(นิยายแปล)ทุกๆโลกดูเหมือนจะไม่ค่อยปกติ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,837 Views

  • 114 Comments

  • 493 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,250

    Overall
    4,837

ตอนที่ 1 : ARC 1 - ep.8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    21 ม.ค. 62


   เรื่องนี้แปลต่อจากตอนที่ 7 ของคุณ RitsukaZan ไปอ่านก่อนนะครับ

-----------------


เส้าเฉียน - ชื่อจริงนายเอก

จางซีฮุ่ย - ร่างที่นายเอกอยู่

จางชิง - พี่สาว? ของร่างนายเอก

จางชื่อเซวียน - พระเอก?

จางกั๋วเฉียง - พ่อของร่างนายเอก(คนที่สอง)

จางกั๋วฟู่ - ลุง(คนโต)

จางกั๋วเจี้ยน - อา(คนที่สาม)

พี่ชายแฮร์ดี้ - Brother Hairy และมันแปลว่าพี่ชายขน อาจเป็นการเล่นคำ



   แน่นอนว่าฮุ่ยตัวน้อยไม่อนุญาติให้เขาปฏิเสธ เขาปิดประตูออฟฟิศและหายไปหลังประตู


   เมื่อเส้าเฉียนดินออกไปใบหน้าของเขาเริ่มเย็นชาในไม่กี่วินาที ทำไมฮุ่ยน้อยถึงไม่อยากอยู่เคียงข้างเขา? เป็นไปได้ไหมที่การอยู่ข้างเขาทำให้รู้สึกไม่สบายใจ? 

   ไม่!!! เขาจะไม่ยอมให้ฮุ่ยน้อยปฏิเสธเขาและยิ่งไปกว่านั้นเขาจะไม่ยอมให้ฮุ่ยน้อยไม่ชอบเขาเช่นกัน


   “ พี่สาวฉันเข้าไปได้ไหม ” 


   เส้าเฉียนเปิดประตูสำนักงานและมองจางชิงด้วยรอยยิ้ม


   “ เธอมาที่นี่เพื่ออะไร? ” 


   จางชิงไม่ทราบสาเหตุ แต่เมื่อเธอเห็นจางซีฮุ่ยเธอก็รู้สึกเบื่อหน่าย โดยเฉพาะเมื่อเธอเห็นใบหน้าที่บอบบางของเขา หลังจากที่พ่อเห็นหน้านี้เขาก็ยิ่งจ้องเขามากขึ้น หรือแม้กระทั่งลูกพี่ลูกน้องกับลุงของเธอก็ชอบเขามากขึ้น 

   เมื่อคิดถึงความไม่ยุติธรรมในบ้านของเธอ จางชิงก็โกรธขึ้นมา ถ้าหากว่า……ถ้าหากจางซีฮุ่ยไม่ได้มีใบหน้าบอบบางนั้น…….


   จางชิงนั้นคิดด้วยใบหน้าที่มืดมน ไม่ใช่ว่าเธอรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติทางศีลธรรมกับความคิด 

   แต่เธอแค่ต้องการหาคนที่เธอจะสามารถมอบความไว้วางใจให้ทำบางอย่าง....


   “ ฉันเบื่อมาก ” 


   เส้าเฉียนเดินไปหาจางชิงและพูดขึ้น


   “ พี่สาวคุณอยู่ที่ออฟฟิศนี้บ่อยแค่ไหน? มันช่างดูดีจริงๆ! ”


   “ มันเป็นแค่สำนักงาน มันดูดีตรงไหน” 


   จางชินใช้แฟ้มเพื่อไล่ มือของเขาที่วางบนโต๊ะออก


   “ ถ้าเบื่อให้ไปเล่นกับ 'เพื่อน' ของนาย อย่ายุ่งกับฉันที่ทำงาน ”


   “ แต่พ่อบอกว่าจะไม่ปล่อยให้ฉันเล่นกับพวกเขาอีกต่อไปแล้ว ” 


   เส้าเฉียน ย่นคิ้วด้วยความเดือดดาล 


   " ตอนนั้นเป็นเขาสอนฉันแต่งหน้า และก็เป็นคนที่ย้อมผมให้ฉันด้วย พวกเขาบอกฉันว่าพวกผู้หญิงจะชอบ แต่ว่า หลังจากที่ฉันทำตามคำพูดของพวกเขา สาว ๆ ทุกคนก็ดูเหมือนจะเอาแต่หนีฉัน ”


