แสนเล่ห์เสน่ห์ทรวง Sugar Beat พิมพ์ครั้งที่2

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,047,721 Views

  • 4,172 Comments

  • 9,883 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    475

    Overall
    1,047,721

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 7 เราทำงานในตึกเดียวกัน 4/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1058 ครั้ง
    24 พ.ค. 61

แทนฤทธิ์กำลังนั่งรอสาวน้อยที่อยู่ในห้องน้ำหลังจากเธอผล็อยหลับไปกับความสุขครั้งสุดท้าย  มือหนาประสานไว้หลวมอย่างใช้ความคิด   เขาหลับตานิ่งงันนึกย้อนถึงกิริยาอาการยามเธอสุขสม  ยามเธอร้องขอเขา ยามเธอครางกระเส่า หรือที่ปากน้อยจูบตอบเขาแบบเร่าร้อนไร้เดียงสา

ก็ทำให้เขาคลั่ง

มือหนาเสยผมที่ปรกหน้าผากขึ้นอย่างหัวเสีย  เขาต้องทำอย่างไร  ให้เขาปั่นราคาหุ้นให้ขึ้นยังง่ายดายเสียกว่า

ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกพร้อมๆกับร่างบอบบางของรุ่นน้องที่เขากับเธอเพิ่งผ่านความสัมพันธ์อย่างเกินเลย  แม้จะไม่สมบูรณ์ตามหลักธรรมชาติ  แต่มันก็พอจะยืนยันว่าเธอและเขาไม่ใช่แค่รุ่นพี่รุ่นน้องธรรมดาทั่วไป

บ้าจริง เขาเคยนับความสัมพันธ์กับใครที่ไหน

แทนฤทธิ์เห็นเธอเสมองไปทางประตู  เดาว่าคงอยากออกไปเต็มที

“เป็นไงบ้าง หายหรือยัง”ถามพลางสืบเท้าเข้าใกล้ขึ้น

“อย่าได้เข้ามา”

กิริยาอาการห่างเหินทำให้แทนฤทธิ์หน่วงในใจ  ริมฝีปากกระตุกยิ้มอย่างน่ากลัวแต่เธอคงไม่สังเกตเห็นว่านัยน์ตาเขาโศกสลด

“ต้องให้พี่ทำยังไง เราถึงหายโกรธ”

“อย่ามายุ่งกัน”

คนที่ได้ชื่อว่าเป็นรุ่นพี่เม้มปากแน่น  คิ้วของเขาขมวดเล็กน้อยก่อนจะคลายออก   แววตาของเด็กตรงหน้ามันทำให้เขากระจ่างชัดถึงความโกรธเคืองชนิดที่ชาตินี้ไม่รู้จะหายโกรธได้ไหม

“เอางั้นเลยเหรอ อย่ายุ่ง”เขาเลิกคิ้วถามเฉยชาแต่เบี่ยงหน้าไปทางอื่น

“ใช่”

“เราจะไปเรียนอเมริกา?”

แกล้งไม่ได้ยินที่เธอตอบและเปลี่ยนเรื่องชวนคุยไปถึงเรื่องเรียน  ฝันฝ้ายหน้าบึ้งทันทีที่เขาดริฟท์เข้าเรื่องนี้  เขาเกือบหลุดยิ้มแล้วกับปฏิกิริยาน่ารักน่าใคร่นั้น  เธอคงไม่รู้ตัวว่ายามเธอโกรธ  ยามเธออาย ใบหน้าเธอนั้นแดงระเรื่อเหมือนๆกัน  ส่วนใบหน้าที่สวยโฉบเฉี่ยวไม่ว่าอย่างไรก็ยังสวยอยู่อย่างนั้น  เลยทำให้เขาไม่เคยคิดกลัวเธอเลยสักนิด

“ใช่”

“พี่ก็จะไปเหมือนกัน  เราไปรัฐไหน”

“ห้ามไปเลยนะ”

