The Celestia ! เมื่อผมในร่างสาวน้อยกับสงครามคัดเลือกเทพเจ้าที่ต่างโลก

ตอนที่ 21 : งานประมูล II

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    4 ธ.ค. 60

                  ขณะที่ทั้งสองใช้เวลาเล่นเกมกระดานตรงหน้าผลลัพธ์ก็คือผลัดกันแพ้ชนะ เด็กสาวเล่นเก่งจนน่าตกใจว่าพึ่งเคยเล่นได้ไม่นาน เกมที่ค้างอยู่จะปิดฉากลงในอีกไม่กี่ตาเดินของเซร่า

                สาวสวมแว่นเหลือบมองนาฬิกาติดผนังระหว่างที่อยู่ในตาเดินของฟีเรีย อีกครึ่งชั่วโมงก็จะเริ่มงานประมูล เซร่าจึงเอ่ยทักให้เตรียมตัวได้แล้วเมื่อเห็นเด็กสาวเดินหมากตาล่าสุด หมากตัวนั้นทำให้แผนการของเซร่ายิ่งสมบูรณ์ รุกฆาต

                ฟีเรียเตรียมตัวได้แล้ว” เด็กสาวที่พึ่งได้รับความพ่ายแพ้ชักสีหน้าเล็กน้อยก่อนจะยื่นมือมาให้เซร่าใส่โซ่ให้แต่โดยดี เสื้อผ้าที่ใส่อยู่ตอนนี้ไม่ค่อยเหมาะกับงานประมูลเซร่าจึงอยากที่จะเปลี่ยนก่อนจะไป เสื้อในกระเป๋าตัวเองก็มีแต่ไม่ใช่สำหรับร่วมงาน

                เซร่าเดินตรงไปเขย่าสาวในเสื้อกาวน์ที่หลับในห้องครัวพร้อมเอ่ยถามเบา ๆ

                คุณลินคะ ขอยืมชุดหน่อยนะคะ เธอลากเสียงที่ท้ายประโยคเล็กน้อย

                คำตอบที่ได้มีแต่เสียงพึมพำทีจับใจความสำคัญไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ทำให้เซร่าตัดสินใจว่านั่นคือคำอนุญาต แต่นี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ลินควรทำ เพราะหากไม่ใช่พวกเธอของสำคัญคงหายทั้งบ้านไปแล้ว

                เซร่าตรงไปยังห้องนอนและเลือกหยิบชุดราตรีสีดำจากตู้เสื้อผ้ามาเปลี่ยนและแน่นอนว่าไม่ลืมที่จะใส่เข็มขัดที่ติดกระเป๋าเครื่องมือเล็ก ๆ ไปด้วย จากนั้นก็ตรงไปหยิบเหรียญที่วางอยู่บนโต๊ะในห้องโถงก่อนจะเดินไปยังประตู

                สาวในชุดราตรีเอ่ยเรียกเด็กสาวที่กำลังถอนหายใจเฮือกใหญ่ให้ลุกเดินตามมา มือขวาผลักประตูเปิดแง้มออก ลมหนาวยามราตรีพัดสวนเข้ามาทันที

                เสื้อผ้าที่ใส่ไม่เหมาะกับอากาศหนาวช่วงกลางคืนจึงใช้ผ้าคลุมที่หยิบติดมาด้วยลดความหนาวแทน เด็กสาวจับชายเสื้อเซร่าก่อนจะเอ่ยถามด้วยเสียงสั่น ๆ

                ขอเสื้อคลุมบ้างได้ไหมคะ... ร่างกายของเด็กสาวสั่นเล็กน้อย

                เซร่ารู้อยู่แล้วว่าน่าจะเป็นแบบนี้จึงสวมฮูดที่หยิบเผื่อมาให้ฟีเรีย มันเป็นฮูดยาวติดกับผ้าคลุมไหล่ ปลายผ้าเกือบจะลากพื้นเพราะส่วนสูงของเด็กสาว

                ผ้าคลุมที่สวมให้เธอดูเผิน ๆ อาจจะเป็นผ้าคลุมธรรมดาแต่มันถูกสร้างจากหนังที่ทนความเย็นและเก็บความร้อนได้ดี ผู้ที่สวมจะรู้สึกอบอุ่นถึงแม้อากาศภายนอกจะหนาวเย็น

                น่าจะอุ่นขึ้นนะ” เซร่าเผยยิ้มเล็กน้อยขณะจัดฮูดให้ เด็กสาวพยักหน้าก่อนจะเอ่ยออกมาถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้วในใจ

