Fantastic girls : รักต้องมนตร์ SEASON I [BTS&BLACKPINL] -THE END-

ตอนที่ 56 : PART 51 : กับดัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,285
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    8 ก.ย. 60

Jungkook talk...


ผมเดินพยุงจีมินตามหลังเจนนี่ไปเรื่อยๆ 

"ยัยนั้นเป็นไรหรือเปล่า" จีมินคงหมายถึงเจนนี่ครับ ผมเห็นเธอเดินกุมท้องแบบนั้นมาสักพักแล้วเหมือนกัน

"ทำไมฮยองไม่ถามเองล่ะ" จีมินส่งสายตามาบอกผมว่า 'กูก็อยากถาม แต่กูถามไม่ได้'

"มึงดิ" จีมินบอกผม ผมร้อนใจเรื่องลิซ่ายังไม่พอ ยังต้องมาเป็นกาวใจให้คนอื่นอีก

"เจนนี่!" ผมร้องเรียกเธอ เจนนี่หยุดแล้วหันมาหาผมกับจีมิ

"เธอพักหน่อยมั๊ย ดูอาการเธอไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ" 

"ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็หาย ไปตามหายัยลิซดีกว่า" เธอบอกผมแล้วเดินต่อไป

"หัวดื้อ" จีมินพึมพำ

"ห่วงมากทำไมไม่บอกวะ ฮยองโคตรไม่ได้เรื่องเลย ทีก่อนหน้านี้นะ..." ขืนผมพูดต่อมีหวังโดนต่อยปากแตกแน่ ขนาดพูดแค่นี้ยังโดนมองขวางใส่เลย

"ไปหาลิซ่าต่อดีกว่านะฮยอง" ผมเปลี่ยนเรื่องแล้วรีบพยุงจีมินเดินให้ทันเจนนี่ เราเดินผ่านชั้นห้ามาอย่างสบายเบร๋อ ไม่มีพวกอกาธัซเลยครับ หรือพวกมันจะไปรอเราอยู่ที่ชั้นสี่ พวกเราสามคนเดินลงบันไดหนีไฟจากชั้นห้ามาที่ชั้นสี่ แล้วเปิดประตูเข้าไป 


แอ๊ด!


โล่งครับ โล่งแบบโล่งไปเลย อากาศปลอดโปร่ง ชั้นทั้งชั้นว่างเปล่า ไม่มีเก้าอี้ ไม่มีโต๊ะ ไม่มีคน ไม่มีอะไรเลย ผมรู้สึกได้กลิ่นไม่ดีเลยครับ

"แปลก" เจนนี่พูด

"คงไม่ใช่กับดักใช่มั๊ยครับ" ผมถาม

"ก็หวังว่าจะไม่ใช่" เจนนี่ว่า ถ้านี้เป็นกับดัก เราก็ต้องรีบไปจากที่นี้ครับ

"เรารีบลงไปดูชั้นอื่นเถอะ" เจนนี่ว่าแล้วรีบเดินนำลงไป ชั้นสามค่อยดูมีอะไรขึ้นมาหน่อยครับ ชั้นนี้เหมือนถูกแบ่งออกเป็นล็อคเป็นล็อค แต่ละล็อคก็มีปลายชื่อเป็นของตัวเอง น่าจะเคยเป็นชั้นที่คึกคักที่สุดในนี้แล้ว พวกเราเดินเลาะตามล็อคแต่ละล็อตไปเรื่อยๆ ไม่มีเงาของพวกอกาธัซเลยครับ ดีเหมือนกันเพราะผมจะได้พักเอาแรง แต่ก็ไม่มีวี่แววของลิซ่าเหมือนกัน นี้มันทำให้ผมห่อเหี่ยวนะ พวกมันจับเธอไปไว้ไหนกันแน่ 

"นั่น! ลิซ่า!" เสียงเจนนี่ปลุกผมให้ตื่นจากความคิด ผมมองไปตามสายตาของเจนนี่ ผมเห็นเธอแล้ว! ผมเห็นเธอ! 

