Fantastic girls : รักต้องมนตร์ SEASON I [BTS&BLACKPINL] -THE END-

ตอนที่ 28 : PART 24 : ตัวซวย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,083
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 123 ครั้ง
    8 ก.ย. 60

Suga talk...


ตอนนี้ผมนั่งอยู่ในร้านบิงชูที่จินกับจีซูว่าจะมา ผมตามสองคนนี้มาทั้งวันแล้วครับ ผมนั่งอยู่โต๊ะด้านหลังของจินโดยนั่งหันหน้าไปทางจีซู แต่พวกเขาคงจำผมไม่ได้ เพราะฝีมือการปลอมตัวอันแนบเนียบของผม ผมลงทุนปลอมตัวเป็นผู้ชายแก่ผมหงอกหนวดขาวเพื่อตามสองคนนี้โดยเฉพาะเลยนะครับ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะลงทุนทำแบบนี้ไปทำไม และก็เริ่มรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นเรื่อยๆ เวลาเห็นพวกเขามีความสุข มันรำคาญใจยังไงไม่รู้ ยิ่งเห็นยัยจีซูยิ้มตอบจินจนปากจะฉีกแบบนั้นมันยิ่งน่าหงุดหงิดครับ ทีกับผมยัยนี้ไม่ยักกะยิ้มแบบนี้ แถมยังเรียกแทนกันว่าพี่กับหนู หนูกับพี่ เฮ่อ! ผมยิ่งจะอ้วก 

"พี่ไม่กินเหรอค่ะ ปล่อยให้หนูกินคนเดียว" 

"แค่เห็นหน้าหนูพี่ก็อิ่มแล้ว"

ไอ้นี้ก็อีกคนจะเลี่ยนไปไหน

"พี่จิน...จะจีบหนูเหรอ" 

พอได้ยินคำถามนี้ผมก็ตั้งใจฟังขึ้นมาทันทีเลยครับ

"แล้วให้พี่จีบหรือเปล่าล่ะ"

ผมรอลุ้นคำตอบของจีซูอย่างใคร่รู้ 

'คิดไรนานจังวะ ตอบสักทีสิ ชอบก็ตกลง ไม่ชอบก็ปฏิเสธดิ ทำไมไม่รีบตอบๆ ไป เรื่องแค่นี้ต้องคิดนานขนาดนั้นเลยหรือไง' 

ผมอยากรู้จริงๆ นะครับ แต่เธอเอาแต่จ้องไอ้จินเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ 'ชักช้าจริง'


ตื้ด...ตื้ด...ตื้ด...


'ใครมันโทรมาตอนนี้อีกวะ ขัดจังหวะชิบหาย'

"ฮัลโหล" ผมรับสายอย่างหงุดหงิด

'ฮยอง! อยู่ไหน' ไอ้มอนนั้นเอง

"ทำไม มีไร" ผมถามแบบขอไปที

'ฮยองมาช่วยผมแต่งเนื้อแรปหน่อยสิ นี้ผมแก้แล้วแก้อีกจนปวดหัวแล้วฮยอง' 

มันจะอยากมาขอความช่วยเหลืออะไรตอนนี้ครับ

"ค่อยแต่งไม่ได้เหรอวะ ตอนนี้กูไม่ว่าง" ผมตอบกลับไป

'ไม่ได้ฮยอง พีดีต้องการวันนี้'

เอาไงดีล่ะครับ ผมหันไปมองจีซูที่กำลังทำหน้าครุ่นคิดอยู่ ยัยนี้ก็ยังไม่ตอบสักที

'ฮยอง!'

"เออๆ เดี๋ยวกูไป" 

'ตอนนี้นะฮยอง'

"เออ!" 

ไอ้น้องคนนี้นิ ทำเสียงานหมด ที่ลงทุนลงแรงปลอมตัวมาคือเสียเปล่าจริงๆ ผมวางสายแล้วตัดสินใจเดินออกไป นึกบ่นแรปมอนในใจ 

'เพราะมึงเลยไอ้มอน กูเลยยังไม่รู้ว่ายัยนั้นตอบว่าอะไร หงุดหงิดโว้ย!'



Jisoo talk...


