แสนเล่ห์เสน่ห์ทรวง Sugar Beat พิมพ์ครั้งที่2

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,047,733 Views

  • 4,172 Comments

  • 9,876 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    487

    Overall
    1,047,733

ตอนที่ 21 : ตอนที่ 10 เจอกันทีไรคุณลวนลามผมก่อนตลอดเลย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42758
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1379 ครั้ง
    26 มิ.ย. 61

ตอนที่ 10 

 เจอกันทีไรคุณลวนลามผมก่อนตลอดเลย



ฝันฝ้ายและเดมอนทานอาหารเลิศรสพลางพูดคุยหัวเราะต่อกระซิกอย่างเพลิดเพลินโดยไม่ทันสังเกตว่าแขกกิตติมศักดิ์กำลังเดินเข้ามา

แทนฤทธิ์เห็นพี่ชายเขามาแต่ไกล  พร้อมทั้งเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง  นั่งอยู่คู่กัน

ผู้หญิงจริงด้วย  เดมอนจะแต่งงานแซงหน้าเขาหรือไง

เดมอนละสายตาจากฝันฝ้ายก่อนหันไปเห็นน้องชายตัวเองกำลังจะถึงโต๊ะก็ออกอาการอึ้งๆ  จนหญิงสาวเองที่เห็นเจ้านายทำหน้าเหมือนมีก็อตซิลล่าบุกโลกจึงเลิกคิ้วเชิงถามว่ามีอะไรหรือเปล่า

“สวัสดีพี่ชาย มากินร้านนี้ก็ไม่ชวนเลยนะ”

“ก็ไม่คิดว่านายจะอยากกิน เห็นช่วงนี้บุกงานหนัก”

คนที่พอจะรู้แล้วว่าทำไมเดมอนหน้าซีดลงทันตาถึงกับหลังเย็นวาบ  ส่วนหัวใจนั้นเย็นกว่าเมื่อท่านประธานฝ่ายบ้าบงการมาที่นี่  ละที่หนักกว่านั้น

เขาคือแทนฤทธิ์ พีระประกาศิต

มือเรียวบางที่กำลังจับมีดกับส้อมสั่นอย่างเห็นได้ชัด   เธอรีบวางมันลงอย่างรวดเร็วก่อนกำมือชื้นเหงื่อไว้บนตัก

จอห์น ไทเลอร์ เจมส์ เค. โพล์ก  ไซซี  หวังเจาจริน  เตียวเสี้ยน  หยางกุ้ยเฟย  เธอมั่วท่องอะไรเนี่ย เพรสซิเด้นท์อเมริกาปนกับยอดหญิงงามของจีน

แทนฤทธิ์ทอดมองเธอจากด้านหลัง  เชิ๊ตเนื้อดีสีขาวงาช้างกับกระโปรงเข้ารูปสีน้ำเงินถูกระเบียบตามแสตนดาร์ดบริษัท  ก็ทำเขาชักสังหรณ์ใจว่าจะใช่แม่สาวน้อยจอมเถียงนั่นหรือเปล่า  อีกอย่างโดยปกติเดมอนไม่เคยคลุกคลีกับผู้หญิงคนไหนถึงขนาดพาออกมากินข้าว

ถ้าจะมีคงเป็นผู้ช่วยสาวคนเดียวในทีมเท่านั้น

แต่ตอนนี้สมาธิเขากำลังหลุดจินตนาการไปถึงบางอย่าง...รูปร่างของคุณเธอมองมุมนี้อ้อนแอ้นมาก  ถึงเสื้อเชิ๊ตจะพรางตา แต่เขาดูออกว่าหุ่นทรงนาฬิกาทรายนั่นขยี้อารมณ์เป็นบ้า ยังไม่รวมลำคอระหง  ขาวผ่อง ที่น่าประทับตีตรารอยกุหลาบสีแดงละมุนสักรอยสองรอย

