| REBORN ; KHR | – Aki บทเพลงแห่งท้วงทำนอง –

ตอนที่ 2 : CHAPTER 02 :: " เพราะเป็นเธอ ... "

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 751
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    19 พ.ค. 62

“ CHAPTER 02 ”

{ เพราะเป็นเธอ ... }



' บทที่2 '

Writer - บลูเบล








-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-





               ควันนี้เป็นวันเปิดภาคเรียนวันที่สอง อากิตื่นตีห้าครึ่งเป็นกิจวัตรประจำวัน ตื่นมาก็ไปวิ่งออกกำลังกายกับปีโป้สัตว์เลี้ยงตัวเล็กขนปุกปุยที่สวนสาธรณะ วิ่งออกกำลังกายครึ่งชั่วโมง หกโมงเช้าก็อาบน้ำทำธุระให้เสร็จเรียบร้อย หกโมงครึ่งรับประทานอาหารเช้ากับครอบครัวก่อนออกจากบ้านหกโมงสี่สับห้าแปรงฟันหรือทำธุระเล็กๆน้อย ใช้เวลาสี่ยิบนาทีก็มาถึงโรงเรียน อากิหยิบสมุดโน๊ตขึ้นมาอ่าน จนเพื่อนๆเริ่มทยอยมา

               "อ้าวอากิ มาเร็วจัง"

               "อรุณสวัสดิ์จ๊ะคุณคาเอดะ"

               ทักทายเพื่อนยามเช้าเล็กน้อย ชีวิตเธอเป็นประมาณนี้แหละ เป็นอย่างนี้เฉกเช่นทุกวัน ไม่มีอะไรให้สนใจ

               สนตอนนี้ทุกคนเริ่มทยอยมากันเกือบหมดแล้ว โต๊ะของเธอก็กลายเป็นจุดศูนย์กลางอีกครั้ง ก่อนเวลาเพลงขึ้นสิบนาที ร่างคุ้นตาของซาวาดะ - ไม่สิ สึนะก็วิ่งเข้ามาหน้าตั้ง

               "อ - อรุณสวัสดิ์ครับอา - คุณอากิ"

               "....."

               เรียกว่ากริบกันทั้งห้องเลยก็ว่าได้ ก็เนื่องจากโต๊ะเธอเป็นจุดรวมพลทำให้ทุกคนได้ยินคำทักทายหมด อากิกระพริบตาปริบๆสองสามทีก่อนจะส่งยิ้มให้สึนะ

               "อรุณสวัสดิ์ค่ะสึนะซัง"

               เหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองตกเป็นเป้าสายตา สึนะทำท่าทางเหมือนจะเดินกลับไปนั่งที่แต่เธอกลับเอ่ยขึ้นมาซะก่อนเพราะเธอทักทายทุกคนเป็นปกติอยู่แล้วเลยไม่มีใครสงสัย

               แม้บางคนจะเอะใจว่าทำไมสึนะถึงมาทักเธอก็ตาม

แต่ก็อย่างว่าแหละนะ ก็มันชีวิตเธอ ใครจะทักหรือเธอทักใครก็คงไม่มีใครกล้าถามหรอก แต่ถ้าเป็นสึนะคงไม่แน่

               ดีไม่ดีอาจจะมีข่าวลือใหม่เกิดขึ้นก็ได้ว่า 'จอมห่วงสึนะปี1ห้องAทักดาวโรงเรียนกลางห้องท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน' ก็อะไรประมาณนั้น

               "เฮ้ย เจ้าห่วยมันกล้าทักดาวโรงเรียนว่ะ"

               "คิกๆ น่าไม่อาย ไม่ดูสารรูปตัวเอง"

               นั้นไง -

               เธอเคยคิดผิดที่ไหนเล่า !

               เอาเป็นว่าเธอขอโทษล่วงหน้าในใจเงียบๆละกันนะสึนะซัง ...

