เซียนเกมรัก ! นางร้ายสายจีบ

ตอนที่ 31 : บทนำเข้าสู่เล่มที่สอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    26 ก.ย. 61

        

บทนำ


                  ประจำตำแหน่งเรียบร้อยแล้วแล้วค่ะ คุณซิลเวีย

                เตรียมตัวให้พร้อม คาดว่าเป้าหมายใกล้มาถึงแล้ว ฉันเอ่ยตอบเสียงปลายสายกลับไป พวกเราติดต่อกันผ่านเครื่องมือทรงลูกบาศก์ขนาดไม่ใหญ่มากนักที่ฉันสั่งทำพิเศษ

                เมื่อสิ้นเสียงของฉัน เอมี่ก็ตอบรับกลับมาทันที รับทราบค่ะ

                มันชื่อว่า เทอรีล เป็นตัวต้นแบบสำหรับอุปกรณ์ในการติดต่อสื่อสารระยะไกล ยังดีที่มันสามารถทำงานได้ตรงตามทฤษฏีของฉัน

                ตอนนี้ฉันกับเบลประจำอยู่ที่บริเวณทางเข้าหลักของอาคารปรุงยา ถึงแม้หญิงสาวด้านข้างจะไม่พูดอะไรออกมา ฉันก็สัมผัสได้ถึงความกังวลที่มีอยู่ภายในใจของเธอ

                ความกังวลไม่ได้ช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้นหรอกนะ... ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันคิดว่าคุณคลอเดเลียคงเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว

                น... นั่นสินะคะ ราวกับว่าเมื่อครู่นี้เธอกำลังเหม่อและถูกคำพูดของฉันดึงสติกลับมา

              ถ้าแผนการล้มเหลว จะทำยังไงต่อคะ คำถามที่ไม่น่าถามก็ถูกเอ่ยขึ้นออกมาจากปากเบล เพราะคำถามนั้นจึงทำให้ฉันยกยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะขึ้นมาเบา ๆ

                เรื่องแบบนั้นไม่ได้อยู่ในความคิดของฉันหรอกนะคะ เมื่อฉันพูดออกไปแบบนั้น หล่อนไม่ได้พูดอะไรกลับมา มีเพียงรอยยิ้มเท่านั้นที่ส่งมาให้

                เพียงไม่กี่นาทีหลังจากที่ฉันมองผ่านกล้องส่องทางไกล ก็เห็นชายหนุ่มเดินตรงดิ่งมาทางนี้

                เขามีเส้นผมสีครามราวน้ำทะเล เนคไทสีแดงราวกับกุหลาบ เครื่องแบบเรียบร้อยราวกับจะสื่อว่าเป็นคนที่มีระเบียบ ใบหน้าที่เหมือนกับในประวัตินักเรียน

                ไม่มีทางที่จะผิดตัวอย่างแน่นอน นั่นคือเป้าหมายสำหรับแผนการในครั้งนี้แอชตั้น ไวเวอเนีย

                เป้าหมายจะมาถึงในอีกประมาณสองนาที เริ่มแผนการขั้นที่หนึ่งได้ ฉันรายงานสิ่งที่เห็นผ่านเทอรีลให้เอมี่เลขาคนสนิทของฉันทราบ

                รับทราบ ระวังตัวด้วยนะคะ คุณซิลเวีย

                เธอก็เช่นกัน หลังจากวางสายเรียบร้อยแล้ว ฉันก็หันไปสบตากับเบลก่อนจะพยักหน้าให้หล่อน จากนั้นพวกเราก็ก้มหมอบลงกับพื้นโดยมีพุ่มไม้ขนาดใหญ่พอที่จะบดบังร่างทั้งสองให้พ้นจากสายตา

                เสียงฝีเท้าเข้าใกล้มาเรื่อย ๆ จนกระทั่งเสียงนั้นเปลี่ยนไป จากรองเท้ากระทบกับพื้นทางเดินหิน เปลี่ยนเป็นรองเท้ากระทบกับพื้นอาคารแทน

                เหมือนเป้าหมายจะยังไม่รู้ตัวว่าพวกเรากำลังดักรออยู่ ราวกับเสียงนั่นเป็นสัญญาณให้เราทั้งสองลุกขึ้นและก้าวเท้าตามไปอย่างช้า ๆ โดยไม่ให้ชายหนุ่มตรงหน้ารู้สึกตัว

                เบื้องหน้าเป็นระเบียงทางเดินยาวไร้ซึ่งกำบัง ทำให้เบลเริ่มออกท่าทีกระวนกระวายแต่ก็หยุดลงเพราะคำพูดของฉัน มันเป็นสิ่งที่เรียบง่ายแต่ทว่าคงเป็นเพราะความกังวลจึงทำให้หล่อนคิดข้ามตรงจุดนี้ไป

