือนโดนกัดกร่อน


แปร๊น!

ฟิ้วๆ แปร๊บๆ


นั่นมันพายุสายฟ้านี่คะ

"Elegreen! Godleer!" เจ้าแมงมุมโดนพายุสายฟ้าจนเสถอยหลังออกไป


โฮก!!!


ฉันหันไปตามเสียงนั่น

"Firon!" พวกมันอยู่ที่นี่กันแล้วคะ เหล่าเคโททอล รวมทั้ง...

"เกิดอะไรขึ้นๆ" เจ้า Mored วิ่งหน้าตั้งมา ใช้เสียงลุงลังซ์ซะด้วย

"โอ้แม่เจ้า! แมงมุมตัวใหญ่ขนาดนี้ได้ไงเนี่ย!" เจ้า Mored มีนิสัยน่ารำคาญเหมือนเจ้านายมันเลยล่ะคะ มันจะตื่นเต้นอะไรไปกับทุกเรื่องขนาดนี้

"อ๊าก! Guruda! เจ้าได้รับบาดเจ็บ! ข้าต้องไปแจ้งนายท่าน นายน้อย ท่านหญิง ข้าต้องไปๆ ไปทางไหนดีๆ อ่อ! ทางนี้ๆ" เจ้าลาไฮเปอร์วิ่งไปโน้นแล้วค่ะ

"Guruda" ฉันเดินเข้าไปหามัน

"ก๊ากๆ" มันบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ

"ก๊ากๆ" และบอกว่าฝากโรเซ่ด้วยนะ ฉันจึงค่อยๆ นั่งลงและหนุนหัวเธอไว้ที่ตัก ชุดเกราะเธอถูกกัดด้วยกรดจนเป็นสีดำเลยคะ และเหมือนมันจะกัดต่อไปเรื่อยๆ เลย  ฉันกลัวว่ามันจะกัดไปจนถึงเสื้อที่เธอใส่จึงรีบปลดชุดเกราะของเธอออกและขว้างทิ้งไปให้ไกล แต่ดูเหมือนที่ตัวของเธอในจุดที่ไม่ได้รับการปกป้องคงโดนพิษนั้นไปด้วย ฉันจึงรีบใช้มีดตัดเสื้อของตัวเองบ้างส่วนออกแล้วเช็ดพิษนั้นออกจากตัวเธอ พอฉันเช็ดมันออกฉันถึงกับช็อค มันกัดผิวเธอจนเป็นรอยแดงไปหมดเลยคะ บางจุดที่โดนหนักมากๆ มีเลือดซึมๆ ด้วยแหละ แถมหนังยังลอกและเห็นถึงเนื้อที่บวมเต้งเลยคะ

"โรเซ่" ฉันเอ่ยชื่อของเธอและน้ำตาก็ไหลมาอีกครั้ง

"พี่ขอโทษโรเซ่ ความผิดพี่เอง แกต้องเป็นแบบนี้ก็เพราะพี่ ฮือๆ" ฉันซบหน้าลงไปกับร่างของเธอ

"ฮือๆ พี่ขอโทษโรเซ่ แกต้องมาตายก็เพราะพี่ ฮือๆ" ความผิดของฉันจริงๆ คะ

"ใครตายกันคะ" เอ๊ะ!

"ทำไมพี่ชอบแช่งจริงนะ" 

"โรเซ่! ยัยโรส! ยัยแชยอง! ยัยป้าเช็ง!" ฉันร้องด้วยความดีใจ

"ป้าเช็งอะไรล่ะคะ" เธอว่า

"ป้าเช็ง!" วีวิ่งมาหาพวกเรา แล้วรีบนั่งลงข้างๆ โรเซ่

"ยัยป้าเช็ง! เธอยังไม่ตาย! เธอยังไม่ตายจริงๆ ด้วย ไหนดูสิ" วีพลิกตัวโรเซ่ไปมา

"โอ้ยๆๆ จะตายเพราะนายนี่แหละ"

