The Celestia ! เมื่อผมในร่างสาวน้อยกับสงครามคัดเลือกเทพเจ้าที่ต่างโลก

ตอนที่ 38 : ภารกิจแรก 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 62
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    4 ธ.ค. 60

                หลังจากเด็กสาวออกมาจากห้องน้ำก็มองหาเสื้อผ้าที่ใช้สำหรับเปลี่ยน เซร่าเตรียมเสื้อพวกนั้นไว้ในตู้เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว เดรสลายลูกไม้สองสามตัวไซส์ของฟีเรีย

                เมื่อเช็ดตัวแห้งและเปลี่ยนชุดจนเสร็จก็เริ่มหยิบหนังสือที่ซื้อมาเมื่อครู่ขึ้นอ่านโดยใช้เบาะบนเตียงนอนแทนเก้าอี้ เล่มแรกเป็นเนื้อหาสรุปคร่าว ๆ สำหรับการสอบพรุ่งนี้ซึ่งส่วนใหญ่เซร่าได้สอนเอาไว้แล้ว อ่านอีกครั้งเพื่อทวนความทรงจำก็ไม่เสียหายอะไร

                เล่มถัดไปเป็นนิทานที่สุ่มหยิบมา ตำนานของผู้กล้าทั้งสี่ นี่เป็นชื่อของหนังสือเล่มนี้ ระหว่างที่เปิดอ่านเด็กสาวที่อยู่ในตัวก็เอ่ยชวนคุย

                “เราชอบเล่มนี้นะ เคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว”

            “ชอบตรงไหนล่ะ”

            “นายอ่านไปก่อนเถอะ”

            ตำนานของผู้กล้านั้นมีมากมายหลายรูปแบบ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็อยู่ในหนังสือเล่มนี้ ในอดีตกาลของโลกใบนี้ผืนแผ่นดินมีเพียงหนึ่งเดียว เพราะหายนะครั้งใหญ่แผ่นดินจึงแยกออกเป็นสามส่วน ผลกระทบนั้นไม่ได้ทำให้แผ่นดินแยกเพียงอย่างเดียว เหล่าสัตว์บางชนิดกลายพันธุ์เป็นสัตว์ที่ดุร้ายและแข็งแกร่ง

                พวกมันเริ่มกวาดล้างเหล่ามนุษย์เริ่มจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ไปจนอาณาจักรขนาดใหญ่ กองทัพของพวกมันทวีคูณขึ้นเรื่อย ๆ เพราะการรวมตัวกันระหว่างทาง

                ถึงทหารของพวกอาณาจักรจะฝึกมาดีเพียงใดก็ไม่สามารถต่อต้านการบุกรุกครั้งนี้ได้ เหตุการณ์เริ่มเลวร้ายขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งเหล่าคนแปลกหน้าทั้งสี่ได้เข้าร่วมศึกครั้งนี้และการโต้กลับของมนุษย์ได้เริ่มขึ้น

            พวกเขาใช้อาวุธล้ำสมัยในการสู้กับสัตว์กลายพันธุ์ หมู่บ้านและอาณาจักรถูกช่วยเอาไว้ หากสังเกตจากความเสียหายตามลำดับแล้ว มันไม่ได้เกิดขึ้นแบบสุ่ม ความคิดแรกที่แล่นเข้ามาก็คือจัดการตัวหัวหน้าซะแล้วศึกนี้จะจบลง การกระทำนี้ทำให้พวกเขาได้รับยกย่องเป็นผู้กล้า

                หนึ่งในผู้กล้าได้ใช้อุปกรณ์บางอย่างเปิดประตูมิติ พวกเขาเข้าประตูไปและไม่กี่เดือนจากนั้นจำนวนสัตว์กลายพันธุ์ก็ลดลงจนน่าตกใจ สถานที่ต่าง ๆ ในโลกฟื้นฟูขึ้นเรื่อย ๆ

                หายนะครั้งใหญ่จบลงด้วยดีแต่ว่าไม่มีผู้ใดจำหน้าของพวกเขาได้เลยแม้แต่น้อย อีกทั้งปริศนามากมายเกี่ยวกับอุปกรณ์ก็ยังไม่ถูกไขให้กระจ่าง

