Fantastic girls : รักต้องมนตร์ SEASON I [BTS&BLACKPINL] -THE END-

ตอนที่ 65 : PART 60 : คนใจร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,155
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    8 ก.ย. 60

Jennie talk...


"เพลงพวกเจ้าใช้ได้เลยนะ" พ่อฉันพูดกับบังทัน

"คุณลุงฟังด้วยเหรอครับ" แรปมอนถาม

"มินโฮเอามาให้ฟังเมื่อคืน ดูตาข้าๆ ฟังจนไม่ได้หลับได้นอน ข้าฝึกออกท่าทางลีล่าเพลง fire ไว้ด้วยนะ ภาษามนุษย์โลกเรียกว่าอะไรนะ"

"โคฟเวอร์คะคุณลุง" ลิซ่าตอบ

"เอ่อๆ นั่นแหละ ข้ากำลังหาสมาชิกเพิ่มอยู่เลย ฮ่าๆๆ" ดูเหมือนพูดเล่นใช่มั๊ยคะ แต่พ่อฉันจริงจังนะคะ เล่นติดประกาศไว้ทั่วเมืองเลยตอนนี้

"ขอบคุณมากครับ" แรปมอนยิ้มปลื้มปริ่ม

"มินโฮได้ข่าวหยางเตรียมปล่อยคัมแบ็คของพวกลูกแล้วนิ" 

"ใช่ครับ แต่ต้องขอบคุณแม่นะครับที่ไปพูดกับคุณลุงให้" มิโนหันมาขอบคุณแม่ แม่ส่งยิ้มใจดีกลับ

"ฝีมือเจ้าเองเหรอลูน่าร์" ท่าทางเหมือนจะเปิดศึกกันอีกแล้วคะ

"ถ้าไม่ใช่ข้าจะเป็นใคร หยางดองลูกเอาไว้ตั้งนาน แต่เจ้ากลับนิ่งเฉยอยู่ได้ มัวแต่เกรงใจเพื่อนไม่เข้าเรื่อง"

"ข้าก็เห็นมันยุ่งกับกิจการอื่นอยู่ ก็ไม่อยากรบกวน"

"ไม่อยากรบกวนหรือไม่สนใจกันแน่" เฮ้อ~ เป็นลูกสองคนนี้มันเหนื่อยใจจริงคะ

"ห้ามศึกสิฮยอง" พี่มิโนที่นั่งอยู่ข้างฉันหันไปกระซิบพี่จียง

"เอ่อ! ผมมีเรื่องจะแจ้งทุกคนครับ" พี่จียงเอ่ยขึ้น

"เรื่องอะไรเหรอ" แม่พูดขึ้น

"พรุ่งนี้ 6 โมงเช้า ผมขอเชิญทุกคนไปดูการประลองของผมด้วยนะครับ" 

"การประลอง!" พวกบังทันดูตื่นเต้นกันมากเลยแหละคะ ยกเว้นจีมินที่นั่งทำหน้าเครียด

"พี่จะประลองกับใครอะ" ฉันถาม

"ลูกน้องคนใหม่ของฉัน" ใครล่ะนั่น

"รุ่นน้องจีมิน" หา! จีมิน นายนั่นน่ะนะ เป็นคู่ต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อเหลือเกิ๊น

"ที่ฮยองฟิตก็เพราะเรื่องนี้สินะ" จองกุกว่า

"โห! ไม่บอกไม่กล่าวพวกกูเลยนะครับมึง" วีเสริม จีมินยิ้มเจื้อนๆ อย่างไม่มั่นใจ

"คงไม่มีโชว์ย่างสดใช่มั๊ยคะ" ยัยมักเน่ก็เหลือเกิน พูดซะนายนั่นหน้าเสียไปเลย

"ถ้ารุ่นพี่จะย่างมันจริงๆ ผมขอเกรียมๆ เลยนะครับ" เจโฮปเสนอ รักน้องห่วงน้องเสียจริง

"ฮยอง! พูดไรแบบนั้น" จีมินว่า

"เป็นความคิดที่ดี ฉันจะเก็บเอาไว้พิจารณา" พี่ฉันก็เอากับเขาด้วย นายตายแน่จีมิน

"มาแล้วคะ มาแล้ว" โรเซ่เดินถือจานกับข้าวเข้ามาในห้อง ตามมาด้วยจีซู ชูก้า คุณป้าซูลิน และคนรับใช้ พวกเขาวางจานอาหารไว้เต็มโต๊ะไปหมด