               หมดเวลาโฮมรูมก็ได้เวลาเข้าเรียน ทุกคนต่างสลายตัวไปจากโต๊ะเธอ อากิเองก็หยิบแว่นตาขึ้นมาใส่

               จริงๆแล้วเธอไม่ได้สายตาสั้น แต่เธอจะใส่เวลาอ่านหนังสือหรือไม่ก็เวลาเรียน

               มันทำให้เธอมีสมาธิมากกว่า - อากิคิดว่ามันเป็นความคิดและความชอบโดยส่วนตัวของเธอล่ะนะ

               "ขอแนะนำนักเรียนใหม่นะ เขาเพิ่งย้ายมาจากอิตาลี่"

               คำพูดของครูประจำชั้นทำให้เกิดเสียงพูดคุยขึ้นในห้อง บางคนก็ถามว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง บางคนด้านหน่อยก็ถามว่ามีแฟนหรือยัง

               เอ๊ะ? ทำไมตาเธอมันกระตุกแบบนี้ กระตุกถี่ด้วย!

               ครืดดด..

               "เขาชื่อ โกคุเดระ ฮายาโตะ"

               ... 

               ห้ะ? เอาจริงดิ

               นี่มันเด็กผู้ชายที่เธอเห็นคนนั้นนิ! แถมยังดูเหมือนหงุดหงิดอะไรมาอีกด้วย! ให้ตายสิ เป็นประเภทที่เธอกลัวหน่อยๆแหะ

               แอบเสียวสันหลังนิดหน่อยว่าจะโดนหาเรื่อง แต่พอคิดๆดูอีกทีเขาจะหาเรื่องเธอไปทำแมวอะไร?

               พอคิดได้แบบนั้นก็โล่งใจ อากิถอนหายใจด้วยความโล่งอกเงียบๆคนเดียว

               โชคดีเหมือนกันที่เมื่อวานไม่ได้เข้าไปทัก -

               เสียงพูดคุยเงียบไปได้ไม่นาน นักเรียนทุกคนในห้องก็ต่างพูดถึงนักเรียนใหม่ แต่เท่าที่สังเกตดูเหมือนจะเป็นนักเรียนหญิงมากกว่า

               เธอแอบเห็นสึนะหันมามองเคียวโกะด้วย เคียวโกะยิ้มหวานจนเธอแอบขนลุกส่วนสึนะหน้าซีดไปแล้ว

               สงสัยคงกลัวว่าเคียวโกะจะไปตกหลุมรักนักเรียนใหม่แหง่ๆ

               อากิเลิกสนใจคนตกหน้าชั้นเรียนหันมามองสมุดโน๊ตแทน ยังไงเธอก็ไม่ได้จะเข้าไปทำความรู้จักอยู่แล้ว คนแบบนี้เธอควรอยู่ให้ห่างดีกว่า

               "เชอะ"

               โครมมม !

               นักเลงชัดๆ !

               จู่ๆนักเรียนใหม่โกคุเดระ ฮายาโตะก็เดินไปนั่งที่ แต่ระหว่างทางดันมองหน้าสึนะซังเหมือนหาเรื่องก่อนจะเตะโต๊ะของสึนะซังจนล้มลงดังไปทั่วห้อง ! 

               "โกคุเดระคุง ที่ของเธอน่ะ - โกคุเดระคุง"

               เธอก็อยากจะเรียกชื่อเขามาถามเหมือนกันละโว้ย !

               โกคุเดระคุงไปหาเรื่องเขาทำมะเขืออัลไลลลลลล้???!!!

               อากิอ้าปากเหวอมองอย่างตื่นๆ เดี๋ยวนะพ่อคุณ - ทำไมจู่ๆไปทำเขาละคะ ??!!!

               แต่ต่อมาเธอแทบอยากจะลุกหนี ใครมันจัดที่นั่งงงงงง ?! โกคุเดระคุงเดินมานั่งข้างๆเธอแถวหลังห้อง อากิขนลุกขนชันหน้าซีดเผือกเหมือนไม่มีเลือดเดิน

               โอ้ย สวรรค์แกล้งหรือนรกสาป ทำไมคนที่เธอกลัวถึงมานั่งข้างๆเธอด้วยเล่า !

               เธอเกลียดวันนี้ !!!!!!!

               ...

               เวลาผ่านไป ก็เข้าช่วงพักเที่ยง อากิผุดลุกออกจากที่นั่งจนเพื่อนบางคนสงสัย

               "อาจังจะไปไหนเหรอ?"