ดูท่าวันนี้เจอแจ๊คพอตสองชั้น  ชั้นแรกคือสุดท้ายเขาเจอจนได้  แม้เธอแทบจะพลิกฟ้า มุดดินหลบหน้า  และชั้นที่สองสุดห่วยแตกคือเธอมากับพี่ชายเขา  เวลาแค่เดือนกว่าทำความสัมพันธ์ทั้งคู่พัฒนาไปขนาดนี้เชียวหรือ...ประธานฝ่ายการเงินผู้รวดเร็วอย่างเขา  เพิ่งจะรู้จักกับคำว่า สาย จริงจัง

เดมอนเองเมื่อเห็นแทนฤทธิ์เพ่งพินิจดูฝันฝ้ายมากไปก็ขัดสมาธิเชิญชวนให้นั่ง

“ไม่นั่งเหรอ”

ได้ยินแบบนั้นหญิงสาวยิ่งหน้าเจื่อน  จะหนีก็หนีไม่ทัน  จะนั่งร่วมโต๊ะกับเขาก็ทำไม่ได้  แต่ถ้าขอกลับบ้านตอนนี้ก็สายไปแล้ว

ตายแน่วันนี้  ขอเถอะ  ขออย่าให้เขาจำเธอได้ที

แทนฤทธิ์กระตุกยิ้มอย่างคนกำลังคิดแผนจะแกล้งผู้หญิงตรงหน้า     มือหนาเลื่อนเก้าอี้ออกและนั่งลง  ดวงตาคมหันไปมองดวงหน้าหวานทันที

และเขาก็ชะงักราวคนเจอผี… ฝันฝ้าย  ผู้หญิงในความทรงจำของเขา

                   
แทนฤทธิ์หยิบกุญแจรถเสร็จก็ก้าวเข้าไปหาสาวน้อยหน้าหวานที่ถอยร่นไปถึงหน้าประตูห้องด้วยความตื่นตระหนก

ทำไมยิ่งมองๆเธอยิ่งดูน่ารักขึ้นเป็นร้อยเท่าๆ  ยิ่งตากลมๆใสแจ๋วกำลังไหวระริกด้วยแล้ว...ยอมรับเลยว่าเขาไม่เคยเจอใครน่าสนิทเสน่หาได้เท่านี้

“พี่ไปส่ง”

“ไม่เอา”

เธอรีบเอื้อมมือไปหมุนลูกบิดประตูอย่างรวดเร็ว  แต่รุ่นพี่อย่างเขาก็ฉวยจับมือนุ่มไว้  ทำเอาน้ำตาสาวเจ้าจะไหลอีกระลอก  เขาจึงยอมปล่อยพลางข่มอารมณ์บางอย่างที่มันตีรวนเพียงแค่สัมผัสกายเมื่อครู่

ให้ตายสิ  สัมผัสของเธอคนนี้มันจารึกลงในประสาททั่วตัวเขาจนหมดสิ้น  ภาพที่คลอเคลียกันเมื่อกี้เริ่มฉายอีกครั้ง เหมือนภาพยนตร์ที่กรอกลับไปมา

เขากลายเป็นพวกย้ำคิดย้ำทำตั้งแต่เมื่อไหร่

“มันดึก  อันตราย”

และต้องรีบกลั้นหายใจเมื่อเข้ามาใกล้ชิด  กลิ่นเธอหอมอวลละมุน  จนแทบจะหน้ามืด  ไม่รู้จะอดทนขับรถพาเธอส่งถึงบ้านได้ไหม  แต่ไม่ได้ก็ต้องได้เพราะนี่มันตีสี่เข้าไปแล้ว

จะปล่อยให้เธอกลับเองได้อย่างไร...ถึงคนของบ้านเธอมารับ  เขาก็ไม่วางใจ  แต่ถ้าจะกลับแท็กซี่  หยุดคิดไปได้เลย  หัวเด็ดตีนขาดเขาก็ไม่ยอม

“คุณก็อันตราย”

แทนฤทธิ์ชะงักฉับพลัน  เม้มปากเล็กน้อยแต่ในนาทีถัดมาก็ยิ้มละมุน

“น้องก็อันตราย...อันตรายต่อหัวใจพี่มากเลย รู้ไหม”

เธอคงไม่รู้ว่าแค่ไม่กี่ชั่วโมงที่อยู่ด้วยกัน   เขาก็รู้สึกอย่างไม่เคยได้รู้สึกมาก่อน

“....”