"ขอบคุณนะคะพี่จินที่มาส่ง วันนี้สนุกมากเลยค่ะ" ฉันบอกพี่จิน

"ไว้วันหลัง เราไปกันอีกนะ"

"ได้เลยค่ะ หนูจีซูคนนี้พร้อมเสมอ ขอแค่มีคนเลี้ยง" 

ฉันส่งยิ้มให้พี่จิน พี่จินเลยเอามือมาขยี้หัวฉัน

"ไปแล้วนะคะ" ฉันเปิดประตูแล้วลงจากรถ

"พี่ไปก่อนนะยัยหนู" 

"ครับผม ขับรถดีๆ นะคะ" ฉันโบกมือลา แล้วพี่จินก็ขับรถออกไป 

"ออนนี่ เมื่อกี้ใคร ไหนบอกไปหาเพื่อน" ลิซ่าโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ค่ะ

"ก็เพื่อนไง" ฉันตอบ

"เพื่อนพี่ชื่อคิมซอกจินเหรอ" ยัยนี้เห็นทั้งหมดแล้วสินะ

"โอเคๆ นั้นพี่จิน รู้แล้วก็เหยียบไว้ล่ะ"

"ทำไมต้องเหยียบไว้ล่ะคะ" 

"ก็ถ้ายัยเจนรู้เข้าล่ะก็ทั้งฉันและแกโดนดีแน่"

"แล้วทำไมฉันต้องโดนด้วยล่ะคะ" ลิซ่าถามฉัน ฉันจึงยิ้มเลือดเย็นไปให้

"ก็ฉันนี่แหละจะลงทัณฑ์เธอเอง"

"โหย ออนนี่อะ เออๆ จะเหยียบให้มิดเลยค่ะ"

"แล้วนี้แกยังติดต่อจองกุกหรือเปล่า" 

ฉันนึกอะไรขึ้นมาได้เลยถามลิซ่าออกไปอย่างนั้น

"ไอ้อยากติดต่อก็อยากค่ะ แต่จะให้ทำไงล่ะคะ ก็ตกลงกับพวกพี่ไปแล้ว"

"งั้นก็ติดต่อเลยสิ"

"หา! พี่พูดจริงเปล่านี่" ลิซ่าทำหน้าไม่เชื่อหูตัวเอง

"จริง! พลังแกกับพี่หาตัวจับยากจะตาย จะไปกลัวทำไมล่ะ" ฉันบอกลิซ่า

"ไม่น่าเชื่ออย่างแรง"

"ไม่น่าเชื่ออะไรยะ" ยัยนี้ยังไม่เชื่อฉันอีก

"ก็ที่พี่พูดไง ทำไมนำเสนอน้องขนาดนี้ มันต้องมีอะไรซักอย่าง"

"เอาจริงๆ ก็มีข้อแลกเปลี่ยนเล็กน้อยถึงปานกลาง" 

และมันเป็นข้อแลกเปลี่ยนที่มีแค่ลิซ่าเท่านั้นถึงจะช่วยฉันได้

"ว่าแล้วเชียว...แล้วข้อแลกเปลี่ยนคือไรคะ"



"พี่แน่ใจนะว่าจะทำแบบนี้" ลิซ่าถามฉัน

"แน่ใจมาก!" ฉันตอบเสียงดังหนักแน่น

"แต่การแอบดูฝันคนอื่น มันไม่ดีนะคะ" ยัยนี้มาเป็นคนดีอะไรตอนนี้ยะ

"โห ยัยลิซพูดยังกะตัวเองไม่เคยทำ"

"แต่นั้นมันจำเป็นนิคะ" ลิซ่าตอบ

"เรื่องนี้ก็จำเป็นเหมือนกันแหละน่า อย่างน้อยมันก็น่าจะช่วยพี่ได้"

ฉันมองหน้าลิซ่าพร้อมส่งสายตาว่า 'นำไปสิยู' ลิซ่าจึงเดินนำฉันไปยังประตูไม้บานเก่าที่มีเถาวัลย์แห้งๆ เลื้อยเต็มไปหมด

"ถึงแล้วค่ะ" ลิซ่าหันมาบอก

ป้ายประตูสลักชื่อ 'มินยุนกิ'

ฉันหยุดที่หน้าประตูนั้น ลิซ่ามองมาที่ฉัน

"อย่านานนะคะ ฉันต้องไปที่อื่นต่อ" 

ฉันพยักหน้าเป็นคำตอบ แล้วเปิดประตูออก ฉันก้าวเท้าข้ามผ่านประตูบานนั้นไป แล้วปิดประตูลง

มืดค่ะ! ตอนนี้ทุกอย่างรอบตัวฉันมันมืดไปหมด 

'มืดจังแฮะ น่าจะสว่างกว่านี้หน่อย'


พรึบ! พรึบ! พรึบ!