               "จะไปกินบนดานฟ้าน่ะ อยากเปลี่ยนบรรยากาศสักหน่อย"

               ตอบคำถามไปก่อนจะเดินออกจากห้อง

               อากิไปนั่งกินข้าวบนดานฟ้าเงียบๆ เธอค่อนข้างชอบบรรยากาศแบบนี้ ดูเงียบๆน่านอนแถมลมเย็นสบายอีกต่างหาก

               พูดก็พูดเถอะ ถ้าให้เลือกระหว่างห้องเรียนกับดาดฟ้าเธอตอบได้อย่างไม่ต้องคิดเลยว่าดาดฟ้า

               ไม่ได้รักสงบแค่รักธรรมชาติ ยูโน๊ว?

               กินเสร็จหนังตาก็เริ่มหย่อน อากิพักสายตาเล็กน้อยแต่ไม่ทันไหร่ก็มีมารเข้ามาทัก

               "นี่ คุณน่ะ"

               เอ๋... เสียงคุ้นๆเนอะ ;;;

               อากิตัวเกร็งทันทีเมื่อเจ้าของเสียงอันคุ้นเคยเมื่อวานมาทัก เธอค่อยๆหันหน้าไปมองอีกฝ่ายช้าๆเหมือนเจอผี

               "อะ..เอ่อ มีอะไรหรือเปล่าคะคุณฮิบาริ"

               ใจดีสู้เสือ แม้เหยื่ออาจโดนขย้ำ ! TT

               "ฮึ ไม่ไปดูการแข่งหรือไง"

               อากิงุนงนกับคำพูดของอีกฝ่าย การแข่ง? ...

               "วอลเลย์บอล"

               เหมือนรู้ความคิดของเธอ คุณฮิบาริตอบกลับคล้ายรำคาญ เธอร้อง 'อ้อ' ออกมาเบาๆ จริงสิ เธอลืมไปได้ยังไงกันนะว่าวันนี้มีแข่ง

               แถมสึนะซังยังลงแข่งอีกด้วย เหมือนจะมีคนพูดกันว่าจู่ๆตัวจริงก็สั่งพิซซ่ามาจากร้านเดียวกันหมดทำให้ลงแข่งไม่ได้

               อากิเองก็ขอไม่ยุ่งกับเรื่องนี้ละกันโน๊ะ ;;;

               "ไม่หรอกค่ะ ไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่"

               จริงๆคือเธอขี้เกียจต่างหาก -

               อากิหันไปสนใจกับสมุดเลคเชอร์ในมือแทน แต่ยังไม่ทันได้อ่านก็โดนฉุดให้ลุกขึ้นซะก่อน

               "แต่ผมต้องไป"

               "ว๊าย!"

               คุณฮิบาริกระตุกมือเธอให้เดินตาม อากิทำหน้าสงสัยระคนคล้ายร้องไห้ เธอกลัวเด็กใหม่ไม่พอเธอยังต้องมากลัวคุณฮิบาริอีกเหรอเนี่ย!

               ใครจะหาว่าเธออ่อนแอก็ช่าง แต่เธอกลัวจริงๆนะ คุณฮิบาริยังมีข่าวลือน่ากลัวๆเยอะด้วย!

               แงงงง๊ !!!!

               เหมือนเห็นหน้าคล้ายจะร้องไห้ของเธอ คุณฮิบาริถอนหายใจเล็กน้อยพูดด้วยน้ำเสียงปนหงุดหงิด

               "ผมไม่ได้จะฆ่าคุณซักหน่อย ทำหน้าให้มันดีๆ"

               อยากจะสวนกลับมากเลยว่าพาเธอไปทำไมกันเล่า!

               อากิพยายามแงะมือออกจากพ่อมือปลาหมึกนี่ ถามจริงเอากาวตราช้างมาติดรึไงฮะ?! ทำไมมันแน่นขนาดนี้คะ !

               "ก็... คุณฮิบาริจะพาฉันไปด้วยทำไมละคะ!"

               ตอบกลับอย่างไม่กลัวตาย พูดไปเสียงสั่น กลัวก็กลัวนะ!