เมื่อฝันฝ้ายนิ่งเงียบไปชั่วครู่  คนตัวโตก็จูงมือเธอเดินออกจากห้อง  สาวน้อยขัดขืนเล็กน้อยในตอนแรกแต่พอเปิดประตูห้องนอนออก  เธอก็มีท่าทางโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด  และยอมเดินตามออกมาโดยดี 

ตอนนี้เป็นเวลาเช้ามืดไม่รู้ว่าพ่อแม่เขากลับมาหรือยัง

ชายหนุ่มรับรู้ว่าคนข้างกายคงกลัวจะไปเจอใครในบ้านเข้า  เธอถึงลุกลี้ลุกลนตลอดเวลา    แต่ตอนนี้เขากลับไม่มีความกลัวนั้นสักนิด  แถมยังลุ้นให้พ่อหรือแม่เขามาเจอได้ก็ยิ่งดี

ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงหลังจากขับรถจากที่บ้านเขามายังบ้านของฝันฝ้าย  โดยไร้ซึ่งพ่อแม่มาพบเห็น  คนโตกว่าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัดทว่าเธอคงไม่รู้

และตลอดทาง  ทั้งเธอและเขาไม่มีใครพูดอะไรสักคำ

 เขาไม่สามารถล่วงรู้ได้ว่าเธออึดอัดไหม   แต่สำหรับเขาแล้ว

ไม่เลย...มันออกจะดีที่สุดตั้งแต่เคยมีผู้หญิงอยู่ข้างกายด้วยซ้ำ

“ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ”

รอยยิ้มละไมของแทนฤทธิ์ทำให้ฝันฝ้ายใจหาย  เธอควรจะไม่มีความรู้สึกอะไรแบบนี้แต่มันห้ามไม่ได้

เด็กสาวปลอบใจตัวเองว่าเพราะต้องไปอเมริกา  ไม่ว่ากับใครก็ต้องใจหายเหมือนกันทั้งนั้น

“ไปก่อนนะคะ อย่าลืมที่คุณสัญญาล่ะ  อย่าเจอกันอีก”

เขาไปรับปากตอนไหนล่ะนั่น

เธอกำลังจะปลดเบลท์แต่มือหนาก็เข้ามารั้งไว้   และในวินาทีฉุกละหุกเขาก็ใช้มืออีกข้างปลดเบลท์ตัวเองออกและโน้มหน้าเข้ามาจูบเธออย่างรวดเร็ว

 สัมผัสเรียกร้องในขณะที่ฝันฝ้ายมีสติครบถ้วนทำให้เธอหวาดหวั่น

เมื่อคิดว่าเธอกำลังจะไป แทนฤทธิ์ก็อดใจไม่ได้  อยากถามเธออีกครั้งว่าขอเขาไปเรียนใกล้ๆได้ไหม  หากแต่ถ้าถามออกไป  คนใจแข็งจะไม่หนีไปประเทศอื่นอย่างที่พูดหรือ

ถ้าเขาเป็นต้นเหตุทำให้เธอต้องไม่มีความสุขขนาดนั้น  เขาก็จะยอมอดกลั้น ... อดกลั้นที่สุดเท่าที่จะทำได้

และเมื่อรู้ว่ามือตนเองกำลังจะกระชากเดรสสวยให้หลุด  เขาก็นิ่งไปอึดใจก่อนเลื่อนมือไปกดปลดเบลท์ให้เธอพร้อมๆกับถอนริมฝีปากออก  มองคนใต้ร่างที่กำลังหน้าแดงกล่ำเพราะเขาข้ามมาคร่อมตอนไหนก็หารู้ไม่

เห็นดังนั้น แทนฤทธิ์จึงรีบกลับมานั่งที่เดิมและพยายามเรียกสติให้คืนกลับเช่นกัน

“พี่ไม่ได้ตั้งใจ  พี่จะไม่ไปให้....”

