แสนเล่ห์เสน่ห์ทรวง Sugar Beat พิมพ์ครั้งที่2

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,047,720 Views

  • 4,172 Comments

  • 9,883 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    474

    Overall
    1,047,720

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 9 ในที่สุด...เราเจอกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43711
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1205 ครั้ง
    26 มิ.ย. 61

ตอนที่ 9  

ในที่สุด...เราเจอกัน



ตั้งแต่เกิดประเด็นท่านประธานหนุ่มสุดฮอตแห่งพีระประกาศิตทำนางแบบสาวท้อง  ฝันฝ้ายก็ไม่เคยได้พบหรือเจอเขาอีกเลย  ซึ่งถือว่าเป็นโชคดีของเธอแล้วที่เขาไม่ได้มากวนใจ  เหล่าพนักงานในบริษัทลือกันว่าแทนฤทธิ์เก็บเนื้อเก็บตัวอยู่แต่ในห้องทำงาน  ถึงขนาดกินและนอนที่นั่นจนสภาพทรุดโทรมเล็บยาวเป็นฟุต

ช่างเขาสิ….เขาเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว

คิดถึงท่านประธานฝ่ายแสนร้ายกาจ พลางมองแสงไฟข้างถนนผ่านกระจกรถที่กำลังเคลื่อนไปเรื่อยๆของเดมอนก็รู้สึกใจโหวงๆ  วันนี้หลังจากที่เธอติดตามเขาไปเจรจาธุรกิจ  เขาก็อาสามาส่งเธอที่คอนโดเหมือนทุกครั้ง

“ผมว่าเราแวะทานข้าวร้านข้างหน้าก่อนดีไหมครับ”

ชายหนุ่มชักชวนเพราะตลอดวันแทบไม่มีอาหารตกถึงท้อง  เนื่องจากการพูดคุยแสนยืดเยื้อยาวนาน

 ฝันฝ้ายตกลงทันทีพราะไม่อยากวุ่นวายไปหาซื้อของกินยามดึกดื่นเช่นนี้

มาเซราติเข้ามาจอดเทียบยังลานกว้าง  หญิงสาวลงจากรถและเว้นช่วงให้เดมอนเดินนำไปก่อน  เพื่อให้เกียรติว่าเขาเป็นเจ้านาย  ทว่าชายหนุ่มกลับหยุดยืนและรอเธอเดินมาเคียงข้าง  คนเกรงใจจึงเอ่ยขอบคุณเขาเสียงแผ่ว

เหล่าบริกรรวมไปถึงผู้จัดการร้านต่างกุลีกุจอมาต้อนรับ  ทุกคนยิ้มแย้มเทคแคร์เดมอนประหนึ่งเป็นเจ้าชายผู้สูงศักดิ์ทำให้เธอพลอยได้รับการดูแลเหมือนเจ้าหญิงไปด้วย  เห็นภาพเหล่านี้แวบหนึ่งเธอก็คิดไปถึงแทนฤทธิ์   เขาแสนจะเผด็จการแต่ก็แวดล้อมไปด้วยเหล่าผู้คนทีพะเน้าพะนอเอาใจเช่นกัน

“ทางเราไม่ทราบว่าคุณอัศวจะมา ไม่อย่างนั้นเราจะได้เตรียมโต๊ะที่ดีที่สุดไว้ให้”

ผู้จัดการร้านวัยกลางคนรีบละลักละล่ำบอกด้วยความนอบน้อม  แต่เหล่าพนักงานสาวกลับกรี๊ดกร๊าดมองชายหนุ่มข้างเธอตาเป็นมันจนน่าขนลุก

“ไม่เป็นไรครับ  ขอโต๊ะที่ส่วนตัวสักหน่อยก็พอ”

เดมอนตอบหน้าเรียบขรึมเสียงดุดัน  เล่นเอาพนักงานผู้หญิงเหล่านั้นที่กำลังกระดี๊กระด๊าถึงกับชะงัก คอตก มองปลายเท้าตัวเองเป็นขบวน

