The Celestia ! เมื่อผมในร่างสาวน้อยกับสงครามคัดเลือกเทพเจ้าที่ต่างโลก

ตอนที่ 43 : สับเปลี่ยน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 ก.พ. 61

บทที่ 30 : สับเปลี่ยน

ครึ่งหลังจะเป็นอีกสีเช่นเดิมนะเจ้าคะ

-------------------------♦------------------------

   เพียงไม่กี่วินาทีเจ้าหมีก็พุ่งเข้าใส่เด็กสาวทันที ขาหน้ายกขึ้นตั้งท่าจะตะปบเหยื่อตรงหน้า ฟีเรียที่พยายามออกคำสั่งให้ขาของตนเองก้าวออกจากตรงนี้แต่ก็ไม่สำเร็จมันทำให้เด็กสาวเบิกตากว้างและความคิดแง่ลบผุดขึ้นมาในหัวอย่างไม่ขาดสาย

            ฟีเรีย !” เด็กหนุ่มที่หายจากอาการผิดปกติตะโกนลั่นเมื่อเห็นแบบนั้น

 

                ว่ากันว่าหากหัวใจของเราสูบฉีดเลือดยิ่งเร็วเท่าไหร่ สิ่งที่เราเห็นก็ยิ่งช้ามากเท่านั้น ซึ่งมันก็ไม่เกี่ยวกับการไหลเวียนของเวลา เวลาไม่ได้ช้าลงแต่เป็นประสาทสัมผัสที่รับรู้ได้เร็วขึ้นต่างหาก ภาพเบื้องหน้าของเด็กสาวราวกับจะหยุดลง สิ่งต่าง ๆ รอบกายก็เช่นกัน

                ความคิดที่จะเอาตัวรอดภายในหัวของเธอถูกกลบด้วยความกลัวตายและอาการสั่นที่ขา อีกเพียงไม่ถึงวินาทีการโจมตีของมันก็จะถึงตัวและไม่มีแม้แต่ทางเลือกเดียวที่คิดได้

                เสียงดีดนิ้วดังก้องขึ้นในหัวของเด็กสาวจากนั้นทัศนะวิสัยโดยรอบถูกแทนด้วยสีดำ

                ถ้าหากเจ้าตายไปข้าก็คงจะต้องออกจากสงคราม เสียงของหญิงสาวที่คุ้นเคยดังขึ้น งั้นข้าจะช่วยเจ้าเองก็แล้วกัน เพียงไม่กี่คำพูดเด็กสาวก็นึกออกทันทีว่าเจ้าของเสียงคือใคร เมื่อได้ยินแบบนั้นฟีเรียที่ตกอยู่ในอาการหวาดกลัวสุดขีดก็หายไปทันที

                เลน่า เลน่าใช่ไหม เสียงเรียกถามของเด็กสาวถูกตอบกลับมาด้วยเสียงหัวเราะในลำคอเบา ๆ

                เมื่อสิ้นเสียงดีดนิ้วของข้า ก็จงพูดว่า...

                เสียงดีดนิ้วดังขึ้นอีกครั้ง ภาพสีดำถูกแทนด้วยทัศนะวิสัยเช่นเดิม

                เมื่อเด็กสาวขยับปากพูดบางอย่างจนจบก็เกิดแสงสีเขียวหอหุ้มอยู่ที่รองเท้า การโจมตีของหมีที่ตะปบลงมานั้นพลาดเป้าไปอย่างหวุดหวิดเพราะร่างตรงหน้าหายไป

                ฟีเรียถูกเกียร์ที่รับมาจากกาเล็ทช่วยเอาไว้ได้ทัน แสงที่หุ้มอยู่บริเวณเท้าช่วยเพิ่มความเร็วและรักษาอาการสั่นเมื่อครู่ การขยับเท้าก้าวอย่างกะทันหันด้วยความเร็วนี้มันทำให้เด็กสาวล้มลงไถลไปกับพื้นเพราะทรงตัวไม่อยู่ ซึ่งการไถลครั้งนี้ถูกแอนโทนี่หยุดเอาไว้ได้ทัน