“ฉันเกลียดคุณ”

พี่จะไม่ไปให้เราเห็นหน้าอีก

เขายังพูดไม่ครบด้วยซ้ำ

ฝันฝ้ายว่าเขาจบ  เธอก็เปิดประตูรถวิ่งเข้าบ้านไปโดยไม่ได้หันมาอาลัยอาวรณ์แม้แต่น้อย  ประตูรั้วบ้านค่อยๆปิดลง  ร่างเล็กจึงค่อยๆหายไปจากสายตา  และเสียงประตูปิดสนิทกระทบตัวล็อกดังปัง มันก็กระทบใจเขาอย่างแรง

ดูท่าจากนี้และตลอดไป  เขาคงไม่สามารถเปิดใจให้ใครมากกว่านี้ได้อีกแล้ว  เพราะเขาเกลียดความรู้สึกหดหู่แบบนี้ชะมัด

 

“ลืมแนะนำไปฝ้าย นี่คือน้องชายของผม ประธานฝ่ายการเงินบริษัทเรา แทนฤทธิ์ พีระประกาศิต”

ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองคนที่เธอก็รู้ว่าใคร  หัวใจกระตุกทันทีเมื่อเขาเองก็มองหน้าเธออยู่มิแตกต่าง  สมองเธอกำลังประมวลว่าใกล้ชิดเกินไป  ควรถอยห่างกว่านี้  แต่กลิ่นน้ำหอมประจำตัวเขามันลอยฟุ้งอบอวลจมูกเธอตลอดเวลา 

แค่ได้กลิ่นเขาก็ถึงกับไปไม่เป็น

แทนฤทธิ์มองฝันฝ้ายพลางคิดย้อนไปสิบปีก่อน  เธอยังสวยไม่เปลี่ยน
 ออ…อาจจะเปลี่ยนคือสวยขึ้น

ดวงตาที่กำลังมองเขามีความสับสนปนหวาดกลัวไม่ปิดบัง  ปากบางเฉียบได้รูปแต่อวบอิ่มเม้มแน่น  จมูกเชิดรั้นนั่นยังน่าบีบเหมือนเดิม

กลิ่นน้ำหอมกุหลาบที่เขาเคยคลางแคลงในวันที่มีเพียงประตูห้องน้ำกั้นก็คือเธอเอง

แล้วยังน้ำเสียงหวานไร้เดียงสาที่ไม่ได้มีอยู่ดาษดื่นอย่างคนทั่วไป  ในยามที่ให้สัมภาษณ์ก็คือเธออีกเช่นกัน

ฝันฝ้ายหลุบตาลงก่อนจะยกมือไหว้  พูดสวัสดีแทบจะเป็นเสียงกระซิบ  ในหัวภาวนาขอให้เขาจำเธอไม่ได้  แลกด้วยอะไรเธอก็ยอม

 แทนฤทธิ์รับไหว้และแสร้งตีหน้าขรึม

“แทน  คนนี้คือผู้ช่วยของฉัน  คุณ…”

“ฝันฝ้าย”

น้ำเสียงเอื่อยเฉื่อยที่เฉลยชื่อเธอของแทนฤทธิ์  ทำเอาหญิงสาวเผลอตอบโต้ด้วยดวงตาเขียวขึงอย่างคนไม่ได้เตรียมรับมือ  หากแต่คนตัวโตลับอมยิ้มอย่างอภิรมย์

ตอนแรกเขาก็ว่าจะทำตัวนิ่งๆตามน้ำไป  แต่พอเห็นแม่คุณรีบเก็บแววตาที่หวั่นไหวนั่นตอนสบตาเขาเมื่อครู่อย่างรวดเร็ว  เขาก็ไม่ต้องคิดมาก

แกล้งคุณเธอหน่อยจะเป็นไร

“นายรู้ได้ยังไง”

“ฉันให้เลขาไปเอาประวัติเธอมา”

ไม่มีใครเอาอะไรให้เขาทั้งนั้น  เขาจำชื่อเธอได้อยู่แล้ว

เลขาที่เขาสั่งงานไปสุดท้ายเธอก็ไม่ได้เอามาให้ เขาลืมไปแล้วนะเรื่องนี้เพราะว่าช่วงที่ผ่านมามีเรื่องยุ่งๆเยอะแยะ  ต้องกลับไปตักเตือนเสียหน่อยที่บกพร่องต่อหน้าที่  ทำให้เขากับเธอเจอกันช้าไปอีก

