[Yaoi] #แพรซ้อนป้อ

ตอนที่ 2 : Chapter 1 : Leak tire

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    16 มิ.ย. 62





Chapter 1 : Leak tire


          "อืม...ยางรั่ว"ร่างเล็กยืนมองจักรยานสีฟ้าของตัวเองก่อนจะถอนหายใจ ทำไมมันไม่ไปรั่วใกล้ๆบ้าน 

          ตากลมคู่สวยหันมองไปรอบๆก่อนจะยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลาก็พบว่าตอนนี้จะหกโมงแล้ว 

          ครืดๆๆ

          "ครับ"

          (แพร วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้านนะ ล็อกบ้านดีๆล่ะ)

          "อือ"แพรกดวางสายก่อนจะเอนตัวพิงรั้วไม้ของไร่ป้าสร้อย พร้อมถอนหายใจออกมายาวเหยียด

          วันนี้เขามีรายงานสะด้วย

          ครับ...ผมชื่อ'แพร'ชื่อจริงคือ สายฝน บุญฐิประสิทธิ์ ตอนนี้อยู่ม.6 ห้อง 10 สายศิลป์-ภาษา สายวิชาอังกฤษ-จีน

          ส่วนตอนนี้เขาควรเข็นรถกลับบ้าน

          ฟิ้ววว

          แพรที่กำลังก้มไปดูยางอีกครั้งรีบเงยหน้าเพราะเมื่อกี้เขาเห็นเหมือนใครปั่นจักรยานไปแว๊ปๆ

          ชั่งเหอะ ตอนนี้เขาควรกลับบ้าน

          หิวข้าวมากๆเลย

          ฟิ้วว เอี๊ยดด!

          "แพร! จักรยานเป็นไร?"

          "ยางรั่ว"

          "จะกลับยังไง ให้เราไปส่งไหม?"

          "ไม่เป็นไร'ป้อ'กลับบ้านไปเถอะมันจะค่ำแล้ว"

          เขาเอ่ยปฏิเสธอีกคน เขาไม่อยากเอาตัวเองไปเกี่ยวข้องกับเด็กห้องหนึ่งเลยสักกะนิดเดียว

          แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะ'ดื้อ'เปิดเผยขนาดนี้
          ...
          
          เขาคิดไว้แล้วเชียวว่าใช่!!

          ปกติผมเป็นคนกลับบ้านเวลานี้ปกติเนื่องจากต้องอยู่ตรวจสอบงานของสภานักเรียน เลยทำให้ต้องกลับบ้านช้า

          ขากลับวันนี้ก็ปกติ ขี่จักรยานสีแดงคันโปรดกลับด้วยความเร็ว เพราะเขาต้องผ่านไร่ป้าสร้อย แล้วทะลุไปตลาด ผ่านชุมชนแล้วออกเข้าตัวเมือง

          เขาอยู่คอนโดในตัวอำเภอ

          ระหว่างทางกลับวันนี้เขาเห็นอะไรแว๊บๆใส่ชุดนักเรียน กางเกงน้ำเงิน ตัวขาวๆ ยืนพิงรั้วป้าสร้อยพร้อมจับจักรยานไว้

          ตอนแรกเขากะจะไม่สนใจ

          แต่มันอดสงสัยไม่ได้เลยว่ะ

          เลยตัดสินใจวนกลับไปดู เลยทำให้ข้อสันนิฐานของข้าพเจ้าถูก เขาคิดไว้แล้วเชียวว่าต้องเป็นเด็กห้องสิบ 

          เจ้าของฉายา ร้ายเงียบ

          "แพร! จักรยานเป็นไร?"

          "ยางรั่ว"

          "จะกลับยังไง ให้เราไปส่งไหม?"

          "ไม่เป็นไร'ป้อ'กลับบ้านไปเถอะมันจะค่ำแล้ว" 

          ดื้อ! นิยามของแพรไม่ใช่ร้ายเงียบ แต่นี้มันดื้อเงียบชัดๆ!

          "เพราะมันจะค่ำแล้วไงแพร"

          "ป้อกลับได้แล้ว เรากลับเองได้"

          อีตัวดื้อ!!!

