มาเฟีย 'จ้าว' ชีวิต [Mafia's King]

ตอนที่ 10 : มาเฟียจ้าวชีวิต ตอน VI (ต่อ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 454
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    31 ก.ค. 62

“ผูกให้หน่อยสิ” อดัมไม่รับแต่กลับขยับตัวเองเข้ามาใกล้หญิงสาว น้ำฟ้าเมื่อเห็นว่าเลี่ยงไม่ได้ก็ทำตามเสียงนั้น อดัมก้มมองการกระทำนั้นด้วยความรู้สึกอบอุ่นแบบที่ตัวเองไม่เคยรู้สึกมาก่อน เธอจะรู้มั้ยนะว่าเธอเป็น      ผู้หญิงคนแรกที่ได้ทำเรื่องนี้ อดัมต้องข่มอาการไว้ยืนนิ่งๆกับใช้เพียงสายตาที่โลมเลียร่างบาง โดยที่พยายามให้มือทั้งสองยังคงปล่อยไว้ข้างลำตัวไม่ให้เลยเถิดไปโอบเอวบางนั้น

“ก๊อกๆๆๆ” เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังพร้อมกับเจ้าหน้าที่เข้ามาแจ้งให้อดัมทราบว่าถึงเวลาแล้ว อดัมเรียกให้น้ำฟ้าตามออกไปด้วย เมื่อทุกอย่างถูกเตรียมเรียบร้อยกับชุดแรกของการถ่าย

น้ำฟ้าทำตามคำสั่งนั้นอย่างว่าง่าย สร้างความประหลาดใจให้กับอดัมอย่างมากอีกครั้ง แต่เขาก็ต้องเก็บความรู้สึกนั้นไว้ก่อนและเดินแยกไปตรงฉากที่ถูกจัดไว้เป็นสีเขียว พร้อมกับเจ้าหน้าที่นำสินค้าที่เป็นนาฬิกาข้อมือไปใส่ให้เขา โดยที่เซตแรกของการถ่ายนั้นเพื่อนำเสนอนาฬิกาที่เหมาะกับนักธุรกิจ น้ำฟ้ายืนมองการโพสท่าและสีหน้าของเขาให้เป็นไปตามคอนเซ็ปของสินค้า น้ำฟ้ายืนมองชายตรงหน้าอย่างเพลิดเพลิน เพราะถ้าไร้ซึ่งอคติแล้วต้องขอบอกว่าเขาดูดีมาก โดยเฉพาะยามที่เขายิ้มแบบโปรยเสน่ห์แล้วต้องขอบอกว่า เธอเองยังไม่สามารถละสายตาจากชายตรงหน้าได้เลย

“ไม่ได้นะ...อย่าลืมสิว่าผู้ชายคนนี้ตัวจริงเขาร้ายกาจแค่ไหน” น้ำฟ้าบ่นพึมพำย้ำเตือนตัวเอง โดยที่ตอนนี้เธอไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเธอกำลังตกอยู่ในสายตาของใครบางคนที่มองมาอย่างพิจารณา 

ลีโอขมวดคิ้วมองหญิงสาวที่ยืนอยู่หลังกล้องอย่างใช้ความคิด เพราะเขารู้สึกคุ้นหน้าหญิงสาวยิ่งนัก และก่อนที่เขาจะคลายความสงสัย ทางด้านฝั่งของช่างภาพก็หันมาถามว่าเขาคิดอย่างไรกับภาพของนายแบบและนาฬิกาสินค้าของเขา

“ไม่มีปัญหา” เมื่อลีโอกล่าวออกไป ทางทีมงานช่างภาพส่งสัญญาณกลับบ่งบอกถึงความเรียบร้อย 

“Hi…ลีโอไม่คิดว่าคุณจะมาเองเลยนะคะ” โอลิเวียนางแบบสาวเข้ามาทักทายลีโออย่างสนิทสนม

“สวัสดีครับ...ขอบคุณนะครับที่ให้เกียรติกับสินค้าของผม” ลีโอหันไปทักทายนางแบบสาว แต่สายตาเขากลับให้ความสนใจกับหญิงไทยที่ยืนอยู่ก่อนหน้านี้

“อุ้ย!...เป็นโอลีฟดีกว่าคะที่ต้องพูดคำนั้น...ขอบคุณนะคะที่คุณเลือกฉัน” ลีโอยิ้มและหญิงสาวก็ขอตัวไปทำหน้าที่ที่ได้รับว่าจ้างมา 

“อดัม...ไม่เจอกันนานคุณยังดูดีไม่เปลี่ยนเลยนะคะ” อดัมยิ้มรับกับการทักทายของนางแบบสาว เธอกับเขาเคยร่วมงานกันสองครั้งและครั้งล่าสุดก็เมื่อหลายเดือนก่อน

“คุณเองก็เช่นกัน” อดัมทักกลับอย่างมีมารยาท 


น้ำฟ้ายืนมองนางแบบและนายแบบที่กำลังโพสท่าให้กับช่างภาพ โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้ตัวเองไม่ได้ยืนอยู่คนเดียว

“คุณน้ำฟ้า”

“…!…” น้ำฟ้าตกใจกับเสียงที่เรียกชื่อเธอ แต่เธอเลือกที่จะยืนนิ่งๆ ไม่ได้หันไปตามเสียงเรียกที่เป็นภาษาไทยนั้น

“ขอโทษครับ...” ลีโอเอ่ยอีกครั้งเมื่อหญิงสาวตรงหน้ายังยืนนิ่ง แต่จากที่เขายืนอยู่ไม่ห่างกับเธอมากนัก ทำให้เขาเห็นและรู้สึกถึงอาการตกใจของเธอ

“…เอ่อ!...เมื่อกี้คุณพูดภาษาไทยใช่มั้ยคะ?” น้ำฟ้าค่อยๆหันไปตามเสียงนั้นและถามกลับเป็นภาษาไทยหลังจากใช้เวลาอันสั้นยืนคิดอยู่ว่าจะทำอย่างไร 

“ครับ?...คุณน้ำฟ้าหรือเปล่าครับ?” ลีโอถามกลับอีกครั้งด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความสงสัยอย่างมาก

“คุณคงเข้าใจผิดแล้วคะ...ฉันไม่ใช่คนที่คุณเอ่ยถึง...อะไรนะคะ?...น้ำอะไรเหรอคะ” น้ำฟ้าเปลี่ยนสีหน้าและปฎิเสธโดยทันที



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

12 ความคิดเห็น