และแม่คุณก็เหมือนกันเห็นเขาเป็นปลาทองหรือ  ถึงได้ทำหน้าลุ้นสุดขีดว่าจะจำได้หรือเปล่า...ผู้หญิงแสบสุดในชีวิต  ที่ทำเอาเพลย์บอยอย่างเขาหมดอารมณ์หวามไปหลายปี  ใครจะลืมลง

“แบบนี้นี่เอง”

เดม่อนโพล่งขึ้นน้ำเสียงติดเรื่อยๆ  เมื่อกี้เขาเห็นน้องชายมองหญิงสาวด้วยแววตาแสนพิสมัย  สภาพแบบนี้ถูกใจสาวเจ้าอีกล่ะสิ  แต่แปลกที่ไม่ยักโปรยเสน่ห์ใส่

“คุณฝ้ายครับ  เดือนหน้ามีงานเปิดตัวไวน์ของเพื่อนผม  คุณฝ้ายว่างหรือเปล่าผมอยากชวนไปงานเพราะเลขาผมไม่มีใครว่างเลย”

“ได้ค่ะคุณเดมอน”ตอบตกลงทั้งๆที่แทบจะไม่ได้ฟังสิ่งที่เจ้านายพูดเลยด้วยซ้ำ

เธอหูอื้อไปหมด  รู้สึกว่าโลกเริ่มโคลงเคลง  ภาพตรงหน้าพร่ามัว

เดมอน...นายน่าจะควงผู้หญิงสวยๆไปงานนะ  ควงคุณฝันฝ้ายไปมีหวังงานได้ล่ม”

เหมือนอย่างปาร์ตี้ฉลองเรียนจบเมื่อสิบปีก่อน งานเขาก็ล่มเพราะพอเจ้าภาพอย่างแทนฤทธิ์จูงมือสาวน้อยออกจากงานก็แทบไม่มีใครอยากจะอยู่ในงาน  ทุกวันนี้เพื่อนๆเขายังพูดถึงเธอกับเขาบ่อยๆ  แต่เจ้าหล่อนคงไม่รู้

“หมายความว่าไง”

“สวยก็ไม่สวย”

“ฝ้ายเนี่ยนะไม่สวย”เดมอนทวนคำพูดแบบไม่อยากจะเชื่อ  ส่วนฝันฝ้ายจ้องหน้าน้องเขาตาเขม็ง

“ใช่  แถมหุ่นก็.....”

แทนฤทธิ์วางศอกไว้บนเก้าอี้มือประสานกันให้มาดพิจารณา  คิ้วคมขมวดคล้ายคนคิดหนัก ดวงตาเขามองเธอตั้งแต่ศรีษะลงมาตามโครงหน้ารูปไข่  คิ้ว  ตา  จมูก  ปากและเขาก็มองริมฝีปากสีแดงนั่นนิ่ง   ก่อนจะรีบไล้ตามาหยุดที่หน้าอก

ฝันฝ้ายแทบจะหมดความอดทนกับสายตาลามก  เธอกำสาบเสื้ออัตโนมัติไม่ให้เขาวัดขนาดได้ด้วยการมองแสนละลาบละล้วง

“ฉันไม่สวยแล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ  หุ่นฉันเป็นแบบไหนก็เรื่องของฉัน”

เดมอนหมุนคอไปมองผู้ช่วยของตัวเองอย่างทึ่งๆ  อยู่กันมาเป็นเดือนเธอไม่เคยว่าใคร  แต่นี่เจอแทนฤทธิ์ไม่ถึงห้านาทีก็....