"ลิซ่า! ใช่เธอจริงๆ ใช่มั๊ย" ผมวิ่งไปหาตัวของลิซ่าทันที โดยทิ้งจีมินเอาไว้ ร่างของเธอนอนรอยเคว้งอยู่เหนือพื้นที่กลางทางเดินของซอยที่สองที่เราแวะเข้ามา

"ลิซ่า" ผมกระซิบเรียกชื่อเธอ แต่เธอไม่กระดุกกระดิกเลยครับ ผมเอื้อมมือไปอุ้มร่างของเธอเอาไว้ แล้วนั่งลงบนพื้น

"ลิซ่า ฉันมาแล้วนะ" เธอไม่รู้สึกตัวจริงๆ

"เธอทิ้งร่างของเธอไปแบบนี้ได้ไงยังโง่" ผมเพ้อออกมาทั้งน้ำตา

"เมื่อไหร่เธอจะกลับมาหาฉัน ลิซ่า" ผมกอดเธอเอาไว้แนบอก ผมไม่ชอบความรู้สึกนี้เลย ผมคิดว่าเธอคงกลัวมากแน่ๆ ที่ต้องอยู่ในโลกวิญญาณเพียงลำพัง ผมอยากจะไปอยู่ข้างๆ เธอ

"ลิซ่า" ผมเอ่ยชื่อเธออีกครั้ง

"เดี๋ยวเธอก็กลับมา" เจนนี่เดินเข้ามาหาผม

"คุณยายต้องตามหาเธอเจอแน่ๆ" เธอเสริม ถึงแม้เธอจะพูดแบบนั้น ผมก็กังวลอยู่ดีว่าระหว่างที่คุณยายตามหาเธออยู่ พวกนั้นจะทำอะไรเธอหรือเปล่า


สวบ! แกร๊ง! 


เสียงปริศนาดังขึ้นมา ฟังจากเสียงเหมือนมันกำลังเคลื่อนที่มาทางพวกเราอย่างไว

"หลบในนี้กันก่อน" จีมินว่า ผมจึงอุ้มร่างของลิซ่าเข้าไปซ่อนตัวในล็อคที่จีมินบอก เจนนี่และจีมินกำดาบเตรียมตั้งรั


สวบสาบ! สวบสาบ! 


อีกแค่ก้าวเดียวเท่านั้นครับ


"ย่าห์!"


"ย่าห์!" 


ผมได้ยินเสียงทั้งสองฝ่ายตะโกนใส่กัน


"เฮ้ย! เจนนี่! จีมิน!" เสียงแรปมอนนิครับ

"พวกฮยอง!"

"แล้วไอ้กุกล่ะ ตายห่าแล้วเหรอ" นี้เจโฮปฮยองยังเห็นผมเป็นน้องมั๊ยครับ ไม่ห่วงกันเลยแถมยังแช่งผมอีก

"อยู่นี้โว้ย!" ผมตะโกนออกไป

"เฮ้ย! ยังไม่ตายเหรอวะ อ้าว! ลิซ่า!" เจโฮปเดินมาหาผมแล้วตกใจทันทีที่เห็นร่างลิซ่า แล้วคนอื่นๆ ก็วิ่งตามมา

"ไหนคะ หลีกทางฉันหน่อย" โรเซ่รีบแวกคนอื่นเข้ามา

"ยัยลิซ! พี่จีซู ยัยลิซจริงๆ ด้วยคะ"

"ไหนๆๆ" ตามมาด้วยจีซู

"ลิซ่า!" จีซูรีบหนังลงที่ข้างร่างลิซ่า เธอค่อยๆ ใช้มือเช็ดหน้าเปื้อนฝุ่นของลิซ่าเบาๆ

"ยัยลิซ" เธอเอ่ย

"ฮึ ฮึ ฮือ ฮือ ฮือๆๆ" จู่ๆ โรเซ่ก็ร้องไห้ครับ

"พวกมันทำอย่างนี้กับยัยลิซได้ยังไงกันคะ ฮือๆๆ"

"ถึงเธอร้องไห้ไปตอนนี้เพื่อนเธอก็ไม่ได้ยินหรอก ฉันว่าเรามาหาทางทำให้ลิซ่าฟื้นจะดีกว่านะ" วีว่า 