เมื่อกี้ฉันแค่คิดเองนะคะ แต่ดูเหมือนห้องนี้มันตอบสนองฉัน เพราะจู่ๆ คบเพลิงไฟก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ ทำให้ห้องๆ นี้สว่างขึ้นมาจนฉันมองเห็นทางเดินข้างหน้า

"กระจกเหรอ?" 

ฉันมองเห็นกระจกค่ะ ฉันคิดว่าเป็นกระจกนะที่วางตั้งอยู่ที่ปลายทาง ฉันเดินเข้าไปหากระจกบานนั้น

'มินยุนกิ' 

จู่ๆ ฉันก็ได้ยินเสียงผู้หญิงมาจากไหนก็ไม่รู้

'อย่างแกก็เป็นได้แค่เด็กข้างถนนแหละว่ะ จะไปฝันเป็นนักร้องไอดอล เลิกฝันซะเถอะ' 

นี้ก็อีกเสียงค่ะแต่เป็นเสียงผู้ชาย

'ลูกทำได้แน่' 

อีกเสียงแล้วค่ะ ฉันเดาว่าเสียงพวกนี้มันมาจากกระจกบานนั้น เพราะยิ่งฉันเดินเข้าไปใกล้เสียงพวกนั้นก็ยิ่งดังขึ้น จนกระทั่งฉันหยุดอยู่ที่หน้ากระจก จะเรียกว่ากระจกก็แปลกๆ ค่ะ เพราะมันเหมือนบานม่านน้ำที่สะท้อนเหมือนกระจกมากกว่า

'ผมทำได้แล้ว' 

เสียงหมอนั้นนี่นา ฉันลองเอื้อมมือเข้าไปในม่านน้ำนั้น


ฟื้บ!


ฉันมาโผล่ในห้องแคบๆ ห้องหนึ่งค่ะ ซึ่งไม่รู้เหมือนกันว่าที่ไหน 

"มึงแรปได้แค่นี้! แล้วจะขอมาเข้ากลุ่มกับพวกกู"

ฉันมองไปตามเสียงเห็นผู้ชายห้าคนนั้งอยู่บนเก้าอี้ ส่วนชูก้ายืนก้มหน้านิ่งอยู่ต่อหน้าพวกเขา ไม่มีใครเห็นฉันเลยค่ะ เพราะว่านี้คือฝันในอดีตของเขา

"ไปหัดมาใหม่ไหม ขนาดเด็กประถมยังแรปได้ดีกว่ามึงเลย"

"ฮาฮ่าฮาฮ่า" พวกคนอื่นๆ หัวเราะออกมา 

ไม่รู้ทำไมแต่นี้มันทำให้ฉันโกรธ พวกเขากล้าพูดแบบนั้นได้ยังไงนะ อย่างน้อยก็น่าจะรักษาน้ำใจกันบ้าง ส่วนหมอนี้ก็ยืนแข็งเป็นหินอยู่ได้ ไม่ได้ดั่งใจเจ้เลย

"มึงกลับบ้านไปเถอะ แล้วไม่ต้องมาที่นี้อีก โน้น! ไปเป็นเด็กล้างจานกูว่ามึงน่าจะรุ่งกว่า ฮาฮ่าฮา"

ชูก้ากำหมัดแน่นแต่ก็อดทนไว้ 

"โธ่ นายนี่...." 

ฉันกำลังจะพูด อยู่ๆ ฉากหลังมันก็เปลี่ยนไปค่ะ


ฟื้บ!


กลายเป็นว่าตอนนี้ฉันยืนอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง

"ยุนกิ เร็วๆ หน่อยสิวะ"

"ยุนกิ มาเช็ดตรงนี้ด้วย"

"ยุนกิ เก็บจานตรงนี้ที"

ฉันเห็นชูก้าวิ่งไปโน้นทีนี้ที เขาดูเหนื่อยมากเลย เหยื่อออกเต็มหน้า ตัวก็เปียกโชกไปด้วยเหยื่อ คนโน้นก็ใช้คนนี้ก็ใช้ ฉันว่าฉันได้ยินคำว่า ยุนกิ เป็นสิบสิบครั้งได้แล้วมั้ง ชูก้าหยุดนั่งพักที่เก้าอี้ตรงหน้าฉันพอดี เขานั่งหายใจหอบ 

"ยุนกิ ไปเอาของลงรถตรงหลังร้านด้วย"

"ครับ! เฮ้อ อดทนว้อยมึง" สงสัยเขาคงเหนื่อยน่าดู


ฟื้บ!


