Fantastic girls : รักต้องมนตร์ SEASON I [BTS&BLACKPINL] -THE END-

ตอนที่ 37 : PART 32 : ผู้หญิงของผม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    8 ก.ย. 60

Suga talk...


"นี่มัน..."

ผมตกใจจริงๆ ครับเมื่อเห็นสภาพห้องตอนนี้ ของในห้องทุกอย่างดูกระจัดกระจายไปหมดเลย แถมบนผนัง เพดาน และเตียงนอนก็มีรอยขีดเป็นทางยาว เหมือนรอยเล็บของสัตว์ป่าเลยครั

"เกิดอะไรขึ้น" ผมเอ่ยออกมา 

"..." 

ไม่มีเสียงตอบรับอีกแล้วครับ ผมมองไปยังร่างของผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งกอดเข่า และเอาแต่นั่งซบหน้ากับเข่าไม่ขยับตัวไปไหน

"เธอ...เป็นอะไรหรือเปล่า" 

ผมถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

"..." เงียบครับ

"จีซู" ผมเรียกชื่อเธอ

"ปิดไฟได้ไหม" 

จีซูเงยหน้ามาบอกผม เธอไม่ได้ร้องไห้ แต่สายตาเศร้าสร้อยแบบนั้น มันทำให้ผมต้องรีบทำตามที่เธอบอกทันที ผมรีบเดินไปปิดสวิซต์ไฟอีกครั้ง แล้วผมค่อยๆ เดินเข้าไปหาเธอ แต่เพราะตอนนี้ผมพอจะรู้แล้วครับว่าเธออยู่ไหนก็เลยเดินระวังขึ้น ผมนั่งลงตรงที่คิดว่าอยู่ต่อหน้าเธอแล้ว แล้วใช้มือคลำทางที่พื้น มือผมไปสัมผัสกับเท้าเล็กของคนตรงหน้า

"เมื่อกี้ เธอเจ็บหรือเปล่า ข้างนี้ใช่มั๊ย" 

"อือ" 

ผมค่อยๆ ดึงเท้าข้างขวาที่ผมเดินเหยียบเมื่อกี้มาวางไว้บนตัก แล้วใช่มือค่อยๆ บรรจงนวดให้เธอ

"ขอโทษนะที่ทำให้เจ็บ" ผมบอกออกไป

"อือ"

ผมนั่งนวดเท้าของเธออยู่อย่างนั้นแหละครับ ไม่มีใครพูดอะไรต่อไป ทั้งห้องจึงเงียบลงอีกครั้ง ผมไม่รู้จะถามอะไรดีครับ เพราะเหมือนคนตรงหน้าจะไม่พร้อมเอาซะเลย แต่มันก็อดไม่ได้จริงๆ ครับ

"ขอถามอะไรหน่อยสิ ตกลงเธอไม่สบายหรือเป็นอะไรกันแน่"

ผมรู้สึกว่าผมถามคำถามผิดซะแล้ว เพราะจีซูรีบดึงเท้ากลับทันทีเลย

"ถ้าไม่สบายใจก็ไม่ต้องตอบก็ได้

แล้วบรรยากาศก็เงียบไปสักพัก แต่ในที่สุดเธอก็ยอมพูดออกมา

"เขามาแล้ว" เธอเอ่ยขึ้น

"เขา เธอหมายถึงใคร" ผมถามด้วยความสงสัย

"คนที่มีพลังเหมือนฉัน คนที่เป็นอกาธัซ และเป็นคนที่ฉันเกลียดที่สุด" 

เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ผมจับอารมณ์ของเธอไม่ได้ว่าเธอรู้สึกอะไรกันแน่ ในน้ำเสียงนั้นมันมีทั้งความเศร้า โมโห สิ้นหวัง และเหย่อหยิ่งในตัว คนเราจะพูดด้วยน้ำเสียงแบบนั้นได้ในประโยคเดียวได้ยังไงกันครับ แสดงว่าเรื่องนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

"เพราะคนที่ว่าเหรอ เธอถึงเป็นแบบนี้" 

ผมถามเธอไปอีกครั้ง จะบอกว่าถามเพราะความเป็นห่วงก็ดี เพราะฟังดูอาการเธอไม่สู้ดีเลย

"ไม่ใช่แค่เขา แต่มันเป็นเพราะฉันด้วย" 

ทำไมเธอถึงโทษตัวเองแบบนี้นะ

"เพราะฉันมันเป็นตัวซวย เพราะฉันพ่อถึงต้องตาย และเพราะฉันถึงทำให้แม่...ฮือ"

น้ำเสียงเธอสั่นขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายเธอก็กลั่นมันไม่ไหว

"ฮือ ฉันไม่น่าเกิดมาเลย เรื่องทุกอย่างเลยเป็นแบบนี้ ยัยตัวซวย! ยัยเด็กโง่! ยัยตัวซวย!"