                กระดาษถูกพลิกมาจวบจนหน้าสุดท้ายและปิดลง

                “นี่เป็นนิทานแน่หรอ” ที่แบรนด้อนคิดแบบนั้นเพราะเนื้อหาภายในมันไม่เข้ากับหน้าปกแม้แต่น้อย ถึงจะเขียนว่านิทานแต่เนื้อหาแบบนี้มันไม่ใช่ อุปกรณ์ในนิทานคงจะเป็นเกียร์ในปัจจุบันนี้สินะ

            “สนุกไหม ?” เสียงเด็กสาวในตัวเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าอ่านจนจบแล้ว

            “เหมือนอ่านหนังสือประวัติศาสตร์มากกว่า”

            “งั้นหรอ”

            เพราะภาษาที่ง่ายจึงอ่านจบได้ไม่ยาก เล่มถัดไปก็มาอยู่ในมือแล้ว ฟีเรียเริ่มอ่านต่อจนลืมเวลา พระอาทิตย์เริ่มตกลงจันทราเคลื่อนขึ้นมาแทนที แสงยามเย็นสาดส่องผ่านกระจกมาในห้อง

                เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้นพอดีกับที่เด็กสาวปิดหนังสือนิทานในมือ เซร่ากลับมาจากสมาคมในช่วงเวลานี้เป็นประจำ เด็กสาวที่นั่งบนเตียงเอ่ยต้อนรับ

                “ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ”

                “อ้าวฟีจังไม่ได้ไปฝึกกับคุณเดเซียงั้นหรอ” สาวสวมแว่นจัดแว่นบนใบหน้าก่อนจะเก็บถอดเสื้อนอกแขวนเอาไว้

                “วันนี้สอบนะคะ”

                “ครบอาทิตย์แล้วหรอเนี่ย เร็วจังแหะ”

                “ช่วยสอนฉันสำหรับการสอบในวันพรุ่งนี้ทีค่ะ”

                “ได้เลย”

                เซร่ารับปากแต่ว่ามีข้อแม้คือจะสอนให้หลังจากอาบน้ำ งานที่ทำมาในวันนี้เป็นโครงการวิจัยเกียร์ระยะยาว มีเพื่อนร่วมงานที่พึ่งทำความรู้จักอยู่หลายคนแต่ก็ไม่อุ่นใจเท่าคุยกับเด็กสาวตรงหน้า

 

                 เช้าวันถัดไปที่สมาคมฮันเตอร์ ห้องสี่เหลี่ยมถูกจัดวางโต๊ะไม้ไว้ด้านในสำหรับผู้เข้าสอบ วัยรุ่นหลายคนทั้งชายและหญิงก็เข้าสอบครั้งนี้ด้วยเช่นกัน ฟีเรียที่เห็นผู้คนมากมายที่ค่อย ๆ หลั่งไหลเข้าไปในห้องสอบเมื่อถึงเวลาก็รู้สึกตื่นสนามขึ้นมาถึงจะเคยสอบข้อเขียนมาหลายครั้งแล้วก็ตาม

                โชคดีที่ได้เรียนกับเซร่าก่อนมาสอบและก็ต้องขอบคุณนิทานเมื่อวานที่ได้อ่าน ในข้อสอบดันมีคำถามทีเกี่ยวกับตำนานของผู้กล้าพอดี ส่วนที่เหลือก็เป็นความรู้รอบตัวทั่ว ๆ ไป

                เมื่อสอบจนเสร็จก็ออกจากห้องมาหยุดตรงหน้าเคาน์เตอร์เพราะพนักงานสาวคนเดิมเอ่ยทักขึ้นว่าลืมบอกเนื้อหาบางอย่างไป

                อะไรงั้นหรอคะ ?

