มาเฟีย 'จ้าว' ชีวิต [Mafia's King]

ตอนที่ 15 : มาเฟียจ้าวชีวิต ตอน VI (ต่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    3 ส.ค. 62


“อุ้ย!...” น้ำฟ้าร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อมือข้างซ้ายถูกกระชากขึ้นมาอย่างเร็วและแรงจากชายเพียงคนเดียวกันที่เหยียบย้ำศักดิ์ศรีเธอ และเมื่อเธอเงยหน้ามองเจ้าของมือใหญ่ ก็ต้องตกใจเพราะแววตาของ อดัมเปลี่ยนไปจนเธอกลัว กลัวมากด้วย

“กางนิ้วออกมา!” อดัมตะคอกเสียงดัง เมื่อน้ำฟ้ากำมือไว้ทั้งห้านิ้วเพราะเธอเข้าใจโดยทันทีว่าเขากำลังหมายถึงอะไร

“ไม่!” น้ำฟ้าปฎิเสธทั้งน้ำตา เพราะอดัมบีบข้อมือเธออย่างแรง

“...ไม่...อย่างงั้นเหรอ!” อดัมคำรามออกมาพร้อมมอบรอยยิ้มที่ทำเอาน้ำฟ้าขนลุกทั้งตัว น้ำฟ้ากลืนน้ำลายและพยายามจะถอยหนีแต่เธอก็ได้แค่คิด เมื่อมือที่ว่างอีกข้างของอดัมดึงเชือกเสื้อคลุมที่ผูกเอวออกเผยซิกแพ็กเป็นลอนที่ไม่ใช่มาแต่ความสวยงามกับพกพาความน่าเกรงขามมาด้วย ต้องบอกว่าเป็นผู้ชายมีรูปร่างดูดีเกินอายุจริงๆ

“ยะ...อย่านะ” น้ำฟ้าร้องออกมาด้วยเสียงที่สั่นเครือ และพยายามที่จะให้ตัวเองเป็นอิสระจากมือหนานี้ ตอนนี้เธอรับรู้ถึงกระแสบางอย่างจากผู้ชายตรงหน้า

“ฉัน...เตือน...เธอ...หลาย...ครั้ง...แล้ว...ว่า...อย่า...ขัด...ใจ...ฉัน” อดัมเค้นเสียงที่เยือกเย็นออกมา เพราะแค่เป็นหลานของอีธานอย่างเดียวไม่ได้ทำให้เขาเป็นหัวหน้าแก็งมาเฟียได้มาตลอดสี่ปี ถ้าเขาไม่มีดีในตัวที่จะคุมคนที่กฎหมายยังเอาผิดไม่ได้

“ว้าย!...” น้ำฟ้าร้องออกมา เมื่ออดัมปลดปล่อยมือเธอแต่เขากระชากคอเสื้อเธอและ “แควก!!” ฉีกขาดแยกจากกันด้วยมือหนานั้น 

“พั่บ...ตึง!!!!” และเสียงที่ตามคือเธอล้มลงไปกับพื้นเมื่ออดัมสะบัดและผลักไหล่เธอจนก้นจ้ำอ้าวกับพื้น น้ำฟ้าขยับถอยหลังโดยทันทีที่เธอตั้งสติได้ เพราะตอนนี้อดัมน่ากลัวมาก สายตาที่เขามองเธอนั้นเหมือนเสือที่กำลังจะขย้ำกวางน้อยเป็นอาหารก็ไม่ปาน

อดัมยิ้มมุมปากและโยนชิ้นผ้าในมือทิ้งพร้อมกับค่อยๆก้าวย่างเข้าไปหากวางน้อยที่กำลังถอยร่นอย่างตกใจกลัว น้ำฟ้าที่สายตาจับจ้องอยู่ที่ดวงตาเขียวมรกตนั้นอย่างไม่อาจวางตาได้ โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าอดัมดึงเสื้อคลุมที่เขาสวมอยู่ออกตั้งแต่เมื่อไหร่ 

น้ำฟ้าที่ตอนนี้เธอยังมีบราปกป้องส่วนบนของเธอกับด้านล่างกางเกงขาสั้นที่เธอสวมใส่ก็ยังคงอยู่ แต่อะไรบางอย่างในแววตานั้นทำให้เธอรู้ว่าสิ่งเหล่านั้นมันจะอยู่กับเธออีกไม่นาน

“ยอมแล้ว!” น้ำฟ้าตะโกนออกไปพร้อมกับชูมือข้างซ้ายและกางนิ้วเปิดทางสะดวกให้กับชายตรงหน้าทันทีทั้งๆที่เธอยังนั่งกับพื้น และอดัมยืนตระหง่านต่อหน้าเธอ

อดัมยื่นมือไปดึงแขนนั้นให้เธอยืนขึ้นมายืนตรงหน้าเขา พร้อมกับบรรจงสวมแหวนนิ้วนางข้างซ้ายอย่างนุ่มนวล แต่สำหรับน้ำฟ้าแล้วตอนนี้ตัวเธอสั่นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา เพราะเธอรู้สึกสมเพศตัวเองเป็นที่สุด

“อ๊ะ!...” น้ำฟ้าร้องออกมาอีกครั้ง เมื่อเธอพยายามจะผละออกเมื่อเขาได้ตามปราถนาแล้ว แต่อดัมกลับยังรั้งร่างบางไว้และให้แนบแน่นมากขึ้น จนน้ำฟ้ารับรู้ถึงบางอย่างที่แนบอยู่กับหน้าท้องเปลือยเปล่าของเธอ และก็ทำให้เธอรับรู้สิ่งรอบข้างมากขึ้น

“อย่านะคะ” น้ำฟ้าพูดออกมาด้วยเสียงที่แผ่วเบา เมื่ออดัมโน้มใบหน้าลงไปดอมดมที่แก้มเนียนใสนั้น อย่างแสดงเจตนาความต้องการของเขาออกมาอย่างชัดเจน

“ทำไม?” อดัมถามกลับอย่างอ่อนโยน ต่างจากไม่กี่นาทีก่อนนี้อย่างกับว่าเธอพึ่งไปนรกและถูกดึงขึ้นสวรรค์ยังไงยังงั้น “ผู้ชายคนนี้น่ากลัวมาก” น้ำฟ้าคิดในใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

12 ความคิดเห็น