Destiny พรหมลิขิต - นิยาย Destiny พรหมลิขิต : Dek-D.com - Writer
×

ยอดวิวรวม

27

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


27

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนตอน : 0 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  6 มิ.ย. 65 / 06:51 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


โรงพยาบาลประจำจังหวัดขอนแก่น


"คุณตาเป็นยังไงบ้างค่ะ"

"คุณตาดีขึ้นแล้วจ๊ะ"

"งั้นก็ดีแล้วค่ะ" 

ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นมากเลย เนื่องจากฉันเดินทางจากกรุงเทพเพื่อมาหาคุณตาที่ต้องเข้าโรงพยาบาลอย่างกะหันโดยโรคที่เป็นก็คืออาการหอบหืดนั้นเอง

"แม่ค่ะ เดี๋ยวหนูมานะ ขอไปเซเว่นแปปนะคะ"

จากนั้นฉันก็เข้าลิฟท์เพื่อลงไปชั้นล่าง เมื่อเข้ามาก็กดลิฟท์ไปที่ชั้น1 พอถึงชั้น1 เรียบร้อยฉันก็เดินไปตามทางเดินที่เงียบสงัดนั้น 

"หนูๆๆ ช่วยหลานชายยายหน่อยเค้าไม่ไหวแล้วไปช่วยเค้าที"

"คะ ได้ค่ะ หลานคุณยายอยู่ตรงไหนค่ะ"

"เดินตามมาเลยลูก"

จากนั้นฉันก็รีบเดินตามคุณยายไปในทันทีอย่างรีบร้อน คุณยายท่านได้พาฉันเดินมาด้านหลังตึกที่คุณตาเราอยู่ บรรยากาศมันวังเวงมาก แต่ว่าฉันในตอนนี้กับไม่ได้คิดอะไรเนื่องจากคุณยายขอให้ไปช่วยจึงทำให้ฉันลืมคิดเรื่องนี้ไป ในระหว่างที่เดินมาคุณยายก็พูดกับฉันว่า

"ช่วยหลานยายทีนะ มีแต่เราที่ช่วยเค้าได้"
แล้วเราก็เข้าไปยังลิฟต์ เพื่อไปยังชั้น4 

"ทำไมมีแค่หนูที่ช่วยได้หละค่ะ"

แล้วจากนั้นคุณยายท่าก็ไม่ได้ตอบอะไรกับมา จู้ๆๆฉันก็ได้ยินเสียงกรี้ดร้องเหมือนคนทรมานมากเข้ามายังด้านในลิฟต์ เมื่อถึงชั้น4 ประตูลิฟเปิดออกฉันรีบวิ่งไปยังห้องที่ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือนั้นในทันที เมื่อฉันเปิดประตูเข้าไป สิ่งที่เห็นคือมีหมอคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียงกำลังโดนใครก็ไม่รู้ที่เป็นผู้หญิงบีบคออยู่บนตัวของเค้า

"หยุดเดี๋ยวนี้นะคุณ ปล่อยเค้าเลยนะ คุณทำกับเค้าแบบนี้ไม่ได้นะ"

"อย่ามาเสือก"

"ไม่ยุ่งไม่ได้ เพราะคุณกำลังจะฆ่าคนนะ"

"กุบอกอย่าเสือก"

"ช่วย~ผมด้วย"

หลังจากได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือจากหมอ ฉันจึงรีบเดินเข้าไปหาเค้าแล้วผลักผู้หญิงคนนั้นตกเตียงแล้วช่วยหมอในทันที คุณหมอไอเพราะเจ็บคอและพยายามหายใจเข้าปอด

"แค๊ก~"

จากนั้นผู้หญิงคนนั้นก็วิ่งเข้ามาเพื่อหวังจะทำร้ายหมออีกครั้ง แต่ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่สามารถทำร้ายหมอได้ 

"มึง! เพราะมึงมาเสือก กูจะฆ่ามึงด้วย"

"กูจะตามฆ่าพวกมึงทั้งคู่"

"กรี๊ด!!!"

"พวกมึงต้องตาย"

เมื่อเห็นท่าทางไม่ดีของผู้คนนั้นฉันจึงรีบหันไปหาคุณหมอพร้อมทั้งเรียกเค้าเพื่อไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด

"รีบไปกันเถอะ"

"ผม~กลัว~"

"ถ้ากลัวก็จับมือฉันไว้ เดี๋ยวฉันจะพาคุณออกไปเอง"

"พวกมึงต้องตาย"

ปัง!!!

แล้วประตูห้องก็ปิดกระแทกอย่างแรงทำให้พวกเราต้องหยุดชะงักเล็กน้อย เมื่อได้สติฉันจึงเอยชวนคุณหมออรกครั้งเพื่อออกไปจากตรงนี้

"ป่ะ ไปกัน"

ฉันจึงรีบพาเค้าเปิดประตูออกมา จากนั้นก็รีบวิ่งไปที่ลิฟต์และเข้าลิฟท์มากดชั้น1
แต่มันไม่ง่ายแบบนั้นก็ผีผู้หญิงตนนั้นยังพยายามที่จะตามพวกเรามา จนใกล้จะถึงลิฟต์

"กรี๊ด!!!!"

"โอ๊ย!!! หยุดกรี๊ดได้แล้ว จะตามพวกเรามาทำไมเนี้ย"

"ก็ตามมาฆ่าพวกมึงไง"

"คิดว่าทำได้?"

"กรี๊ด กูยอมมึงหรอก"

"หยุด ฉัน ไม่ อนุญาต ให้ แก เข้า มาใน ลิฟต์"

"กูจะเข้า"

"คิด ว่า ทำ ได้ ไหม หละ"

"กรี๊ด หลบไปเดี๋ยวนี้นะ"

"สรุปคือจะทำร้ายฉันด้วยงั้นหรอ"

"ใช่ เพราะมึงเข้ามาเสือก"

"ฉันไม่ได้เสือก มีคนขอร้องมาและพามาที่นี้"

"ดังนั้นฉันถึงได้อยู่ที่นี้ตรงนี้ไง และที่สำคัญเธอจะทำอะไรกับฉันไม่ได้ เพราะเธอไม่ใช่เจ้ากรรมนายเวรฉัน"  

"เข้าใจไหม"

"หึๆ อีแกนั่นสินะ ที่เข้าจุ้น"

"กุจะฆ่ามึง"

"คิดว่าทำได้ก็ลองดู"

"กรี๊ด"

แล้วจากนั้นประตูลิฟต์ก็ปิดลง 

"เห้อๆๆ~~"

ฉันพึ่งจะสังเกตว่าตอนนี้คุณหมอคนที่ฉันช่วยไว้เมื่อกี้ตอนนี้เกาะหลังฉันพร้อมทั้งตัวสั่นเค้าเป็นอย่างมาก ฉันทำได้แค่ให้เค้าเกาะต่อไป


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น