ตุ้บ! ตุ้บ!

ผมได้ยินเสียงเหมือนคนทุบอะไรซักอย่าง

"นี่! เธอทำอะไรน่ะ หยุดทำร้ายตัวเองเดียวนี้นะ" 

ผมว่าแล้วยื่นมือออกไปสุ่มๆ มันมืดนิครับ 

'เจอแล้ว' 

ผมรีบคว้าแขนทั้งสองข้างของเธอเอาไว้

"พอสักทีจีซู! ฉันไม่รู้หรอกนะว่ามันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น แต่การทำร้ายตัวเองแบบนี้มันไม่ฉลาดเลยรู้มั๊ย" ผมเรียกสติเธอ

"ฮือฮือฮือ" 

แต่ดูเหมือนคนตรงหน้าไม่พร้อมรับฟังอะไรแล้ว ผมจึงเลื่อนมือไปจับที่ไหล่ทั้งสองข้างของเธอ

"จีซู" 

ผมเรียกชื่อเธอเบาๆ

"จีซู ฟังฉันนะ ฉันก็เคยเป็นเหมือนเธอ ฉันก็เคยโทษตัวเอง เคยโทษชะตาชีวิตของฉัน ฉันเคยจมอยู่กับมัน รู้ไหมว่ามันไม่มีอะไรดีขึ้นเลย มันกลับค่อยๆ กัดกินฉัน กินร่างกาย กินวิญญาณ กินจิตใจ ตอนนั้นฉันเหมือนพวกตายซาก รู้มั๊ยว่ามันไม่เหมาะกับเธอเลย

ผมบอกเธออย่างจริงใจ

"..." 

"สิ่งที่เป็นเธอคือเวลาที่เธอยิ้ม ถึงฉันจะมองว่ามันน่ารำคาญก็เถอะ แต่สำหรับตอนนี้ ฉันชอบเธอที่เป็นแบบนั้นมากกว่านะ"

"..." 

ดูเหมือนเธอจะเริ่มหยุดร้องไห้แล้วครับ ผมค่อยรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

"มานี้มา" 

ผมดึงตัวคนข้างหน้าเข้ามาหาตัวผม แล้วกอดเธอเอาไว้

"ถ้าเธอเป็นตัวซวย ฉันก็จะเป็นตัวซวยยิ่งกว่า ถ้าเธอทำร้ายตัวเองหนึ่งครั้ง ฉันก็จะทำมันสองครั้ง ฉันจะยอมทรมานตัวเองให้มากกว่าเธอสองเท่า เอาอย่างนี้ดีมั๊ย เธอจะได้รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้โชคร้ายที่สุด หรือไม่งั้นก็..."

"ขอบใจนะ" 

เธอกอดผมตอบครับ ผมทำตัวไม่ถูกแล้วนะครับ เหมือนโดนแช่แข็งไปเลย เริ่มรู้สึกคิดผิดแล้วสิครับที่คิดปลอบใจเธอ

"ขอบใจจริงๆ" 

นี้มันทำให้ผมหวั่นไหวนะครับ จนผมไม่รู้ตัวว่าตัวเองค่อยๆ ผลักตัวเธอออกไปตอนไหน และไม่รู้ด้วยว่าผมกำลังใช้มือทั้งสองข้างประคองหน้าเธออยู่ รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ผมใช้นิ้วโป้งเช็ดน้ำตาออกให้เธอ แล้วเคลื่อนนิ้วไปสัมผัสกับริมฝีปากของเธอ จู่ๆ ผมก็ใจสั่นขึ้นมาซะงั้น สมองผมสั่งว่านี้มันสถานการณ์อันตรายครับ แต่ใจผมมันกลับไม่รู้สึกอย่างนั้นเลย แล้วผมก็ห้ามใจตัวเองไม่ไหวจริงๆ ผมค่อยๆ เชิดหน้าของเธอขึ้นและโน้มหน้าเข้าไปหาริมฝีปากนั้น ผมค่อยๆ ทาบริมฝีปากของผมลงไปประทับกับริมฝีปากของอีกคน ผมค่อยๆ จูบเธออย่างแผ่วเบาและนุ่มนวลที่สุด ใจหนึ่งผมก็กลัวว่าเธอจะปฎิเสธมัน แต่เธอกลับยอมรับมันไปครับ ผมรู้สึกถึงไอร้อนจากลมหายใจของเราสองคน กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากตัวเธอ บวกรสหวานละมุนเหมือนลูกกวาดของจูบนี้ มันทำให้ใจผมโผบินและเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ ผมไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ผมทำแบบนี้ ผมแค่รู้สึกว่าผมอยากจะทำ ผมไม่อยากให้ผู้หญิงตรงหน้าต้องทนรับความรู้สึกแบบนั้นเพียงคนเดียว ผมอยากแบ่งเบาความรู้สึกนั้น ผมไม่อยากให้ใครมาทำร้ายเธออีก ผมอยากปกป้องเธอ ผมอยากให้เธอมาเป็นผู้หญิงของผม 