               กลัวทั้งน้ำตาแล้วเนี่ย !!!!!

               ในเมื่อแกะออกไม่ได้ก็ต้องถอนหายใจ เธอเหนื่อยแล้วนะ มือคนหรืออะไร หนึบยิ่งกว่าปลาหมึก!

               "เรื่องนั้นคุณไม่ต้องรู้"

               เออ เรื่องของคุณเลยอิผี !!!

               ระหว่างทางเธอดันเจอกับร่างคุ้นเคยของสึนะซัง อีกฝ่ายดูเหมือนหาอะไรอยู่เธอจึงจับชายเสื้อของคุณฮิบาริที่ยืนข้างๆเล็กน้อย

อีกฝ่ายมองด้วยหางตาจนอากิเหงื่อแตกพลั่ก แต่ความสงสัยมีมากกว่าความกลัวเลยขอออกไป                "เอ่อ.. คุณฮิบาริคะ ขอฉันไปหาเพื่อนแปปหนึ่งนะคะ"

               ถามเสียงสั่นกล้าๆกลัวๆ คุณฮิบาริเหมือนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะปล่อยมือเธอ เธอยกยิ้มกว้างอย่างดีใจเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายอนุญาต

               "สึนะซัง"

               อากิวิ่งไปหาเพื่อนร่วมห้องทันที สึนะซังสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเธอ อากิยิ้มให้อีกฝ่ายจนเจ้าตัวหน้าแดง

               "อ - เอ่อ อากิจังมีอะไรเหรอครับ"

               เธอคิดว่าถ้าอยู่กันสองคนสึนะซังน่าจะเรียกเธอแบบนั้น อากิส่ายหน้าให้อีกฝ่าย

               "ไม่มีหรอก ยังไงการแข่งวันนี้ก็สู้นะ!"

               ฉีกยิ้มโชว์ฟันขาว สึนะซังหน้าแดงก่ำขึ้นไปอีกจนเธอเป็นห่วงว่าอีกฝ่ายจะเป็นไข้

               มาเป็นไข้ตอนแข่งแบบนี้ไม่เป็นอะไรแน่เหรอ?

               อากิลังเลชั่วครู่ก่อนจะเอื้อมมือไปวางบนหน้าผากอีกฝ่ายเบาๆ แต่ยังไม่ทันถึงก็มีมือแกร่งมาจับไว้ซะก่อน

               "ไปกันได้แล้ว"

               "ว๊าย! คุณฮิบาริ เจ็บนะคะ!"

               เธอตวาดใส่คนตัวสูงที่บีบแขนเธอแน่นจนเธอกลัวเป็นรอย อากิสังเกตสีหน้าอีกฝ่าย คุณฮิบาริที่แต่เดิมก็หน้านิ่งอยู่แล้วยิ่งนิ่งขึ้นไปอีก เธอสังเกตเห็นว่าแววตาคนตัวสูงมีประกายโทสะจางๆจนอากิเสียสันหลังวาบ

               นี่เธอไปทำอะไรผิดอีกเนี่ย?!

               แม้จะไม่ได้หายโกรธแต่เขาก็ยอมลดแรงลง หางตาคมชำเลืองมองคนตัวเล็กข้างกายที่บ่นงุบงิบคนเดียว

               เห็นแล้วก็อดที่จะคิดถึงเมื่อกี้ไม่ได้

               ให้ตายสิ เขาเกือบควบคุมตัวเองไม่ไหวจนเกือบเข้าไปกระทืบเจ้านั่นซะได้ ...

               ...

               @โรงยิมนามิโมริ (เจ้าเก่า)

               สุดท้ายเธอก็ต้องมาจนได้ อากิยืนหน้ามุ่ยเหมือนเด็กไม่พอใจอยู่คนเดียว ตอนนี้คุณฮิบาริไปเป็นกรรมการเธอเลยต้องมายืนตรงมุมอับคนตรงเดิมเหมือนเมื่อวาน

               การแข่งเริ่มขึ้นแล้ว แต่เธอกลับมองไม่ค่อยเห็นเท่าไหร่ คนมุงที่สนามเยอะจนบดบังทัศนียภาพการมองเห็นของเธอ

               ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่คิดที่จะเข้าไปใกล้หรอกนะ!

