แสนเล่ห์เสน่ห์ทรวง Sugar Beat พิมพ์ครั้งที่2

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,047,757 Views

  • 4,172 Comments

  • 9,876 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    511

    Overall
    1,047,757

ตอนที่ 22 : ตอนที่11 เมื่อเขาสนใจเธอ (เริ่มรุก)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43705
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1019 ครั้ง
    25 มิ.ย. 61

ตอนที่11

เมื่อเขาสนใจเธอ


ไม่ประทุได้อย่างไร....ก็แทนฤทธิ์ขัดขาเธอ

“คุณฝ้ายไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหมครับ”

เดมอนที่สติสตังเพิ่งกลับเข้าร่างถามอย่างเป็นห่วง  ฝันฝ้ายส่ายหน้าพร้อมฝืนยิ้มจืดไปให้  กำลังจะบอกไม่เป็นไร  แต่คนร้ายกาจก็...

“หึ”

“มาหึ มาห๊ะอะไรของนาย”

ก็ถ้ามองไม่ผิด...ที่ฝันฝ้ายเกือบล้มมันเพราะแทนฤทธิ์ส่งขายาวๆนั่นมาขวางไม่ใช่หรือ  ถึงมันจะเป็นวินาทีกะทันหันแต่คนอยู่ใกล้ๆอย่างเขาไม่ได้ตาถั่วแน่นอน 

“จะบอกว่าคุณฝันฝ้ายไม่เป็นอะไรหรอก  นั่งตักสบายเชียว  แถมมองตาฉันอยู่นานสองนาน...ถ้าฉันเป็นปลากัดคงท้องไปแล้ว”

แทบอยากจะล้มโต๊ะให้รู้แล้วรู้รอด  เธอส่งสายตาโกรธเคืองใส่เขา  ประกาศชัดเจนว่า  คุณขัดขาฉัน ยังมีหน้ามาพูด หากแต่คนเจ้าแผนการ(เลวร้าย)ไม่เดือดร้อน 

“คุณเดมอนคะ  ฝ้ายอยากกลับ...”

“ผมมาคุณก็ไป ไม่เสียมารยาทไปหน่อยเหรอ…อยู่ต่ออีกหน่อยสิ  ผมอยากคุยกับคุณ”

น้ำเสียงห้วนๆแบบคนคลั่งบงการสั่ง   เธอระงับความขุ่นข้องก่อนกลั้นใจผินหน้าไปสบสายตาคมปราบ  ถ้าเขาจะแกล้งก็เอาเลย...อยากดูเหมือนกันว่าจะทำอะไรได้  เพราะถ้าจะหยิบยกเรื่องการสารภาพรักห่วยแตกหรือความสัมพันธ์ทางกายแบบฉาบๆฉวยๆมาพูด  เธอไม่ระคายหรอก มันจะเป็นเพียงแค่ลม  เพราะหลักฐานเขาไม่มี  อีกอย่างเธอไม่มีอะไรจะอายแล้วตั้งแต่การนั่งบนตักเขาทำร้านอาหารเละตุ้มเป๊ะเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

 “คุณมีอะไรจะคุยกับดิฉันเหรอคะ”

“คุณเรียนจบจากไหน”

“นายก็ได้ประวัติเธอไปแล้วไม่ใช่เหรอ ฝ้ายเค้าจบปริญญาโทจากอเมริกา  สถาบันเดียวกับฉัน  แถมเกียรตินิยมอันดับหนึ่งแล้วก็พูดได้ห้าภาษา”

เดมอนชิงตอบแทนฝันฝ้ายด้วยเห็นว่าเธอยังกรุ่นโกรธ  บอกตามตรงว่าถ้าสองคนนี้ตบตีกันขึ้นมา  เขาไม่รู้ว่าจะห้ามได้ไหม  คนหนึ่งเป็นผู้ชาย  ส่วนอีกคนถึงเป็นผู้หญิงก็จริงแต่รังสีความโมโหพุ่งพล่านจนเหมือนจะฆ่าช้างได้ทั้งตัว