'ผู้หญิงของผมเหรอ'


ผมเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าผมทำอะไรลงไป ผมจึงรีบถอนจูบนั้นทันที ถ้าตอนนี้มันสว่าง ทั้งผมและจีซูคงมองหน้ากันไม่ติดแน่ๆ

"เอ่อ...คือ..." 

ผมอยากจะบีบคอตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด 

'มึงทำอะไรลงไปวะชูก้า นั่นแฟนเพื่อนนะเว้ย' 

ผมไม่รู้แล้วว่าต้องทำตัวยังไง ผมปล่อยมือจากตัวเธอแล้วเขยือบถอยหลังออกมา

"เธอ...โอเคหรือเปล่า"

"..." 

ไม่มีเสียงตอบกลับมาครับ

"คือ...ฉัน ฉัน..."


จู่ๆ ประตูห้องก็เปิดออกครับ

"นี้พวกแกไม่ต้องตื่นเต้นได้เปล่า แล้วก็พวกพี่ด้วยไม่ต้องตามมาจะได้เปล่าคะ"


พรืบ!


แล้วทั้งห้องก็สว่างขึ้น

"พี่จี...ซู"

"ไอ้ก้า!" 

เสียงแรกเป็นของเจนนี่ ส่วนเสียงหลังเป็นของไอ้จิน เจนนี่เดินเข้าห้องมา ผมรีบลุกขึ้นแล้วไปยืนอยู่อีกมุมหนึ่ง เจนนี่มองหน้าผมสักพัก ก่อนจะหันไปพูดกับจีซู

"ออนนี่ทานยาก่อนค่ะ" 

เจนนี่นั่งลงตรงหน้าแล้วเปิดขวดสีชาเล็กๆ ส่งให้จีซู ขณะที่คนอื่นๆ เริ่มทยอยเข้ามาในห้อง

"พี่ไม่เป็นไรแล้ว ไม่ต้องกินก็ได้" จีซูบอกเจนนี่

"ไม่จริงอะคะ เห็นๆ อยู่ว่าเป็น"

"แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วจริงๆ" จีซูย้ำกับเจนนี่

"เกิดไรขึ้นในนี้วะฮยอง" วีเดินมากระซิบข้างๆ ผม

"แล้วมึงเข้ามาตั้งแต่ตอนไหน" จินกระซิบถามผมอีกคน พร้อมส่งสายตาคาดโทษมาให้ 

'กูว่าแล้ว' 

ผมไม่ได้ตอบอะไรเพราะมัวแต่สนใจคนตรงหน้าอยู่

"งั้นฉันวางยาไว้ที่หัวเตียงนะ" 

เจนนี่ลุกขึ้น แล้วหยุดและหันมาทางพวกผม

"แล้วพวกนาย! ใครอนุญาตให้เข้ามาฮะ! โดยเฉพาะพี่! พี่ชูก้า โอ้ย! จะบ้าตาย ออกไปกันให้หมดทุกคนเลย" 

เจนนี่พูดแล้วผลักพวกผมออกไปจากห้อง

"เดี๋ยวๆ ไม่ต้องผลักก็ได้ ออกก็ออก" จีมินบอกเจนนี่

"พี่ดีขึ้นแล้วก็ดีค่ะ งั้นก็เข้านอนเลยนะ พวกฉัน เฮือก! ขอจัดการคนพวกนี้ก่อนนะคะ ออกไปกันสักที!"

ก่อนที่เจนนี่จะปิดประตูนั้น เพราะผมเป็นคนสุดท้ายที่เธอดันออกมา ผมจึงหันกลับเข้าไปมองข้างในห้อง ผมเห็นว่าจีซูยังคงนั่งอยู่ที่เดิม เธอหันมาทางพวกเรา จริงๆ มองมาทางผมมากกว่า แต่เธอไม่ได้พูดอะไร เราแค่จ้องตากัน ผมไม่รู้ความหมายของสายตานั้นเลย


ปัง!