"เธอ!" o_O เอ๊ะโอ! วีดึงตัวโรเซ่เข้าไปกอดแน่ะค่ะ หือ...ฉันพลาดตอนไหนไปเปล่าคะ แต่คงไม่ใช่ฉันคงเดียวที่อึ้ง เพราะยัยน้องรักนางก็ตัวแข็งทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน อยากจะได้มือถือมาถ่ายหน้านางตอนนี้จริงๆ จะได้แก้แค้นที่นางเคยทำกับฉันตอนนั้น พอนึกถึงตอนนั้น ดูเหมือนฉันจะลืมอะไรไปนะ

"ฉันเป็นห่วงแทบตาย" วีว่า โรเซ่ดูกระอักกระอ่วนนิดๆ นะฉันว่า

"พี่จีซูๆ" ฉันเห็นโรเซ่กระซิบบอกเขา วีถึงหันมามองหน้าฉัน ฉันจึงส่งยิ้มไปให้ เขาหลบตาฉัน แล้วพยายามทำตัวให้เป็นปกติ


เพลี้ย!


"โอ้ย!" เขาตีแขนโรเซ่จนนางร้องออกมา ตีแรงไปนะบ้างที

"เอ่อๆ ดีแล้วๆ ไม่ตายก็ดีแล้ว" เขาว่า ไม่เนียนเลยค่ะ ถ้าจะลืมตัวหนักขนาดนี้ ฮ่าๆๆ

"เมื่อไหร่จะช่วยกู" อ่า...นึกออกแล้วค่ะว่าลืมอะไร พี่ชูก้านั่นเอง ฉันกำลังจะลุกขึ้น แต่วีไวกว่าค่ะ

"เดี๋ยวผมไปเอง" แล้วก็รีบเดินไปหาชูก้าเลย ตลกอะค่ะ 

"ตกลงอะไร ยังไง เมื่อไหร่" ฉันถามโรเซ่

"อะไรล่ะพี่" โรเซ่ว่า

"โน้นไง" ฉันพยัดพเยิดไปทางวีที่กำลังช่วยตัดใยแมงมุมออกจากตัวชูก้า แล้วโรเซ่จึงมองตาม

"กับหมอนั้นเนี่ยนะ จะบ้าเหรอ" แล้วเธอก็หันกลับมาแล้วแกล้งทำเป็นหลับ

"นี่ แกไม่ต้องมาแกล้งหลับ อย่ามาทำเฉไฉ"

"ชู่วว! คนเจ็บต้องการพักผ่อน" ยัยนี้ ทำเป็นกลบเกลื้อน ฉันจึงหันกลับไปหาสองคนนั้นอีกครั้ง พี่ชูก้าออกมาจากใยนั่นได้แล้วค่ะ กำลังปัดกวาดเช็ดถูตัวเอง เมื่อเขาดูแลความสะอาดของตัวเองเสร็จแล้วพี่เขาก็มองมาทางฉัน ฉันจึงโบกมือให้แล้วยิ้มส่งกลับไป แต่ว่า...ทำไมพี่เขาทำหน้านิ่งแบบนั้น แถมยังหันไปมองทางอื่นอีก 

'โกรธอะไรฉันหรือเปล่า'



.........จบ PART 79.........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,617 ความคิดเห็น

  1. #1027 KaMini_lover (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 15:39
    วีวี่ลูก หนูจะกอดนานกว่านี้ก็ไม่มีใครว่านะ อะคึ ยังรอไรท์กลับมาอัพหลังสงกรานต์นะ เห้ออ คิดแล้วใจจิขาด 5555 
    #1,027
    0
  2. #1019 Mind_kookga (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 01:25
    ไรท์คะนี่นึกว่าหนังบู๊ สุดยอด รอน้าค้าาาา
    #1,019
    0
  3. #1018 Mmm (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 03:47
    น่ารักมากก สนุกมากด้วย ไรท์สุดยอดไปเลย

