ดั่งอัคนีร้อน ซีรี่ย์ สามีร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 322 Views

  • 1 Comments

  • 8 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11

    Overall
    322

ตอนที่ 4 : หนีเสือปะจระเข้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 ก.พ. 62


                  


 สวัสดีคร้า ดั่งอัคนีร้อนกำลังสนุกเลยใชช่ไหมค่ะ วันนี้เลยลงให้อ่านรัวๆ แบบจุใจกันเลย ไปติดตามกันเลยจ้า

กานต์มณีหอบหายใจแรงๆ หันขวับตามไปอย่างโมโห ใครกันแน่ที่ไร้สมองแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกันไม่ได้


ฉันก็ไม่อยากทำงานกับโรคจิตอย่างนายเหมือนกัน เสียเวลาทำงานอื่นที่สุดเลยกานต์มณีบ่นอุบและหมุนตัวจะเดินออกจากห้อง แต่เสียงเข้มก็ดังขึ้นทำให้ต้องหันกลับมา


ขี้วีนขนาดนี้คิดเหรอว่าจะมีคนจ้างอัคนีเอ่ยน้ำเสียงเยือกเย็น มือหนาดึงแว่นกันแดดออกจากสันจมูกคมทำให้สายตาสองคู่สบกันแบบไม่มีอะไรขวางกั้น


หมายความว่ายังไง


หึๆไม่มีอะไร ผมก็คันปากพูดไปอย่างนั้นเอง เอาไว้เราเจอกันอีกครั้งผมจะบอกให้เอาบุญอัคนีมองร่างระหงด้วยสายตาหื่นกระหาย


นั่นเป็นสิ่งที่ฉันไม่คิดจะทำ พูดจบกานต์มณีก็เปิดประตูออกไปจากห้อง อัคนีมองประตูชั่วอึดใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาสั่งงานใครบางคน


ให้คนที่จ้างกานต์มณีถอนงานออกให้หมด เขาเรียกค่าเสียหายเท่าไหร่จ่ายได้เลยสั่งเสร็จอัคนีก็เหยียดยิ้ม ภาพความเย่อหยิ่ง หน้าเชิดๆ ของหญิงสาวยังติดอยู่ในหัวให้หมั่นไส้ไม่เลิก


 


เรื่องเกิดขึ้นไม่ถึงชั่วโมงในโลกโซเชียลก็วิพากษ์วิจารณ์กันอย่างหนัก ว่านางแบบตัวอักษารย่อกอไก่ ทำตัวเจ้ายศเจ้าอย่างจนเจ้าของบริษัทไล่ตะเพิดออกมา เจ้าของโมเดลลิ่งที่กานต์มณีทำงานอยู่โทรมาต่อว่าจนเธอหูชา


พายขอโทษนะคะพี่แจ๊ส มันไม่ไหวจริงๆ เขาดูถูกพายก่อนกานต์มณีปกป้องตัวเอง แต่เธอก็รู้ผลที่จะออกมาแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้


เอาล่ะจ้ะ พี่เชื่อว่าน้องพายไม่ผิด คราวหน้าพี่อยากให้อดทนมากกว่านี้นะจ๊ะ นี่ก็ไม่รู้ว่าเจ้าของงานที่เขาจ้างน้องพายเป็นพรีเซนเตอร์จะยกเลิกไปด้วยหรือเปล่า เพราะใครๆ ก็ไม่อยากมีปัญหากับตระกูลนี้กันทั้งนั้น


พายกราบขอโทษสักพันหนเลยค่ะพี่แจ๊สกานต์มณีบอกอย่างรู้สึกผิดต่อเจ้าของโมเดลลิ่งจริงๆ กานต์มณีคุยโทรศัพท์ต่ออีกไม่นานก็วางสาย แล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ ถ้างานถูกแบนเธอก็คงต้องกลับไปทำงานกับบิดา


เฮ้อทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับเรานะกานต์มณีบอกอย่างปลงๆ และเตรียมใจไว้ว่าพรุ่งนี้จะต้องเจอกับอะไรบ้าง