"อ้าวไอ้ก้า มึงไปอยู่โน้นตั้งแต่เมื่อไหร่" จินถามชูก้า

"ก็ซักระยะแล้ว"

"อ้อ~ ไม่น่าล่ะ แต่กินได้แน่นะมึง" ไม่แปลกใจที่พี่จินถามอย่างนั้น พี่ชูก้าเข้าครัวนี่นะ ดูไม่เข้ากันอย่างแรง

"กูแค่ยืนดู ไม่ได้ปรุงเอง ฝีมือคุณป้ากับลูกสาวเขา" 

"งั้นคงอร่อยมาก" 

"อร่อยที่สุดในสามโลกเลยคะ" โรเซ่ว่า

"เธอชิมแล้วหรือไง" วีถาม

"เรียกว่ากินจนอิ่มเลยดีกว่า" จีซูตอบแทน

"ก็มันหิวนิ่คะ วันนี้รับมือกับเด็กแสบคู่แฝดมาทั้งวันเลย เมื่อยตัวไปหมด"

"พูดมากน่ะแชยอง ทั้งสี่คนมานั่งกันเถอะครับ ผมหิวแล้ว" มิโนว่า

"โดนอีกแล้ว" โรเซ่พึมพำแล้วนั่งลงข้างลิซ่า เรานั่งแทบจะเหมือนเมื่อเช้าเลยค่ะ เพียงแต่เพิ่มคนนั่งด้านพวกฉันมาอีก 4 คน มีแม่ฉัน คุณป้าซูลิน พี่จียง พี่มิโน ฉัน พี่จีซู โรเซ่ และลิซ่า ส่วนพวกบังทันก็นั่งเหมือนเดิมเป๊ะ ทำให้ฉันกับจีมินนั่งตรงกันพอดี

"ไม่เอาข้าวคะ เอาผลไม้ก็พอ" ท่าทางโรเซ่จะกินอิ่มมาแล้วจริงๆ ส่วนคนตรงหน้าฉัน จะเครียดไปไหนคะนั้น นั่งเขี่ยอาหารเล่นอยู่ได้ คงกำลังคิดวิธีรับมือกับพี่จียงแน่ๆ ไอ้พี่บ้าก็ไปท้าเขาทำไมก็ไม่รู้ อกาธอนัสก็มีตั้งเยอะแยะไม่รู้จักเรียกใช้ เดี๋ยวก็ได้ตายกันพอดี และดูเหมือนเขาจะรู้ตัวว่าฉันมองอยู่ก็เลยมองตอบ ฉันจึงรีบหันไปคุยกับพี่มินโฮทันที

"พรุ่งนี้พี่ว่างเปล่า"

"อือ มีไร"

"ช่วยสอนดาบให้ยัยโรสหน่อยสิ"

"หา! แคกๆๆ" เมล็ดแตงโมติดคอตายแล้วมั้งคะนั้

"ทำไมเป็นฉันอะ"

"ยังจะมาถามอีก ในพวกเราฝีมือดาบแกอาการหนักที่สุดแล้ว" ฉันหันไปบอกโรเซ่ แต่สายตาก็ไปสะดุดเข้ากับจีมิน เขาจะไม่กินข้าวหน่อยเหรอคะ เขี่ยข้าวจนเละไปหมดแล้ว

"ฮูย~ แกสอนฉันก็ได้ ไม่เห็นต้องถึงมือพี่มินโฮเลย"

"ทำไม ถึงมือฉันมันทำไมฮะแชยอง"

"พี่เร็วจะตาย ฉันจะสู้พี่ได้ไง"

"ฝึกมั๊ย ไม่ใช่ประลอง"

"โหยพี่ ก็คือๆ กันนั่นแหละ อีกอย่าง..."

"อีกอย่างอะไรของแก พูดให้มันดีๆ นะเว้ย" ไม่น่าเริ่มเลยฉัน กลายเป็นว่าตอนนี้พวกเราต้องมานั่งฟังมิโนกับโรเซ่เถียงกันซะงั้น

"ไม่มีอะไรคะ"


ฟึ้บๆ ฟึ้บๆ


"อ่า! งือ~ ไอ้พี่มินโฮ!" 