                ต้องไปเท้าเปล่าหรอคะ

                ความสมจริงก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนนะ

                ใช่แล้วชุดที่เด็กสาวใส่อยู่เป็นเครื่องแบบของทาสทั่ว ๆ ไป หากสวมรองเท้าล่ะก็อาจจะทำให้คนอื่นจับได้ เด็กสาวถอนหายใจอีกครั้ง และลองคิดย้อนกลับไปว่าทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย

                ประการแรกถูกช่วยไว้โดยผู้มีพระคุณ ประการที่สองต้องตอบแทนผู้มีพระคุณนั้นเป็นเรื่องธรรมดา เมื่อคิดได้แบบนั้นก็มีแต่ต้องทำแผนการนี้ให้สำเร็จ

                “ถึงงานประมูลก็แข็งตายพอดีค่ะ” เซร่ายิ้มให้กับคำพูดลอย ๆ ของเด็กสาว ก่อนจะเริ่มไปยังสถานที่จัดงานประมูล

                สาวในชุดราตรีเดินลัดเลาะตรอกซอกซอยตามแผนที่ด้านหลังตั๋วอีกครั้ง ท่ามกลางลมหนาวเด็กสาวในตอนแรกเดินห่างจากเธอสองสามก้าว ทว่าตอนนี้เกือบจะกอดกันอยู่แล้ว

                ไม่นานทั้งสองมาหยุดอยู่หน้าประตูไม้บานเดิม เซร่าเคาะมันตามจังหวะเดิมที่ระบุไว้ในตั๋ว เสียงครูดกันของบานเลื่อนดังขึ้นตอบทันที

                เซร่ายื่นตั๋วให้พร้อมกับเหรียญตราทองแดง เขารับมันและปิดบานเลื่อนไป จากนั้นประตูตรงหน้าแง้มเปิดให้เผยให้เห็นชายแก่ที่อยู่ด้านหลังประตู ใบหน้าถูกบดบังด้วยหน้ากากแฟนซี เขาชี้ไปที่กองหน้ากากก่อนจะถาม

                ต้องการไหม” เซร่าพยักหน้าแทนคำตอบทันที ชายแก่จึงยื่นหน้ากากที่ปกปิดเฉพาะส่วนตาพร้อมกับคืนเหรียญและตั๋วให้ ก่อนจะให้เลขลำดับที่สำหรับเข้าร่วมงาน

                มันเป็นหน้ากากสำหรับปิดบังตัวตนในงานเลี้ยงต่าง ๆ แน่นอนว่ารวมงานใต้ดินแบบนี้ด้วย มันคงไม่ใช่เรื่องดีที่จะให้คนอื่นรู้จักหน้าตาในงานแบบนี้

                ชายแก่ชี้ไปยังบันไดที่เป็นทางลงไปชั้นใต้ดินที่ริมสุดของห้อง ฉันโค้งให้แทนคำขอบคุณก่อนจะตรงไปตามเส้นทางที่เขาแนะนำ

                ชั้นบนก่อนจะลงบันไดคล้ายห้องรับรอง โต๊ะไม้มากมายถูกจัดไว้และมีชายฉกรรจ์ร่างใหญ่นั่งอยู่ คิดว่าเป็นคนของงานประมูลที่ถูกจ้างมาให้ดูแลความปลอดภัย

                บันไดที่ว่าเป็นบันไดวนที่ขนาบข้างทั้งสองด้วยกำแพงหิน มันค่อย ๆ นำพวกเธอลงไปด้านล่าง แสงจากห้องชั้นบนเริ่มหมดไปคงไว้แต่แสงไฟจากคบเพลิงที่ติดอยู่เป็นระยะ การก้าวลงแต่ละขั้นดังก้องสะท้อนไปมาเพราะความแคบของบันได

                แสงคบเพลิงค่อย ๆ ถี่ขึ้นเมื่อถึงปลายทาง ห้องโถงตรงหน้ากว้างขวางมาก พื้นถูกปูด้วยพรมแดงอย่างดี โคมไฟที่ห้อยลงมาทั่วห้องเป็นแชนเดอเลียที่ประดับด้วยอัญมณีชนิดที่ให้ความสว่าง โคมไฟที่ติดรอบห้องก็มีอัญมณีชนิดนี้เช่นเดียวกัน

                พื้นถูกยกสูงขึ้นเป็นเวทีที่ด้านตรงข้ามกับบันได เก้าอี้มากมายถูกจัดเอาไว้ให้ผู้เข้าร่วม แม้บางตัวจะว่างอยู่บางคนก็เลือกที่จะยืนอยู่ด้านหลังแทน