   หลังจากเส้าเฉียนพูดคำนี้ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความคับข้องใจ เมื่อเขาลูบแขนของเขาที่ถูกฟาด พร้อมคำราม


   “ ฉันเคยฟังคำพูดของพี่มาก่อนแล้ว และฉันจะไม่ฟังอีก ”


   “ นาย…” 


   ในไม่ช้าใบหน้าของจางชิงก็เปลี่ยนเป็นไม่น่าดู เหตุผลที่จางซีฮุ่ยรู้ว่าพวกอันธพาลข้างถนนนั้นเป็นคนของเธอ เพราะในปีนั้นจางชิงได้ 'ตั้งใจ' กล่าวว่า 'พี่ชายแฮร์ดี้' มาจากโรงเรียนเดียวกันกับเธอ และพูดคำดี ๆ กับเขา


   ดังนั้นจางซีฮุ่ยผู้ซึ่งไม่มีใครคอยบังคับ ก็ได้วิ่งไปหาพี่ชายที่มีขน และมันก็เป็น 'พี่ชายแฮร์ดี้' คนนี้ที่สอนจางซีฮุ่ยให้ทำสิ่งเลวร้ายเหล่านั้นทั้งหมดจนถึงวินาทีที่จางซีฮุ่ยได้เสียชีวิตด้วยมือผู้คุ้มกันของจางชื่อเฉวียน


   “ ทำไมนายถึงจะไม่ฟังพี่สาวนายล่ะ? ” 


   จางชื่อเฉวียนไม่ได้ยินการสนทนาทั้งหมด เขาได้ยินเพียงส่วนที่ฮุ่ยน้อยบ่นว่าเขาไม่ควรฟังพี่สาวของเขา


   “ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ” 


   จางชิงยิ้มด้วยความยากลำบากอย่างมาก


   “ งั้น ฉันจะพาลูกน้อยฮุ่ยกลับไปตอนนี้แหละ ”


   “ พี่ใหญ่ทำไมพี่ใหญ่ไม่เรียกพี่สาวว่าน้องสาวล่ะ ” 


   เส้าเฉียนถาม 'อยากรู้อยากเห็น' ขณะที่เขามองไปมาระหว่างจางชื่อเฉวียนและจางชิง


   “ เดี๋ยวพี่ชายจะอธิบายให้นายฟังเอง ” 


   จางชื่อเฉวียนกล่าวขณะที่เขาตบหัวของเส้าเฉียนเบาๆ 


   “ ตอนนี้ก็อย่ารบกวนการทำงานของพี่ใหญ่และหญิงสาวพวกนี้เลย ฉันจะพานายไปที่ออฟฟิศของฉันเพื่อพักผ่อน”


   “โอ้ โอเค” 


   เส้าเฉียนตอบและเดินตามจางชื่อเฉวียนกลับไปที่ออฟฟิศของเขา เหล่าลูกน้องในสำนักงานเริ่มรู้สึกว่ามันแปลก เกี่ยวกับเรื่องของน้องชายและน้องสาวคู่นี้ของเจ้านาย 

   ทำไมการปฏิบัติตัวของเจ้านายต่อน้องชายจึงแตกต่างจากน้องสาว เมื่อมองไปที่ท่าทีของเจ้านายของพวกเขาที่มีต่อ'น้องชาย'พวกเขาก็อดที่จะเปรียบเทียบไม่ได้…เมื่อเทียบกับท่าทีต่อ'น้องสาว'ของเขา

  

   จางชิงโกรธมาก ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ เธอกระแทกแฟ้มลง 'ปัง!' กระดาษเอกสารในแฟ้มหลุดออกมาและกระจายไปทั่วพื้น และเนื่องจากเธอเป็นคนทำ เธอจึงต้องรับผิดชอบ 

   ขณะที่เธอหยิบเอกสารขึ้นมาทันใดเธอก็เห็นคำว่า 'เหมา' [แปลว่าขน] ที่ด้านบนของหน้ากระดาษทำให้เธอเกิดแรงบันดาลใจมากมายเกิดขึ้นพร้อมกับแผนการที่เป็นอันตราย




   หลังจากเส้าเฉียนติดตามจางชือเฉวียนกลับเข้ามาในออฟฟิศ เขาก็ถลาเข้าไปนอนบนโซฟาก่อนหยิบโทรศัพท์ออกมาเล่นเกม ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเขาก็ถูกดึงออกไปขณะที่เขาเริ่มเล่นเกม

   เขาจ้องมองชายที่ดึงโทรศัพท์เขาไปอย่างโกรธเคือง เขาพยายามเอื้อมมือเอามันกลับมา จนให้จางชือเฉวียนโยนโทรศัพท์ของเขาลงบนโต๊ะอย่าง'ไม่ตั้งใจ'


   “ ฮุ่ยน้อยมาคุยกันเถอะ”


   “ คุยเรื่องอะไร? ” 


   เมื่อเส้าเฉียนเห็นว่าเขาจะไม่ได้โทรศัพท์ของเขา ก็ส่งสายตาเย็นชา คนๆนี้พยายามจะหาปัญหาให้ตัวเองในออฟฟิศของตัวเองหรือไง?


