Fantastic girls : รักต้องมนตร์ SEASON I [BTS&BLACKPINL] -THE END-

ตอนที่ 29 : PART 25 : อ้อนให้รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    8 ก.ย. 60

Jungkook talk...


"สองหนึ่งสอง สองสองสี่ สองสามหก เฮ้อ~ เมื่อไหร่จะมาสักที" 

ตอนแรกผมดีใจสุดๆ ไปเลยครับ ก็ลิซ่าไม่ได้เชื่อมฝันเรามาเป็นเดือน พอรู้ว่าเธอกลับมาแล้วผมก็ตื่นเต้นใหญ่ รีบวิ่งเข้ามาในบ้าน แต่พอเข้ามาก็ไม่เห็นร่างบางของลิซ่า นี้ผมก็นั่งรอมาจะเป็นชั่วโมงแล้ว เธอก็ยังไม่มาอีก 

"งอนแล้วนะ! เธอทำไรอยู่นิ หงุดหงิดจริงๆ ถ้าเจอตัว เธอโดนดีแน่ยัยแมว"


ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!


'มาแล้วแฮะ ต้องจัดซักหน่อยจองกุก'


แอ๊ด~


"จองกุก! เอ๊ะ...ยังไม่มาอีกเหรอ" ลิซ่าเรียกชื่อผม

"ทำไมถึงไม่มานะ เฮ้อ คนอุตส่าห์เสี่ยงมาหา หมอนี้จริงๆ เลย ไหนบอกว่าเป็นห่วง โกหกชัดๆ" 

ผมค่อยๆ เคลื่อนตัวออกมาจากหลังประตู


หมับ!


"ว๊าย!"

"โอ้ย!...ฉันเองๆ" 

ยัยนี้ประสาทไวชะมัด ก็เมื่อกี้ผมตั้งใจเซอร์ไพรเธอโดนพยายามกอดเธอจากด้านหลัง แต่ยังกอดไม่ถึงวิเลยครับ ลิซ่าก็แทงศอกใส่ท้องผมเต็มๆ จุกสิครับงานนี้

"เจ็บเป็นบ้าเลย ทีหลังกินข้าวให้มันเยอะๆ หน่อยนะ คนอะไรศอกแหลมเป็นบ้า" ผมบอกเธอ

"แล้วใครบอกให้นายมาทำแบบนี้ ฉันก็ตกใจนะสิ"

"โอ้ย" 

ผมเอามือกุมท้องตัวเอง ลิซ่าคงเห็นว่าผมเจ็บจริงๆ ก็เลยเข้ามาจับไหล่แล้วถามอาการผม

"นายเจ็บจริงเปล่านิ ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ"

"ก็เจ็บนะสิ โอ้ยๆๆ ช่วยพยุงไปที่โซฟาได้เปล่า"

"เคๆ มาๆ" 

เธอเข้ามาประคองผมทางด้านขวามือ ผมจึงใช้แขนข้างขวาพาดคอเธอไว้ 

'ฮึฮึ เสร็จกุกแน่'

ผมแกล้งเทน้ำหนักไปใส่ลิซ่าเต็ม จนเราเซไปทางขวาทั้งคู่

"นี่จองกุก ทำไมนายตัวหนักขนาดนี้ฮะ" ลิซ่าหันมาบ่นให้ผม

"ก็ฉันเป็นผู้ชายนี่น่าตัวเอง" ผมทำหน้าอ้อนๆ แบบเด็กๆ

"เลิกทำหน้าแบบนี้ได้เปล่า"

"ทำไม น่ารักล่ะสิ"

"ถามจริง ปกตินายขี้อ่อยแบบนี้หรือเปล่า" 

ตรงไหนเหรอครับที่บอกว่าผมขี้อ่อย เขาเรียกว่าอ้อนให้รักครับ

"ถึงฉันขี้อ่อย แต่ทำไมคนโดนอ่อยถึงไม่หลวมตัวสักทีก็ไม่รู้"

ผมจ้องตาลิซ่า เจ้าตัวจ้องผมกลับครับ แต่ก็รีบหลบสายตาไป

"ถึงแล้วย่ะ" 

แต่ผมจะปล่อยให้เธอพาผมนั่งเฉยๆ แบบนี้ไม่ได้ครับ ถ้าเธอคิดว่าผมอ่อย ผมต้องอ่อยให้สุด วะฮาฮ่า (ไรท์ : ใจเย็นลูกใจเย็น)

ก่อนที่เธอจะปลดแขนผมออกนั้น ผมก็ใช้จังหวะนี้ทิ้งน้ำหนักไปใส่เธออีกครั้ง

"เฮ้ย!" 