"ก่อนอื่น ฉันว่าเรารีบออกไปจากตึกนี้ดีกว่าคะ ฉันว่ามันมีกลิ่นไม่น่าไว้ใจ" เจนนี่

"นั่นสิ พวกพี่ก็คิดแบบนั้น ดูเหมือนอะไรๆ มันง่ายเกินไป" จีซูเสริม

"ขอมือด้วยคะ" เจนนี่ว่า แล้วทุกคนก็ห้อมล้อมกันเข้ามาเป็นวงกลม เมื่อเห็นว่าทุกคนจับมือกันครบแล้ว เจนนี่ก็พยายามจะใช้พลังตัวเอง แต่ว่า...

"เป็นอะไรยัยเจน" จีซูถาม

"อืม...ดูเหมือนเราต้องหาทางกลับกันเองแล้วค่ะ"

"อย่าบอกนะว่าพลังเธอหมด" เจโฮปโวยวายขึ้น เจนนี่พยักหน้ารับ

"มาหมดได้ถูกเวลาจริงๆ"

"งั้นก็เดิน" ชูก้าว่า

"ทางนี้เร็วทุกคน" จินร้องบอกพวกเรา พวกเราทยอยเดินตามลงไป ผมอุ้มร่างของลิซ่าขึ้น

"เดี๋ยวฉันระวังหลังให้" โรเซ่บอกผม ตอนนี้ทางด้านหลังผมมีโรเซ่ วี และแรปมอนค่อยระหวังหลังให้ ข้างหน้าผมมีเจโฮปที่ช่วยเดินพยุงจีมินแทนผม ส่วนอีกสี่คนก็เดินนำพวกเราไป เราเดินกันมาจนถึงชั้นหนึ่งอย่างรวดเร็ว ไม่มีพวกมันอยู่จริงๆ ครับ 

"ไปทางไหนต่อ" จินเอ่ยขึ้น

"ถ้าจำไม่ผิด เลยทุ่งนี้ไปจะมีถนนเส้นเล็กๆ เส้นนึงที่เชื่อมกับถนนเส้นใหญ่อีกที เราคงต้องเดินผ่าทุ่งนี้ไป" เจนนี่ว่า แล้วเดินนำคนอื่นผ่าทุ่งนั้นไป ทุ่งนี้ใหญ่กว่าที่ผมคิดเอาไว้อีกนะ กว่าเราจะเดินถึงถนนเส้นเล็กคงใช้เวลาหลายสิบนาที

"รีบเดินกันหน่อยนะ" จีซูหันมาบอกพวกเรา

"ไอ้กุกมึงไหวเปล่า เปลี่ยนกันกับกูก็ได้นะ" แรปมอนเดินเข้ามาข้างๆ ผม

"ไม่เป็นไรฮยอง" ผมหันมามองร่างของลิซ่า

"ผมยังไหว" เมื่อเห็นหน้าเธอ ผมก็คิดถึงรอยยิ้มนั้นทันที ดวงตากลมโตที่เคยมองผม ผมจะไม่ยอมทิ้งเธอหรอก 

ตอนนี้พวกเราน่าจะเดินมาได้ครึ่งทางแล้ว แต่ขณะที่พวกเราก้าวเดินกันอยู่นั้น


พรึบ! พรึบ! พรึบ! พรึบ!


"ว่าแล้วเชียว" โรเซ่พึมพำ

"ทุกคนรวมตัว!" เจนนี่ตะโกนบอกเรา พวกผมวิ่งมารวมตัวกันโดยหันหลังชนกันเป็นวงกลม

"จองกุก! มึงเข้าไปข้างใน" วีหันมาบอกผม ผมจึงถอยหลังเข้าไปอยู่ในวงกลมโดยมีคนที่เหลือเป็นกำแพงกันผมกับลิซ่าเอาไว้ ภาพที่เห็นคือ พวกอกาธัซจำนวนมากกว่าเราถึงสองเท่ากำลังยืนล้อมพวกเราอยู่

"ฮุฮุฮุ! ดูสิว่าใครมาให้เราจัดการถึงที่" ผู้หญิงคนหนึ่งพูด เธอเดินผ่านวงล้อมเข้ามาหาเรา 