                “ฮันเตอร์ระดับทองแดงจะต้องมีรุ่นพี่คอยดูแลเพื่อลดจำนวนการสูญเสียน่ะ

                จากนั้นเธอก็เริ่มอธิบายถึงระบบดูแลฮันเตอร์หน้าใหม่ หากยังอยู่ในระดับทองแดงจะต้องมีรุ่นพี่ซึ่งระดับเงินขึ้นไปคอยดูแล โดยทางสมาคมจะจัดหาคนที่เหมาะสมกับฮันเตอร์หน้าใหม่อีกทั้งระบบนี้ยังเพิ่มเงินรางวัลสำหรับภารกิจให้อีกสามสิบเปอร์เซน

                ฮันเตอร์หน้าใหม่จึงเป็นที่ต้องการมากเพราะระบบนี้ แต่ก็มีกฎเกณฑ์สำหรับเป็นรุ่นพี่อยู่ ข้อสำคัญที่สุดคือจะเป็นได้ก็ต่อเมื่อทั้งสองฝ่ายยอมรับกันแล้วเท่านั้น

                หากยังไม่มีรุ่นพี่จะไม่สามารถรับภารกิจข้ามระดับของตัวเองได้ แต่พักหลัง ๆ มานี้สามารถเลือกรุ่นพี่เป็นของตัวเองได้เพราะระบบที่ว่ามันไม่ค่อยจะลงตัว

                ถ้าให้คุณเดเซียเป็นรุ่นพี่ของฉันได้ไหมคะ

                ถ้าเป็นแบบนี้ทำไมเจ้าตัวถึงไม่บอกกันนะ สงสัยคงจะลืม ตอนี้พวกฝาแฝดยังไม่กลับมาจากภารกิจที่ไปทำเมื่อวานนี้เลย วันนี้ก็เลยยังไม่เจอหน้าทั้งสองคน

                “สักครู่นะจ้ะ

                ระหว่างที่ปล่อยให้พนักงานสาวค้นหารายชื่อ ฟีเรียที่ได้พูดคุยกับเธอมาหลายครั้งแต่ก็ลืมถามชื่อทุกครั้งจึงลองมองไปที่ป้ายชื่อแถวหน้าอกด้านขวา เสียงเบา ๆ ที่อ่านชื่อเธอผิด ๆ ดังออกมา

                เพอ...เพอมิล ชื่อเพอมิลงั้นหรอคะ

                “เพอเมล ต่างหากหนูน้อย คุณเดเซียมีรุ่นน้องที่ต้องดูแลอยู่แล้วน่ะ คงต้องเป็นคนอื่นนะหนูน้อยเธอผลิกกระดาษลองหารายชื่อถัดไปเพื่อแนะนำหนูน้อยตรงหน้า ถ้าอายุไล่เลี่ยกับเธอก็...

                ก่อนที่นิ้วของเธอจะหยุดที่ชื่อบนกระดาษ เสียงของเด็กหนุ่มดังขึ้นด้านหลัง

                ถ้าเป็นผมล่ะครับ คุณฟีเรีย ผมจะเป็นรุ่นพี่ของคุณให้เองเด็กหนุ่มที่พึ่งมาถึงสมาคมได้ไม่นาน เขาได้ยินเรื่องที่ฟีเรียคุยกับคุณเพอเมลเมื่อครู่จึงตัดสินใจเสนอตัวเองให้เด็กสาวตรงหน้า

                “คนนี้แหละที่ฉันกำลังจะบอกเธอ หนูน้อยเพอเมลหยุดนิ้วลงตรงชื่อแอนโทนี่อย่างพอดิบพอดีด้านหลังมีรายละเอียดคร่าว ๆ ระบุเอาไว้อยู่ เด็กหนุ่มพึ่งขึ้นระดับเงินขั้นที่หนึ่งได้เมื่อไม่นานมานี้ ส่วนฝีมือก็คงจะสู้กับฟีเรียได้อย่างสูสีหากดูจากผลการสอบเข้าแล้ว

                ลองให้เขาเป็นรุ่นพี่สักภารกิจสองภารกิจเป็นไง ถ้าไม่ถูกใจก็มาบอกให้ฉันเปลี่ยนให้ก็ได้นะ

