มาเฟีย 'จ้าว' ชีวิต [Mafia's King]

ตอนที่ 9 : มาเฟียจ้าวชีวิต ตอน VI (ต่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 465
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    30 ก.ค. 62





“เธอมากับผม...มีอะไรก็บอกไว้กับเธอได้เลยครับ” อดัมเอ่ยบอกกับเจ้าหน้าที่ ที่เหมือนจะถามว่าเธอเป็นใคร และเมื่อได้รับรู้ตามที่อดัมแจ้ง     เจ้าหน้าที่ก็หันไปกล่าวสวัสดีน้ำฟ้าเช่นกัน เพราะในความเข้าใจของเจ้าหน้าที่ น้ำฟ้าก็คงเป็นผู้ดูแลหรือผู้จัดการส่วนตัวของนายแบบคนนี้

“นี่คะ” เจ้าหน้าที่ส่งแฟ้มเอกสารให้กับน้ำฟ้า เธอก็รับมาอย่าง งงๆ เพราะตอนนี้เธอกลายเป็นผู้จัดการของอดัมไปแล้วอย่างงั้นเหรอ “เดี๋ยวเซตแรกเป็นการถ่ายแบบนักธุกิจคนทำงาน เสื้อผ้าที่คุณอดัมต้องเปลี่ยนแขวนอยู่ในห้องเรียงตามลำดับนะคะ และเดี๋ยวสินค้ามาถึงจะเข้ามาเรียกนะคะ” เจ้าหน้าที่ให้รายละเอียดเพิ่มเติม น้ำฟ้าพยักหน้ารับเหมือนจะเข้าใจ อดัมและเธอก็เดินเข้าห้องแต่งตัว

“อุ้ย!...คุณจะทำอะไร” น้ำฟ้าร้องเสียงหลงเมื่อประตูห้องปิดลง อดัมก็ปลดเข็มขัดและตะขอกางเกงทันที

“เป็นอะไรของเธอ...ฉันก็เปลี่ยนเสื้อผ้าไง” อดัมพูดด้วยเสียงราบเรียบ แต่นัยน์ตาแพรวพราว

“แล้วจะถอดมันแบบนี้เลยเหรอไง...สะกดคำว่า ‘อาย’ เป็นมั้ย” 

“เป็น...แต่มันไม่ใช่กับเธอ...ทำไมต้องหน้าแดง ฮืม!...มีอะไรของฉันที่เธอไม่เคยเห็น...ไม่เคยลอง...ไม่เคยสัมผัส” อดัมพูดพร้อมกับเดินเข้าหา    น้ำฟ้าที่ถอยหลังทันทีเมื่อถูกรุกรานอย่างเปิดเผยจากชายตรงหน้า 

“คะ...คุณ...จะ...จะทำอะไร” น้ำฟ้าพูดติดๆขัด เมื่อเสื้อที่อดัมสวมใส่หลุดออกจากร่างกายของเขาเผยให้เห็นแผ่นอกที่สวยงามและซิกแพ็คหน้าท้องเป็นลอนอย่างสวยงาม

“แต่งตัว...” อดัมตอบกลับน้ำฟ้าด้วยเสียงที่แหบพร่าและโน้มหน้าลงมาใกล้ใบหน้าหวานขาวใส และดวงตาที่แพรวพราวจ้องเข้าไปในดวงตาน้ำตาลเข้มนั้น

“อย่านะ!” น้ำฟ้าร้องออกมาพร้อมกับยกมือขึ้นมา โดยเอาแฟ้มที่รับมาก่อนหน้านี้มาขวางกั้นการกระทำที่กำลังจะเกิดขึ้นของชายตรงหน้า

“ชุดไหนที่ต้องใส่” อดัมถอนหายใจอย่างอารมณ์ดี และอดยิ้มกับท่าทางของหญิงสาวตรงหน้าไม่ได้ พราะหน้าเธอตอนนี้แดงจัดลามจนไปถึงใบหู 