"เฮ้ย!" เสียงเจโฮปอุทาน 

"คุณยายเหรอ" วีว่า เพราะหน้าตาผู้หญิงคนคนนั้นเหมือนคุณยายแคสเปียร์มากเลยครับ

"ไม่ใช่" โรเซ่ว่า

"นั้นแฝดผู้พี่ชื่อบรานด์ซี" 

"ฮึฮึฮึ! รู้จักฉันซะด้วย" บรานด์ซีหัวเราะร่าอย่างพอใจ 

"ดีจริงๆ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาแนะนำตัวให้ยืดยาว"

"เลิกพร่ามสักที!" จีซูว่า

"จุ๊ๆๆ น้องสาวนายท่านใจร้อนไม่เบาเลยนะขอรับ" ผู้ชายอีกคนเดินเข้ามายืนข้างๆ บรานด์ซี แต่เมื่อกี้เขาพูดอะไรครับ 'น้องสาวนายท่าน' ใครกัน จีซูเหรอครับ มันเรื่องอะไรกันอีกล่ะที่นี้ งงไปอีก

"ฉันไม่เคยมีพี่ชาย"

"ผมบอกแล้วว่าเธอต้องพูดแบบนี้" ชายอีกคนที่หนุ่มกว่าเดินเข้ามาสมทบ

"แชยอง พี่ว่าไอ้หมอนี้มันหน้าคุ้นๆ นะ" แรปมอนกระซิบถามโรเซ่

"ไม่ใช่แค่คุ้นหรอกพี่นัมจุน แต่ใช่มันเลยต่างหาก"

"นี้รู้จักมันด้วยเหรอ" วีถามโรเซ่กับแรปม่อน

"ก็นี้ไง คนที่นายบอกว่าเขายังไม่ตาย" 

"แต่ไหนเธอบอกว่ามันเป็นคนธรรมดาไง" 

"คงถูกเปลี่ยนนะสิ" โรเซ่ว่าแล้วจ้องหน้าคนคนนั้นไม่วางตา นี้มันวันนัดพบโจทก์เก่าหรือไงกัน

"ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่นายท่านก็ถามถึงน้องสาวคนนี้ตลอด นายท่านฝากชมมาด้ยว่าท่านโตมาสวยเหมือนแม่ไม่มีผิด" บรานด์ซีเอ่ยขึ้น

"เราอกาธอน ไม่มีพี่น้องเลือดชั่วอย่างอกาธัซแน่ โดยเฉพาะพวกนายท่านของแก!" เจนนี่ว่า

"ฮึ! เพราะอย่างนี้พวกเจ้าจึงหันไปสานสัมพันธ์กับพวกสามัญชนคนชั้นต่ำ ผู้ซึ่งไร้พลังสินะ"

"คำก็สามัญ คำก็ชั้นต่ำ ฉันว่าพวกแกก็ไม่ได้สูงไปกว่าเราเท่าไหร่หรอกมั้ง" ชูก้าฮยองเริ่มมีน้ำโหแล้วครับ


พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ!


นี้สิครับศึกของจริง พวกมันทั้งฝูงเผยอาวุธประจำตัวออกมา ได้ตายกันจริงๆ ก็วันนี้แหละครับ ทั้งมีด ขวาน ดาบ ธนู หน้าไม้ หรือแม้แต่หอกพวกมันขนมาหมดเลยครับ ผมกระชับร่างของลิซ่าเอาไว้แน่นขึ้น ถ้าผมต้องตายขอให้เป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้ปกป้องเธอเอาไว้

"กูว่าเราไม่รอดแน่" เจโฮปเอ่ยขึ้น

"จับดาบให้มั่นเถอะฮยอง" จีมินบอกเจโฮป 

"ถ้าพวกฉันเป็นอะไร! พ่อฉันไม่ปล่อยพวกแกไว้แน่!" เจนนี่ตะโกนบอกพวกมัน บรานด์ซีกระตุกยิ้มมุมปาก

"ถ้าเรากลัวตั้งแต่แรก เราคงไม่ทำอย่างนี้หรอกคุณหนู" ผมไม่ค่อยแปลกใจนะที่พวกมันพูดแบบนี้ ก็อยากที่มันบอกถ้าพวกมันกลัวพ่อของเจนนี่ พวกมันคงไม่กล้าหือแน่