“นายเปลี่ยนรสนิยมตั้งแต่เมื่อไหร่เดมอน  มาตรฐานตกนะ”

“คุณ/แทน”

เสียงตวาดอย่างสุดทนจากฝันฝ้ายและเดมอน  ทำให้พนักงานที่ยืนห่างออกไปเฉลียวมอง  แถมแขกในร้านก็ซุบซิบกันอย่างหนาหู  แน่นอนว่าแค่ทายาทพีระประกาศิตเดินเข้ามา  ผู้คนก็ให้ความสนใจจนตาแทบจะถลุนออกจากเบ้า  สาอะไรกับการส่งเสียงดังขนาดนี้   พวกเขาไม่แห่มานั่งฟังข้างๆก็บุญโขแล้ว

  เดมอนเห็นคนเริ่มให้ความสนใจ  เลยกดเสียงให้เบาลงปรามน้องชายจอมหาเรื่อง  พร้อมส่งสายตาพิฆาตหวังกำราบอาการปากเสีย

“เป็นบ้าอะไรของนาย”

“ฉันแค่ว่าไปตามเนื้อผ้า”แทนฤทธิ์ยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ

“36-24-34”

อยู่ดีๆฝันฝ้ายก็พูดชุดตัวเลขบางอย่างขึ้นมา  ทำให้เจ้านายสองคนขมวดคิ้ว  ยิ่งแทนฤทธิ์ตอนนี้...เขามองเธอด้วยสายตาไม่ไว้ใจ 

“คุณฝ้ายว่าอะไรนะครับ”เดมอนถามเมื่อไม่เข้าใจในสิ่งที่หญิงสาวจะสื่อ

“ฝ้ายอ่านข่าวเมื่อวันก่อน  เขาว่าคุณแทนฤทธิ์เก่งคณิตศาสตร์  เศรษฐศาสตร์  จนขึ้นเป็นประธานฝ่ายการเงินก็เพราะชอบวัดสัดส่วนผู้หญิง  อยู่กับตัวเลขสามตัวนี้มาตลอด  จนเก่งศาสตร์ที่เกี่ยวกับตัวเลขมาก....จริงไหมคะ”

เดมอนอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างไม่เคยเป็น  นานๆทีเขาจะเห็นแทนฤทธิ์โกรธ  หน้าตาหล่อเหลาของน้องชายเขาตอนนี้กลับแดงระเรื่อ  ผิวขาวใสแบบฉบับลูกผู้ดียิ่งทำให้รู้ว่าเลือดสูบฉีดเด่นชัด

“นายโกรธเหรอแทน”

คนถูกย้อนเกล็ดตวัดตาขวางมองพี่ตัวเอง  ยิ่งเห็นว่ากำลังยิ้มอวดฟันแทบทุกซี่ ก็ยิ่งนึกหมั่นไส้

เขาหรือจะโกรธ  แต่ถ้าบอกไปตอนนี้ว่าเขาอยู่ในอารมณ์ไหน  มีหวังได้เผ่นแนบกลับบ้านทุกคน 

“จริง....และผมไม่สามารถขาดพวกเธอได้แม้แต่วันเดียว  อย่างว่าแหละเมื่อสิบปีก่อนผมเคยใช้อดทนกับบางคนมาก  หลังจากนั้นผมก็ไม่เคยต้องอดทนกับเรื่องแบบนั้นอีก”

คำพูดเขาทำฝันฝ้ายวางมีดและส้อมลงบนจานทันที  ก่อนจะหยิบแก้วน้ำขึ้นดื่มรวดเดียวหมดอย่างระงับความร้อนรุ่ม

“นายสั่งอะไรกินก่อนสิ”

ท่ามกลางความเงียบจากสงครามย่อมๆระหว่างน้องชายและผู้ช่วยของเขา  เดมอนที่เห็นแทนฤทธิ์เริ่มไถลออกนอกเรื่องไปเรื่อยๆก็ชวนให้สั่งอาหาร  เดาไปว่าพ่อตัวดีอาจโมโหหิว  แม้ในใจจะตะขิดตะขวงกับคำพูดเมื่อกี้อยู่มากโข

“ไม่อยากกินแล้วล่ะ วันนี้ฉันอิ่มอกอิ่มใจ”

พูดพลางหันไปทางหญิงสาว  เธอถึงกับหลับตาผ่อนลมหายใจเข้าออกช้าๆ  สมองคิดถึงหลักธรรมคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า