                งานประมูลเริ่มเร็วกว่ากำหนดในตั๋ว ทำให้พวกเธอเข้ามาหลังจากงานเริ่มไปแล้วโดยดูจากบทพูดของพิธีกรหนุ่มบนเวทีที่กำลังจะปิดประมูลสินค้าชิ้นนี้

                ปิดประมูลกันที่ สองหมื่นเลเนียครับผม

                แน่นอนพวกเธอไม่รู้ว่างานประมูลเริ่มมานานหรือยัง มีทางเดี๋ยวคือต้องไปถามผู้ร่วมงานคนอื่น เซร่าจูงฟีเรียไปหาสาวในชุดเมดตรงหน้า สาวชุดราตรีเอ่ยถาม

                โทษนะคะ...

                มีอะไรให้รับใช้คะ

                เธอหันมาตอบพร้อมโค้งให้อย่างสง่างาม  ที่ใบหน้าสวมหน้ากากคล้ายพวกเซร่า เจ้านายของหล่อนนั่งอยู่ด้านข้าง

                สาวชุดราตรีเริ่มถามหาข้อมูลของสินค้าที่นำมาประมูลก่อนหน้านี้ สาวใช้ตอบอย่างสุภาพ ตอนนี้ชิ้นที่พึ่งจบไปเป็นชิ้นที่สาม ส่วนสองชิ้นแรกเป็นอัญมณีหายาก

                เมื่อได้คำตอบเซร่าก็โค้งแทนคำขอบคุณก่อนจะเดินออกไปหาเก้าอี้ที่ว่างแถวนั้น ซึ่งสาวใช้ก็โค้งตอบเช่นกัน

                เด็กสาวเริ่มนึกขึ้นได้ว่าแผนที่เซร่าบอกขาดสิ่งสำคัญที่สุดไปคือ วิธีหนีหลังจากได้สิ่งที่ต้องการมาแล้ว เธอจึงเอ่ยถามสาวชุดราตรีที่นั่งข้าง ๆ

                เรื่องทางหนีคิดไว้รึยังคะ

                เซร่าสะดุ้งเฮือกเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนี้จากเด็กสาว เพราะอันที่จริงตอนมาสำรวจช่วงเย็นก็ไม่ได้เข้ามาถึงห้องโถงนี้ เส้นทางการหนีที่คิดออกตอนนี้คือทางที่เข้ามา

                เดี๋ยวถึงเวลาหนีก็ทำตามฉันมาแล้วกัน” เธอตัดสินใจโกหกแต่มันก็ไม่ได้แนบเนียนจนจับไม่ได้ เด็กสาวที่รู้เบื้องหลังของคำพูดก็รีบเอ่ยทักอย่างรีบร้อน

                หรือว่าคุณจะยังไม่ได้คิดงั้นหรอ....อุ๊บ” ความรีบร้อนของเด็กสาวทำให้เสียงแหลมดังขึ้นเรื่อย ๆ สาวชุดราตรีรีบนำมือปิดปากก่อนที่จะดังไปกว่านี้

                เงียบก่อนเมื่อเห็นว่าสงบสติลงก็ละมือออกเลื่อนนิ้วชี้ขึ้นบังปากพร้อมเสียง ชู่ ฟีเรียพยักหน้าตอบกลับ

                ภายในใจของเด็กสาวเต็มไปด้วยความกังวล เพราะหากพลาดขึ้นมาคงจบไม่สวยแน่ ๆ หนทางที่หนีได้ก็คงจะมีแต่ทางเข้าเมื่อกี้เท่านั้น ถ้าหากลองเข้าประตูอื่นล่ะทั้งที่ไม่รู้ทางแบบนี้โอกาสหลงคงเยอะกว่าโอกาสรอดอย่างแน่นอน

                งานประมูลดำเนินผ่านมานับชั่วโมง โดยสินค้าแต่ละชิ้นที่นำขึ้นประมูลล้วนแต่มีมูลค่าทั้งสิ้น ถึงแม้เด็กสาวข้างกายจะไม่รู้สึกเลยก็เถอะเพราะตอนนี้เธอกำลังใช้ไหล่ของเซร่าแทนหมอนอยู่ ที่แปลกใจก็คือเสียงพิธีกรดังขนาดนี้แต่เด็กสาวก็ยังหลับได้ลงนี่แหละ