                เกือบไปนะครับ ฟีเรีย เสียงถอนหายใจดังตามออกมาท้ายประโยคพร้อมทั้งสีหน้าโล่งใจ เด็กสาวพยักหน้าให้เป็นคำตอบก่อนจะพยายามพยุงตัวลุกขึ้นซึ่งชุดบางส่วนของเธอฉีกขาดออกเพราะการไถลอีกทั้งยังเกิดรอยแผลตามแขน

                เรามาต่อกันให้จบเถอะ แอนโทนี่ ฟีเรียพูดทั้งเสียงหอบหายใจโดยหัวใจที่เต้นแรงเมื่อครู่ยังไม่ช้าลงเลยแม้แต่น้อย

                ได้ครับ แอนโทนี่ตอบพร้อมกับลุกยืนขึ้น

                ภายในใจของเด็กสาวนั้นได้ร้องเรียกถึงอีกตัวตนหนึ่งอยู่นาน แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับกลับมาเลยแม้แต่น้อย ฟีเรียตัวจริง ตอนนี้เธอหายไปไหนกันนะ มือขวาที่ถืออาวุธอยู่ก็สั่นไม่หยุดเพราะความเจ็บปวดที่ถูกเศษหินบาดขณะไถลไปกับพื้น

                หากสังเกตจากความเร็วที่พุ่งเข้าใส่และการโจมตีเมื่อครู่แล้ว เจ้าหมีนั่นแข็งแกร่งขึ้นกว่าเก่าไม่น้อย หากโดนมันโจมตีครั้งนี้คงไม่จบที่กระเด็นแน่นอน ร่างเล็ก ๆ อาจจะแหลกสลายไปเลยก็ได้แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ต้องสู้จนกว่าจะชนะเพราะทางเลือกสำหรับการหนีได้ถูกปิดลงไปแล้ว

                ขณะที่ทั้งสองเริ่มต่อสู้อีกครั้งก็ไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่ากำลังมีคนแอบจ้องมองอยู่ด้านบนของกิ่งไม้ หญิงสาวผมสีน้ำตาลคาราเมล ได้ผลเกินคาดค่ะ นายหญิง เธอพูดราวกับว่าคู่สนทนาของตนอยู่ใกล้ ๆ ทราบแล้วค่ะ หลังสิ้นประโยคนี้เธอก็กระโดดไปยังต้นไม้ถัดไปจนออกจากพื้นที่ที่ฟีเรียและแอนโทนี่กำลังสู้อยู่

            การล่าเจ้าหมีนั่นยังคงดำเนินต่อไป ทั้งคู่วนกลับสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้งเพราะบาดแผลที่เคยสร้างไว้สมานตัวกลับเป็นเช่นเดิมหมดแล้ว ทั้งสองยังคงใช้แผนเดิมในการล่าต่อไปแต่ก็ต้องแลกกับประสิทธิภาพที่ลดลงไปเพราะความเหนื่อยล้าของทั้งสอง

                ซึ่งการเปิดใช้งานเกียร์ของฟีเรียนั้นควรจะล่าเจ้าหมีนั่นได้ง่ายขึ้นแต่ผลกลับออกมาสูสี ท่วงท่าที่ได้เรียนมาจากคุณเดเซียนั้นก็ใช้ครบจนวนไปหลายรอบแล้วแต่ก็ยังสร้างบาดแผลให้มันได้เพียงนิดเดียว เหมือนว่าศัตรูตรงหน้าจะเรียนรู้รูปแบบการโจมตีอยู่เสมอทำให้การล่าโดยใช้แผนของแอนโทนี่ครั้งล่าสุดล้มเหลว

                ขณะที่เด็กสาวพุ่งโจมตีทีเผลอเจ้าหมีนั่นกลับรับเอาไว้ได้ทั้งหมดอีกทั้งยังปัดให้กระเด็นจนเด็กสาวเกลือกกลิ้งไปกับพื้น สถานการณ์เริ่มแย่ลงเรื่อย ๆ หลังจากมันเข้าสู่ช่วงที่สอง เด็กหนุ่มรีบวิ่งไปหยุดตรงหน้าเด็กสาวเพื่อป้องกันการโจมตีครั้งถัดไปของเจ้าหมีนั่น

                ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะปกป้องคุณเอง !” แอนโทนี่พูดออกมาอย่างมั่นใจขณะที่ยันดาบรับการโจมตีเอาไว้ ถึงปากจะบอกว่าถ้าหากหลบไม่พ้นล่ะก็คงต้องเจ็บหนักมากแท้ ๆ

                ดูถ้าเขาคงจะชอบฟีเรียเอามาก ๆ เลยนะ ถึงได้ทำเรื่องแบบนี้พร้อมกับพูดจาสวยหรูซึ่งผิดกับการกระทำที่ไม่รู้ว่าจะชนะได้ศัตรูตรงหน้าได้รึเปล่า

                เมื่อเด็กสาวกำลังจะเอ่ยพูดนั้นเสียงหาวของคนเพิ่งตื่นก็ดังก้องขึ้นในหัว จากนั้นก็ตามมาด้วยคำถามว่า

            คงจะต้องให้เราช่วยสินะ

            หายไปไหนมาเนี่ย ฟีเรีย ! รีบมาแทนผมได้แล้วก่อนที่มันจะสายเกินไป แบรนด้อนที่กำลังเผชิญหน้าอยู่กับปัญหาก็ตอบรับข้อเสนอกลับไปทันทีแบบไม่ต้องคิด ถ้าเธอมาช้ากว่านี้ร่างของฟีเรียคงจะตกอยู่ในอันตรายที่ถึงชีวิตอย่างแน่นอน

            ถึงเกียร์จะแข็งแกร่งมากแค่ไหน หากผู้ใช้อ่อนแอเกียร์ก็จะไร้ประโยชน์ไปในทันที แต่หากมันตกอยู่ในมือของผู้มากความสามารถแล้วล่ะก็มันจะเปลี่ยนไปเป็นอีกเรื่องหนึ่งทันที

                แววตาของเด็กสาวเปลี่ยนไปพร้อมกับนัยน์ตาสีน้ำเงินที่เรืองแสงขึ้นเล็กน้อย ฟีเรียคว้าดาบที่หลุดมือกลับคืนก่อนจะยืนขึ้นเพื่อเตรียมพร้อม แรงกดดันมหาศาลถูกปล่อยออกมาจนเด็กหนุ่มต้องสงสัย ร่างกายที่ดูคล้ายจะหมดแรงเมื่อครู่กลับยืนขึ้นอย่างเข้มแข็งอีกทั้งแววตาที่ดูจะหมดหวังกลับเปลี่ยนเป็นสายตาที่ดุดันพร้อมจะกำจัดศัตรูตรงหน้า

                “ถึงเวลาของเราสักทีนะ

--------------------♦-------------------

สำหรับคนอ่านในมือถือครึ่งหลังเริ่มตรงนี้เจ้าค่ะ

--------------------♦-------------------

                   เสียงหอบหายใจของเด็กสาวดังไม่หยุด ตอนนี้เธอเหยียบอยู่บนร่างไร้วิญญาณของเป้าหมาย เจ้าหมีนั่นเต็มไปด้วยบาดแผลทั่วร่าง เด็กสาวก็เช่นกัน

                เลือดสีแดงสดของมันไหลนองทั่วพื้น แอนโทนี่ได้แต่ยืนมองสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ราวกับเด็กสาวเปลี่ยนไปเป็นอีกคน พละกำลัง การโจมตี ความว่องไว และเทคนิคต่างกับตอนแรกอย่างสิ้นเชิง

                การต่อสู้เกิดขึ้นเพียงไม่กี่นาทีแต่สำหรับเธอแล้วคงจะนานนับชั่วโมง การต่อสู้ที่ห้ามถูกโจมตีเลยแม้แต่ครั้งเดียว หากโดนเข้าล่ะก็ต้องพบกับจุดจบ มันเป็นเรื่องปกติที่ต้องเดิมพันเอาไว้อยู่แล้วสำหรับการออกล่า ถึงจะเป็นแบบนั้นเด็กสาวก็เผชิญหน้ากับมันโดยไร้ซึ่งความกลัว