"เตรียมสวดภาวนาขอให้พระเจ้ารับไปสู่สวรรค์ดีกว่านะ ฮะฮาฮ่าๆ" บรานซีพูดและหัวเราะพอใจ

"พวกแกต่างหากที่ต้องตกขุมนรก!" เจนนี่ส่งสายตาเกรี้ยวโกรธไปให้

"ปากดีจริงๆ พวกเจ้า! รอสัญญาณจากข้า แล้วเราจะได้เอาหัวพวกมันไปเป็นของขวัญให้นายท่าน" บรานด์ซีหันไปบอกพรรคพวกก่อนจะหันมาส่งยิ้มเหี้ยมให้พวกผม นี้แหละคือสิ่งที่เธอแตกต่างจากคุยยายแคสเปียร์ 

"ขอพระเจ้าอวยพร หนึ่ง!..." เธอเริ่มนับแล้วครับ ผมสังเกตว่าพวกเราเริ่มตัวสั่นกันแล้ว ในขณะที่พวกมันเตรียมตั้งท่าพุ่งเข้าใส่เราเต็มที่

"สอง!..."

ผมหลับตาลง ผมไม่อยากเห็นภาพที่บอกให้รู้ว่าพวกเราจะตายกันยังไง 

"สาม! จัด...อ๊าย!" บรานด์ซีกรี๊ดเสียงหลง แล้วเสียงฮือฮาก็ดังขึ้นจากพวกมัน เหมือนพวกมันแตกตื่นอะไรซักอย่างครับ ผมจึงรีบลืมตาขึ้น

"ตัวอะไรวะ!" วีตกอกตกใจ

"มังกร" เจนนี่ว่า ใช่แล้วครับ มันคือมังกร มังกรตัวใหญ่สีแดง มีหนามตามแกนหลัง ปลายหนามมีสีทองสุกสไหว ดวงตากลมโตฉายแววดุดัน มันกำลังพ่นไฟกันเราออกจากพวกอกาธัซ

"อ๊าย! กรี๊ด!" เสียงกรี๊ดร้องของคนพวกนั้น ผมว่าต้องมีใครสักคนหรือหลายๆ คน โดนไฟครอกตายไปแล้วแน่ๆ

"พวกเจ้า! หยุดแตกตื่นเดี๋ยวนี้! ไปจัดการมัน!" เสีบงบรานด์ซีดังมาจากด้านนอกวงไฟ มีคนของพวกมันสองสามคนฝ่ากองเพลิงเข้ามา แต่ก่อนที่พวกมันจะวิ่งมาถึงตัวเรา


ฉับ! ฉับ! ฉับ!


ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากครับ ร่างของสามคนตรงหน้าขาดออกเป็นสองท่อน ฟังไม่ผิดหรอกครับ ผมเห็นแล้วยังสะอิดสะเอียนเลย

"กูจะเป็นลม" เจโฮปว่าแล้วนั่งลง ห่างจากศพของคนทั้งสามไปหน่อย ปรากฎร่างของชายคนหนึ่ง เขายื่นหันหลังให้พวกเรา มือถือดาบซามูไร ปลายดาบมีหยดเลือดสีแดงสดไหลหยดลงมา ฝีมือสังหารเมื่อกี้คงเป็นของเขาสินะ 

"เลอะหมดเลย" เขาว่าแล้วเช็ดดาบกับเสื้อของศพ


"กรี๊ด! อ๊าก!" 