แทนฤทธิ์กอดอกมองสาวน้อยที่สั่งเขาหนักแน่น  ประโยคนั้นกรีดหัวใจลุ่มลึก

“ตระกูลพี่ติดอับดับผู้ทรงอิทธิพลของเอเชียจนหนังสือทาร์มยังเอาไปลง  รู้ไหม  มหาลัยที่นั่นส่งหนังสือเชิญพี่ไปเรียนออกจะเยอะ  ถ้าปฏิเสธจะเสียน้ำใจกันเปล่าๆ”

ฝันฝ้ายมองแทนฤทธิ์ที่ไปนั่งลงบนเตียงเอียงคออธิบาย   สายตาซุกซนของเธอมองลำคอเขาที่กระดุมถูกปลดสองถึงสามเม็ดหน้าตาก็ร้อนวูบ

แม้ขณะนั่งพูดเรื่องปกติธรรมดา แรงดึงดูดที่เขามีต่อเธอไม่จางเลย   หลังจากผ่านเรื่องคืนนี้แทนที่เธอจะเกลียด  กลับกลายเป็นเหมือนรู้สึกถูกดูดลงน้ำวนแสนลึก

อย่าบอกนะว่าแค่ความสัมพันธ์ทางกาย  จะสามารถหยั่งรากไปสู่จิตใจได้  เธอไม่เคยคิดว่าเรื่องแบบนั้นจะมีอิทธิพลขนาดนี้  หากรู้ว่าการที่แทนฤทธิ์สัมผัสร่างกายจะทำให้แทบจะลืมเขาไม่ลง   เธอจะไม่ยอมขึ้นห้องมากับเขา  เธอพลาดที่คิดเรื่องนี้น้อยไป

“ถ้าคุณไปที่นั่น ฉันจะไปที่อื่น”

สรรพนามที่ถูกปรับเปลี่ยนทำให้แทนฤทธิ์แทบจะรั้งเธอลงมาจูบ

คุณกับฉัน อย่างนั่นหรือ

หึ  อยากเรียกเขาว่าพี่แทนไปตลอดชีวิตไหมนั่นคือสิ่งที่เขาอยากถาม

“จะหนีพี่พ้นเหรอ”

ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากอย่างท้าทาย  ฝันฝ้ายมองท่าทางหยิ่งยโสถือดีนั่นเกือบจะโกรธในคราวแรก  ถ้าไม่ได้เห็นสายตาแบบแกล้ง  แฝงไปด้วย...ความหื่นห่าม

“พ้นไม่พ้นก็คอยดู”

“ฝ้ายแปลกคนจริงด้วย…เป็นคนอื่นคงให้รับผิดชอบ เรียกค่าเสียหาย  หรือคงแจ้งความ  น้องกลับไล่พี่ไปให้พ้น”

“….”

“ไม่ไปได้ไหม  พี่อยากอยู่ใกล้เรา”

เป็นครั้งแรกตั้งแต่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้หญิงมาที่เขากล้าออดอ้อน แถมทำลงไปแบบไม่กระดากอายเสียด้วย

ให้ตาย  เธอทำของใส่เขาแน่ๆ

“…”

เมื่อเธอไม่ตอบ  แทนฤทธิ์จึงลุกขึ้นเดินเข้ามาใกล้  ใจอยากจะสวมกอดคนตรงหน้าแต่เห็นเธอถอยอย่างรวดเร็วเขาก็หยุดและวอนต่อ“นะ”

น้ำตาของเด็กผู้หญิงหน้าเขาร่วงผล็อย  เธอยกมือปาดมันลวกๆก่อนจะวางมาดคอตั้งตรงอย่างที่ชอบทำ

“น้องขอร้อง  ปล่อยน้องไปเถอะ”กลั้นสะอื้นบอกเสียงโหย  ทำเอาเขาถึงกับน้ำตาซึม  รู้อยู่หรอกว่าที่เธอเสียใจเพราะผิดหวังในตัวเขา

เขาไม่ใช่สุภาพบุรุษ

“ปล่อยไปแล้วได้อะไร  เราทั้งคู่จะได้อะไร”

“ความทรงจำ”

ริมฝีปากของแทนฤทธิ์คลี่ยิ้มกว้าง

“สมองพี่คงต้องเปลืองที่ครั้งยิ่งใหญ่เลย เพราะตอนนี้มีแต่น้องเต็มหัวไปหมด”

