ถ้าไม่อ่านจะเป็นไรป๊ะ?

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 8 Views

  • 0 Comments

  • 0 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    8

    Overall
    8

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

ถ้าคิดว่าม.ปลายสนุกแล้ว มหาลัยสนุกกว่าห้าร้อยล้านเท่า


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ถึงเด็ก ม.หก ที่กำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยและยังไม่เริ่มอ่านหนังสือ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 17 ก.ย. 61 / 00:01

บันทึกเป็น Favorite


การเริ่มต้นที่ดีคืออะไร ?

อะไรคือการเริ่มต้น ?

จุดไหนที่เรียกว่าจุดเริ่มต้น ?

การเริ่มต้นมักยากเสมอ...

การเริ่มต้นคือสิ่งที่น่าจดจำ...

คำพูดของคนนับสิบล้าน หรือแค่แปดคน  มันจะน่าเชื่อถือเสมอถ้าเราไม่รู้ข้อเท็จจริงของสิ่งที่เขาพูด หรือมันอาจเป็นเหตุให้เราเป็นเราในอีกแบบหนึ่งที่ไม่ใช่เราในปัจจุบัน

ชีวิตของเด็กๆสิ่งที่มีความสุขคือการที่เขาได้วิ่งเล่นกับเพื่อนๆและไม่ต้องไปโรงเรียน แต่นั่นก็ไม่ใช่สำหรับทุกคนเพราะเด็กบางคนก็ชอบเรียน การเรียนที่ทำให้เขามีโลกอีกโลกหนึ่งซึ่งเกิดจากการจินตนาการของเขา เด็กบางคนก็มีสิ่งที่ตัวเองชอบ รัก หรืออยากทำตาม แต่เด็กก็คือเด็ก เจ็บที่สุดก็แค่หกล้มตามอย่างที่หลายๆคนได้กล่าวไว้

ชีวิตของเด็กประถมความสุขอาจจะเป็นการที่เขาได้รับเลือกเป็นหัวหน้าห้อง ได้รถของเล่นไปอวดเพื่อน ได้ตุ๊กตาตัวใหม่ หรือแม้แต่บวกลบเลขเก่งหรือจำวันจันทร์ถึงวันศุกร์เป็นภาษาอังกฤษได้

ชีวิตเด็กมัธยมคือการที่เขาเป็นที่ยอมรับของเพื่อนๆ เขาเข้าสังคมของเพื่อนๆได้ การได้ลองอะไรใหม่ๆ การทำอะไรที่ท้าทาย การทำทุกอย่างที่อยากทำ มันคือการแหกกฎทุกข้อที่มีอยู่หรือทำตามให้น้อยที่สุด จริงๆมันเหนื่อยนะวัยนี้แต่เหนื่อยแบบเด็กๆ เรียนเหนื่อยคือเรื่องธรรมดา สิ่งที่ทำให้เด็กวัยนี้มีความทุกข์คือ การเงินและความรัก ซึ่งสองคำนี้เป็นคำนามที่มีก็ทุกข์ไม่มีก็ทุกข์ มันแปลกจริงๆนะ

 

ถึงเด็ก ม.หก ที่กำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยและยังไม่เริ่มอ่านหนังสือ

                                “You will never win if you never begin”

                                                                                -Helen Rowland

 

 

 

 

 

 

 

จากใจ...

คืออยากจะบอกพวกแกว่าชีวิตที่ใช้มาทั้งหมดอ่ะมันยังไม่พอสำหรับการมีชีชิตอยู่บนโลกนี้เว่ย หรือพวกแกคิดว่ามันพอแล้ว พวกแกมีความสุขพอแล้วพร้อมตายได้แล้ว ? ไม่หรอกมันก็ต้องมีบ้างที่บางทีเราแอบถามตัวเองว่า... ตัวเองเกิดมาทำไม ทำอะไรไปแล้วบ้าง เหลืออะไรที่ยังไม่ทำ อยากทำอะไรเป็นสิ่งต่อไป อยู่เพื่อใคร ทำเพื่อใคร มันไม่มีหรอกทำเฉยๆ โดยไม่มีจุดหมาย อย่างเช่น ถ้าเราบอกว่าเราอยู่เชียงใหม่เดินเราไปกรุงเทพแล้วเดินกลับมา พูดงี้แกจะเชื่อป้ะ แกก็อาจจะจะถามต่อว่าเราเดินทำไม ? ใช่ไหม ? ถ้าเราตอบว่าเดินเฉยๆแกคิดว่าเราโง่ป้ะ ? แต่ทุกอย่างมันมีเหตุผลไงไม่ว่าเหตุผลมันจะแย้งหรือไปด้วยกันมันก็คือเหตุผล เราอาจจะเดินเพราะเราอยากเดิน แค่นี้ก็มีเหตุผลแล้วใช่ป้ะ แต่เหตุผลมันอาจไม่ปกติไง ใครจะอยากเดินจากเชียงใหม่ไปกรุงเทพแล้วเดินกลับด้วยเหตุผลจริงๆคือแค่ “อยาก” มันต่างกับการเดินไปเซเว่นที่หน้าปากซอยมากเลยนะเว่ย คิดดูนะ เพราะฉะนั้นจะทำอะไรต้องหาเหตุและผลที่มีค่าพอที่จะทำในสิ่งนั้น (ค่าของมันอยู่ที่คนแต่ละคนจะมองนะ)

 

ถ้าคิดว่าม.ปลายสนุกแล้ว มหาลัยสนุกกว่าห้าร้อยล้านเท่า สำหรับเรานะ (แต่มันก็อยู่ที่คนจะมองอีกนั่นแหละ)

เริ่มได้ละเว่ยชีวิตที่ไม่มีขีดจำกัดรอพวกแกอยู่ข้างหน้านี้แล้วนะ ป่ะ ไปอ่านหนังสือได้แล้วเด็กน้อย

 

 




ที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมาเพราะอยากบอกน้องๆว่าพี่เป็นคนนึงนะที่ไม่จริงจังกับการอ่านหนังสือแต่พี่รู้ตัวเองว่าพี่ควรอ่านหนังสือนะ คือรู้ตัวเองตลอดแต่ก็ไม่เคยทำไม่เคยอ่าน เป็นคนที่อ่านหนังสือหน้าห้องสอบทุกครั้งและ... มันไม่ดีนะพี่บอกเลย น้องๆควรทำอะไรที่น้องรู้และน้องคิดว่าดี ซึ่งมันต่างกันนะคำว่า ดี ของแต่ละคน 

ตอนที่พี่ไม่อ่านหนังสือพี่รู้ว่ามันไม่ดี พี่ถามตัวเองว่าแน่ใจแล้วหรอ วันข้างหน้าจะไม่เสียใจใช่ไหม แล้วตอนน้นพี่ก็ตอบตัวเองว่า ไม่ แต่เอาจริงๆตอนนี้ก็แอบเสียดายที่ทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร น้องๆคะ ต่อให้มันจะเหนื่อยแค่ไหนน้องๆต้องสู้นะคะ แล้วน้องจะรู้ว่ามันดี วันนึงน้องหันกลับมามองตัวเองจะอาจจะพูดกับตัวเองว่า "เห้ย เราทำได้ไงวะ โคตรเจ๋งเลยว่ะ" แล้วน้องก็จะรักตัวเองมากขึ้น :)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ SDLS จากทั้งหมด 1 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น