และให้ตายสิ  เมื่อไหร่เธอจะได้ออกไปจากตรงนี้

“คุณเดมอนคะ ดิฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ พอดีคิดได้ว่ามีธุระที่ต้องทำ พรุ่งนี้เจอกันนะคะ

เพราะถ้าอยู่ต่อไม่เขาหรือเธอสักคน  คงเอามีดแทงกันเลือดท่วมพาลทำให้แขกโต๊ะอีกสำรอกอาหารที่เพิ่งกินไปออกมาเสียเปล่าๆ

ฝันฝ้ายไม่รอให้เดมอนอนุญาต  เธอคว้ากระเป๋าถือบนโต๊ะและลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างรวดเร็ว  เบี่ยงตัวออกกำลังจะพ้นเขตโต๊ะ  แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น  เธอสะดุดวัตถุลึกลับอย่างแรง  หน้ากำลังจะคะมำลงไปจูบพื้น  ฉับพลันเธอก็สัมผัสได้ถึงลำแขนหนาตวัดเอวเธอแน่น  และแค่แรงจากแขนเดียวนั่นเธอก็ปลิวมานั่งลงบนตักแกร่ง 

แต่ที่บ้าบอคือ...จมูกเธอชนกับปลายจมูกเขา

เพล้ง  แกร๊ง โครม

เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที  พนักงานเสิร์ฟทำแก้วไวน์ดิ่งพสุธาพร้อมๆกับคนที่กำลังรับประทานอาหารทำช้อนส้อมมีดหลุดมือกันระนาว  ยังไม่รวมคนขนของที่เผลอปล่อยลังเบียร์อย่างใจลอย

ทุกสายตาจับจ้องภาพที่กำลังสยิวได้ที่  จนบางโต๊ะที่มีเด็กมาด้วย  ผู้ปกครองถึงขนาดต้องเอามือปิดตาบุตรหลาน  ป้องกันการใจแตกก่อนวัยอันควร

เดมอนเองก็นั่งอ้าปากค้าง อยากยืนไว้อาลัยให้ภาพที่เห็นสักสองนาที

ฝันฝ้ายดวงตาเบิกกว้างตกใจสุดขีดต่างกับคนที่เธอยืมตักนั่งอยู่ตอนนี้  เขากำลังยิ้มทั้งนัยน์ตา ในหน้า และปาก

“เจอกันทีไรคุณลวนลามผมก่อนตลอดเลย”

สาบานเลยว่าเขากำลังพูดชิดริมฝีปากเธอ   กลิ่นลมหายใจหอมๆจากจมูกคมนั่นยิ่งบั่นทอนสติแทบหมดสิ้น

“หื่นนะคุณ”

แววตาล้อเลียนยิ่งทำให้เธอตาพร่าเลือน  ในวินาทีที่เสียงซุบซิบเริ่มดังไปทั่ว  หญิงสาวก็ได้สติ  เธอมองไปทั้งร้านก็พบว่าผู้คนแทบกระโดดจากโต๊ะตัวเองมานั่งร่วมวงด้วย

 เพิ่งอยากได้โซนวีไอพีก็วันนี้

ฝันฝ้ายใช้แรงทั้งหมดพาตัวเองออกจากพื้นที่อันตราย  และพอรู้ว่ากำลังยืนเป็นหัวหลักหัวตอ  หรือเป็นเป้าให้คนมอง  จึงจำยอมนั่งลงที่เดิมอีกครั้ง

ความเงียบแผ่ซ่านอยู่ชั่วครู่ก่อนแทนฤทธิ์จะหัวเราะออกมาด้วยน้ำเสียงกำชัย  แต่ที่พีคกว่าคือ

“สงสัยเก้าอี้ร้านนี้จะนั่งไม่สบายนะเดมอน”

คนถูกล้อก้มหน้าจนแทบจะถูไถกับผ้าปูโต๊ะ  แต่เมื่อคิดถึงการกระทำบ้าๆของเขาเมื่อครู่  ความคุกรุ่นก็เริ่มประทุ