แต่เพราะเธอไม่ได้ตั้งตัวไว้ก่อนทำให้เราล้มลงบนโซฟาไปทั้งคู่ ทำให้ตอนนี้ลิซ่านอนอยู่ใต้ตัวผม เธอใช้มือข้างนึงดันตัวผมไว้ 

'เป็นไปตามแผน' 

ผมดูละครมาเยอะนะครับ เวลาพระเอกนางเอกล้มทับกันทีไหร่ ต้องสบตากันปิ๊งๆ แบบที่ผมกับลิซ่ากำลังทำอยู่ตอนนี้ ผมมองจ้องเข้าไปในตาของลิซ่า ผมพยายามสื่อความรู้สึกถึงความคิดถึงตลอดระยะเวลาเกือบนึงเดือนไปให้เธอ เธอจ้องผมตอบ ผมรู้ว่ามันเป็นความรู้สึกเดียวกัน

"ฉันคิดถึงเธอ เธอคิดถึงฉันหรือเปล่า...ลิซ่า" ผมพูดด้วยน้ำเสียงแห่งความโหยหา

"..." 

ลิซ่าไม่ได้ตอบอะไร เราแค่จ้องตากันอยู่อย่างนั้น พออยู่ใกล้เธอแบบนี้ ผมก็ห้ามใจตัวเองไม่อยู่ จนเผลอเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้เธอเรื่อยๆ ใกล้เข้าไปอีก ใกล้เข้าไปๆ ตอนนี้เราเหมือนรู้สึกต้องมนต์ของกันและกันเลยครับ ผมไม่รับรู้ถึงสิ่งต่างๆ รอบตัวผมแล้วตอนนี้ มันเงียบไปหมด เงียบจนผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง ได้ยินเสียงหายใจของเรา ลิซ่าค่อยๆ หลับตาลง ผมมองไปที่ริมฝีปากนั้น ผมกลืนน้ำลายตัวเอง ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปอีกจนจมูกของเราชนกัน แล้วผมก็...


อึก! อึก! อึก!


ไม่ใช่เสียงลิซ่าครับ นั้นเสียงสะอึกของผมเอง 

'ไอ้กุก! มึงมาสะอึกอะไรตอนนี้' 

ผมอยากเอาหัวตัวเองไปโขลกกำแพงให้ตายไปข้าง 

'มันกำลังจะดีอยู่แล้วเชียว ไอ้กุก! ไอ้โง่' ผมด่าตัวเอง

ตอนนี้ลิซ่าค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา พอสายตาเราสบกัน ผมก็ทำตัวไม่ถูกเลยครับ

"เอ่อ...คือฉัน..." 

ผมพูดติดๆ ขัดๆ ถ้าผมอยู่ท่านี้ต่อผมตายแน่ๆ ครับ คิดได้อย่างนี้ผมเลยค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไป แต่จังหวะนั้น จู่ๆ ลิซ่าก็ดึงเสื้อที่อกผมเอาไว้ ทำให้ตัวผมโน้มลงไปตามแรงดึงนั้น และก็ต้องตกใจอีกรอบ เพราะอยู่ๆ เธอก็ใช้มือทั้งสองข้างจับหน้าผมเอาไว้และดึงให้เข้าไปหาเธอ ผมโน้มหน้าลงไปตามแรงดึงนั้นอย่างว่าง่าย ผมค่อยๆ หลับตาลง แล้วเธอก็...


จูบ!


ใช่ครับ...เธอจูบผม!


ลิซ่าจูบผม!


ผมคิดไม่ถึงจริงๆ นะ ผมแทบเป็นลมไปแล้ว เพราะร่างกายผมมันอ่อนปวกเปียกไปหมด ตอนนี้เธอเปลี่ยนจากจับหน้ามาโอบรอบคอผมแทน เธอเป็นคนนำผมก่อนครับ ก่อนที่ผมจะจูบเธอตอบ รสชาติมันเหมือนช็อคโกแลตรสหอมหวาน ที่แค่ได้ลองสักครั้งก็จะถอนตัวไม่ขึ้น 


ผมไม่รู้ว่าเราจูบกันนานแค่ไหน รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เหมือนโดนผลักออก ใช่ครับ ลิซ่าค่อยๆ ผลักตัวผมออกเบาๆ แต่ระยะห่างระหว่างหน้าเราก็ห่างแค่ไม่กี่มิลเท่านั้นเอง เราทั้งคู่หอบกันอย่างเห็นได้ชัดแล้วลิซ่าก็พูดขึ้นด้วยความอาย