แทนฤทธิ์ทอดมองเดมอนที่รีบแย่งตอบคำถาม...พี่เขาคงไม่รู้ว่าการกระทำนั้น  ทำเขาชักไม่ชอบใจ

มาทำงานไม่นาน หว่านเสน่ห์ใส่เดมอนแล้วงั้นสิ

“แหม  ประวัติช่างเพอร์เฟค ห้าภาษา มีภาษาอะไรบ้างล่ะ...หรือคุยโว

เดมอนกำลังจะเข้าห้ามทัพ แต่ได้ยินหญิงสาวหัวเราะออกมาอย่างขบขันและเปลี่ยนไปนั่งไขว่ห้างคุยกับแทนฤทธิ์อย่างตั้งใจ

อา...ดูเหมือนสถานการณ์จะดีขึ้นแล้ว

คุยโวเหรอคะ...ฉันคุยภาษาอังกฤษกับแม่ตั้งแต่เกิด  พอเข้าประถมฉันก็เรียนภาษาจีนเพิ่มเพราะธุรกิจของพ่อจำเป็นต้องติดต่อกับชนชาตินี้เยอะ หลังจากนั้นตอนอยู่มัธยมฉันเลือกวิชาเสรีภาษาสเปน  และก็มีเพื่อนสนิทเป็นชาวอิตาลี...ออเกือบลืม  ตอนนี้ทั้งฉันและคุณกำลังพูดภาษาไทยกันอยู่”

สถานการณ์ดีขึ้นกับผีน่ะสิ  แต่เขาก็ชอบนะที่ฝันฝ้ายกล้าคิดกล้าพูด

“เป็นภาษาปกติหมดเลยเนอะ”พอเขาพูดจาปกติ  ฝันฝ้ายก็ผ่อนลมหายใจออก 

อย่าให้ถึงกับต้องลงไม้ลงมือกันเลย  เธอไม่ชอบความรุนแรง

“นึกว่าจะมีภาษากายบ้าง  อย่างคุณถึงเกรดเฉลี่ย4.00จากMIT แต่ภาษากายน่าจะติดลบจริงไหม”

เพิ่งโล่งใจได้ไม่นานก็ตาเหลือกกับประโยคลามก  และหน้าเธอก็เห่อร้อน

เขากำลังว่าเธอไม่เก่งเรื่องแบบนั้นเหรอ...ไอ้คนวิปริต

“ใครจะเหมือนคุณล่ะคะ”

“เหมือนผม?...ยังไง”ยังทำหน้าซื่อตาใสเอียงคอถามอีก 

“ฉันไม่ใช่คนมักมาก”

“มักมาก?...ผมจะพูดว่าคุณรู้แต่ภาษาปกติ  นึกว่าจะรู้ภาษามือบ้างอะไรแบบนั้น  ไม่เห็นเหรอคุณ...เดี๋ยวนี้โลกออนไลน์ทั้งรายการโทรทัศน์ ช่องยูทูป หรือบนเฟซบุ๊ค เขาก็มีภาษามือออกเยอะแยะ  นี่คุณกำลังคิดสัปดนอยู่หรือ”

“...”

คนเจ้าเล่ห์  เขาขุดหลุมพรางไว้  แล้วเธอก็ตก  บอกได้เลยว่าหน้าเธอกำลังชา

“นายนี่มัน”

เดมอนสงสารฝันฝ้ายเหลือเกิน  เขาน่ะชินแล้วกับคำกำกวมของแทนฤทธิ์แต่เธอนี่สิ จะทนไว้ไหมถึงได้นั่งนิ่งแดงไปทั้งตัวขนาดนั้น

“เรียนเมืองนอกตั้งแต่เด็กเลยเหรอครับ”