เหลือบมองชายหนุ่มข้างๆยังเห็นเขาทำหน้านิ่ง  เธอก็หลุดยิ้มพลางนึกขบขัน  ใครที่ไม่รู้จักเดมอนจริงจัง  คงคิดว่าเขาช่างน่ากลัวผิดกับหน้าตาที่เหมือนพระเอกในเทพนิยาย
               แหม..ก็เขามีแค่หน้าเดียว  เวลายิ้มก็มุมปาก  แทบจะไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงของใบหน้าคมสักนิด
              
เมื่อมานั่งลงที่โต๊ะ  เดมอนจัดการให้เธอสั่งอาหารตบท้ายด้วยสั่งไวน์รสชาติเยี่ยมมาสักขวด

“ผมไม่เคยเห็นคุณดื่มไวน์เลย?”

เปิดปากชวนคุยแฝงซักถามในสิ่งที่เขาสังเกตเธอตลอดเวลาการทำงาน  ไม่ว่าจะไปงานไหนๆ เธอมักถือไวน์หรือเครื่องดื่มดีกรีแรงสักแก้วหนึ่งก่อนเดินคุยไปมาทั่วทั้งงาน  ทว่าเครื่องดื่มเหล่านั้นกลับไม่พร่องสักนิด
แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเธอแสร้งทำให้เกียรติเจ้าของงานไปอย่างนั้น

“ฝ้ายไม่ทานเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ค่ะ”

อันที่จริงไม่ใช่แค่เครื่องดื่มแอลกอฮอล์แต่รวมถึงเครื่องดื่มทุกชนิดในสถานการณ์สุ่มเสี่ยง  อย่างเช่นเมื่อสิบปีก่อนที่แทนฤทธิ์ส่งน้ำเปล่าไร้พิษภัยให้เธอดื่ม โดยเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแฝงไปด้วยยาราคะบ้ากาม

“จะละลาบละล้วงหรือเปล่า  ถ้าผมจะถามว่าสองปีก่อนคุณเป็นคนพังงานแต่งปลอมๆนั่นจนเละ

จากการที่เขาได้จ้างนักสืบให้ตรวจประวัติฝันฝ้าย  มีเรื่องน่าอะเมซิ่งอยู่หนึ่งเรื่องคือเมื่อประมาณสองปีที่แล้ว  เธอโดนแม่เลี้ยงจับคลุมถุงชนให้แต่งงานกับธนา หลานชายของหล่อน  แต่ฝันฝ้ายกลับรู้แผนและพาคนไปถล่มงานแต่งยับเยินจนข่าวหลายที่ตีพิมพ์เรื่องนี้แม้พ่อของเธอจะพยายามเก็บกวาดก็ไม่หายไปอย่างเกลี้ยงกริบ

 

คนที่กำลังดื่มน้ำชะงักงันมองนัยน์ตาคมสีฟ้า  เดมอนเมื่อเห็นเธอทอดมองเขานิ่ง  ก็รู้ทันทีว่ากำลังโดนอ่านใจ

“ถ้าคุณฝ้ายลำบากใจไม่ต้องตอบก็ได้นะครับ”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฝ้ายตอบได้เพราะไม่ได้จะปิดบังอะไรอยู่แล้ว…ใช่ค่ะฉันทำเอง  เพราะแม่เลี้ยงฉันคิดไม่ซื่อก่อน

หญิงสาวพิงพนักเก้าอี้มือวางไว้บนตัก  ไม่ชอบเห็นหน้าคู่สนทนาใกล้เกินไป เพราะมันทำให้มุมในการมองกว้างไม่พอ  จะประเมินสีหน้า  ท่าทาง ปฏิกิริยาอีกฝ่ายไม่ถนัด

“ผมชื่นชมคุณนะ...กล้าหาญมาก เป็นไอดอลของผมเลย  เพราะถ้าวันหนึ่งผมโดนอย่างนั้นยังไม่รู้เลยว่าจะกล้าเท่าคุณไหม”

 

อีกเรื่องผมเป็นคนไม่ชอบโกหก ไม่ชอบการปิดบัง ผมต้องสารภาพกับคุณเรื่องหนึ่งคือผมส่งคนไปสืบประวัติส่วนตัวของคุณฝ้ายเพิ่มเติม  เพื่อที่จะได้มั่นใจว่าบริษัทเราไม่มีสายจากที่อื่นเข้ามา  ผมต้องขอโทษด้วย”

ตาโตครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มบางๆ  เพราะตลอดเวลาไม่รู้ว่าโดนสืบ ที่จริงเธอไม่ชอบให้ใครก้าวก่ายเรื่องส่วนตัว  แต่ก็โกรธเดมอนไม่ลงเพราะเข้าใจความจำเป็นของชายหนุ่ม

ความลับถือเป็นหนึ่งในกลยุทธของบริษัทที่ต้องรักษาไว้ แต่ที่คาดไม่ถึงมากกว่าคือการสารภาพรับกันตรงๆแบบนี้

เขาช่างเหมือนกับ….แทนฤทธิ์

บ้านนี้เขาเลี้ยงดูกันมาอย่างไรไม่ทราบแต่เดาว่านิสัยเถรตรงคงได้มาจากพลเอกอรรคเดช  ผู้เป็นปู่ซึ่งมีอาชีพเป็นทหาร ท่านขึ้นชื่อเรื่องซื่อตรงขนานแท้  เธอลองไปเสิร์ชหาอย่างละเอียดในกูเกิ้ลแล้ว  ไม่ได้สืบแบบผิวเผินเหมือนเมื่อครั้งยังเด็กที่ไปถามเอาจากเพื่อนฝูง

แต่เรื่องเจ้าเล่ห์ได้จากใครนั้นเธอไม่รู้

“นึกว่าเป็นสวัสดิการแก่พนักงานทุกคนเสียอีกค่ะ”สาวเจ้าแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อน

“เฉพาะตำแหน่งระดับสูง”เดมอนอธิบาย

“แปลว่าคุณรู้เรื่องครอบครัวฉันด้วยสินะคะ”

ชายหนุ่มเบี่ยงสายตาไปทางอื่นก่อนจะพยักหน้ารับ  เขาค่อนข้างอึ้งไปเหมือนกันในตอนแรกที่รู้ว่าเธอเป็นลูกสาวของภัทพงษ์  เจ้าพ่อไอทีที่มาแรงที่สุดในขณะนี้  เพราะแม้จะเขารู้ว่าเธอนามสกุลพรรณสกุล  แต่ก็คิดเพียงว่าอาจเป็นญาติห่างๆอะไรเทือกนั้น

แต่นี่ความสัมพันธ์คือพ่อลูก  ยอมรับว่ามีการคาดเดาไปบ้างเรื่องที่เธออาจเป็นสปาย  แต่พอลองใคร่ครวญดูอีกที  ใครจะบ้าส่งตัวเองเข้ามากันเล่า  สู้จ้างคนอื่นเข้ามาไม่แนบเนียนกว่าหรือ 

“อดแปลกใจไม่น้อยที่ได้รู้ว่าคุณคือทายาทเพียงคนเดียวของพรรณสกุล”

“คิดว่าฉันเป็นสายให้บริษัทตัวเองไหมคะ”

“เดาว่าคุณคงกำลังต่อรองกับพ่อของคุณ…เรื่องประธานบริหารบริษัท ผมได้ยินมาว่าพ่อของคุณดึงญาติของคุณยุพาพรมาร่วมทีมบริหาร  คุณคงไม่ชอบเท่าไหร่”

ฉลาดสมคำร่ำลือจริงด้วย   ไม่แปลกใจเลยที่พีระประกาศิตจะรุ่งเรือง

หญิงสาวนั่งสรรเสริญในใจอย่างชื่นชม  และถ้าตอนนี้เธอขอให้เขาช่วย  จะสำเร็จไหม  เขาจะรับปากหรือเปล่า  หรือจะซักไซร้เรื่องที่เธอเข้ามาทำงานก่อน

“เดาว่าคุณคงมีเรื่องจะถามฉันมากกว่านี้”

เดมอนยิ้มเล็กน้อยกับการพูดตรงๆของอีกฝ่าย  เขาชอบนะ ไม่ยืดเยื้อ

“จะลาออกหรือเปล่า”

“คะ”