               อากิพ่นลมหายใจหงุดหงิด เธอไม่ได้คิดที่จะมาซะหน่อย ทำไมสุดท้ายเธอต้องมายืนโง่ตรงนี้ด้วย

               จึกๆ

               "เอ๊ะ?"

               แรงสะกิดเบาๆตรงขาทำให้อากิก้มหน้าลงมองคนสะกิด เธอเห็นเด็กทารกใส่สูท? ยืนทำตาแป๋วมองเธอจนอากิสงสัย

               ทำไมเด็กคนนี้ถึงมาอยู่ที่โรงเรียนได้?

               "พี่สาวฮะ....ผมดูไม่ถึงง่ะ"

               รีบอร์นในร่างทารกแกล้งพูดให้อีกฝ่ายสงสาร ใจจริงเขาสังเกตเห็นเธอตั้งแต่ตอนที่เข้าไปคุยกับสึนะแล้ว แม้ไม่ได้ดูเก่งกาจกลับดูดึงดูดอย่างน่าประหลาด แถมแววตายังทอประกายเข้มแข็งจนเขาผงะ

               อากิมองเด็กทารกชั่วครู่ก่อนจะตัดสินใจอุ้มเด็กตัวเล็กมาไว้ตรงไหล่ เพราะว่าอีกฝ่ายเป็นเด็กเธอเลยไม่หนัก ที่สำคัญเหมือนเด็กคนนี้จะฉลาดกว่าที่คิด

               "ว้าว พวกพี่ๆเก่งจังเลย"

               การแข่งเริ่มดุเดือดเด็กบนไหล่เธอก็ร้องออกมาอย่างตืื่นเต้น อากิหัวเราะขบขันออกมาเบาๆ

               "ฮะๆ ไม่ขนาดนั้นหรอก ถ้าน้องโตมาอาจจะเก่งกว่าก็ได้น ---"

               จุ๊บ

               อากิเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอเผลอหันไปมองคนตัวเล็กข้างๆด้วยแววตาสับสน 

               รีบอร์นหอมแก้มอีกฝ่ายเบาๆแอบสูดกลิ่นกายเล็กน้อย เขาลอบยิ้มกริ่มคนเดียวมองสีหน้าของเด็กสาวคล้ายถูกใจ

               "รางวัลฮะ ขอบคุณที่พาผมมาดู"

               ว่าแล้วร่างเล็กๆก็กระโดดลงไปจากไหล่ทิ้งอากิยืนนิ่งอยู่คนเดียว

               เอ่อ... เธอเพิ่งสังเกต ทำไมถึงมาขอเธอทั้งๆที่ตรงที่เธออยู่มันมุมอับคนจนแทบจะมองไม่เห็น แทนที่จะไปยืนหน้าๆแท้ๆ

               วินาทีนั้นอากิฉุดคิดขึ้นมาได้เลยว่า

               ทำไมน้องร้ายแบบนี้คะ!!

               อากิส่ายหน้าสะบัดความคิดนั่นออกไป ไม่เอาน่าอากิ ยังไงเด็กก็คือเด็กแหละ อาจจะไม่มีอะไรก็ได้ ---

               การแข่งในช่วงหลังสึนะซังดูแปลกๆไปคล้ายๆกับตอนสู้กับรุ่นพี่โมจิดะเมื่อวาน เธอมองอีกฝ่ายอึ้งๆ ทำไมถึงดูเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ แล้วทำไมถึงต้องแก้ผ้า !?!

               แก้ผ้าไม่พอ ทำไมต้องเอาของสงวนไปรับบอลด้วยคะ!!

               โอ้ยยย บอกทีว่าเพื่อนเธอยังสติดีอยู่ อากิอยากจะร้อง !

               ...

               การแข่งขันจบแล้ว ฝ่ายชนะเป็นพวกเราปี1ห้องA อากิจะเดินออกจากยิมแต่มีมือมาจับแขนไว้ก่อนเหมือนเดจาวู...

