The Celestia ! เมื่อผมในร่างสาวน้อยกับสงครามคัดเลือกเทพเจ้าที่ต่างโลก

ตอนที่ 23 : ลูกอมกับแก้วกาแฟ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 มิ.ย. 60

                ฟีเรียขยิบตาให้เป็นสัญญาณสำหรับเรื่องบางอย่าง ก่อนจะออกแรงสะบัดให้หลุด เซร่าที่แอบอยู่ก็ยังตกอยู่ในความสงสัยกับสัญญาณเมื่อครู่

                ทำเป็นอวดดีนะนังนี่ ชายหนุ่มปล่อยหมัดเข้าที่ท้องของเด็กสาว อย่ารุนแรงแบบนั่นสิครับ เดี๋ยวหัวหน้าจะโกรธเอานะครับชายอีกคนพูดแทรก

                เอาละรีบเอาไปให้หัวหน้าเร็วเข้...”  ชายฉกรรจ์หยุดพูดเมื่อได้ยินเสียงบางอย่างครูดกับพื้นตรงบันได เซร่าก้าวเท้าถอยหลังพลาดจึงเกิดเสียงขึ้น เธอตัดสินใจก้มหลบทันที

                นั่นเสียงอะไร

                นอกจากเสียงด้านบนแล้วยังมีเสียงฝีเท้าจากด้านล่างดังก้องไล่ขึ้นมาเรื่อย ๆ ความกดดันเพิ่มมากขึ้นทุกฝีก้าว หยาดเหงื่อไหลหยดต่อหยด

                เหตุการณ์ที่ต้องตัดสินใจทันทีหวนกลับมาอีกครั้ง ทางเดียวที่เข้ามาในความคิดคือใช้เวทมนตร์บางอย่างโจมตีเพื่อสร้างโอกาสในการหลบหนี  ระหว่างที่ใช้มือขวาควานหาอัญมณีเสียงเอ่ยเตือนของพวกมันก็ดังขึ้น อัญมณีที่ควรถูกหยิบออกมาได้แล้วกลับไม่มีเหลือในกระเป๋าแม้แต่เม็ดเดียว

                นี่แกปล่อยให้มันหลุดไปได้ไง จับเร็วเข้า!!”

                เซร่าชะโงกหน้าดูทันทีและเหลือบไปเห็นแสงสะท้อนจากอัญมณีสีเขียวที่ลอยข้ามพวกนั้นมา หรือว่าสัญญาณเมื่อกี้จะหมายถึงสิ่งนี้ เธอตัดสินใจเอ่ยคำร่ายมนตราทันที

สายลมเอ๋ย จงนำพาความโกรธเกรี้ยวของข้า พุ่งตรงไปดั่งเช่นหอก

                สาวชุดราตรีกระโดดขึ้นคว้าอัญมณีนั่นก่อนจะะร่ายมนตร์บทสุดท้าย พวกกลุ่มคนตรงหน้าถูกฟีเรียเบนความสนใจเอาไว้ เด็กสาวกำลังถูกคว้าแขนอีกครั้ง

ทะลุร่างอริข้าให้มลายสิ้น!! วินบลาส

                เซร่ายกฝ่ามือขึ้นโดยเป้าหมายแรกคือชายด้านหลังฟีเรีย อัญมณีสีมรกตเปล่งแสงและลอยอยู่ด้านหน้าฝ่ามือก

                แสงจากอัญมณีกะพริบครั้งหนึ่ง เกิดลมหมุนพุ่งใส่ร่างของชายด้านหลังปลิวไปทันที

อีกครั้ง !”

                แสงกะพริบอีกครั้งหนึ่งก่อนที่ร่างของชายอีกคนจะปลิวไปติดกำแพง เนื่องจากเป็นมนตราบทเริ่มต้นผลของเวทจึงจบลงเท่านี้  อัญมณีค่อย ๆ หยุดเปล่งแสง

                เซร่าคว้ามันก่อนที่จะหล่นพื้น ถึงจะช่วยฟีเรียได้แต่ก็ยังเหลืออีกสองคน เสียงฝีเท้าจากด้านหลังกำลังดังก้องอย่างต่อเนื่องและเร็วขึ้นเรื่อย ๆ มันเพิ่มแรงกดดันในการผ่านสถานการณ์ตรงหน้านี้ให้เร็วที่สุด

                จอมเวท ! งั้นก็เสร็จข้าล่ะ

                ความเสียเปรียบของอย่างแรกของสายเวทมนตราคือต้องเสียเวลาร่ายผิดกับสายต่อสู้ที่สามารถปล่อยท่าโจมตีออกมาได้ทันที แต่หากในระยะไกลแล้วจอมเวทจะได้เปรียบมากกว่า

                ชายหนุ่มที่เหลือฉวยโอกาสกระโจนใส่เข้าทันทีเพื่อไม่ให้ได้ร่ายมนตราบทถัดไปแต่ก็ชะงักลงเพราะเสียงไม้หักดังขึ้นด้านหลัง เพื่อนร่วมทีมที่กระโจนใส่เด็กสาวถูกฟาดด้วยขาเก้าอี้สลบไปทันที