แล้วเจนนี่ก็ปิดประตูลง



.........จบ PART 32.........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,617 ความคิดเห็น

  1. #1531 PPL310548 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 12:20
    ตอนเเรกนึกว่าจีซูกลายร่างเปน สปร
    #1,531
    0
  2. #987 here__mnw (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 22:53
    ตอนแรกก็นึกว่าจีซูเปลือย 555555
    #987
    0
  3. #953 -wa-ya- (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 19:37
    กรี๊ดดดคิสซีนละมุนมากกกก ตอนท้ายแอบตลกเจน 5555 เจนน่ารักอะ
    #953
    0
  4. #848 Natcatni (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:23
    ฟินระเบิดอีกเเล้วไรท์ >\\\<
    #848
    0
  5. #539 Bmn (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 07:24
    โอ้ยยฟิน>\\<

    จีซูเป็นเด็กคนนั้นใช่มั้ยอ่ะ ไม่ต้องเศร้าแล้วนะ มีชูก้าปลอบใจแล้วนะTT
    #539
    0
  6. #452 PMSnammy (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 06:13
    พี่ก้าละมุนมากกอบอุ่นมากกกชอบบ
    #452
    0
  7. #451 RaineYLovelY (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:41
    ง่าาาา เค้าขอโท๊ดดดดด (ความจริงเปิดเผยเลยว่าเป็นสายหื่น 555)

    ปล.งื้อออ ชอบพี่ก้ามุมนี้ ละมุนมาก น่ารัก >_<
    #451
    0
  8. #450 miwmm58 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:09
    รอค่าาา
    #450
    0
  9. #448 WasineePrang (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 20:25
    ความอบอุ่นนี้มันดีจริงๆอ่ะไรท์ สู้ๆค่ารออยู่~
    #448
    0
  10. #447 Nwcwyy (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 19:30
    พี่ก้าอบอุ่นจังฮืออออออTTน่ารักมากค่ะไรท์
    #447
    0
  11. #446 sariyaphon (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 18:28
    รอตอนต่อไปน่ะค่ะ ไรท์สนุกมากกกกก
    #446
    0
  12. #445 CaNDy ChOu (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 12:57
    พี่ก้าจอมซึน~~ ขนาดจูบเค้าแล้วก็ยังซึน จูบเค้าแล้วก็รับผิดชอบความรู้สึกเค้าด้วยนะย่ะ 5555555 ชอบที่บอกว่า "มานี่มา" เหมือนกันเลยค่ะไรท์ มันแบบ โอ้ย~~ อะไรจะอบอุ่นขนาดนั้น อิจฉาจีซูที่มีทั้งพี่จินและพี่ก้า 5555 เพราะฉะนั้นเอาพี่จินมาให้เราเลยนะ #เพ้อยาวไปแล้ว ตอนต่อไปขอไม่เดาล่ะกัน แต่รอไรท์อย่างใจจดใจจ่อค่ะ 5555
    #445
    0
  13. #443 snsd006 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 12:31
    พี่ชูก้าอย่าเกรงเพื่อน คิดถึงความรู้สึกของตัวเองและความรู้สึกของคนที่พี่รักสิ
    #443
    0
  14. #442 iamfaifaii (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 10:39
    พี่ก้าาาวินไปเลยยยยย!!!!!
    #442
    0
  15. #441 tktakaru (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 10:34
    ชูก้าาาาา. เอาไปเลย 100คะแนน
    #441
    0
  16. #440 sar912 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 10:14
    omg อยากจะกรี๊ด นี่จะมีสาวๆคนไหนเปนอะไรอีกมั้ย? รอจร้าาาาา
    #440
    0
  17. #438 Jawpim (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 09:49
    โอ้ยยยเขินมากคะ
    #438
    0
  18. #437 lsabella-1690 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 09:28
     เขาจูบกันแล้ว เขาจูบกันแล้ว เขาจูบกันแล้ว เขาจูบกันแล้ว! พี่ก้ามีความละมุนเบาๆส่วนพี่ซูก็ตอบรับจูบของเขาด้วย โอ้ยย ส่วนพี่จินพี่มาหาหนูเถอะค่ะ ปล่อยให้ขารักกันถอะพี่ *อ้าแขนรอรับ* ส่วนแชกับลิซหายไปไหนคะ 55 ติดตามค่ะไรท์ รอไรท์ที่ท่าน้ำทุกวันเลยนะ ... 
    #437
    0
  19. #436 thanyarat chomcare (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 09:27
    โอ้ยยยยยพี่ก้าสาย
    ฟินเวอร์อ่ะ ต่อไวไวนะ
    #436
    0