                ใช่ว่าระเบียงทางเดินยาวจะไร้กำบังเสมอไป ขึ้นชื่อว่าเป็นตึก มันก็ต้องมีห้องระหว่างทางอยู่แล้ว นั่นแหละคือกำบังของพวกเรา

                พวกเราตามแอชตั้นมาจนกระทั่งมาหยุดที่ชั้นสามหน้าห้องปฏิบัติการ ชายหนุ่มเข้าห้องไปก่อนจะเลื่อนบานประตูมาปิด

                เดี๋ยว ช้าก่อน ฉันคว้าข้อมือเบลเอาไว้เมื่อเห็นว่าหล่อนมีทีท่าว่าจะเดินไปเปิดประตู มีอยู่หลายครั้งเหมือนกันที่เบลพยายามจะวิ่งเข้าใส่แอชตั้น ยังดีที่สามารถห้ามเธอเอาไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นแผนได้พังกันพอดี

                เราก็ตามกันมานานมากพอแล้ว ฉันว่าน่าจะถึงเวลาเข้าจับกุมแล้วค่ะ หล่อนตอบกลับพรางพยายามสะบัดให้หลุด ฉันดึงข้อมือนั่นกลับมาเบา ๆ พร้อมสบตากับเบล ก่อนจะพูดตักเตือนออกไปโดยหวังว่าหล่อนจะเข้าใจ

                ใจเย็นก่อน ลืมแล้วหรือไงว่าทำไมถึงต้องค่อย ๆ ตามหมอนั่นมา ทั้ง ๆ ที่จะจับก็จับได้ตั้งแต่อยู่ด้านล่างได้แท้ ๆ

                เบลไม่ได้ตอบกลับมาในทันที เหมือนกับกำลังนึกอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับมาด้วยสีหน้าที่รู้สึกผิด

                ข...ขอโทษด้วยค่ะ ประธาน ถ้าว่ามาแบบนี้แสดงว่าหล่อนคงจะเรียกความสุขุมกลับมาได้แล้ว ฉันจึงเผอยยิ้มให้กับหล่อนก่อนจะค่อย ๆ แอบดูผ่านกระจกที่ติดอยู่บนบานประตู

                สิ่งที่เห็นผ่านกระจกใสก็คือชายหนุ่มและหญิงสาวคู่หนึ่ง ชายหนุ่มคือแอชตั้น ส่วนหญิงสาวล่ะ... เมื่อเหลือบไปเห็นใบหน้าของหล่อนก็เกือบจะเก็บอาการตกใจเอาไว้ไม่อยู่

                ทำไมทำไมเธอคนนั้นถึงทำเรื่องแบบนั้นกันเนี่ย เรื่องเหตุผลคงต้องช่างมันก่อน ตอนนี้ต้องจับกุมให้สำเร็จเท่านั้น ฉันหยิบเทอรีลขึ้นมาเพื่อติดต่อไปยังเอมี่

                เป้าหมายอยู่ที่ห้องปฏิบัติการ 302 เริ่มดำเนินแผนการขั้นที่สองได้

                รับทราบค่ะ หลังจากที่ได้ยินเสียงตอบกลับเรียบร้อย ฉันลุกขึ้นและเปิดบานเลื่อนอย่างแรงเพื่อให้มันเกิดเสียงดัง ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างมั่นใจว่า

                ฉันซิลเวีย เคอเวล ขอเข้าจับกุมพวกคุณในโทษฐานก่อความไม่สงบภายในโรงเรียนแห่งนี้ !” ฉันวาดมือไปด้านข้างจากนั้นก็ว่าต่อ

                ภายในห้องติดตั้งมนตราจับกุมเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ความจริงฉันก็ไม่อยากจะใช้มันหรอกนะ ดังนั้นยอมจำนนคงจะเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับพวกคุณนะคะ

                เมื่อหญิงสาวหายจากอาการตกใจ หล่อนก็ยกมุมปากขึ้นยิ้มเพียงข้างเดียว ราวกับว่าหล่อนมั่นใจมากว่ากำลังอยู่เหนือฉัน


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

481 ความคิดเห็น

  1. #340 Avent (@Avent) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 14:57
    ตืนเต้น~คลอดเดียจะได้กลับมาหาสาวๆเข้าฮาเร็มต่อเมือ่ไหรน่า
    #340
    1
    • #340-1 Aitselec (@Rinnasia) (จากตอนที่ 31)
      26 กันยายน 2561 / 23:36
      อีกไม่นานเกินคอยแน่นอนค่าาาา
      #340-1
  2. #337 YuKi KuRoGaNe (@beam4834) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 11:45
    ซื้อเล่มแรกมาแล้ว..
    #337
    1
    • #337-1 Aitselec (@Rinnasia) (จากตอนที่ 31)
      13 กันยายน 2561 / 22:35
      ขอบคุณที่อุดหนุนให้มาเป็นค่าข้าวไรท์นะเจ้าคะ T^T
      #337-1