                ผลที่ออกมาก็เป็นสิ่งที่น่ายินดี เจ้าหมีตัวร้ายเป้าหมายของภารกิจนี้ถูกจัดการเรียบร้อย เด็กหนุ่มไม่รู้จะเอ่ยคำพูดใด ๆ ออกมาทั้งสิ้นหลังจากได้เห็นการต่อสู้ไปแล้ว

                เมื่อเสียงหอบหายใจเริ่มค่อย ๆ หยุดลง ร่างของเด็กสาวก็ล้มลงอย่างช้า ๆ ทำให้แอนโทนี่รีบเข้าไปประคองร่างเอาไว้ทันทีพร้อมเอ่ยออกมาเบา ๆ ว่า

                ฝืนตัวเองเกินไปแล้วนะครับ เขาลูบศีรษะของเธอไปมาเบา ๆ ก่อนจะพยุงร่างนั่นเดินกลับหมู่บ้านไป

                เมื่อผมได้สติอีกครั้งก็มาอยู่บนเตียงแล้ว อีกทั้งบาดแผลที่เกิดขึ้นก็ถูกพันผ้าเอาไว้เรียบร้อย การที่ไปสู้กับเจ้าหมีอย่างไม่คิดชีวิตแบบนั้น ผมไม่มีทางทำมันเด็ดขาด ตอนนี้เริ่มอยากจะรู้ว่าจริง ๆ แล้วฟีเรียตัวจริงหล่อนอายุเท่าไหร่กันแน่ถึงได้มีความกล้ามากขนาดนั้น

                ถ้าจะให้เดาล่ะก็ตอนนี้คงจะมาอยู่ในห้องพยาบาลของหมู่บ้านแน่ ๆ ผมควรจะขอบคุณแอนโทนี่สินะที่แบกร่างมาส่งถึงที่นี่ เมื่อเริ่มลองขยับร่างกายดู แขนและขาตอบสนองกลับมาเป็นความเจ็บปวดแทนการเคลื่อนที่แต่ก็ยังฝืนลุกขึ้นมานั่งพร้อมกับเสียงโอดครวญอยู่ดี

                ไม่นานที่ส่งเสียงออกไปผ้าม่านก็ถูกเปิดออกจนแสงไฟแยงเข้าสู่ดวงตา ทำให้ต้องกระพริบตาหลายครั้งเพื่อปรับสภาพนัยน์ตา ขณะที่ความคิดสงสัยว่าใครเป็นคนเปิดผ้าม่านนั้นเสียงแหลมที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น

                รู้สึกตัวสักทีนะ ฟีจัง

                ราวกับความเหนื่อยล้าทั้งหมดได้หายไปหลังจากได้เห็นหน้าเธอคนนี้ เซร่าเป็นคนเดียวที่ผมรู้จักและสนิทที่สุดหลังจากมาโลกฝั่งนี้ เธอช่วยผมในหลาย ๆ สิ่ง ถึงจะไม่รู้ความต้องการที่แท้จริงของเธอก็ตาม แต่ก็คิดว่าคงไม่เป็นไปในทางที่ไม่ดีแน่ ๆ

                ยังเจ็บตรงไหนอยู่รึเปล่า เธอถามขณะที่เดินเข้ามาใกล้และนั่งลงบนเตียง

                ก็ไม่ได้เจ็บตรงไหนหนิคะ ถ้าบอกเธอออกไปตามความจริงล่ะก็มีแต่จะทำให้เป็นห่วงหนักกว่าเก่า การโกหกออกไปบ้างครั้งก็เป็นสิ่งที่ดีกว่า

                แผลขนาดนั้นแต่เจ็บแค่นิดหน่อย... เซร่าขยับมือมาหยิกที่แขนของผม บริเวณที่มีผ้าพันเอาไว้ คิดว่าโกหกกันได้งั้นเหรอ