"ก็บอกแล้วว่าอย่าอ่อย"

ไม่ใช่แค่เธอ แต่ผมก็เขินไม่แพ้กัน 

'ทำไมอากาศมันร้อนแบบนี้วะไอ้กุก' ผมคิด

"ถ้าไม่อ่อย แล้วคนตรงหน้าจะยอมหรือไง" พอผมพูดแบบนี้ ลิซ่าก็ตีอกผมอย่างจัง

"บ้า! ใครกันแน่ที่ยอม" 

ตายๆๆ ใครรู้ว่าผมเป็นฝ่ายยอมก่อน ผมคงต้องแทรกแผ่นดินหนีเป็นแน่

"ใครยอมใคร ฉันไม่ได้ยอมนะ...ก็บรรยากาศมันเป็นใจอะ" 

ผมตอบแล้วรีบลุกขึ้นนั่งข้างตัวเธอ

"ชิ!" 

ลิซ่าว่าแล้วรีบลุกขึ้นจะเดินออกไป ผมยืนขึ้นตามแล้วรีบคว้าตัวเธอไว้

"ต่อได้เปล่า"

ผมถามเธอออกไป ลิซ่ายิ้มตอบให้ผม

"อยากต่อใช่เปล่า" 

ผมพยักหน้าเป็นคำตอบ ลิซ่าส่งยิ้มหวานมาให้ผมอีกครั้ง 'ดีต่อใจจริงๆ'

"ขยับเข้ามาใกล้ๆ สิ" 

ผมขยับตัวเข้าไปใกล้ลิซ่า แล้วหลับตาพริ้มยื่นหน้าเข้าไปใกล้เธอ

"อยากต่อใช่ไหม...นิแน่ะ!"

"โอ้ย!" 

ผมร้องออกมาอย่างดัง ก็ลิซ่าสิครับ เล่นชกท้องผมแรงขนาดนี้

"เธอเป็นญาติบัวขาวหรือไงนี่ ชกมาได้" เจ็บจริงๆ ครับ เจ็บจนน้ำตาเล็ด

"ไม่ใช่ญาติบัวขาว แต่ญาติจา พนม" 

ลิซ่าเตรียมท่าจะอัดผมอีกรอบ ผมจะอยู่ให้โดนดีเหรอครับ ผมรีบวิ่งออกมาหน้าบ้านทันที

"ย่าห์! ช้างกูอยู่ไหน! หยุดเดี๋ยวนี้นายกุก มาโดนจระเข้ฟาดหางซะดีๆ"

"อยู่ให้โง่เหรอ แน่จริงก็จับเค้าให้ได้สิตัว"

"นายกุก! นายโดนดีแน่" แล้วเราก็เล่นวิ่งไล่จับกันไปทั่

"มีความสุขจังโว้ย!"

ผมตะโกนออกไปอย่างดัง แต่ลืมไปว่ามีคนกำลังไล่ล่าผมอยู่

"นายจองกุก!"

"แน่จริงก็ตามมาเล๊ยยยย เฮ้ยๆๆๆ" 

ผมวิ่งไม่ทันระวังเลยไปสะดุดหินก่อนจะกลิ้งลงจากเนินเล็กๆ นั้น แล้ว...


โพล้!


ผมนอนหงายอยู่บนอะไรซักอย่าง รู้สึกเปียกที่หลังด้วยครับ

"ฮาฮ่าฮา ฮาฮ่าฮา" 

ผมได้ยินเสียงลิซ่าหัวเราะตามมา นอกจากเสียงแล้วผมก็ยังได้กลิ่นด้วยครับ 

"อู๊ดๆ อู๊ดๆ"

เสียงอย่างนี้อย่าบอกนะว่า ผมค่อยใช่มือพยุงตัวขึ้น แล้วหันไปหาต้นเสียงนั้น มันกำลังวิ่งมาหาผมครับ

"เฮ้ยๆๆ อย่าตามมานะโว้ย เฮ้ย!" 