ทำเป็นมาคุย เขาก็รู้ว่าเธอเรียนที่ไหน

“ไปเรียนตอนเกรดสิบก่อนหน้านั้นเรียนที่เซนต์หลุยส์...  คุณแทนฤทธิ์รู้จักหรือเปล่าล่ะคะ”

ชายหนุ่มนิ่งไปเหมือนกันที่เธอกล้าบอกชื่อโรงเรียน  แถมกล้ายอกย้อนไถ่ถามเขาอีก   ก็นึกว่าตอนแรกอยากจะปิดบัง

คิดไปก็ยกยิ้มขึ้นอย่างอารมณ์ดี ยอมรับว่าประหลาดใจมากโขที่คนให้สัมภาษณ์วันนั้นเป็นเธอ  และอดอึ้งไม่ได้ที่ตลอดการสนทนาเมื่อกี้  เธอตอบโต้กลับอย่างรวดเร็วทุกคำกล่าวหา  สิบปีที่ผ่านมาบ่มเพาะเธอขนาดนี้เลยหรือ 

หากแต่เขาไม่คิดจะกลัวเลยสักนิด  กลับชักจะสนใจหญิงสาวที่บุคลิกเปลี่ยนไปราวคนละคน

คราวนี้คงสนุก

“อ้าว  โรงเรียนเดียวกับเจ้าแทนเลยนะครับ โลกเรากลมจริงๆ”

เดมอนแสร้งดีใจอย่างร่าเริง  แต่ใครจะรู้เล่าว่าเขากำลังจับผิดคนทั้งคู่  สัญชาตญาณมันบอกว่าสองคนนี้รู้จักกัน  หากให้เดาคงรู้จักกันตั้งแต่เรียนโรงเรียนอินเตอร์นั่น  และไม่อยากจะเดาต่อเลยว่าสาเหตุอะไรทำทั้งคู่บาดหมางกันเฉกเช่นนี้

“อีกอย่างแทนจบมหาลัยจาก....”

“อังกฤษ” ผู้เป็นพี่ถึงกับงุนงง กระพริบตาถี่ๆ หน้าเรียบนิ่งหันไปมองน้องชายเชิงตั้งคำถาม

อังกฤษอย่างนั้นหรือ  แทนฤทธิ์ไม่ได้จบจากที่นั่นเสียหน่อย

“ใช่ไหม พี่ชาย”พลันเดมอนก็กระอักกระอ่วน

น้องบ้ากำลังวางแผนแน่นอน  แถมโกหกได้นิ่งขนาดนี้ต้องเป็นแผนใหญ่เสียด้วย 

“แล้วทำไมย้ายไปเรียนเมืองนอกล่ะหรือหนีใคร”

ฝันฝ้ายมองตาชายหนุ่ม  ความรู้สึกมากมายประดังประเดเข้ามาในหัว  แวบหนึ่งเธอหวนคำนึงถึงค่ำคืนปาร์ตี้ที่บ้านของเขา

ค่ำคืนที่เปลี่ยนชีวิตเธอ

“ไปเรียนเพราะอยากไป”

 “อยากไปจริงเหรอ”

เขารู้อยู่แล้วว่าอย่างไรเสียเธอก็ต้องไปเรียน  เพราะคืนนั้นเธอก็บอกเขาเอง  แต่ติดที่เขาอยากยั่วเสียหน่อยนี่สิ

“ก็จริงสิคะ…ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องเรียนที่นั่นต่อ”

ตอบเขาเสียงกรุ่น เชิดจมูกโด่งรั้นของเธอใส่

“ออ…งั้นเองเนอะ ไอ้เราก็คิดว่า ไปทำใครเค้าให้อกหักแล้วเผ่นแนบเสียอีก”

เขาช่างกล้าพูด  ใครกันแน่ที่ทำใครอกหัก

“ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นค่ะ”

เดมอนใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่มทันที  เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วที่ความคิดเขาน่าจะถูกต้อง  สองคนนั้นนี้เคยกิ๊กกั๊กกัน  ไปถึงขั้นไหนไม่อาจรู้ได้  แต่เดาว่าไม่น่าจะเกินเลยถึงบนเตียง  เพราะเธอยังมีอาการเหมือนสาวบริสุทธิ์เสียขนาดนั้น  คนเราหากผ่านเรื่องแบบนี้แล้วด้วยความชอบพอใจ  ยังไงซะความพึงใจต่อเพศตรงข้ามย่อมแสดงด้วยอากัปกิริยาที่แปรเปลี่ยนไปแน่นอน  แต่เดี๋ยวก่อน...มันก็มีข้อยกเว้นอยู่บ้าง  เช่นถ้าเกิดมีอะไรตอนเธอไร้เดียงสา หรือเธอยังไม่ได้รับอารมณ์เต็มที่ล่ะ

มันก็ไม่แปลกที่สิบปีผ่านไปเธอก็ยังไม่ประสา

บ้าสิ  น้องชายเขาคงไม่ได้ทำอะไรบ้าๆลงไปใช่ไหมวะ  ใครๆก็รู้ว่าแทนฤทธิ์แบดบอยตั้งแต่เพิ่งย่างเข้าวัยรุ่น

 “แน่ใจนะ?...อาจมีใครผิดหวังโดยที่คุณไม่รู้ก็ได้”

รู้อยู่หรอกว่าเขากำลังแกล้งเธอให้ว้าวุ่น  แต่ทำไมชั่วขณะกลับรู้สึกว่าเขา…พูดจริง

สงสัยต่อมจับโกหกของเธอคงทำงานผิดพลาดเพราะสมองวุ่นวายแถมอารมณ์ยังไม่คงที่  เธอก้มมองสเต็กตรงหน้า  จากที่อิ่มแล้วก็เปลี่ยนใจหยิบมีดกับส้อมขึ้นมาและกินมันต่อเบี่ยงเบนอารมณ์ตัวเอง

“เฮ้อ พูดถึงเรื่องสมัยยังเรียน ทำให้นึกไปถึงห้องเรียนช่วงใกล้จบ  เดมอน นายรู้ไหมว่าที่ห้องเรียนของฉัน เคยมีของแปลกๆใส่ไว้ใต้โต๊ะด้วยนะ”

ผู้หญิงคนเดียวของโต๊ะถึงกับเหงื่อแตกโชก  เผลอลงน้ำหนักกดมีดหั่นสเตกกระทบจานเสียงดัง

แกร๊ง

บ้าแล้ว เธอลืมไปสนิทว่าทิ้งหลักฐานไว้  และ เขากำลังจะเผาเธอ

จะทำไงล่ะคราวนี้อยู่กับคนเจ้าเล่ห์ไม่ถึงชั่วโมง  เธอก็หลุดจากมาดที่วางไว้เป็นสิบๆรอบ   คุณเดมอนเองก็ไม่ได้โง่พอจะดูไม่ออกว่าเธอกับแทนฤทธิ์อาจมีเบื้องหลังกันมาก่อน  ขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่เกินวันพรุ่ง...คงได้ลาออก

แทนฤทธิ์ได้ยินเสียงมีดประกอบกับแววตาขวางๆของหญิงสาวก็นิ่วหน้าเชิงตักเตือนว่า

ทำเสียงดังทำไม

ฝันฝ้ายโมโหจนนึกอยากจะเอามีดหั่นสเต็กในมือแทงเรือนร่างกำยำนั่นซึ่งดูแล้วเจ้าตัวเองก็แสนภูมิใจนักหนา  แต่เมื่อเหลือบไปเห็นเดมอนกำลังมองมายังเธออย่างสงสัย

เธอก็จำต้อง...ยิ้มหวานให้

น่ากลัว

นั่นคือสิ่งที่เดมอนคิดในใจแบบขำๆ เพิ่งรู้อีกมุมหนึ่งของฝันฝ้าย...มุมที่ไม่ยอมใคร

ของอะไรของนาย”