                ในเมื่อสามารถเปลี่ยนได้ล่ะก็การที่ให้แอนโทนี่เป็นรุ่นพี่ก็ไม่ได้เสียหายอะไร ท่าทางก็ไม่ได้มีพิษมีภัยอีกอย่างเป็นถึงคงที่ชอบฟีเรียด้วยหนิ ถึงจะเป็นการชอบจากรูปลักษณ์ภายนอกก็เถอะนะ แบรนด้อนคิดแบบนั้นจึงรับข้อเสนอของเด็กหนุ่ม

                งั้นก็ฝากด้วยนะคะ รุ่นพี่แอนโทนี่และแน่นอนว่าไม่ลืมที่จะปั้นยิ้มพร้อมกับคำพูดนี้ รอยยิ้มที่ส่งไปทำให้เด็กหนุ่มต้องเบือนหน้าหนีแทนทีจะมองต่อ การเล่นเป็นเด็กสาวของแบรนด้อนเรียกได้ว่ามาถึงขั้นสูงสุดแล้วก็ว่าได้ ยิ่งผสมรวมกับใบหน้าอันงดงามนี้แล้วด้วย จะชายจะหญิงก็ต้องหลงรักตั้งแต่แรกเห็น


                ระ...เรียกผมแอนโทนี่เถอะครับคุณฟีเรีย

                “งั้นก็เรียกฉันว่าฟีเรียโดยไม่ต้องเติมคุณด้วยนะคะ

                “เอาเป็นว่าขอให้โชคดีสำหรับการออกล่านะคะเพอเมลกล่าวลาพร้อมโค้งให้เล็กน้อยเมื่อเห็นทั้งสองเดินตรงไปที่กระดานรับภารกิจ เด็กสาวก็หันมาส่งยิ้มให้ก่อนจะเดินไป

                แอนโทนี่ถนัดดาบยาวงั้นหรอคะ ประการแรกสำหรับการสังเกตคือ ดาบยาวสองเล่มที่ห้อยไว้บริเวณเอว ประการที่สองคือ ชุดเกราะเบาที่เด็กหนุ่มสวมอยู่

                ใช่ครับ ทำไมถึงรู้ได้ล่ะครับฟีเรียตกใจกับคำถามเมื่อครู่เล็กน้อย เพราะอาวุธที่คนส่วนใหญ่ถือติดมาก็ควรจะเป็นอาวุธที่ตัวเองถนัดไม่ใช่หรือไงกัน

                ก็ที่ห้อยอยู่นั่นไง

                “อ้อเพราะดาบคาตานะนี่เองเด็กหนุ่มตบลงไปที่ฝักดาบเบา ๆ ก่อนจะเลือกดูภารกิจที่จะรับสำหรับวันนี้ จนสายตาไปหยุดที่ใบประกาศแผ่นหนึ่ง

                คุณฟีเรีย ฆ่าหมีนี่ไหวไหมครับ

                หลังจากที่เห็นเลือดหมาป่าในวันนั้น สีแดงที่เป็นของเหลวจากตัวสัตว์ทั้งหลายก็ไม่ทำให้คลื่นไส้อีกเลย คงจะเป็นผลมาจากฟีเรียที่อยู่ในร่าง เพราะเธอเป็นคนกวาดฝูงหมาป่าตอนออกล่ากับคุณเดเซียเมื่อไม่นานมานี้

                อย่างนายล่ะก็ ไม่ไหวหรอก

                ไหวสิ ไหวอยู่แล้วน้ำเสียงที่กล่าวออกไปอย่างมั่นใจนี้ผสมปนความกลัวอยู่ไม่น้อย แต่ก็ต้องพูดออกไปเพราะเสียงเยาะเย้ยในหัว แน่นอนว่าจะให้ไปสู้กับหมีทั้งที่ไม่เคยเจอมาก่อนใคร ๆ ก็ต้องกลัวอยู่แล้ว อีกอย่างก็ไม่รู้อีกว่าจะสู้กับมันยังไง

                แน่ใจนะครับ คุณฟีเรียฟีเรียพยักหน้าให้เบา ๆ แทนคำตอบ ถึงจะบอกให้ไม่ต้องเติมคุณด้านหน้าแต่เขาก็ยังเรียกแบบเดิมอยู่