                ฟีเรียโยนขาเก้าอี้ที่หักในมือและหยิบชิ้นใหม่ขึ้นมาก่อนจะเข้าไปช่วยเซร่า มีดในมือของชายฉกรรจ์กวาดไปรอบ ๆ เพื่อสร้างระยะห่างจากทั้งสอง ครั้งแรกเลือกจะกระโจนใส่และจบไปทีละคนแต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปจึงต้องหันมาตั้งรับแทน

                เพราะความได้เปรียบของจำนวนคนจึงเอาชนะได้ไม่ยาก เซร่าทำท่าว่าจะโจมตีให้อีกฝ่ายระวังจังหวะนั้นฟีเรียก็ฟาดศีรษะเป้าหมายจนสลบไปด้วยขาเก้าอี้อีกครั้ง

                ใบหน้าฟีเรียมีคราบเลือดอยู่ที่จมูก เสื้อถูกฉีกจนขาดเหลือเพียงเศษผ้าเล็กน้อยที่บดบังส่วนสำคัญเท่านั้น แววตาที่ห้าวหาญเมื่อครู่เปลี่ยนกลับเป็นสีฟ้าเช่นเดิมแล้ว ทั้งที่เมื่อครู่ไม่ได้แสดงท่าทีเขินอายอะไรแต่ตอนนี้กับยืนบิดตัวไปมาด้วยความเขินอายอยู่

                เซร่าวางความสงสัยนี้ทิ้งเอาไว้ก่อน รอถึงที่พักแล้วค่อยถามทีเดียว ความจริงก็อยากจะเอาผ้าคลุมหรืออะไรให้เธอสวมก่อน แต่มันไม่มีนี่สิ ผ้าคลุมตัวที่ให้ไปก็หายไปแล้ว แต่ว่าดึกขนาดนี้คงจะไม่เจอใครด้านนอกหรอก

                เมื่อออกมาด้านนอก ภายในซอยมืดและดูวังเวงเป็นอย่างมากแต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เซร่าหยิบตั๋วขึ้นมาดูเส้นทางอีกครั้งก่อนจะรีบก้าวเดินออกจากซอยนี่ไป

                ไม่นานพวกเธอก็กลับมาถึงบ้านของลิน โดยปกติแล้วควรจะกดกริ่งก่อนผลักประตูแต่สิ่งที่เซร่าทำนั้นสลับกัน ประตูไม่ถูกลงกลอนเอาไว้จึงเปิดได้อย่างง่ายดาย

                คุณลินคะ

                เซร่าเรียกขณะที่ถอดรองเท้า เสียงเรียกดังต่อเนื่องหลายครั้งแต่ไร้ซึ่งเสียงตอบกลับ เสียงแหลมเล็กเอ่ยขออนุญาต

                ฉันไปอาบน้ำก่อนนะคะ

                เด็กสาวเดินตรงไปยังห้องน้ำทันทีพร้อมกับเสียงบ่นกับตัวเองเบา ๆ จะเรียกว่าคุยกับตัวเองก็ไม่ผิด

                เซร่าเดินตรงไปยังห้องโถงและเจอคุณลินที่กำลังนอนขดอยู่ใต้ผ้าห่มบนโซฟาใน เมื่อเห็นหน้าเธอก็นึกถึงชุดที่ยืมมาเพราะเธอเผลอฉีกมันอย่างแรกคงต้องหาทางกลบเกลื่อนก่อนที่จะปลุก

                เมื่อคิดอยู่สักพักก็ได้หนทางแก้ตัวที่แนบเนียนมาหนึ่งข้อ เซร่าจึงเขย่าไหล่ปลุกเธอสักระยะทั้งที่รู้ว่าแค่นี้ไม่ได้ทำให้เธอตื่น สาวในชุดราตรีตัดสินใจดึงร่างเธอลงจากโซฟาเหมือนกับที่เคยทำครั้งก่อน

                ลินลุกขึ้นนั่งก่อนจะยกมือป้องปากหาวพร้อมกับยืดเส้นยืดสาย เมื่อลุกขึ้นนั่งโซฟาก็ยกมือขยี้ตาเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยถามออกมา

                อืม...ใครคะ

                เซร่าได้ยินแบบนั้นจึงเทสมุนไพรสีเขียวลงบนโต๊ะ ลินเบิกตากว้างเล็กน้อยกับของตรงหน้าเพราะเป็นสิ่งที่ยังไม่เคยเห็นมาก่อน

                แอนชิโอเต้ค่ะ เห็นว่าชื่อนี้

                ลินมองหน้าเซร่าสักพักก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าคนตรงหน้าคือคนใคร เธอทายออกไป

                เซร่า ?