“ก็ของ…”

“คุณแทนฤทธิ์…”

“ครับ คุณฝ้ายมีอะไรหรือเปล่า เรียกผมดังเชียว”

ที่จริงอยากแกล้งถามว่า  เรียกดังขนาดนี้เพราะคิดถึงเขาหรือ แต่กลัวเธอจะหมดความอดทนเอามีดปาดคอเขา

ก็ดูสิกำมีดแน่นอย่างนั้น

และอีกเหตุผล  นี่แค่วันแรก เขาแกล้งแรงไปไหม

“เปล่าค่ะ ฉันแค่อยากให้คุณช่วยหยิบถาดขนมตรงนั้นให้หน่อย”

ชี้ถาดมินิมาการองที่อยู่ใกล้มือเขาที่สุด  นึกก่นด่าตัวเองในใจที่ประพฤติตัวคล้ายคนตะกละตะกาม 

แทนฤทธิ์เลิกคิ้วหนาก่อนจะยอมหยิบถาดขนมส่งให้  เธอยื่นมือไปรับมาแต่เขาไม่ยอมปล่อย  เธอจึงทำตาแข็งใส่  ออกแรงดึงอีกนิด  สุดท้ายชายหนุ่มหลุดยิ้มและยอมปล่อยถาดขนมให้

แผนทำให้เดมอนรู้ตัวตนที่ดื้อดึงของเธอสำเร็จ  พี่เขาชอบผู้หญิงอ่อนหวานหยดย้อย นั่งพับเพียบลอยดอกมะลิในขันกินน้ำ ภาพลักษณ์ที่เธอสร้างให้พี่เขาเชื่อคงถูกทำลายจนยับเยิน

“ขนมนี่ผมชอบทานบ่อยๆ  คุณรู้ไหม มันหวานจนเลี่ยน แต่ผมเคยจูบผู้หญิงคนหนึ่ง ปากเธอหวานกว่าขนมถาดนี้เสียอีก”

ฝันฝ้ายแทบจะสำลักมาการองชิ้นแรกที่ทานเข้าไป

“แทนฤทธิ์ นายไม่ควรพูดเรื่องแบบนี้กับฝ้าย สำหรับนายอาจดูธรรมดาแต่กับฝ้ายเธอเป็นผู้หญิง”

“ขอโทษทีนะเดมอน  เผอิญฉันรู้สึกถูกชะตาและคุ้นเคยกับผู้ช่วยของนายอย่างบอกไม่ถูก  เหมือนเคยเจอเมื่อนานแสนนานมาแล้ว”

“งั้นเหรอ?”

“วันนั้นที่คุณให้สัมภาษณ์คุณบอกว่าอ่านใจเก่ง ผมมีเรื่องอยากจะขอคำปรึกษาจากคุณ”

“เรื่องอะไรคะ”

“ผมสนใจคนๆนึง…..อีกครั้ง แต่ไม่รู้จะทำยังไงดี”

“...”

“ คุณช่วยไปบอกเขาทีได้ไหมว่าครั้งนี้ผมไม่มีทางปล่อยเขาไป”

 

 

 

 

“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง”

หลังจากมื้ออาหารแสนกระอักกระอ่วนที่สุดในชีวิตผ่านไปโดยไม่มีใครตาย  เดมอน็พาเธอมาถึงคอนโดย่านสุขุมวิท  และเช่นเดิมที่เขาเดินมาส่งถึงหน้าห้อง เพราะเลิกงานค่ำมืด  เขาไม่อยากให้เธอผ่านลานจอดรถและทางเดินเงียบเชียบคนเดียว

“ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี”

“ใครมีคุณเป็นเจ้านาย พวกเขาคงโชคดีที่สุดในโลก”