เสียงกรีดร้องจากข้างนอกยังคงดังต่อเนื่อง 

"หนวกหูชะมัด" เขาว่าก่อนจะหันมาหาเรา

"ว่าไงสาวๆ" ผมก็นึกว่าใคร

"พี่มินโฮ!" เจนนี่วิ่งเข้าไปสวมกอดมิโนทันทีที่เขาหันกลับมา

"ไม่ต้องกอดแน่นขนาดนี้ก็มั้งยัยดึก"

"นึกว่าจะไม่เห็นหน้าพวกพี่ซะแล้ว"

"เฮ้ยๆ ห้ามร้องไห้นะเว้ย เดี๋ยวพี่ร้องตาม" มิโนกอดปลอบใจเจนนี่ 

"เอื้อ~" ผมได้ยินเสียงมาจากด้านข้างจึงหันไปดู จีมินเอามือลูบแผลตัวเอง ส่วนตาก็เอาแต่มองเจนนี่กับมิโน ฮยองแกเจ็บแผลหรือเจ็บใจกันแน่ครับ ผมเห็นมังกรบินวนพ่นไฟใส่พวกนั้นไปทั่ว ก่อนที่มันจะบินถลาร่อนลงมาหาเราอย่างรวดเร็ว มันเกือบจะชนเข้ากับเราแล้ว แต่ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์อย่างนั้นขึ้น ร่างมังกรนั้นก็แปรสภาพเป็นร่างของผู้ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหาเรา

"เฮ้ย! รุ่นพี่จียง!" วีอุทาน

"พวกเธอรีบไปจากที่นี้ดีกว่า ดูท่าพวกมันกำลังเรียกกำลังเสริมอยู่" จียงบอกพวกสาวๆ

"แต่พวกพี่มีกันแค่สองคนนะคะ" จีซูว่า

"นี่จีซู ใครจะมารบกันสองคน เดี๋ยวเมมเบอร์พวกพี่ก็ตามมา" มิโนบอก

"แต่เราจะไปได้ยังไงล่ะค่ะ พลังฉันหมดแล้ว" เจนนี่ว่า

"งั้นก็ช่วยไม่ได้" จียงว่า ก่อนจะถูแหวนในมือแล้วชูขึ้นฟ้าจนสุดแขน

"เราเรียกหา!" เขาตะโกนขึ้นฟ้า 

"ไม่เอาแบบนี้นะคะพี่" เจนนี่โวยวาย แต่คงห้ามจียงไม่ได้แล้ว ฉับพลันท้องฟ้าเหนือหัวเราก็สว่างจ้าด้วยแสงสีขาว ผมรีบหลี่ตาลงทันที

"รับตัวพวกเขาไป!" 

"เฮ้ยๆ เกิดอะไรขึ้นวะ!" จินอุทานออกมา


ฟึ้บ! 


จินฮยองหายไปแล้วครับ

"รุ่นพี่จียงครับ! รุ่นพี่กำลังทำอะไรครับ!" วีเอ่ยถามทั้งๆ ที่ร่างของตัวเองกำลังรอยขึ้นไปเหนือพื้น


ฟึ้บ!


หายไปอีกคนแล้ว

"มีใครบอกกูได้มั๊ยว่ากูกำลังจะลอยไปไหน" โวยวายแบบนี้มีแค่คนเดียวล่ะครับ เจโฮปฮยองเจ้าเดิม


ฟึ้บ!


บ้ายบายฮยอง


"ย่าห์!" 


เสียงดังมาจากข้างนอก เหมือนมีคนกำลังปะทะกันอีกครั้งเลยครับ

"สงสัยพวกนั้นจะมาแล้ว" จียงว่า ก่อนจะหันมาหาผม จู่ๆ เขาก็เดินดุ่มๆ เข้ามาครับ

"ยังไม่ได้สติอีกเหรอ" เขาถามผม คงหมายถึงลิซ่าสินะ

"ครับ"

"แค่ยายแคสเปียร์คงไปช่วยจากพวกสลัวซ์ไม่ได้แน่" พี่แกพูดให้ความหวังคนอื่นเป็นมั๊ยเนี่ย

"แล้วจะทำยังไงดีครับ" ผมตัดสินใจถาม

"มีคนนึง ฉันจะรีบร้องขอเขาไป แต่ตอนนี้นายรีบไปกับพวกคนอื่นๆ เถอะ" 

"ขอบคุณครับรุ่นพี่" ไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นใคร แค่รู้ว่าเขาสามารถช่วยลิซ่าได้ผมก็ขอบคุณมากแล้ว

"พวกเธอด้วย...ทั้งสามคน" จียงเน้นประโยคสุดท้าย

"พี่คะ!"