“จะออกจากบริษัทผมหรือเปล่า  หากพ่อคุณดีกับคุณแล้ว

อดแปลกใจไม่ได้ที่กลายเป็นคำถามนี้  ก็คิดว่าเขาจะไล่เรียงแล้วเสียอีก

“ฉันอาจตอบไม่ตรงคำถาม แต่ว่าฉันรู้นิสัยของพ่อดี  และนิสัยคนเราก็ไม่ได้แก้ง่ายๆเพราะงั้น…”

ชายหนุ่มหลุดยิ้ม  มองเธออย่างเอ็นดู  เพิ่งเคยเห็นเธอในมุมน้องสาวก็ครั้งนี้

เหมือนเธอทะเลาะกับพ่อแม่และพี่ชายอย่างเขามาให้คำปรึกษา

“หาวิธีอื่น…ให้พ่อคุณเปลี่ยนใจ”

“…”

“คุณควรมีแฟน  รู้ไหมพอคนเรามีแฟนพ่อแม่จะมองว่าชีวิตลูกก็ต้องเป็นของลูกมากขึ้น”

เธอกำลังจะถามบางคำถาม  แต่ก็เปลี่ยนไปถามอีกอย่าง

“แนะนำฉันเหรอคะ”

เดมอนพยักหน้า  “จากเพื่อนอย่างผม”

“คุณเป็นเจ้านายฉัน”

“ตลอดเวลาหนึ่งเดือนมาผมถูกชะตาคุณมากกว่าฐานะในบริษัท”

คราวนี้เป็นเธอที่ซาบซึ้งจนน้ำตาแทบร่วง  ยอมรับว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมาเธออยู่คนเดียวมาตลอด  เธอไม่สามารถเปิดใจกับใครได้มากนักเพราะผ่านเหตุการณ์เลวร้ายหลายอย่าง  โดยเฉพาะปัญหาจากที่บ้าน อันที่จริงเธอเองยังไม่คิดว่าตนเองจะผ่านไปได้หรอก  ยอมรับแบบตรงๆคือเธอเป็นคนอ่อนแอคนหนึ่ง  หากแต่มีบางสิ่งที่ทำให้เธอยังอยู่ได้  บางสิ่งที่ปลอบประโลมผ่านสายลมแผ่วเบาและชั่วขณะจิตเธอก็รับรู้ถึงความปรารถนาดีนั้น...อาจเป็นดวงวิญญาณของแม่เธอกระมังที่คอยปกปักษ์  อย่างเหตุการณ์ปืนลั่นในอเมริกาเธอก็แคล้วคลาด  เพราะมีคนเข้าไปช่วยทั้งที่ในความเป็นจริง  เธอไม่น่ารอด

“ขอบคุณนะคะคุณเดมอน

“เสียใจด้วยนะเรื่องแม่คุณ”

“ขอบคุณค่ะ แต่ฉันไม่คิดอะไรแล้วล่ะค่ะ  แค่นี้ชีวิตฉันก็วิเศษแล้ว”

ชายหนุ่มหยิบแก้วไวน์ขึ้นมา  ก่อนยกขึ้นเชิงชวนให้ฝันฝ้ายชน  อวยพรให้เธอพบกับชีวิตใหม่และโยนชีวิตบัดซบทิ้งไปซะ

“ดื่มให้ชีวิตคุณ”

“ดื่มให้คุณด้วยค่ะ”

ผมอยู่ข้างคุณเต็มที่  มีอะไรให้ผมช่วยก็ว่ามาได้เลย”

คุณช่วยอยู่ข้างฉันตอนโหวตปลดประธานบริหารคนปัจจุบันได้ไหมคะ”

ฝันฝ้ายเห็นว่านี่คือโอกาสที่รอคอย  และไม่อยากจะใช้เวลามากไปกว่านี้ในการดำเนินแผน  เพราะรู้สึกว่าแทนฤทธิ์อยู่ใกล้เข้าไปทุกที 

ต้องปิดเกมให้เร็วที่สุด

ผมอยากช่วยคุณนะ  แต่ถ้าเรื่องหุ้นของพรรณสกุล คุณต้องไปคุยกับแทนฤทธิ์แล้วล่ะ  เพราะคนที่ถือหุ้นก็คือเขา”