"ฮ่าๆๆๆๆ" ทุกคนหัวเราะกันไปหมด ก็ตอนนี้หน้าโรเซ่โดนสปาด้วยผลไม้นานาชนิดไปแล้ว

"สุขภาพผิวดีเลยนะเนี่ย" 

"เงียบไปเลยยัยลิซ งือๆๆ ฉันจะฟ้องพ่อ!"

"แกเป็นเด็กขี้ฟ้องสินะ"

"พี่มินโฮ!"

"โวยวายตลอดเลยนะแก"



"พรืด!" ฉันแทบพ่นข้าวใส่หน้ามิโน

"แกเป็นอะไรยัยดึก"

"ฮึ!" แม้แต่พี่จียงยังต้องกลั้นขำไว้

"ฮ่าๆๆๆๆ" ทั้งห้องคงกลั้นไม่อยู่แล้วคะ

"หัวเราะอะไรกันฮะ มีอะไร"

"ไปส่องกระจกสิคะ" โรเซ่ส่งยิ้มกวนๆ มาให้มิโน พี่แกจึงลุกออกไปจากโต๊ะ แล้วเดินไปหากระจกแถวๆ นั้น

"แชยอง!" ยัยตัวปัญหาไม่อยู่นี้แล้วคะ

"ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะเว้ย!" มิโนเดินมาที่โต๊ะ

"นางคงไม่ออกมาหรอกคะ ฮึๆๆ" ฉันว่าแล้วก็ขำ

"ถ้าไม่หยุดหัวเราะ ฉันจะโกรธทุกคนแล้วนะ!" จะไม่ให้พวกเราหัวเราะได้ไงคะ ก็ยัยโรเซ่เล่นเขียนหน้าพี่แกซะเละขนาดนั้น นั่นคิ้วหรือปลิงกันแน่คะ แล้วดูจมูกซิจะไฮไลท์เข้มไปไหน ฮ่าๆๆ  แล้วหนวดจิ๋มแบบฮิตเลอร์นั่นอีกคืออะไร ยังไม่หมดคะยังมีไฮไลท์โครงแก้มมาเลฟิเซนต์ แถมไฝใหญ่ๆ อีก 1 เม็ดข้างมุมปากด้านซ้าย หมดกันความหล่อเข้มของพี่ฉัน

"...." ทุกคนเงียบไปเลยคะ ยกเว้น...

"ฮ่าๆๆๆๆ" รายนี้ยิ่งบอกให้หยุดยิ่งหัวเราะใหญ่คะ

"พ่อ!" งอนตุบป่องไปโน้นแล้วคะ

"มึงอิ่มแล้วเหรอ" พี่จียงตะโกนถาม

"ไม่อิ่ม แต่กินไม่ลงโว้ย" หัวเสียไปอีกพี่ฉัน

"แสบจริงๆ" พ่อฉันว่าแล้วส่ายหัว

"ทานกันต่อๆ ไม่ต้องไปสนใจสองคนนั้น" แล้วทุกอย่างก็สงบลงอีกครั้ง

"เอ่อ..." วีเหมือนมีอะไรจะพูดนะ

"ว่าไง" พี่จียงถาม

"คือถ้าผมจะขอไปฝึกดาบด้วยจะได้มั๊ยครับ แบบ...เอาไว้ป้องกันตัวไรงี้"

"จริงๆ ฉันกับมินโฮก็จัดคอร์สพิเศษไว้ให้พวกนายกับพวกเธอไว้แล้วล่ะ"

"พวกฉันด้วยเหรอคะ" ซวยแล้วๆ

"ใช่! พี่เห็นว่าพวกเธอยังขาดทักษะอะไรไปเยอะเลย"

"แต่ไม่ต้องถึงขั้นคอร์สพิเศษก็ได้มั้งคะ" จีซูว่า

"แต่แม่เห็นด้วยนะ" ป้าซูลินเห็นด้วยซะงั้น

"ยังไงทุกคนก็เตรียมวอร์มร่างกายกันไว้ด้วยล่ะ หลังงานเลี้ยงต้อนรับคืนพรุ่งนี้ เราจะเริ่มกันเลย"