ผมรีบลุกขึ้นจะวิ่งหนี แต่เพราะไอ้บ่อโคลนนี้สิครับ ทำให้ผมลื่นล้มลงไปอีกครั้ง แถมครั้งนี้เอาหน้าลงไปเต็มๆ สภาพผมคงดูไม่ได้แน่ๆ

"แหวะ!" แต่ก่อนที่ผมจะอ้วก

"อู๊ดๆ อู๊ดๆ" หมูพวกนั้นมันวิ่งเอาจมูกมาถูหน้าผมครับ

"ฮาฮ่าฮา เป็นไงบ้างนาย ฮาฮ่าฮา  ชื่นใจมั๊ย ฮาฮ่าฮา" 

ลิซ่าวิ่งมาหยุดที่ข้างบ่อโคลนที่ผมกับลูกสหมูจำนวนครึ่งโหลนอนแช่อยู่

'หัวเราะกันใช่มั๊ยยัยแมว' 

ผมรีบคว้ามือลิซ่า แล้วดึงลงมาในบ่อโคลนด้วยกัน

"เฮ้ย! จองกุก!" 


โพล้!


"ฮาฮ่าฮา ฮาฮ่าฮา" 

ผมหัวเราะใส่หน้าลิซ่าที่ตอนนี้ลงมานั่งแหมะอยู่ข้างหน้าผม

"นายกุก!" 

"เฮ้ย! เดี๋ยวก่อน!"  

บอกไม่ทันแล้วครับ


โพล้!


ผมล้มไปกี่รอบแล้วครับนี้ ก็ลิซ่าสิครับ อยู่ดีๆ ก็พุ่งตัวใส่ผมเต็มแรงเลย ทำให้ตอนนี้ผมหงายหลังนอนลงไปบนโคลนอีกแล้ว ส่วนลิซ่าก็นอนทับผมเต็มๆ เลย ผมว่าสถานการณ์มันคุ้นๆ เหมือนเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้นะ แตกต่างแค่เราสลับตำแหน่งกันนิดหน่อย ลิซ่าพยามยามใช้มือพยุงตัวเองลุกขึ้น


หมับ!


ผมรีบล็อคตัวเธอด้วยแขนทั้งสองข้าง

"ทำอะไรของนายนิ ปล่อยนะ" ลิซ่าบอกผม แต่ใครจะยอมปล่อยละครับ

"อ้าว เห็นเธอพุ่งเข้าใส่แบบนี้ ก็นึกว่าอยาก" ผมหยุดพูด เราจ้องมองคนตรงหน้าอย่างเจ้าเล่ห์

"อยากอะไรกันยะ ปล่อยเลยนะ"

"ไม่ปล่อย ไม่ปล่อย ปล่อยให้โง่หรือไง" 

ลิซ่าพยายามดิ้นให้หลุดจากการเกาะกุมของผม ผมจึงใช้ขาข้างหนึ่งล็อคตัวเธอไว้อีก

"นายกุก!" ลิซ่าตะโกนออกมา

"อู๊ดๆ อู๊ดๆ" 

เราลืมอะไรไปหรือเปล่าครับว่าเราไม่ได้อยู่กันสองคน

"อู๊ดๆ อู๊ดๆ" 

มันมาอีกแล้วครับ

"อยากอยู่ที่นี้คนเดียวก็ตามใจ"

"โอ้ย!" 

ไม่ให้ร้องได้ไงครับ ก็พอเธอพูดจบก็เอาหัวโขลกหน้าผมเต็มๆ จนผมต้องรีบปล่อยตัวเธอทันที ลิซ่าวิ่งออกไปโดยไม่รอผมเลยครับ

"เฮ้ย! ลิซ่าเดี๋ยวสิ โอ้ย! เจ็บชิบหาย นี้รอกันด้วย" ผมวิ่งตะโกนตามหลังไป

ลิซ่าอยู่นั่งพักอยู่ใต้ต้นไม้บนเนินเขาเล็กๆ ผมวิ่งหอบไปหาเธอ แล้วนั่งลงข้างๆ

"ไม่รอกันเลยนะ" 

ผมบอกเธอ เธอหันมาหาผม เรามองหน้ากันสักพัก

"ฮาฮ่าฮา ฮาฮ่าฮา" 

พวกเราหัวเราะกันไม่หยุดเลยล่ะครับ คงเพราะสภาพของแต่ละคนที่เลอะไปด้วยโคลนตั้งแต่หัวจรดเท้า ลิซ่าแบมือไว้ตรงหน้า แล้วจู่ๆ ก็ปรากฎผ้าเช็ดตัวขึ้นมาครับ

"นี้ของนาย" 

เธอยื่นผ้าเช็ดตัวผืนหน้ามาให้ผม ผมจึงหยิบมันขึ้นมา แล้วใช้มืออีกข้างหันหน้าของเธอมาทางผม