น้ำฟ้าเมื่อได้ยินคำถามนั้นเธอก็ขยับตัวช้าๆ และค่อยๆขยับออกห่างจากอดัมและเมื่อแน่ใจแล้วว่าอดัมไม่ได้ขัดขวาง เธอก็รีบเดินไปยังราวแขวนที่มีเสื้อผ้าที่เจ้าหน้าที่บอกไว้และหยิบชุดที่ติดหมายเลขหนึ่งไว้ และยื่นส่งให้อดัมทั้งไม้แขวน แต่อดัมไม่รับ แต่กลับเลิกคิ้วมองการกระทำนั้น

“หยิบออกมาทีละชิ้นสิ...ฉันจะใส่มันได้ยังไง” อดัมพูดต่อด้วยน้ำเสียงยียวน 

น้ำฟ้าหดแขนกลับทันทีและทำอย่างที่อดัมบอก เซตแรกเป็นชุดสูทสีเข้มเป็นไลฟ์สไตล์ของนักธุรกิจ อดัมรับเสื้อที่น้ำฟ้าส่งให้มาทีละชิ้น และพอเป็นกางเกง  น้ำฟ้ารีบหันหลังให้กับเขาโดยทันทีเพราะเขาต้องถอดตัวที่ใส่มาก่อน

“อุ้ย!...” น้ำฟ้ายืนตัวเกร็งเมื่ออดัมไร้ซึ่งกางเกง แทนที่เขาจะรับกางเกงที่เธอส่งให้ไปสวมใส่ เขากลับเดินเข้ามาโอบเอวเธอจากทางด้านหลังทำให้แผ่นหลังของเธอสัมผัสได้ถึงบางอย่าง

“หนาวเหรอ?” อดัมแกล้งถามอย่างเป็นห่วง เพราะรับรู้ได้ถึงร่างบางที่สั่นเทา น้ำฟ้าไม่ตอบแต่หลับตา และพยายามเอากางเกงที่อยู่ในมือยัดใส่มือของอดัม และถอยห่างออกมาทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่ อดัมรับกางเกงมาพร้อมกับรอยยิ้ม ด้วยท่าทางและใบหน้าของหญิงสาวทำให้เขาลืมความขุ่นข้องหมองใจก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้นชั่วขณะ

“เสร็จแล้ว” อดัมเอ่ยบอกอีกครั้งเมื่อเขาสวมกางเกงเรียบร้อย น้ำฟ้าค่อยๆเปิดตาทีละนิดอย่างไม่ไว้วางใจ

“นี่คะ” และเมื่อทุกอย่างปลอดภัยตามคำบอกของอดัม เธอก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ถึงแม้หัวใจดวงน้อยของเธอตอนนี้จะเต้นแรงจนจะทะลุออกมาอยู่แล้ว ก็ส่งเนคไทให้กับเขาต่อทันที

“ผูกให้หน่อยสิ” อดัมไม่รับแต่กลับขยับตัวเองเข้ามาใกล้หญิงสาว น้ำฟ้าเมื่อเห็นว่าเลี่ยงไม่ได้ก็ทำตามเสียงนั้น อดัมก้มมองการกระทำนั้นด้วยความรู้สึกอบอุ่นแบบที่ตัวเองไม่เคยรู้สึกมาก่อน เธอจะรู้มั้ยนะว่าเธอเป็น      ผู้หญิงคนแรกที่ได้ทำเรื่องนี้ อดัมต้องข่มอาการไว้ยืนนิ่งๆกับใช้เพียงสายตาที่โลมเลียร่างบาง โดยที่พยายามให้มือทั้งสองยังคงปล่อยไว้ข้างลำตัวไม่ให้เลยเถิดไปโอบเอวบางนั้น


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #12 Nootyty (@Nootyty) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 17:30
    ติดตามเรื่องใว้3ปีแล้วอ่าไม่มีหนังสือเลย
    #12
    1
    • #12-1 RungArunoThay (@RungArunoThay) (จากตอนที่ 9)
      18 เมษายน 2562 / 20:24
      ขอบคุณนะคะ ตอนนี้เปิดจองราคาพิเศษอยู่นะคะ สนใจทักมาได้ อีบุคก็พร้อมโหลดค่ะ
      #12-1