ฝันฝ้ายหันหลังให้กับภาพตรงหน้า

“น้องจะกลับบ้าน”

“พี่ไปส่ง”

“ไม่”

“หยิบกุญแจรถแล้ว”

 

 

ฝันฝ้ายวัย24ปีสติหายไปชั่วครู่  ย้อนคิดถึงเหตุการณ์ทุกอย่างในชีวิตที่ผูกสัมพันธ์กับเขามา  ก่อนเงยหน้าขึ้นหมายจะดูอีกครั้งให้แน่ใจ  แล้วก็ต้องตะลึงเมื่อสบตาคมของแทนฤทธิ์เข้าจังๆ

เขากำลังเพ่งสายตามองเธอผ่านช่องประตูที่แสนเล็กนั่นเช่นกัน  ร่างบอบบางรีบหมุนตัวกลับหันซ้ายแลขวาหาที่ซ่อน  ก่อนจะดีดตัวเองเข้าไปในห้องน้ำที่อยู่ใกล้ที่สุดแล้วปิดประตูลงกลอน

เธอพะอืดพะอมสุดขีดจนต้องโก่งคออาเจียนกาแฟที่เพิ่งกินไปออกมาอย่างหมดไส้หมดพุง  มือสั่นๆหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากระโปรงเพื่อเสิร์ชหาเหล่าผู้บริหารของพีระประกาศิตคอนโดแอนด์พรพเพอร์ตี้

เธอต้องแน่ใจว่าไม่ได้ตาฝาด

 

แทนฤทธิ์เห็นเพียงเสี้ยวหน้าดวงตาหวานของผู้หญิงคนนั้น  ใจเขาก็กระตุกวูบ  รู้สึกคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก  แถมเมื่อกี้เธอก็พรวดพราดวิ่งไปไหนไม่รู้  แทนที่จะเข้ามาทัก

หรือเราจะรู้จักกัน

คิดได้ดังนั้นขายาวๆด้วยความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบกว่าเซนติเมตรก็เดินอย่างรวดเร็วเข้าไปตรงจุดที่เธอยืน  เดมอนถึงกับงงในพฤติกรรมของน้องชาย

แทนฤทธิ์ดันประตูห้องเข้าไปอย่างแรงไม่สนว่ามันจะไปกระทบอะไรหรือไม่  กวาดตามองทั้งห้องก็มีแต่ความว่างเปล่า  ก่อนดวงตาเข้มจะเหลือบไปเห็นแก้วกาแฟวางอยู่  มือหนาจับมันขึ้นมา  ความอุ่นร้อนของกาแฟหอมส่งผ่านแก้วเซรามิคแผ่ซ่านมาถึงเขา  ปากแก้วมีลิปสติกสีแดงเคลือบไว้

“แทน มีอะไรหรือเปล่า อยากกินกาแฟ?”

เดมอนนึกขำเพราะน้องชายกำลังทำตัวราวเป็นนักสืบโคนัน ทำหน้าประหนึ่งตอนโคนันได้ยินเสียงกรีดร้องเพราะมีคนตาย

“เมื่อกี้นายกำลังทานกาแฟ กับเธอใช่ไหม”

 “ใช่”

  เงยหน้ามองไปยังห้องน้ำที่ใกล้ที่สุดซึ่งอยู่ติดประตูห้องครัวที่เขาเพิ่งเข้ามา…ที่เดียวที่เธอจะเข้าไปได้

ถ้าเธออยากเล่นซ่อนแอบ  เขาก็จะทำหน้าที่เป็นคนหา

 

ฝันฝ้ายรอโทรศัพท์โหลดข้อมูลที่ต้องการ และแค่อึดใจภาพผู้บริหารมากมายก็ปรากฏบนหน้าจอ  หญิงสาวแทบจะลมจับ  ร่างบอบบางยืนทรงตัวไม่ไหวจนต้องนั่งลงบนฝาชักโครก

แทนฤทธิ์ พีระประกาศิต

เป็นเขาจริงๆ

หญิงสาวใช้มือสั่นๆทัชหน้าจอ  น้ำตาเธอไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว  เลื่อนลงไปเรื่อยๆรูปของเขาปรากฏมากขึ้นๆ