"หา!" อึ้งกันไปทั้งแถบ จะไม่ให้พวกเราพักกันเลยเหรอคะเนี่ย

"ถ้ามีปัญหา พี่จะเพิ่มเป็นคอร์สพิเศษมาก"

"ไม่มีคะ!" ฉัน จีซู ลิซ่าพูดขึ้นพร้อมกัน ส่วนพวกบังทันคงงงว่าพวกฉันเป็นอะไร 'ฮึๆ รู้จัดคอร์สพิเศษของพี่ฉันน้อยไปซะแล้ว'

"เจอกันพรุ่งนี้นะจีมิน มาให้ตรงเวลาล่ะ ฉันไม่ชอบรอ" พี่จียงหันมาบอกจีมินก่อนจะเดินออกไป

"ไม่ต้องทำหน้าเครียด ไอ้ลูกชายข้ามันก็พูดเข้มไปงั้นแหละ" ไม่จริงอะค่ะ

"ครับๆ ผมจะไม่เครียดครับ"

"'งั้นข้าขอตัวก่อนแล้วกัน จะไปด้วยกันมั๊ยลูน่าร์"

"ไม่ล่ะ ข้าอยากอยู่คุยกับซูลินมากกว่า"

"งั้นก็ตามใจ ข้าไปก่อนนะทุกคน"

"ราตรีสวัสดิ์ครับ/ค่ะ"

"พวกลูกก็ไปพักกันเถอะ โดยเฉพาะเจ้า" แม่ฉันหันไปหาจีมิน

"ครับ"

"ได้กินอะไรมั๊ยล่ะนั้น"

"ผมไม่ค่อยหิวน่ะครับ กินแค่นี้ก็อิ่มแล้วล่ะครับ" เครียดลงกระเพาะสิท่า

"'งั้นเหรอ ถ้างั้นก็ไปกันได้แล้ว"

"ไปแล้วนะครับ/นะคะ" 



กลางดึกคืนนั้น...


"ฮึ...ฮึ...ฮึ โอ้ย! ทำไมนอนไม่หลับเนี่ย" ฉันว่าแล้วลุกขึ้นนั่งถอนหายใจบนเตียง 'หมอนั้นจะสู้พี่จียงยังไงนะ' 

"คิดบ้าไรของแกฮะ นอนๆๆๆ" ฉันล้มตัวลงนอนอีกครั้ง

"งือ~ นอนไม่หลับอะ" ฉันว่าฉันต้องออกไปสูดอากาศข้างนอกซักหน่อยแล้ว

"ฮื้อ~ ดีขึ้นหน่อย" ฉันเดินตามทางมาเรื่อยๆ สูดกลิ่นหอมของดอกไม้ยามค่ำคืน ตั้งใจว่าจะเดินไปดูดาวที่สวนซักหน่อย


ฟี้ด! ฟี้ด! ฟึ้ด!


ได้ยินมั๊ยคะ เหมือนเสียงอะไรซักอย่างวิ่งผ่านลมไป


ฟึ้ด! ฟึ้ด! ฟึ้ด!


ดังมาจากในสวนซะด้วย 
"สเวน" ปรากฎดาบในมือฉัน ไม่รู้แหละคะต้องป้องกันตัวเองไว้ก่อน ฉันค่อยๆ ย่องเข้าไปในสวน เขาอยู่นั้นค่ะ ใช่แล้วว่าเป็นผู้ชายเมื่อมองจากด้านหลัง เขากำลังตวัดดาบไปมา ดูจากท่าทางแล้วคงใช้ดาบไม่เป็น 

"นึกว่าใคร" ฉันว่าแล้วดาบก็เปลี่ยนเป็นกำไล เขาหันกลับมาตามเสียง

"เจนนี่"

"แทนที่จะพักเพื่อเก็บแรงยังมาซ้อมให้เสียกำลังอีก"

"ฉันไม่ชำนาญเหมือนพวกเธอนี่น่า" เขาว่าแล้วเดินมาหาฉัน

"หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ" เขาหยุดตามที่ฉันบอกแล้วถอนหายใจหนึ่งครั้ง ก่อนจะพูดกับฉันอีกครั้ง

"เมื่อวานนี้ขอบใจมากนะที่ช่วยฉัน"

"ไม่ต้องขอบใจ ฉันไม่อยากถือเป็นบุญคุณ อีกอย่างรุ่นพี่ก็ช่วยชีวิตฉัน ฉันช่วยรุ่นพี่กลับ ก็แค่นั้นแหละ" จริงๆ ฉันต้องพูดได้ดีกว่านี้สิ

"แค่นั้นก็ได้" สายตาเขาดูเศร้าลงนะ คงเป็นเพราะฉันเองแหละ

"รุ่นพี่คงอยากมีเวลาส่วนตัว งั้นฉันไปดีกว่า" ฉันหันหลังจะเดินออกไป

"เจนนี่!"

