มาเฟีย 'จ้าว' ชีวิต [Mafia's King]

ตอนที่ 17 : มาเฟียจ้าวชีวิต ตอน VI (ต่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 390
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    5 ส.ค. 62


             


“เราจะไปกันอย่างช้าๆ...อย่ากลัวพี่...นาวาของพี่บลู” อดัมเอ่ยออกอย่างแผ่วเบาและอ่อนโยนใกล้ริมฝีปากบางนั้น น้ำฟ้าได้แต่พยักหน้าอย่างเอียงอาย บรรยากาศตอนนี้ทำให้เธอลืมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้น และหัวใจดวงน้อยก็พองโตอย่างที่ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนเคยทำให้เธอรู้สึกมาก่อน ‘นาวาของพี่บลู’ คำนี้สำหรับเธอแล้วมันทำให้เธอรู้สึกเป็นที่ต้องการของใครสักคนและคนคนนั้นก็อยู่ตรงหน้าเธอ 

ปากบางโดนปิดอีกครั้งด้วยริมฝีปากของพี่บลู กลีบปากบางถูกแยกออกจากกันด้วยลิ้นหนาของพี่บลูที่เข้าไปในโพรงปากบางอย่างเชื่องช้าและนุ่มนวล แต่กับสร้างความรัญจวนให้กับคนที่ลุกและคนที่รับ ความหอมหวานของนาวาทำให้อดัมยังคงดูดกลืนตักตวงอย่างหาจุดสิ้นสุดไม่ได้ และเมื่อปากบางนั้นตอบสนองกลับอย่างไร้เดียงสาที่เกิดจากความรู้สึกที่เจ้าตัวเองยังไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร แต่เมื่อลิ้นหนาค่อยๆถอยออกมาอย่างเย้ายวนจนลิ้นเล็กตามมาอย่างไม่ต้องการอยู่ห่างกัน จนกลายเป็นว่าลิ้นเล็กเข้ามาอยู่ในโพรงปากของพี่บลูโดยที่นาวาเองก็ไม่รู้ตัวว่าตอนนี้เธอเองกำลังดูดกลืนความหอมหวานของพี่บลูเหมือนเด็กที่ไม่รู้จักอิ่ม

“ตะกละจังนะเรา” อดัมเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้ม เมื่อลิ้นเล็กถอยกลับหลังจากที่ตะลอนเลื้อยอยู่ในโพรงปากเขาอยู่นาน น้ำฟ้าได้แต่ยิ้มอายๆเบี่ยงใบหน้าที่แดงจนรามไปถึงใบหูทั้งสองข้างหลบอย่างเอียงอายที่ตัวเองทำอะไรไปอย่างไม่รู้ตัว

อดัมก้มใบหน้าให้จมูกโด่งสัมผัสแก้มแดงนั้นและสูดดมเข้าปอดอย่างเต็มที่ดั่งว่าเขาต้องการให้กลิ่นหอมของนาวาเข้าไปในร่างกายแทนเลือดเพื่อเข้าไปหล่อเลี้ยงหัวใจของเขา

นาวาแหงนใบหน้าเปิดทางให้กับจมูกและปากของพี่บลูที่เลื่อนต่ำลงมาเพื่อสูดดมและสัมผัสผิวทุกตารางนิ้วไม่มีเล็ดรอด จนขนอ่อนตามร่างกายลุกชันพร้อมกันไปทั่วร่าง มือบางที่คลายออกจากรอบคอหนามาสัมผัสที่ไหล่หนาและกดจิกเล็บที่ยาวออกมานิดหน่อยแต่ก็สร้างรอยแดงที่ไหล่หนานั้นให้เห็น 

เมื่อยอดอกเต่งตึงถูกครอบครองด้วยปากของพี่บลู เสียงครางหวานๆจากปากบางดังออกมาให้อดัมได้ยินไม่ขาด เมื่อเขายังคงดูดกัด หยอกล้อยอดเกสรที่ตอนนี้มันชูชันเชื้อเชิญเขาทั้งสองข้าง ทำให้เขาอ้อยอิ่งและอยากจะตั้งหลักปักฐานไม่อยากจากไป 

น้ำฟ้าที่ความวาบหวามที่ก่อตัวในร่างกายทำให้ร่างบางกระสับกระส่ายโดยที่ตัวเองไม่รู้ตัวว่าได้ขยับขาแยกออกจากกันเปิดทางเชื้อเชิญอดัมให้เข้าสัมผัสดอกกุหลาบของตัวเองที่ชุ่มฉ่ำรอคอย ‘พี่บลูของนาวา’ ให้เข้าครอบครอง ริมฝีปากหยักของอดัมเลื่อนต่ำลงมาอย่างผู้มีประสบการณ์เหนือชั้นกว่า และเข้าใจหญิงสาวได้ดีกว่าเจ้าตัวเสียอีกว่าจะสร้างความสุขสมให้กับเธออย่างไร ลิ้นหนาออกมาทำหน้าที่ลากยาวอย่างช้าๆตั้งแต่กึ่งกลางใต้ฐานอกเต่งตึงเป็นทางยาว  จนหน้าท้องแบบราบแขม่วเกร็งทันทีที่ลิ้นหนาเดินทางผ่านอย่างเชื่องช้า

“อ้าาาาาห์...พี่บลู...” น้ำฟ้าครางเรียกพี่บลู เพราะความรู้สึกซ่านเสียวก่อตัวขึ้นจนตัวเธอไม่รู้จะระบายออกมาได้อย่างไร สะโพกเล็กถูกขยับด้วยสองแขนของอดัม เมื่อลิ้นหนาเดินทางมาถึงจุดหมายปลายทาง ขาเล็กทั้งสองถูกจับตั้งขึ้นและแยกออกจากกัน ดวงตาเขียวมรกตจับจ้องที่ความงามของดอกกุหลาบตรงหน้าอย่างเปิดเผยความต้องการ 

น้ำฟ้าที่มองตามดวงตามรกตนั้น อาการเขินอายเกิดขึ้นจนใบหน้าที่แดงอยู่แล้วฉายชัดความแดงมากขึ้นกว่าเดิม มือบางเข้าบดบังสายตาที่สื่อความต้องการนั้นโดยทันที เมื่อขาไม่สามารถขยับปกปิดสิ่งหวงแหนเพราะถูกขวางกั้นด้วยร่างหนาของพี่บลู





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

12 ความคิดเห็น