ใบหน้าหล่อเหลามากไปด้วยเสน่ห์ที่ครั้งหนึ่งเธอตกหลุมรักเพียงแค่แรกพบประสบพักตร์  วันเวลาเปลี่ยนผ่านเขาโตขึ้น ดูเป็นผู้ใหญ่ และยิ่งดูน่าค้นหากว่าใครๆที่เธอเคยเจอะเจอ

แต่ถึงอย่างนั้นเธอจะตกหลุมเขาอีกไม่ได้ ก็รู้อยู่ว่าเขาร้ายกาจเพียงไหน  และเธอโง่นัก ทำไมถึงจำนามสกุลเขาไม่ได้  ผู้ชายคนเดียวในชีวิตที่เธอเคยชอบ

หญิงสาวนิ่งงันราวกำลังสยบยอมแพ้ต่ออะไรบางอย่าง  ความทรงจำที่ตรึงแน่นเกินไปจนเธอต้องไปพบจิตแพทย์เพียงแค่ลบเขาออกไม่ได้ 

และเธอใช้เวลาหลายปีในการตัดเขาออกจากสมอง บุกเรียน บุกงาน  ทำให้เขาเป็นเพียงแค่ความฝันเลือนราง

เธอไม่อยากจำเขา

แต่มาวันนี้ดูเหมือนว่าความทรงจำทั้งหลายมันทะลักทะลายเข้ามาดุจเขื่อนแตก  สาดใส่เธอเต็มแรง  หมดสิ้นหนทางจะดิ้นรนหนี

‘แต่ทางที่ดีที่สุดไม่ใช่การหนี หากแต่ต้องเผชิญหน้า ให้เราชิน ให้เขาเป็นแค่ความเคยชินในปัจจุบั

นั่นคือสิ่งที่จิตแพทย์ผู้เก่งกาจคนหนึ่งแนะนำ

เธอหมดเงินตั้งเท่าไหร่กันในการบำบัดรักษาให้อยู่ได้แบบคนปกติ  แต่วันนี้แค่เจอหน้าเขา   เงินทั้งหมดนั่นกลับหมดความหมาย

 

เดมอน ฉันอยากเข้าห้องน้ำ”

ฝันฝ้ายได้ยินเขาพูดอย่างกวนอารมณ์เต็มสองรูหู  เธอหลับตานิ่งภาวนาไม่ให้เขาเข้ามา

เพราะยังไม่พร้อมจะเจอเข   ไม่เลยสักนิด

ถึงแม้อยากจะลองทำตามคำแนะนำของจิตแพทย์ก็ตา  เพราะถ้าทำได้เธอจะได้ไม่ต้องวิ่งหนีเขาอีก

วิ่งมานานแล้ว  บางทีก็เหนื่อยเหลือเกิน

โชคยังดีหน่อยที่บริษัทแบ่งเป็นห้องน้ำชายและหญิง  เธอมั่นใจว่าอย่างน้อยเขาคนถือตัวอย่างเขาจะไม่ทะเล่อทะล่าเขามาในนี้

ตึก ตึก

แต่แล้วความหวังก็เหมือนจะริบหรี่ลงเรื่อยๆ  เมื่อเสียงรองเท้าคัทชูกระทบพื้นกำลังค่อยๆเข้าใกล้ทุกขณะ  จนหยุดอยู่หน้าห้องน้ำที่เธอนั่งอยู่ด้านใน  เงาของเขาทอดยาวเข้ามา  ฝันฝ้ายลืมหายใจไปในบัดดล  นึกภาพออกเลยว่าพ่อคุณคงกำลังยืนกอดอก  ยืดคอ วางอำนาจเหลือล้น

“ผู้หญิงที่เข้าห้องน้ำผู้ชายนี่มันยังไงกันนะ...ชอบอ่อยหรือ

งงกับถ้อยคำของชายหนุ่มครู่หนึ่ง  ก่อนจะเพิ่งคิดได้ว่าเธอไม่ได้ดูป้ายห้องน้ำ

ให้ตายสิ เธอเลินเล่อจนไม่ได้สังเกตว่าตรงไหนชายหญิง  คงเพราะเธอเองก็เพิ่งมาทำงานเป็นวันแรกด้วย 

“แทน  นายไปเข้าห้องน้ำผู้บริหารไม่ดีกว่าหรือไง”

“คุณคิดจะหลบหน้าผม?”