“คุณชมผมเกินไปแล้ว…วันนี้คุณโอเคนะครับที่เจอเจ้าแทน”

“ค่ะ ฉันโอเค”

เธอหลบสายตาคนตรงหน้าอย่างคนพูดปด   เพราะอันที่จริงเธอไม่โอเคเลย  แทบอยากจะหอบข้าวของกลับต่างประเทศเดี๋ยวนี้  ตอนแรกเธอคิดว่าถึงเจอกันก็รับมือไหว  แต่พอเจอเขาที่มีท่าทางและคำพูดคุกคามเข้าจริง  เธอจึงได้คิดใหม่

“ผมค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย พูดตรงๆผมไม่อยากเสียมือดีอย่างคุณไปแค่ความไม่ลงรอยกับเจ้าแทน”

ใช้คำว่าไม่ลงรอยยังน้อยไปเพราะเธอนั้นแสนจะขยาดไม่อยากเข้าใกล้เขาเลยต่างหาก

“อย่าคิดมากนะคะ ฉันไม่ทิ้งงานไปหรอกค่ะ”

แม้จะอยากทิ้งขนาดไหนก็เถอะ เธอยังมีความรับผิดชอบพอจะแยกแยะเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว  ถ้าแค่นี้ทำไม่ได้ก็คงเป็นประธานบริหารไม่ได้  อีกอย่างเธอไปเรียนถึงเมืองนอกมาตั้งสิบปี  เสริมสร้างความแข็งแกร่งมาไม่มากก็น้อย  มันจะไม่ช่วยให้เธอสามารถต่อรองกับเขาได้เลยหรือ

“ดีแล้วล่ะครับ เราจะได้อยู่กันนานๆ ถ้างั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”

“ขับรถดีๆนะคะ เจอกันพรุ่งนี้ค่ะคุณเดมอน

เมื่อยกมือบ๊ายบายเจ้านายและยืนมองจนเดมอนลงลิฟท์ไปเสร็จก็เข้ามาในห้อง  แล้วสมองก็โบยบินไปถึงคำพูดคนกวนประสาท

“คุณช่วยไปบอกเขาทีได้ไหมว่าครั้งนี้ผมไม่มีทางปล่อยเขาไป”

ถ้ามันหมายถึงเขาจะรวบรัดเธอล่ะ  เธอไม่แย่หรือ

ด้วยความตกใจฝันฝ้ายวิ่งไปคว้ากระเป๋าเดินทางใบยักษ์มาเปิดกางบนที่นอน  และเปิดตู้เสื้อผ้า  รวบเสื้อผ้าทั้งหลายในตู้ออกมาถอดไม้แขวน  พับอย่างลวกๆ โยนเข้าไปในกระเป๋าอย่างรวดเร็ว

แต่เดี๋ยวก่อน  เธอจิตตกไปหรือเปล่า

มันไม่มีอะไรยืนยันสักนิดเลยว่าเขาจะทำอะไรเธอ  เขาอาจแค่ปากมาก  ปากร้ายไปแค่นั้น  แล้วงานที่ทำกับเดมอนอีกเป็นกองจะทิ้งไปง่ายๆแบบนี้เลยหรือ

มีหวังได้โดนด่ายันลูกบวช

ร่างอรชรทิ้งตัวลงบนที่นอนนุ่มอย่างหมดแรง  ก่อนพลิกตัวไปคว้าตุ๊กตาสุนัขกลิ่นกุหลาบสุดรักมากอด   เหนื่อยจากการทำงานไม่เท่าไหร่ แต่เหนื่อยเพราะเจอแทนฤทธิ์มันทำให้เธอใจล้าอย่างไม่เคยเป็น

ความสับสน  ความหวั่นไหว  ตีกันยุ่งเหยิง  รู้แค่ต้องเตือนตัวเองให้ระมัดระวังตัวตลอดเวลานับจากวันนี้  ไม่ใช่เรื่องดีนักที่เธอทำงานในตึกเดียวกับเขา