   “ ในตอนนั้นคุณหมายถึงอะไร เรื่องที่ว่าฟังพี่สาวของคุณ? ” 


   เรื่องนี้จางชื่อเฉวียนรู้สึกเป็นกังวลอย่างมาก เพราะเมื่อได้ข่าวว่าจางกั๋วเฉียงกลับมาที่ตระกูลจาง เขาก็ให้คนไปสืบมาแล้ว 

   อย่างไรก็ตามข้อมูลที่รวบรวมได้ของฮุ่ยน้อยที่ถูกนำมาวางไว้ตรงหน้าเขานั้น เป็นเรื่องราวของนักเลงที่มีผมสีเขียวและสวมเสื้อผ้าที่ดูไม่เหมาะสม 

   ในเวลานั้นเขายังคิดจะส่งฮุ่ยน้อยไปยังค่ายฝึกอบรมส่วนตัวเมื่อเขามาถึง


   อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นลูกพี่ลูกน้องของเขา เขาก็ไม่สนใจเรื่องนั้นแล้ว นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาเห็นพี่น้องเผชิญหน้ากัน และเพียงแวบเดียวเขาก็สามารถบอกได้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ดี 

   แต่เมื่อเขามองไปที่จางซีฮุ่ยเขาไม่เห็นเด็กที่มีปัญหา แต่เขากลับเห็นเด็กหนุ่มที่สวมชุดสีขาวบริสุทธิ์


   หากเขาไม่มีรสนิยมแปลกๆ ที่จะผูกขาดเยาวชนก็ไม่น่าเป็นไปได้ที่เขาจะสนใจในตัวฮุ่ยน้อยที่ยังเป็นเด็กแบบนี้? ท้ายที่สุดเขาก็คิดว่าไม่ควรจะเครียดกับสิ่งต่าง ๆ หรือผู้คนที่เขาไม่สนใจใช่ไหม?


   เมื่อเจาเห็นจางซีฮุ่ยในเสี้ยววินาที เขาก็เกิดความรู้สึกว่าบุคคลนี้ควรเป็นของเขาอย่างถูกต้อง ดังนั้นในขณะที่เขาเปรียบเทียบจางซีฮุ่ยก่อนหน้านี้กับข้อมูลปัจจุบันที่เขาพบ 

   เขาก็ตัดสินใจตรวจสอบอย่างละเอียด จึงพบว่าตัวตนที่ไม่น่ารักของจางซีฮุ่ยที่ผ่านมาต้องได้รับอิทธิพลจากผู้อื่นอย่างแน่นอน


   “ ก่อนหน้านี้พี่สาวบอกฉันว่า 'พี่ชายแฮร์ดี้' มาจากโรงเรียนเดียวกันกับเธอ ในเวลานั้นฉันไม่ต้องการไปโรงเรียนดังนั้นฉันจึงไปหา 'พี่ชายแฮร์ดี้' เพื่อเล่นด้วย " 

   เส้าเฉียนป้ายรีบป้ายโคลนลงบนชื่อเสียงของนักแสดงนำหญิงโดยไม่ลังเล


   เนื้อเรื่องที่เขามีนั้นไม่ละเอียดและขาดหาย ท้ายที่สุดจางซีฮุ่ยก็เป็นเพียงกระสุนขนาดเล็ก ไม่มีบทอะไรมากดังนั้นพล็อตจึงไม่ได้อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน 

   สิ่งที่เขารู้ตอนนี้คือสิ่งที่เขารวบรวมโดยการรวบรวมข้อมูลจากระบบทีละนิด


   เมื่อจางชื่อเฉวียนได้ยินเรื่องนี้ใบหน้าของเขาก็เย็นยะเยือกยิ่งกว่าเดิม เขารู้ดีว่าจางซีฮุ่ยเป็นคนที่ดูเชื่อฟัง เขาจะกลายเป็นนักเลงได้อย่างไร มันต้องมีคนที่ทำให้เขาหลงทางอย่างแน่นอน 