                งั้นก็ไปกันเลยดีกว่าครับแอนโทนี่ดึงใบภารกิจนั่นมา โดยรายละเอียดภายในกระดาษเป็นสถาณที่สำหรับพบกับผู้ว่าจ้าง ด้านล่างเป็นจำนวนเงินรางวัลสองร้อยเลเนียแต่มีข้อแม้ว่าผู้ว่าจ้างจะขอเนื้อหมีที่ฆ่าได้

               

                เมื่อเดินทางมาถึงหมู่บ้านที่อยู่ทางทิศใต้ของเมือง มันห่างจากตัวเมืองไม่มากนักเพราะสามารถเดินมาถึงได้ในเวลาหนึ่งชั่วโมง บ้านไม้ขนาดเล็กสำหรับหนึ่งครัวเรือนตั้งอยู่ประปรายภายในรั่วไม้ที่กั้นเอาไว้

                มีผู้เฝ้าเวรยามผลัดกันอยู่เสมอที่ปากทางเข้า ชายทั้งสองเอ่ยถามเมื่อเห็นเด็กสองคนตรงหน้า

                มีธุระอะไรงั้นหรอ พวกเธอน่ะแอนโทนี่หยิบใบจ้างวานให้ชายหนุ่มตรงหน้าดูก่อนจะเอ่ยขึ้น

                มาหาผู้จ้างวานครับ

                “คุณกาเร็ทสินะ ในที่สุดก็มีคนมาจัดการหมีให้สักที

                ถึงปากจะบอกแบบนั้นก็จริงมันผิดกับสายตาที่มองเด็กทั้งสองด้วยความเป็นห่วงและสงสัยว่าเด็กตัวแค่นี้จะจัดการมันได้จริง ๆ งั้นหรอ เพราะชายฉกรรจ์ในหมู่บ้านลองไปจัดการมันมาดูแล้วแต่ก็ได้รับบาดเจ็บอยู่ไม่น้อยซึ่งตอนนี้กำลังรักษาตัวอยู่

                ฉันจะนำทางไปให้เอง

                เชื่อใจได้เลยครับ พวกผมจะจัดการมันให้เองเพราะเห็นสายตาแบบนั้นแอนโทนี่จึงกล่าวเพื่อเพิ่มความมั่นใจให้กับคนของหมู่บ้าน

                คุณฟีเรียจะไม่เป็นอะไรครับ เชื่อใจผมเถอะครับเด็กหนุ่มเห็นสังเกตเห็นความกังวลของฟีเรียที่เดินอยู่ข้าง ๆ ผ่านสีหน้าตอนนี้ แต่เมื่อเด็กสาวได้ยินแบบนั้นก็ดึงสีหน้ากลับเป็นปกติทันทีราวกับว่าเมื่อครู่ไม่ได้เกิดอะไรขึ้น

                ขอบคุณนะ รุ่นพี่แอนโทนี่ฟีเรียขอบคุณสำหรับคำให้กำลังใจด้วยรอยยิ้ม ถึงแอนโทนี่จะเห็นรอยยิ้มนี้มาหลายครั้งแล้วก็ตามแต่ก็ทนความงดงามนี่ไม่ไหวเสียทีจึงต้องเบือนหน้าหนีทุกครั้ง



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

117 ความคิดเห็น

  1. #92 Aoohapyn (@apyn666aoo) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 20:56
    แอนโทนี่หลงรักฟีเรียเข้าแล้วอะสิ
    แต่ดสียใจด้วย ฟีเรียร่างเป็นผู้หญิง แต่วิญญาณน่ะ... หุ ๆ

    เจอคำผิดนิดหน่อยนะครับ
    เสื้อพา==>เสื้อผ้า
    เดรสราย==>เดรสลาย
    พรุ้งนี้==>พรุ่งนี้
    #92
    1
    • #92-1 Aitselec (@Rinnasia) (จากตอนที่ 38)
      27 พฤศจิกายน 2560 / 11:17
      ขอบคุณสำหรับคำผิดเจ้าค่ะ ;A;
      //แอนโทนี่ตกหลุมกับดักเสียแล้วค่ะ
      #92-1