"คะ" ฉันหันหน้าไปหาเขา

"ถ้าไม่รบกวนเธอมากเกินไป ช่วยฉันอีกสักครั้งได้มั๊ย" เขาส่งสายตาอ้อนวอนมาให้

"ให้ช่วยอะไรคะ"



Jimin talk...


"ไม่ใช่จับแบบนั้น มันต้องแบบนี้ ให้สันด้ามจับอยู่ระหว่างนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ นี่! อยู่ระหว่างคะ ไม่ใช่วางนิ้วโป้งบนสันด้ามแบบนั้น" คิดถูกหรือคิดผิดกันแน่ครับที่ขอให้เธอสอนให้

"พอได้ยัง"

"ไม่คะ! ยกมือขึ้น" ผมรีบยกมือขึ้นเหนือหัวทันที

"ฮึ~" เธอถอนหายใจหนึ่งครั้งก่อนจะเดินมาจับมือผมลงแล้วเดินมายืนข้าง

"ดูดีๆ นะคะ ลองทำมือแบบฉัน" เจนนี้ยื่นมือออกมาให้ผมดู

"ให้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้ทำมุม 90 องศา ส่วนอีกสามนิ้วที่เหลือให้แนบชิดกันไว้กับนิ้วชี้ แบบที่ฉันทำให้ดู รุ่นพี่ลองทำสิคะ" ผมทำตามที่เธอบอก 

"ทีนี้ วางมือลงที่สันด้ามจับโดยให้สันวางอยู่ระหว่างนิ้วโป้งกับนิ้วชี้" เธอตกลงสอนให้ผมเพราะเธอบอกว่าเธอนอนไม่หลับ ผมไม่รู้ว่าเธอหมายความอย่างนั้นจริงๆ หรือเปล่าแต่ผมก็รู้สึกขอบคุณเธอมากๆ เลย

"ใจลอยไปไหนคะ" แต่ผมก็ไม่ชอบเวลาที่เธอพูดสุภาพแบบนี้ด้วย มันแสดงให้เห็นว่าเธอเว้นระยะห่างกับผมอยู่

"รุ่นพี่คะ!"

"อือๆๆ จับๆๆ"

"ตั้งใจหน่อยสิคะ"

"อืม" เธอมองผมด้วยสายตาดุหน่อยๆ

"ที่นี่ก็จับดาบให้มั่น"

"อือ"


เคร้ง!


เจนนี่ใช้ดาบของเธอฟาดลงที่ดาบของผมอย่างแรงจนดาบหลุดจากมือผม

"บอกว่าจับให้มั่น" โดนดุอีกแล้วครับ

"หยิบดาบขึ้นมาคะ" ผมกำลังจะก้มหยิบดาบแต่...


เกร๊ง!


ดาบผมโดนเตะไปโน้นแล้วครับ

"ไวกว่านี้อีก" เธอว่าผมจึงรีบออกวิ่งไปที่ดาบทันที


ฟึ้บ!


ดาบของผมอยู่ในมือเจนนี่ซะแล้ว

"ก็เธอมีพลังวิเศษนิ ส่วนฉันเป็นแค่คนธรรมดา"

"เพราะนี้ไงรุ่นพี่ถึงต้องฝึกให้หนักกว่าเดิม และต้องตั้งใจมากกว่านี้ รับไป!" เธอโยนดาบมาให้ผม ผมจึงรีบรับไว้

"การป้องกันตัวก็สำคัญค่ะ"


ฉิ้ง!


อะไรครับ จู่ๆ เธอก็ฟาดดาบลงมาหาผม แต่ดีที่ผมกันดาบนั้นไว้ทัน 'เกือบไปแล้ว' เธอจะฆ่าผมหรือไง 

"พอใช้ได้ แต่ส่วนล่างก็สำคัญนะคะ"


ตึ้ง!