                คะ

                สาวในเสื้อกาวน์ยกยิ้มเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าทายถูก เธอหยิบสมุนไพรตรงหน้ามาตรวจสอบดูสักพักก่อนจะวางมันกลับไปที่เดิม

                มัน... ลินกลืนน้ำลายเบา ๆ ก่อนจะลุกเข้าห้องครัวไป

                ไม่นานกลิ่นกาแฟก็ลอยออกมาจากห้องครัว เธอเดินกลับมานั่งที่โซฟาพร้อมกับแก้วกาแฟและอมยิ้มที่คาบอยู่ ครั้งนี้ไม่ได้หยิบกระปุกน้ำตาลมาด้วย หลังจากที่วางแก้วก็นำอมยิ้มไม้นั้นจุ่มลงไป เซร่าที่นั่งอยู่ตรงข้ามก็อดที่จะเอ่ยปากถามไม่ได้

                เอ่อคือ...ฉันหยิบน้ำตาลให้ไหมคะ

                ครั้งก่อนก็พีระมิดน้ำตาลกับแคนดี้เคนครั้งนี้เป็นอมยิ้ม น้ำตาลในเลือดของเธอคงจะต่ำถึงต้องกินของแบบนี้ เซร่ายกยิ้มเล็กน้อยเมื่อคิดแบบนั้น

                ลินส่ายหน้าแทนคำตอบและหยิบลูกกวาดจากกระเป๋าเสื้อกาวน์ เธอแกะห่อและใส่มันลงไปในแก้วหลายเม็ด จากนั้นก็จับด้ามของอมยิ้มคนไปมาสักพัก โดยอีกมือเลื่อนขึ้นจับที่แก้มพลางก้มหน้าลงเล็กน้อยก่อนจะมีเสียงหัวเราที่น่ากลัวดังขึ้นมาเบา ๆ

                วิเศษ สมุนไพรที่ฉันคนนี้ไม่รู้จัก...หึ...หึ...เซร่าเห็นแบบนั้นจึงรีบเอ่ยย้ำหน้าที่ที่เธอควรทำ

                ฉันว่ารีบสกัดเป็นยาไปรักษาเถอะนะคะ

                ประตูนั่น ไปอาบน้ำซะสิแล้วก็ถ้าไม่มีชุดก็ใส่ของฉันไปก่อนลินชี้ทางไปที่ห้องน้ำให้ทันที

                Gear On กำไลที่ข้อมือเธอเปลี่ยนสภาพกลายเป็นอุปกรณ์บางอย่างสำหรับวิเคราะห์สมุนไพรตรงหน้า

                เซร่าละสายตาจากทางนั่นตรงไปยังห้องน้ำและผลักประตูเข้าไป มันมีบานเลื่อนที่เป็นกระจกทึบกั้นไว้อีกชั้น มีโซนสำหรับถอดเสื้อผ้าด้านหน้าบานเลื่อน เหมือนคุณลินจะไม่สังเกตเห็นลอยขาดของชุดนี้งั้นก็ถือเป็นเรื่องดีก็แล้วกัน

                ชุดราตรีสีดำถูกถอดวางบนชั้นอย่างเป็นระเบียบก่อนจะเอะใจกับเสื้อผ้าที่วางอยู่ก่อน เธอพึ่งนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ฟีเรียกำลังอาบอยู่

                ให้ฉันปิดตาแล้วจะอาบยังไงหะ!!” เสียงโวยวายดังขึ้นที่ฝังตรงข้าม “งั้นตามที่เธอว่ามาก็แล้วกัน

                เสียงฟีเรียกำลังคุยกับใครบางคนในห้องน้ำ ทำให้เซร่าอดความสงสัยนี้ไม่ได้จึงกระชากบานเลื่อนเปิดมันสุดแรง ปรากฏร่างเด็กสาวที่มีฟองสบูมาบดบังร่างแทนเสื้อผ้าอาภรณ์

                เด็กสาวหันหาตนเสียงทันทีเมื่อได้ยินเสียงบานเลื่อน

                นั่นใคร!!” ดวงตาของเด็กสาวยังไม่ได้ลืมขึ้นเพราะฟองจากยาสระผม

                ให้ฉันช่วยนะ

                ฉ...ฉันอาบเองได้ค่ะ เหวอ...เธอเอื้อมมือไปมาเพื่อควานหาขันแต่ดันลื่นล้มตกเก้าอี้ที่นั่งอยู่

                ฟีเรีย !!” เซร่าก้าวเท้าหวังจะช่วยพยุงแต่ดันไม่ระวังจึงก้าวพลาดลื่นล้มไปด้วยเช่นกัน โดยร่างของเธอล้มไปด้านหน้าคร่อมเด็กสาวอย่างพอดิบพอดี 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

117 ความคิดเห็น

  1. #82 LLพ้ใจตัวLoJ (@zymethza55) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 09:33
    หึๆ ขอฉากอาบน้ำหลังไมค์ด้วย ~!!!
    #82
    0
  2. #77 Aoohapyn (@apyn666aoo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 17:17
    ฟองสบู่แห่งสัจธรรมสินะ -_-
    #77
    1
    • #77-1 Aitselec (@Rinnasia) (จากตอนที่ 23)
      25 มิถุนายน 2560 / 18:39
      ฟองนี่ฟุ้งเต็มห้องน้ำเลยเจ้าค่ะ
      #77-1