“แทน นี่มันห้องน้ำผู้ชายนะ เธอคงไม่ได้อยู่ในนี้”

“แต่กลิ่นน้ำหอมเป็นของผู้หญิง”

“จมูกนายหรือจมูกหมาน่ะ ดมแค่นี้ก็รู้”

“นายก็รู้ว่าฉันมัน เสือผู้หญิง ฉันเชี่ยวชาญเรื่องเกี่ยวกับพวกเธอยิ่งกว่าอะไรและถ้าฉันอยากได้ใคร...ฉันก็ต้องได้”

คุยโวขู่คำโต  รู้อยู่หรอกว่าแม่สาวจอมเถียงคนนั้นหนีเขาชัวร์ๆ เพราะอะไรยังไม่แน่ชัด  ตามปกติมีแต่ผู้หญิงกระโจนเข้าหาและอยู่ข้างกายยั้วเยี้ย

เออ คุณเธอช่างแปลกคน

ถ้าคุณไม่ออกมา  ผมจะปีนไปดูนะ  เผื่อเป็นลมเป็นแล้งจะได้ช่วยไว้ทัน”

แทนหยุดนะ  บ้าหรือเปล่า”

คนเป็นพี่ตาลีตาเหลือกห้าม  พอๆกับฝันฝ้ายที่หน้าชาเหมือนโดนตบ  แต่คนเอาแต่ใจหาได้สนใจไม่  เขาถอดเสื้อสูทออกและพับแขนเสื้อเชิ๊ตขึ้น  เตรียมพร้อมสำหรับการแปลงร่างเป็นลูกลิง

“แทนฤทธิ์  หยุดเดี๋ยวนี้”

เดมอน  นายจะช่วยไหม  ไม่ช่วยก็ถอยไป”

มือของแทนฤทธิ์จับราวเหล็กเหนือประตูห้องน้ำซึ่งอยู่สูงกว่าตัวเขาเล็กน้อย

ก่อนจะออกแรงประหนึ่งกำลังดึงข้อ

เดี๋ยวตกลงมาเจ็บหรอกไอ้น้องบ้า”

แม้ตัวเขากับแทนฤทธิ์จะดึงข้อออกกำลังกายเป็นประจำขนาดไหน  แต่ไอ้ที่ทำอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่เครื่องออกกำลังกายอย่างที่ดึงข้อเสียหน่อย  เจ้าน้องชายบ้าไม่กลัวประตูจะพังเลยหรือไง

ฝันฝ้ายมองมือขาวเหนือหัวตัวเองก็แทบจะลมจับ  ไม่ได้เจอกันนาน  เขาเปลี่ยนไปเป็นคนคลั่งแล้ว  เธอจะทำอย่างไรดี

คิดสิคิด...คิดไม่ออก

 

“คุณแทนคะ นัดของคุณรออยู่ที่ห้องค่ะ แต่ถ้าคุณไม่สะดวกกำลัง เอ่อ...จะปีนห้องน้ำ  ดิฉันจะเลื่อนให้”

เสียงของเลขาสาวคนใหม่แทรกเข้ามาขัดความสนุกของชายหนุ่ม  แต่เหมือนเป็นเสียงจากสวรรค์ของหญิงสาว  แทนฤทธิ์ปลายตามองเลขาสาวที่เหมาะจะมานั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถมากกว่าจะมาทำงานบริษัท

เขาปล่อยมือออกจากขอบประตูและเอาตัวลงมาเมื่อมีบุคคลอื่นเข้ามาเห็น

ถึงจะเป็นเลขาแต่ก็เป็นคนนอกเขาไม่นิยม...หลุดมาด

                    ส่วนคนที่แอบอยู่ในห้องน้ำ ตอนนี้เป็นข้อยกเว้นไปแล้ว เพราะเธอกำลังจะกลายเป็นลูกไล่และของเล่นของเขา

“ไม่เป็นไร ผมจะไป”