ผมหงายหลังล้มลงอย่างแรงหลังจากที่โดนเจนนี่ตัดขาเข้าให้

"ลุกขึ้นคะ" ผมยังอึ้งอยู่เลยครับ นี้เรียกว่าการฝึกเหรอ


กริ้ง!


พระเจ้า! ผมรีบพลิกตัวหลบคมดาบที่กำลังจะฟาดลงที่หน้าโดยการกลิ้งตัวหนี ทำให้ดาบนั้นปะทะเข้ากับพื้นหินบนลานสวนแทน


กริ้ง!


เอาอีกแล้วครับ


ฉิ้ง!


ครั้งนี้ผมกันมันไว้ด้วยดาบของผมแทน 

"ลุกขึ้นมาคะ!" โหดไปเปล่าครับเนี่ย

"เห้ยๆๆ" เธอกำลังจะลงดาบอีกครั้งครับ ผมจึงรีบกลิ้งตัวหนีแล้วรีบพลิกตัวลุกขึ้นยืนตั้งท่ารอเธอ เจนนี่หันมาหาผม ไม่รู้ผมตาฝาดเพราะรีบเกินไปหรือเปล่า แต่เมื่อกี้ผมเห็นแว๊บๆ ว่าเธออมยิ้มน้อยๆ หรือผมมโนไปเองอีกแล้ว

"ดีกว่าที่คิดนิคะ"

"ดีสำหรับเธอแต่ไม่ดีสำหรับฉัน จงใจฆ่ากันชัดๆ"

"ถ้าทำได้ฉันทำไปแล้วล่ะคะ" ว่าแล้วเชียว

"นี่เจนนี่"


ฉิ้ง! ฉิ้ง! 


เธอเดินหน้าเข้ามาหาผมอย่างไม่กลัวเลยครับ

"เรื่องนั้นฉันขอโทษจริงๆ"


ฉิ้ง! ฉิ้ง!


"เรื่องอะไร"

"ที่ฉันจูบเธอไง"

"อ่าห์!" ผมโดนตัดขาล้มลงอีกแล้วครับ

"ลุกขึ้น!" เธอเริ่มโมโหแล้วแน่ๆ ผมไม่น่าไปสะกิดเธอเลย

"ใจเย็นก่อนสิ"


ฉิ้ง!


"เรื่องนั้นฉันขอโทษจริงๆ"


กริ้ง! 


ผมลุกขึ้นได้สักทีครับ

"ฉันมันโง่ที่เข้าใจผิดไปเองก็ฉันไม่รู้"

"นายไม่รู้เหรอ!"


ฉิ้ง!


"นายมันขี้มโน คิดเองเออเองไปซะหมด" เมื่อกี้ผมหูฟาดหรือเปล่า เธอเรียกผมว่านายเหรอไม่ใช่รุ่นพี่แล้วนิ่ครับ ผมดีใจจนเผลอยิ้มออกมา ทำให้คนตรงหน้ายิ่งอารมณ์ขึ้นกว่าเดิม

"นายขอโทษแต่มีหน้ามายิ้มเนี่ยนะ"


ฉิ้ง!


"ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ฉันขอโทษจริงๆ" ให้ตายเถอะครับ เธอง้างดาบอีกแล้ว กะจะล้างแค้นผมให้ได้ใช่มั๊ยเนี่ย ผมรีบหมุนตัวหลบไปทางด้านหลังเธอ แล้วรีบคว้าตัวเธอเข้ามากอดจากด้านหลัง

"นี่นาย! จีมิน!" เจนนี่ดิ้นเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุมของผม ผมไม่ได้ยินเธอเรียกชื่อผมแบบนี้นานแค่ไหนแล้วครับ

"ฟังฉันก่อนได้มั๊ย ขอร้องล่ะ นะเจนนี่" แล้วผมก็เก็บดาบกลับคืนเป็นกำไลเวทย์เหมือนเดิม เจนนี่นิ่งไปสักครู่ก่อนจะเก็บเก็บดาบไว้เหมือนกัน