อะไรนะ  ทำไมต้องไปคุยกับเขาด้วย  บ้าไปแล้ว 

“แต่ผมช่วยพูดกับแทนให้ก่อนก็ได้”

กำลังจะปฏิเสธ  แต่เมื่อเห็นเดมอนพยักหน้าให้ความมั่นใจแน่วแน่  เธอก็พูดไม่ออก  หญิงสาวเก็บสีหน้าปูเลี่ยนอย่างรวดเร็วและลงมือทานอาหารที่พนักงานนำมาเสิร์ฟพอดีด้วยความงุ่นง่านใจ

                    สงสัยต้องคิดแผนใหม่

 

 

หลังจากแทนฤทธิ์เก็บตัวคิดโปรเจคใหม่และจัดการงานบางอย่างๆเข้มข้น ก็ถึงเวลาที่เขาตัดสินใจออกมาผ่อนคลาย  แม้เขาจะรู้ว่าใครต่อใครพูดกันไปต่างๆนานา  ว่าเขาทำใจรับกับเรื่องเดร่าไม่ได้บ้างล่ะ  โดนคุณปู่คุณย่าดุบ้างล่ะ หรือเรื่องที่กรรมการบริษัทให้ตรวจสอบพฤติกรรมเขาอีกล่ะ

แต่นะ เขาเคยสนใจคำพูดคนอื่นที่ไหน

ที่เขาสนตอนนี้ก็มีแต่ภารกิจแรร์ไอเทมเท่านั้น

คำพูดของทิมเบอร์ตันซึ่งคุยไปไม่กี่วันยังอยู่ในหัวเขา

เราพบเบาะแสของแรร์ไอเทมแล้วครับ

“ว่ามาสิ

“แรร์ไอเทมอยู่ในประเทศไทย

“อะไรนะ

“ใช่ครับ  เธอออกจากประเทศนู้นแล้ว

“แล้วทำไมพวกคุณถึงหละหลวม  ออกนอกประเทศไม่ใช่เรื่องเล็กๆแล้ว

“ขอโทษครับท่าน  แต่ภารกิจนี้ไม่ธรรมดา  เพราะคนที่พาแรร์ไอเทมออกจากที่นั่นมายังที่นี่  ยังกับหายไปในสามเหลี่ยมเบอร์มิวด้าแบบนั้น  มีไม่กี่คน

“เบอร์มิวด้า?  คุณจะบอกผมว่าพวกคุณทำงานกันอย่างดีเยี่ยม  แต่แรร์ไอเทมมีคนที่สามารถเสกเธอให้หายไปได้ในพริบตา   เหมือนเข้าไปในสามเหลี่ยมเบอร์มิวด้า   แม้พวกคุณก็ตามต่อไม่เจอ”

“ใช่ครับท่าน  ทางเราตรวจไม่พบอะไรเลย  ทั้งสายการบิน  สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง  ข้อมูลจากมหาลัย  หรือแม้กระทั่งเพื่อนสนิท

“ผมจะเชื่อพวกคุณดีไหมล่ะ”

“จริงนะครับ”

“แรร์ไอเทมไม่รู้จักใครแบบนั้นหรอก...วันๆเอาแต่เรียน ทำงาน  เรียน  แต่เดี๋ยวนะ  หรือว่า...”

“ใช่ครับ  รอบตัวแรร์ไอเทมมีอยู่คนหนึ่ง...บุตรบุญธรรมของเจ้าสัวรวิศ”

ชายหนุ่มจึงต้องคลายความเครียดด้วยการออกมาทานอาหารอร่อยๆดื่มด่ำกับบรรยากาศ  เขาเลือกร้านสุดโปรดของตระกูลพีระประกาศิต  รถแอสตันมาตินเข้ามาจอดยังลานกว้าง  ร่างสูงก้าวลงจากรถมากำลังจะเดินเข้าไปภายในร้านแต่ตาเหลือบไปเห็นรถมาเซราติของเดมอน

พี่ชายเขามาที่นี่

“สวัสดีครับคุณแทนฤทธิ์”

แทนฤทธิ์รับไหว้พนักงาน  แต่สายตากลับกวาดมองไปทั่วร้าน   เมื่อไม่เจอเดมอน  เขาก็หันกลับมามองพนักงานต้อนรับที่กำลังยิ้มให้จนปากแทบฉีกถึงรูหูยังกับเจอดารา

“คุณอัศวอยู่ที่นี่?”