          "ได้ไงแพร มืดๆค่ำๆมาอยู่คนเดียวได้ไง อันตราย"

          "..."

          "ถูกฉุด ถูกรุมทำร้ายขึ้นมาจะว่าไง หื้ม?"

          "เข้าใจแล้ว...ให้ป้อไปส่งก็ได้"

          "ส่วนจักรยานก็จะจอดไว้นี้หรือขี่ไปด้วย"ผมถามก่อนจะมองหน้าคนตัวเล็กตรงหน้า

          ชื่อก็เหมือนผู้หญิง หน้าตามึงยังเสือกเหมือนอีกเหรอว่ะ??

          "กะว่าจะปั่นไปที่ลุงกวี ให้เขาปะให้แก้เซ็ง"ผมขำกับคำพูดของแพร ก่อนจะเอื้อมไปหยิบกระเป๋าของอีกฝ่ายมาสะพายหน้าไว้

          เด็กสายศิลป์ มันมีหนังสือบ้างไหมเนี่ย

          แล้วเด็กสายศิลป์คนอื่นน่ารักเหมือนคนนี้ไหมนะ

          น่ารักชิบหายเลยคนนี้ งื้อออ

          ....

          "เดี๋ยวลุงจัดการให้ แล้วหนู่ค่อยมาเอาวันเสาร์ละกัน"

          "ครับลุง ขอบคุณนะครับ"

          เขายกมือไว้ลุงกวีก่อนจะเดินไปหาร่างยักษ์เจ้าของจักรยานสีแดง ที่ยืนกดโทรศัพท์อยู่"เสร็จแล้ว"

          "อืม กลับกัน"ผมมองป้อที่ก้าวขาค่อมจักรยานก่อนจะหันมามองหน้าเขา

          นี่คือต้องซ้อนจริงๆใช่ไหม?

          "ขึ้นเร็วๆจะได้รีบกลับกัน"ผมมองซ้ายเล็กน้อยแล้วเดินไปด้านหลัง มองเบาะหลังนิดหน่อยก่อนจะนั่งซ้อนท้ายป้อ พึ่งสังเกตุเห็นว่า ป้อมันสะพายดระเป๋าเขาอยู่

          ดีให้มันสะพายไปวันนี้สมุดเยอะ หนัก!

          "จับไว้ด้วยล่ะ"

          ผมนั่งซ้อนท้ายป้อผ่านตลาด เข้ามาในชุมชนผมกับป้อคุยกันแทบนำคำ เพราะส่วนใหญ่จะเงียบแทน

          แต่เป็นความเงียบที่ไม่อึดอัด

          "สายศิลป์นี่...เรียนหนักไหม?"

          "หนักแค่ช่วงแรกๆน่ะ"เขาตอบก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา"จะทุ่มแล้วแหะ"

          "อืม ไปทางไหนต่อ?"

          "เห็นบ้านสีเทาตรงนั้นไหม จอดนั้นเลย"ผมชี้ไปให้ป้อดูก่อนจะเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง

          เอี๊ยดด

          "ขอกระเป๋าครับ"ป้อส่งกระเป๋าให้ก่อนจะบอกลา"เราไปก่อนนะ"

          ผมมองตามหลังป้อก่อนจะตัดสินใจตะโกนเรียกอีก ซึ่งอีกฝ่ายก็หยุดจักรยานแล้วหันมามอง

          "ป้อ!...วันนี้ขอบคุณมากนะที่มาส่ง กลับดีๆล่ะ"แพรยิ้มให้ก่อนจะเดินเข้าบ้านทันที

          เขาไม่อยากอยู่นานเดี๋ยวอีป้าบ้านตรงข้ามมาด่าอีก เห้ออออ

          



___________

Twitter : @SEP4_9
เข้าไปพูดคุยกันได้ที่ #แพรซ้อนป้อ นะ
(เรื่องนี้เกิดจากจินตนาการจ้า)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น

  1. #2 LoySwag97 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 01:33
    น่ารักกกกกกก
    #2
    0
  2. #1 โรซารี่ ที่รัก555 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 15:13
    อีกคนบอกกระเป๋าเบาอีกคนบอกหนัก ฉันจื้น555
    #1
    0