ไม่ประทุได้อย่างไร....ก็แทนฤทธิ์ขัดขาเธอ

----------------------------------------------------------------------------------------

​ถ้าเอ็นดูไรท์กดให้กำลังใจหน่อยได้มั้ยอ่าาา  ไรท์ก็เกรงใจไม่กล้าขอ555

100%



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.379K ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #3506 CarpeDiemYok (@oyoko_yok) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:43
    พระเอกโคตรแสบเลยอ่ะ
    #3506
    0
  2. #1362 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 02:44

    รักความมึนของพระเอกละ อิแทน

    #1362
    1
    • #1362-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:49
      เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #1362-1
  3. #1232 siranyaa_jeen (@siranyaa_jeen) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 20:47
    คือมันเคยร้ายยังไงก็ร้ายยังงั้น
    #1232
    1
    • #1232-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:49
      ใช่ค่ะ555 ขอบคุณที่เม้นต์ค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #1232-1
  4. #1027 jeepang27 (@jeepang27) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 17:44
    อยากสิงฝันฝ้ายอ่ะ55
    #1027
    1
    • #1027-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:48
      ขอบคุณที่เม้นต์ค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #1027-1
  5. #994 Thooppae (@Thooppae) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 18:49
    ร้ายกาจมากแทน
    #994
    1
    • #994-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:48
      ขอบคุณที่เม้นต์ค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #994-1
  6. #694 น้ามตาน (@pright722) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 22:32

    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะะะะะ

    #694
    1
    • #694-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:48
      ขอบคุณที่เม้นต์ค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #694-1
  7. #630 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 20:56
    ร้ายกาจจริง​ๆ55555
    #630
    1
    • #630-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:48
      ขอบคุณที่เม้นต์ค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #630-1
  8. #561 CHOO56162 (@choocheep56162) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 15:17

    มันสนุกมากมาย วายร้ายจริงๆ

    #561
    2
    • #561-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:47
      ขอบคุณที่เม้นต์ค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #561-1
    • #561-2 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      21 ธันวาคม 2561 / 19:34
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ ไปเล่มเกมแจกพี่แทนที่เพจ รสสรา ได้น้า
      #561-2
  9. #556 Pandanus23233 (@Pandanus23233) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 12:21
    นายมันร้ายยย555ปกติเห็นแต่ตัวร้ายขัดขานางเอก
    #556
    1
    • #556-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:47
      ขอบคุณที่เม้นต์ค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #556-1
  10. #486 ผ่องจ้า (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 10:26

    55555 อ่านไป ขำไป ไม่กล้าหัวเราะมาก แค่ยิ้มคนเดียว คนอื่นก็มองกันแล้ว เด่วหาว่ารีดบ้า

    #486
    1
    • #486-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:47
      ขอบคุณที่เม้นต์ค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #486-1
  11. #450 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 09:46
    พระเอกแสบ
    #450
    1
    • #450-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:47
      ขอบคุณค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #450-1
  12. #447 nuna (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 08:47

    แอบเกลียดนิสัยพระเอกจัง 555555

    #447
    1
    • #447-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      21 ธันวาคม 2561 / 00:46
      ขอบคุณที่เม้นต์ค่า เจอกันหลังปีใหม่นะคะ
      #447-1
  13. #74 KanungNaNing (@KanungNaNing) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:58
    ชอบจัง รอนะคะ
    #74
    1
    • #74-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      29 พฤษภาคม 2561 / 11:08
      ขอบคุณค่ะ ไรท์จะพยายามอัพบ่อยๆนะ
      #74-1
  14. #73 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:18
    ชอบเรื่องนี้จัง
    #73
    1
    • #73-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      29 พฤษภาคม 2561 / 11:08
      ขอบคุณมากๆนะคะ ดีใจสุดๆเลย
      #73-1
  15. #71 Tanyong Yong (@tanyong1990) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 19:54
    อัพบ่อยๆเลยค่าติดตามๆ
    #71
    1
    • #71-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 21)
      29 พฤษภาคม 2561 / 11:07
      ขอบคุณค่ะไรท์จะพยายามสุดๆเลยค่าาาา
      #71-1