ใกล้กันแค่คืบ

แถมยังมีฐานะเป็นเจ้านาย  จะรอดอิทธิพลของเขาไปได้กี่วัน

แผนการครั้งนี้ต้องคว้าน้ำเหลวหรือเปล่า  บริษัทที่พ่อและแม่เธอร่วมกันสร้างจะตกไปอยู่ในมือยุพาพรจริงหรือ

ร่างบางพลิกตัวจะลุกขึ้นก็ไปทับกับซองเอกสารสัญญาที่เธอไปเจรจากับเดมอนวันนี้ 

ตายจริง...เธอเผลอหยิบติดมือมาด้วย

เมื่อคิดได้ว่าเดมอนอาจจะยังเดินไปไม่ถึงรถ  ฝันฝ้ายก็คว้าโทรศัพท์พร้อมซองสีน้ำตาลเดินออกจากห้อง  จิตใจพะวักพะวงกดหาเบอร์โทรศัพท์ผิดๆถูกๆ  กำลังจะถึงลิฟต์ที่สุดปลายทางเดินก็เงยหน้าขึ้น  และต้องกระพริบตาถี่ๆเพราะเธอตาฝาดเห็นผู้ชายคนหนึ่งหน้าเหมือนแทนฤทธิ์กำลังยืนงงๆมองซ้ายทีขวาที  แต่พอผู้ชายคนนั้นเห็นเธอ  เขาก็ชะงัก  นิ่งงันไปพอๆกัน

สูทสีดำ  เสื้อเชิ้ตสีขาว  เนคไทลายขวาง ผมเผ้ามีระเบียบ เหมือนการแต่งกายของคนเจ้าเล่ห์วันนี้ไม่มีผิด  นี่เธอมองเพื่อนบ้านข้างห้องที่เป็นสถาปนิกหนุ่มผมทรงแอฟโฟร  แต่งตัวอินดี้  เปลี่ยนไปเป็นผู้บริหารมาดคุณชายผู้เย่อหยิ่ง ระเบียบจัด  อย่างแทนฤทธิ์  ขนาดนี้เชียวหรือ

มือเรียวตีแก้มตัวเองเบาๆอย่างเรียกสติ พยายามมองไปทางอื่นเพื่อเปลี่ยนระยะโฟกัส บางทีใช้สายตามากไป ตาอาจจะล้า

ก่อนกลับมามองอีกที

ยังยืนอยู่ที่เดิมเพิ่มเติมคือรอยยิ้มเย็นเยือก

ชัวร์แล้ว....คนบ้าเจ้ากรรมนายเวร  นาทีนี้จะอยู่ทำไม...ก็หนีสิ


--------------------------------------------------------------------------------------

100%

แจ้งข่าวสำคัญ--รีดเดอร์คะ ถ้าไรท์เปลี่ยนเป็นลงงานวันเว้นวัน  หรือสองวันลงหนึ่งตอน  แต่มาทีเป็นตอนยาวๆได้ไหมเอ่ย  เพราะไรท์มีแปลนที่หมอสั่งให้ออกกำลังทุกวันด้วยเพราะเป็นภูมิแพ้ค่ะ  และเพิ่งไปตากฝนมาเมื่อวานเริ่มกำเริบหนักอยู่

และ(ถ้าลงเนื้อหาทุกวันบางทีมันฉุกละหุก มีคำผิด  เนื้อเรื่องยังรีไรท์ไม่ดีพออะไรแบบนี้อ่ะค่ะ) อยากให้รีดเดอร์อ่านแล้วรู้สึกดีที่สุด 