               "วันนี้กลับกับผม"

               แล้วก็เดินหนีปล่อยให้เธอยืนงง

               เดี๋ยวนะ - คุณฮิบาริบอกจะกลับกับเธอ ?!!!

               วันนี้เขาคงไม่ได้เป็นหวัดหรือไข้กินหรอกใช่มั้ย !!!!!

               อากิอยากจะร้อง ! เอาวันสงบสุขที่เธอคิดถึงคืนมาาาาา !!!!!!!!!!



-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-




= Talk or Writer =
            อินี้มันร้ายยยยยยยย !!! ทำไมรีจังถึงเจ้าเลห์และแสบได้ขนาดนี้คะ !?!!! 55555555 
                     เอ็นดูท่านฮิ หึงน้องก็บอกกกกก แหมมม



| 『 บลูเบล 』 |
ผู้แต่ง | Weiter


 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

49 ความคิดเห็น

  1. #48 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 20:52

    อิพวกนี้มันร้ายกันทั้งบ้าน!!!
    #48
    0
  2. #41 wanpen061540 (@wanpen061540) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 20:25

    รอน่ะค่ะ
    #41
    0
  3. #40 DEVINDEVIN (@DEVINDEVIN) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 18:02

    ชอบบบ ไม่ต่อเผาบ้านไรต์นะ
    #40
    1
    • #40-1 บ ลู เ บ ล ; (@RiN_N) (จากตอนที่ 2)
      20 พฤษภาคม 2562 / 20:34
      แง่ะ กลัวแย้ววว ; ^ ; ) //ตัวเล็กลง
      #40-1
  4. #39 Woruwalan (@Woruwalan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 11:59
    รีบอร์นมันร้ายค่ะหนีไปลูก
    #39
    0
  5. #38 chanchapaiw (@chanchapaiw) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 22:52
    ความแอ๊บของรีบอร์นนี่มันอะไรกัน5555555
    #38
    0
  6. #37 B u l e b e l l (@Awa2003) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:46
    รีบอร์นแกแอ๊บใสอ่ะ! ท่านฮิหึงก็บอกกกก
    #37
    0
  7. #36 Chompoobabin (@Chompoobabin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:37
    อัพด่วนนนน
    #36
    0
  8. #35 TanareeSrirabai (@TanareeSrirabai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:02
    สนุกมากเลยค่ะรอนะค้าาาา
    #35
    0
  9. #34 จันทิรารัตน์ (@sunsiara) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 19:06

    5555 อากิผู้น่าสงสาร
    #34
    0
  10. #33 ZzMikuzZ (@ZzMikuzZ) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:48
    อากิลูกกกกกนั่นน่ะมันเด็กในร่างเสือลูก!!!ต้องระวัง!!
    #33
    0
  11. #32 cream_3390 (@cream_3390) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:46
    รีบอร์นนนนน ทำไมทามเเบบนี้ยย
    #32
    0
  12. #31 สาวชอบฝัน (@suna-gr) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:37
    เจอคนเจ้าเล่ห์แอบหอมแก้มเด็ก ฮิบาริหึงด้วยยยยยย
    #31
    0
  13. #30 Kuizumi (@furnaunchanita) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:24
    พบคนหึง 1 ea

    พบคนเจ้าเล่ห์ 1 ea
    #30
    0
  14. #29 hoshijung (@fatin-creammy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:06
    ท่านฮิหึงก็พูดมาตรงๆเถอะ//เหล่ตามอง

    คุณรีบอร์นก็ร้ายจริงๆนะคะ

    พบคนขยัน 1 ea
    #29
    0
  15. #28 KAsu_w (@w2345) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:05
    อยู่ๆก็มีคนขยัน..
    #28
    0
  16. #27 The Lost Dream (@praew0009) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 17:15
    พบคนขยันหนึ่งอัตรา กริ้สสสส น้องดีจายยยยยยย
    #27
    0
  17. #7 KAsu_w (@w2345) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 07:01
    โหยยย มิซึจังแต่งตอนนึงยาวชะมัด
    #7
    1
  18. #6 one outs (@oneouts) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 22:32

    รอออออออออ

    #6
    0
  19. #4 Isis-524 (@Isis-524) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 19:24

    ปฏิบัติการหาผัว---

    #4
    0