"เธอได้ใบแดงแล้วเจนนี่"

"พวกกูมาแล้ว!" รู้สึกเสียงนั้นจะเป็นเสียงรุ่นพี่ท็อปบิ๊กแบงนะครับ

"ไป!" จียงตะโกนบอกพวกผมที่เหลือ ก่อนจะกลายร่างเป็นมังกรออกไป พวกรู้สึกว่าร่างของผมมันเริ่มลอยสูงขึ้น ผมกระชับร่างลิซ่าเอาไว้แน่นอีกครั้ง ผมค่อยๆ ลอยขึ้นไปเข้าใกล้แสงสีขาวนั้นเรื่อยๆ มันเหมือนประตูมิติเลยครับ แล้วทุกอย่างก็...



วู้บ!



.........จบ PART 51.........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,617 ความคิดเห็น

  1. #970 -wa-ya- (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 18:22
    ลุ้นมากขอบคุณพี่จีมิโนที่มาช่วยทัน
    #970
    0
  2. #681 Mmm (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:14
    อร้ายยย ท๊อปโอปป้าาาาา><
    #681
    0
  3. #680 อ้อม อ้อมม (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:54
    ลุ้นค่ะ!!!! สนุกมากกกกก
    #680
    0
  4. #678 opaoo9 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:50
    มาต่อน่ะคะ
    สนุกมากกกก ลุ้นตามเลย
    #678
    0
  5. #676 Jawpim (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:40
    สนุกมากเลยจ้าาา
    #676
    0
  6. #675 WasineePrang (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 21:43
    ตื่นเต้นมากค่ะไรท์รอๆจะสอบO-net แล้วก้อยังอ่าน555สู้ๆค่ะไรท์
    #675
    1
    • #675-1 S_mewon(จากตอนที่ 56)
      31 มกราคม 2560 / 21:52
      สู้ๆ จ้า อ่านนิยายไรท์แล้วก็กลับไปอ่านหนังสือต่อด้วยนะ
      #675-1
  7. #674 RaineYLovelY (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 20:45
    คืออ่านไปลุ้นไป ลุ้นจนเกร็ง ตอนนี้สนุกมาก เหมือนรวมพลเหล้า x-men เวอร์ชั่นเหล่าไอดอลคนสแว๊ก มากเลย งื้อออ สนุก เท่ 
    #674
    0
  8. #673 lsabella-1690 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 19:49
    ตอนนี้นี่แฟนตาสติกเบบี้มากค่ะไรท์ บทจะยากก็ยาก บทจะง่ายก็ง่ายเลย เราคาดหวังอะไรจากเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ 555 #ล้อเล่นนะไรท์ 😂😁 กุกเจอลิซแล้วแบบมาเที่ยวกับเจนนี่อยู่ที่ไทยนี่เอง 555
    #673
    1
    • #673-1 S_mewon(จากตอนที่ 56)
      31 มกราคม 2560 / 20:16
      ไรท์ขอเก็บบทยากไว้ตอนหน้าๆ นะ 555 เดี่ยวไม่มีอะไรให้เล่น
      #673-1
  9. #672 Creammy45 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 17:32
    ลุ้นๆๆๆ ขอพาร์ทจีซูๆ
    #672
    0
  10. #671 dew99ptp (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 16:53
    โอ้ยยยยลุ้นมากค่ะไรท์ ต่อเร็วๆนะคะ สนุกมากค่ะ
    #671
    0
  11. #670 _45RK (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 16:21
    โอ๊ยยยย ตื่นเต้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มาต่อเร็วๆนะคะไรท์ สู้ๆ
    #670
    0
  12. #669 ชิมชิม (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 11:08
    เย้ๆๆๆ ชอบๆ รอค่าาา
    #669
    0
  13. #668 thanyarat chomcare (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 10:58
    ไร้ท์แต่งเก่งจัง
    มาต่อไวไวนะ
    #668
    0
  14. #667 pairiepair (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 09:56
    สนุกมากๆเลยค่า ครึ่งทางแล้วแอดสู้ๆ
    #667
    1
    • #667-1 S_mewon(จากตอนที่ 56)
      31 มกราคม 2560 / 10:18
      ครึ่งทางจริงมั๊ย 555 สู้ๆ จ้า
      #667-1