เช้าของอีกวัน หนังสือพิมพ์รายวันพาดหัวข่าวเรื่องของกานต์มณีเกือบทุกฉบับ ตามมาด้วยโทรศัพท์ยกเลิกงานเกือบทุกที่จนหญิงสาวต้องปิดเครื่อง แล้วลงมารับประทานมื้อเช้าที่โต๊ะอาหารพร้อมกับผู้ให้กำเนิด


เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมไม่บอกพ่อกับแม่คนเป็นแม่วางหนังสือพิมพ์ลงข้างตัวขณะมองหน้าบุตรสาว


หม่อมแม่ไม่ดีใจเหรอคะที่พายไม่มีงาน จะได้ไปช่วยท่านพ่อทำงานที่บริษัทกานต์มณีทำใจตั้งแต่เกิดเรื่องจึงไม่ตกใจมากนัก


ถ้าอยากช่วยงานท่านพ่อ หญิงพายก็ต้องไปฝึกขี่ม้าสิจ๊ะมารดาพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส กานต์มณีถอนหายใจเบาๆ ก็ดีเหมือนกัน เธอจะได้เปลี่ยนบรรยากาศด้วย เรื่องดังเป็นพลุแตกแบบนี้อีกนานกว่าจะมีงานเข้ามา


ก็ได้ค่ะหม่อมแม่ พายจะไปฝึกขี่ม้าตามความต้องการของหม่อมแม่ แต่พายไม่รับปากนะคะว่าจะพูดให้เขาร่วมทุนกับท่านพ่อได้หรือเปล่า


คำตอบรับของบุตรสาว ทำให้ท่านชายกับคุณหญิงยิ้มให้กัน และวาดหวังว่าความสวยน่ารักของบุตรสาวจะทำให้หลานชายคนใดคนหนึ่งของภัทรเมธาเวชพอใจจนลงเอยด้วยการแต่งงาน


 


หลังจากนั้นสามวัน กานต์มณีก็ขับรถจากกรุงเทพฯ ไปเขาใหญ่ จุดหมายปลายทางคือไร่อาร์แอนด์พี หญิงสาวขับรถกินลมมาเรื่อยๆ โดยไม่สนใจว่าจะถึงเมื่อไหร่ เพราะเธอตั้งใจจะให้คนที่ไร่ออกมารับที่ปากทางเข้าไร่ และขับรถนำทางเข้าไปในไร่อยู่แล้ว แต่แล้วความตั้งใจของเธอเป็นต้องเก็บพับใส่กระเป๋าไว้ก่อน เพราะรถสปอร์ตคู่ใจของเธอดันยางแบนก่อนจะถึงทางเข้าไร่ไม่ถึงสองกิโลเมตร


เฮ้ย…” กานต์มณีร้องด้วยความตกใจเมื่อรถส่ายไปมา เธอพยายามบังคับรถไม่ให้ส่ายและจอดริมถนน เมื่อรถจอดนิ่งสนิทหญิงสาวก็เป่าลมออกจากปากอย่างโล่งใจ แล้วลงไปเช็กรอบตัวรถ


เฮ้อยางแบนได้ไงเนี่ย กานต์มณีอุทานแล้วมองหาคนช่วย บ้านนอกขนาดนี้นานๆ จะมีรถผ่าน ใครจะเปลี่ยนให้ล่ะทีนี้ยัยพายพูดเสร็จก็ยกแขนเช็ดไรเหงื่อที่ซึมออกมาเพราะอากาศร้อน


เฮ้ช่วยด้วยค่าร่างโปร่งระหงโบกรถที่วิ่งผ่าน แต่ไม่มีรถคันไหนหยุดช่วย หญิงสาวเหนื่อยจนต้องถอยไปนั่งบนหลักกิโล ทำไมคนแล้งน้ำใจแบบนี้นะ เห็นผู้หญิงสวยๆ แทนที่จะช่วย น้ำใจไม่มีเอาซะเลย