    ทีมคนกากเก่งมากๆ แต่ละคนก็บ้าระห่ำได้อีก

    ยัยป้าเช็งนี่ไม่ใช่เดอะลอร์ดออฟเดอะริงนะ555

    ขำนายวี หลุดจนไม่รู้จะหลุดไงละ โอ้ยย>< ชอบก็บอกเค้าไปเซ่

    พี่ก้าคงห่วงจีซูมาก มากจนงอนที่ทำแบบนี้T.T

    งืออ ขอบคุณไรท์มากค่าา แฮปปี้ๆ^^
    #1,018
    1
    • #1018-1 S_mewon(จากตอนที่ 85)
      16 เมษายน 2560 / 09:21
      อิอิ ไรท์ก็ แฮปปี้ๆ ^^
      #1018-1
  4. #1017 KesineeChumsri (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 22:56
    ไรท์แต่งดีมากอ่ะ รอตอนต่อไปนะค้าา
    #1,017
    0
  5. #1016 MOJIISMYTUBETH (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 19:14
    ทำไมชอบตอนนี้มากกก 55555 ดีที่เซ่ของวีวี่ไม่ตายยย ต่อนะ
    #1,016
    0
  6. #1015 -wa-ya- (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 13:25
    ชอบตอนนี้มากมากมาก อ่านไปลุ้นไปพวกนี้นี่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันจริงๆ คือยอมตายแทนกันได้ซึ้งมากกกกกก ลำบากลำบนเกือบตายมากดีนะมีคนมาช่วย คู่จีซูกับชูก้าคือชอบมากยัยซูมีแอบอวยพี่ก้าในสถานการณ์คับขันได้อีกสิน่า คือตอนพี่ก้าเป็นห่วงจีซูโดยเฉพาะตอนที่เลือดขึ้นหน้าจะวิ่งมาหาจีซูคือประทับใจมาก วีกับแชยองก็เหมือนกันคือวีดีมากอะปกป้องทุกอย่างแม้ตัวเองจะอ่อนแอกว่า ประทับใจตอนนี้จนอ่านไป3รอบเม้นยาวไปนิด 5555 สุดท้ายรอติดตามนะคะว่าพี่ก้าโกรธอะไรจีซูอดใจรอตอนหน้าแทบไม่ไหวเลย
    ปล. เที่ยวสงกรานต์ให้สนุกนะคะ ดูแลสุขภาพด้วยค่ะ
    #1,015
    1
    • #1015-1 S_mewon(จากตอนที่ 85)
      16 เมษายน 2560 / 09:20
      เม้นท์ยาวมาก็ดีต่อใจของไรท์นะ 555 ไรท์ชอบอ่าน รู้สึกชื่นใจที่มีคนอ่านตั้งหลายรอบ ไรท์จะบอกว่าไรท์ก็อ่านหลายรอบเหมือนกัน นี่ก็ติดนิยายตัวเอง อวยตัวเองไปอีก 555 ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #1015-1
  7. #1013 MTCK (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 10:44
    ถถถ นึกว่าโรเซ่จะไม่รอดซะแล้วว ลุ้นมากค่ะไรต์ สนุกๆๆ
    #1,013
    0
  8. #1012 ncld (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 10:39
    พี่ก้าโกรธอะไรชิชู อย่างงี้มีง้ออ 55
    #1,012
    0
  9. #1011 allymary (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 10:35
    รอค่าสนุก
    #1,011
    0
  10. #1010 KaMini_lover (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 10:07
    วีวี่ลูก หนูจะกอดนานกว่านี้ก็ไม่มีใครว่านะ อะคึ ยังรอไรท์กลับมาอัพหลังสงกรานต์นะ เห้ออ คิดแล้วใจจิขาด 5555 
    #1,010
    1
    • #1010-1 S_mewon(จากตอนที่ 85)
      16 เมษายน 2560 / 09:22
      ใจจะขาดรอนๆ 555
      #1010-1
  11. #1009 opaoo9 (จากตอนที่ 85)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 09:40
    ไรท์มาต่อนะค้าาา สนุกม๊ากมาก สู้ๆค่าาาา
    #1,009
    0