เอาอีกแล้วค่ะ ตอนนี้ฉันเปลี่ยนมายืนอยู่ที่ข้างแม่น้ำแห่งหนึ่ง ฉันหันไปข้างๆ เห็นชูก้ายืนอยู่กับผู้หญิงคนนึง ฉันเดินเข้าไปหา และหยุดอยู่ระหว่างทั้งคู่ 

โห! เธอสวยมากค่ะ น่ารักมากด้วย 

'นายนี่มีแฟนแบบนี้กับเขาด้วยเหรอ' ฉันคิด

"พี่คะ" เธอพูดขึ้นมา

"ว่าไง" ชูก้าตอบ

"คือ...ฉันว่า...เราเลิกกันดีกว่าค่ะ" 

อะไรกันล่ะนี้ ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงขอเลิกหมอนี้นะ สงสัยคงทนนิสัยแย่ๆ ของหมอนี้ไม่ได้ 

"..." 

ชูก้านิ่งเงียบไม่พูดอะไร 

"พี่...โอเคมั๊ยค่ะ" 

ยัยนี้ก็ยังมีหน้ามาถาม โดนบอกเลิกนะยะ จะให้ยิ้มร่าแล้วบอกว่าโอเคเหรอ นั้นก็พระเอกเกิ๊น

"ทำไม" 

ในที่สุดก็พูดสักทีนะนายชูก้า

"คือ...ฉันมองไม่เห็นอนาคตของเราเลยค่ะ" 

โห! เจ็บค่ะเจ็บ ขนาดฉันไม่ใช่หมอนี้ฉันยังเจ็บขนาดนี้ ฉันหันไปมองหน้าชูก้า แปลกมากเลยค่ะ มันเหมือนฉันรับรู้ความรู้สึกของเขาได้ มันเหมือนใจข้างในของเขามันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ฉันได้ยินเสียงร้องไห้ที่อยู่ในใจของเขาด้วย แต่หมอนี้ก็เก็บอาการเก่งจริงๆ 

"ไปเถอะ" เขาบอกเธอ

"ดูเหมือนพี่จะเป็นตัวถ่วงในชีวิตเธอ" เขาเสริม 

ผู้หญิงคนนั้นได้แต่ยืนนิ่งค่ะ แต่ชูก้าคงจะทนไม่ไหวจึงเป็นฝ่ายเดินออกมา ฉันรีบเดินตามหลังเขา ฉันรู้สึกได้ถึงความเศร้าที่ปกคลุมตัวเขา ทำไมไม่รู้ฉันถึงรู้สึกเศร้าตามไปด้วย ฉันขอถอนคำพูดที่เคยบอกว่าผู้หญิงคนนั้นสวยและน่ารัก เป็นยัยปีศาจใจร้ายชัดๆ ทำไมเธอถึงได้เห็นแก่ตัวอย่างนี้

"ไอ้ตัวซวย!" 

ตกใจหมดเลยค่ะ ก็จู่ๆ เขาก็ตะโกนแบบนั้นขึ้นมานิ่คะ

"ไอ้ตัวซวย อึก" 

อย่าบอกนะว่าเขา...เป็นเพราะฉันเดินตามเขาเลยไม่แน่ใจว่าเขาร้องไห้หรือเปล่า แต่มันรู้สึกได้

"ฮาฮ่าฮา ไอ้ยุนกิ มึงมันตัวซวย อึก...ฮาฮ่าฮา"

ชูก้าเดินหัวเราะทั้งน้ำตาออกไป ส่วนฉันพอได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่ยืนนิ่งกับที่ไปเลย

"ฮึ ตัวซวยเหรอ" 

ฉันยิ้มเยาะให้กับตัวเอง

"คงไม่ใช่แค่นายหรอก" 


'พี่จีซู! เสร็จยัง'


ฟื้บ!