ขณะที่กานต์มณีนั่งพักเหนื่อยอยู่นั้น เสียงมอเตอร์ไซค์แต่งซิ่งก็ดังลั่นมาแต่ไกล ควันสีขาวลอยอยู่ด้านหลังจนแทบมองไม่เห็นรถที่วิ่งตามมา เมื่อเห็นสาวสวยนั่งอยู่เด็กวัยรุ่นสองคนรูปร่างผอมกะหร่องก็จอดรถ แล้วหันไปมองจนกานต์มณีขยับขึ้นยืนอย่างระวังตัว


รถเป็นอะไรจ๊ะคนสวยวัยรุ่นรูปร่างสูงผอมที่นั่งซ้อนท้ายลงจากรถมาถาม กานต์มณีทำใจดีสู้เสือยิ้มหวานหยดส่งไปให้


ยางแตก น้องพอจะเปลี่ยนให้พี่ได้มั้ย พี่จะให้ค่าเสียเวลา


อืมน่าสนใจมันลูบคางตัวเองขณะมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า หญิงสาวเลยไม่รู้ว่าที่มันสนใจนั้นเป็นค่าเสียเวลาหรือตัวเธอกันแน่


ในที่สุดสองวัยรุ่นช่วยเปลี่ยนยางให้เธอจนเสร็จเหงื่อก็ท่วมตัว กานต์มณีเดินไปหยิบกระเป๋าและยื่นให้ สองวัยรุ่นจ้องเงินปึกใหญ่พอที่พวกมันสองคนจะอยู่ได้อย่างสบายไปหลายวัน ความโลภเกิดขึ้นในใจทันที ทั้งสองมองหน้ากัน


กานต์มณีเห็นท่าทีสองวัยรุ่นเปลี่ยนไปก็ถอยไปด้านหลัง แต่ช้าไปเสียแล้วเพราะมันคนหนึ่งคว้ากระเป๋าเงินของเธอไป อีกคนวิ่งไปขึ้นนั่งบนรถสปอร์ตคันหรูของเธออีกต่างหาก


พวกแกจะทำอะไร ลงจากรถฉันกานต์มณีถลาจะไปกระชากประตูฝั่งคนขับ มันก็ชักมีดออกมาแกว่งไหวไปมา หญิงสาวรีบถอยห่างออกมา แต่ปลายมีดยังกรีดเนื้อขาวที่ต้นแขนจนเลือดไหลออกมา


โอ๊ย…”


อย่าเสี่ยงอีกดีกว่าคนสวย พี่สองคนใจดีสุดๆ แล้วที่ไม่เอาน้องไปด้วย แต่ขอรถไปขี่เล่นเท่านั้นมันขอราวกับรถเธอคันละบาทสองบาท ก่อนจะขับรถของเธอไป ทิ้งรถเครื่องเก่าๆ ไม่มีป้ายทะเบียนให้เธอดูต่างหน้า


เฮ้ยเอารถฉันมานะกานต์มณีวิ่งตามจนมาถึงทางแยกที่มีป้ายบอก อาร์แอนด์พีฟาร์มดวงตาคมเรียวประหนึ่งตานางสมันสาวมองป้ายขณะหอบหายใจแรงๆ ใบหน้าคมสวยชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ความเหนื่อยที่ไม่เคยพานพบทำให้เธอแทบหมดเรี่ยวแรง ขาเรียวสวยที่เคยเดินไขว้ไปมาบนรันเวย์เวลานี้ถูไถไปกับถนนลูกรังแทบยกไม่ขึ้น ผมที่เคยสลวยเต็มไปด้วยฝุ่นแดง ใบหน้าสวยมอมแมม ริมฝีปากอวบอิ่มเวลานี้แห้งผาก ดวงตาคมโตเริ่มพร่าลายมองถนนลูกรังที่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้า

                

            


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 jmbpxx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:45

    สนุกๆๆๆมากๆๆๆค่ะ ติดตามค่ะ จะอะไรยังไงล่ะนี่

    #1
    0