"หือ" เธอเอ่ยอย่างงง

"อยู่นิ่งๆ ก็พอ" 

ผมบรรจงเช็ดโคลนที่หน้าของเธออย่างเบามือที่สุด เธอน่ารักครับ ยิ่งเวลาซนๆ แบบนี้ยิ่งน่ารัก

"หลับตาสิ มีโคลนติดที่เปลือกตาเธออะ"  ผมบอกเธอ

"'งั้นเหรอ"

"อือ" ผมบอกเธอ ลิซ่าหลับตาลง ผมจึงเช็ดโคลนที่เปลือกตาเธอออก

"หมดยัง" เธอถามผม

"ยังๆ อย่าเพิ่งลืมตานะ" 

ผมบอกเธอและยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ 

'อยากน่ารักเอง ช่วยไม่ได้นะ' 

ผมใช้ผ้าเช็ดโคลนที่เปื้อนอยู่ที่ปากออก แล้วผมก็ตัดสินใจทำสิ่งที่ผมไม่ได้ทำเองตั้งแต่แรก


จุ้บ!


"นาย!" 

ลิซ่ารีบลืมตาทันทีครับ แล้วใช้มือข้างนึงปิดปากตัวเอง ส่วนอีกข้างที่ถือผ้าอีกผืนก็ชี้มาทางผม

"อะไรเหรอ" ผมทำหน้าเหลอหลา

"อะไรเหรอ" ลิซ่าบอกผม แล้วใช้ผ้าที่อยู่ในถูหน้าผมอย่างแรง 

"โอ้ย! เจ็บนะ โอ้ย!" 

ผมพยายามดิ้นหนี แต่เธอเล่นไปเอาเชือกมาจากที่ไหนไม่รู้ครับมามัดตัวผมไว้

"เฮ้ย! นี้เล่นงี้เลยเหรอ"

"อย่างนายต้องเจอแบบนี้แหละ นายจองกุก!"



.........จบ PART 25........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,617 ความคิดเห็น

  1. #1576 Thack_patsarin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 21:00

    อ่านคู่นี้ทีไร เป็นอันหมอนต้องขาดตลอดเลย

    ฟินหนักมว๊ากกกกกกก ยิ้มจนปวดแก้มปวดกรามไปเมิ่ดแล้วว

    #1,576
    0
  2. #365 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 14:50
    คู่นี้หวาย
    #365
    0
  3. #332 Mint_patsuda17 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 15:17
    ต่อออ ฟินน555
    #332
    0
  4. #319 punch98line (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 07:17
    โอ้ยยย เขินเเรง ลิซ่ารุกก่อนด้วยนะคะ5555555 คู่นี้นี่มันหลังกล้องจริงๆ
    #319
    0
  5. #318 valkyries1 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 02:35
    ชอบค่ะ ฮือออออ
    #318
    0
  6. #317 Myworld (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 21:50
    ชอบมากๆๆเลยค่า กริ๊ด น่ารักสุดๆ อ่านไปจิกหมอนไป 5555 เคมีเข้ากันจริงๆ >< เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์เสมอน้าาา
    #317
    0
  7. #316 BoRuHiMa (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 16:26
    ชอบมากกกกถึงมากที่สุด ชอบสุดๆเลยค่ะไรท์ งื้อออ คู่นี้มันดีต่อใจจริงๆ >_<
    #316
    0
  8. #315 snsd006 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 15:32
    ชอบคร๊าาา ฟินมากกกก
    #315
    0
  9. #314 PMSnammy (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 13:47
    ความฟินนี้
    #314
    0
  10. #313 WasineePrang (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 12:39
    ฟินสุดๆอ่ะไรท์ สู้ๆน่ะ รออ่านอยู่~~
    #313
    0
  11. #312 lsabella-1690 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 09:57
    ยัยแมวนี่แสบจริงๆ กุกเจ็บตัวไปหลายรอบแล้วก็ยังไม่เข็ดอีก 55555555 คู่นี้นี่สวีทกันไม่เกรงใจหมูเลยนะ รอๆ ติดตามรอตอนต่อไป
     
    #312
    0
  12. #311 yam_23 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 09:52
    รีบมาต่อน้าา ฟินนนนนนนนน
    #311
    0
  13. #310 sar912 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 09:37
    ชอบมากถึงมากที่สุด กุ๊กกี้ขี้อ่อย แต่นางน่ารักนะ อยู่แบบนี้ไปนานๆน้า สนุกมากเรย รอตอนต่อไปนะ
    #310
    0