ตอนนี้ฉันกลับมายืนอยู่หน้าม่านน้ำในห้องเดิมที่ฉันจากมา

"พี่จีซู!" เสียงลิซ่าเรียกฉัน

"เสร็จแล้ว กำลังไป" 

จริงๆ ฉันอยากจะอยู่ต่อสักหน่อย แต่ยัยลิซคงไม่ให้อยู่แน่

"พี่เป็นไรอะ ดูหน้าเศร้าๆ" 

ลิซ่าถามฉันหลังเห็นฉันเดินออกมาจากประตูห้อง

"เปล่านิ" ฉันตอบ

"งั้นเหรอ ถ้าไงเดี๋ยวฉันไปก่อนนะ เจอกันในโลกความจริงนะพี่"

"เคๆ" 

พอลิซ่าจากไป ภวังค์ที่เคยอยู่ก็หายไปเหลือเพียงความมืดกับใจที่หมองหม่น



"มินยุนกิ"



.........จบ PART 24.........


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 123 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,617 ความคิดเห็น

  1. #1575 Thack_patsarin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 20:47

    สงสารพี่ชูก้าอ่าา ถ้าสมมติเราเจอเรื่องแบบที่ชูก้าฮยองน่ะ เราคงเสียใจมากๆแน่เลย ขนาดเราเป็นแค่นักอ่านยังรู้สึกเจ็บเลยอ่ะ

    #1,575
    0
  2. #940 -wa-ya- (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 18:43
    จีซูสงสารชูก้าใช่มั้ย จะมาดูเพื่อวางแผนรบกลายเป็นเห็นใจสิใช่มั้ย
    #940
    0
  3. #846 Natcatni (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 20:03
    ซูก้าที่เงียบๆมาตลอดเพราะนายโดนผู้หญิงใจมารคนนั้นทิ้งสินะ หึๆสงสารหัวเราะทั้งน้ำตาได้ไงอะ แต่นายยังมีจีซูคนสวยนะ ไม่เป็นไรหรอกนะ #สงสารอยู่ค่ะ #อารมณ์ค้าง
    มาดราม่าเชียว
    #846
    0
  4. #364 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 14:46
    สงสารพี่ก้า
    #364
    0
  5. #309 BoRuHiMa (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 05:23
    ฮื้อออออ T^T สงสารซูก้าอ่า
    #309
    0
  6. #301 Myworld (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 21:20
    สงสารพ่อยุนกิ เป็นอดีตที่เจ็บปวดมากเลย ยังไงก็จะคอยเอาใจช่วยสาวๆ&หนุ่มๆและไรท์เตอร์ด้วยน้าาาา
    #301
    0
  7. #300 punch98line (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 14:30
    จีซูคงจะเริ่มเข้าใจพี่ก้ามากขึ้นเเล้วสินะ ฮือออ เเล้วตอนหน้าเตรียมหมอนไว้ทำไมมม เอาไว้ฟัดหรอคะ???? เเอร้ยย~
    #300
    0
  8. #299 CaNDy ChOu (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 14:01
    พี่ก้าจอมซึน~~ พี่ไม่ได้เป็นตัวซวยหรอกนะ ตอนนี้ดราม่าเบาๆ รอตอนหน้าที่จะต้องจิกหมอนอย่างใจจดใจจ่อ รีบมาอัพนะคะไรท์ 5555
    #299
    0
  9. #298 lsabella-1690 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 13:52
    โอ้ยย พี่ก้าาาา T T อดีตพี่ไม่สำคัญแล้วตอนนี้ ปัจจุบันพี่มีจีซูอยู่ข้างๆนะ
    รักคู่นี้สุดๆ รออ่านตอนต่อไปค่าาา
    #298
    0
  10. #297 WasineePrang (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 12:25
    ไรท์ สู้ๆๆ รออยู่น้า~~
    #297
    0
  11. #296 sar912 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 11:30
    น้ำตาจิไหล...เศร้าอ่า สงสารชูก้า แต่อิงเรื่องจิงนี่นา ก้าเคยบอกว่ามีแต่คนไม่ส่งเสริม บอกว่าเป็นนักร้องไม่รุ่งหรอก...แต่ตอนนี้ดังมากๆแล้วนะ Fighting bts
    #296
    0
  12. #294 MIN DADA (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 10:32
    สงสารพี่ก้าแล้วใจไหมล่ะจีซูอ่าาาา
    #294
    0
  13. #293 cream_bambam (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 09:09
    สงสารอะ...
    #293
    0