ตอบเลขาหุ่นสะบึมก่อนหันมาคุยกับประตูต่อ

อะไรที่ได้มายากๆ ผมยิ่งชอบนะบอกเลย”

ถ้าคนอื่นผ่านมาเห็น  คงต้องเอาไปเม้าท์กันสนั่นว่าประธานฝ่ายการเงินของบริษัทพีระประกาศิตโรคจิตคุยกับประตูห้องน้ำ

ส่วนเดมอนมองน้องชายตัวเองสลับกับเลขาสาวคนใหม่ก็ถึงกับต้องเท้าสะเอวกอกตาบน  พลางคิดในใจไปว่าครั้งที่แล้วสงสัยไม่เข็ด

ชอบนักเชียวไอ้หุ่น 36-24-34เนี่ย

“หวังว่าคราวหน้าเราคงพบกันแบบน่าประทับใจกว่าในห้องน้ำนี่นะ”

เธอเบ้ปาก หลับตาลง

ใครอยากเจอคุณประธานฝ่ายเจ้ากรรม

 

 

ฝันฝ้ายถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเขาจากไป อย่างน้อยก็มีเวลาให้เธอเตรียมรับมือ  มือบางค่อยๆเปิดประตูแง้มออกมา  และก็ต้องสะดุ้งหน้าไร้สีเลือดเมื่อเจอเดมอนยืนกอดอกพิงอ่างล้างหน้า  มองเธอด้วยแววตาเรียบนิ่งค้นคว้า

“คุณเดมอน

“คุณหลบหน้าแทน”เขายิงตรงประเด็น

พี่น้องบ้านนี้จะตรงเผงกันทุกคนเลยหรือไง

“คือว่า…ดิฉันแค่รู้สึกไม่สบายใจกับการไปต่อล้อต่อเถียงกับท่านประธานแทนฤทธิ์ครั้งก่อนค่ะ”เธอจำต้องโกหกไป ใครจะกล้าบอกว่าเขากับเธอเคยพบกันและยังทำอะไรที่…

“กลัวมันจะมาทำรุ่มร่ามกับคุณอย่างที่มันพูดไว้ใช่ไหม”

“เอ่อ..”

“ที่จริงน้องผมเป็นขวัญใจของสาวๆเลยนะ ถ้าคุณเจอเขา  คุณอาจชอบ”เดมอนบอกและขำในที

นาทีนี้เขารู้สึกว่าไม่ค่อยน่าเป็นห่วงฝันฝ้ายเท่าไหร่นัก  เธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่กระโจนเข้าหาแทนฤทธิ์  แต่ยังออกอาการแบบไม่อยากเจอ

แต่ว่าไปก็ชักจะทะแม่งๆ

“ไม่มีทาง…” เผลอโต้เถียงออกไปทันควันอย่างลืมตัว  นชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นอย่างฉงน

“คือหมายถึงฉันไม่คิดกับเขาเกินเจ้านายแน่นอนค่ะ”หญิงสาวแก้ไปพยักหน้าไปดุจกำลังสะกดจิตตัวเองให้คิดแบบนั้น

 

 

 

หลังจากคุยกับนัดเรียบร้อยแล้ว  แทนฤทธิ์เข้ามาในห้องตัวเองพลางดึงเนคไทลงจนเกือบถึงกลางอกอยู่รอมร่อ  ทั้งยังปลดกระดุมที่ข้อมือเพื่อให้เขาได้หายใจหายคอคล่องขึ้น  แต่มือจับไปโดนคัฟลิ้งคู่โปรด เขาลูบกุหลาบสีทองไปมา สมองกำลังประมวลผลบางอย่าง  ดวงตาแสนร้ายมองทะลุกระจกไปยังถนน ตึกสูง ท้องฟ้า

โลกนี้มีผู้หญิงหนีเขาเพิ่มขึ้นมาอีกคนแล้ว

ภาพดวงตาหวานที่เขาทันได้เห็นของเธอ  มันมีภาพของใครบางคนซ้อนทับ   แถมเธอยังกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของเขามากขึ้นไปอีก  วันแรกก็คุยกันแต่ไม่ได้เห็นหน้า  วันที่สองเห็นแค่เสี้ยวหน้าแต่ไม่ได้คุยกัน

