[ Fanfic : JoJo's Bizarre Adventure ] Book (Narancia/Fugo) - [ Fanfic : JoJo's Bizarre Adventure ] Book (Narancia/Fugo) นิยาย [ Fanfic : JoJo's Bizarre Adventure ] Book (Narancia/Fugo) : Dek-D.com - Writer

    [ Fanfic : JoJo's Bizarre Adventure ] Book (Narancia/Fugo)

    โดย JongTamDee

    หนังสือหรือคนที่ดึงดูดมากกว่า

    ผู้เข้าชมรวม

    606

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    6

    ผู้เข้าชมรวม


    606

    ความคิดเห็น


    4

    คนติดตาม


    10
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  5 พ.ย. 62 / 07:24 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ลงคู่ส้มโก้สั้นๆค่ะ ขอบที่เข้ามาอ่านนะคะ (*´∀`*)
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

          

      F.



      ผมชอบอ่านหนังสือมาตั้งแต่ยังเด็ก



      ซึ่งต่อมาก็ติดเป็นนิสัยจนถึงตอนนี้



      การอ่านหนังสือมันช่วยอะไรได้หลายอย่างจริงนะ



      ผมเรียนรู้ได้จากการอ่านหนังสือ



      และผมสามารถผ่อนคลายได้จากการอ่านหนังสือ



      ถึงจะโดนความคาดหวังจากพ่อแม่จนทำให้ผมไม่อยากจะแตะต้องหนังสือก็เถอะ



      อา เรื่องนั้นต้องมองข้ามมันไปให้ได้สักที




      . . .




      ห๊ะ นายอีกแล้วหรอ



      ถ้าไม่เป็นเพราะคุณบูจาราตี้ละก็



      ผมสอนนายไปก็เหมือนกับผ่านหูซ้ายทะลุหูขวาอยู่ดี



      อยากให้อ่านหนังสือให้ฟังงั้นหรอ?



      อีกแล้วนะนาย



      สอนเลขให้ทีไรต้องให้อ่านหนังสือให้ฟังตลอด



      นายต้องตั้งใจฟังด้วยล่ะ! ก็ขอเองไม่ใช่หรอ



      ไม่ใช่มัวแต่มองหน้าผมทุกครั้งที่อ่านอีกล่ะ



      เพราะนั่นจะทำให้ผมเขินเป็นบ้าเลยรู้ตัวบ้างไหม





      . . .




      ในวันที่เจอนาย



      สภาพที่หิวโซผอมกะหร่อง



      ดวงตาที่มีผ้าพันแผลจากการติดเชื้อนั่น



      นึกสภาพแล้วมันน่าอดสูไม่น้อย



      ใครกันที่ปล่อยให้นายอยู่ในสภาพนี้กันได้



      ไม่ต้องห่วงนะ ผมจะช่วยนายเอง!





      . . .




      กะไว้แล้วว่านายจะต้องชอบคุณบูจาราตี้



      เพราะคุณเขามีเสน่ห์และความใจดีที่น่าดึงดูดเพราะแบบนั้นใครๆก็ถึงได้รักเขายังไงล่ะ



      แต่ว่าจู่ๆก็โพล่งออกไปว่าจะขอติดตามเขาแบบนั้นโดนโกรธจนได้เห็นไหม



      นายน่ะถ้ามีที่ให้กลับก็กลับไปเถอะ




      ถ้าก้าวเข้ามาลึกกว่านี้จะหันกลับไปไม่ได้แล้วนะ



      หลังจากนี้ก็ตั้งใจเรียนด้วยล่ะ



      เผลอๆวันนึงเราอาจจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในอนาคตก็ได้


      พรหมลิขิตนั้นมีอยู่จริง ผมเชื่อแบบนั้น




      . . .




      ตัวตนของนายช่างบริสุทธิ์เหมือนกับชื่อของนาย แต่ภายใต้นั้นก็มีความแข็งแกร่งซ่อนอยู่



      ผมมองนายออกทะลุเพราะผมชอบที่จะมองนายยังไงล่ะ



      เติบโตขึ้นเรื่อยๆ



      แต่ที่ไม่โตตามมาคือสมอง



      ไม่ได้หลอกด่าแต่พูดตามตรงเลย



      ก็นายมันบื้อได้โล่จริงๆนี่หว่า



      แต่ในความบื้อนั่นผมกลับหลงมันเข้าให้เต็มเปา




      . . .