“ใช่ครับ คุณแทนฤทธิ์มาท่านเดียวเหรอครับวันนี้”

แทนฤทธิ์จ้องพนักงานหนุ่มที่ยังยิ้มแป้นไม่ได้ระคายใจว่าเขากำลังไม่สบอารมณ์กับคำพูดเมื่อกี้

นี่ทั้งประเทศเห็นเขาเป็นเสือหิวโหยขนาดนั้นแล้วเหรอวะ

กำลังจะอ้าปากด่าแต่พอเห็นพนักงานชายคนนั้นยังยิ้มเหมือนเดิมเขาก็พ่นลมหายใจออกมาแทน

“เห็นผมควงสาวมาเหรอ รีบนำไปสิ วันนี้ผมจะทานข้าวกับพี่ผม”

“แต่คุณอัศวมากับคุณผู้หญิงท่านหนึ่ง”

“ผู้หญิง?”

เดมอนหรือจะควงผู้หญิงมาทานดินเนอร์  ถ้าเอาเจ้าหมาอาร์โนลด์มานั่งทำหน้าปั๊กเป็นเพื่อนล่ะพอได้ว่า

“ท่าทางจะเป็นแฟนกันด้วยนะคะ คุณผู้หญิงสวยมาก”พนักงานสาวที่เดินเข้ามาทีหลัง  เอามือป้องปากแอบบอกอย่างกับกำลังเม้าท์มอยเรื่องสนุก

แทนฤทธิ์มองหน้าพนักงานสองคนนั้นสลับกัน คิ้วหนาขมวดมากกว่าเดิ

พี่ชายเขาเนี่ยนะจะมีแฟน  หวงตัวยิ่งกว่าอะไร

“อย่างนั้นเหรอ...ช่วยพาผมไปทีสิ”

 ------------------------------------------------------------------------------------------------



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.205K ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #3505 CarpeDiemYok (@oyoko_yok) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:34
    ถ้าจะหนีไม่รอดแล้วอะหนูฝ้าย
    #3505
    0
  2. #1361 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 02:32

    อร้ายยเจอซะที

    #1361
    0
  3. #693 น้ามตาน (@pright722) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 22:22

    แรร์ไอเท็ม55555555


    #693
    1
    • #693-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 20)
      21 ธันวาคม 2561 / 19:34
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ ไปเล่มเกมแจกพี่แทนที่เพจ รสสรา ได้น้า
      #693-1
  4. #625 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 20:38
    เป็นแรร์​ไอเท็มเลยอ่ะ​ ชอบ
    #625
    1
    • #625-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 20)
      21 ธันวาคม 2561 / 19:34
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ ไปเล่มเกมแจกพี่แทนที่เพจ รสสรา ได้น้า
      #625-1
  5. #546 sone9Pp (@sone9Pp) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 23:22
    เข้าใจตั้งกันเนาะ แรร์ไอเท็ม~
    #546
    1
    • #546-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 20)
      21 ธันวาคม 2561 / 19:33
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ ไปเล่มเกมแจกพี่แทนที่เพจ รสสรา ได้น้า
      #546-1
  6. #70 fahhaa (@kwanfah) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 01:13
    สนุกมาก เจอกันซักทีนะคะ
    #70
    2
    • #70-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 20)
      26 พฤษภาคม 2561 / 07:30
      ขอบคุณค่ะ เจอกันวันนี้แหละค่ะ ไรท์รีเสร็จเดี๋ยวลงจ้า
      #70-1
    • #70-2 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 20)
      26 พฤษภาคม 2561 / 07:30
      ขอบคุณค่ะ เจอกันวันนี้แหละค่ะ ไรท์รีเสร็จเดี๋ยวลงจ้า
      #70-2