สาวน้อย...คุณอยากให้ผมแปลงร่างเป็นเสือร้ายและจับแมวน้อยไร้เดียงสาอย่างคุณมาขย้ำใช่ไหม

หรือคุณกำลังเล่นเกมปั่นหัวกันแน่  และกลิ่นน้ำหอมนั่นกวนใจเขาชะมัด

ร่างสูงกลับมาที่โต๊ะทำงานก่อนจะกดอินเตอร์คอมเรียกเลขาเข้ามาพบ

“มีอะไรให้รับใช้คะท่านประธานฝ่าย

น้ำเสียงฉะฉานเรียนถามพร้อมหยิบปากกาและสมุดเตรียมจด

“ไปหาข้อมูลของผู้ช่วยประธานฝ่ายการตลาดคนล่าสุดมาให้ผมที”

เลขาสาวชะงักทันทีที่กำลังจะจด  ก่อนจะปรับหน้าให้เรียบเฉย

“ได้ค่ะเอาวันไหนดีคะ”เธอถามต่อ

“ด่วนที่สุด”

ผมต้องรู้ให้ได้ว่าคุณเป็นใคร

---------

100%


ฝากติดตามด้วยนะคะ  ตอนที่8 ข่าวฉาว+ต้องแต่งงาน ไรท์ตัดเป็น2ตอนใหญ่ ส่วนตอนที่9 เราเจอกัน  

ถ้าเอ็นดูไรท์กดให้กำลังใจหน่อยน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.058K ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #3658 joy999kid60 (@joy999kid60) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:24
    โอ้ยรักอะ
    #3658
    0
  2. #1360 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 02:07

    หุหุพี่เสือแทนออกล่าแล้ว

    #1360
    1
    • #1360-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 17)
      21 ธันวาคม 2561 / 19:32
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ ไปเล่มเกมแจกพี่แทนที่เพจ รสสรา ได้น้า
      #1360-1
  3. #732 kpumja (@kamlangjai-dd) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 13:32
    เหมือนจะตัดใจจากฝ้ายไม่ลง
    แต่ก็วิ่งตามหญิงอื่น เฮ้อ ย้อนแย้งจังนายแทน
    #732
    1
    • #732-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 17)
      21 ธันวาคม 2561 / 19:32
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ ไปเล่มเกมแจกพี่แทนที่เพจ รสสรา ได้น้า
      #732-1
  4. #691 น้ามตาน (@pright722) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 22:06

    ฮรืออออออออ

    #691
    1
    • #691-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 17)
      21 ธันวาคม 2561 / 19:32
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ ไปเล่มเกมแจกพี่แทนที่เพจ รสสรา ได้น้า
      #691-1
  5. #619 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 20:14
    ลุ้นมาาาาาาาาก​
    #619
    1
    • #619-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 17)
      21 ธันวาคม 2561 / 19:32
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ ไปเล่มเกมแจกพี่แทนที่เพจ รสสรา ได้น้า
      #619-1
  6. #80 Nim Rungnapa (@manotnext) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 00:08
    ลุ้นๆๆจะเจอเมื่อไหร่
    #80
    1
    • #80-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 17)
      21 ธันวาคม 2561 / 19:32
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ ไปเล่มเกมแจกพี่แทนที่เพจ รสสรา ได้น้า
      #80-1
  7. #65 Tanyong Yong (@tanyong1990) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:50
    ลุ้นระทึกมากไรท์ บีบหัวใจสุดๆๆ อยากให้เจอกันเเล้วโอ้ย
    #65
    2
    • #65-1 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 17)
      26 พฤษภาคม 2561 / 07:23
      จะได้เจอกันแล้วจ้า วันนี้แหละไรท์รีไรท์เสร็จเดี๋ยวลงจ้า
      #65-1
    • #65-2 Rossaraniyay (@Rossaranovel) (จากตอนที่ 17)
      21 ธันวาคม 2561 / 19:32
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ เจอกันหลังปีใหม่นะคะ ไปเล่มเกมแจกพี่แทนที่เพจ รสสรา ได้น้า
      #65-2