      ช่วงนี้ผมเริ่มกลับมาคลุกคลีกับหนังสืออีกครั้ง



      เป็นเพราะว่าเจ้านั่นที่ชอบมาให้ผมอ่านให้ฟังตลอดผมเลยหวนกลับมาอ่านพวกมันอีกครั้ง —



      เสมือนนี่คือการได้พบป่ะกับเพื่อนเก่าคนนึงถ้าจะให้พูด



      อ่านหนังสือนี่มันก็ดีนะ



      มันคือการตัดขาดจากโลกความจริงชั่วขณะ



      ราวกับว่าตัวเองได้หลุดไปอยู่อีกโลกหนึ่ง



      ตัวอักษรนับร้อย



      ทุกถ้อยคำที่สื่อผ่านพวกมันล้วนแต่มีความหมายให้ค้นหา



      ผมชอบที่จะเห็นมันเวลาได้อ่าน



      มันทำให้ใจสงบและสนุกไปกับเหล่าข้อความพวกนั้น



      แต่ทำไมกันนะ



      พออ่านหนังสือทีไรถึงชอบนึกถึงหน้านายทุกครั้งเลย




      . . .




      วันนี้อยากให้อ่านให้ฟังอีก?



      ครับๆ ผมจำมันได้จนเป็นกิจวัตรไปแล้ว



      หนังสือที่นายเอามาให้อ่านนี่ดูท่าจะชอบเป็นพิเศษเลยนะ



      'เพราะคนอ่านอ่านสนุกไง'



      เหอะ พูดออกมาได้



      เบื่อหรือเปล่าที่เอามาให้อ่านทุกวัน?



      ไม่ได้เบื่ออะไรหรอก แค่อ่านให้คนสมองตึบ อย่างนายฟังก็ไม่ได้เสียเวลาชีวิตผมอะไร



      จริงๆมันเป็นช่วงเวลาที่ผมชอบมากเลยต่างหาก



      ชอบที่จะได้อยู่ด้วยกัน



      ชอบที่ได้เฝ้ามองด้วยสายตาคู่นี้



      ชอบทุกอย่างที่เป็นตัวนาย



      แต่กลับพูดมันออกไปไม่ได้



      เพราะผมขี้ขลาดเกินกว่าจะพูดมันออกไปได้



      ถ้าพูดออกไปแล้วนายไม่คิดเหมือนกับที่ผมคิดขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ



      แบบนั้นต้องเจ็บปวดมากแน่ๆ



      เพราะงั้นที่เป็นอยู่ตอนนี้น่ะดีแล้ว



      ถึงจะไม่ได้บอกนายไป แต่ผมก็รับรู้ได้ด้วยตัวเองว่าผมรู้สึกยังไงกับนาย



      ผมชอบนาย,นารันช่า



      ความรู้สึกนี้อยากจะสื่อไปให้ถึงใจนายจังนะ




      . . .




      N.



      จริงๆแล้วฉันอ่านหนังสือได้ต่างหาก



      ต้องเรียกว่าพออ่านได้มากกว่า บางคำถ้ามันยากก็ต้องถามนายเอาอยู่แล้ว



      แต่ถ้าให้ดีให้นายอ่านให้ฟังน่าจะดีกว่า



      เพราะฉันชอบที่จะฟังเสียงของนายยังไงล่ะ



      ทุกครั้งที่นายอ่านหนังสือให้ฟัง



      น้ำเสียงนุ่มที่ผ่านมายันหูทุกถ้อนคำชวนให้ฉันเตลิด



      ไหนจะใบหน้าของนายที่ทำให้ฉันละสายตาไม่ได้อีก



      ถึงนายจะดุฉันเวลาที่มองหน้านายทุกครั้งที่อ่านก็เถอะ



      แต่ทำไงได้ล่ะฉันกู่ไม่กลับก็เพราะนายเองนะ



      ถึงจะถนัดเรื่องความรู้แต่เรื่องความรักฉันเดาได้ว่านายไม่ถนัดเต็มเปา



      เพราะฉันดูออกว่านายเองก็กำลังเขินฉันอยู่เหมือนกัน



      ถ้าฉันไม่คิดเข้าตัวเองน่ะนะ



      วันนี้ฉันก็เอาหนังสือมาให้นายอ่านอีกแล้ว



      'หนังสือที่นายเอามาให้อ่านนี่ดูท่าจะชอบเป็นพิเศษเลยนะ'



      นายว่าอย่างนั้น



      เพราะคนอ่านอ่านสนุกไง



      แต่คำตอบจริงๆแล้วฉันอยากจะพูดว่าชอบคนอ่านมากกว่าต่างหาก



      อ๋า..ให้ตายสิ ปากมันชาจนกร่อนออกเป็นคำพูดไม่ได้เลย



      หรือนี่ฉันก็ไม่ถนัดเรื่องความรักเหมือนกัน



      ว่าคนอื่นไม่ดูตัวเองสะงั้น



      ถ้าเกิดว่าคำตอบมันทำให้ฉันใจแป้วขึ้นมาฉันคงยังทำใจไม่ได้แหงๆ



      แต่สักวันหนึ่งจะต้องบอกนายให้ได้เลยล่ะ



      ว่าฉันรักนาย,ฟูโก้



      ความรู้สึกนี้จะสื่อไปถึงใจนายได้หรือเปล่านะ

      ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      ความคิดเห็น

      ×