                ขณะที่สาวในชุดราตรีเริ่มยกมือป้องปากหาวเล็กน้อย น้ำเสียงของพิธีกรก็เปลี่ยนไป

                และงานประมูลนี้ก็ดำเนินมาถึงปลายทางแล้ว ผมเชื่อว่าทุกคนต้องรอสิ่งนี้อยู่แน่ ๆ

                ชายหนุ่มในชุดสูทชั้นเยี่ยมหันไปพยักหน้าให้เมดสาวข้างเวทีราวกับสงสัญญาณให้พวกหล่อน

                เมดสาวเดินลับหายไป ไม่นานก็เข็นรถที่บรรทุกของบางอย่างอยู่และมันถูกคลุมด้วยผ้าสีดำ เมื่อถึงบริเวณกลางเวทีพวกหล่อนก็ละมือออกจากนั้นเดินกลับด้านข้างเช่นเดิม

                แน่นอนว่าสินค้าที่ผ่านมามีมากมายหลายชนิดแต่ก็ไม่ใช่ของที่สาวชุดราตรีต้องการ หากว่านี่เป็นชิ้นสุดท้ายของงานประมูลครั้งนี้แล้ว หวังว่าจะเป็นสิ่งที่เธอต้องการ

                พรรณไม้แสนล้ำค่าที่ทองคำยังไม่อาจเทียบเท่า แอนชิโอเต้!!

                พิธีกรดึงผ้าออกพร้อมกับพูดชื่อของมัน เขาหยิบสิ่งที่อยู่ในลังไม้ชูขึ้นให้ผู้เข้าร่วมทุกคนเห็น พืชสีเขียวที่มีลักษณะเป็นไม้เลื้อย ส่วนใบกว้างกว่าปกติ มีส่วนที่งอกออกจากลำต้นคดเป็นวงคล้ายหางกระรอกเป็นระยะตลอดลำต้นและมีผลกลมเล็ก ๆ อยู่ประปราย

                เอาละครับ ผมจะขอเริ่มการประมูลแอนชิโอเต้ลังนี้ที่ห้าพันเลเนีย เชิญครับ

                เสียงเรียกราคาดังขึ้นทั่วทุกสารทิศอย่างต่อเนื่องโดยไม่มีที่ท่าว่าจะหยุดพัก ตัวเลขค่อย พุ่งทวีคูณขึ้นไปจนเกือบจะทะลุแสนแล้ว ซึ่งนั่นก็เป็นส่วนหนึ่งที่มันทำให้เสียงเรียกราคาค่อย ๆ ลดลงจนเหลือเพียงไม่กี่คน

                หมายเลข 108 อยู่ที่ แปดหมื่นแล้วครับ

                “หมายเลข 42 แปดหมื่นห้าพันครับ

                ราคาที่ไหลมาเรื่อย ๆ จนมาหยุดอยู่ที่ตรงนี้ทำให้สาวในชุดราตรีตกใจไม่น้อย เงินแปดหมื่นห้าพันเลเนียถ้าคิดเล่น ๆ คงจะกินอาหารหรู ๆ ทุกมือได้อีกหลายปี

                พิธีกรหนุ่มกวาดสายตามองไปทั่วทั้งห้องโถงสักระยะจนแน่ใจว่าไม่มีใครยกป้ายขึ้นเพื่อเพิ่มมูลค่าสินค้านี้แล้ว เขาจึงเริ่มนับเวลาถอยหลัง

                แปดหมื่นห้าพันเลเนียครั้งที่หนึ่ง... แปดหมื่นห้าพันเลเนียครั้งที่สอง... แปดหมื่นห้า...

                เซร่าตัดสินใจสะกิดเด็กสาวข้าง ๆ ให้ตื่นจากนิทราก่อนจะกระซิบเบา ๆ

                “ถึงตาเธอแล้ว ฟีเรีย

                เขาหยุดพูดเมื่อเห็นสาวผมน้ำตาลสวมหน้ากากแฟนซีในชุดราตรีสีดำลุกขึ้นยืนพร้อมกับเด็กสาวที่คลุมฮูดบดบังใบหน้าเอาไว้ เสื้อผ้าของเด็กสาวเป็นผ้าบาง ๆ คลุมเอาไว้เท่านั้น

                จะให้เท่าไหร่ดีครับคุณผู้หญิงพิธีกรหนุ่มเอ่ยถาม

                เด็กสาวที่สะลึมสะลือลุกยืนขึ้นพร้อมเซร่าอย่างไม่ทันได้คิดอะไร สาวชุดราตรีเลื่อนมือจับฮูดเปิดออก

                “ให้เธอคนนี้”