                โอ้ย... แน่นอนว่าความเจ็บปวดแล่นไปทั่วร่าง เสียงร้องโอดครวญของผมดังลั่น คงเพราะผ้าพันแผลพวกนี้แน่ ๆ ที่ทำให้ผมโกหกได้ไม่เนียน แต่ไม่นานเธอก็ละมือออกไปและเอ่ยปากถามคำถามถัดไป

                แล้วเกียร์ที่ฉันให้ไป เป็นยังไงบ้าง

                ก็... ถ้าเธอถามมาแบบนี้ผมควรจะตอบอะไรกลับไปดีล่ะครับเนี่ย แต่ถ้าตามปกติแล้วคงจะไม่พ้น ใช้ได้ดีมั้งคะ แสดงว่าเกียร์ที่คุณกาเล็ทให้มาเป็นของเซร่าสินะ

                มั้ง อย่างนั้นเหรอ อืม... เซร่ายกแขนขึ้นกอดอกและหันหน้ากลับไปก่อนจะเริ่มพูดบางสิ่งบางอย่างที่ไม่อาจจะเข้าใจได้ออกมาและก็จบด้วยการหันมาถามผมอีกรอบ

                แล้วเรื่องผลข้างเคียงล่ะ เพราะมีบทเรียนตอนที่ใช้เกียร์ครั้งแรก ผลข้างเคียงของมันเล่นเอาเดินไม่ได้ไปเดี๋ยวนึงเลยล่ะ มันทำให้ผมต้องคอยดูสีของอัญมณีเสมอขณะที่มีโอกาสได้ใช้เกียร์ แต่สำหรับคำถามนี้ก็ไม่สามารถตอบได้เพราะหลังจากเปิดใช้งาน ฟีเรียตัวจริงก็ยึดร่างไป

                ไม่มีค่ะ งั้นตอบแบบนี้ไปก่อนก็แล้วกัน

                เยี่ยม... เธอกำหมัดและชูขึ้นระดับอก ผมคิดว่าเธอคงจะดีใจสำหรับเรื่องนี้อยู่นะ ฟีจังเดินไหวรึยัง

                ไหวค่ะ ผมตอบออกไปโดยที่ยังไม่ทันได้คิดอะไร

                แล้วหิวรึยัง

                “ก็นิดหน่อยค่ะ ผมเริ่มจะสงสัยแล้วว่าเธอถามผมทำไหมว่าเดินไหวรึเปล่า แต่จะให้คนเจ็บเดินไปหาอะไรกินก็คงจะแปลกเกินไป

                เดี๋ยวฉันไปหาอะไรมาให้กินก็แล้วกัน และก็เป็นไปตามคาดว่าหล่อนคงจะหาอะไรมาให้กินแน่ ๆ เมื่อเธอว่าแบบนั้นก็ลุกหายไปจากสายตา

                ว่าแต่ตอนนี้แอนโทนี่อยู่ไหนกันล่ะเนี่ย ไม่ใช่ว่าหมอนั่นก็เจ็บหนักเหมือนกันเหรอ 

-------------♦-------------

หลังจากที่กลับมาหมู่บ้านแล่วเด็กหนุ่มหายไปไหนกันนะ

ศึกแรกสำหรับเด็กสาวนั้นผ่านพ้นมาได้ด้วยดี

แต่ยังไงก็ตามมันก็ยังไม่ใช่ศึกสุดท้ายอยู่ดี

เอาใจช่วยน้องฟีเรียกันด้วยนะเจ้าคะ ;A;


               

               

               

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

117 ความคิดเห็น

  1. #117 Aoohapyn (@apyn666aoo) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:37
    เอาใจช่วยน้องขอรับ อิ ๆ
    #117
    0
  2. #113 Aoohapyn (@apyn666aoo) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 18:02
    นางเอกจะโชว์ power แล้ว ถถถ
    รอขอรับ
    #113
    2
    • #113-1 Aitselec (@Rinnasia) (จากตอนที่ 43)
      24 มกราคม 2561 / 18:30
      ตอนพิเศษให้อ่านรอนะเจ้าค่ะ
      #113-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(