ส่วนช่องทางที่จะรับรู้ว่าไรท์ลงตอนไหนก็คือตามเว็บเหล่านี้แหละค่ะ  กดติดตามไว้แล้วมันจะเด้งขึ้นเองค่ะ   และที่ไรท์จะลงแจ้งเตือนอีกอันคือเพจนะคะ  ในเพจไรท์จะบอกก่อนจะลงงาน  เพราะมันเป็นเฟซบุ๊คไรท์เขียนได้เต็มที่และสะดวก  เช่นพรุ่งนี้ลง วันนี้ลง  ซึ่งในเว็บเหล่านี้ไม่รู้จะไปเขียนไว้ตรงไหนอ่ะค่ะ

รีดเดอร์สะดวกทางไหนแบบไหนก็เอาทางนั้นเน้อ  ไรท์ได้หมดแค่สนุกกับนิยายก็พอ  

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.019K ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #4069 NatthayaJ (@NatthayaJ) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:39
    จะทันมั๊ย??? ><
    #4069
    0
  2. #2615 Rattri (@trirattana60) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 19:21
    เป็นภูมิแพ้ออกกำลังกายได้ดี หากอยู่ในที่อากาศบริสุทธิ์ หายใจเข้าออกยาวๆจะยิ่งดี
    #2615
    0
  3. #2341 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 12:58
    เจ้ากรรมนายเวรมาตามแล่วฝ้าย หนีเร็ว
    #2341
    1
    • #2341-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 22)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:50
      5555 เจ้ากรรมนายเวรหล่อนะคะ
      #2341-1
  4. #1369 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 08:52

    สนุกๆมากๆ อย่าเพิ่งลบนะคะ

    #1369
    1
    • #1369-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 22)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:50
      จ้า เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #1369-1
  5. #1233 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 20:57
    อย่าหนีเลยค่ะลูก ยังไงก็ไม่พ้น-เนี่ยมันร้าย 555
    #1233
    1
    • #1233-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 22)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:50
      ขอบคุณค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #1233-1
  6. #696 น้ามตาน (@pright722) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 23:22

    สนุกมากค่ะไรท์ ดูแลตัวเองด้วยนะคะะะ

    #696
    1
    • #696-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 22)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:50
      ขอบคุณค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #696-1
  7. #639 I.Am.Poppap (@pop_xing) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 21:48
    น่ารักค่ะ เพิ่งมาตามอ่าน ชอบบมากกก
    #639
    1
    • #639-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 22)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:49
      ขอบคุณมากค่ะ
      #639-1
  8. #82 สองใจ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 01:31

    สนุกสุดๆ ไม่เคยเห็นแนวนี้นะคะยิ่งอ่านยิางตืนเต้นและมีความซึ้งความฮาโอ้ยยยยน่ารัก

    #82
    1
    • #82-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 22)
      29 พฤษภาคม 2561 / 11:02
      เฮ้ ตัวลอยแล้วค่ะ
      #82-1
  9. #78 Tanyong Yong (@tanyong1990) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 22:13
    อยากอ่านทุกวันค่าา แต่ก็เอาที่ไรท์สะดวกนะคะ take care ka~
    #78
    1
    • #78-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 22)
      29 พฤษภาคม 2561 / 11:11
      ขอบคุณมากๆเลยค่ะเป็นกำลังใจให้ตลอดเลยน่ารักที่สุด><
      #78-1
  10. #77 ^_^A^_^ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 21:37

    อยากอ่านทุกวันเลยค่ะ สนุกมากๆ แต่ก็เข้าใจความจำเป็นของไรท์..ขอบคุณสำหรับนิยายสนุกๆ จะรอนะคะ ^^

    ดูแลสุขภาพด้วยค่ะ


    #77
    1
    • #77-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 22)
      29 พฤษภาคม 2561 / 11:10
      ขอบคุณมากๆนะคะ ไรท์ก็จะพยายามอัพบ่อยนะคะ
      #77-1
  11. #76 fahhaa (@kwanfah) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 21:23
    สนุกมากคะ
    #76
    1
    • #76-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 22)
      29 พฤษภาคม 2561 / 11:09
      ขอบคุณมากๆๆเลยค่ะ
      #76-1