"5 นาที! ฉันให้เวลานายแค่ 5 นาที" ผมเผลอยิ้มออกมา เธอคงจำเรื่องวันได้ฝังใจ

"โอเค" ผมยอมรับข้อเสนอนั้น

"ฉันอยากขอโทษที่ว่าเธอไปวันนั้น ฉันเป็นผู้ชายโง่ งี่เง่า ขี้หวง และไม่มีเหตุผล เป็นพวกชอบใช้อารมณ์ความรู้สึกมากกว่าสมอง เป็นผู้ชายปากร้าย ร้ายจนไม่น่าให้อภัย" เธอนิ่งฟังผมไม่ไหวติงเลยครับ และผมไม่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไงเพราะไม่เห็นหน้าของเธอเลย

"ฉันขอโทษจริงๆ เจนนี่ ที่ทำร้ายจิตใจเธออย่างนั้น เธอไม่จำเป็นต้องให้อภัยฉันก็ได้ ฉันแค่อยากให้เธอรู้ว่าฉันรู้สึกผิดจริงๆ และอยากบอกให้เธอรู้อีกเรื่องที่ฉันเคยบอกเธอไปแล้ว แต่มาถึงวันนี้เธออาจจะลืมมันไป" เธอจะรับรู้ความรู้สึกของผมมั๊ยนะ

"ที่ฉันทำไปทั้งหมด เพราะ...ฉันรักเธอ แค่นี้แหละที่ฉันอยากจะบอก แค่ฉันรักเธอ" ไม่รู้ทำไมแต่ผมรู้สึกโล่งใจไปหมด ตอนนี้ผมไม่กลัวอะไรแล้ว ไม่กังวลเรื่องประลองซักนิด เพราะตอนนี้ผมมีเธออยู่ แค่มีเธอใกล้ๆ ก็พอแล้วครับ ผมรู้สึกเหมือนแขนเสื้อที่โอบกอดเธอไว้มันชุ้มๆ นะครับ เจนนี่คงไม่ได้...

"เจนนี่" ผมเรียกชื่อเธอเบาๆ แต่เธอนิ่งมากครับ

"เจนนี่"

"นายมันใจร้าย" เธอหันมาบอกผมทั้งน้ำตา ผมเป็นมันใจร้ายจริงๆ ครับ ทำให้เธอร้องไห้อีกแล้ว

"ฉันขอโทษ" ผมบอกแล้วเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตานั่น แต่มันไหลออกมาไม่หยุดเลย

"เธอคงเจ็บใจมากสินะ"

"นายมันใจร้าย ฮือๆ คนใจร้าย" ผมไม่อยากเห็นเธอร้องไห้เพราะผมอีกแล้ว ผมค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าไปใกล้เธอ ใช้มือขวาเช็ดน้ำตาที่ข้างแก้มทั้งสอง ก่อนจะค่อยๆ เชยคางเธอขึ้น เจนนี่จ้องมองผมผ่านม่านน้ำตานั้น ผมต้องการเธอ ต้องการมากกว่าครั้งไหนๆ ผมค่อยๆ โน้มหน้าเข้าไปหาเธอ เจนนี่ค่อยๆ หลับตาลง เธอก็ต้องการผมใช่มั๊ยครับ ผมโน้มหน้าเข้าไปเรื่อยๆ จนตอนนี้ปลายจมูกของเราสัมผัสกันแล้ว ผมสูดลมหายใจของเราทั้งสองคนเข้าไป ก่อนจะค่อยๆ ประกบปากลงไป ผมจูบเธออย่างแผ่วเบาและใช้มือซ้ายกระชับร่างเธอเข้ามาหาตัว ก่อนจะเริ่มจูบเธอดูดดื่มขึ้น เจนนี่จูบผมตอบ เธอเลื่อนมือขึ้นมาจับที่อกเสื้อของผมและดึงผมเข้าไปหาตัวเธอ

จูบแรกของเราในตอนนั้นผมจำรสชาติของมันไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่ครั้งนี้ผมจะจำมันไม่ลืม มันมีรสขมๆ เค็มๆ คงเป็นเพราะน้ำตาของเธอที่ไหลออกมาไม่หยุดแม้แต่ตอนที่เราจูบกัน หลายคนอาจจะผิดหวังกับจูบที่มีรสชาตินี้ แต่สำหรับผมนี้คือจูบที่ดีที่สุดสำหรับเราสองคน คงเคยได้ยินกันใช่มั๊ยครับว่า หวานเป็นลม ขมเป็นยา วันนี้เธอคือยาใจของผมแล้วครับ ผมจะไม่ทำให้เธอเสียใจอีกแน่ ผมสัญญา