   อย่างไรก็ตามสิ่งที่ชักนำเขาไม่ได้เป็นคนนอก แต่กลับเป็นพี่สาวของเขาที่อาศัยอยู่ใต้หลังคาเดียวกัน


   “ ถ้าอย่างนั้นทำไมฮุ่ยน้อยถึงได้จู่ๆก็ตัดผม? ” 


   เด็กน้อยได้ตัดผมและหยุดการแต่งหน้าในทันทีนั้น ก็ต้องมีคนที่เกี่ยวข้องด้วย


   “ 'พี่ชายแฮร์ดี้' กล่าวว่าเขาต้องการให้ฉันไปขโมยของ ฉันไม่ต้องการไป” 


   คำที่เส้าเฉียนพูดนั้นเป็นความจริง ในพล็อตเรื่องเมื่อจางซีฮุ่ยผลักนักแสดงนำหญิงคนนั้นจนได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ หลังจากนั้นเธอก็ไม่เห็นจางซีฮุ่ยเป็นเวลาสองวัน 

   อย่างไรก็ตามเมื่อเธอทำงานเธอก็ได้รับโทรศัพท์จากกรมตำรวจบอกเธอว่าน้องชายคนเล็กของเธอถูกจับกุมในข้อหาขโมยและบอกให้เธอไปประกันตัวเขาออกมา


   หลังจากได้ยินข้อมูลนี้สายตาของจางชิงจึงกลายเป็นสีดำทันที เมื่อเธอล้มลงไปข้างหลัง หลังจากได้รับแจ้งเกี่ยวกับเรื่องนี้จากการที่ตัวนำหญิงขอลางาน 

   จางชื่อเฉวียนได้ตามจ่างชิงไปที่กรมตำรวจเพื่อประกันตัวจางซีฮุ่ยออกมา ความประทับใจครั้งแรกของนักแสดงนำชายในเรื่องต่อจ่างจื่อฮุยจึงไม่ได้เลวร้ายไปกว่านี้อีกแล้ว


   ในความเป็นจริงเส้าเฉียน มักจะสงสัยอยู่เสมอ ตามเซ็ตติ้งแล้ว เบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่ของจางชือเฉวียนจะไม่สามารถตรวจสอบครอบครัวของจางชิงได้อย่างไร 

   ด้วยวิธีนี้เขาจะไม่สามารถค้นพบว่าพ่อของจางชิงเป็นลุงคนที่สองทางของเขาเองหรือ แต่ในพล็อตดั้งเดิมจางชิงจะยังคงร่วมรักกับจางชือเฉวียน....นี่……

   เป็นไปได้ไหมที่ผู้เขียนพล็อตที่เข้ากับคำนี้ 'การร่วมประเวณีระหว่างพี่น้อง' ได้หยิบมันขึ้นและกินมัน [แปลประมาณว่า ทำเองเสพเอง]


   เมื่อฟังคำพูดของฮุ่ยน้อย จางชือเฉวียนก็จดจำว่า 'พี่ชายแฮร์ดี้' คนนี้มีลักษณะหลอกลวง เขาไม่เพียงนำเด็กเล็ก ๆ ของครอบครัวคนอื่นมาเป็นนักเลง เขายังพยายามพาเขาไปเป็นขโมย 

   ...ดีมาก เขาจะต้องจดจำสิ่งนี้ไว้แน่นอน


   “ ฟังฉันนะ ตั้งแต่นี้ไปอย่าไปทำตาม 'พี่ชายแฮร์ดี้' ” 


   ถ้าเขายังทำเช่นนั้นอยู่ จางชือเฉวียน ก็จะตีเขาอย่างแน่นอน...ถึงเขาจะทนไม่ได้ที่จะส่งฮุ่ยน้อยไปยังค่ายฝึกซ้อม แต่การขังเขาไว้ในบ้านก็ดีกับเขา


   “โอเค ฉันบอกพ่อแล้วว่าฉันจะไม่เล่นกับพวกเขาอีกแล้ว " 


   เมื่อเขา 'เล่น' กับพวกเขาอีกครั้งเมื่อนั้นเขาก็จะส่งพวกเขาไปยังกรมตำรวจ

   

อย่างไรก็ตามเส้าเฉียน ไม่ได้จินตนาการว่าโอกาสของเขาจะมาถึงอย่างรวดเร็ว แต่ผลที่ตามมาไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ





   เส้าเฉียนพักที่ออฟฟิศของจางชือเฉวียนจนกระทั่งชั่วโมงการทำงานสิ้นสุดลง เมื่อคนสองคนออกไปจางชิงก็จากไปแล้วเหลือพนักงานเพียงสามคนเท่านั้นที่ต้องทำงานให้เสร็จที่สำนักงาน


   จางชือเฉวียนเป็นคนที่พาเส้าเฉียนมาที่นี่และเขาก็พาเส้าเฉียนกลับมาที่บ้าน ที่บ้านพักเส้าเฉียนทานอาหารก่อนกลับไปที่ห้องของเขา 

   เมื่อเขาล้างข้อมูลและคลานไปบนเตียงเสร็จแล้วเขาได้รับข้อความทางโทรศัพท์ของเขาผู้ส่งคือบุคคลที่เขาเพิ่งได้รับคำเตือนว่าห้าพบเจอ 'พี่ชายแฮร์ดี้'


   “ รวบรวมในชั่วโมงเราจะร้องเพลงและดื่ม” 


   เส้าเฉียนอ่านข้อความด้วยความเย้ยหยัน ในขั้นต้นเขาคาดหวังว่าตัวแสดงนำหญิงจะสามารถกักเก็บความโกรธของเธอไว้ แต่ปรากฎว่าเขาแค่ยั่วเธอเพียงเล็กน้อย เธอก็เรียกร้องในการเสริมกำลังแล้ว


   “ พ่อบอกว่าฉันออกไปข้างนอกตอนกลางคืนไม่ได้ ” 


   หลังจากเส้าเฉียนส่งข้อความไป เขาก็โยนโทรศัพท์ไปที่ด้านข้าง


   เมื่อ 'พี่ชายแฮร์ดี้' ได้รับข้อความ เขาก็โกรธไม่เบา ไอ้ลูกแหง่นี้ เมื่อไหร่กันที่มันกล้าปฏิเสธเขา? เขาเหนื่อยมากกับการใช้ชีวิต

   'พี่ชายแฮร์ดี้' ที่โกรธจัดได้นำนักเลงสองคนไปที่ประตูบ้านของเส้าเฉียนทันทีแล้วทุบลงไป แต่ไม่มีใครเปิดประตู ในทางกลับกันพวกเขาก็ได้ถูกสาปแช่งโดยชาวบ้านที่อยู่ด้านข้าง


   สิ่งนี้ทำให้ 'พี่ชายแฮร์ดี้' โกรธมาก เขาดึงโทรศัพท์ออกมาส่งข้อมูลไปยังหมายเลขแปลก ๆ ก่อนที่จะโยนบุหรี่ในปากของเขาลงบนพื้นและกระทืบลงไป 

   มันไม่ได้พบเขาสองสามวันเขาจึงกล้าหลอกลวงเขา ดูเหมือนว่าเขาควรหักกระดูกของ'มัน'และบอกให้เขารู้ว่าเขาเกลียดคนแบบไหนที่สุด



   สำหรับจางชิงที่อยู่ในบ้านเธอได้รับข้อความและหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ อีกไม่นานคนน่ารำคาญคนนั้นก็จะหายไปและในเวลานั้นความสนใจของทุกคนที่อยู่ที่มันจะไม่เป็นของเธอหรือ





   สองสามวันต่อมาเส้าเฉียนสามารถหนีออกมาได้ก่อนที่จางชือเฉวียนจะสามารถหยุดเขาได้ แม้เขาจะทิ้งข้อความไว้ที่ประตูเพื่อระบุที่อยู่ของเขาไว้ 

   อย่างไรก็ตามเมื่อจางชือเฉวียนไปตามหาเขา กลับไม่พบใครเลย ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาใบหน้าของจางจื่อเฉวียนไม่อาจอธิบายได้ว่าเขาดูมืดมนแค่ไหน ในแต่ละวันใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้นทุกวัน


   วันนี้ในที่สุดจางชือเฉวียนก็สามารถจับเส้าเฉียนได้อย่างยากลำบากและจับเขาไว้แน่น


   “ บอกฉัน สองสามวันนี้คุณไปไหนมา? "


   “ ทำไมฉันต้องบอกคุณ” 


   เส้าเฉียน ดิ้นรน แต่ไม่สามารถหลุดพ้นจากมืออันเหนียวแน่นของจางชือเฉวียน


   “ คุณทำร้ายฉัน ปล่อยฉัน เดี๋ยวนี้!”