                ภายในห้องเงียบไร้เสียงราวกับว่าไม่มีใครอยู่ ผู้เข้าร่วมหลายคนต่างจ้องมองมายังหล่อนโดยไม่ปริปากพูดสักคำ ทุกคนที่ร่วมงานต่างหันมามองที่ตัวฟีเรียโดยเฉพาะบริเวณใบหน้า

                ชายร่างใหญ่สวมสูทเดินเข้ามาหาเด็กสาวสองคน โดยคนหนึ่งเอานิ้วโป้งปาดที่ตราสัญลักษณ์บนหน้าเพื่อตรวจสอบว่าเป็นของจริงหรือไม่ จากนั้นก็หันหน้าไปส่งสัญญานว่าเป็นของแท้กับพิธีกรบนเวที

                “คุณผู้หญิงไปได้สินค้าชั้นดีแบบนี้มาจากไหนครับเนี่ยชายสวมสูทบนเวทียกมือขึ้นนับราวกับกำลังประเมินราคาของเด็กสาว เมื่อนับดูคร่าว ๆ จน เสร็จก็ต้องเบิกตากว้างเพราะความตกใจจึงอดไม่ได้ที่จะถามออกไป

                “ขอเสียมารยาทถามนะครับ ทำไมถึงเอาเธอแลกกับพืชชนิดนี้ละครับ ?”

                หากลองคิดดูแล้วสินค้าที่ดีกว่าพืชชนิดนี้มีให้เลือกสรรมากมายและแน่นอนว่ามีประโยชน์กว่าเจ้านี่แน่นอน การประมูลพืชชนิดนี้ไม่ได้จัดเป็นครั้งแรก

                คนที่ให้ราคาส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกที่รู้ถึงประโยชน์ของมันซึ่งเป็นคนส่วนน้อย ผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่ภายในงานต้องทำหน้างงกับราคาที่สูงขนาดนี้

                “ไม่จำเป็นต้องบอกนายหรอกนะ” เด็กสาวกำลังถูกพวกชายใส่สูทพาตัวไป ตามแผนแล้วถือว่าผิดแผนเพราะไม่คิดว่าเจ้าพวกนั้นจะเอาตัวฟีเรียไปเลยทันที

                “ต้องขอโทษด้วยครับ เอาละขอปิดการประมูลแอนชิโอเต้ลงตรงนี้” พิธีกรหนุ่มกล่าวปิดงานประมูลทันทีเมื่อเห็นสินค้าที่ถูกใช้แทนเงินตรงหน้า

                เอาสมุนไพรนั่นมา และหนีไปพร้อมกับฟีเรีย สองสิ่งนี้เหลือเวลาให้เธอคิดไม่กี่นาทีเท่านั้น แผนสำรองที่เตรียมมาก็ใช้การไม่ได้ มีแต่ต้องคิดแผนมาแก้สถานการณ์ตรงหน้าให้เร็วที่สุด ระหว่างที่สาวในชุดราตรีครุ่นคิดอย่างจริงจังก็เกิดเสียงระเบิดจากใต้พื้นห้อง

                ตู้ม

                เกิดหลุมขนาดไม่ใหญ่มากที่บริเวณกลางห้องโถง อิฐบล็อกบางส่วนกระจายไปรอบด้านพร้อมกับควันที่ลอยฟุ้งขึ้นมา มีเงาของกลุ่มคนขึ้นมาจากหลุมหลายสิบคน

                เซร่าตัดสินใจวิ่งไล่หลังฟีเรียไปก่อนที่ควันจะจาง เสียงชุลมุนวุ่นวายของผู้ร่วมงานดังอย่างต่อเนื่อง ภาพตรงหน้าเป็นเงาของเด็กสาวที่กำลังจะถูกผู้ใหญ่ฟาดดาบใส่

                “ฟีเรีย !”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

117 ความคิดเห็น

  1. #75 LLพ้ใจตัวLoJ (@zymethza55) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 16:49
    บอกแล้วให้บุกเข้าไปชิงแบบตรงๆ เอาล่ะพวกเราบุก ~!!!!
    #75
    0
  2. #74 Aoohapyn (@apyn666aoo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 20:22
    และปรากฏว่าเงานั้นไม่ใช่ของฟีเรีย(มโนไปไกล ไม่อยากให้นางโดนอีกเลยย แค่กลายเป็นสาวก็หนักแล้ว)
    #74
    1
    • #74-1 Aitselec (@Rinnasia) (จากตอนที่ 21)
      13 มิถุนายน 2560 / 22:58
      แค่นี้ทำอะไรเธอไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ
      #74-1