ผมค่อยๆ ถอนจูบเพราะเริ่มหายใจไม่ออกแล้ว เจนนี่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ผมจึงส่งยิ้มให้เธอ แล้วใช้มือเช็ดน้ำตาข้างแก้มออก

"ทำไมถึงขี้แยแบบนี้นะ"

"ก็เพราะใครกันล่ะ"

"ฉันขอโทษ ดีกันนะ" ผมติดเชื้อไอ้กุกมาหรือเปล่าครับเนี่ย

"ไม่!" 

"อ้าว! ไมเป็นงั้นล่ะ"

"นายทำฉันร้องไห้ ทำให้ฉันเสียใจ"

"ขอโทษแล้วยังไม่หายโกรธเหรอ"

"ไม่"

"จูบแล้วก็ยังไม่หายเหรอ"

"ไม่!" นั่นเธอโกรธหรือเขินอยู่ครับ

"แล้วฉันต้องทำยังไงเธอถึงจะหายโกรธ"

"เอาชนะพี่จียงให้ได้"

"หะ! ล้อเล่นหรือเปล่า ฉันจะชนะพี่เธอได้ยังไง" เธอล้อเล่นแน่ๆ ครับ

"ไม่รู้แหละ ฉันอุตส่าห์สอนนายไปแล้ว ถ้านายชนะพี่เขาไม่ได้ก็ไม่ต้องมาคุยกันอีก" นั่นเรียกว่าสอนเหรอครับ

"แล้วนั่นจะไปไหนอะ" เดินหนีผมไปเฉยเลย

"ไปนอน!" เธอตะโกนกลับมา

"ฮึ!" ผมยิ้มออกมาเพราะความดีใจสุดติ่ง ในที่สุดเราก็เข้าใจกันสักที แต่ก็ต้องกลับมากลุ้มใจอีกครั้ง

"แล้วกูจะชนะพี่เขาได้ไงวะนี่"



.........จบ PART 60.........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,617 ความคิดเห็น

  1. #1580 Thack_patsarin (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 08:47

    Complete สุดท้ายก็ลงเอยกันได้สักทีนะคู่นี้


    ป.ล. แหม่~เจนนี่ออนนี่ทำเป็นเข้มทำเป็นดุ แต่จริงๆแล้วเป็นห่วงจีมินฮยองใช่ม้าา~ สารภาพมาซะดีๆ (หึหึ)

    #1,580
    0
  2. #1189 Tmncnpckiki (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 17:13
    งื้ออออ น่ารักเกินไปแล้วววว
    #1,189
    0
  3. #979 -wa-ya- (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 18:12
    แง๊คู่จีมินเจนนี่น่ารักอะไรแบบนี้ เจนนี่อุส่ามาสอนตอนแรกทำเป็นเข้มแล้วก็ใจอ่อนเป็นห่วงเขาสินะ อิอิ
    #979
    0
  4. #834 08058390 (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 08:41
    ชอบคู่นี้ ขออีก สู้ๆนะไรท์ figthing
    #834
    0
  5. #769 Killer.P (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:12
    มดกัดอ่ะ จีมคนบว้าาา
    #769
    0
  6. #768 Juria_flok (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:10
    น่ารักก
    #768
    0
  7. #767 BamMonb (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:20
    จีมินสู้ๆน้าาาาา
    #767
    0
  8. #766 Mind_kookga (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:44
    ลุ้นสุดตัว55555 สู้ๆจีมินอ่า พี่ก้าไม่รุกเลย(ตอนที่แล้ว)55555 ต่อนะคะไรท์
    #766
    0
  9. #765 Jawpim (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:14
    เย้ดีกันแล้วว
    #765
    0
  10. #764 opaoo9 (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:15
    มาต่อน้ะคะ คู่นี้พอเข้าใจกันก็เริ่มหวานเลยน้ะ5555
    #764
    0
  11. #763 thanyarat chomcare (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:17
    เอาอีกหวานอีกจีกะเจนชอบๆๆๆๆ
    #763
    0