   จางชือเฉวียน ไม่ยอมปล่อย แต่กลับใช้แรงมากขึ้นแทน


   “ บอกฉันว่าสองสามวันนี้คุณไปไหนมาได้แล้ว!! ”


   “ พ่อ!!!! จางชือเฉวียนรังแกฉัน!!!!! ” 


   เมื่อเชาเชี่ยนเห็นว่าเขาไม่สามารถหลุดพ้นจากเงื้อมมือของจางชือเฉวียนเขาก็อ้าปากออกแล้วเริ่มโหยหวน


   จางกั๋วเฉียงยังคงนิ่งอยู่ได้อย่างไรเมื่อเขาได้ยินเสียงโหยหวนของลูกชายตัวน้อยๆของเขา หลังจากวิ่งขึ้นไปชั้นบนเขาดึงเด็กตัวน้อยออกจากเงื้อมมือของจางชือเฉวียนด้วยการดึงเพียงครั้งเดียวแล้วกอดลูกชายของเขาแล้วจ้องมองเขม่นไปที่จ่างซื่อซวน 


   “ คุณกำลังทำอะไร ”


   เมื่อจางชือเฉวียนเห็นจางกั๋วเฉียงกอดฮุ่ยน้อยของเขาไว้ใต้อ้อมแขนใบหน้าของเขาก็พลันน่าเกลียด 

   เขาจะให้คนอื่นกอดคนของเขาได้อย่างไร แน่นอนว่าเขาควรเก็บซ่อนคนของเขาไว้ไม่ปล่อยให้เขาได้พบเห็นคนอื่น แบบนั้นคนอื่นก็จะไม่สามารถแตะต้องคนของเขาได้เช่นกัน


   ในอ้อมแขนของจางกั๋วเฉียง เส้าเฉียนไม่ได้ปริปากพูดอะไรเลย เขาเอาแต่จ้องมองไปที่จางชือเฉวียน เมื่อเขาเห็นใบหน้าที่น่าเกลียดของจางชือเฉวียน เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่ฉับพลันนั้นก็ได้มีร่างเปล่งประกายวาบขึ้นมาในใจของเขา 

   อย่างไรก็ตามความรู้สึกนั้นไม่ชัดเจนทำให้เขาไม่สามารถแยกแยะได้ว่ามันเป็นเพียงภาพลวงตาของเขาเองหรือว่ามีคนที่ผูกมัดตัวเองกับเขาจริง ๆ หรือ?





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #62 MashiroJP (@MashiroJP) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 06:43
    หอกข้างแคร่ชัดๆ
    #62
    0
  2. #45 El Dorado Bz (@loli-bee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 00:40
    หึงเกินพี่เกินน้องแล้วนะพี่ใหญ่
    #45
    0
  3. #35 ununchuahong (@ununchuahong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 21:44
    ขอบคุณที่นำเรื่องนี้มาแปลต่อนะคะ ^^
    #35
    0
  4. #34 ununchuahong (@ununchuahong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 21:43
    เป็นอะไรค่ะพี่ใหญ่ ผัวก็ไม่ใช่ ถามไรนักหนาาา
    #34
    0
  5. #7 ApMobile (@ApMobile) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 05:53
    ในที่สุดก็ได้อ่านต่อ ขอบคุณค่าาาาา
    #7
    0
  6. #5 เว่ยอิง (@jiyuri006) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 16:26

    ขอบคุณที่แปลนะคะ พิมพ์ชื่อหลากหลายมากค่ะคนเดียวเนี่ยแต่โดยรวมชอบนะคะ รอค่ะ

    #5
    0
  7. #2 Krataituaglom (@Krataituaglom) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 10:56
    ขอบคุณที่แปลค่าาา ดีใจมากๆ เลย ยังมีติดขัดนิดหน่อยแต่โดยรวมโอเคค่าาาา รอน้า
    #2
    0
  8. #1 Sa-Sun (@sunmiyanoz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 00:09
    ขอบคุณค่ะที่มาแปลต่ออออ ฮืออออออ ดีใจมากเลยยย เรื่องการใช้ภาษายังดูมีบางประโยคที่อ่านแล้วรู้สึกแปลกๆอยู่บ้าง แต่ถ้าฝึกแปลต่อไปต้องแปลได้ดีกว่านี้แน่ๆค่ะ เป็นกำลังใจให้น้า ขอบคุณจริงๆค่ะที่แปลเรื่องนี้ต่อ //กราบบบ
    #1
    0